ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 05 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

,

,

5 Απριλίου

,

582.—Ημέρα Κυριακή τού Θωμά, απεβίωσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ευτύχιος. Ετάφη κάτω από την βάση τής Αγίας Τράπεζας τού Ναού των Αγίων Αποστόλων, δίπλα στα λείψανα τού Αποστόλου Ανδρέα, τού Ευαγγελιστή Λουκά και τού Αγίου Τιμοθέου. Επί των ημερών τής πρώτης Πατριαρχίας του, και συγκεκριμένα από τις 5 Μαΐου έως τις 21 Ιουνίου τού 553, έγινε και η Ε΄ Οικουμενική Σύνοδος. Καθαιρέθηκε και εξορίστηκε, αρχικά στην Πρίγκηπο και αργότερα στην Αμάσεια τού Πόντου, λόγω τής διαφωνίας του με τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό σχετικά με την αίρεση των αφθαρτοδοκητών την οποία και καταδίκασε. Τον επανέφερε στον πατριαρχικό θρόνο ο Αυτοκράτορας Ιουστίνος Β΄ το 577.

622.—Μια ημέρα μετά την εορτή τής Αναστάσεως, ο Ηράκλειος αναχωρεί με τον Στρατό γιά εκστρατεία εναντίον των Περσών. Αναλαμβάνουν η Άνασσα Μαρτίνα με τον γιό τους Ηράκλειο-Κωνσταντίνο, υπό την εποπτεία τού Πατριάρχη Σέργιου.

623.—Ο Αυτοκράτορας τού Βυζαντίου Ηράκλειος, κατατροπώνει τους Πέρσες κοντά στην Ατροπατηνή τής Μηδίας και τους αναγκάζει να εκκενώσουν την Μ. Ασία.

1453.—Ο Μωάμεθ Β΄ διατάσσει την έναρξη των επιχειρήσεων πολιορκίας τής Βασιλεύουσας, οι οποίες θα αρχίσουν από την επομένη.

1538.—Διακόσιοι άνδρες τού πολιορκούμενου Ναυπλίου που βγήκαν γιά προμήθειες νερού, συγκρούονται άγρια με 1.000 ιππείς των τούρκων. Αν και έχασαν 50 άνδρες, κατάφεραν να επιστρέψουν στην βάση τους. Το  Ναύπλιο διετέλεσε διαδοχικά υπό την ενετική και την οθωμανική  κυριαρχία γιά περισσότερο από τέσσερεις αιώνες, είτε ως τμήμα τής συνολικά κατακτημένης Πελοποννήσου, είτε ως μεμονωμένη κτήση. Ο νέος βενετοτουρκικός πόλεμος, είχε ως πεδία συμπλοκών και το Ιόνιο, με τα νησιά να υποφέρουν από τις επιδρομές τού Μπαρμπαρόσα, και το Αιγαίο όπου στράφηκε μετά. Στην Πελοπόννησο, ο Κασίμ μπέης, διατάχτηκε να πολιορκήσει τα δύο τελευταία βενετικά φρούριά της. Το Ναύπλιο και την Μονεμβασιά. Η πολιορκία τού Ναυπλίου άρχισε τον Σεπτέμβριο τού 1537 και κράτησε 3 χρόνια. Πολλές φορές οι πολιορκούμενοι, λόγω των τρομερών ελλείψεων σε τρόφιμα και νερό, επιχειρούσαν εξόδους γιά ανεφοδιασμό. Σύμφωνα με την περιγραφή τού μητροπολίτη  Μονεμβασιάς, Δωρόθεου, «η μάχη εκράτειε χρόνους τρεις, και επολεμούντο τα δυο κάστρη, το Ναύπλιον και η Μονεμβασιά (…) Απέθανον γουν εις το Ναύπλιον ζ΄ χιλιάδες (7.000) από την πείναν και την δίψαν (…)». Όσοι έλαβαν μέρος στην άμυνα τού Ναυπλίου και, μετά την κατάκτησή  του από  τους  Οθωμανούς,  τον Νοέμβριο τού 1540, εγκατέλειψαν την Πελοπόννησο,  και η Βενετία τους παραχώρησε γαίες σε άλλες κτήσεις της. Οι φυγάδες Ναυπλιώτες εγκαταστάθηκαν στα Επτάνησα, την Κύπρο, την Κρήτη, την Πόλα  (Pola) τής Ίστριας και την ίδια την Βενετία.

1654.—Απεβίωσε ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Αθανάσιος Γ΄ Πατελάρος. Τον Μάρτιο τού 1634, εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως με την βοήθεια τού σουλτάνου, αλλά και λατινοφρόνων και Ιησουητών. Εκθρονίστηκε πάντως συντομότατα (ίσως και εντός έτους) και επέστρεψε στο Άγιον Όρος. Το 1643, ο Αθανάσιος μετέβη στην Μολδαβία και στην Βλαχία όπου κέρδισε την συμπαράσταση τού τοπικού ηγεμόνα Βαλείου, και αναρριχήθηκε εκ νέου στον Πατριαρχικό Θρόνο το 1652, γιά δεκαπέντε ημέρες. Μετά τη νέα έκπτωσή του, ο Αθανάσιος μετέβη στην Ρωσία και αργότερα στο Ιάσιο τής Ρουμανίας. Στην Ρωσία άσκησε σημαντικό ιεραποστολικό έργο και αντιλατινική δράση, πράγμα που δικαιολογεί και την ιδιαίτερη τιμή των Ρώσων στο πρόσωπό του. Τμήμα τού λειψάνου του μετακομίστηκε στην γενέτειρά του στις 21 Αυγούστου 1993, κι’ έκτοτε καθιερώθηκε εορτή τής μετακομιδής των λειψάνων του η οποία εορτάζεται στην Αξό Μυλοποτάμου Κρήτης.

1688.—Μετά την αναχώρηση τού Μοροζίνι από την Αθήνα, οι έρημοι κάτοικοί της γιά να γλυτώσουν την οργή τού σερασκέρη Ισμαήλ πασά ο οποίος βρισκόταν στην Θήβα, συνεχίζουν την εγκατάλειψη των πατρογονικών τους εστιών· θα σκορπίσουν άλλοι στα Ιόνια νησιά, άλλοι στις Κυκλάδες και άλλοι στην Σαλαμίνα (Κούλουρη) και την Αίγινα. Είχε προηγηθεί ο λοιμός που ξεκίνησε και αποδεκάτισε τον στρατό τού Ενετού αρχιστράτηγου Μοροζίνι, αναγκάζοντάς τον να αποχωρήσει από την Αττική.

1721.—Κατόπιν ψευδομαρτυρίας ενός τούρκου, η Νεομάρτυρας Αργυρή από την Προύσα, ρίπτεται στις φυλακές τής Κωνσταντινουπόλεως. Παρέδωσε την ψυχή της μετά από 16 χρόνων φρικτά μαρτύρια. Στις 5 Απριλίου ενταφιάστηκε κατά την επιθυμία της σε μία άκρη στον περίβολο τού ναού τής οσιομάρτυρος Αγίας Παρασκευής στο Χάσκιοϊ (Πικρίδιο) που ήταν τότε νεκροταφείο. Κατά την διάρκεια των θλιβερών γεγονότων τον Σεπτέμβριο τού 1955, ο τουρκικός όχλος εισέβαλε και στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής, αποτεφρώνοντας μαζί με την λάρνακα και το ιερό σκήνωμα τής Αγίας Αργυρής. Διασώθηκε μόνο τμήμα από την αριστερή χείρα της, το οποίο φυλάσσεται στον αναστηλωμένο πλέον Ιερό Ναό τής Αγίας Παρασκευής.

1789.—Γαλλικό σκάφος συναντά και τρέπει σε φυγή δύο πειρατικά πλοιάρια, κοντά στο κάβο Μαλιά.

1801.—Οι τούρκοι αποκεφαλίζουν τον νεομάρτυρα Γεώργιο από την Έφεσο.Τιμάται στο ιστορικό και εύανδρο νησί τής Σάμου, αφού σύμφωνα με το συναξάριό του, κατέφυγε και διέμεινε στην νήσο και συγκεκριμένα στην ιστορική κωμόπολη τής Χώρας. Η τοπική Εκκλησία τής Σάμου, μνημονεύει τον Άγιο Γεώργιο ως νεομάρτυρα «εκ Χώρας Σάμου και εν Εφέσω αθλήσαντα».

1801.—Χαρακτηριστικό τού μεγέθους τού εμπορικού δαιμόνιου των Ελλήνων τής περιόδου αυτής, είναι η διαθήκη τού Αναγνώστη Κουντουριώτη η οποία ανοίχθηκε σαν σήμερα. Δίχως να μετρηθούν τα καράβια τα οποία περνούσαν στους υιούς του, τα κινητά και τα ακίνητα επίσης, αποκλειστικά στις έξι θυγατέρες του άφηνε από 6.000 γρόσια, εκτός από το ποσόν τής προίκας το οποίο αναλογούσε σε κάθε μία (ανερχόμενο συνολικά στα 22.300 γρόσια!). Οι Έλληνες έμποροι και πλοίαρχοι είχαν από καιρό αρχίσει να καθορίζουν τις τιμές σιτηρών σε Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, μέχρι και την Αγγλία, αφού ήδη έβγαιναν στον Ατλαντικό ωκεανό. Παρ’όλα αυτά, οι ζημιές αλλά και οι κίνδυνοι υπήρξαν τεράστιοι.

1820.—Δολοφονείται στα Ιεροσόλυμα από τους τούρκους ο νεομάρτυρας Παναγιώτης, σύμφωνα με την διήγηση του Άγγλου ιεραποστόλου Ιωσήφ Wolff, την οποία έγραψε στις 2 Απριλίου 1839.

1821.—Μετά την 2α Απριλίου, όπου η Υψηλή Πύλη πληροφορήθηκε την γενίκευση τής Επαναστάσεως στον Μοριά, οι τούρκοι συνεχίζουν ασταμάτητα την σφαγή Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη. Αποκεφαλίστηκαν οι Μαυροκορδάτος, Τσίγκρας, Σκαναβής, Χοντζεράς. «Ἀπεκεφαλίσθησαν ἐν Κωνσταντινουπόλει οἱ Π. Τσιγκρῆς, Δ. Σκαναβῆς, Μ. Χοτζερῆς, ἐκρεμάσθη δὲ ἐκ τοῦ παραθύρου τῆς οἰκίας του ὁ Γ. Μαυροκορδάτος».

.—Αρχίζει ο θαλάσσιος αποκλεισμός τού Ναυπλίου από την Μπουμπουλίνα. Οι επιθέσεις της εναντίον τού Ναυπλίου ήταν μία  σελίδα απαράμιλλου ηρωισμού. Σύμφωνα με την αφήγηση τού ιστορικού αλλά και αυτόπτη μάρτυρα, Ανάργυρου Χατζή-Αναργύρου, ο οποίος την χαρακτήρισε λεοντόθυμο, διαβάζουμε: «…Μάλιστα δὲ τὸ σπάνιο γεγονὸς εἰς τὰ χρονικὰ τῶν ἐθνῶν, μία γυνὴ νὰ ἐπιστρατεύσῃ, γυνὴ πλουσία, ἀποφασίσασα καὶ πλοῖα καὶ χρήματα καὶ υἱοὺς ὁλοκαύτωμα εἰς τὸν βωμὸν τῆς πατρίδος νὰ προσφέρῃ. Αὕτη δὲ ἡ γυνὴ εἶναι ἡ Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, τὴν ὁποίαν τὰ ἔθνη ἀνευφήμησαν καὶ ἐχαιρέτισαν ὡς ἡρωίδα. Ἦτο δὲ πράγματι λεοντόθυμος».

.—«Οἱ τοῦρκοι ἐξεδίωξαν τοὺς Ἕλληνες ἀπὸ τὰ χωριὰ Πίαναν καὶ Ἀλωνίσταιναν τοῦ Δήμου Φαλάνθου τῆς Μαντινείας καὶ Βυτίναν τῆς Γορτυνίας, πυρπολήσαντες ταῦτα».

1824.—(17/4 ν. ημ). Σφαγές Σφακιανών στην Κρήτη. Ο παπά Ανδρουλής Σκορδύλης, ο παπά Γεώργιος Χαρούπης, οι υπερήλικοι Αντώνιος Λυκάκης, Θεόδωρος Κούργελης και ο Γεώργιος Πωλάκης  με τις οικογένειες τους και φίλων τους, ένα σύνολο 73 ανθρώπων, πήραν το δρόμο τής προσφυγιάς. Όταν με το πλοιάριό τους περνούσαν από το Κάβο Σφηνάρι, τους εντόπισαν τα τούρκικα πλοία και αναγκάσθηκαν να αποβιβασθούν. Ψάχνοντας δρόμο επιστροφής γιά τα Σφακιά, ένας ντόπιος τους υπέδειξε τόπο να κοιμηθούν, γιά να τους προδώσει αμέσως μετά στους τούρκους. Το βράδυ τής Μ.Παρασκευής 5 Απριλίου, οι τούρκοι τους έσφαξαν όλους, μόνο η σύζυγος τού παπά Σκορδύλη διέφυγε και μετά από τρεις μέρες την μάζεψε παραπλέον Σφακιανό πλοίο.

.—Οι οπαδοί τού Κουντουριώτη καταλαμβάνουν την Τριπολιτσά. Στην πρώτη φάση τού εμφυλίου, η Κυβέρνηση τού Κρανιδίου έστειλε τρεις χιλιάδες στρατιώτες υπό τους Λόντο, Γιατράκο, Κεφάλα και Νοταρά, γιά να πολιορκήσει την Τριπολιτσά. Εντός τής πόλεως, υπήρχε όλο το παλαιό Εκτελεστικό μαζί με τους Θ.Κολοκοτρώνη, Νικήτα Σταματελόπουλο, Τσόκρη, Γενναίο Κολοκοτρώνη, Θοδωρή Γρίβα, Κανέλλο Δεληγιάννη και χίλιους στρατιώτες. Τελικά η Τριπολιτσά θα περάσει στα χέρια των Κυβερνητικών μετά από συμβιβασμό των αντιπάλων παρατάξεων, βάσει τού οποίου η πόλη έπρεπε να ουδετεροποιηθεί και να γίνει ανακωχή.

1825.—«Ἀποβίβασις 7.400 Αἰγυπτίων εἰς Μεθώνην τῆς Πυλίας».

.—Αφού αποσπά την υπόσχεση τού Ι. Γκούρα πως δεν θα τον πειράξει, ο γενναιότατος Οδυσσέας Ανδρούτσος παραδίδεται. Ήδη από τις 27/3ου ο Γκούρας πολιορκούσε τον Ανδρούτσο στο μοναστήρι τής Βελιβούς, στους Λιβανάτες τού Νομού Φθιώτιδας.

1830.—Τὸ μετάλλιο φιλομάθειας τοῦ Ἰωάννη Καποδίστρια. Στὶς 5 Ἀπριλίου 1830, ὁ Κυβερνήτης ἔστειλε μία ἐπιστολὴ πρὸς τὸν διδάσκαλο τῆς ἀλληλοδιδακτικῆς σχολῆς τοῦ Ναυπλίου, ὅπου τοῦ γράφει «…Πέμπομεν πρός σὲ τὰ νομισματικὰ βραβεῖα δἰ ὧν ἡ κυβέρνησις τιμᾷ τοὺς εὐδοκιμήσαντες εἰς τὰς τελευταίας ἐξετάσεις μαθητὰς σου, ….οἱ δὲ τούτων ἀξιωθέντες, θέλουν φέρει ἐπὶ τοῦ στήθους προσηρτημένα μὲ δέμα ἐθνικοῦ χρώματος». Ἡ προσπάθεια τοῦ πρώτου κυβερνήτη τῆς Ἑλλάδος, Ἰωάννη Καποδίστρια νὰ θέσῃ βάσεις στὴν παιδεία, εἶναι γνωστή. Μόνο γιὰ τὸ χρονικὸ διάστημα τῶν πρώτων τεσσάρων μηνῶν τοῦ 1830, μέσα στὸν χειμῶνα, ἐπισκέφτηκε τὴν Σύρο, τὸν Πόρο καὶ τὴν Αἵγινα, ἐνθαρρύνοντας τοὺς τοπικοὺς παράγοντες νὰ συνδράμουν στὴν ἵδρυση σχολείων. Ἡ ἀνταπόκριση τῶν συνδρομητῶν, σὲ τοπικὸ ἐπίπεδο ἦταν θετική. Γνωρίζοντας δὲ καλῶς τὴν ἑλληνικὴ ψυχοσύνθεση, ὁ Κυβερνήτης θέσπισε καὶ μετάλλιο ἐπιβραβεύσεως διότι ὅπως πίστευε: «… οί Ἕλληνες εἶναι εὐαίσθητοι, καὶ ἐν αὐτοὶς ἡ ἰσχυροτάτη χορδὴ ὑπάρχει ἡ τῆς φιλαυτίας…».

1833.—Τρίτος σεισμός στην διάρκεια μόλις ελάχιστων ημερών (τεσσάρων), στην πολύπαθη από το φαινόμενο Κρήτη. Ήταν ημέρα Τετάρτη.

1839.—Σε συνέχεια των χθεσινών επεισοδίων στο Γύθειο το οποίο κατέλαβαν Μανιάτες λεηλατώντας την πόλη, οι Αρχές αποστέλλουν ισχυρά σώματα Στρατού, Χωροφυλακής και Εθνοφυλάκων προς δίωξη των κακοποιών στοιχείων. Σε σύντομο χρονικό διάστημα οι 200 Μανιάτες αποσύρθηκαν, μετά δε από πολύωρη μάχη στο Μαλεύριο διασκορπίστηκαν και οι πρωτεργάτες είχαν συλληφθεί (βλ. 4/4ου).

1841.—Μετά την αποτυχημένη επανάσταση (Χαιρέτη και Βασιλογεώργη) τον παρελθόντα Φεβρουάριο,  οι επαναστάτες στέλνουν υπόμνημα στους προξένους των τριών Μεγάλων Δυνάμεων, ζητώντας την προστασία των δικαιωμάτων τού κρητικού λαού καθώς και την εθνική τους αποκατάσταση. 

1890.—Ο Υποπρόξενος τής Αλεξανδρουπόλεως, με το από 5 Απριλίου 1890 έγγραφό του προς το υπουργείο Εξωτερικών, υπέβαλε το αίτημα των προκρίτων τής πόλεως, με την σύμφωνη γνώμη και τού Μητροπολίτη Αίνου, γιά την ενταύθα μεταφορά τής έδρας τής μητροπόλεως εκεί αλλά οι τουρκικές Αρχές δεν ενέκριναν το αίτημα. Οι κάτοικοι, όπως προγενέστερα είχαν αξιώσει την ίδρυση Ελληνικού Υποπροξενείου και το αίτημα τους ικανοποιήθηκε, έτσι και τώρα αξίωσαν την μεταφορά τής Μητροπολιτικής έδρας από την Αίνο στο Δεδέαγατς (ενν. την Αλεξανδρούπολη). Η μεταφορά τής μητροπολιτικής έδρας από την Αίνο στην Αλεξανδρούπολη έγινε επί Πατριάρχη Μελετίου Δ’ Μεταξάκη, τον Νοέμβριο τού 1922, με συνοδική πατριαρχική πράξη ως αυτοτελούς Μητροπόλεως, με την οποίαν ορίζεται να φέρει ο Μητροπολίτης αυτής το τίτλο «Υπέρτιμος και έξαρχος Ροδόπης». Τελευταίος Μητροπολίτης Αίνου υπό τον οποίον υπαγόταν η Αλεξανδρούπολη ήταν ο μετέπειτα γενόμενος Χαλκηδόνος, Ιωακείμ Γεωργιάδης (1907-1923). Πρώτος Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως εξελέγη την ίδια ημέρα με την ανακήρυξη τής νέας Μητροπόλεως, ο από Αγκύρας Γερβάσιος Σαρασίτης (1922-1934).

1893.—Καταστρεπτικοί σεισμοί εις Ζάκυνθον. «Τρομερός σεισμός εν μέρει μεν κυματοειδής, εν μέρει δε παλματίας περί ώραν 7 και 6΄ π.μ. διεύθυνσιν έχων εκ ΝΑ προς ΒΔ και διάρκεια 30 περίπου δευτερολέπτων κατέστρεψεν ό, τι ο χρόνος εσεβάσθη και ήθελε σεβασθή έτι επί πολύ τής Ζακύνθου, μετέτρεψεν εις σωρούς ερειπίων την πόλιν και τας κώμας αυτής…Ο σεισμός τής 5ης Απριλίου, επελθών εύρεν εν γένει τας οικοδομάς τής νήσου είτε σεσαλευμένας, είτε διερρηγμένας εκ τού πρώτου τής 19ης Ιανουαρίου και των κατόπιν αλλά πλην τούτων, και οι αδιακόπτως από τον παρελθόντα Αύγουστον γινόμενοι σεισμοί είχον μεγάλως εξασθενήσει τας οικοδομάς ταύτας, πολλαί των οποίων έφερον σεισμούς ενός, δύο ή και τριών αιώνων…». Τα θύματα τού Εγκέλαδου ήταν 25 ή 30 νεκροί και 100 περίπου τραυματίες.

1897.—Η τουρκία κηρύσσει τον πόλεμον κατά τής Ελλάδος.

.—Οι τουρκικές δυνάμεις επιτίθενται εναντίον των ελληνικών, οι οποίες κατείχον το όρος Ανάληψης. Τα τουρκικά φρούρια τής Πρέβεζας ανοίγουν πυρ εναντίον των Ελληνικών θέσεων και βυθίζουν ταυτόχρονα το ελληνικό πλοίο “Μακεδονία” την στιγμή που έβγαινε από τον Αμβρακικό κόλπο. Στο διάστημα 6 έως 11 Απριλίου, έγινε η μάχη των συνόρων. Εκεί φάνηκε η έλλειψη οργανωτικής συγκρότησης τού Ελληνικού Στρατού και η απουσία ικανής Διοίκησης. Την κατάρρευση τής γραμμής των συνόρων, ακολούθησε μία σχεδόν άτακτη υποχώρηση τού Ελληνικού Στρατού. Μίας περιορισμένης κλίμακας αντίσταση έγινε προ των Φαρσάλων (23/4/1897) και μία σχετικά αξιόλογη στο Βελεστίνο, από τον Συνταγματάρχη Σμολένσκη (16-24/4/1897).

1899.—Σεισμός πλήττει το Κατάκολο και τον Πύργο τής Ηλείας στην Πελοπόννησο.

1900.—Κατά την διάρκεια των ανασκαφών τού Βρετανού Αρχαιολόγου Άρθουρ Έβανς στην Κρήτη, στην περιοχή τού ανακτόρου τής Κνωσού, ανακαλύπτονται οι πρώτες πήλινες πινακίδες Γραμμικής Γραφής Β΄.

1901.—Το φύλλο τής εφημερίδος «Εμπρός» γράφει σχετικά με τις εξελίξεις τού ναυαγίου των Αντικυθήρων: «Σύμφωνα με πληροφορίες προς το Υπουργείο τής Παιδείας, οι εργασίες γιά την ανεύρεση και των υπολοίπων αρχαιοτήτων επαναλήφθηκαν χθες. Ο Ιταλός συγκολλητής, αφού τελείωσε τις εργασίες του, αναχώρησε χθες γιά την Ιταλία. Τα τεμάχια που αυτός συγκόλλησε δεν παρέχουν και αρκετό δείγμα τής τέχνης του, και γι’ αυτό ο κ. Στάης δεν τού ανέθεσε την συγκόλληση τού χάλκινου αγάλματος τού Ερμού, τού οποίου ο καθαρισμός συνεχίζεται».

.—Κατόπιν πιέσεων τής τουρκίας στην βουργαρία, λαμβάνουν χώρα συλλήψεις και παράδοση πολλών πρακτόρων τής δεύτερης.

.—Εξαναγκάζεται σε παραίτηση ο Οικουμενικός Πατριάρχης, Κωνσταντίνος Ε’ από τους εκπροσώπους τής πλειοψηφίας των δύο σωμάτων τής Συνόδου, την θέση τού οποίου θεωρείτο βέβαιο ότι, θα έπαιρνε ο Ιωακείμ Γ’. Τοποτηρητής γιά μικρό διάστημα τέθηκε ο Προύσης. «Τὴν 5ην Ἀπριλίου 1901 ὁ πρῴην Κωνσταντινουπόλεως,  Κωνσταντῖνος Ε´ ἐξαπέλυσε πρὸς τοὺς μητροπολίτας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου ἐγκύκλιον ἐπιστολήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐξέθετε τὰ διατρέξαντα, ὑπογράφων, “ὁ οὕτω πεπαυμένος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Κωνσταντῖνος”. Τὸ παράδειγμα τοῦ Κωνσταντίνου Ε´ ἀποτελεῖ τὴν μόνην, κατὰ τὴν περίοδον ἀπὸ τοῦ 1860 καὶ ἑξῆς, παῦσιν Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κατὰ τοὺς γενικοὺς κανονισμούς, ἄνευ τῆς ὑπὸ τοῦ Πατριάρχου ὑποβολῆς τυπικῆς οἰκειοθελοῦς παραιτήσεως, ἥτις εἰς τοιαύτας περιστάσεις περιέσωζε τὰ προσχήματα».

1902.—Οι αρχές τής χώρας μελετούν την εκποίηση 300 τηλεβόλων τού Ιερού Αγώνος. Έκαστο ζυγίζει περισσότερο από 2.000 οκάδες.

1904.—Στις 11:00 π.μ., γίνονται τα επίσημα εγκαίνια τής σήραγγας του Μπράλου.

1905.—Στην Μπελκαμένη τής Μακεδονίας, πίπτει ηρωικά μαχόμενος εναντίον τούρκων, μαζί με οκτώ παλληκάρια του, ο μακεδονομάχος Λαμπρινός Βρανάς. Είχε καταγωγή από τον Καλλικράτη Σφακίων. Αξιοσημείωτο είναι, ότι ο αδελφός του, Ιωάννης Βρανάς, μετά τον θάνατό του πήγε στην Μακεδονία προς εκδίκηση. Αφού τελείωσε ο Μακεδονικός Αγών, ο Ιωάννης συνέχισε στον Ηπειρωτικό Αγώνα, όπου και θυσιάστηκε επίσης ηρωικά στην Κοριτσά, τον Σεπτέμβριο τού 1914.

.—Μετά την επιχείρηση τής Ζαγορίτσανης, ο μακεδονομάχος Καούδης αποφασίζει να επιστρέψει στην Αθήνα γιά να φτιάξει νέο σώμα και να επιστρέψει. Μαζί του επιστρέφει ο Λάκης Νταηλάκης με τους οπαδούς του, Γ. Σεϊμενάκη, Μ. Σεϊμενάκη, Χ. Σταυρόπετρο, Ι. Πάτερο, Σ. Κλειδή, Γ. Κλάπα, προκειμένου να προμηθευθούν όπλα Μάνλιχερ. Η ομάδα ξεκίνησε γιά την Αθήνα στις 5/18 Απριλίου και έφθασε στις 12/25. Από το σώμα τού Καούδη οι Χρ. Λευκαρουδάκης, Δ. Νταλίπης, Σίμος (Στογιάν) Ιωαννίδης, μένουν και κατατάσσονται στο σώμα τού Καραβίτη.

1906.—Καταφθάνουν στην Αθήνα ο βασιλιάς τής Μ. Βρετανίας Εδουάρδος Ζ΄ και η σύζυγός του, βασίλισσα Αλεξάνδρα, γιά να παρακολουθήσουν τα αγωνίσματα τής Μεσολυμπιάδας.

.—Εμπλοκή τής Αγγλίας στο Μακεδονικό ζήτημα μετά από Κρατικό τηλεγράφημα, που ενημερώνει γιά πλήρες σχέδιο μεταρρυθμίσεων στην Ελληνική γη.

.—Οι αιμοδιψείς βούργαροι, στα πλαίσια τής τρομοκρατίας και τής επιβολής τους στην Μακεδονία, ξεκληρίζουν μία ολόκληρη οικογένεια. Αφού πρώτα απήγαγαν την οικογένεια τού Δημήτριου Βερτσιαλή, από το χωριό Τσετνεβίτσα τής Μακεδονίας, αποτελούμενη από τον ίδιο, τον πατέρα του, τα δύο αδέλφια του, τους δύο γαμπρούς του, την σύζυγό και τον υιό του, κατόπιν τους έσφαξαν αγρίως.

.—Ο καπετάν Φούφας (Ζαχαρίας Παπαδάς) με τα παλληκάρια του αποφασίζουν να εγκαταλείψουν την επιχείρηση κατά τού σχισματικού χωριού Εμπόριον, μιάς και οι βούργαροι είχαν μάθει γιά τα παθήματα των ομοφρόνων τους στο Στρέμπενο και εγκατέστησαν γιά πολλές ημέρες 320 τούρκους στρατιώτες εντός αυτού. Οι Μακεδονομάχοι αποσύρθηκαν προς τα Καλλιόρια, δίχως όμως να εγκαταλείψουν την εκδίκηση κατά των προδοτών, η οποία ήλθε μετά από κάποιες ημέρες όταν ο τεράστιος Μακεδονομάχος τελικώς εισέβαλε στο χωριό με τους λέοντες που τον συνόδευαν, πυρπόλησε 10 οικίες βουργαροφρόνων και έστειλε 15 από αυτούς να βρουν τον πρόγονό τους τον Κρούμμο.

1908.—Ημερομηνία γεννήσεως ενός από τους σημαντικότερους σύγχρονους διευθυντές ορχήστρας, τού ελληνικής καταγωγής και διεθνούς φήμης, Χέρμπερτ φον Κάραγιαν. Γιά τις υπηρεσίες τού παππού του, Θεόδωρου Καραγιάννη στην βιομηχανία υφασμάτων, ο Φρειδερίκος Αύγουστος Α΄ απένειμε το 1792 τον τίτλο ευγενείας «φον». Ο Χέρμπερτ, έδειξε από μικρή ηλικία ως παιδί θαύμα την κλίση του στην μουσική. Γιά το χάρισμά του στην διεύθυνση ορχήστρας, έχει τιμηθεί εκτεταμένα από κάθε θεσμό και μουσική επιτροπή τού κόσμου. Στον τομέα των ηχογραφήσεων είχε καθοριστική συμβολή στην εξέλιξη και επικράτηση τού CD (συμπακτωμένου δίσκου) στους μουσικούς κύκλους τής δεκαετίας τού 1980. Πέρα όμως από το χάρισμά του, χαρακτηρίστηκε ως «σταρ» και έγινε είδωλο στα μάτια τού κοινού λόγω τού ωραίου παρουσιαστικού του, τής αγάπης του γιά τα γρήγορα αυτοκίνητα, των αθλητικών του επιδόσεων και τού πολυτελούς τρόπου ζωής («λάϊφστάϊλ»).

.—Συμπλοκή των Μακεδονομάχων τού Καραπάνου με πολυμελή βουργάρικη συμμορία, σε περιοχή τού Δυτικού Βερμίου.

1912.—Στις εκλογές που διεξάγονται στην τουρκία, πολλοί Έλληνες δεν μπορούν να ψηφίσουν λόγω τής εκτεταμένης νοθείας. Οι Νεότουρκοι παρά τα προοδευτικά τους λόγια… έκαψαν τα ψηφοδέλτια ή έσκισαν τους εκλογικούς καταλόγους.

1917.—Ο Έλληνας πρέσβης στην Σόφια, Ναούμ, απέστειλε διαμαρτυρία προς τον βούργαρο πρωθυπουργό Ραντοσλάβο (Randoslavof) όπου μεταξύ άλλων αναφέρει: «Κύριε πρωθυπουργέ, η ελληνική αντιπροσωπεία, επανειλημμένα, με προφορικά και γραπτά διαβήματα, δεν παρέλειψε να επιστήσει την προσοχή σας επί τής κρισίμου καταστάσεως στην κατεχομένη από βουλγαρο-γερμανικά τμήματα, περιοχή τής Μακεδονίας.[…]Σύμφωνα με ακριβείς πληροφορίες που έλαβα, 1.800 άτομα, μέσα σε διάστημα 40 ημερών, πέθαναν στην Καβάλα από την πείνα. Στην Δράμα, γιά τον ίδιο λόγο, ημερησίως πεθαίνουν περίπου τριάντα άτομα και το ίδιο συμβαίνει σ’ όλα τα κατεχόμενα κέντρα…»

.—Η κυβέρνησις Σπυρίδωνος Λάμπρου, δηλώνει την παραίτησή της, και παραμένει έως ότου ορκισθεί η νέα στις 21 τού μήνα, υπό τον Αλέξανδρο Ζαΐμη.

1918.—Με απόφαση τής Ιεράς Συνόδου, όλοι οι μοναχοί θα προσέρχονται στον στρατό γιά βοηθητικές υπηρεσίες.

1919.—Το Ελληνικόν Εκστρατευτικό σώμα συνεχίζει την μάχην του εις την Ουκρανίαν εναντίον των Μπολσεβίκων.

1920.—Ο Ελληνικός Στρατός τής Μ. Ασίας εδραιώνει τις θέσεις του.

1921.—Ο Ελληνικός Στρατός τής Μ. Ασίας συνεχίζει με περιπόλους την δράση του.

1922.—Η Στρατιά των Ελλήνων στην Μ. Ασία συνάπτει μάχες πυροβολικού και περιπόλων.

1923.—Συνεχίζεται η άφιξη αιχμαλώτων και προσφύγων από την Σμύρνη. Όλοι τους διεκτραγωδούν με τα μελανότερα χρώματα, τα φρικιαστικά εγκλήματα των τούρκων.

1925.—Σε μία επίδειξη τού μίσους κατά τής βασιλικής οικογένειας, την οποία φρόντισαν να εξορίσουν νωρίτερα, η φιλοβενιζελική κυβέρνηση (μεταξύ άλλων) προβαίνει σε απαλλοτριώσεις γαιών και περιουσίας της.

1931.—Το πρόγραμμα τής ελληνικής κυβέρνησης γιά την ανέγερση νέων διδακτηρίων ανά την χώρα βρίσκεται σε εξέλιξη. Ήδη ο υπουργός Παιδείας Γιώργος Παπανδρέου έχει θεμελιώσει διδακτήρια σε συνοικίες τής πρωτεύουσας.

1934.—Η Κοινωνία των Εθνών, κοινοποιεί προς την αλβανική κυβέρνηση την προσφυγή των Βορειοηπειρωτών για το σχολικό ζήτημα. Έναν χρόνο μετά, η απόφαση τής ΚτΕ θα είναι καταδικαστική γιά την αλβανία υποχρεώνοντάς την να επαναλειτουργήσει τα ελληνικά σχολεία. Οι αλβανοί, έκλεισαν περισσότερα από 500 σχολεία μας και υποχρέωναν τα ελληνόπουλα να φοιτούν σε αλβανικά.

1935.—Η κυβέρνηση τού Παναγή Τσαλδάρη που σχηματίστηκε στις 10 Μαρτίου 1933 και η οποία είχε διαδεχτεί την βραχύβια κυβέρνηση Αλέξανδρου Οθωναίου, συμπληρώνεται με την ορκωμοσία τού Γεωργίου Κονδύλη ως υπουργού Στρατιωτικών.

.—Εκτελείται στην Θεσσαλονίκη, μετά την καταδικαστική απόφαση τού στρατοδικείου (3/4), ο επίλαρχος Στυλιανός Βολάνης, ανεψιός τού μακεδονομάχου Γεωργίου Βολάνη. Στο αποτυχημένο πραξικόπημα τής 1ης Μαρτίου, στο οποίο συμμετείχε, ήταν επίλαρχος τής Μεραρχίας Σερρών η οποία κινήθηκε κατά των «βασιλικών» στρατευμάτων, εκτελώντας εντολές ανωτέρων του στην μάχη τού Στρυμόνα όπου και συνελήφθη. Ο τότε πρωθυπουργός Παναγής Τσαλδάρης, δεν γνώριζε απολύτως τίποτα, με αποτέλεσμα καθώς αναφέρεται, όταν το πληροφορήθηκε, να υποστεί νευρικό κλονισμό και γιά κάποιες ημέρες απείχε από την άσκηση των πρωθυπουργικών του καθηκόντων.

1941.—Στο μέτωπο, μεταξύ Ελλήνων και Ιταλών ο αγών συνεχίζεται με δράση πυροβολικού και περιπόλων.

1943.—Κομμουνιστές τού ΕΛΑΣ, απαγάγουν τον εφημέριο τού χωριού Δαουτσά Αλμυρού, τής Ι. Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού, ιερέα Μιχαήλ Παπαθανασίου. Κατόπιν, τον οδηγούν στην πλατεία τού χωριού, όπου μετά από βασανιστήρια τον εκτελούν.

1944.—Ο π. Γεώργιος Μήτρας  κατά την διάρκεια επιδρομής που έκαμαν οι Γερμανοί, σκοτώθηκε  έξω απ’ το σπίτι του μαζί με την πρεσβυτέρα (βλ. και 5/5).

.—Στην Κλεισούρα τού Νομού Καστοριάς, διακόσιες ογδόντα (280) αθώες ψυχές θυσιάστηκαν στον βωμό τής διαμάχης μεταξύ Ελασιτών, ΣΝΟΦ και Οχράνας γιά τον έλεγχο τής Μακεδονίας. Αντάρτες τού ΕΛΑΣ επιτέθηκαν τις πρωινές ώρες σε γερμανική φάλαγγα, κατακρεουργώντας με φρικτό τρόπο τρεις Γερμανούς στρατιώτες τής εμπροσθοφυλακής. Οι επικεφαλής αξιωματικοί των Ναζί αντικρίζοντας το αποκρουστικό θέαμα, αποφάσισαν άμεση εκδίκηση και σκληρά αντίποινα. Ο απολογισμός είναι φρικτός: Από ηλικίας 1—10 ετών εσφάγησαν 75, από 10—20 εσφάγησαν 26, από  20—60 εσφάγησαν 70, από 60—85 εσφάγησαν 55. Από τα αθώα θύματα, 158 ήταν θήλεις και 57 άρρενες.

.—Στα Ιλίσια τής Αττικής, οι Γερμανοί εκτελούν δι’ απαγχονισμού 5 νοσοκομειακούς ιατρούς.

.—Το Αντιτορπιλικό πλοίο «Ναυαρίνο» μάς δόθηκε επί δανεισμού από το Αγγλικό Ναυτικό στην Μάλτα και παρελήφθη από τον Αντιπλοίαρχο Χ. Νεόφυτο.

.—Οι κομμουνιστές προβαίνουν σε μία ακόμη κτηνώδη πράξη. Καταλαμβάνουν την Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου στην Φενεό Κορινθίας και δολοφονούν τους εκεί μοναχούς, πλην δύο, τους οποίους κράτησαν γιά θελήματα. Η Μονή, θα χρησιμοποιηθεί ως στρατόπεδο συγκέντρωσης εθνικοφρόνων πολιτών, χώρος βασανιστηρίων και κατόπιν δολοφονίας των φυλακισμένων από τους κομμουνιστές.

1945.—Η οργάνωση «Ελληνικόν Αίμα», τυπώνει και κυκλοφορεί επιστολή των πρώτων ημερών τής Γερμανικής εισβολής τού ίδιου τού Πλαστήρα, ο οποίος μιλά γιά ελληνογερμανική προσέγγιση. Το γράμμα ο Πλαστήρας είχε γράψει στις 16/7/1941, τού οποίου η γνωστοποίηση από την πατριωτική οργάνωση αποτέλεσε την αιτία παραιτήσεώς του από την πρωθυπουργία.

1947.—Ξεκινά επισήμως η μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση «Τέρμινους», κατά των κομμουνιστών επίβουλων τής Ελλάδος. Το γενικό σύνολο τής δυνάμεως έφθανε τους 80.000 άνδρες και 60 αεροπλάνα.

.—Οι κομμουνιστές  δολοφόνησαν τον ιερέα Ανδρέα Τζιουβάρα με τσεκούρι.  Τον κρήμνισαν ύστερα σ’ ένα βαθύ λάκκο, όπου βρέθηκε από έρευνες τού εθνικού στρατού ύστερα από τρία χρόνια.

1948.—Η 1η Ίλη τού Συντάγματος, η οποία έλαβε μέρος και στην Μάχη τής Ελασσόνας, έσωσε κυριολεκτικά τα Φάρσαλα από την μεγάλη επίθεση των κομμουνιστών ανταρτών.

1949.—Ανασχηματίζεται η (κομμουνιστική) κυβέρνηση τού βουνού, με πρόεδρο τον Παρτσαλίδη.

1955.—Ορίζεται διά νόμου ότι οι γυναίκες δύνανται να ασκούν όλα τα λειτουργήματα πλην των εκκλησιαστικών.

1959.—Στις ελληνικές δημοτικές εκλογές, δήμαρχοι σε Αθήνα, Πειραιά και Θεσσαλονίκη εκλέγονται οι υποψήφιοι τής Ε.Δ.Α.

1962.—Ο καθαιρεθείς αρχηγός τού Κ.Κ.Ε., Νίκος Ζαχαριάδης, ζητά να επιστρέψει στην Ελλάδα γιά να δικαστεί. Η αίτησή του δεν γίνεται δεκτή.

1965.—Ο μεγάλος σεισμός που κτύπησε την Πελοπόννησο την προηγουμένη ημέρα, έδωσε ένταση 6,1 βαθμούς τής κλίμακας Ρίχτερ και άφησε πίσω του είκοσι νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες.

1970.—Η απογευματινή εφημερίδα “Έθνος”, αναστέλλει την έκδοσή τής εξ αιτίας τής δικτατορίας.

1981.—Η “Επαναστατική Αριστερά” χτυπά στην Αθήνα με έξι βόμβες.

.—Ολοκληρώνεται η απογραφή τού πληθυσμού τής Ελλάδος. Ο πληθυσμός στο σύνολο τής επικράτειας, ανερχόταν στους 9.738.243 κατοίκους.

1985.—Σκοτώθηκε ο πιλότος μας Δημήτριος Μαρδίκης στην περιοχή Σκλόπα Χανίων, όπου κατέπεσε και συνετρίβη το αεροσκάφος του κατά την διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως.

1990.—Έλλειμμα ρεκόρ σημειώνεται στις ελληνικές εξωτερικές συναλλαγές.

1995.—Συμφωνία συνεργασίας Ελλάδας – Ισραήλ γιά την καταπολέμηση τής τρομοκρατίας και την αντιμετώπιση τής διακίνησης ναρκωτικών, υπογράφουν οι αρμόδιοι υπουργοί των δύο χωρών.

1996.—Η Ρωσία τάσσεται υπέρ τής αποστρατιωτικοποίησης τής Κύπρου  και μιάς δίκαιης και μόνιμης λύσης τού Κυπριακού.

2009.—Ο Αρχιφύλακας Σπανουδάκης Μιχαήλ, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά εγκληματία, τον οποίο καταδίωκε, μετά από ληστεία Τράπεζας στην Νίκαια.

2019.—Ολοκληρώθηκε η συζήτηση τού Εurogroup στο Βουκουρέστι γιά το ελληνικό ζήτημα. Στην συνεδρίαση επικυρώθηκε η θετική εισήγηση των θεσμών και τού E.W.G. γιά την εκταμίευση των 974 ή 978 εκατομμυρίων ευρώ από τις επιστροφές κερδών των ελληνικών ομολόγων.  Η ‘’δόση’’ αναμένεται να εκταμιευθεί γύρω στον Μάϊο, μετά την ολοκλήρωση μίας σειράς εγκριτικών διαδικασιών. Μέσα στις προϋποθέσεις με τις οποίες δεσμεύτηκε η ελλαδική αριστερή κυβέρνηση για την εκταμίευση, είναι και η μείωση τού αφορολόγητου το 2020, αλλά και ο μηδενισμός των οφειλών τού κράτους σε ιδιώτες.

.—«Μόνο με στρατό μπαίνουμε στα Εξάρχεια», δήλωσε ο Πρόεδρος των Αστυνομικών Υπαλλήλων. Αφορμή για την δήλωσή του, ήταν ο τραυματισμός δύο εκ των επτά λιμενικών οι οποίοι επιχείρησαν την σύλληψη Αιγύπτιου κάτοικου Εξαρχείων και διακινητή ναρκωτικών ουσιών. Ο ένας από τους λιμενικούς δέχθηκε τρείς μαχαιριές στον μηρό, ενώ ο δεύτερος γρονθοκοπήθηκε στο πρόσωπο. Εκτός αυτού, εκλάπησαν τα ιδιωτικά όπλα των δύο λιμενικών από τους επιτιθέντες, ενώ οι δύο τραυματίες μετέβησαν με δικό τους όχημα στο Ναυτικό νοσοκομείο γιά τις πρώτες βοήθειες. Όλα ξεκίνησαν όταν άνδρες τού Λιμενικού συνέλαβαν Σύριο επιβάτη τού ‘’Μπλού Σταρ 1’’ με ποσότητα ακατέργαστης κάνναβης και ζυγαριά. Ο Σύριος κατέδωσε έναν Αιγύπτιο κάτοικο Εξαρχείων ως διακινητή ναρκωτικών ουσιών, οπότε και έγινε η επιχείρηση συλλήψεώς του, συνοδεία Εισαγγελέως. Σύμφωνα με την αναφορά τού Λιμενικού, η ΕΛ.ΑΣ είναι έκθετη καθώς είχε ενημερωθεί γιά την επιχείρηση, αλλά δεν είχε δυνάμεις γιά να διαθέσει εγκαίρως στους αξιωματικούς τού Λιμενικού, οι οποίοι πήγαν ‘’στο στόμα τού λύκου’’, αντιμετωπίζοντας ομάδες ατόμων οπλισμένες με ‘’καλάζνικοφ’’.

.—Την δεύτερη ημέρα παραμονής διαφόρων παρανόμως εισελθόντων στην χώρα αλλοδαπών, στον άτυπο καταυλισμό που έχουν στήσει δίπλα στην ‘’δομή φιλοξενίας’’ στα Διαβατά Θεσσαλονίκης, αυτοί που διαμένουν ήδη μέσα στην δομή, αποφάσισαν να εκδηλώσουν την ‘’συμπαράστασή’’ τους. Βγήκαν λοιπόν σαν σήμερα από την δομή, ενώθηκαν με τον υπόλοιπο όχλο, και επιχείρησαν να διασπάσουν τον αστυνομικό κλοιό γιά να κατευθυνθούν προς Ειδομένη. Υπ’ όψιν ότι τα σύνορα γιά να περάσουν στην υπόλοιπη Ευρώπη έχουν κλείσει, οπότε η αριστερή κυβέρνηση τής ‘’ανοίξαμε και σάς περιμένουμε χωματερής τού ελαδιστάν’’, έβαλε τα ΜΑΤ να τους εμποδίσουν, ενώ οι ορδές συνεχίζουν να εισρέουν…

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση