ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

,

,17 Φεβρουαρίου

,

364.—Τὴν αὐγὴ τῆς 17ης Φεβρουαρίου τοῦ 364, ὁ Αὐτοκράτορας Ἰοβιανός βρέθηκε νεκρός στὴν σκηνὴ του στὰ Δαδάστανα τῆς Βιθυνίας. Τὰ αἴτια τοῦ θανάτου του δὲν ἐξακριβώθηκαν πλήρως, φαίνεται ὅμως ὅτι δὲν δολοφονήθηκε, ἀλλὰ ἔπαθε ἀποπληξία ἀπὸ ἄκρατη φαγοποσία τῆς προηγούμενης βραδιᾶς ἡ ὁποία ἐπιβαρύνθηκε ἀπό τὶς ἀναθυμιάσεις τῆς θερμάστρας στὴν σκηνή του. Ὁ νεκρὸς μεταφέρθηκε στὸν ναό τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Κωνσταντινουπόλεως.

1568.—Ο Σελίμ Β’, γυιός και διάδοχος τού Σουλεϊμάν Β΄ και τής Ρωσίδας παλλακίδας του, Ρωξελάνας, υπέγραψε σαν σήμερα συνθήκη ειρήνης γιά οκτώ χρόνια με τον Γερμανό αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Β΄ (1527 – 1576). Καθοριστικό σημείο γιά την αντίστροφη πορεία τής οθωμανικής αυτοκρατορίας και εγκατάλειψης τής προσπάθειας γιά την κατάκτηση τής Ευρώπης, ήταν η ήττα τού Σουλεϊμάν κατά την διάρκεια τής πολιορκίας τής Βιέννης. Ο Σελίμ έγινε διάδοχός του, αφού η μητέρα του, Ρωξελάνα, κατόρθωσε να πείσει τον Σουλεϊμάν να στραγγαλίσει τον νόμιμο διάδοχό του, Μουσταφά, καθώς και τον έμπιστο, εξισλαμισμένο και αφοσιωμένο του, Μεγάλο Βεζίρη Ιμπραήμ.  Από τον μέθυσο Σελίμ και μετά, η οθωμανική αυτοκρατορία άρχισε σιγά σιγά να φθίνει. Η στρατιωτική της δύναμη μειωνόταν δεκαετία με δεκαετία, καθώς τα δυτικά κράτη ανέπτυσσαν με γρήγορους ρυθμούς τόσο τον εξοπλισμό, όσο και την οργάνωσή τους. Εκείνη όμως την περίοδο, η συνθήκη ειρήνης με τον Γερμανό αυτοκράτορα η οποία τερμάτιζε τον ουγγρικό πόλεμο, ελευθέρωνε τα χέρια τού Σελίμ Β΄, έτσι ώστε να αρχίσει κρυφές ετοιμασίες γιά την δημιουργία ενός μεγάλου στόλου, με σκοπό την κατάληψη τής Κύπρου. Η επιθυμία των τούρκων  να καταλάβουν την Κύπρο, είχε ήδη εκδηλωθεί κατά τα τελευταία χρόνια τού Σουλεϊμάν Α΄, αλλά διάφοροι λόγοι συντελούσαν στην αναβολή τής εκστρατείας.

1770.—Ο στόλος τού Θ. Ορλώφ, κατέφθασε σαν σήμερα στο Οίτυλο τής Μάνης, όπου και αγκυροβόλησε.  Σε λίγο θα ακολουθήσει επανάσταση.

1794.—Αρκετές ώρες πριν ξημερώσει, περίπου στις τρεις η ώρα, Μανιάτες κουρσάροι πραγματοποίησαν επιδρομή στην νήσο Κίμωλο. Οι 20 Μανιάτες απογύμνωσαν τους άτυχους κατοίκους, αφήνοντάς τους μόνον με τα ρούχα που φορούσαν.

1795.—Τα πρωτοφανή μαρτύρια και τελικά η αγχόνη, έδωσαν τέλος στην ζωή τού νεομάρτυρα Θεόδωρου τού Βυζάντιου. Ήταν μόλις 20 ετών και μαρτύρησε από τους τούρκους  στην Μυτιλήνη.

1807.—Ο Ρώσος ναύαρχος Σενιάβιν αφίχθη στην Ύδρα, από όπου κήρυξε τα νησιά ελεύθερα και απαλλαγμένα από κάθε οθωμανική ενόχληση. Αρκετοί Υδραίοι σχεδόν αμέσως μετά την έκρηξη τού ρωσοτουρκικού πολέμου, ακολούθησαν τον ρωσικό στόλο με πλοία τους, οργανώνοντας εκκαθαρίσεις κατά παντός τούρκου, ενώ, δεν ήταν λίγοι αυτοί οι οποίοι ιδιωτικώς ρίχτηκαν στην πειρατεία κατά των οθωμανών και υπέρ των Ρώσων.

1822.—«Ὁ Ἑλληνικός στόλος ναυαρχούμενος ὑπό τοῦ Μιαούλη ἔπλευσεν εἰς Πάτρας».

1826.—«Πλοιαρομαχία ἔξω τοῦ Μεσολογγίου, ἀμφίρροπος». Τρία Μεσολογγίτικα πλοία τρέπουν σε φυγή τουρκική μοίρα από τριάντα δύο πολεμικά σκάφη και την αναγκάζουν ν’ αποσυρθεί στην νήσο Σκύλλα.

1828.—Ο Καποδίστριας απηύθυνε διαταγή προς τους ‘’αυτόνομους’’ οπλαρχηγούς των Σποράδων, με την οποία κατέστησε σαφή την πρόθεση τής κυβερνήσεως γιά την εκκαθάριση των νησιών, ενώ ταυτοχρόνως τους καλούσε να ακολουθήσουν τον Μιαούλη στην Σαλαμίνα και να ενταχθούν στο νόμιμο στράτευμα.

1829.—Ο Κυβερνήτης Ι. Καποδίστριας αρχίζει τις περιοδείες του στους ελεύθερους ελληνικούς τόπους.

1831.—Ο Κυβερνήτης ανακοινώνει την έκδοση 3.000.000 φοινίκων σε χαρτονομίσματα.

1832.Το νησί τής Μυτιλήνης σώζετε θαυματουργικά από την πανώλη η οποία παρ’ ολίγο να αφανίσει τον πληθυσμό.  Χριστιανοί αλλά και τούρκοι τίμησαν παντοιοτρόπως τον Θεό αλλά και τον προστάτη Άγιο Αθανάσιο, στους οποίους απέδωσαν την σωτηρία τους.

1869.—Πραγματοποιούνται τα εγκαίνια τής σιδηροδρομικής γραμμής από Θησείο έως Πειραιά.

1892.—Η ενέργεια τού βασιλέα Γεώργιου Α΄ ν’ αποπέμψει τον πρωθυπουργό Δηλιγιάννη (μολονότι η κυβέρνησή του είχε την εμπιστοσύνη τής Βουλής), αποτέλεσε άρνηση τής Αρχής τής Δεδηλωμένης.

1892.—Ημέρα Τετάρτη και ένας ισχυρός μετασεισμός τρομοκράτησε τους κατοίκους τής περιοχής τής Λάρισας. Συνοδεύτηκε από υπόκωφη βοή, και ανήκε σε μία σειρά σεισμών με αρχή ήδη από τον Δεκέμβριο τού προηγούμενου έτους (βλέπε 29 Δεκεμβρίου).

1901.—Γίνεται γνωστό ότι την προηγούμενη χρονιά οι νεκροί από την φυματίωση που μάστιζε γιά αρκετό καιρό την Αθήνα, έφθασαν τους 600.

1904.—Δεύτερη κατά σειρά ημέρα όπου η εφημερίδα «Νέα Ημέρα» τού Λονδίνου, φιλοξενεί κείμενο τού Άγγλου βουλευτή Σοδεφέρβ ο οποίος υποστήριζε ότι στην Μακεδονία υπάρχουν τόποι που οι κάτοικοι μιλούν… «σλαβομακεδονικά»… Την απάντηση σε αυτόν βλάκα, ο οποίος χρηματίστηκε από βούργαρους γιά την πράξη του, έδωσαν οι Ρώσοι επιστήμονες Δραγάνωφ, Mάϊκωφ και ο ιστορικός Δορνουβώ από πολύ νωρίτερα, ήδη στις 27/7/1900 (βλ. ημερ.)

1905.—Οι ομάδες των μακεδονομάχων Καούδη και Κουκουλάκη, οι οποίες βρίσκονταν στο Λέχοβο και παρέμεναν εκεί εξ αιτίας τής χιονοπτώσεως, συνέλαβαν δύο εξαρχικούς κατοίκους τής Ζαγορίτσανης, και τέσσερεις από την Μπόμπιστα, οι οποίοι μετέφεραν όπλα στην Ζαγορίτσανη. Τους σκότωσαν όλους, εκτός από έναν ιερέα ο οποίος προσποιήθηκε τον πατριαρχικό.

.—Σε συμπλοκή τού σώματος τού Μιχαήλ Τσόντου, κοντά στο Τσουκαλοχώρι, σαν σήμερα τραυματίστηκε ο Βαρδής Κελαϊδής. Ο μακεδονομάχος παρέμεινε στο χωριό, όπου, μεταμφιεσμένος σε χωρικό υπηρετούσε την εκκλησία του μέχρι την ανάρρωσή του. Προδόθηκε όμως από τον Νικόλαο Τσόβαλο και συνελήφθη από τους τούρκους. Αυτός ο Τσόβαλος, ενώ μέχρι πρότινος ήταν εκδικητής, κατόπιν «πρόσφερε» υπηρεσίες στους τούρκους.

1907.—Δολοφονήθηκε από τους βουργάρους ο Μακεδονομάχος Βαρθολομαίος Προσαλέντης.

.—Στο χωριό Φλαμουριά τής Έδεσσας, κλήθηκε ο ιατρός των Μακεδονομάχων Βασίλειος Γ. Κιόρτσης (ή Δημητριάδης) γιά να περιθάλψει τραυματίες Αγωνιστές. Μεγάλες οι υπηρεσίες του!

1908.—Δολοφονήθηκε από τους βούργαρους στον Νικήτα (Νικήτη) Χαλκιδικής, ο Μακεδονομάχος Ευάγγελος Λύκας.

1913.—Από τις 16 μέχρι τις 19 Φεβρουαρίου, έγιναν όλες οι απαραίτητες προκαταρκτικές ενέργειες και η συγκέντρωση των μονάδων τού Β΄ τμήματος Στρατιάς οι οποίες θα ενεργούσαν την κύρια επίθεση στο μέτωπο των Ιωαννίνων στην Ήπειρο. Παράλληλα, η Μοίρα Ιονίου τού Ελληνικού Στόλου, εκτελούσε βολές κατά των τουρκικών θέσεων στους Αγίους Σαράντα και εικονικές αποβάσεις, με σκοπό τον αντιπερισπασμό.

.—Η τουρκική κυβέρνηση, με επανειλημμένα διαβήματα προς τον νέο Οικουμενικό Πατριάρχη, ζήτησε την μεσολάβησή του γιά σύναψη ειρήνης με την Ελλάδα.

.—Ο στρατιωτικός διοικητής Νιγρίτας, Γαργαλίδης, γνωρίζοντας τις προθέσεις των βούργαρων, προώθησε την νύκτα τής 16ης  προς την 17η Φεβρουαρίου στα Πλατανούδια,  τους δύο από τους τρείς Λόχους που είχαν ως βάση την Νιγρίτα. Στον τρίτο Λόχο ανέθεσε τον αγώνα μέσα στην Νιγρίτα εναντίον των εκεί βούργαρων, ενισχύοντάς τον με διακόσιους περίπου πολιτοφύλακες υπό τον Δαγκλή. Η μεγάλη μάχη στα Πλατανούδια, θα γίνει στις 20 Φεβρουαρίου. Στις αρχές Φεβρουάριου 1913, οι μέχρι τότε «Σύμμαχοι» των Ελλήνων, θέλοντας να φτάσουν στην Θεσσαλονίκη, εισέβαλαν από τις γέφυρες τού Στρυμόνα στο Στρυμονικό και στην Κουμαριά, έσφαξαν τις ελληνικές φρουρές των γεφυρών (10 άντρες συνολικά), έσφαξαν στο Δημητρίτσι άλλη μία φρουρά 10 άντρων, και στρατοπέδευσαν στο Ξυλότρο (Άγια Παρασκευή). Εκτός από μάχιμους,  έσφαξαν και άμαχο πληθυσμό, ιδίως στο Δημητρίτσι.

1914.—Καταρτίζεται προσωρινή κυβέρνηση τής αυτόνομης Βορείου Ηπείρου. Στο Αργυρόκαστρο η Ελληνική Επαναστατική Συνέλευση ανακήρυξε την “Αυτόνομη Πολιτεία τής Βορείου Ηπείρου” και ο στρατός της άρχισε αμέσως δράση.  Ο ηρωικός αγώνας των Βορειοηπειρωτών είχε ως ευτυχή κατάληξη μερικούς μήνες αργότερα, την επίσημη αναγνώριση τής αυτονομίας τής Βορείου Ηπείρου με το Πρωτόκολλο τής Κέρκυρας (17 Μαΐου 1914). Αυτονομία η οποία καταλύθηκε δυστυχώς αργότερα, και η Βορειοηπειρωτική υπόθεση παραμένει αδικαίωτη έως σήμερα.

.—Την ίδια ημέρα στην Κορυτσά, κατόπιν απαιτήσεως των Μεγάλων Δυνάμεων, ο συνταγματάρχης Κοντούλης ακολουθώντας τις υποδείξεις τής ελληνικής κυβερνήσεως απαγόρευσε την συγκρότηση ένοπλων τμημάτων από τους Βορειοηπειρώτες. Ταυτοχρόνως παρέδωσε την πόλη αμαχητί σε αλβανούς κατσαπλιάδες υπό Ολλανδό αξιωματικό.  Εν συνεχεία, οι αλβανοί εξαπέλυσαν έναν άγριο διωγμό κατά των ελληνικών πληθυσμών. Τα δεινά τής δυστυχισμένης ομογένειας δεν έχουν τελειωμό.

.—Η Βόρειος Ήπειρος κάνει έκκληση προς το εν Ελλάδι Γένος γιά βοήθεια, στην οποία απαντά πρώτη και τρέχοντας η μαθητιώσα και σπουδάζουσα νεολαία μας. Νέοι από Αθήνα, Αιτωλοακαρνανία, Γιάννενα κ.α., ήδη συνωστίζονται να καταταγούν στις τάξεις τού Ιερού Λόχου. Οι δε σπουδαστές τής Ζωσιμαίας Σχολής, παροτρυνόμενοι από τον ίδιο τον Διευθυντή τους και με την βοήθεια τού γυμναστή τους, αναχώρησαν και πέρασαν κρυφά τα σύνορα ώσπου θα φθάσουν στο Αργυρόκαστρο γιά να καταταγούν επίσης στις τάξεις τού Ιερού Λόχου  (!..)

1915.—Κατά την διάρκεια τού Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο βασιλέας Κωνσταντίνος Α’ συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό και ενέκρινε την αποστολή Ελληνικού στρατού στην Θράκη.

.—Μετά από διαφωνία Βενιζέλου και Μεταξά η οποία προήλθε από ωμή και ατυχή παρέμβαση τού Βενιζέλου στο Σώμα Στρατού, ο αρχηγός τού Επιτελείου, Μεταξάς, παραιτήθηκε.

1919.—Το 7ο Σ.Π. κατέλαβε την πόλη Νικολάϊεφ τής Μεσημβρινής Ρωσίας, την οποία όμως θα εγκαταλείψει κατόπιν διαταγής την 1 Μαρτίου 1919.

1920.—Οι Ελληνικές δυνάμεις τής Στρατιάς Μικράς Ασίας, κατόπιν σφοδρής μάχης εναντίον των τούρκων, κατέλαβαν την οχυρή θέση Λουμπεϊδαϊλά.

.—Οι Σύμμαχοι διεθνοποιούν τα Δαρδανέλλια και τον Βόσπορο.

1921.—Στο μέτωπο τής Μ. Ασίας επικρατεί ηρεμία.

1922.—Η Ελληνική στρατιά Μ. Ασίας, οχυρώνει τις θέσεις της και εκδιώκει ληστρικά τουρκικά αποσπάσματα.

.—Μετά από την επιβεβαίωση τής ανεξαρτησίας τού νεοσύστατου αλβανικού κράτους,  την αναγνώριση τής κυβερνήσεώς του, καθώς και των συνόρων του (ν .ημ. 9/11/1921) από τις Αγγλία, Γαλλία και Ιταλία, η αλβανία τίθεται υπό ιταλική κηδεμονία, ενώ η Ελλάς χάνει τα εκατό Ελληνικά ορθόδοξα χωριά τού βορείου τμήματος τής Ηπείρου. Η ελλαδική κυβέρνηση αρκέστηκε στις διαβεβαιώσεις των αλβανών γιά σεβασμό  των γλωσσικών και θρησκευτικών δικαιωμάτων των σαράντα περίπου χιλιάδων κατοίκων τους.

1926.—Οι αρχές τής χώρας ξεκινούν τις συλλήψεις πολιτικών αρχηγών καθώς και αξιωματικών. Σε διάστημα μίας εβδομάδος, συνελήφθησαν οι Γ. Κονδύλης,  Αλ. Παπαναστασίου, Γ. Καφαντάρης και πολλοί ανώτεροι αξιωματικοί.

1928.—Η Βουλή δίδει διορία πέντε ημερών στον τέως δικτάτορα Πάγκαλο γιά να απολογηθεί ενώπιόν της.

1929.—Ο βαρύς χειμώνας και τα προβλήματα δεν έχουν τελειωμό. Δεκάδες είναι τα αποκλεισμένα από πλημμύρες χωριά στην Μακεδονία, ενώ προβλήματα υπάρχουν σε όλη την επικράτεια.

.—Ένας αλβανός τής Σερβίας με έναν άλλο αλβανό τής ίδιας περιοχής, οι οποίοι εκείνο το διάστημα έτυχε να περάσουν από την αλβανία και διέμεναν σε σπίτι τής πόλεως Σκόδρα, «χειροτονούν» κάποιον Ευθύμιο από την Χοστέβα σε… επίσκοπο!.. Οι δύο αυτοί αλβανοί είχαν κάνει το ίδιο τις προηγούμενες ημέρες, στις 11 και 12 Φεβρουαρίου, «χειροτονώντας» δύο γνωστούς τους σε επισκόπους Βελεγράδων και Δρυϊνουπόλεως αντίστοιχα. Από ελλαδικής πλευράς, ο ίδιος ο πρωθυπουργός μας, μόλις ελάχιστους μήνες νωρίτερα (19/8/1928) «εν μία νυκτί» διέλυσε όλους τους εν Ελλάδι βορειοηπειρωτικούς συλλόγους επικαλούμενος  λόγους εθνικούς (…)

1934.—Στους δρόμους τής πρωτεύουσας Αθήνας, οργανώνονται οι πρώτες… καμηλομαχίες.

1935.—Στις Σέρρες οργανώνεται μεγάλο συλλαλητήριο εναντίον των εγκληματιών Ιταλών γιά την κατοχή τής Δωδεκανήσου. Η Μακεδονία ήταν πάντα εκεί γιά όλους.

1941.—Στο Μέτωπο, οι Ελληνικές δυνάμεις επιτίθενται εναντίον των ιταλικών γιά την κατάληψη τού όρους Γκόλικο.

.—Η τουρκική κυβέρνηση σπεύδει να υπογράψει σύμφωνο τουρκοβουργαρικής φιλίας και μη επιθέσεως, αρνούμενη τις υποχρεώσεις συνδρομής προς την Ελλάδα, οι οποίες απέρρεαν από το ελληνοτουρκικό σύμφωνο τής 14ης Σεπτεμβρίου 1933, παρά τις πιέσεις και υποσχέσεις των Βρετανών. Το γεγονός ότι είχε προσχωρήσει από το καλοκαίρι τού 1939 σε μία τυπική συμμαχία με την Γαλλία και την Αγγλία αφού προηγουμένως απέσπασε το σαντζάκιο τής Αλεξανδρέττας από την Γαλλία, επίσης δεν την εμπόδισε στο να αλλάξει πλεύση. Με αυτή την απόφαση, επιβεβαίωσε την προθυμία της να συμμαχήσει με τους Ναζί.

1942.—Εξ ονόματος τής Ιταλίας, ο υποφρούραρχος τού Μουσείου Μεγάρων, Μπερλίνι, κατέκλεψε απίστευτο αριθμό εκθεμάτων.

1944.—Άφιξη δυνάμεως τού Ιερού Λόχου στην Λεμεσό τής Κύπρου.

.—Κομμουνιστές αντάρτες στήνουν ενέδρα έξω από την Πάτρα και φονεύουν δύο Γερμανούς. Ως αντίποινα, οι Γερμανοί συνέλαβαν, και στις 23 Φεβρουαρίου εκτέλεσαν 18 αθώους πολίτες τού Αιγίου,  στις φυλακές τής Πάτρας, όπου τους κρατούσαν ομήρους.

1945.—Οι κομμουνιστές εισβάλλουν στο χωριό Διγαλέτο τής Κεφαλλονιάς, προκαλώντας πολλές καταστροφές και απαγάγοντας μαζί τους ομήρους. Μεταξύ αυτών και τον ιερέα Διονύσιο Γιακουμάτο, τον οποίο θα βασανίζουν φρικτά και θα κατακρεουργήσουν την επόμενη ημέρα.

1946.—Μεγάλες διαμαρτυρίες γιά τα νέα χαράτσια που θέλει να επιβάλει η Κυβέρνηση στους επαγγελματίες τής χώρας. Το κράτος, ζητά το δεκαπλάσιο τής φορολογίας τής άδειας εξασκήσεως επαγγέλματος και το εικοσαπλάσιο γιά το ενοίκιο των καταστημάτων.

.—Απεβίωσε ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βενιαμίν (κατά κόσμον Ψωμάς ή Κυριακού). Υπήρξε Μητροπολίτης Ρόδου, Σηλυβρίας και Φιλιππουπόλεως. Το 1925 εξελέγη Μητροπολίτης Νικαίας και το 1933 Μητροπολίτης Ηρακλείας. Τον Πατριαρχικό θώκο ανέλαβε το 1936.

.—«Εγώ είμαι Έλληνας και γι’ αυτό δικάζομαι ενώπιόν σας». Ο Έλληνας ηρωομάρτυρας δάσκαλος από την Βόρειο Ήπειρο Φίλιππος Παπαθανασίου, συνελήφθη σαν σήμερα από το καθεστώς Χότζα, επειδή ζητούσε την εφαρμογή των δικαιωμάτων τής Εθνικής Ελληνικής  Μειονότητας. Παρά τις συμβουλές να διαφύγει, εκείνος παρέμεινε περιμένοντας τους δεσμώτες  του, λέγοντας: «Όχι αδέρφια, εγώ δεν είμαι εγκληματίας, αγωνίζομαι γι’ αυτά που σάς λέω καθημερινά και αυτά θα υπερασπιστώ στο δικαστήριο».  Έτσι και έγινε. Τον έδεσαν χειροπόδαρα και τον πήγαν στα αλβανικά ανακριτήρια έως την ημέρα τής δίκης, την 1 Ιουλίου 1946. Στο στρατιωτικό δικαστήριο, μίλησε μέσω διερμηνέα, αρνούμενος να χρησιμοποιήσει τα αλβανικά. Κι’ όταν ο εισαγγελέας τού είπε: «Εσύ τα ξέρεις καλύτερα κι’ από μένα τα αλβανικά μα δεν θέλεις να μιλήσεις γιατί είσαι ένας βρωμοφιλέλληνας», ο Φίλιππος  τού απάντησε: «Φιλέλληνας μπορεί να είναι κάθε πολίτης ενός άλλου κράτους ή έθνους ή και κάποιο μέλος τού δικαστηρίου. Εγώ  είμαι ΕΛΛΗΝΑΣ, γι’ αυτό και δικάζομαι ενώπιόν σας». Ο ηρωομάρτυρας Φίλιππος Παπαθανασίου, που αγωνίστηκε γιά ένα όραμα, δεν υπέκυψε στα απάνθρωπα βασανιστήρια των αλβανών κατσαπλιάδων. Καταδικάστηκε σε ισόβια και πέθανε στις μεσαιωνικές φυλακές τού Χότζα, χωρίς να έχει έναν τάφο κι’ ένα όνομα. Όταν συνελήφθη, ήταν 90 κιλά άντρας πέθανε 40 κιλά. Στον συγκρατούμενό του, Ηλία Καραμπίνα είπε: «Ηλία αν ποτέ βγεις ζωντανός από δω μέσα θέλω να πας να πεις τής μάνας μου πως ο Φίλιππας στάθηκε άνδρας και δεν ντρόπιασε το έθνος του».

1956.—Βρετανική δύναμη στρατού, έπεσε σε ενέδρα τής ομάδος τού Γρηγόρη Αυξεντίου και υπέστη απώλειες.

1957.—Ο αγωνιστής τής ΕΟΚΑ, Χριστοδούλου Δημήτριος, έπεσε μαχόμενος, όταν η ομάδα του, με αρχηγό τον Λένα Στυλιανό, συνεπλάκη με Άγγλους στρατιώτες μεταξύ Ποταμίτισσας-Πελενδρίου. Η ομάδα τής ΕΟΚΑ επέστρεφε στην βάση της μετά την προσωρινή της απομάκρυνση, προς αποφυγήν συλλήψεώς της, λόγω μεγάλης εκτάσεως ερεύνης υπό των Άγγλων στην περιοχή.

.—Στην ίδια περιοχή έπεσε από πυρά Άγγλων στρατιωτών ο αγωνιστής τής ΕΟΚΑ, Τσαγκάρης Σωτήριος. Ο ίδιος μαζί με τον Παναγιώτη Αριστείδου, έτρεξαν προς ενίσχυση τής ομάδας τού Λένα, έπεσαν όμως σε ενέδρα των Άγγλων έξω από το Πελένδρι, με αποτέλεσμα τον θάνατο τού Τσαγκάρη Σωτήριου.

.—Την ίδια ημέρα ο Ευαγόρας Παπαχριστοφόρου ενέπεσε σε ενέδρα των Άγγλων και τραυματίστηκε ελαφρά στο κεφάλι, αλλά κατόρθωσε να διαφύγει στην Λεμεσό με τον Μιχαήλ Ασσιώτη.

1959.—Συνήλθε σαν σήμερα στο Λονδίνο Διάσκεψη, με συμμετοχή των Κυβερνήσεων Αγγλίας, Ελλάδος, τουρκίας, τού Αρχιεπισκόπου Μακαρίου αλλά και τού (γενίτσαρου) ηγέτη τής τουρκοκρατούμενης Κοινότητας. Σκοπός τής Διασκέψεως ήταν η επισημοποίηση των συμφωνηθέντων στην Ζυρίχη, τα οποία θα καταλήξουν στην τελική υπογραφή Συμφωνίας δύο ημέρες μετά (βλ. 19/2ου).

1967.—Κατολισθήσεις «εξαφανίζουν» το ορεινό χωριό Πεύκο τού Νομού Μεσσηνίας.

1970.—Ανακαλύπτεται μεγάλος προϊστορικός οικισμός τής νεολιθικής εποχής στον Μαραθώνα.

1982.—Καθιερώνεται στην Ελλάδα, ο πολιτικός γάμος ως ισότιμος με τον θρησκευτικό.

1985.—Ο Μανώλης Γλέζος εκλέγεται πρόεδρος τής επανασυσταμένης Ε.Δ.Α.

1986.—Οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών τής Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (Ε.Ο.Κ.), υπέγραψαν σαν σήμερα την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη. Με αυτήν, οι 12 δεσμεύτηκαν να δημιουργήσουν το αργότερο μέχρι την 31η Δεκεμβρίου τού 1992, μία πραγματικά ενοποιημένη Αγορά, στην οποία θα διακινούνται ελεύθερα τα πρόσωπα, τα κεφάλαια, τα αγαθά και οι υπηρεσίες.

1991.—Δύο εικοσιτετράωρα πριν από την διεξαγωγή τού 13ου Συνεδρίου τού Κ.Κ.Ε. το οποίο οδήγησε στην διάσπαση τού κόμματος, δύο άλλοτε «αγαπημένα παιδιά» τού Χ. Φλωράκη τον επισκέφθηκαν στο σπίτι του, στην οδό Πυθίας 6 στο Χαλάνδρι. Πρόκειται γιά τους Μίμη Ανδρουλάκη και Παναγιώτη Λαφαζάνη.

1992.—Στο Συμβούλιο Πολιτικής Συνεργασίας των χωρών μελών τής Ε.Ο.Κ., ο Έλληνας ΥΠΕΞ εξέθεσε στους ομολόγους του το «σκοπιανό ζήτημα».

1993.—Τέσσερεις ακόμα τάφοι τής κλασικής εποχής, με πλούσια κτερίσματα, ανασκάπτονται στην λεωφόρο Αμαλίας, στο σημείο όπου εκτελούντο τα έργα τού Μετρό.

1994.—Κατά την συνεδρίασή της, η Διαρκής Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης τής Βουλής, υπό την προεδρία τού Ανδρέα Φούρα και με την παρουσία εξωκοινοβουλευτικών παραγόντων ποντιακών σωματείων, συζήτησε και έκανε δεκτή την πρόταση νόμου γιά την αναγνώριση τής 19ης Μαΐου ως ημέρας μνήμης τής γενοκτονίας των Ποντίων.

1997.—Αρχίζει η δίκη επτά ατόμων με την κατηγορία ότι ως μέλη τής οργάνωσης Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου (Μ.Α.Β.Η.), κατείχαν και μετάφεραν όπλα τον Μάρτιο τού 1995, στην περιοχή Δελβινάκι Ιωαννίνων.

2012.—Σαν σήμερα, μία παρέα ‘’ερασιτεχνών καφενείου’’ (όπως αποδείχθηκε στην συνέχεια), πραγματοποίησε ένοπλη ληστεία στο Μουσείο τής Αρχαίας Ολυμπίας. Η προχειρότητα και η αμέλεια με την οποία ο βασικός δράστης τής κλοπής και οι μεσάζοντες που ενεπλάκησαν, προσπάθησε να ξεπουλήσει έναν αρχαιολογικό θησαυρό, οδήγησε στην εξιχνίαση τής υποθέσεως στις 14 Νοεμβρίου τής ίδιας χρονιάς. Στις 29 Ιανουαρίου τού 2020 η υπόθεση εκδικάστηκε σε δεύτερο βαθμό, με τον βασικό κατηγορούμενο να έχει εκτίσει ποινή καθείρξεως πέντε ετών και να είναι ήδη ελεύθερος. Μαζί του ήταν και άλλοι τρεις οι οποίοι είχαν επίσης κατηγορηθεί και καταδικαστεί πρωτοδίκως. Πάντως η υπόθεση έκλεισε με κενά, εφ’ όσον ένας αλβανός ο οποίος συμμετείχε, γνωστός με το όνομα ‘’Έντι’’, παραμένει έως σήμερα [2020] άγνωστος στις Αρχές.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση