ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ – ΜΠΡΟΥΦΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

.

Μπρούφας Ἀθανάσιος

………Στὶς 9 Ἰουλίου 1896, οἱ ἐφημερίδες τῶν Ἀθηνῶν ἀνέγραψαν γιὰ πρώτη φορὰ τὴν εἴδηση περὶ «εἰσβολῆς» ἀνταρτικῶν ὁμάδων στὴν Μακεδονία ἀπὸ τὴν κυρίως Ἑλλάδα. Ἐπιτελικὸ καὶ συντονιστικὸ τους κέντρο ἦταν ἡ Λάρισα, ὅπου μὲ κάθε προφύλαξη ἄρχισε νὰ καταρτίζεται τὸ πρῶτο τμῆμα ἐνόπλων. Τὴν προπαρασκευὴ ἀνέλαβαν Μακεδόνες ἐγκατεστημένοι στὴν Θεσσαλία (Μπάφαλης, Ταρτόπουλος κ.ἄ.). Πρὶν ἀπὸ κάθε ἐνέργεια ἀποφασίστηκε νὰ γίνῃ συνέδριο τῶν καπεταναίων οἱ ὁποῖοι εἶχαν λάβει μέρος στὴν ἐπανάσταση τοῦ 1878. Τὸ συνέδριο ἔγινε στὴν Λάρισα στὶς 28 Ἰουνίου, ἡμέρα Πέμπτη καὶ σ’ αὐτὸ συμμετεῖχαν οἱ ὁπλαρχηγοὶ Ζέρμας, Ἀλαμάνος, Νταβέλης, Μακρῆς, Νῖκος, Ναοῦμ Κωνσταντινίδης, Βλαχάβας, Ἀθανάσιος Μπρούφας, Τάκης Νάτσιος, Λάζος και Χ.  Βερβέρας. Οἱ παλαιότεροι συνεφώνησαν νὰ δώσουν τὰ πρωτεῖα στοὺς νεώτερους κι ἔτσι ἡ γενικὴ διοίκηση ἀνατέθηκε στὸν Ἀθανάσιο Μπρούφα.

Ἡ μάχη τοῦ Ξηρολείβαδου

……….Μετὰ τὴν ἐντολὴ τοῦ διοικητῆ Βεροίας στὸν ἐξωμότη δερβέναγα, Γεώργιο Τσάμη, νὰ καταδιώξῃ τοὺς ἀντάρτες ποὺ εἰσῆλθαν στὴν Μακεδονία, τὴν Τρίτη 9 Ἰουλίου, ὁ καπετὰν Μπρούφας διέκρινε μὲ τὸ τηλεσκόπιό του ἀπὸ τὴν θέση Ξηρολείβαδο (τότε Καρᾶ-Τσαΐρ), στὶς δυτικὲς ὑπώρειες τοῦ Βερμίου, περίπου 150 τούρκους στρατιῶτες «νιζάμηδες». Μὲ ἀρχηγὸ τὸν λοχαγὸ (γιούμπαση) Ἰμπαάμ ἐφένδη, ἐπιτέθηκαν ἐναντίον τῶν ἀνταρτῶν οἱ ὁποῖοι ἀπάντησαν μὲ εὔστοχα πυρᾶ. Στὴν μάχη ἔλαβαν μέρος καὶ τοῦρκοι ἀπὸ τὰ γύρω χωριά.

……….Στὶς 3 μ.μ. μία ἑλληνικὴ σφαίρα κτύπησε τὸ ἄλογο τοῦ ἐξωμότη δερβέναγα Γεωργίου Τσάμη, ὁ ὁποῖος ἔντρομος, ἐγκατέλειψε τὸ πεδίο μάχης. Στὴν ἀντεπίθεση τῶν πολεμιστῶν τοῦ Μπρούφα, οἱ τοῦρκοι ἔχασαν 100 στρατιῶτες, ἐνῷ συνελήφθησαν αἰχμάλωτοι ἕνας ἀνθυπολοχαγὸς καὶ 18 στρατιῶτες.

Η τουρκική ενέδρα στην περιοχή Μοναστηρίου

……….(…) Το Σώμα τού καπετάν Μπρούφα, φθάνοντας στην περιοχή τού Μοναστηρίου, συνάντησε ισχυρή δύναμη τούρκων η οποία εμπόδισε τον ανεφοδιασμό του. Αποφάσισαν τότε να στραφούν πίσω, όπου έπεσαν στην τουρκική ενέδρα. Σε μάχη που διεξήχθη έχασε την ζωή του ο γενναίος υπαρχηγός τού καπετάν Μπρούφα, Μήτσος Κανναβός. Γιά να σπάσουν τον τουρκικό κλοιό, 12 αντάρτες έκαναν πλαγιομετωπική επίθεση, όπου κατά την ανταλλαγή πυρών μία σφαίρα τραυμάτισε τον καπετάν Μπρούφα στο γόνατο. Η μάχη συνεχίστηκε έως τα μεσάνυχτα τής 15ης Ιουλίου. Επειδή τα φυσίγγιά τους εξαντλούνταν, αποφάσισαν να χωρισθούν και να πάρουν διαφορετικές κατευθύνσεις. Ο Μπρούφας κατέφυγε σε άγνωστο κρησφύγετο στο Μορίχοβο. Στο πεδίο τής μάχης έπεσαν 7 Έλληνες, των οποίων τα κεφάλια μεταφέρθηκαν στο Καφαντάρ προς διαπόμπευση και άσκηση τρομοκρατίας. Ο Μπρούφας με λίγους συντρόφους του, συνεχώς καταδιωκόμενος και μαχόμενος σκοτώθηκε το επόμενο έτος, σε μία στενωπό τού Μπέλες. Στο μεσοδιάστημα από τις 12 Ιουλίου έως τις 15, ο καπετάν Μπρούφας έχασε τον αδελφό του Αναστάσιο, ο οποίος ασθένησε βαριά.

Μπρούφας Αθανάσιος

 

……….Στην Σόφια οι βουλγαρομακεδονικές οργανώσεις, τις οποίες συγκροτούσαν οι δεκάδες χιλιάδες μετανάστες που εργαζόταν εκεί περιστασιακά ή μόνιμα, κατάφεραν το 1894-95 να συστήσουν γιά τον συντονισμό τους μία «Ανωτάτη Επιτροπή» (βουλγαριστί Βερχόβεν Κομιτέτ) με την βοήθεια τής Κυβερνήσεως Στόιλωφ και στρατηγικό στόχο μία επιθετικότερη πολιτική έναντι τής τουρκίας.

……….Καλούνταν τα επαναστατικά κομιτάτα να αφυπνίσουν την βουλγαρική συνείδηση τού πληθυσμού, να διαδώσουν τις επαναστατικές ιδέες και να προετοιμάσουν την επανάσταση, η οποία όμως αντιμετωπίζονταν ως μία μακρινή προοπτική. Θα χρειαζόταν η κατάλληλη ευκαιρία. Μακρινή ήταν ακόμη και η οριστική διευκρίνηση τής θέσεως των Σλαβομακεδόνων έναντι τής βουλγαρικής ιδεολογίας.

……….Ανάλογες με τις βουλγαρικές ήταν και οι ελληνικές εθνεγερτικές και επαναστατικές επιλογές. Στην Αθήνα, την άνοιξη τού 1894, συστήθηκε από χαμηλόβαθμους αξιωματικούς η «Εθνική Εταιρεία». Ανάμεσά τους συγκαταλέγονταν αρκετοί μελλοντικοί Μακεδονομάχοι, όπως ο Παύλος Μελάς αλλά και ο νεαρός Ιωάννης Μεταξάς. Σκοπός τής εταιρείας, που μέσα σε δύο χρόνια αναπτύχθηκε εντυπωσιακά, ήταν η «αναζωπύρωσις τού εθνικού φρονήματος». Στις τάξεις της περιελάμβανε πλέον, με την εξαίρεση των πολιτικών, διακεκριμένους πολίτες, πολλοί από τους οποίους ξεχώριζαν γιά τις μακεδονικές τους ευαισθησίες.

……….Το καλοκαίρι τού 1896, η «Εταιρεία» ήταν σε θέση να οργανώσει στην Θεσσαλία έξι ένοπλα σώματα, τα οποία θα ξεκινούσαν κίνημα όχι επαναστατικό κατά των Τούρκων αλλά «διαμαρτυρήσεως κατά των βουλγαρικών αξιώσεων». Κυριότερος από τους Μακεδόνες και άλλους οπλαρχηγούς που επιστρατεύθηκαν γιά την περίσταση και από τα πρώτα θύματα τού Αγώνα των Ελλήνων γιά την Απελευθέρωση τής Μακεδονίας και τής Ένωσής της με την Ελλάδα είναι ο Μακεδονομάχος Αθανάσιος Μπρούφας από το Παλιοκρίμνι (κοντά στο Πολυκάστανο Κοζάνης) στην επαρχία Βοΐου. Σε αντίθεση με τα άλλα πέντε σώματα, που δεν ξεπέρασαν την παραλία τής Πιερίας, το σώμα του Μπρούφα κατάφερε να διεισδύσει στην Μακεδονία και να φθάσει στο οροπέδιο τού Μοριχόβου, έξω από το Μοναστήρι. Εκεί, μετά από σειρά συμπλοκών, ο Μπρούφας σκοτώθηκε και αρκετοί άνδρες του κατέληξαν στις τουρκικές φυλακές.

(Ο Μακεδονικός Αγώνας άρχισε θεωρητικά το 1904, όταν έρχονται στη Μακεδονία γιά να μελετήσουν την κατάσταση και να υποδείξουν πρακτικά μέτρα οι Έλληνες αξιωματικοί, λοχαγοί Αναστάσιος Παπούλας και Αλέξανδρος Κοντούλης και οι ανθυπολοχαγοί Γεώργιος Κολοκοτρώνης και Παύλος Μελάς, και τερματίστηκε το 1908, όταν θεσπίστηκε το Τουρκικό Σύνταγμα με το Κίνημα των Νεότουρκων. Πραγματικά, όμως, άρχισε το 1870, με το Σχίσμα τής Βουλγαρικής Εκκλησίας και την Ανακήρυξη τής Βουλγαρικής Εξαρχίας. Σ’ αυτό το χρονικό διάστημα οι Βούλγαροι Κομιτατζήδες και οι Τούρκοι Σωβινιστές, αποτελούν τους δύο κυριότερους εχθρούς των Μακεδόνων).

***
Πηγές:
Τὸ βιβλίο : «Από το Μακεδονικό ζήτημα στην εμπλοκή των Σκοπίων» – Καργάκος– εκδ. Γκούντεμπεργκ.
Ἵδρυμα Μουσείου Μακεδονικοῦ Ἀγῶνος : http://www.imma.edu.gr/ 
Σύνδεσμος Θεσσαλονικέων Ἀθήνας : http://www.thessalonikeis.gr/ 

.

Αφήστε μια απάντηση