ΚΑΡΟΛΟΣ Ε΄ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΙ ΠΡΟΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΙΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΙ

,

ΚΑΡΟΛΟΣ Ε΄ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ,

,

……….Στὶς 19 αὐγούστου τοῦ 1533, ἀκριβῶς ἕνα χρόνο ἀφ’ ὅτου ὁ Γερμανὸς αὐτοκράτορας τῆς Ἀγίας Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας καὶ βασιλιὰς τῆς Ἰσπανίας, Κάρολος Ε΄, εἶχε ἀποστείλει ἰσχυρό ναυτικὸ συνασπισμὸ πρὸς τὴν Ἑλλάδα (Πελοπόννησο), μὲ ἀρχηγό τὸν ναύαρχο Ἀντρέα Ντόρια, ὁ στόλος αὐτός ἐγκατέλειψε τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐπέστρεψε στὴν βάση ἀπ’ ὅπου ξεκίνησε.

……….Βασικὸς λόγος ἀποστολῆς τοῦ στόλου δὲν ἦταν φυσικὰ ἡ βοήθεια πρὸς τοὺς σκλαβωμένους Ἕλληνες, παρ’ ὅλες τὶς ἐκκλήσεις, εἰδικά ἀπό λογίους ποὺ εἶχαν καταφύγει στὴν Δύση μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Πόλης. Ἤδη ἀπό τὸ 1529, ἡ ἡμισέληνος ἔφτασε ἔως τὰ τείχη τῆς Βιέννης καὶ μόνο τότε ὁ Κάρολος Ε΄ ὑπέγραψε θρησκευτικὴ ἀνακωχή μὲ τὸν Φραγκίσκο Α΄ ὁπότε ἑνωμένοι ἀντιμετώπισαν τοὺς μωαμεθανούς.

……….Μέσα στὸ πλαίσιο τῶν προσπαθειῶν του νὰ ἀμβλυνθῇ ἡ πίεσι ποὺ δεχόταν ἡ Κεντρικὴ Εὐρώπη, ὀργάνωσε τὸ 1532, ναυτικὸ συνασπισμὸ μὲ στόχο τὴν Πελοπόννησο. Ἡ Κορώνη, καθὼς καὶ τὰ φρούρια Ρίου Ἀντιρρίου, πέρασαν στὰ χέρια τῶν χριστιανῶν, καὶ βεβαίως συμμετείχαν οἱ Ἕλληνες γιὰ ἄλλη μία φορὰ ἐλπίζοντας στὴν ἀπελευθέρωσί τους. Καὶ γιὰ ἄλλη μία φορὰ ἐγκαταλείφθηκαν στὶς δυνάμεις καταστολῆς ποὺ ἔστειλε ἡ Ὑψηλή Πύλη τὸ ἐπόμενο ἔτος ὅπου ἐκτός ἀπό αὐτές εἶχαν ν’ ἀντιμετωπίσουν τὴν πείνα καὶ τὸν λοιμό. Μεμονωμένα, Ἕλληνες μὲ εὐρωπαίους συμμάχους προέβησαν σὲ γενναῖες πράξεις δολιοφθορῶν, ἀλλά ἡ γενικὴ κατάληξι ἦταν ἡ ὑποχώρησι.

……….Τὸ μόνο ποὺ μπόρεσε νὰ κάνῃ ὁ Κάρολος Ε’ ἦταν νὰ παραλάβῃ τὸν Μάρτιο τοῦ 1534 τοὺς Ἕλληνες τῆς Κορώνης καὶ νὰ τοὺς μεταφέρῃ στὴν Κάτω Ἰταλία, ὅπου ἑνώθηκαν μὲ τὴν ἤδη ὑπάρχουσα ἑλληνική κοινότητα, διατηρῶντας τὸν ἑλληνικό τους χαρακτῆρα γιὰ τρεῖς καὶ πλέον αἰῶνες, ἔως ὅτου ὑπό τὶς διάφορες πιέσεις τοῦ Βατικανοῦ, ἔγιναν καθολικοί.

