ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ – Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΒΑΓΓΕΛΗΣ (ΣΤΡΕΜΠΕΝΙΩΤΗΣ) +15ἤ17/5/1904

.

Βαγγέλης Νάτσης Στρεμπενιώτης από τα Ασπρόγεια

.

Βαγγέλης Νάτσης – Καπετάν Βαγγέλης Στρεμπενιώτης

.

………Υψηλός, ωραίος, επιβλητικός άνδρας, ολόϊσος και κυπαρισσένιος, όπως ολόϊσια, μονοκόμματη και χωρίς συμβιβασμούς ήταν και ή ζωή του.

……….Γι’ αυτόν ο εχθρός ήταν εχθρός και ο εχθρός τού εχθρού σύμμαχος και φίλος. Μιά που οι βούλγαροι τού κομιτάτου μάς είχαν κηρύξει τον πόλεμο και σκότωναν όποιον προλάμβαναν, έπρεπε και ημείς, αν θέλαμε να ζήσουμε, να τούς αντιμετωπίσουμε με όλα τα όπλα και όλα τα μέσα. Η σωτηρία ήταν [] ο υπέρτατός μας νόμος και κάθε βοηθός και σύμμαχος ευπρόσδεκτος και πολύτιμος.

……….Ο Μακεδονομάχος δούλευε κτίστης, γαλατάς κάπου στην Πόλι. Οι τούρκοι τον έδιωξαν γιά δεύτερη φορά και τον έστειλαν εξορία στο χωριό του, το Στρέμπενο (Ασπρόγεια), που βρίσκεται στα ριζά τού Βίτσι και πάνω στον δρόμο Αμυνταίου —Λεχόβου—Καστοριάς όπου και είχε γεννηθεί το 1876. Οι κάτοικοί του, σλαβόφωνοι τώρα, κατάγονται όλοι σχεδόν από την Ήπειρο, τ’ Άγραφα και την Τσαμουριά. Τον πήραν γιά άνθρωπο τού βουλγαρικού κομιτάτου (κομιτατζή).

……….Καταγινόταν φαίνεται ο Βαγγέλης στην Πόλι με τα όπλα, και εγύμναζε άλλους συμπατριώτες του. Αρκετά χρόνια ύστερα απ’ τον θάνατό του, έδειχναν στο Παπάσκιοϊ την φουστανέλλα που φορούσε στα καρναβάλια.

……….Είτε είχε «οργανωθεί» στο κομιτάτο είτε όχι στην τουρκική πρωτεύουσα, ο Βαγγέλης έπεσε με τα μούτρα, θέλοντας και μη, στην δουλειά τού κομιτάτου μόλις γύρισε στο χωριό του. Μα γρήγορα τού μπήκαν ψύλλοι στ’ αυτιά. Έβλεπε να σκοτώνονται μονάχα Έλληνες παπάδες και πρόκριτοι, γιατί ήσαν Έλληνες, και να μιλούν μεταξύ τους οι αρχηγοί μονάχα γιά Βουλγαρία και Βουλγαρισμό.

……….Ένα απ’ τα θύματα ήταν και ο γηραιός Παπαδημήτρης, εφημέριος τού χωριού του. Τον διώρισαν ωστόσο μιά μέρα αρχηγό «υπεύθυνο» στο χωριό του και άλλα βορεινότερα χωριά ίσαμε τις Πέτρες και τον Άγιο Παντελεήμονα. Τούς είπε να πάρει στην δικαιοδοσία του και τα γειτονικά, Λέχοβο, Κλεισούρα, Γέρμαν, Λόσνιτσα, Κωσταράζι, που θα τα ωργάνωνε επίσης και θα τα ετοίμαζε για την επανάσταση.

Αυτά…. Χμ…. άστα, τού αποκρίθηκαν.
— Γιατί;
Δεν μας κάνουν. Πώς να στο πούμε…


Ολόκληρο το κείμενο μπορείτε να διαβάσετε στο : www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση