ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 30 ΜΑΡΤΙΟΥ

,

14-12-2014,

30 Μαρτίου

,

1281.—Σαν σήμερα ξέσπασε η αιματηρή επανάσταση, γνωστή με το όνομα Σικελικοί Εσπερινοί, αποτελούσα εξαίρετο δείγμα τής βυζαντινής διπλωματίας. Το 1281, ο Κάρολος Ανδεγαυός συμμάχησε με τον πάπα Ουρβανό Δ΄, με τον Φίλιππο τού Κουρτεναί, διάδοχο τού λατινικού θρόνου τής Κωνσταντινουπόλεως και τους Βενετούς, σχεδιάζοντας μαζί τους επίθεση κατά τής Αυτοκρατορίας, με σκοπό την επαναφορά τής λατινικής κυριαρχίας στον θρόνο τής Βασιλεύουσας. Στην συμμαχία προσχώρησαν οι Δεσπότες τής Ηπείρου, ο τσάρος των βουργάρων και ο ηγεμόνας των Σέρβων. Η κίνηση κατά τής Αυτοκρατορίας ματαιώθηκε, όταν ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος, υποκίνησε μαζί με τον Πέτρο Γ΄ τής Αραγωνίας, την εξέγερση τού Σικελικού λαού στο Παλέρμο. Όπως γράφει ο Στήβεν Ράνσιμαν: «Ο μεγάλος έπαινος – αν μια σφαγή αξίζει έπαινο – πρέπει να αποδοθεί στους ίδιους τους Σικελούς (…), η οικονομική όμως στήριξη και ο προσδιορισμός τής χρονικής στιγμής, ήταν έργο τού Αυτοκράτορα τής Κωνσταντινουπόλεως». Η αιματηρή επανάσταση, γνωστή με το όνομα Σικελικός Εσπερινός, ξέσπασε το βράδυ τής 30ης Μαρτίου τού 1281 με ασήμαντη αφορμή και κατέληξε στην σφαγή των Γάλλων τού νησιού και στην καταστροφή τού στόλου τού αλαζόνα Καρόλου. Λίγους μήνες αργότερα, ο Πέτρος Γ΄ τής Αραγωνίας, αποβιβάστηκε στην Σικελία.

1432.—Γεννιέται στην Αδριανούπολη ο Μωάμεθ Β΄, οθωμανός Σουλτάνος· σύμφωνα με συνέντευξη που έδωσε ο (και) ιστορικός Δημήτρης Κιτσίκης (πρεσβευτής τής αναγκαιότητας τής ελληνοτουρκικής συνομοσπονδίας) γιά τον σουλτάνο, ο Μωάμεθ έχοντας ανατραφεί με το ελληνικό πνεύμα και έχοντας ως συμβούλους Έλληνες, θεωρούσε τον εαυτό του έναν νέο Μεγάλο Αλέξανδρο. Επιπλέον, η Χριστιανή μητέρα του, επηρέαζε τον Μωάμεθ σημαντικά. Έδειξε μεγάλο πάθος γιά τις Χριστιανικές αρχές και είχε ως κατηχητή του, τον Οικουμενικό Πατριάρχη Γεννάδιο. Ο ίδιος βοήθησε τον Γεννάδιο να ανέβει στον Πατριαρχικό Θρόνο. Ο Κατακουζηνός Θεόδωρος Σπαντούνης, ως αυτόπτης μάρτυρας, αναφέρει πως στα τελευταία χρόνια τής ζωής του ο Μωάμεθ είχε εγκαταστήσει στα προσωπικά του διαμερίσματα Χριστιανικό εικονοστάσιο με καντήλια και κεριά. Από την άλλη μεριά, η συμπεριφορά τού Μωάμεθ έδειχνε έναν άτομο ανελέητο και αδίστακτο που κυβερνούσε με όπλο τον φόβο τους υπηκόους του. Μετά την Άλωση τής Βασιλεύουσας, και παρά την φήμη του ως «άνθρωπος τού πολιτισμού» και την «αξιόλογη ελληνική του παιδεία», επέτρεψε την λεηλασία τής ωραιότερης Πόλης τού κόσμου και την καταστροφή των παγκόσμιας ακτινοβολίας πολιτιστικών και θρησκευτικών της μνημείων, οπότε τίθεται το ερώτημα, γιά ποιά ελληνική παιδεία και ελληνικό πνεύμα μιλά ο Δημήτρης Κιτσίκης. Την Ήπειρο κατάφερε να κατακτήσει μόνο μετά τον θάνατο τού Γεωργίου Καστριώτη (Σκερντέμπεη). Ο θάνατός του, σταμάτησε τα σχέδια των οθωμανών γιά κατάκτηση και τής Ρώμης.

1684.—Ο Ζαχαρίας, Επίσκοπος Κορίνθου, αφού συκοφαντήθηκε από τους τούρκους ότι συνεργαζόταν με τους Ενετούς κατά την εκστρατεία τού Μοροζίνι στην Ελλάδα, συνελήφθη και αφού βασανίστηκε σκληρά, οδηγήθηκε στον κριτή, ο οποίος τον προέτρεψε να αρνηθεί τον Χριστό και να γίνει μουσουλμάνος. Αρνούμενος να απαρνηθεί την πίστη του βασανίστηκε φρικτά. Καταδικάστηκε να καεί ζωντανός στην φωτιά περιστρεφόμενος! Οι χριστιανοί τής Κορίνθου κατόρθωσαν, αφού πρόσφεραν μεγάλο χρηματικό ποσό στον τούρκο έπαρχο, να μεταβληθεί ο φρικτός αυτός τρόπος τής θανατικής καταδίκης. Έτσι, ο νέος ιερομάρτυρας Ζαχαρίας, αποκεφαλίστηκε στην Κόρινθο, στις 30 Μαρτίου, Κυριακή τής Σταυροπροσκυνήσεως.

1821.—Μετά από διαφωνία τού Βλάχου Θεόδωρου Βλαδιμηρέσκου με τον Υψηλάντη στο Βουκουρέστι, ο πρώτος αποχωρεί από τον κοινό Αγώνα. Ήδη από τις 20 Μαρτίου, με προκήρυξή του, διαφάνηκαν οι τάσεις ανεξαρτητοποίησής του.

.—(29-30) «Ἀθανάσιος Διάκος (Μασαβέτας) ὕψωσε τὴν σημαίαν τῆς Ἐπαναστάσεως ἐν Λεβαδείᾳ».

.—Στο Σωλινάρι τής Πυλίας, οι Τριφύλιοι επαναστάται υπό τους Παπατσώρην, Γρηγοριάδην κλπ. μάχονται εναντίον των τούρκων και τους τρέπουν σε φυγή. «Μάχαι εἰς τὸ χωρίον Σωληνάρι τῆς Ἐπαρχίας Πυλίας, καὶ εἰς τὸ μεσοχώρι ἔξω τῆς Μεθώνης. Φυγὴ τούρκων. Ἀρχηγοὶ ἐν αὐτῇ ἦσαν οἱ Μεθώνης Γρηγόριος, Γ. Οίκονομίδης, Δ. Παπατσόρης, Γρηγοριάδης καὶ Γεωργακόπουλος».

.—Έλληνες επαναστάτες, υπό τον Θ. Χαλβαντζή, εξαναγκάζουν σε παράδοση τους τούρκους τού χωριού Μαλανδρίνο Λιδωρικίου.

.—Η Ύδρα εισέρχεται επισήμως εις τον Αγώνα. Ο Αρχιεπίσκοπος Ύδρας Γεράσιμος, μετά από επίσημη δοξολογία, υψώνει την Σημαία τής Επαναστάσεως. Ήδη η Ύδρα επωμίζεται το βάρος ολοκλήρου σχεδόν τού ναυτικού αγώνος.

1822.—«Κανονιοβολισμὸς Χίου ὑπό τοῦ Ναυάρχου Νουαὶχ Ζααδὲ Καρᾶ – Ἀλῆ πασᾶ. Ἀποβίβασις στρατευμάτων εἰς τὴν πόλιν καὶ σφαγαὶ ὑπὸ Μιρεμιράνη Ἀπτῆ πασᾶ».Τουρκικός στόλος εκ 34 πλοίων υπό τον Καπουδάν πασσάν Καραλήν καταπλέει εις Χίον, πυρπολεί την πόλιν και προβαίνει εις ανηκούστους σφαγάς και λεηλασίας, αίτινες παρετάθησαν επί δεκαπενθήμερον και επεξετάθησαν και εις το εσωτερικόν τής νήσου. Η ευδαίμων έως τότε Χίος, μετεβλήθη εις φρικώδη ερείπια. 30.000 εκ των κατοίκων της εσφάγησαν, 47.000 εξηνδραποδίσθησαν και χιλιάδες νεαρών γυναικών και κορασίδων μετεφέρθησαν εις τα σκλαβοπάζαρα τής Ανατολής. Οι τούρκοι απηγχόνισαν εξ άλλου, εις την κεντρικήν πλατείαν τού Βουνακίου, τον μητροπολίτην Χίου Πλάτωνα Φραγκιάδην, και όλους τους προκρίτους, αφού τους υπέβαλον εις ανατριχιαστικά μαρτύρια. Αι σφαγαί τής Χίου προεκάλεσαν παγκόσμιον αποτροπιασμόν, ενίσχυσαν δε τον φιλελληνισμόν εις την Ευρώπην. Περίφημον κατέστη το ποίημα «Το Ελληνόπουλο», που έγραψε ο Βίκτωρ Ουγκώ (1828) (μεταφράσθηκε από τον Κ.Παλαμά) και το οποίον αναφέρεται εις τας σφαγάς τής Χίου.

.—Οι τούρκοι πολιορκούν την Βέροιαν.

1823.—Η Β΄ Εθνικής Συνέλευσης των Ελλήνων στο Άστρος τής Κυνουρίας αρχίζει τις εργασίες της. «Β΄ Ἐθνικὴ Συνέλευσις. Ἐν τῇ συνόδῳ ταύτῃ τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους ἐν Ἄστρει πρωτευούσῃ τοῦ Δήμου Θυρέας τῆς Ἐπαρχίας Κυνουρίας, ἐξελέγη Πρόεδρος ὁ Π. Μαυρομιχάλης, ἀντιπρόεδρος ὁ Βρεσθένης Θεοδώρητος, ἀρχιγραμματεύς ὁ Θ. Νέγρης καὶ φρούραρχος ὁ Γιατράκος».

1824.—Μετά από ραδιουργίες τής κυβερνήσεως και τού ίδιου τού Μαυροκορδάτου, ο Γεώργιος Καραϊσκάκης παραπέμπεται σε δίκη ως προδότης.

1825.—«Συνελήφθησαν ὑπὸ τοῦ Ἀνδρέα Μιαούλη καὶ ἐστάλησαν εἰς Ναύπλιον δύο Αὐστριακὰ πλοῖα φέροντα τροφὰς εἰς τοὺς τούρκους τῆς Πρεβέζης».

1826.—Η τελευταία επιστολή τού Ελβετού φιλέλληνα Μάγερ, από το Μεσολόγγι. Ο Μάγερ μέσα από τον Φράχτη στο πολιορκημένο Μεσολόγγι, λειτουργούσε το τυπογραφείο στο οποίο τυπωνόταν η εφημερίδα «Ελληνικά Χρονικά» αλλά και άλλα βιβλία και κανονισμοί. Ο «Ύμνος εις την Ελευθερία» τού Διονυσίου Σολωμού τυπώθηκε εκεί το 1825. Στην τελευταία του επιστολή, ο Μάγερ αναφερόταν στις τραγικές συνθήκες που επικρατούσαν γράφοντας : «Καταντήσαμεν εις τοιαύτην ανάγκην ώστε τρεφόμεθα εδώ με ακάθαρτα ζώα, η νόσος αυξάνει επί μάλλον τας δεινοπαθείας μας, εξ ων καταθλιβόμεθα. Χίλιοι οκτακόσιοι και τεσσαράκοντα εκ των αδελφών μας ετελεύτησαν. Εκατόν χιλιάδες περίπου σφαιρών και βομβών εξεφενδονιζομένων υπό των εχθρών, κατεδάφισαν τους προμαχώνας και τας οικίας μας, πάσχομεν από το ψύχος το πολύ, μη έχοντες ξύλα να πυρωθώμεν και μ’ όλα ταύτα είναι αξιοθαύμαστος τής φρουράς ο ενθουσιασμός. Πόσοι γενναίοι άνδρες μετ’ ολίγον δεν θα είναι πλέον, ει μη σκιά, κατηγορούσα ενώπιον τού Θεού την αδιαφορίαν τού Χριστιανικού κόσμου διά τον αγώνα τής θρησκείας! Εν ονόματι των ενταύθα Ηρώων, σάς λέγω, ότι ωρκίσθημεν να ενταφιασθώμεν υπό τα ερείπια τού Μεσολογγίου, αλλά να μην ακούσωμεν ουδεμίαν συνθήκην, η τελευταία μας ώρα ήγγικεν, η ιστορία θα με δικαιώσει. Εγώ δε καυχώμαι, ότι εντός ολίγου, το αίμα ενός Ελβετού, ενός απογόνου τού Γουλιέλμου Τέλλου, θα συμμιγεί μ’ εκείνο των Ηρώων τής Ελλάδος. Είθε μη απολεσθεί μετ’ εμού η εξιστόρησις τής πολιορκίας τού Μεσολογγίου. Επί τούτο έγραψα διάφορα αυτής αντίγραφα».  Η υπηρέτρια τού Μάγερ, η οποία σώθηκε κατά την Έξοδο φορώντας ανδρική ενδυμασία, επιμαρτύρησε τον σκληρό θάνατό του, τής συζύγου και των δύο τέκνων του, από τους αλβανούς τού Μουστάμπεη.

1827.—Η εν Τροιζήνι Γ΄ Εθνική Συνέλευσις εκλέγει τον Ι. Καποδίστριαν Κυβερνήτην της Ελλάδος δι’ επτά έτη. «Ἡ ἐν Τροιζῆνι Γ΄ Ἐθν. Συνέλευσις ἐψήφισε τὸν Ἰωάννη Καποδίστριαν ὡς Κυβερνήτη τῆς Ἑλλάδος διὰ ἑπτὰ ἔτη».

1828.—Ο ηρωικός Αθανάσιος Κ. Δρόσου Πολυγερινός, από την Χαλκιδική, ο οποίος συμμετείχε με το τουρκικό ιππικό σε πολεμικές επιχειρήσεις στην Αθήνα, στέλνει επιστολή προς τον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια γνωστοποιώντας του τουρκικές κινήσεις και μυστικά. Κατόπιν αυτομόλησε στην ελληνική πλευρά και αφού ενημέρωσε τον Δημήτριο Υψηλάντη γιά τις κινήσεις τού εχθρού, ζήτησε να ενταχθεί ως στρατιώτης σε κάποιο από τα νεοσύστατα στρατιωτικά σώματα τού ελληνικού στρατού. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών είχε αιχμαλωτιστεί από τους Οθωμανούς και οδηγήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου παρέμεινε στο παλάτι τού σουλτάνου ως προσωπικός του σωματοφύλακας.

1829.—Η μεγάλη σειρά σεισμών, η οποία έσπειρε την καταστροφή σε Μακεδονία και Θράκη. Αν και το επίκεντρο ήταν το σύνορο μεταξύ των δύο γεωγραφικών διαμερισμάτων, τα 6,9 Ρίχτερ έγιναν αισθητά μέχρι την Βέροια και την Αδριανούπολη. Ρήμαξε αρκετά σπίτια στην Ξάνθη και την γύρω περιοχή, με τους μικροσεισμούς να συνεχίζουν μέχρι τις 20 και τις 23 Απριλίου, όπου το κακό θέριεψε ακόμη περισσότερο!

1841.—Ιδρύθηκε η Εθνική Τράπεζα με αρχικό κεφάλαιο 5.000.000 δρχ. και με βασικό της “όπλο” το εκδοτικό προνόμιο γιά χαρτονομίσματα. (Εξαίρεση στην αποκλειστικότητα τού εκδοτικού προνομίου θα έχει η Ιονική Τράπεζα, που θα το διατηρήσει έως τις 26 Απριλίου τού 1920).

1844.—Μετά το πέρας τής Εθνικής Συνελεύσεως και τής συμφωνίας μεταξύ των κομμάτων, με την έγκριση των «Συμμάχων» φυσικά, ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος σχηματίζει την τρίτη του κυβέρνηση, η οποία είναι και αυτή βραχύβια. Η κυβέρνησή του διεξάγει τις πρώτες βουλευτικές εκλογές στο ελεύθερο ελληνικό κράτος. Θα παραιτηθεί στις 4 Αυγούστου διαμαρτυρόμενος γιά την στάση τού Όθωνα.

1856.—Τερματίζεται ο Κριμαϊκός Πόλεμος με την υπογραφή τής Συνθήκης των Παρισίων. Καθόριζε την Μαύρη Θάλασσα ως ουδέτερη περιοχή, απαγορεύοντας την κατασκευή οχυρωματικών έργων καθώς και την παρουσία στρατού, επιφέροντας καίριο πλήγμα στην επιρροή τής Ρωσίας στην ευρύτερη περιοχή. Επιπλέον αποδόθηκε η νότια Βεσσαραβία (περιοχή μεταξύ των ποταμών Δνείστερου και Προύθου) από την Ρωσία στην Μολδαβία, και η Ρωσία παραιτήθηκε τού δικαιώματος τής προστάτιδας των Ορθοδόξων. Κερδισμένη τής Συνθήκης ήταν η τουρκία η οποία εξασφάλισε την διαβεβαίωση τής Αγγλίας, Γαλλίας και Αυστρίας ότι στο εξής θα αναλάμβαναν αυτές την εγγύηση τής ακεραιότητάς της. Σε αντάλλαγμα οι τούρκοι ανακοίνωσαν το περιεχόμενο τού «Χάτι Χουμαγιούν», το οποίο είχε υπογράψει ο Σουλτάνος καθ’ υπόδειξη των συμμάχων του, στο οποίο αναφερόταν σε συνταγματικές μεταρρυθμίσεις γιά τους υπηκόους του. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι, ενώ θα παρέχονταν στους Χριστιανούς τής τουρκίας κάποια προνόμια, από την άλλη, η Ελλάς βάσει τής Συνθήκης, υποχρεώθηκε στην μη παροχή κάθε βοήθειας υπέρ των Ελλήνων στις τουρκοκρατούμενες περιοχές, καθώς επίσης  να καταδιώκει κάθε στρατιωτική οργάνωση με τον ίδιο σκοπό (…)

1863.— Οι Μεγάλες Δυνάμεις τοποθετούν νέο μονάρχη τής Ελλάδος τον Δανό πρίγκιπα Γουλιέλμο Γεώργιο Χριστιανό (Γεώργιο Α΄), υιό τού Χριστιανού.

1870.—Ένας Ιταλός Διπλωμάτης και Βρετανοί περιηγητές, πέφτουν θύματα απαγωγής από την συμμορία των αδελφών Τάκου και Χρήστου Αρβανιτάκη. Η κυβέρνηση Ζαΐμη προσπάθησε αρχικά να διαπραγματευτεί με τους ληστές, στην συνέχεια όμως αποφάσισε την καταδίωξή τους. Στις 9/21 Απριλίου 1870 η συμμορία συγκρούστηκε στο Δήλεσι με στρατιωτική δύναμη. Οι ληστές τελικά σκοτώθηκαν ή συνελήφθησαν, δεν διασώθηκε όμως κανείς από τους ομήρους.

1881.—Ένας φοβερός μετασεισμός, έρχεται να ολοκληρώσει το φονικό πέρασμα τού προηγούμενου στις 22 τού μήνα και να μετατρέψει σε ερείπια την μισή Χίο. Οι κάτοικοι τού νησιού, έκτοτε αναφέρονται στο συγκεκριμένο σεισμό ως «η καταστροφή», διότι πέραν των (ανυπολόγιστων) άλλων, στοίχισε την ζωή σε τρεισήμισι χιλιάδες (3.500!!) περίπου κατοίκους.

1884.—Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωακείμ Γ΄ εξαναγκάζεται σε παραίτηση επειδή αντέδρασε στις απαιτήσεις τής τουρκικής κυβέρνησης να καταργηθούν τα προνόμια που είχαν παραχωρηθεί στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Το γεγονός ότι εφαρμόσθηκε και το σχέδιο υποστήριξης τής Ελληνικής Παιδείας στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία, με κεντρικούς πόλους κατεύθυνσης τα Ελληνικά Προξενεία, έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Από το  1895, ο από Θεσσαλονίκης Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωακείμ Γ΄ ο Μεγαλοπρεπής, καταγόμενος από την Μακεδονία, κατηγορούσε τις ελληνικές κυβερνήσεις ότι «δεν κατενόησαν ότι η πολιτική τού σουλτάνου τείνει στην αφομοίωση πάντων των Χριστιανών τής αυτοκρατορίας του» (…), ότι «το δράμα γιά την Ελλάδα είναι ότι οι Έλληνες πολιτικοί δεν τολμούν να έχουν γνώμη σαφή, φοβούμενοι τους ανεύθυνους λογιωτάτους και την απώλειαν τής δημοτικότητας αυτών» (…) και ακόμη ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις «δεν εσκέφθησαν ποτέ γιά το Μακεδονικό, δεν εχάραξαν μίαν πολιτικήν, δεν συνέστησαν μίαν υπηρεσίαν γιά να το παρακολουθεί και δεν συνεννοήθηκαν με το Πατριαρχείο». Επειδή οι Έλληνες στην Μακεδονία είχαν συνειδητοποιήσει αρκετά νωρίς τον κίνδυνο από την Εξαρχία, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωακείμ ο Γ΄ ο μεγαλοπρεπής με το υψηλό αίσθημα εθνικής ευθύνης που τον διέκρινε, αποφάσισε να στείλει στην Μακεδονία νέους στην ηλικία Μητροπολίτες, με μεγάλη μόρφωση, θάρρος και γενναιότητα, γιά να σταθούν με αυταπάρνηση στο χειμαζόμενο ποίμνιο, όπως τον Καστοριάς Γερμανό Καραβαγγέλη, τον Κορυτσάς Φώτιο Καλπίδη, τον Πελαγονείας, Ιωακείμ Φωρόπουλο, τον Γρεβενών, Αιμιλιανό Λαζαρίδη κ.α.

1896.—Στὸ Πανηγυρικὸ Φύλλο τῆς ἐφημερίδος «Ἑστία» μὲ ἀφορμὴ τοὺς πρώτους σύγχρονους Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες, δημοσιεύθηκε σὰν σήμερα κείμενο τοῦ Ἀνδρέα Καρκαβίτσα, στὸ ὁποῖο ὁ συγγραφέας ἀναφέρεται στὰ ὅσα διατηρήθηκαν στὴν συλλογικὴ μνήμη τῶν Ἑλλήνων καὶ πῶς αὐτὰ μεταδίδονται ἀπὸ γενεὰ σὲ γενεά, σὰν ἱερὴ καὶ πολύτιμη παρακαταθήκη.

.—Ο Ιωάννης Χ. Φραγκούδης, στις 30 Μαρτίου, έκτη μέρα των Ολυμπιακών αγώνων τής Αθήνας, αναδείχθηκε πρώτος νικητής “εις τον διά πιστολίου αγώνα από 25 μέτρων” και με την νίκη του, έγινε ο πρώτος Έλληνας ολυμπιονίκης των νεώτερων χρόνων από την Κύπρο. Ο Ι. Χ. Φραγκούδης είχε λαμπρή σταδιοδρομία στον Ελληνικό Στρατό και εθεωρείτο ειδικός σε θέματα εξοπλισμών.

.—1η Ολυμπιάδα τής Αθήνας: Ο Αντώνιος Πέπανος ανακηρύσσεται δεύτερος στην κολύμβηση 500 μέτρων.

.—Ο Χαρίλαος Τρικούπης, έπειτα από βραχείαν και οδυνηράν ασθένειαν, αποθνήσκει εις τας Κάννας τής Γαλλίας, όπου είχε αποσυρθεί πλήρης πικρίας, μετά την αποτυχίαν του εις τας εκλογάς τού προηγουμένου έτους. Η είδησις τού θανάτου τού πρώην πρωθυπουργού, έγινε γνωστή στην – μεθυσμένη από την νίκη τού Σπύρου Λούη στον Μαραθώνιο δρόμο των Ολυμπιακών Αγώνων – Ελλάδα, μέσω ενός τηλεγραφήματος τού Κωνσταντίνου Τρικούπη στην σύζυγό του: “Ο αγαπητός μας εξάδελφος εξέπνευσεν ήρεμα σήμερον την 6ην εσπερινήν ώραν, περιστοιχιζόμενος υφ’ ημών. Καταστήσατε τους φίλους μας κοινωνούς τής ημετέρας θλίψεως”.

1904.—Ο βασιλεύς τής Σερβίας, Πέτρος και ο ηγεμών τής βουργαρίας Φερδινάνδος, συνάπτουν Σύμφωνο Συνεργασίας και Κοινής Δράσεως στην Ελληνική Χερσόνησο.

1905.—Οι αιμοχαρείς βούργαροι απαγάγουν τους κατοίκους τού χωριού Γραμματικό (Εδέσσης) Σάββα Χρήστο και Ιντσόπουλο Χρήστο, τους οποίους φονεύουν αγριότατα με ρόπαλα και πέτρες…

.—Στις 30 Μαρτίου / 12 Απριλίου, ο Μακεδονομάχος Μακρής έλαβε επιστολή από τον Βάρδα να σκοτώσει χωρίς να αφήσει ίχνη έντεκα βούργαρους, οι οποίοι έρχονταν στα Κορέστια με προορισμό την Αθήνα γιά άγνωστο σκοπό. Πράγματι έστησε ενέδρα έξω από το Κουτσικό και τους συνέλαβε όλους με τα άλογά τους. Από αυτούς, ο ένας κατάφερε να δραπετεύσει, τους οκτώ τους σκότωσε σε μία χαράδρα κοντά στην Σέλτσα και στους υπόλοιπους δύο χάρισε την ζωή γιατί είχαν ελληνική καταγωγή.

1906.—Οι αιμοδιψείς βούργαροι, στο Τσαρίτσοβο, δολοφονούν αγρίως τον Αθανάσιο Μιχαήλ. Δράστες ήταν η συμμορία τού Μήτρου Βλάχου.

.—Αναχωρώντας από το Λέχοβο, ξεκινά αμέσως την ίδια ημέρα η εκκαθαριστική επιχείρηση τού καπετάν Φούφα (Ζαχαρία Παπαδά) στο χωριό Στρέμπενο. Οι Μακεδονομάχοι, αφού εισήλθαν στο χωριό κατάφεραν σύντομα να ανακαλύψουν τρείς προδότες (οι οποίοι πιθανότατα να ήταν από αυτούς οι οποίοι συνετέλεσαν στην καταστροφή τού μεγάλου Βαγγέλη Στρεμπενιώτη). Αφού τους συνέλαβαν, οι υπαρχηγοί Ανδριανάκης και Ξύδης μαζί με τον Λυμπερόπουλο τους έδωσαν τον «μισθό» που αξίζει σε κάθε προδότη τού Γένους.

1914.—Μαίνεται ο αγώνας γιά την απελευθέρωση τής Κορυτσάς από τους Ιερολοχίτες μας. Βανδαλισμοί και ωμότητες αλβανών στην πόλη.

1917.—Οι φερόμενοι ως Σύμμαχοι τής χώρας, με αγήματα τού στόλου τους καταλύουν τις αρχές τής Κεφαλλονιάς, τής Λευκάδας, τής Ιθάκης και μετακινούνται προς την Κυλλήνη.  Ως ορμητήριό τους, τα αγήματα είχαν το υπό κατοχή λιμάνι τού Αργοστολίου.

1919.—Το Ελληνικόν Εκστρατευτικό Σώμα που με συμφωνία των Συμμάχων πήγε στην Ρωσία, μάχεται εναντίον των μπολσεβίκων στην Ουκρανία. Η Ελληνική II Μεραρχία αναλαμβάνει την άμυνα τού Δνείστερου ποταμού, στον τομέα Σαγμίανη-Ολονέστι (εκστρατεία Κριμαίας).

1920.—Σε ολόκληρο το μέτωπο στην Μ. Ασία επικρατεί ηρεμία.

1921.—Ο Ελληνικός Στρατός επιτίθεται εναντίον των τούρκων στο Τεπέαϊρ – Ολούκ και τους καταδιώκει.

.—Ο νέος πρωθυπουργός Δημήτριος Γούναρης, ζητά από την Βουλή να εγκρίνει την επιστράτευση εφέδρων και την κήρυξη στρατιωτικού νόμου αναφορικά με την λογοκρισία τού Τύπου γιά τα θέματα των πολεμικών επιχειρήσεων.

1922.—Το Ελληνικό Εκστρατευτικό Σώμα (IV Μεραρχία) στην Μικρά Ασία, δέχεται επίθεση εις το Τιλκί Κιρί Μπελ.

.—Ο Έλληνας πρωθυπουργός Δημήτριος Γούναρης φτάνει στην Ρώμη. Σε δηλώσεις του τονίζει ότι, ο Κεμάλ θα εγκαταλείψει τους όρους που έχει προτείνει γιά την αποδοχή τής ανακωχής, επειδή οι δυνάμεις τής Άγκυρας έχουν εξαντληθεί.

1935.—Ολοκληρώνεται η δίκη των πραξικοπηματιών τής βενιζελικής παράταξης που είχε ξεκινήσει στις 18 Μαρτίου. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και οι συν αυτώ, μέσω πραξικοπήματος τού Ναυτικού και τού Στρατού Ξηράς, αλλά και σειρά συλλαλητηρίων τα οποία εξελίχθηκαν σε μεγάλα επεισόδια σε Θεσσαλονίκη και αλλού, προσπάθησαν να εξασφαλίσουν την νίκη στις εκλογές. Οι Στέφανος Σαράφης, αδελφοί Τσιγάντε, Λ. Σπαής και λοιποί, αξιωματικοί, καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη και στρατιωτική καθαίρεση. Ο δε Βενιζέλος, με την βοήθεια Ιταλών φασιστών τής κατεχόμενης Ρόδου, διέφυγε στην Ρώμη και κατόπιν στο Παρίσι.

1937.—Μετά την σημερινή Συνοδική απόφαση, στην Β. Ήπειρο, η Μητρόπολη Δυρραχίου μετονομάζεται σε Μητρόπολη Τιράνων, Δυρραχίου και Αλβασανίου (Ελβασάν). Οι Μητροπόλεις Κορυτσάς και Βελεγράδων υποβιβάζονται σε Επισκοπές. Ιδρύθηκε δε η νέα επισκοπή Αργυροκάστρου.

1940.—Επιβάλλονται νέες φορολογίες στον ελληνικό προϋπολογισμό τού 1940-41. Το κύριο βάρος επικεντρώνεται στην Άμυνα.

1941.—Στο μέτωπο ο αγώνας μεταξύ των εμπολέμων Ελλήνων και Ιταλών περιορίζεται σε δράση πυροβολικού και περιπόλων.

1942.—Οι κυριότερες (με εξαίρεση τον Κωνσταντίνο Τσαλδάρη) προσωπικότητες τής συντηρητικής παρατάξεως, συνυπογράφουν με φιλελεύθερους ηγέτες πρωτόκολλο, σύμφωνα με το οποίο δεν θα επιστρέψει ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄ στην Ελλάδα χωρίς την διεξαγωγή δημοψηφίσματος.

1943.—Ο Ιερός Λόχος λαμβάνει μέρος στην κατάληψη τής πόλης Γκαμπές (Gabes) τής Τυνησίας.

.—Ο ιερέας τής Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφαρσάλων, Απόστολος Παπαθεοδώρου, φονεύεται με βασανιστήρια από τούς απάνθρωπους και απολίτιστους Ιταλούς.

.—Ως αντίποινα γιά αντιστασιακή δράση στην περιοχή, οι βάρβαροι και απολίτιστοι Ιταλοί εισέρχονται στο χωριό Δενδράκια των Φαρσάλων προκαλώντας ολοκαύτωμα. Ο ιερέας τού χωριού μαζί με άλλους 12 αθώους ανθρώπους, έγιναν μάρτυρες του ιταλικού «πολιτισμού» (βλ.και 29/3).

1944.—Διήμερη καταδρομική επιχείρηση τού Ιερού Λόχου στα Ψαρά.

.—Οι Γερμανοί ρημάζουν γιά δεύτερη φορά το Βασιλόπουλο Ιωαννίνων. «Την πρώτην κατά τον χειμώνα τού 1943, οπότε η λεηλασία έλαβε μορφήν γενικής διαρπαγής τροφίμων, ζώων και ειδών ρουχισμού. Η δευτέρα επιδρομή έλαβε χώραν την 30ή Μαρτίου 1944. Αφού συνετελέσθη γενική λεηλασία, ηκολούθησε άμεσος γενική πυρπόλησις τού χωρίου. Ούτω δεν περιεσώθη απολύτως τίποτε, διότι οι κάτοικοι άμα τη ενάρξει τής συγκρούσεως μεταξύ Γερμανών και τής ομάδος αντιστάσεως πέριξ τού χωρίου, εγκατέλειψαν τούτο. Τέλος, η τρίτη επιδρομή η συντελεσθείσα το δεύτερον δεκαήμερον τού Αυγούστου 1944, δεν άφησε τίποτε όρθιον εις το χωρίον, διαρπαγέντων και όλων εκείνων των αγαθών

.—Δύναμη 500 Γερμανών με κατεύθυνση την Ασή Γωνιά Κρήτης, προσβάλλεται από τους αντάρτες τού Παύλου Γύπαρη. Μετ’ ολίγου, οι αντάρτες ενισχύθηκαν με επιπλέον δυνάμεις, και αποτέλεσμα 11 νεκρούς ναζί.

.—Οι κομμουνιστές, υπογράφουν Σύμφωνο με τους Γερμανούς ναζί στις Κολίνες Κυνουρίας. Το Σύμφωνο αυτό, διαβεβαίωνε την μη παρενόχληση των ναζί κατά την αποχώρησή τους από την πατρίδα μας (!..)

1946.—Επίθεση κομμουνιστών κατά τού Λιτόχωρου στην Μακεδονία. Οι λιγοστοί χωροφύλακες που αντιστάθηκαν και ατύχησαν να συλληφθούν, σφαγιάζονται ως ζώα. Είναι η πρώτη πολεμική πράξη τής περιόδου και με αυτήν, οι κομμουνιστές σέρνουν πλέον την Ελλάδα σε «εμφύλιο».

1947.—400 χωροφύλακες καταφθάνουν στην Ρόδο γιά να αναλάβουν την τήρηση τής τάξεως. Ο λαός τούς υποδέχθηκε με ζητωκραυγές, άνθη και κωδωνοκρουσίες. Το Ελληνικό Κράτος, είναι πλέον η Αρχή στην μαρτυρική νήσο.

1949.—Λήγει στο Μοσχοχώρι τής Καστοριάς το 3ο Συνέδριο τού ΝΟΦ. Ιδρύεται η «Κομμουνιστική Οργάνωσις Ελληνικής Μακεδονίας (ΚΟΕΜ)» με βουλγαρόφιλη τάση.

1952.—Εκτελούνται ο Νίκος Μπελογιάννης μαζί με τους Δ. Μπάτση, Ν. Καλούμενο και Η. Αργυριάδη. Οι επίσης καταδικασθέντες σε θάνατο, Έλλη Παππά και  Φιλάρετος (Τάκης) Λαζαρίδης, δεν θανατώθηκαν, επειδή η πρώτη είχε νεογέννητο βρέφος και ο δεύτερος λόγω τού νεαρού τής ηλικίας του, συν τού γεγονότος ότι ο πατέρας του είχε εκτελεστεί από τους Γερμανούς στην Καισαριανή. Χρόνια αργότερα, ο γιός τού Μπελογιάννη (το βρέφος που γλύτωσε την ζωή τής Παπά), θα πει γιά τον θάνατο τού πατέρα του: «Γι’ αυτό το τερατούργημα θυσιάστηκαν;.. Γιά ένα πράγμα που αποδείχτηκε η μεγαλύτερη απάτη τού 20ου αιώνα; Αυτό ήταν ο υπαρκτός σοσιαλισμός· η μεγαλύτερη απάτη τού 20ου αιώνα». Ο δε Λαζαρίδης, εκτός τού βιβλίου του με τίτλο «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι…», έγραψε σε άρθρο του: «[ ]  οἱ ὁπαδοὶ τῆς ἀριστερᾶς νόμιζαν ὅτι πολεμοῦσαν γιὰ ὑψηλὰ ἰδανικά, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα πολεμοῦσαν κι’ ἔδιναν τὴν ζωὴ τους γιὰ τὴν προώθηση τῶν στόχων τῆς σοβιετικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς

1959.—Ιδρύεται βιομηχανία σιδήρου, σόδας και κυτταρίνης στην χώρα μας. Προοδευτικά θα οδηγηθεί σε συρρίκνωση και εξαφάνιση, ενώ είχε όλες τις προϋποθέσεις να εξελιχθεί σε βασικό παράγοντα οικονομικής αναπτύξεως μιάς και η Ελλάδα διαθέτει τις πρώτες ύλες.

1966.—Η ΑΕΚ χάνει στο Παλαλίντο τού Μιλάνου από την Σλάβια Πράγας με 103-73 στον ημιτελικό τής τελικής φάσεως τού Κυπέλλου Πρωταθλητριών καλαθοσφαιρίσεως. Ο Γιώργος Μόσχος, που έπασχε ήδη από καρκίνο, δεν άντεξε να παίξει στον μικρό τελικό και επέστρεψε στην Αθήνα. Λίγους μήνες μετά, ο μεγάλος «play-maker», πέθανε χωρίς να προλάβει τον θρίαμβο τής ΑΕΚ στο Καλλιμάρμαρο το 1968. Προς τιμήν του, το κλειστό τής ΑΕΚ θα πάρει το όνομά του. Η ΑΕΚ είναι η πρώτη ελληνική ομάδα που κατέκτησε ευρωπαϊκό τρόπαιο, το Κύπελλο Κυπελλούχων τού 1968 (4/4).  Έχει καταγραφεί στο βιβλίο Γκίνες ως ο αγώνας καλαθοσφαιρίσεως με την μεγαλύτερη προσέλευση  φιλάθλων στα παγκόσμια χρονικά.

1968.—Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος προχωρά σε διαγραφή των χρεών των αγροτών […]

1976.—Στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, ο υπουργός Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας παρασημοφόρησε τον Αρχηγό τού Γενικού Επιτελείου τού Λαϊκού Στρατού τής Σοσιαλιστικής Ομόσπονδης Δημοκρατίας τής Γιουγκοσλαβίας Στρατηγό Στάνε Ποτοτζάβε (Stane Potochave) με τον Ανώτερο Ταξιάρχη τού Τάγματος τού Φοίνικος. Ο Γιουγκοσλάβος Στρατηγός ευχαρίστησε την ελληνική Κυβέρνηση αναφερόμενος στην ελληνογιουγκοσλαβική φιλία (!..) και τους κοινούς αγώνες των δύο λαών (!..) Στην παρασημοφόρηση παραβρέθηκαν επίσης ο Υφυπουργός Εθνικής Αμύνης Ιωάννης Κατσαδήμας, ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων Στρατηγός Διονύσιος Αρμπούζης, ο Αρχηγός ΓΕΣ Αντιστράτηγος Ιωάννης Ντάβος, ο Πρέσβης τής Γιουγκοσλαβίας στην Αθήνα Μίλοβαν Μάρκοβιτς (Milovan Markovic) κ. ά.

1977.—Η επίθεση και ο εμπρησμός 14 αμερικανικών αυτοκινήτων σε Γλυφάδα, Νέα Σμύρνη, Νέο Κόσμο, Καισαριανή, Ιλίσια και Κολωνάκι, είναι έργο τής τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΛΑ.

1983.—Στην Ελλάδα, τίθεται σε ισχύ το 5ήμερο και οι 40 ώρες εργασίας γιά τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα.

1989.—Ελλάδα και Κύπρος αποφασίζουν να συντονίσουν (!..) τις ενέργειές τους γιά την επίλυση τού Κυπριακού.

1991.—Τρείς εκρήξεις βομβών σε δύο υποκαταστήματα τής Τράπεζας «Citibank», σε Κυψέλη και Αμπελοκήπους. Τις επιθέσεις ανέλαβαν από κοινού οι τρομοκρατικές οργανώσεις «ΕΛΑ» και «1η ΜΑΗ».

1992.—Έκθεση που συνόδευε πρόταση νόμου εκ μέρους 22 βουλευτών τού ΠΑΣΟΚ, έκανε λόγω γιά αναγνώριση τής Γενοκτονίας από την Βουλή των Ελλήνων.

.—Εκρήξεις δύο βομβών στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης. Βομβιστική επίθεση στο κέντρο «Καν Καν». Οι επιθέσεις αποδόθηκαν στις συνεργαζόμενες (πλέον) τρομοκρατικές οργανώσεις, «ΕΛΑ» και «1η ΜΑΗ».

.—Απεβίωσε ο καθηγητής αρχαιολόγος, Μανώλης Ανδρόνικος. Γεννήθηκε στην Προύσα το 1919 και σε ηλικία δύο ετών βρέθηκε με τους γονείς του στην Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στην Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, και αργότερα έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο πανεπιστήμιο «Trinity» τής Οξφόρδης. Το 1949, διορίστηκε επιμελητής αρχαιοτήτων και συνέχισε τις ανασκαφές στην Βεργίνα από το 1951, φέρνοντας στο φως σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα με το σημαντικότερο μετά από 25 χρόνια, την ανακάλυψη τού πρώτου ασύλητου μακεδονικού τάφου τού βασιλιά τής Μακεδονίας, Φιλίππου Β΄. Η συγκλονιστική αποκάλυψη έκανε γιά πρώτη φορά παγκόσμια γνωστό το όνομα «Μακεδονία», καθώς μέχρι τότε η ελληνική αρχαιότητα, ήταν κυρίως γνωστή γιά τον Αθηναϊκό, τον Μινωικό και τον Μυκηναϊκό πολιτισμό.

1995.—Με διαδηλώσεις διαμαρτυρίας απεργών και προπηλακισμούς υπουργών, ψηφίζεται στην Βουλή το νομοσχέδιο τού υπουργού Βιομηχανίας Σημίτη, γιά την ιδιωτικοποίηση των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά. Το 1993, ως αντιπολίτευση, το Πα.Σο.Κ κατηγορούσε την πολιτική τής ΝΔ γιά τα ναυπηγεία, λέγοντας μέσω βουλευτών του, ότι η κυβέρνηση είχε στόχο την παράδοση τής Ελληνικής Ναυπηγικής Βιομηχανίας σε κυκλώματα και ότι τα ναυπηγεία είναι κλάδος στρατηγικής σημασίας γιά την Εθνική άμυνα. Όταν κέρδισε τις εκλογές, στις αρχές εξακολουθούσε να λέει ότι “Ο δημόσιος τομέας δε θα αποσυρθεί από αυτούς τους τομείς. Σε ορισμένες περιπτώσεις θα έχει τον πλήρη έλεγχο, όπως ΔΕΗ, ΟΤΕ, άμυνα“. Μέσα από μία σειρά κακοδιαχειρίσεων και πριμοδοτήσεων των εκάστοτε ιδιοκτητών των ναυπηγείων από τις ελλαδικές κυβερνήσεις (3 δισ. Ευρώ), κατέληξε (μετά και από το πρόστιμο τής Ε.Ε.)  η κυβέρνηση τού Πα.Σο.Κ να ξεπουλήσει το 2010 το 75,1% στην Abu Dhabi Mar.  Η γερμανική ThyssenKrupp κατέχει το 24,9%.

2005.—Έφυγε σε ηλικία 72 ετών από έμφραγμα τού μυοκαρδίου, ο Χρύσανθος Θεοδωρίδης, γνωστός απλά και ως Χρύσανθος. Σφράγισε με το σπάνιο ηχόχρωμά του, τους πόνους, τους καημούς και τις αγωνίες των ξεριζωμένων Ελλήνων τού Πόντου και έγινε η συνείδηση τού ποντιακού στοιχείου. Γεννήθηκε τον Δεκέμβριο τού 1933 στην Οινόη Κοζάνης από γονείς πρόσφυγες αγρότες, με καταγωγή από το χωριό Πεζιρκιάν Κιατσίτ τής περιοχής Κάρς τού Καυκάσου. Απ’ το 1951 ως το 1958, παρουσίασε στο έκπληκτο Αθηναϊκό κοινό το μουσικό και φωνητικό του ειδικά ταλέντο, σε λαογραφικές εκπομπές τού ραδιοφωνικού σταθμού Αθηνών, μεταφέροντας και μεταδίδοντας μαζί με τα συγκροτήματα τού Νίκου Παπαβραμίδη και τού Νίκου Σπανίδη, την πλούσια μουσική κληρονομιά και τα βιώματα που είχε από την Ποντιακή παράδοση τού χωριού του. Χάρις στην συνεργασία τού Χρύσανθου με τον μεγάλο λυράρη, Γώγο Πετρίδη, καθιερώθηκε και καταξιώθηκε τα επόμενα χρόνια η Ποντιακή μουσική. Πέρα από την προσφορά του στην Ποντιακή παράδοση και στο θέμα τής Ποντιακής Γενοκτονίας, έγραψε και ο ίδιος γύρω στους 190 στίχους τραγουδιών.

2012.—Ἡ ἀνακάλυψη ἑνὸς ὀρεινοῦ ἱεροῦ στὴν Ἄνω Μέλπεια Μεσσηνίας στὶς παρυφὲς τοῦ ὄρους Τετράζι καὶ ἡ παρουσίαση τῶν εὑρημάτων του. Στὸ διεθνὲς ἀρχαιολογικὸ συνέδριο ποὺ πραγματοποιήθηκε στὴν Σπάρτη μεταξὺ 30 Μαρτίου καὶ 01ης Ἀπριλίου, παρουσιάστηκαν τὰ εὑρήματα ποὺ ἔφερε στὸ φῶς ἡ ἀρχαιολογικὴ σκαπάνη στὴν Ἄνω Μέλπεια. Οἱ ἀνασκαφὲς πραγματοποιήθηκαν τῷ 2010 ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψη τῆς Ξένης Ἀραπογιάννη καὶ ἀποκάλυψαν ἕναν πρώιμο ναὸ κλασικῶν χρόνων τέλους 6ου μὲ ἀρχὲς 5ου αἰ.π.Χ.  Ἡ πρώτη ἀνασκαφικὴ ἔρευνα ἔγινε μεταξὺ 19/4 καὶ 28/5/2010 καὶ ἡ δεύτερη ἀπὸ τὶς 5/4 ἔως τὶς 23/11/2011. Ἡ θέση εἶχε ἐντοπιστεῖ ἀπὸ τῷ 1995, ὅταν οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς κατεδάφισαν ὑφιστάμενο ἐκκλησάκι μὲ σκοπὸ νὰ τὸ ξανακτίσουν. Τότε βρέθηκε μεγάλος ἀριθμὸς διάσπαρτων ἀρχιτεκτονικῶν μελῶν τοῦ ἀρχαίου ναοῦ. Ἡ θέση τοῦ ναοῦ βρίσκεται στὶς παρυφὲς τοῦ ὄρους Τετράζι κι’ ἔχει πρὸς βορρὰ ὀρατὸ καὶ σχεδὸν σὲ εὐθεία νοητὴ γραμμή, τὸν ναὸ τοῦ Ἐπικουρίου Ἀπόλλωνος. 

2013.—Μετά από 128 χρόνια συνεχούς παρουσίας, το ιστορικό βιβλιοπωλείο τής «Εστίας» στην οδό Σόλωνος 60, στο κέντρο τής Αθήνας, λειτουργεί γιά τελευταία ημέρα. Το βιβλιοπωλείο άνοιξε το 1885 και μεταφέρθηκε πριν από 21 χρόνια από την οδό Σταδίου στην οδό Σόλωνος. Οι εκδόσεις τής «Εστίας» θα συνεχίσουν κανονικά την δραστηριότητά τους, ενώ σχεδιάζεται η λειτουργία ενός νέου βιβλιοπωλείου, το οποίο θα διαθέτει μόνο βιβλία των εκδόσεων «Εστία», παλαιότερα και νεώτερα.

.—Ένα πολύτιμο δέμα με παραλήπτη το Αρχαιολογικό Μουσείο τής Κω και αποστολέα έναν Γερμανό πολίτη. Ο Γερμανός μηχανικός Ρόναλντ Όμπερμάϊερ, είχε στην κατοχή του 73 αρχαία λείψανα τα οποία χρονολογούνται από την Ελληνιστική περίοδο έως και τον 4ο μ.Χ. αιώνα. Τα αρχαιολογικά ευρήματα βρέθηκαν στην κατοχή του το 1996, μετά τον θάνατο τού πατέρα του, ο οποίος είχε υπηρετήσει στην διάρκεια τού Β΄Παγκοσμίου Πολέμου στον γερμανικό στρατό. Ο Ρόναλντ Όμπερμάϊερ συνόδευσε τα αντικείμενα και με μία επιστολή, στην οποία περιέγραφε πως «μεγάλωσε μαζί τους, αλλά μία μέρα αποφάσισε ότι ήταν ώρα γιά αυτές τις αρχαιότητες να επιστρέψουν εκεί όπου ανήκουν».  Σύμφωνα με την περιγραφή τού Ρόναλντ, όταν οι Γερμανοί επίταξαν ένα κτήριο τής Κω το οποίο λειτουργούσε ως Μουσείο, έριξαν τα εκθέματα έξω από το παράθυρο, και τότε ο πατέρας του, συγκέντρωσε μερικά από τα αντικείμενα και νομίσματα και τα έφερε στην Γερμανία. Η λεηλασία τού μικρού Μουσείου τής Κω, είναι μία από τις εκατοντάδες που διεπράχθησαν κατά την διάρκεια τής κατοχής τής Ελλάδος από τις δυνάμεις τού Άξονα (Γερμανία-Ιταλία-βουργαρία-αλβανία).Ο κατάλογος που συντάχθηκε το 1946 με όσα μέσα διέθετε το Ελληνικό κράτος, είναι ένα σημείο εκκινήσεως, αλλά την τελευταία δεκαετία υπάρχει η δυνατότητα χρήσεως των γερμανικών αρχείων τα οποία είναι πλέον προσβάσιμα και μπορούν να προσφέρουν πληθώρα πληροφοριών.

2019.—Έναρξη διήμερου συνεδρίου τού Κινήματος Αλλαγής (ΚΙΝ.ΑΛ.) στο Στάδιο Ειρήνης & Φιλίας. Υπολογίζεται (με αισιόδοξες προβλέψεις), να παραβρεθούν περίπου 4000 σύνεδροι. Την τελευταία ημέρα τού συνεδρίου (31/3), εκτός από την εκλογή τής νέας κεντρικής επιτροπής και την εκδήλωση γιά τα 100 χρόνια από την αποφράδα ημέρα γεννήσεως τού Ανδρέα Παπανδρέου, προγραμματίζεται και συναυλία με τραγούδια τού Μίκη Θεοδωράκη.

.—Η επίσημη ελληνο-ιαπωνική ιστοσελίδα, ανέδειξε τον Έλληνα καλλιτέχνη/ φωτογράφο Ηλία Περγαντή, δημοσιεύοντας ειδικό αφιέρωμα γιά το υπέροχο έργο του. Ο Ηλίας Περγαντής εργάζεται ως οικονομολόγος στην Σπάρτη. Φωτογραφίες του, έχουν επιλεγεί γιά διαγωνισμούς όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλο τον κόσμο. Στο επίκεντρο τού έργου του με τίτλο «Φωτογραφίζοντας την Ελλάδα τού χθες», είναι η ελληνική μορφή με την παραδοσιακή/ιστορική φορεσιά. Στις φωτογραφίες του με την άρτια αισθητική, απεικονίζει Έλληνες και Ελληνίδες ντυμένους με παραδοσιακές χειροποίητες φορεσιές, σε διάφορες ιστορικές περιόδους, καταφέρνοντας να αποτυπώσει και μεταφέρει μία συγκλονιστική ατμόσφαιρα.

.—Νέες αποκαλύψεις γιά τον Μανώλη Πετσίτη δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», σύμφωνα με την οποία στους λογαριασμούς του, βρέθηκαν μεγάλα χρηματικά ποσά «άγνωστης αιτιολογίας». Έως το 2014 ο Πετσίτης ήταν σερβιτόρος σε πιτσαρία, αλλά από την επόμενη χρονιά – με την άνοδο τού ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία – ‘’εκτοξεύτηκαν οι μετοχές του’’. Μέσα σε τρία χρόνια, από τα 5.000 ευρώ έφτασε να έχει ετήσια εισοδήματα 204.000 ευρώ και συνεργαζόταν με επιχειρηματίες όπως ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, ο Δημήτρης Κοντομηνάς και ο Καλογρίτσας. Σύντομα, έγινε το alter ego τού υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής Νίκου Παππά. Λίγες μέρες μετά από το δημοσίευμα (3/4), ο υπουργός Νίκος Παπάς δήλωσε ότι ο Μανώλης Πετσίτης έχει πάψει να είναι συνεργάτης του από το 2016. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, σχολιάζοντας την αιφνίδια οικονομική εκτόξευση τού (όπως η ίδια χαρακτήρισε) ‘’πρώην γκαρσονιού και κουβαλητή τής τσάντας τού Νίκου Παππά’’, είπε ότι «[…] εκμεταλλεύτηκε τις διασυνδέσεις του με το Μέγαρο Μαξίμου και με τον πανίσχυρο υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής Νίκο Παππά, για να κάνει μπίζνες».

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση