.

.

Διάλεξις δοθεῖσα ὑπὸ Νικολάου Λαῒου τῇ 09/04/1927

Ἡ παροῦσα διάλεξις θὰ δώση ἐν συνόψει τὴν εἰκόνα τῆς ὅλης προσφυγικῆς ὑποθέσεως  ἤτις ἔσχε σπουδαῖον ἀντίκτυπον ἐπὶ τῆς πολιτικῆς, κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς ζωῆς τῆς χώρας, θὰ ὤφειλαν δὲ ἴσως πάντες οἱ ὁπωσδήποτε τὰ οἰκονομικὰ ἀσχολούμενοι νὰ ἔχωσι μίαν ἰδέαν τῶν γενικῶν ὅρων τοῦ προβλήματος, ὁποῖον ἐτέθη πρὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους.

Κατὰ τὸ φθινόπωρον τοῦ 1922, ἐν μία ἡμέρα δυστυχίας κατεβάλλετο, ἐξεμηδενίζετο καὶ ἐξεριζοῦτο ἀπὸ τὰ βάθη καὶ τὰ παράλια τῆς Μ. Ασίας ἕνας ὁλόκληρος ὅγκος Ἑλληνικοῦ Πληθυσμοῦ, 1.400.000 περίπου προσφύγων, γυμνῶν, ρακενδύτων, πεινώντων καὶ ὅστις στιβαζόμενος ἐντὸς τῶν πλοίων μεταφέρετο εἰς τὴν Ἑλληνικὴν πατρίδα διὰ νὰ διαιτᾶται κατόπιν καὶ ἐπὶ μακρῶν, εἰς τὰ πεζοδρόμια τῶν πόλεων, τὰ λιθόστρωτα τῶν ὀδῶν, ἄνευ στέγης, ἄνευ ἐπαρκοὺς περιθάλψεως, συγκεντρωμένος ὑπὸ τὰ ὑπόστεγα Σιδ.Σταθμῶν ἐν μέσω χειμῶνος.

,

Ὁλόκληρο τὸ κείμενο μπορεῖτε νὰ διαβάσετε στό : www.e-istoria.com