,
10 Φεβρουαρίου
.
754.—Αρχίζει τις συνεδριάσεις της η εικονομαχικών προθέσεων Σύνοδος τής Ιέρειας (ανάκτορο στην ασιατική ακτή τού Βοσπόρου). Την Σύνοδο κάλεσε ο Κωνσταντίνος Ε΄, έχοντας ως σκοπό να θέσει τις βάσεις μιάς εικονοκλαστικής πολιτικής. Σε αυτήν συμμετέχουν 338 επίσκοποι, αλλά δεν εκπροσωπούνται τα πατριαρχεία Αλεξανδρείας, Ιεροσολύμων, Αντιοχείας, καθώς και η εκκλησία τής Ρώμης. Αργότερα, το γεγονός τής μη συμμετοχής, χρησιμοποιήθηκε από όσους δεν δέχονταν την Σύνοδο γιά να αποκηρύξουν τις αποφάσεις της. Λόγω των διώξεων που υπέστησαν τα μοναστήρια (μεταβλήθηκαν σε στρατώνες και οπλοστάσια, οι περιουσίες τους κατασχέθηκαν και οι «λαϊκοί» απαγορευόταν να καταφεύγουν σ’ αυτά), εκδηλώθηκε εκτεταμένη μετανάστευση των μοναχών σε περιοχές που δεν επηρεάζονταν από τους εικονοκλαστικούς διωγμούς τού Αυτοκράτορα. Την εποχή τού Κωνσταντίνου και τού πατέρα του, Λέοντα, μετανάστευσαν στην Ιταλία αρκετοί εικονολάτρες. Το γεγονός αυτό υπήρξε πολύ σημαντικό γιά την τύχη τής μεσαιωνικής Ιταλίας, επειδή συνετέλεσε στην ενίσχυση τού ελληνικού στοιχείου και τής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
1383.—Οι Δυτικοί με επιστολή τους, ζητούν από τον Πέτρο τον Γ΄ να αποζημιώσει τον κόμη τής Ζακύνθου, Ιωάννη Λάκαρη Καλοφέρο, από την Μεθώνη, επειδή τού αφαιρέθηκε ένα φορτίο μεταξιού στο στενό τής Μεσσήνης από τους υπηκόους του.
1414.—Μετά την άδεια που δόθηκε από τους Ενετούς, οκτακόσιες οικογένειες Ελλήνων από την Τραπεζούντα και τις γύρω περιοχές, αποβιβάστηκαν στην ανατολική πλευρά τής Κρήτης και ίδρυσαν νοτιοανατολικά τής Σητείας, πόλη, την οποία ονόμασαν «Τραπεζόνδαν». Χαρακτηριστικά, όταν τους δόθηκε η άδεια εγκαταστάσεως, υπήρξε η σημείωση ότι «[…] ήσαν ικανοί να ζήσωσιν ειρηνικώς, δικαίως και ιδίω ιδρώτι».
1688.—Ο στόλος τού ναυάρχου των χριστιανικών δυνάμεων, Ζαγούρη, ο οποίος είχε σταθμεύσει στον Κορινθιακό κόλπο, υπέστη μεγάλες καταστροφές λόγω τρικυμίας. Η θάλασσα ξέβρασε στην ακτή 400 πτώματα.
1708.—Μία έντονη και εντυπωσιακή ηφαιστειακή δραστηριότητα στα νησιά κοντά στην Θήρα. Ολόκληρα βουνά τινάχτηκαν στον αέρα από πλήθος πυρακτωμένων βράχων, ενώ η γύρω θάλασσα έβραζε κυριολεκτικά. Η δραστηριότητα αυτή θα διαρκέσει έντονα μέχρι τα τέλη Μαΐου.
1822.—Στην περιοχή Αμπαδιάς-Φουρφουρά, τέσσερεις χιλιάδες οθωμανοί συγκρούστηκαν με τους Έλληνες. Η προσπάθεια αναχαιτήσεώς τους απέτυχε, με νίκη των οθωμανών. (Διαφορετική πηγή αναφέρει νίκη Ελλήνων). Στην μάχη τραυματίστηκε ο παντακοσίαρχος Χατζή-Γεώργιος Κελαϊδής. «Μάχη εἰς τὸν Φορφουρὰν καὶ το Βυζάριον τοῦ Ἀμαρίου τῆς Κρήτης. Νίκη Ἑλλήνων. Εἰς αὐτὴν τὴν μάχην οἱ Ἕλληνες ἐστρατηγήθησαν ὑπὸ τῶν Βουρδουμπῆ, Μελιδόνη, Ζερβουδάκη, Πωλογεωργάκη, Πρωτοπαπαδάκη, Δεληγιαννάκη Τσουδεροῦ, Κουρμούλη, οἱ δὲ τοῦρκοι ἀπὸ τὸν Τσιλιβοτούμπασην».
.—Συνάπτεται σφοδρή μάχη μεταξύ των Ελλήνων επαναστατών και των τούρκων παρά τον ποταμόν Λιγιώτη τής περιφερείας Μυλοποτάμου Κρήτης. Οι τούρκοι, ορμηθέντες από το Ρέθυμνο, επιτίθενται κατά των Ελλήνων, οι οποίοι είχον αρχηγούς τους Μελιδόνην, Βουρδουμπά και Δαμβέργην. Οι Έλληνες ανθίστανται σθεναρά και στην συνέχεια επιτίθενται και τρέπουν εις φυγήν τους τούρκους, φονεύσαντες περί τους 300. Από τους Έλληνες εφονεύθησαν 50 μεταξύ των οποίων ο Γ. Μουριώτης.
1825.—Ὁ ὑπουργός Ἐσωτερικῶν Γρηγόριος Δικαῖος (Παπαφλέσσας), ἐξέδωσε διάταγμα μὲ τὸ ὁποῖο ὅριζε τὴν περισυλλογὴ τῶν ἀρχαιοτήτων καὶ τὴν φύλαξή τους στὰ σχολεῖα.
.—«Προφυλάκισις Γ. Σισίνη καὶ τοῦ υἱοῦ του Μιχαήλ ἐν Ὕδρα».
.—Οι Κρήτες κατανικούν τους τούρκους σε μάχη πλησίον τού Αμαρίου.
1828.—(10-15/2)«Κατεδάφισις Τριπόλεως ὑπό Ἰμβραήμ πασᾶ». (βλ.& 9/2).
1836.—«Ακαρνανικά». Μόλις μία ημέρα μετά από την επιχείρηση καταλήψεως τού Μεσολογγίου από το νέο κίνημα, και ενώ οι λησταντάρτες βρίσκονταν διασκορπισμένοι στην πεδιάδα, πριν προλάβουν να ενισχυθούν δέχτηκαν σφοδρή αντεπίθεση από τους αμυνόμενους οι οποίοι τους θέρισαν κυριολεκτικά. Καταδιωκόμενα ολημερίς από τον Στρατό και το Ιππικό, τα στίφη τού Δήμου Τσέλιου, εκ των πρωτεργατών τού κινήματος, μέτρησαν σοβαρότατες απώλειες έως ότου βρουν καταφύγια στους Μύλους και κατόπιν στην Γιουργιά. Αλλά δεν πτοήθηκαν.
1841.—Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος(αρχηγός τού αγγλικού κόμματος), αναλαμβάνει την προεδρία τού υπουργικού συμβουλίου (10/02/1841 έως 10/08/1841)· προσπάθησε να επιβάλει ορισμένες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Μετά την παραίτησή του, διορίστηκε υπουργός Εσωτερικών και ουσιαστικά προεδρεύων τής κυβερνήσεως, ο Δημήτριος Χρηστίδης, μέχρι την Επανάσταση τής 3ης Σεπτεμβρίου 1843.
.—Ο βασιλέας Όθωνας, βλέποντας τις συνεχείς παρεμβάσεις των Άγγλων στα ελληνικά πράγματα, διέταξε την διερεύνηση των πραγματικών αρμοδιοτήτων τού Συμβουλίου τής Επικρατείας καθώς και την καθιέρωση τοπικής αυτοδιοικήσεως. Δέκα ημέρες μετά, και μη έχοντας γνώση γιά το γεγονός, ο (πραγματικά) Φιλέλλην Γάλλος υπουργός Εσωτερικών απέστειλε Διακοίνωση προς τις λοιπές Δυνάμεις καταγγέλλοντας τον κακόβουλο ρόλο τους στην Ελλάδα.
1866.—Νέες εκρήξεις και βροχή από πυρακτωμένους και εκτινασσόμενους βράχους, από την ηφαιστειακή νεοφανή νησίδα Γεώργιος κοντά στην Θήρα.
1867.—Ο Γρηγόριος Στ΄, κατά κόσμον Γεώργιος Φουρτουνιάδης, επανεκλέγεται Οικουμενικός Πατριάρχης (10 Φεβρουαρίου 1867 – 10 Ἰουνίου 1871). Επαύθη από τον Σουλτάνο Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ στις 20 Φεβρουαρίου 1840, και επανεξελέγη 27 έτη αργότερα, μετά την παραίτηση τού Πατριάρχη Σωφρόνιου. «[…] Καὶ ἡ β´ αὕτη ἱερατεία τοῦ πατριάρχου ὑπῆρξεν ἱστορική, πρωτίστως ἕνεκα τοῦ φλέγοντος τότε βουλγαρικοῦ ζητήματος, πρὸς λύσιν τοῦ ὁποίου προέτεινεν ἐπισήμως τὴν σύγκλησιν οἰκουμενικῆς συνόδου, ἀλλὰ μὴ τυχὼν τῆς πρὸς τοῦτο ζητηθείσης παρὰ τῆς κυβερνήσεως ἀδείας, ὑπέβαλεν αὐτῇ τὴν ἀπὸ τοῦ θρόνου παραίτησιν αὐτοῦ τῇ 20ῇ Αὐγούστου 1870, μὴ γενομένην ὅμως ἀποδεκτήν».
1881.—(π. ημ.) Η Θεσσαλία, εκτός από την περιοχή τής Ελασσόνας, καθώς και μέρος τής Ηπείρου (επαρχία Άρτας), ενσωματώνονται με την ελεύθερη Ελλάδα. Ανεξαρτήτως των διαβουλεύσεων και των αποφάσεων των Μεγάλων Δυνάμεων οι οποίες κάθε φορά εξυπηρετούσαν δικά τους συμφέροντα, σημαντική συμμετοχή στις εξελίξεις διαδραμάτισε και το επαναστατικό κίνημα τού 1878, έστω κι αν δεν είχε νικηφόρα κατάληξη. Από το Συνέδριο τού Βερολίνου, μεσολάβησαν σχεδόν τρία χρόνια, με τις ελληνικές κυβερνήσεις να μην καταφέρνουν να εκμεταλλευθούν τις διεθνείς συγκυρίες, και την τουρκία να κωλυσιεργεί εσκεμμένα στην λήψη αποφάσεως. Η συνεχιζόμενη εκκρεμότητα και ο κίνδυνος διεθνών περιπλοκών εξ αιτίας τού ελληνικού ζητήματος, οδήγησε σε νέα συνδιάσκεψη στην Κωνσταντινούπολη τον Φεβρουάριο τού 1881. Εκεί οι πρέσβεις των ισχυρών χωρών τόνισαν στην οθωμανική αντιπροσωπεία ότι η χρονίζουσα εκκρεμότητα, έπρεπε να λήξει. Μετά από αυτό, η Ελλάδα απέκτησε την Θεσσαλία, εκτός από την περιοχή τής Ελασσόνας, καθώς και την επαρχία τής Άρτας. Η υπόλοιπη Ήπειρος παρέμεινε υπό τον οθωμανικό ζυγό.Τον Ιούνιο τού 1881, απελευθερώθηκε η περιοχή τής Άρτας, και στην συνέχεια σταδιακά, όλες οι Θεσσαλικές πόλεις, με τελευταίο τον Βόλο, στις 2 Νοεμβρίου 1881.
1906.—Οι αιμοδιψείς βούργαροι, στα πλαίσια τής τρομοκρατίας τής Μακεδονίας με σκοπό την επιβολή, απήγαγαν έξι Έλληνες εργάτες από το Μοναστήρι τους οποίους και κατακρεούργησαν. Τους άτυχους Νικόλαο Βοζηνό, Αθανάσιο Χρήστου, Μήτρο Κότε, Πέτρο Πέτκο, Πέτρο Στογιάννη και Χρήστο Τσολπάκη, κατακρεούργησε η συμμορία τού αιμοχαρή Βέλκου.
.—Προξενικό έγγραφο προς το Υπουργείο ενημερώνει γιά τις νέες ομάδες τοπικών Μακεδονομάχων τού Νομού Σερρών, πλήρως οργανωμένες κυρίως από τοπικούς. Ήταν απλοί άνθρωποι οι οποίοι καθημερινά έδειχναν να ασχολούνται με τις εργασίες τους, αλλά δρούσαν ομαδοποιημένοι, με θέσεις όπως εκτελεστικά όργανα, οδηγοί, αγγελιαφόροι, τροφοδότες, πληροφοριοδότες και δέκτες αντάρτικων σωμάτων. Παράλληλα υπήρχαν και εφεδρικές ομάδες πολιτοφυλάκων γιά τις έκτακτες περιστάσεις. Τα αντάρτικα σώματα έμεναν κανονικά στο βουνό. Γιά την τόσο ραγδαία αντίδραση των Ελλήνων η οποία εξελίχθηκε στην Κεντρική Μακεδονία, μεγάλη συμβολή είχε το Ελλαδικό Υπουργείο το οποίο στο προηγούμενο διάστημα έστειλε το ποσό των 2.000 χρυσών λιρών γιά την ενίσχυσή τους (βλ. 7/3/1905 & 14/6/1905).
1908.—«…έξωθεν τού Μελενίκου, συνελήφθη οδηγός βουλγαρικής συμμορίας φέρων επιστολήν τού βουλγαρικού κομιτάτου προς το σχισματικόν χωρίον Μάντζοβον, μίαν ώραν απέχον τού Μελενίκου. Ο εν λόγω κακούργος ωμολόγησεν ότι εν τω χωρίω Άνω Σουσίτσα, ημίσειαν ώραν απέχοντι τού Μελενίκιου, εκρύπτετο 12μελής ληστανταρτική συμμορία τού Σανδάνσκη, εν τη οικία τού Δίνα Μπαρίκου και περιεκυκλώθη μεν το χωρίον, αλλ’ η συμμορία προέλαβε και ανεχώρησε, συνελήφθησαν πολλοί όμως ύποπτοι, εν οίς και ο εν λόγω λησταποδόχος Μπαρίκος».
1910.—Η γέννηση τής φωνής σύμβολο, τού Έπους τού ’40, Σοφίας Βέμπο. Σαν σήμερα, το 1910, η Έφη Μπέμπο, μετέπειτα Σοφία Βέμπο, γεννήθηκε στην Καλλίπολη τής Ανατολικής Θράκης. Τότε, η Καλλίπολη ήταν ακόμα η όμορφη γαλανόλευκη λουτρόπολη των Στενών τού Ελλησπόντου, με τον πανάρχαιο και υπερήφανο ελληνικό πληθυσμό της. Ξεριζωμένη με την οικογένειά της από την τουρκική θηριωδία, μετά από φοβερές περιπλανήσεις, η Βέμπο εγκαταστάθηκε οριστικά πλέον στον Βόλο το 1922. Το 1930, με μόνο εφόδιο το χάρισμα τής φωνής της, πήγε στην Θεσσαλονίκη. Η φήμη της πολύ γρήγορα ξεπέρασε τους καλλιτεχνικούς ορίζοντες τής Θεσσαλονίκης και έφθασε στην κοσμική Αθήνα.Έχοντας ήδη μία επιτυχημένη πορεία ως ερμηνεύτρια τού ελαφρού τραγουδιού, κατά την διάρκεια τού ηρωϊκού έπους τού ’40, μετατράπηκε σε σύμβολο τού ελληνικού αγώνα γιά ελευθερία, και μάς χάρισε με την φωνή της μία σειρά από αξέχαστες επιτυχίες. Η φωνή της συνόδευσε ιδανικά τα πατριωτικά και σατιρικά τραγούδια, εμψυχώνοντας τους στρατιώτες μας οι οποίοι έδιναν την ζωή τους στο μέτωπο.
1911.—Συνεχίζονται τα αιματηρά επεισόδια στα ελληνοτουρκικά σύνορα, ενώ έντονες είναι οι παραστάσεις τής Ελλάδος προς την Υψηλή Πύλη.
.—Με αφορμή τα σχέδια γιά κατασκευή βουργάρικου σχολείου και εκκλησίας στο Μελένικο, ο εκεί ελληνισμός πραγματοποιεί μεγάλη διαδήλωση. Ο Μητροπολίτης τού Μελένικου Ειρηναίος, κατά την διάρκεια τού Μακεδονικού αγώνα είχε αντιληφθεί την σοβαρότητα τής διαμάχης βούργαρων και Ελλήνων γιά την τύχη τής Μακεδονίας και έγινε ο πρωταγωνιστής και εμψυχωτής τού εθνικού ελληνικού αγώνα. Στην επαρχία του, οι βούργαροι οργίαζαν, διαπράττοντας πολλά εγκλήματα γιά να εκβουργαρίσουν τους κατοίκους. Ο Ειρηναίος φρόντισε με τον Π. Αργυρόπουλο, τον μετέπειτα Έλληνα υπουργό Εξωτερικών, να διορίσουν στα σχολεία τής Μητροπόλεώς του Έλληνες αξιωματικούς ως δασκάλους, οι οποίοι συνεργάζονταν στον αγώνα κατά την βουργάρικης προπαγάνδας. Με το νεοτουρκικό πραξικόπημα και την ανάληψη τής εξουσίας από το κόμμα «Ένωση και Πρόοδος», οι Νεότουρκοι εμφανίστηκαν ως δύναμη μετασχηματισμού τής απολυταρχικής αυτοκρατορίας σε σύγχρονη δημοκρατία, τής οποίας η λειτουργία θα καθοριζόταν από τις αρχές τού ευρωπαϊκού διαφωτισμού… Στην πράξη όμως, όπως περιγράφει και δημοσίευμα τής εφημερίδας «Νέα Αλήθεια», τής Θεσσαλονίκης, «μάς είχε δοθεί η υπόσχεση ότι κανείς δεν επρόκειτο να καταπατήσει τα δικαιώματά μας. Εν τούτοις, ψηφίστηκαν νόμοι που διατάσσουν το κλείσιμο των εκκλησιών μας, των σχολείων και των νεκροταφείων μας. Μάς παίρνετε όσα μας ανήκουν και τα δίνετε σε άλλους. Φυλακίζετε τους ιερείς και τους δασκάλους μας. Ξυλοκοπείται τους πολίτες και από παντού ακούγονται θρήνοι και οδυρμοί».
1913.—Ο χρυσός πολυολυμπιονίκης Κωνσταντίνος Τσικλητήρας, υπηρετώντας στον στρατό κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, απεβίωσε από οξεία μηνιγγίτιδα. Παρουσιάστηκε εθελοντικά γιά να υπηρετήσει στις γραμμές τού μετώπου, θεωρώντας ότι ως Ολυμπιονίκης έπρεπε να δώσει το καλό παράδειγμα αρνούμενος πρόταση να υπηρετήσει στα μετώπισθεν, στο Φρουραρχείο Αθηνών. Στην πρώτη γραμμή τού μετώπου, προσβλήθηκε από μηνιγγίτιδα και εξέπνευσε στις 10 Φεβρουαρίου στα 25 του χρόνια.
.—Συνεχίζεται μεταξύ Ελλήνων και τούρκων ο αγώνας πυροβολικού στο Μπιζάνι.
.—Ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, αφού επισκέπτεται το πολεμικό μέτωπο τής Ηπείρου, επανέρχεται στην Αθήνα.
1914.—Η Πανηπειρωτική Συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στο Αργυρόκαστρο, έστειλε έντονη διαμαρτυρία στις Μεγάλες Δυνάμεις και εξέλεξε επιτροπή η οποία ανέλαβε την ηγεσία τού Αυτονομιστικού Αγώνα. Ένοπλα τμήματα, με την επονομασία “Ιεροί Λόχοι” άρχισαν να οργανώνονται στις πόλεις και τα χωριά τής Βορείου Ηπείρου. Την ίδια ημέρα, ο αρχηγός των Χιμαριωτών Σπύρος Σπυρομήλιος, κατάργησε τις Ελλαδικές Αρχές και κήρυξε την αυτονομία τής Χιμάρας.
.—Η Ελληνική Κυβέρνηση διέταξε τον συνταγματάρχη Δ. Δούλη, να συλλάβει τον Σπ. Σπυρομήλιο, μη γνωρίζοντας ότι τόσο αυτός, όσο και πλήθος άλλων αξιωματικών, είχαν ήδη προσχωρήσει στην Βορειοηπειρωτική Επανάσταση. Βεβαίως ο Δ. Δούλης αρνήθηκε να εκτελέσει την διαταγή.
.—Η χώρα μας, με σκοπό να κατευνάσει τα πνεύματα στην χιλιοδοκιμασμένη Μακεδονία, έδωσε αμνηστία στους αλλοδαπούς κρατουμένους φυλακών και κυρίως στους βούργαρους (…).
1920.—Ο Ελληνικός στρατός στην Μ. Ασία, δρα με περιπόλους εναντίον των τούρκων.
.—Νέο εθνικιστικό στράτευμα συγκροτείται στην τουρκία, υπό την αρχηγία τού Μουσταφά Κεμάλ, γιά να αντιταχθεί στην έξωση των τούρκων από την Ευρώπη.
.—Η πόλις Ούρφα τής Κιλικίας, πολιορκήθηκε από τις 10 Φεβρουαρίου (ν.ημ.) από τον Μουσταφά Κεμάλ, αναγκάζοντας την γαλλική φρουρά να συνθηκολογήσει και να εγκαταλείψει την πόλη. Καθ’ οδόν, προσεβλήθη υπό των τούρκων σε μία μάχη που διήρκεσε μέχρι τις 17 Μαρτίου 1920, οπότε οι Γάλλοι αποσύρθηκαν στα Συριακά σύνορα. Εξ αιτίας αυτής τής καταστάσεως, οι Γάλλοι, από τον Μάϊο τού 1920 επεδίωξαν επαφή με τους Κεμαλικούς γιά διαπραγματεύσεις. Η περιοχή τής Κιλικίας είχε περιέλθει στους Γάλλους κατόπιν συμφωνίας Αγγλικής και Γαλλικής κυβερνήσεως.
1921.—Ευνοϊκά είναι τα αποτελέσματα των συνομιλιών τού Έλληνα πρωθυπουργού στο Λονδίνο. Ωστόσο, ο Μουσταφά Κεμάλ εξακολουθεί τις απειλές γιά επανάληψη των συγκρούσεων.
.—Σε ολόκληρο το μέτωπο τής Μ. Ασίας επικρατεί ηρεμία.
1922.—Βάσει σχεδίου τού Ελληνικού επιτελείου, η Ελληνική στρατιά καθαρίζει τις περιοχές της.
1925.—Η χώρα μας, απευθύνεται στην Κοινωνία των Εθνών γιά το Πατριαρχικό ζήτημα. Οι τούρκοι θεώρησαν ανταλλάξιμο τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντίνο ΣΤ’ και τον απέλασαν.
1926.—Οι σφαγές από συμμορίες βούργαρων και κομιτατζήδων στην Μακεδονία συνεχίζουν. Μία νέα συμμορία εισέβαλε στο Σιδηρόκαστρο και διέπραξε φόνους και άλλα κακουργήματα.
1927.—Τεράστια πανελλαδική απεργία των επαγγελματιών τής χώρας. Αιτία τής κινητοποιήσεως ήταν οι αποφάσεις τής κυβερνήσεως γιά το νέο ενοικιοστάσιο.
1928.—Ο τέως δικτάτορας Πάγκαλος μεταφέρεται στις φυλακές Αιγίνης. Μέχρι τότε, κρατείτο στις φυλακές Ιτζεδίν τής Κρήτης.
1929.—Το δριμύ ψύχος τού χειμώνα προκαλεί και πάλι το ολικό πάγωμα τής Παμβώτιδας στα Ιωάννινα, σε σημείο που η λίμνη δίνει την δυνατότητα βάδισης.
1932.—Έξι μέρες μετά την κήρυξη πτωχεύσεως τής Τράπεζάς τους (βλ. 4/2ου), οι αδελφοί Κοσμαδόπουλοι συλλαμβάνονται με τις κατηγορίες τής απάτης, τής υπεξαίρεσης και τής πλαστογραφίας. Είχαν βυθίσει στα χρέη την Θεσσαλία.
1937.—Απεβίωσε μετά από τραγικό ατύχημα στην Νέα Σάντα τού Κιλκίς, ένας από τους μεγαλύτερους οπλαρχηγούς τού Ποντιακού Αντάρτικου, ο περίφημος Ευκλείδης Κουρτίδης. Ο καπετάν Ευκλείδης ο Σανταίος, ένας θρύλος των βουνών τής Σάντας, φόβος και τρόμος των τσετών και των κεμαλιστών, ήταν ένας από τους μεγαλύτερους οπλαρχηγούς τού Ποντιακού Αντάρτικου.
1938.—Συλλαμβάνεται και εξορίζεται στην Πάρο, ο πολιτικός και τέως Πρωθυπουργός, Ανδρέας Μιχαλακόπουλος. Ήταν ασθενής και ενάμισο μήνα μετά, θα καταλήξει. Κουρασμένος ο βασιλέας από τις συνεχείς παλινωδίες των παλαιοκομματικών και την αδυναμία τους να συνεννοηθούν σε στοιχειώδη θέματα, ενώ ήδη η κυβέρνηση Μεταξά είχε καταφέρει να σταθεροποιήσει σε ικανοποιητικό βαθμό την χώρα και να ρυθμίσει σημαντικές εκκρεμότητες από το παρελθόν, αγνόησε το μυστικό υπόμνημα που τού έστειλαν ζητώντας να καθαιρέσει τον Μεταξά, διότι ήταν έτοιμοι γιά σχηματισμό οικουμενικής κυβερνήσεως. Η απάντηση τού Μεταξά ήταν μία αυστηρή πολιτική εκτοπισμών εις βάρος όλων των σημαντικών πολιτικών προσώπων των αστικών κομμάτων. Παρ’όλη την ειδική εξαίρεση που έκανε στον Μιχαλακόπουλο, επιτρέποντάς του μάλιστα να ταξιδεύσει στην Γαλλία γιά λόγους υγείας, εκείνος ήλθε σε επαφή με τον Άγγλο πρέσβη, ζητώντας του, να επέμβει η Αγγλία… και να εκδιώξει τον Μεταξά, με αποτέλεσμα τον εκτοπισμό του στην Πάρο.
1941.—Στο μέτωπο μεταξύ των εμπόλεμων Ελλήνων και Ιταλών σημειώνεται δράση πυροβολικού και περιπόλων.
.—Η ιταλική αεροπορία βομβάρδισε την Κρήτη, Πρέβεζα και Βόλο.
.—Τα ιταλικά βομβαρδιστικά προξενούν σοβαρές ζημιές στον παλαιοχριστιανικό ναό τής Αγίας Σοφίας, στην Θεσσαλονίκη. «Και η σειρήνα» – γράφει ο Ντίνος Χριστιανόπουλος – «μπήκε στη ζωή μας. Μόλις την ακούγαμε, αφήναμε τις δουλειές μας και τρέχαμε όλοι στο καταφύγιο που ήταν φίσκα, γιατί μαζεύονταν όλοι οι κάτοικοι τού δρόμου μας (…) Συνήθως ένας συναγερμός κρατούσε είκοσι λεπτά με μισή ώρα (…) Όταν βγήκαμε από το καταφύγιο διαπιστώσαμε ότι είχε βομβαρδιστεί το ίδιο μας το σπίτι! Το συγκλονιστικό είναι, ότι μαζί μ’ αυτό, βομβαρδίστηκε και η ίδια η Αγία Σοφία. Ίσως οι Ιταλοί είχαν ένα σατανικό σχέδιο: να βομβαρδίσουν τα μνημεία μας. Κι άρχισαν από την Αγία Σοφία και την Παναγία Χαλκέων. Γιατί δεν μπορώ να διανοηθώ τί άλλο ήθελαν να βομβαρδίσουν σε εκείνη την περιοχή (…)»
.—Κατά την εκτέλεση αποστολής αναγνωρίσεως, το αεροπλάνο τού Γεώργιου Σταυραετού καταρρίφθηκε από την Ιταλική Αεροπορία Διώξεως στην περιοχή Βοσκοπόλια Θερεπέλι τής αλβανίας. Ο παρατηρητής Βολωνάκης Νικόλαος, σώθηκε, εγκαταλείποντας το αεροπλάνο με αλεξίπτωτο, σε αντίθεση με τον χειριστή Σταυραετό, ο οποίος έχασε την ζωή του λόγω δυσλειτουργίας τού δικού του εξοπλισμού. http://www.pasoipa.org.gr/
1942.—Συμπλοκή μεταξύ εθνικών ομάδων ανταρτών με βούργαρους στη περιοχή τού Παγγαίου στον Νομό Δράμας.
.—Νέο θύμα δολοφονίας από αιμοσταγείς Τσάμηδες, η μικρή Ελευθερία Π. Κίτσου από την Πέστανη Θεσπρωτίας. Σκοτώθηκε από τους αιμοδιψείς μουσουλμάνους στην θέση «Κρόνια», σε ηλικία μόλις 10 ετών.
1944.—Στο χρονικό διάστημα 10 με 20 τού μήνα, οι Γερμανοί αφαίρεσαν από την μονή Αναλήψεως στα Χάσια (Συκιά) πολλά κειμήλια ανεκτίμητης αξίας.
.—Ο γέρων ιερέας Σπυρίδων Καραΐνδρος, δολοφονήθηκε από μέλη τού ΕΑΜ. Ο εξαιρετικός ιερεύς και λαμπρός οικογενειάρχης, πατέρας δεκατριών παιδιών, ήταν προσφιλής στο ποίμνιό του. Όλοι ήταν ευχαριστημένοι μαζί του και τον αγαπούσαν. Προσέκρουσε όμως στο ΕΑΜ, γιατί δεν θέλησε να το αποδεχθεί και να προσχωρήσει σ’ αυτό. Τον απήγαγαν στις 19 Ιανουαρίου 1944. Γέροντα εξηνταεφτά χρόνων, τον έσυραν μέσα στα χιόνια τού Καλλιδρόμου. Τον έδειραν άσπλαχνα και τον βασάνισαν. Ο θάνατός του, έγινε την εορτή τού Αγίου Χαραλάμπους (10 Φεβρουαρίου).
.—Γερμανική Στρατιωτική Διοίκησις κατειδούσα ότι ο πραγματικός σκοπός τού βουλγαρικού στρατού ήτο η επιδρομή κατά των Εθνικοφρόνων Ελλήνων και ουχί η καταπολέμησις των ανταρτών και κομμουνιστών, διέταξε την αποχώρησίν των. Ο Ελληνισμός τής Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας, εγνώρισεν 25 ημέρας μαρτυρίου. Σφαγαί, λεηλασίαι, εκβιασμοί, βιασμοί γυναικών, απαγωγαί κατά τον συνήθη εις βουλγάρους κτηνώδη τρόπον, λαμβάνουν χώραν. Αι λεπτομέρειαι των διαπραχθέντων εγκλημάτων περιγράφονται εις επισήμους εκθέσεις.
1945.—Ο ιερέας Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, αφού υπέστη εξευτελισμούς και βασανισμούς από τους κομμουνιστές τού ΕΑΜ, μεταφέρθηκε μισοπεθαμένος στο σπίτι του, όπου και εξέπνευσε.
.—Οι αρχές ανακατασκευάζουν δύο γέφυρες τού ποταμού Στρυμόνα. Τις είχαν ανατινάξει οι Γερμανοί κατά την αποχώρησή τους (βλ. 15 και 18/9/1944).
1947.—Υπεγράφη εν Παρισίοις η Συνθήκη ειρήνης μεταξύ των νικητριών δυνάμεων, εν αις και η Ελλάς αφ’ ενός, και αφ’ ετέρου τής Ιταλίας, Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Φινλανδίας και Ουγγαρίας. Σύμφωνα με την συνθήκη: α) Η αλβανία γίνεται ανεξάρτητο κράτος. β) Η Ιταλία παραχωρεί στην αλβανία την νήσο Σάσωνα. γ) Η Βουλγαρία παραιτείται τής προσαρτήσεως σε βάρος τής Ελλάδος τής Ανατολικής Μακεδονίας και Δυτικής Θράκης. δ) Παραμένουν προς επίλυση τα ζητήματα τής Βορείου Ηπείρου και τής Κύπρου. ε) Η Βουλγαρία αποκτά οριστικά την Δοβρουτσά, με περιορισμό στις στρατιωτικές της δυνάμεις και απαγόρευση εκτέλεσης οχυρωματικών έργων βορείως των Ελληνικών συνόρων… Οι εν λόγω αποφάσεις ήταν απόρροια τής Συνθήκης 21 εθνών (29/7ου – 15/10/1946).
.—Μετά το τέλος τού Β’ Παγκόσμιου Πόλεμου, τα Δωδεκάνησα και μαζί μ’ αυτά και η Μεγίστη (Καστελλόριζο) και όλες οι παρακείμενες νησίδες και βραχονησίδες, σύμφωνα με την Συνθήκη των Παρισίων, περιήλθαν στην Ελλάδα. Η Συνθήκη ειρήνης των Παρισίων ανάμεσα στις νικήτριες δυνάμεις και στην Ιταλία, που υπογράφτηκε εκείνη την ημέρα, επικύρωνε την απόφαση τής 27ης Ιουλίου 1946 και η Ιταλία παραχωρούσε στην Ελλάδα την Δωδεκάνησο. Από τα νησιά τής Δωδεκανήσου και τις εξαρτώμενες από αυτά νησίδες, είχε παραιτηθεί η τουρκία υπέρ τής Ιταλίας με την Συνθήκη ειρήνης τής Λωζάννης (24-7-1924). Τα ακριβή όρια είχαν καθοριστεί λεπτομερώς από την διμερή, ανάμεσα στην Ιταλία και τουρκία, σύμβαση τής Άγκυρας στις 4 Ιανουαρίου 1932 και από το συμπληρωματικό πρακτικό στις 28 Δεκεμβρίου τού ίδιου έτους, που κι’ αυτό υπέγραψαν οι εκπρόσωποι των δύο κρατών στην Άγκυρα.
1948.—Οι κομμουνιστές, μη δυνάμενοι να ανεχθούν την εθνική και θρησκευτική δράση τού π. Αθανάσιου Γεράνη, τον άρπαξαν και τον έφεραν στο Μοναστήρι τής Φούρκας Κονίτσης. Εκεί είχαν το αρχηγείο τους. Τον υπέβαλαν σ’ απερίγραπτα βασανιστήρια κι’ εκεί παρέδωσε την αγία ψυχή του.
.—Το ξημέρωμα τής 9ης προς την 10η Φεβρουαρίου, μιά μεγάλη ομάδα από αντάρτες τού «Δημοκρατικού Στρατού», βομβαρδίζουν ανηλεώς την πόλη τής Θεσσαλονίκης (…) Ευτυχώς, επενέβη η αεροπορία και ο Εθνικός Στρατός κατασταλτικά και γλύτωσαν την πόλη (βλ.&9/2).
.—Ο Στάλιν καλεί βούργαρους και Γιουγκοσλάβους στην Μόσχα, τους οποίους επιπλήττει γιά την Συνθήκη Φιλίας-Συμμαχίας την οποία υπέγραψαν μεταξύ τους τον περασμένο Νοέμβριο, στο Μπλέντ τής Γιουγκοσλαβίας, χωρίς την άδειά του. Το ελληνικό ενδιαφέρον στην υπόθεση, είναι το γεγονός ότι ονειρεύονταν την δημιουργία μιάς μεγάλης «Βαλκανικής Ομοσπονδίας» η οποία θα περιλάμβανε και την «Δημοκρατική Ελλάδα» (…)
1950.—Λήγουν οι συνεδριάσεις τής κληρικολαϊκής συνέλευσης στα Τίρανα, τής οποίας οι αποφάσεις δημιούργησαν τον νέο λεγόμενο «καταστατικό χάρτη». Από το σύνολο τού νέου αυτού «Καταστατικού Χάρτη» ο οποίος προέκυψε, η Ορθοδοξία στο κράτος των αλβανών «κατέστη υπηρέτρια κρατικών επιδιώξεων» οι οποίες δεν ήταν άλλες από την υπαγωγή της στην Μόσχα (…) Αμέσως μετά από την δολοφονία τού Αρχιεπίσκοπου Χριστόφορου (βλ. 19/6/1949), το καθεστώς τού αλβανού κομμουνιστή Εμβέρ Χότζα είχε φροντίσει να τοποθετήσει στην θέση υποχείριά του. Το ίδιο έκανε και με άλλους διωχθέντες, αντικανονικά και φασιστικά, ελέγχοντας πλέον τα πάντα. Η συνέλευση στα Τίρανα είχε αρχίσει στις 5 τού μήνα.
1951.—Το Τάγμα τού Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος Κορέας, μετά από τριήμερη επίθεση, καταλαμβάνει τα ανώνυμα υψώματα βορείως τού υψώματος 402 και νοτίως τού ποταμού Χαν, με σοβαρότατες απώλειες γιά τον εχθρό.
1953.—Γίνεται ανακομιδή στην μητέρα Πατρίδα, των οστών των μαχητών μας, οι οποίοι έπεσαν στην Μέση Ανατολή.
1956.—Απεβίωσε ο νομικός, οικονομολόγος και διατελέσας πρωθυπουργός τής χώρας, Εμμανουήλ Τσουδερός. Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο τής Κρήτης, το 1882.
.—Σύσταση τού Ευγενίδειου Ιδρύματος (εκπαιδευτικό κοινωφελές ίδρυμα), χορηγία τού εφοπλιστή Ευγένιου Ευγενίδη.
.—Ο Παυσανίας Κατσώτας αναλαμβάνει και πάλι την δημαρχία Αθηνών (10/2/1956-28/6/1959). Ένα στοιχείο που καταδεικνύει το πόσο, πολιτικά ταραγμένα ήταν αυτά τα χρόνια στην Ελλάδα, είναι το γεγονός ότι ο Κατσώτας, υπήρξε τέσσερεις φορές Δήμαρχος μέσα σε 12 μόλις μήνες! Στο ενδιάμεσο, υπηρέτησαν άλλοι δύο Δήμαρχοι – οι Φωκίων Θεοδωρόπουλος και Αλέξανδρος Μαγριπλής – με τον Θεοδωρόπουλο να ανέρχεται δύο φορές στο δημαρχειακό έδρανο! Η θητεία τού Κατσώτα έληξε στις 28 Ιουνίου τού 1959 όπου τον διαδέχθηκε ο νέος δήμαρχος τής πόλεως, Άγγελος Τσουκαλάς.
1957.—Μία πράξη αυτοθυσίας. Ο αγωνιστής τής ΕΟΚΑ, Κόκκινος Πάτροκλος, θέλοντας να διασωθούν (οι περικυκλωμένοι από Άγγλους) συναγωνιστές του, έθεσε τον εαυτό του στο στόχαστρο, πυροβολώντας εναντίον τους με σκοπό να τους παρασύρει.Έπεσε μαχόμενος κοντά στο χωριό του.
1959.—Ο ήρωας τής ΕΟΚΑ Στεφανίδης Γιαννάκης, ετών 20 από την Κώμη Κεπήρ, φονεύθηκε στην Λευκωσία.
.—Οι Κωνσταντίνος Καραμανλής και Μεντερές, υπογράφουν σχετική με το Κυπριακό συμφωνία στην Ζυρίχη τής Ελβετίας. Η διάρκεια τής ελληνοτουρκικής διασκέψεως ήταν εξαήμερη (5-12 Φεβρουαρίου). Τους πρωθυπουργούς συνόδευαν οι υπουργοί Εξωτερικών, Γεώργιος Αβέρωφ και Ζορλού.
1964.—Τελειώνει τις εργασίες της η ειρηνευτική διάσκεψη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων στην Κύπρο. Σκοπός τής διασκέψεως που έγινε με πρωτοβουλία τής Αγγλίας, ήταν, η εξεύρεση λύσεως στην αντιπαλότητα, αλλά οδηγήθηκε σε αδιέξοδο. Οι τούρκοι ήθελαν διαχωρισμό των κοινοτήτων και εμείς καταγραφή τους ως προστατευόμενη μειονότητα.
1975.—Απεβίωσε ο ποιητής Νίκος Καββαδίας. Γεννημένος στην Άπω Ανατολή, στο Νικόλσκι Ουσουρίσκι τής Μαντζουρίας, αναγκάστηκε να έλθει στην Ελλάδα με την οικογένειά του το 1914. Μετά τον θάνατο τού πατέρα του, εγκατέλειψε το γραφείο και τα «χοντρά λογιστικά βιβλία» και ναυτολογήθηκε στο φορτηγό «Άγιος Νικόλαος» ξεκινώντας παράλληλα και το μεγάλο του ποιητικό ταξίδι.
1981.—Έξι εργάτες βρήκαν τραγικό θάνατο μέσα σε φλεγόμενο πλοίο στην Ελευσίνα.
1984.—Επίσημη επίσκεψη τού Γάλλου προέδρου Φρανσουά Μιττεράν στην χώρα μας.
1988.—Σκοτώθηκε ο πιλότος μας Κωνσταντίνος Κοντογιώργος, όταν το αεροσκάφος τύπου F-1C τής 342 Μοίρας Παντός Καιρού τής 114 Πτέρυγας Μάχης (Τανάγρα) τού οποίου ήταν χειριστής, βυθίστηκε στην θαλάσσια περιοχή τής Άνδρου, κατά την εκτέλεση προγραμματισμένης ασκήσεως εναέριας μάχης.
1989.—Απεβίωσε μετά από μεγάλη ταλαιπωρία, ο εισαγγελέας Ανδρουλιδάκης, ο οποίος είχε τραυματιστεί στα πόδια από την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν (βλ. 10/1/1989).
1991.—Ο αγώνας Ολυμπιακός-Αθηναϊκός, διεκόπη στο 88ο λεπτό. Εξ αιτίας τής απρόβλεπτης εξελίξεως τού αγώνα (2-2 από 2-0), οπαδοί τού Ολυμπιακού εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο και καταδίωξαν τον Θεσσαλονικιό διαιτητή Ναούμ, τους επόπτες και τους παίκτες τού Αθηναϊκού. Ο αγώνας κατακυρώθηκε υπέρ τού Αθηναϊκού (0-2) και ο Ολυμπιακός τιμωρήθηκε με αφαίρεση δύο βαθμών και 5 αγωνιστικές εξορία (…)
1993.—Ο Ραούφ Ντενκτάς τάχθηκε υπέρ τής κυριαρχίας δύο κρατών στην Κύπρο απειλώντας με εποικισμό την Αμμόχωστο.
.—Τμήμα μουσικού οργάνου, Αλεξανδρινής εφευρέσεως, ανακαλύφθηκε στο Δίον τής Πιερίας.
2019.—Στο Άλμπερτ Χολ τού Λονδίνου η ταινία «Η Ευνοούμενη» τού Γιώργου Λάνθιμου συγκέντρωσε τις περισσότερες υποψηφιότητες (12) στις κορυφαίες κατηγορίες κατακτώντας τελικά 7 βραβεία BAFTA. Το συγκεκριμένο βραβείο τής Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, είναι αντίστοιχο με το ΟΣΚΑΡ των Η.Π.Α. Γιά τον Λάνθιμο έχουν γραφτεί και αρνητικές κρητικές ως προς την επιλογή τής θεματολογίας ορισμένων ταινιών του. Όπως τού Γιώργου Πισσαλίδη (καλλιτεχνικού συντάκτη και κριτικού κινηματογράφου), ο οποίος έγραψε αναφερόμενος και στον ‘’Κυνόδοντα’’: «Δεν θα είχαμε καμιά αντίρρηση να γυρίζονται και τέτοιου είδους ταινίες, αρκεί να γυριζόταν και οι αντίθετες ταινίες, που θα υμνούσαν τις Ελληνικές αξίες. Όμως το μόνο που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια είναι ‘’επιθετικές’’ στον θεατή ταινίες σαν τον ‘’Κυνόδοντα’’, το ‘’Σπιρτόκουτο’’ τού Γιάννη Οικονομίδη και το ‘’Attenberg’’ τής Αθηνάς Τσαγκάρη».
.—Νίκη τίτλου πέτυχε ο ‘’ΠΑΟΚ’’ στην κατάμεστη Τούμπα επί τού ‘’Ολυμπιακού’’, στην αναμέτρηση τής 20ης αγωνιστικής με 3-1. Με αυτή την νίκη προηγήθηκε 9 βαθμούς στο εξελισσόμενο πρωτάθλημα, μπροστά από τον μόνο ως τώρα διώκτη του, τον ‘’Ολυμπιακό’’.