,
4 Φεβρουαρίου
,
362.—Ο Ὁ Αὐτοκράτορας Ἰουλιανός, ἐκδίδει διάταγμα μὲ τὸ ὁποῖο ἀναγνωρίζονται ἴσα θρησκευτικὰ δικαιώματα σὲ ὅλη τὴν ἐπικράτεια. Γνωρίζοντας ὅτι μία κατὰ μέτωπο σύγκρουση μὲ τὴν βαθειὰ πλέον ῥιζωμένη Χριστιανικὴ θρησκεία θὰ ἦταν ἀναποτελεσματική, ἀποφάσισε τὴν παραχώρηση ἴσων θρησκευτικῶν δικαιωμάτων. «[…] Ἀντίθετα πρὸς ὅσα πίστευε ὁ Ῥομαντισμός, ὁ Ἰουλιανὸς οὔτε τὴν ἀρχαία κυρίως εἰπεῖν πίστη ἤθελε νὰ ἐπαναφέρῃ, οὔτε ὑπέρμαχος δὰ πνευματικῆς ἐλευθερίας ἦταν, περισσότερο ἀπὸ τοὺς χριστιανοὺς ἀντιπάλους του! Ἀπ’ τοὺς λόγους καὶ τὶς ἐπιστολὲς του, συνάγεται ὅτι ἀποσκοποῦσε στὴν ἐπικράτηση ἑνὸς ἰδιότυπου Μιθραϊσμοῦ, στὸν ὁποῖον κι’ ὁ ἴδιος εἶχε μυηθῆ, θρησκείας κυρίαρχης ἀπὸ ἕναν αἰῶνα στὶς ἀνώτερες τάξεις τῆς Ῥώμης, ἀλλὰ καὶ στὸν στρατό, καὶ στοὺς ἀπελεύθερους, συμπληρωμένης κιόλας μὲ νεοπλατωνικὰ παραγεμίσματα».
364.—Ὁ Αὐτοκράτορας Ἰοβιανός μὲ νέο διάταγμα δήμευσε και πάλι τις περιουσίες των ναών προς όφελος των εκκλησιών.
868.—Απεβίωσε σε βαθιά γεράματα ο Ηγούμενος τής Μονής Στουδίου τής Πόλης, Όσιος Νικόλαος ο Ομολογητής, με καταγωγή από την Κυδωνία Χανίων.
1686.—Ἅγιος Ἰωσήφ ὁ Χαλεπλῆς, ἐμαρτύρησε γιά τήν πίστη.
1803.—Ο ζαπίτης (όργανο τής τάξεως) τής Ύδρας Γεώργιος Βούλγαρης, ανακοινώνει στους προεστούς των νησιών τού Αρχιπελάγους ότι έλαβε διαταγή από τον ναύαρχο των τούρκων να καταδιώξει τους Μανιάτες πειρατές, κυρίως τον Λωβό, οι οποίοι είχαν ρημάξει τους πάντες μέχρι και τους ομοεθνείς τους. Ζητούσε την συνδρομή των Ελλήνων, οι οποίοι είχαν να μετρούν πολλά θύματα από τους εγκληματίες τής θάλασσας. Αφού τελικά κατάφερε να καθαρίσει την Μάνη, στράφηκε προς την Κρήτη, την Μικρά Ασία και την Συρία, όπου κυρίευσε 11 πειρατικά με 713 πειρατές. Μεταξύ αυτών των πειρατών ήταν ο Μαλτέζος Μικέλης Πίκουλος αλλά και ο Έλληνας Γιάννης Κόκκινος, οι οποίοι λυμαίνονταν το Αιγαίο ήδη από το 1790.
1823.—Στην Αγιά Μαρίνα Κυδωνίας Κρήτης, οι οπλαρχηγοί έλαβαν απόφαση να ξεκινήσουν εκστρατεία γιά την απελευθέρωση πρώτα τού Κίσσαμου και μετά τού Σέλινου.
1825.—(4 ή 6/2). «Μάχη ἔξω τῆς Ναυπάκτου καὶ νίκη Ἑλλήνων. Κατ’ αὐτὴν παρέστη ὁ ὁπλαρχηγὸς Δημοτσέλιος». Οι Έλληνες με αρχηγό τον Δήμο Τσέλιο (Φερεντίνο) έξω από την Ναύπακτο, έτρεψαν μετά από μάχη τους τούρκους σε φυγή. Στο φύλλο τής 7ης Φεβρουαρίου των Ελληνικών Χρονικών που εκδίδονταν στο Μεσολόγγι, γράφτηκε: «[…] Ὁ γενναῖος Ἀντιστράτηγος Δῆμος Τσέλιος ἀναφέρει: Χθὲς οἱ τοῦρκοι συμποσούμενοι περίπου εἰς πεντακόσιους πεζοὺς καὶ σαράντα ἱππεῖς, ἔκαναν μίαν ἐκδρομὴν ἀπὸ τὸ Φρούριον τῆς Ναυπάκτου. Ἀρχίσαμε τὸν πόλεμον, ὅστις διήρκεσε πλέον τῶν δύο ὡρῶν. Ἐφονεύσαμε τριάντα τούρκους, ἐπήραμε πεντακόσια γιδοπρόβατα καὶ δέκα πέντε ἀλογομούλαρα. Ὁ Ἀντιστράτηγος Δῆμος Τσέλιος,- συνεχίζει η Εφημερίδα -, ἔδειξε τὴν ἀνδρείαν, τὴν ἀξιότητα ἑνὸς γενναίου καὶ ἐν ταὐτῷ τόσον μετριόφρονα πολεμιστή».
1828.—Ο Ιωάννης Καποδίστριας. στο πλαίσιο τής προσπάθειας οργανώσεως τού Ελληνικού Στρατού με βάση τα ευρωπαϊκά πρότυπα, αλλά και γιά αναγνώριση τής προσφοράς, τόσο τού ιδίου όσο και τής οικογένειας των Υψηλάντηδων, διορίζει τον Δημήτριο Υψηλάντη Στρατάρχη Ανατολικής Ελλάδος. Η αποστολή που τού ανάθεσε ήταν η εκκαθάριση τής περιοχής από τις εναπομείνασες τουρκικές δυνάμεις και η πλήρης απελευθέρωσή της, γιά να ενταχθεί στον κορμό τού Ελληνικού κράτους.
1836.—«Ακαρνανικά». Ο στρατηγός Τσόγκας με τις δυνάμεις του αφικνείται στην πόλη τού Μεσολογγίου, με σκοπό να ενισχύσει την ήδη υπάρχουσα φρουρά από τους επαναστάτες τής Ακαρνανίας. Μετά από πέντε ημέρες θα αρχίσει η πολιορκία της.
1843.—Ἀνήρ μέγας ἐτελεύτησε… Ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ἐπιστρέψας ἀπό τὸν βασιλικὸν χορὸν εἰς τὴν οἰκίαν του, ὑπέστη περὶ τὴν 4ην πρωϊνὴν κεραυνοβόλον ἀποπληξίαν εἰς ἡλικίαν 73 ἐτῶν. Οἱ καλύτεροι γιατροὶ τῆς ἐποχῆς δὲν μπόρεσαν νὰ κάνουν τίποτε περισσότερο ὰπ’ τὸ νὰ παρατείνουν τὶς στιγμὲς του. Τὸν νεκρὸ ἔντυσαν μὲ τὴν στολὴ τοῦ Ἀντιστράτηγου, καὶ ἔβαλαν κάτω ἀπό τὰ πόδια του μία τούρκικη σημαία. Ὅλα τὰ καταστήματα τῆς Ἀθήνας ἔκλεισαν καὶ κηρύχθηκε τριήμερο δημόσιο πένθος. Πλῆθος κόσμου συνέρρευσε στὸ σπίτι του καὶ οἱ παλαιοὶ συναγωνιστὲς του ἔκλαιγαν μὲ ἀναφιλητά. Ἕνα ἔτος πρὶν ἀπὸ τὸ θάνατό του, ὁ Γέρος τοῦ Μοριᾶ εἶχε περιέλθει ἔφιππος πολλὰ μέρη τῆς Πελοποννήσου, καθὼς καὶ τὰ νησιὰ Σπέτσες καὶ Ὕδρα, γιά νὰ ζητήσῃ συγχώρεση ἀπό ἐκείνους μὲ τοὺς ὁποίους εἶχε ἔλθει σὲ ῥήξη κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Ἀγῶνα.
1845.—Έναρξη λειτουργίας τής υπηρεσίας ταμιευτηρίου. Μετά από επιθυμία τής κυβερνήσεως, η Εθνική Τράπεζα δέχεται «παρακαταθέσεις επί τόκω» γιά ποσά που ανήκουν σε φιλανθρωπικά καταστήματα. Παράλληλα, αρχίζει να λειτουργεί η πρώτη περιφερειακή μονάδα τής Ε.Τ.Ε. στην Σύρο.
1880.—Σε Διάσκεψη η οποία έλαβε χώρα στο Βερολίνο, χάριν τού Γλάδστωνος, η τουρκία, αρνείται εκ νέου κάθε εδαφική παραχώρηση προς την χώρα μας.
1885.—Την ημέρα όπου εορτάζονταν τα Κούλουμα, έγιναν και τα εγκαίνια τής γραμμής Ηρακλείου-Κηφισιάς με την άφιξη τής πρώτης αμαξοστοιχίας στον σταθμό τής Κηφισιάς. Το 1882, η εταιρεία των μεταλλουργείων ανέλαβε την κατασκευή τής γραμμής Λαυρίου – Αθηνών και τής γραμμής Ηρακλείου – Αμαρουσίου – Κηφισιάς. Οι πρώτες ράγες στην ιστορία τού ελληνικού κράτους, στρώθηκαν στα τέλη τής δεκαετίας τού 1850. Η αρχική πρόταση γιά κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής στην Ελλάδα, έγινε από τον Γάλλο Φραγκίσκο Φεράλδη στις αρχές τού 1835, όμως ο σιδηρόδρομος δεν θα έμπαινε σε τροχιά κατασκευής γιά πολλά χρόνια ακόμα.
1900.—Ένας τεράστιος βόθρος παραπλεύρως τού Αδριάνειου υδραγωγείου μολύνει το πόσιμο νερό τής πρωτεύουσας.
1908.—Οι Μακεδονομάχοι καπεταναίοι Ηλίας Δεληγιαννάκης (από την Αργυρούπολη Κρήτης) και Λάζος Αποστολίδης (Μακεδόνας και μάλιστα Καστοριανός από το Ζουπάνι), μεταβαίνουν στο σχισματικό χωριό Ίγγλιμπε μεταξύ Καστοριάς – Χρούπιστας, με σκοπό να εκδικηθούν βουργαρόφρονες εγκληματίες. Η επίθεση ήταν ορμητικότατη, αλλά ο αιφνιδιασμός απέτυχε επειδή οι προθέσεις είχαν προδοθεί από βουργαρόψυχους τής περιοχής. Μετά από 1,5 ώρας μάχη, και τούς βούργαρους να πυροβολούν ταμπουρωμένοι μέσα σε σπίτια τού χωριού, κατέφθασε μικρό τουρκικό σώμα. Όμως οι Μακεδονομάχοι είχαν ήδη προλάβει να πυρπολήσουν κάποια σπίτια τής σφηκοφωλιάς και να σκοτώσουν ορισμένους από τους εγκληματίες. Είχαμε επίσης δύο απώλειες σε νεκρούς, και άλλους δύο τραυματίες.
1913.—Μὲ τὴν ὑπ. ἀριθμ. 1314/4-2-1913 πληροφορία τοῦ Νικολάκη Ἐφέντη (Ν. Μιζαντζιόγλου, ὁμογενὴ μας, ἀξιωματικοῦ Μηχανικοῦ τοῦ ὀθωμανικοῦ στρατοῦ), γνωστοποιεῖται ὁ ἀριθμός τῶν τηλεβόλων τοῦ Μπιζανίου, μὲ λεπτομερὴ περιγραφὴ βεληνεκούς, ταχυβολίας, διευθύνσεως βολῆς κ.λπ. στοιχείων. Ὁ Ἕλληνας ἥρωας, μὲ τὴν μεσολάβηση τοῦ μητροπολίτου Γερβάσιου καὶ ὑπακούοντας στὴν αἰώνια πατρογονικὴ ἑλληνική καταγωγὴ του, ἀντέγραψε τὰ σχέδια τῶν ὀχυρῶν Μπιζανίου τῶν ὁποίων ἦταν συντηρητὴς καὶ τὰ ἔστειλε στὸ Ἑλληνικό στατηγεῖο στὸ Ἑμίν Ἀγᾶ, μαζί μὲ πλῆθος ἄλλων πληροφοριῶν ποὺ ἤδη ἔστελνε ἀπό τὰ τέλη Δεκεμβρίου 1912.
.—Οι Ελληνικές δυνάμεις παρά το Μέτσοβον Ηπείρου, ανασυνταχθείσαι, επιτίθενται εναντίον των τούρκων και αποκαθιστούν την γραμμήν Καψί-Χρυσοβίτσα.
1915.—Κατά την διάρκεια τού Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Αγγλική κυβέρνηση δέχεται να μάς χορηγήσει δάνειο ύψους 150.000.000 φράγκων, υπό τον όρο να προσχωρήσουμε στην συμμαχία τής Τριπλής Συνεννόησης (ΑΝΤΑΝΤ). Η χώρα μας απορρίπτει το αίτημα και οι Άγγλοι ανταπαντούν ότι θα προσβάλουν τα εμπορικά συμφέροντά μας στην Αίγυπτο (…).
1919.—Στην Συνδιάσκεψη ειρήνης στο Παρίσι, ο πρωθυπουργός Ελ. Βενιζέλος αναπτύσσει ενώπιον τού Ανώτατου Συμβουλίου τις Ελληνικές διεκδικήσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν την Β. Ήπειρο, την Θράκη (Δυτική και Ανατολική), την Δυτική Μ. Ασία, τα Δωδεκάνησα και την Κύπρο. Οι Αγγλο-Γάλλοι στήριξαν τις ελληνικές αξιώσεις, οι Ιταλοί αρνήθηκαν τα πάντα, ενώ οι ΗΠΑ παρά τα όποια θετικά, στο θέμα τής Θράκης στήριξαν την άποψη ότι, μεγάλο τμήμα της (Αδριανούπολη και Σαράντα Εκκλησιές) πρέπει να αποδοθεί στην βουργαρία ως «μερική αποζημίωση» για τις υποτιθέμενες «θυσίες» τους στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο. Η τελική απόφαση θα ληφθεί στις 8 Μαΐου.
1920.—Στην Μ. Ασία, οι τούρκοι προβαίνουν σε τοπικά εγχειρήματα εναντίον τού Ελληνικού Στρατού.
1921.—Ο Ελληνικός Στρατός αναδιοργανώνεται γιά νέες μάχες.
1922.—Σε ολόκληρο το μέτωπο των εμπόλεμων Ελλήνων και τούρκων, επικρατεί ηρεμία.
1930.—Οι ληστρικές επιδρομές που μαστίζουν την ελληνική ύπαιθρο, κυρίως στην Θεσσαλία και την Ήπειρο, αναγκάζουν τους κατοίκους να εξοπλιστούν ανάλογα, ώστε να αντιμετωπίσουν τις επιθέσεις.
1932.—Μετά από πολλές καταχρήσεις και πλαστογραφίες, οι Τραπεζίτες αδελφοί Κοσμαδόπουλοι, κηρύσσουν την πτώχευση τής Τράπεζάς τους στην Θεσσαλία. Την ίδια νύκτα, έγινε απόπειρα εναντίον τους.
1940.—Γερμανικό υποβρύχιο τορπιλίζει χωρίς προειδοποίηση το ελληνικό φορτηγό “Ελένη Σταθάτου“, με αποτέλεσμα να πνιγούν 12 Έλληνες ναυτικοί.
1941.—Στο μέτωπο, οι Ιταλοί επιτίθενται σφοδρά εναντίον των Ελλήνων στην περιοχή Μερετζάνης χωρίς επιτυχία.
.—Την νύχτα 4 προς 5 Φεβρουαρίου, τρία βομβαρδιστικά τύπου Γουέλιγκτον τής 37 μοίρας των Συμμαχικών Δυνάμεων, πετώντας από βάση τής Αιγύπτου, βομβάρδισαν και πολυβόλησαν αεροσκάφη και εγκαταστάσεις στο αεροδρόμιο Μαριτσών τής ιταλοκρατούμενης Ρόδου.
1943.—Σαν σήμερα εκτελέστηκε στην Καισαριανή από τους Γερμανούς, ο Αξιωματικός τής Πολεμικής Αεροπορίας, Κώστας Περρίκος, ο οποίος ήταν από τους πρώτους που ανέπτυξαν αντιστασιακή δράση στην Αθήνα (μέγιστη επιτυχία η ανατίναξη τής προδοτικής ΕΣΠΟ). Ελάχιστα λεπτά πριν από την εκτέλεσή του, έγραφε στα τρία ανήλικα παιδιά του: «[…] Εγώ έκανα το καθήκον μου. Εσείς μετά τον πόλεμο να μην κρατήσετε καμμία κακία για κανέναν και να εργαστείτε για την ειρήνη και την ένωση των κρατών τής Ευρώπης». Τον αρχηγό τής ΠΕΑΝ Κώστα Περρίκο, συνέλαβαν οι κατοχικές δυνάμεις στις 20 Νοεμβρίου κατόπιν προδοσίας τού Πολύκαρπου Νταλιάνη, ο οποίος έλαβε αντί 30 αργυρίων 3 χρυσές λίρες.
1944.—Το Κ.Κ.Ε., παύει τις επιθέσεις κατά τού Γενικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής.
.—Στο χωριό Προσήλιο των Ιωαννίνων, τμήμα των ΕΟΕΑ συνεπλάκη με γερμανικό απόσπασμα.
.—Οι βάρβαροι, απολίτιστοι και κτηνώδεις Γερμανοί, μετά από σύγκρουση με αντάρτες, εισβάλουν στο χωριό Τρίστενο τής Ηπείρου και κατακαίουν 35 κατοικίες. Σε άλλη επιδρομή τους νωρίτερα, είχαν κάψει και καταστρέψει άλλες 14. Γενικώς τα μαρτύρια τού χωριού ήταν μεγάλα, και σταδιακά συνέβη η πλήρης καταστροφή του. Λόγω παρουσίας ανταρτών στην περιοχή, οι κατακτητές έθεσαν μόνιμο στρατιωτικό τμήμα στο χωριό και υπέβαλαν τους κατοίκους σε κάθε είδους μαρτύριο. Συνολικά, το χωριό υπέστη τρείς φορές γενοκτονία, αφού καταστράφηκαν οι 138 από τις 150 κατοικίες του, όλες οι αποθήκες των χωρικών, το σχολείο και οι δύο εκκλησίες του. Πλήρης ήταν και η καταστροφή των φυτειών (το έτος 1944), ενώ οι λεηλασίες σε τρόφιμα-ρούχα-έπιπλα, ήταν επαναλαμβανόμενες. Οι Γερμανοί εκτέλεσαν 3 άνδρες και 2 γυναίκες.
1945.—(4-11/2) Η Συνδιάσκεψη στην Γιάλτα των Στάλιν, Ρούσβελτ και Τσώρτσιλ και η συμφωνία γιά το μοίρασμα τής κυριαρχίας και επιρροής. Ο Στάλιν, σε όλη την διάρκεια τής Συνδιασκέψεως και μετά από αυτήν, κατάφερνε να φαίνεται συνεργάσιμος ακόμη και όταν διαφωνούσε. Έτσι, ενώ είχε υποσχεθεί να μην αναμιχθεί στα ελληνικά πράγματα, όπως και έπραξε φαινομενικά, κατά την διάρκεια τού λεγόμενου «εμφύλιου» προωθούσε ύπουλα την ιδέα τής «Βαλκανικής Ομοσπονδίας», αποσκοπώντας στην ένωση των σλάβων και την έξοδό τους στο Αιγαίο. Από την άλλη, το Κ.Κ.Ε., ενώ γνώριζε την θέση τού Στάλιν, φρόντισε να αιματοκυλίσει την χώρα εις το όνομα τού «ταξικού αγώνα».
1948.—Η επίθεση κομμουνιστών ανταρτών στον Άνω Κοπανό Βέροιας και ο άδικος θάνατος τού ιερέα Αθανάσιου Πεΐου. Τον άτυχο εφημέριο τού χωριού, δολοφόνησαν οι κομμουνιστές τού ΕΛΑΣ μέσα στην κατοικία του, με την κατηγορία τού «αντιδραστικού».
.—Οι κομμουνιστές δολοφονούν τον ιερέα τού χωριού Δροσοπηγή, στην Ήπειρο, Δημήτριο Καθάριο. Τον άτυχο ιερέα είχαν απαγάγει μεταξύ Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου τής προηγούμενης χρονιάς, με την κατηγορία τής «συνεργασίας» με τον Ελληνικό Στρατό (…). Μετά από πολλά βασανιστήρια τον δολοφόνησαν.
1949.—Ο ραδιοφωνικός σταθμός των παράνομων κομμουνιστών αναγγέλλει μεταξύ άλλων τα εξής: «[…] Η πέμπτη Ολομέλεια τής Κ.Ε. τού Κ.Κ.Ε., παίρνοντας υπόψη της ότι πολλούς μήνες οι σύντροφοι, Χρύσα Χατζηβασιλείου και Μάρκος Βαφειάδης ήταν βαριά άρρωστοι και δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στα καθήκοντα που τους είχε αναθέσει η Κ.Ε. τού Κ.Κ.Ε., αποφάσισε ομόφωνα να τους απαλλάξει από κάθε κομματική δουλειά».
.—230 χιλιοστά βροχοπτώσεως έπεσαν μέσα σε 24 ώρες στα Χανιά τής Κρήτης, προκαλώντας εκτεταμένες καταστροφές.
1950.—Ιδρύεται νέο ελληνικό κόμμα με το όνομα “Δημοκρατική Παράταξη”, το οποίο προέκυψε από την συμφωνία τριών μικρών κομμάτων τής Αριστερής.
.—Ο κυβερνήτης Ράιτ, όταν τού επιδόθηκαν τα αποτελέσματα τού κυπριακού δημοψηφίσματος (15/1/1950), επανέλαβε ότι το ζήτημα Ενώσεως τής Κύπρου με την Ελλάδα έχει κλείσει γιά την Αγγλία. Στην συνέχεια, κυπριακή αντιπροσωπεία μετέβη στην Αθήνα, στο Λονδίνο και στα Ηνωμένα Έθνη, με αίτημα την εφαρμογή τής αρχής τής αυτοδιαθέσεως. Μαζί τους είχαν τα αποτελέσματα και τους τόμους τού δημοψηφίσματος, τα οποία αποτελούσαν αδιάψευστο τεκμήριο τής δημοκρατικά εκφρασμένης επιθυμίας τής πλειονοψηφίας τού κυπριακού λαού. Τα αποτελέσματα όμως αυτής τής εκστρατείας ήταν και πάλι απογοητευτικά.
1951.—Οι σφοδρές βροχοπτώσεις στην βουργαρία και τα μεταφερόμενα ύδατα στην Ελλάδα, είχαν ως αποτέλεσμα την υπερχείλιση ποταμών και χειμάρρων, προξενώντας μεγάλες καταστροφές σε περίπου 100.000 στρέμματα γης στον Νομό Σερρών.
1953.—Βασιλικό Διάταγμα, το οποίο συνοδεύτηκε από το ΦΕΚ 44/Α/3.3.1953, αναγνωρίζει τον Εθνικό Αντιστασιακό αγώνα τής φοιτητικής οργάνωσης «Ιερά ταξιαρχία», η οποία έδρασε κατά την περίοδο τής Κατοχής.
1956.—Οι Άγγλοι κλείνουν στην Κύπρο επτά δημοτικά σχολεία, επειδή είχαν υψώσει την Γαλανόλευκη.
1957.—Ο ήρωας τής ΕΟΚΑ, Σάββα Χριστόδουλος, ετών 44 από τον Άγιο Θεόδωρο, φονεύθηκε από Άγγλους στην Λεμεσό.
1958.—Ο Κολοκασίδης Αντώνιος, φονεύθηκε στην Αμμόχωστο, απ’ όπου και καταγόταν.
1960.—Αρχίζουν οι επίσημες συνομιλίες Ελλάδος και Κοινής Αγοράς.
1961.—Ιδρύεται το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.
1963.—Πολιτειακή αναταραχή. Απεργίες ξεσπούν σε όλες τις μεγάλες πόλεις τής χώρας.
1965.—Θεμελιώνεται το μαιευτήριο «Μαρίκα Ηλιάδη».
1966.—Πνίγηκε κατά την διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως ο πιλότος μας Σταυρόπουλος Παναγιώτης, όταν το αεροσκάφος του F-84F, έπεσε και βυθίστηκε στην θάλασσα. Το τραγικό γεγονός συνέβη σε απόσταση 18 ναυτικών μιλίων ανατολικά τού αεροδρομίου τής 115 Πτέρυγας Μάχης (Σούδα), όπου υπηρετούσε.
.—Στα επεισόδια που ξέσπασαν μέσα στην Ελλαδική Βουλή, αναγκάζεται να επέμβει η φρουρά.
1980.—Ο πρωθυπουργός Καραμανλής Κωνσταντίνος, υποβάλει πρόταση στην Βουλή των Ελλήνων γιά την μόνιμη τέλεση των Ολυμπιακών αγώνων στην χώρα.
1982.—Σαν σήμερα, αποκαλύπτονται τρεις μυκηναϊκοί τάφοι στην Πελλάνα Λακωνίας. Τα μνημεία αυτής τής περιόδου στην μεγαλύτερη έκτασή τους, αποκαλύφτηκαν από τις ανασκαφές τού καθηγητή Θεόδωρου Σπυρόπουλου. Με την εικοσαετή και πλέον αρχαιολογική του έρευνα στην περιοχή, και βασιζόμενος στα ευρήματα των ανασκαφών, ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος έχει δηλώσει σε διαλέξεις του, ότι πριν από τον Μυκηναϊκό πολιτισμό, προϋπήρχαν στην περιοχή γιά τουλάχιστον μία χιλιετία οι Δωριείς Μινύες. Δήλωσε δε ότι αν συνεχιστούν οι ανασκαφές, κάτω από τα ευρήματα τής Μυκηναϊκής περιόδου θα αποκαλυφθεί ο Μινυακός πολιτισμός.
1987.—Χαλάνδρι· νέο θύμα τής τρομοκρατικής οργανώσεως 17Ν, είναι ο νευροχειρουργός Ζαχαρίας Καψαλάκης, ο οποίος πυροβολήθηκε στα πόδια.
1991.—Απεβίωσε η Ελένη Σκούρα (Βόλος, 1896—4 Φεβρουαρίου) η πρώτη Ελληνίδα βουλευτής. Είχε αναπτύξει πλούσια κοινωφελή και πατριωτική δράση ιδιαίτερα κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο και στην γερμανική κατοχή ως Πρόεδρος τής “Στέγης τής Φαλαγγίτισσας” και επίσης τής “Φανέλας τού Στρατιώτη”. Το καλοκαίρι τού 1942 συνελήφθη από τους Γερμανούς και φυλακίστηκε μαζί με τον σύζυγό της και τον αδελφό της, Απόστολο Παπαχρήστου. Στις 18 Ιανουαρίου 1953, εξελέγη βουλευτής στον Νομό Θεσσαλονίκης με το κόμμα τού Ελληνικού Συναγερμού.
.—Επίσημη συνάντηση των αρχηγών Ελλάδος και Κύπρου.
1992.—Η αλβανία, καταπατώντας κάθε εθνικό και διεθνές δίκαιο, εξαιρεί το κόμμα «Ομόνοια» από τις εκλογές. Τα δεινά και οι καταπιέσεις τού Ελληνισμού στην Βόρειο Ήπειρο, συνεχίζουν αμείωτα μέχρι τις ημέρες μας.
.—Ανακοινώνεται η ανέγερση τού Μεγάρου Μουσικής στην Θεσσαλονίκη.
1994.—Απεβίωσε ο ποιητής Δ. Ι. Αντωνίου. Ο Δημήτριος Αντωνίου γεννήθηκε στην Μπέϊρα τής Μοζαμβίκης και καταγόταν από μεγάλη ναυτιλιακή οικογένεια τής νήσου Κάσου.
2000.—Ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ανακοινώνει την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Σε εκείνες τις οριακές εκλογές παρέμεινε στην εξουσία το ΠΑ.ΣΟ.Κ και η Ελλάδα μπήκε στην ΟΝΕ.
2001.—Απεβίωσε ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες και αρχιτέκτονες τού 20ού αιώνα, ο Ιάννης Ξενάκης. Γεννήθηκε στην Βραΐλα τής Ρουμανίας στα 1922 και είχε καταγωγή από την Εύβοια και την Λήμνο. Ο ίδιος είχε πεί ότι: «[…]Το σημαντικό ήταν πως είχα ήδη αποφασίσει ότι γιά να υπάρξω ως άτομο, έπρεπε να κάνω μουσική. Αλλιώς δε θα ήμουν τίποτα. Ήταν ένα πραγματικό πάθος, εσωτερικό, που σιγά σιγά έβγαινε στην επιφάνεια».
2009.—Ημερομηνία θανάτου τής ηθοποιού Αλέκας Παΐζη σε ηλικία 90 ετών. Μεγάλωσε στην Κρήτη από μητέρα Σφακιανή και πατέρα Ιθακήσιο. Σπούδασε στην Δραματική Σχολή τού Εθνικού Θεάτρου και στην καλλιτεχνική της πορεία συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις αλλά και σε παραγωγές τού Ελληνικού και τού Ιταλικού κινηματογράφου. Μελανό σημείο στην ζωή της παραμένει η συμμετοχή της στις διαδικασίες οι οποίες οδήγησαν την εξαιρετική ηθοποιό Ελένη Παπαδάκη στα χέρια τής εγκληματικής ΟΠΛΑ.
2010.—Απεβίωσε στην Γαλλία ο Κώστας Αξελός, στενός φίλος τού Κορνήλιου Καστοριάδη, σύγχρονος στοχαστής, φιλόσοφος και καθηγητής φιλοσοφίας. Είχε γεννηθεί στις 26 Ιουνίου τού 1924 σε μεγαλοαστική οικογένεια. Στα νεανικά του χρόνια εντάχθηκε στο Ε.Α.Μ. συμμετέχοντας ως οργανωτής και θεωρητικός τού κομμουνιστικού κινήματος, πιστεύοντας «[…] στο όραμα μίας άλλης πολιτείας που θα μπορούσε ν’ αλλάξει την ιστορική μοίρα των ανθρώπων». Προβεβλημένο στέλεχος τής Ο.Κ.Ν.Ε., συμμετείχε στα Δεκεμβριανά το 1944. Διέφυγε την εκτέλεση και κατέφυγε στο Παρίσι όπου αναζήτησε επαφή με το γαλλικό Κ.Κ., σύντομα όμως εγκατέλειψε τις κομμουνιστικές ιδέες.
2018.—Στην Αθήνα πραγματοποιείται μεγαλειώδης συγκέντρωση διαμαρτυρίας γιά το Σκοπιανό, από τεράστιο πλήθος κόσμου, εναντίον τής προσπάθειας ακρωτηριασμού τής ελληνικής εθνικής ταυτότητας. Η διαδήλωση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο διαμαρτυρίας γιά την σχεδιαζόμενη συμφωνία συνθηκολογήσεως με τα Σκόπια. Εν τω μεταξύ, τα ΜΜΕ αναπαρήγαγαν με πηχυαίους τίτλους ψευδείς ειδήσεις γιά δήθεν ναζιστικούς χαιρετισμούς από τον πρόεδρο των Παραολυμπιονικών ο οποίος επίσης συμμετείχε στην διαδήλωση. Ο κυβερνητικός μηχανισμός προπαγάνδας κατασυκοφάντησε και λοιδόρησε εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου όλων των ηλικιών που συμμετείχε στην διαδήλωση, δημιουργώντας πόλωση και διχασμό γιά ένα Εθνικό θέμα υψίστης σημασίας.
2019.—Μία παγκόσμια πρωτοτυπία καταγράφηκε σαν σήμερα στο ελλαδικό κοινοβούλιο, αφού δύο μέλη του, οι Κώστας Ζουράρις και Θανάσης Παπαχριστόπουλος «ανήκουν» ταυτοχρόνως σε δύο (!..) κοινοβουλευτικές ομάδες. Σαν σήμερα, οι έξι βουλευτές που έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση (Έλενα Κουντουρά, Βασίλης Κόκκαλης, Θανάσης Παπαχριστόπουλος, Κώστας Ζουράρις, Σπύρος Δανέλλης, και Κατερίνα Παπακώστα), κοινοποίησαν επιστολές, βάσει των οποίων επί τής ουσίας προσχώρησαν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα τού ΣΥΡΙΖΑ. Οι πρώτοι τέσσερεις μεταξύ των έξι, είναι βουλευτές των ΑΝΕΛ. Και από αυτούς τους τέσσερεις, οι δύο (Ζουράρις-Παπαχριστόπουλος), τυπικά παρέμειναν μέλη τής Κοινοβουλευτικής Ομάδας των ΑΝΕΛ. Η ψήφος στήριξης στον ΣΥΡΙΖΑ των τεσσάρων βουλευτών, απογύμνωσε το κόμμα τού Πάνου Καμένου, ο οποίος διαπίστωσε ότι η μέχρι πρότινος συμμαχία, τού έκλεψε σχεδόν ολόκληρη την Κοινοβουλευτική του Ομάδα.