,

 

Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΘΕΑΣ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΡΧΑΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟ

,

(…)  Ἀπό πολλοὺς ἐρευνητές θεωρεῖται ὁ Δίας ὡς θεὸς Ἰνδοευρωπαϊκός. Αὐτό ὅμως περιέχει μίαν ἀντίφασι. Ἄν δεχθοῦμε ὅτι οἱ Ἕλληνες ἔφτασαν στὸν τόπο αὐτό κάποτε μεταξὺ ἴσως τοῦ 2500-2000 π. Χ., ὅπως ὑποστηρίζεται, δὲν θὰ ἔπρεπε [ὁ Δίας], νὰ ἀναφέρεται στὰ προηγούμενα χρόνια. Ὅμως ἡ ῥίζα Δὰ καὶ Δὶ ἔχει βρεθεῖ στὶς πινακίδες τῆς Κνωσσοῦ καὶ θεωρεῖται ἡ θηλυκὴ μορφὴ τοῦ Διὸς..

(…) Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἡ ῥίζα αὐτή ὑπάρχει ἀπό τότε γραμμένη, ἄρα θὰ ἦταν πολὺ παλαιότερη στὴν προφορικὴ παράδοσι, τότε πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ τὸ di-u-ja ὡς ἡ θηλυκὴ μορφὴ τοῦ Διὸς, ἀφοῦ ὁ Δίας δὲν ὑπῆρχε ἀκόμη στὸ Πάνθεον τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Εἶναι πιὸ λογικὸ, ὁ Δίας νὰ εἶναι ἡ ἀρσενική μορφὴ τῆς Δαίας, ἀφοῦ αὐτή ἦταν ἡ κυριαρχοῦσα ὑπέρτατη δύναμι τῆς ἐποχῆς (Θανασουλόπουλος 2005). Ἐξ ἄλλου καὶ ἡ προσευχὴ τοῦ Ἀχιλλέα (Ἰλ. Π 233-5), ‘Ζεῦ Ἄνα Δωδωναῖε, Πελασγικὰ, τήλοθι ναίων ……’, (Βασιλιὰ Δία, Δωδωναῖε καὶ Πελασγικὲ, ποὺ ζεῖς μακριὰ …) δείχνει ὅτι ἡ μορφὴ τοῦ Διὸς ὑπῆρχε στὴν προελληνικὴ περίοδο…

(…) Ἀπό τὴν «Θεογονία» τοῦ Ἡσιόδου εἶναι φανερὸ ὅτι ἀρκετές ἑκατονταετίες ἀργότερα ἡ ἴδια λατρεία ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ…

(…) Ἡ μετέπειτα ἐξέλιξι τῆς θρησκείας τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων εἶναι πολὺ καλὰ γνωστὴ, ἀπό τὴν Ἑλληνική Μυθολογία, τὴν ἱστορία καὶ τὰ ἔργα τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων συγγραφέων. http://wp.me/p12k4g-5ue Μία λεπτομερὴς ἀνάλυσι τῆς θρησκείας αὐτῆς, γίνεται ἀπό ἀρκετούς συγγραφεῖς (Borgeaud 1996, Kerényi 1951, Λεκατσᾶς 1971, Nilsson 1949), ὅπου φαίνεται ἡ σαφὴς προέλευσι ὁλόκληρου τοῦ πλέγματος τῶν θεοτήτων, ἀπό τὴν Γαῖα μὲ τὸν ἕνα ἤ τὸν ἄλλο τρόπο. Ἡ κυριαρχία τοῦ Διὸς στὰ ἱστορικά χρόνια, ὅταν ἡ κοινωνία ἄρχισε νὰ ἀνδροκρατεῖται, δὲν ἀλλοιώνει σὲ τίποτα τὴν οὐσία τῶν πανάρχαιων δοξασιῶν γιὰ τὴν «Μητέρα Γῆ» καὶ τὴν παντοκρατορία της….

(…) Ὁ Borgeaud (1996), στὸ βιβλίο του «Ἡ Μητέρα τῶν Θεῶν», δίνει λεπτομερεῖς πληροφορίες γιὰ τὴν ἔννοια αὐτῆς τῆς θεότητας ποὺ τὴν ταυτίζει μὲ τὴν γῆ καὶ τὴν θεωρεῖ ἀπόλυτα Ἑλληνική….

(…) Ὁ Λεκατσᾶς (1971) τέλος, κάνει μία ἐνδελεχή ἀνάλυσι τῶν σχέσεων τοῦ Διονύσου μὲ ὅλες τὶς θεότητες ποὺ ἀποτελοῦν ἐκφράσεις τῆς «Μεγάλης Θεᾶς, ὅπως τὴν Ἀριάδνη στὴν Μινωικὴ Κρήτη, στὴ Σεμέλη, στὴν Ἰνῶ-Λευκοθέα, στὴν Ἥρα, στὴν Ἄρτεμη, στὴ Δήμητρα, στὴ Ῥέα καὶ στὴν Φρυγικὴ Κυβέλη…..

Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο στὸ:  www.e-istoria.com 

——————————————————————————

(Σχετικὰ μὲ τὸ ὁπτικοακουστικό καὶ τὴν σύγκρισι τῆς Ἐφεσίας Ἀρτέμιδος ποὺ ἀνακαλύφθηκε στὴν Ἄρλ τῆς Γαλλίας (Μασσαλία), μὲ τὸ ἄγαλμα τῆς Ἀρτέμιδος ποὺ ἀνακαλύφθηκε στὴν Ἔφεσο καὶ φυλάσσεται στὸ ἐκεῖ Μουσεῖο, ἡ Μασσαλία, ἰδρύθηκε ἀπό Φωκαεῖς γύρω στὸ 600 π.Χ. μὲ πρῶτο οἰκιστή τὸν Πρώτη, καθ’ ὑπόδειξι τῆς Θεᾶς Αρτέμιδος Ἐφεσίας, ποὺ φρόντισε νὰ συμβουλευθῇ. Γι’ αὐτό καὶ τιμήθηκε ὡς πολιοῦχος θεᾶ τῆς νέας πόλεως).

Η ΕΦΕΣΙΑ ΑΡΤΕΜΙΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΑΡΛ ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΤΕΜΙΔΑ ΤΗΣ ΕΦΕΣΟΥ- Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΘΕΑΣ

[youtube=http://youtu.be/SmeYXWsqdVA]

,