ΚΑΡΟΛΟΣ Ε΄ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΙ ΠΡΟΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΙΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΙ

,
Γεωργίου Θ. Ζῶρα. Τακτικοῦ καθηγητοῦ τῆς Μεσαιωνικῆς καὶ Νεωτέρας Ἑλληνικῆς Φιλολογίας, Διευθυντοῦ τοῦ Σπουδαστηρίου Βυζαντινῆς καὶ Νεοελληνικῆς Λογοτεχνίας.

,
(Ἀνέκδοτον στιχούργημα ἐκ τοῦ ἑλληνικοῦ Βατικανοῦ κώδικος 1624)

,
Τὸ θέμα τῆς παρούσης μελέτης ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον ἀνακοινώσεως εἰς τὸ ἐν Θεσσαλονίκῃ συνελθὸν Θ΄Διεθνὲς Βυζαντινολογικὸν Συνέδριον (12-19 Ἀπριλίου 1953)

,

……….Ἐν τῷ ἑλληνικῷ κώδικι ὑπ’ ἀριθμ. 1624 τῆς Βατικανῆς Βιβλιοθήκης, σώζεται ἀξιόλογον ἀπό ἱστορικῆς καὶ πολιτικῆς ἀπόψεως στιχούργημα, περιλαμβάνον ἀφ’ ἑνός μὲν ἀφήγησιν περὶ τῆς ζωῆς καὶ τῶν κατορθωμάτων τοῦ αὐτοκράτορος τῆς Γερμανίας Καρόλου τοῦ Ε΄, ἀφ’ ἑτέρου δὲ – εἰς τοῦτο ἔγκειται ἡ ἰδιαιτέρα διὰ τὴν ἱστορίαν μας σημασία αὐτοῦ – ἔκκλησιν τοῦ συγγραφέως πρὸς τὸν ἐν πλήρει ἀκμῇ καὶ δράσει αὐτοκράτορα, ἴνα οὗτος συγκινηθῇ ἐκ τῆς θλιβερᾶς καταστάσεως, ἐν ἧ διάγουν οἱ ὑπό τὸ πέλμα τοῦ ἀπίστου κατακτητοῦ ὑπόδουλοι Ἕλληνες, καὶ σπεύσῃ πρὸς βοήθειάν καὶ ἀπελευθέρωσιν αὐτῶν.

……….Τοιαύτη προσπάθεια βεβαίως δὲν ἦτο μεμονωμένη οὔτε τὸ πρῶτον ἐγίνετο. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἤδη πρὸ τῆς ἁλώσεως πολλοὶ ἤλπισαν ὅτι τὸ Βυζάντιον θὰ ἠδύνατο νὰ σωθῇ ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν, ἄν ἡ Δύσις, καὶ δὴ καὶ ἡ Καθολικὴ ἐκκλησία, ἀπεφάσιζε νὰ ἐπεμβῇ ὑπέρ αὐτοῦ, διὸ οἱ Ἑνωτικοὶ ἐπροθυμοποιήθησαν νὰ προβῶσιν εἰς παντοίας ὑποχωρήσεις καὶ εἰς αὐτό τὸ πεδίον τῆς θρησκευτικῆς πίστεως. Ἰδίᾳ ὅμως μετὰ τὴν ἅλωσιν ἐρριζώθη εὐρύτατα ἡ ἰδέα ὅτι μόνο τῇ μεσολαβήσει τῶν ξένων θὰ κατώρθωνε τὸ Ἑλληνικόν ἔθνος νὰ ἀνακτήσῃ τὴν ἐλευθερίαν του καὶ ὅτι ἡ ὀργάνωσις νέας σταυροφορίας θὰ ἤρκει, ἵνα ἐπιτευχθῇ ἡ ἐκδίωξις καὶ ἡ ἐξόντωσις ταῶν Μωαμεθανῶν…

Ὁλόκληρο τὸ κείμενο μπορεῖτε νὰ διαβάσετε στό : www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση