ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 08 ΜΑΪΟΥ

Σύμη. Ο Γερμανός Στρατηγός-Γενικός Διοικητής Δωδεκανήσου, Καρλ Βάγκνερ αποδίδει τον τελευταίο χαιρετισμό πριν την υπογραφή τής παραδόσεως. Φωτογράφος ο Τρέβορ Χόκινς (Trevor Hawkins).
8 Μαΐου

1081.—Ο Πατριάρχης και Άγιος, Κοσμάς ο Α´, αφού λειτούργησε γιά τελευταία φορά στον ναό τού Αγίου Ιωάννου τού Θεολόγου, έφυγε μαζί με τον υπηρέτη του και αποσύρθηκε στην Μονή Καλλίου.

1611.—Ο στολίσκος των κουρσάρικων τής Φλωρεντίας καταφέρνει να συλλάβει τουρκικό πλοίο στον πορθμό τής Εύβοιας, με φορτίο σιταριού, από το οποίο επί πλέον κράτησαν και 13 (ή 33) τούρκους ως σκλάβους. Πλοίο και αιχμαλώτους απέστειλαν στο Λιβόρνο.

1613.—Οι πειρατικές γαλέρες τού Αγίου Στεφάνου καταφέρνουν να αιχμαλωτίσουν τουρκικό πλοίο στον κόλπο τής Αττάλειας, το οποίο κράτησαν μαζί με το φορτίο βελανιδιών αλλά και 13 τούρκους ως σκλάβους.

1652.—Ἀπεβίωσε ὁ λογιότατος καὶ διδάσκαλος μοναχός, Νικόδημος Καβάσιλας. Γεννήθηκε στὸ χωριὸ Ἁγία Εὐθυμία τῶν Σαλώνων γύρω στὰ 1595 καὶ τὸ κοσμικὸ του ὄνομα ἦταν Νικόλαος. Τὴν μόρφωσή του ἔλαβε στὴν Μονὴ Βαρνάκοβας ὅπου δίδασκε ὁ μοναχὸς Καλλίνικος, ἄνδρας θεοσεβὴς «πεπαιδευμένος τὴν τε θύραθεν καὶ ἔξω σοφίαν, φιλελεήμων, καὶ ὑπόδειγμα ἐγκρατείας καὶ ἠθικῆς». Κοντὰ του, ὁ Νικόδημος μορφώθηκε καὶ ἀναδείχθηκε, «τοῦ δασκάλου ὑπέρτερος μὲν τὴν σοφίαν, ἴσος δὲ τὰ ἤθη καὶ τὰς ἀρετάς». Στὸν γενέθλιο τόπο του, σύστησε σχολεῖο στὸ ὁποῖο δίδασκε δωρεᾶν. Διαδέχθηκε τὸν δάσκαλό του Καλλίνικο στὸ σχολεῖο τῆς Μονῆς Βαρνάκοβας, ὅπου διετέλεσε διδάσκων μέχρι τὸν θάνατό του, ἀρνούμενος νὰ διορισθῇ ἐπίσκοπος Σαλώνων διότι δὲν μποροῦσε νὰ συμβιβάσῃ «τὴν φιλέρημον ψυχήν του πρὸς τὰς κοσμικὰς τύρβας». Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς μαθητὲς του διέπρεψαν.

1808.—(5-8/5).Εξακόσιοι αντάρτες υπό τον Δημήτριο Βλαχάβα (αδελφό τού παπά-Ευθυμίου/Θύμιου Μπλαχάβα) οι οποίοι είχαν οχυρωθεί στην Καλαμπάκα, αποκρούουν επί δεκάωρο τις λυσσώδεις επιθέσεις χιλίων εξακοσίων τουρκαλβανών, τους οποίους είχε οδηγήσει εναντίον τους ο Μουχτάρ πασάς, γυιός τού τυράννου των Ιωαννίνων, Αλή πασά, στο τέλος δε, εξαντλήσαντες τα πολεμοφόδιά τους, εξήλθαν ξιφήρεις και φονεύθηκαν όλοι.

1821.—Γιγαντομαχία στο Χάνι τής Γραβιάς. Μάχη ἐν «Χάνι τῆς Γραβιᾶς» τοῦ Δήμου Δωριέων τῆς Ἐπαρχίας Παρνασσίδος. Ἐνταῦθα ἐφονεύθη ὁ Χασὰν Δερβίσης πασᾶς. Νίκη Ἑλλήνων. Ἐν αὐτῇ ἀρχηγὸς τῶν Ἑλλήνων ἦτο ὁ Ὀδυσσεὺς Ἀνδροῦτσος, τῶν δὲ τούρκων οἱ Ὀμὲρ πασᾶς Βρυώνης καὶ ὁ Κιοσὲ Μεχμὲτ πασᾶς».

.—«Οἱ Πανουργιᾶς, Ἰω. Δυοβουνιώτης καὶ Ἀπόστ. Γουβέλης ἐκ Καρπενησίου, ὠχυρώθησαν εἰς τὸ ὄρος Χλωμὸν τῆς Γκιώνας, οἱ δὲ Χρῆστος Κοσμᾶς Σουλιώτης καὶ Χρ. Κατσικογιάννης ἐπὶ τοῦ ὄρους Σούτσικα τοῦ Παρνασσοῦ καὶ ὁ Ὑδραῖος Σουλιώτης Μπούχλας φονευθεὶς τότε ἐν «Μπούχλα Λιθάρια».

.—Οι τούρκοι συλλαμβάνουν την σύζυγο τού Εμμανουήλ Παπά και απειλούν να ρημάξουν την πόλη των Σερρών. Την κατάσταση έσωσε μόλις την τελευταία στιγμή ο Μητροπολίτης Χρύσανθος.

.—Σε επιστολή του ο Επίσκοπος Λέρνης Ιερεμίας Πατελλάκης, παρακαλεί τους Πατμίους να στείλουν πολεμοφόδια, γιά να μπορούν οι κάτοικοι τής Καλύμνου να αποκρούουν επιθέσεις που δέχονταν από τους τούρκους των γειτονικών περιοχών. Γράφει ανάμεσα σε άλλα. «[…] Είδαμεν δε να μάς γράφετε προσέτι εις το να είμεθα προσεκτικοί και να ανδριωθώμεν κατά των τυράννων μας. Και κατά τούτο να μην αμφιβάλλετε ότι τα παλληκάρια τής πατρίδος μας τα έχομεν τόσον ενθουσιασμένα όπου βέβαια αν είχον δύναμιν, έπρεπε να εκτελέσουν θαύματα. Η αδυναμία όμως άλλη δεν είναι ειμή πλοίων και ζαχιρέδων πολέμου (πολεμοφοδίων).»

.—Με επιστολή της η Δημογεροντία νήσου Λέρου προς την Επαναστατική Κυβέρνηση στην Ύδρα, στις 8 Μαΐου 1821, δηλώνει απερίφραστα το σύνθημα τού απελευθερωτικού αγώνα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ». «Προς τους άρχοντας και ηγεμόνας τού Γένους, και τής των ορθοδόξων Ελλήνων κοινής ελευθερίας […] Μεγίστην αγαλλίασιν και ανεκλάλητον χαράν επροξένησεν ημίν τοις εν τη νήσω Λέρω ταπεινοίς χριστιανοίς, αύτη η αγαθή αγγελία τής εκ τού βαρβαρικού ζυγού ελευθερίας, την οποίαν πληροφορηθέντες διά των εκλάμπρων γραμμάτων τού ευσεβεστάτου μπεϊζαντέ κυρίου Αλεξάνδρου Υψηλάντη, ευχαριστήριον ύμνον από ψυχής ανεπέμψαμεν τω ούτως ευδοκίσαντι αγίω Θεώ γενέσθαι.»

.—Υψώνεται επίσημα η Σημαία τής Επαναστάσεως στην πόλη Καρλόβασι τής Σάμου. Η επανάσταση στο νησί είχε αρχίσει από τις 26/4/1821. Οι επαναστάτες προσβάλλουν τα παράλια απέναντι από το νησί και διώχνουν τους τούρκους σε μεγάλο βάθος.

.—Στην Εύβοια, η οποία μπήκε στον Αγώνα την προηγούμενη ημέρα, γίνονται οι πρώτες συγκρούσεις στην Ιστιαία. Στο μεταξύ, συνέδραμε μικρή μονάδα Ναυτικού υπό τον Κριεζή ο οποίος απάλλαξε τον κίνδυνο από θαλάσσης.

1822.—«Ἄφιξις Ἑλληνικοῦ στόλου εἰς Μεσολόγγιον».

.—Σε επιστολή τού Λατίνου επισκόπου Τήνου, γράφονται τα εξής αποκαλυπτικά: «[…] Μόλις άρχισε η επανάσταση αυτού τού ελληνικού έθνους, επεδίωξα με κάθε επιμέλεια να τηρήσω μιά τέλεια ουδετερότητα τόσο εγώ όσο και πάντες οι καθολικοί, και μέχρι τού παρόντος κανένας καθολικός δεν έχει πιάσει όπλα εναντίον τού κυριάρχου (δηλ. τού Σουλτάνου). Επειδή από αυτή την αιτία απειλήθηκα μαζί με όλο τον κλήρο, και υπήρξε μεγάλος κίνδυνος να αρπαχθούν οι εκκλησίες μας, αμέσως ζήτησα την βοήθεια και την προστασία τής Γαλλίας». Είναι επίσης γνωστό ότι, το 1919, όταν οι Βρετανοί συζητούσαν την απόδοση τής Κων/πόλεως στην Ελλάδα, το Βατικανό δήλωνε ότι προτιμούσε «να βλέπει την ημισέληνο πάνω στην Αγιά Σοφιά παρά τον Ελληνικό Σταυρό»!.. Και αργότερα, κατά την Μικρασιατική Καταστροφή τού 1922, ο πάπας έστειλε πρώτος συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον Μουσταφά Κεμάλ (…)

1823.—Ο Κιουταχής αφού κατέπνιξε την Επανάσταση στην Εύβοια (την πρώτη Μαΐου τού 1823), βάδισε εναντίον τού Πηλίου, όπου  πυρπόλησε και λεηλάτησε το Προμύρι .

1824.—«Ἐμφύλιος πόλεμος κατὰ τὴν Δαλαμανάραν, 1 ὥραν ἔξω τοῦ Ἄργους, καὶ τὸ Κοῦτσι 1 ὥραν ἔξω τοῦ Ναυπλίου, μεταξὺ Κυβερνητικῶν Χατζῆ Χρήστου καὶ ἀντικυβερνητικῶν Νικηταρᾶ, Δ. Πλαπούτα, Πάνου καὶ Ἰωάννου Κολοκοτρώνη, Τσόκρη κ.ἄ.».

1828.—Στην Κρήτη, οι Μανουσέλης, Μανουσογιαννάκης, Δεληγιαννάκης και Χατζημιχάλης χτύπησαν τους τούρκους στο Ρέθυμνο. Σαράντα νεκροί και αρκετοί αιχμάλωτοι ήταν οι απώλειες των τούρκων, ενώ οι αγωνιστές τους πήραν και χιλιάδες ζώα. «Μάχη ἐν Ῥεθύμνῃ τῆς Κρήτης καὶ νίκη Κρητῶν. Κατ’ αὐτὴν συνελήφθη αἰχμάλωτος ὁ Ἰκιντσιαγᾶς. Ἐνταῦθα ἀρχηγοὶ τῶν μὲν Ἑλλήνων ἦσαν οἱ Χατζημιχάλης Νταλιάνος, Μανουσέλης, Μανουσογιαννάκης καὶ Δεληγιαννάκης, τῶν δὲ τούρκων ὁ Μουσταφάπασας».

1829.—«Παρεδόθησαν αἱ πόλεις Μεσολογγίου καὶ Αἰτωλικοῦ εἰς τὸν Αὐγουστῖνον Καποδίστριαν».

.—«Ἀνεχώρησεν εἰς Γαλλίαν ὁ Ἀρχιστράτηγος Γάλλος Μαιζών».

1831.—Καταστέλλεται το στρατιωτικό κίνημα εναντίον τού Καποδίστρια τού οποίου αρχηγός ήταν ο  Δημήτριος Τσάμης Καρατάσος.

1880.—Το Αρχηγείο τής Χωροφυλακής καταργείται, ώστε να συγχωνευθεί στο Υπουργείο των Στρατιωτικών.

1886.—Οι Ελληνικές δυνάμεις αποκρούουν τις παρά το Νεζερό (Ἀγιος Στέφανος-Λάρισα) τουρκικές επιθέσεις και εισβάλλοντας στο υπό τουρκική κατοχή έδαφος, κυριεύουν τρεις σταθμούς και καταστρέφουν διάφορα οχυρωματικά έργα. Την περίοδο εκείνη, υφίσταντο ακόμη τέσσερα αμφισβητούμενα σημεία στην χάραξη τής ελληνοτουρκικής μεθορίου. Μετά από αυτό το επεισόδιο, Διεθνής Επιτροπή «[…] ἐτοποθέτησεν ἄπαντας τοὺς μέχρι τοῦ 37 σταθμοῦ Κοῦτρα, σταθμοὺς συμφώνως τῷ παρὰ τοῦ Ardagh ταγματάρχου τοῦ ἀγγλικοῦ στρατοῦ ἐκπονηθέντι διαγράμματι τῆς ὁροθετικῆς γραμμῆς, ἀποδώσασα τῇ Ἑλλάδι τὸ Καραλὶ Δερβέν, τὴν Γούνιτσαν – παρὰ τὸ στενό τοῦ Καλαμακίου, δι’οὖ ὁ Πηνειὸς διέρχεται – τὸ χωρίον Γκριτζόβαλι καθὼς καὶ τὸ ἐπί τῆς ὁδοῦ Καλαμπάκας-Μετσόβου χάνι τοῦ Ζυγοῦ.»

.—Η έναρξη αποκλεισμού τής χώρας. Μετά την άρνηση τής κυβερνήσεως Δηλιγιάννη γιά πλήρη απόσυρση τού Ναυτικού μας εντός οκτώ ημερών (βλ. 26/4ου), και παρά τις διαβεβαιώσεις του γιά βαθμιαία ελάττωση τού Στρατού, οι αιωνίως μετέπειτα φερόμενοι ως «Σύμμαχοι» (και βαρβαρότεροι τής Ευρώπης), προβαίνουν σε Διακοίνωση η οποία γνωστοποιεί τον στρατιωτικό αποκλεισμό τής Ελλάδος. Μετά την παραίτηση τού Δηλιγιάννη και τις διαβεβαιώσεις τού Τρικούπη, οι Μ. Δυνάμεις «έπεισαν» τους τούρκους να πάψουν τις εχθροπραξίες (12/5ου) και κατόπιν ολίγων ημερών έλυσαν τον αποκλεισμό τής Ελλάδος. Να σημειωθεί, ότι, η χώρα μας βρισκόταν ήδη σε εμπόλεμη κατάσταση με την τουρκία με ουκ ολίγα περιστατικά συρράξεων.

1875.—(π. ημ.) Η βασίλισσα Αμαλία σε ηλικία 57 ετών «αποθνήσκει εξόριστος εις την Βαμβέργην τής Βαυαρίας», νοσταλγώντας πάντοτε την Αθήνα·Αθήνα, Αθήνα, ας ήταν να σ’ έβλεπα άλλη μιά φορά πριν πεθάνω», έλεγε συχνά). Είχε αγοράσει ένα κτήμα, το οποίο ήθελε να το κάμει όμοιο με εκείνο που είχε στα Λιόσια (τον γνωστό «Πύργο τής Αμαλίας») αλλά, κατά τις συχνές επισκέψεις της εκεί κρυολόγησε και προσβλήθηκε από πνευμονία, η οποία τής στοίχισε την ζωή.

1906.—Κατόπιν πολλών τραυμάτων από βουργάρικες σφαίρες, εξέπνευσε ο διευθυντής τής δημοτικής σχολής νέας συνοικίας Μοναστηρίου, Ανδρέας Δημητρίου. Οι φονιάδες τού είχαν στήσει ενέδρα στις 5 Μαΐου, έξω από το ελληνικό νοσοκομείο. Οι βούργαροι συνεχίζουν την τρομοκρατία στην Μακεδονία με σφαγές αμάχων.

1907.—Η μάχη τού Παλαιοχωρίου (Φούφας Κοζάνης) και ο θάνατος ενός πραγματικά μεγάλου Έλληνα. Τα ξημερώματα προς την σημερινή, οι Μωραΐτες Μακεδονομάχοι καπετάνιοι Ζάκας (Γρηγόρης Φαληρέας) και Φούφας (Ζαχαρίας Παπαδάς), με τα σώματά τους τα οποία αποτελούνται συνολικά από 100 αγωνιστές, έφτασαν έξω από το Παλαιοχώρι στο οποίο οι βούργαροι είχαν την σφηκοφωλιά τους, τρομοκρατώντας όλους τους γύρω ελληνικούς πληθυσμούς. Το σώμα τού Φούφα αποφάσισε να κτυπήσει το κέντρο τού χωριού, με τους άνδρες τού Ζάκα να δημιουργούν περίμετρο γύρω από αυτό κατακαίοντας και σφάζοντας συγχρόνως όσους εγκληματίες έβρισκε. Δυστυχώς η έκβαση τής μάχης γιά τον Φούφα δεν πήγε τόσο καλά, διότι βρέθηκε απέναντι σε εξαιρετικά οχυρωμένο εχθρό ο οποίος σχεδόν αποδεκάτισε την ομάδα του, φονεύοντας μάλιστα τον ίδιο. Μία σφαίρα από «Μάουζερ» βρήκε στο κεφάλι τον Μακεδονομάχο, στέλνοντάς τον στην Αθανασία και γράφοντας έκτοτε το όνομά του στην Ελληνική Ιστορία με ολόχρυσα γράμματα. (Πηγές αναφέρουν ως ημερομηνία τής μάχης και θανάτου, και την 10η προς 11η Μαΐου).

.—Πραγματοποιείται η καθέλκυση τού θρυλικού Αντιτορπιλικού «Βέλος I». Έλαβε μέρος στους βαλκανικούς πολέμους τού 1912 – 1913, καθώς επίσης σε όλα τα σημαντικά γεγονότα μέχρι την παρόπλισή του, το 1926. Το “Βέλος Ι” την Άνοιξη (22/4) τού 1919, έφτασε στην Τραπεζούντα και οι Έλληνες τού Πόντου, μετά από πέντε περίπου αιώνες σκοτεινής δουλείας, όταν αντίκρισαν το ελληνικό πολεμικό αραγμένο στα ανοιχτά τής θρυλικής και μαρτυρικής πρωτεύουσας των Κομνηνών, συγκινήθηκαν βαθιά. Υποδέχθηκαν τους ναύτες και αξιωματικούς του με δάκρυα στα μάτια, και την ίδια ημέρα καθώς και την επομένη, έγινε πάνδημο ευλαβικό προσκύνημα των Ελλήνων τής πόλεως και των περιχώρων επί τού αντιτορπιλικού.

1908.—Πέντε τραυματίες είναι ο απολογισμός τής εκρήξεως που συνέβη σε εργοστάσιο πυρομαχικών στην Αθήνα.

.—«[…] παρά το χωρίον Κιπρή τής αυτής περιφερείας, εφονεύθη υπό βουλγαρικής συμμορίας ποιμήν τις βούλγαρος, ως εργαζόμενος πλησίον ορθοδόξου κυρίου.»

1909.—Μικρής κλίμακας σεισμός με επίκεντρο το Κατάκολο, γίνεται αισθητός σε ολόκληρο τον Νομό Ηλείας.

1912.—Την Τετάρτη 8 Μαΐου, το ιταλικό καταδρομικό Δούκας τής Γένοβα «Duca di Genova» κατέλαβε την Χάλκη των Δωδεκανήσων.

1913.—Οι βούργαροι διενεργούν επίθεση στην περιοχή τού Παγγαίου.

.—Υπογραφή τής Συμβάσεως τής Ρώμης, με την οποία εξασφαλίστηκε η Συμφωνία «Μπάλμπλατς – Κονσούλτας» στο Λονδίνο (31/12/1912). Η προαναφερόμενη Συμφωνία είχε θέμα την διοργάνωση ενός ανύπαρκτου μέχρι εκείνη την ημέρα κράτους, με το όνομα «Ηγεμονία τής αλβανίας», προβλέποντας ζώνες επιρροής των δύο κρατών.

1919.—Η Επιτροπή τής Συνδιασκέψεως Ειρήνης στο Παρίσι, λαμβάνει τελικές αποφάσεις γιά τις ελληνικές διεκδικήσεις σε Θράκη και Μικρά Ασία. Οι Αγγλο-Γάλλοι στήριξαν με κάποιες αλλαγές τις αξιώσεις στην Θράκη, οι Ιταλοί αρνήθηκαν τα πάντα, ενώ οι Η.Π.Α στο θέμα τής Θράκης στήριξαν την άποψη, ότι μεγάλο τμήμα της (Αδριανούπολη και Σαράντα Εκκλησιές) πρέπει να αποδοθεί στην βουργαρία ως «μερική αποζημίωση» γιά τις «θυσίες» της στον Α’ Βαλκανικό πόλεμο, ενώ η Σμύρνη πρέπει να παραμείνει τουρκική.

.—Ο Ύπατος Αρμοστής τής Σμύρνης, Αριστείδης Στεργιάδης, αφικνείται σαν σήμερα στην Σμύρνη (π.ημ.). Μερικές απ’ τις πολιτιστικές μεταρρυθμίσεις που η Ελληνική Διοίκηση είχε εισαγάγει στην περιοχή τής Σμύρνης, ήταν η κατάργηση των οίκων ανοχής που βρίσκονταν σε κεντρικές περιοχές τής πόλεως, η απαγόρευση τού χαρτοπαίγνιου στις λέσχες και στα ιδιωτικά σπίτια, η συντήρηση και βελτίωση με δαπάνη τού Ελληνικού Δημοσίου των τουρκικών σχολείων, εξακολουθώντας την λειτουργία τους και η διατηρήση σε ισχύ τού τουρκικού συστήματος στοιχειώδους εκπαιδεύσεως, διορίζοντας πρόκριτους μουσουλμάνους στα διάφορα χωριά γιά να εποπτεύουν στην εφαρμογή του. Οργάνωσε υγειονομική υπηρεσία γιά την κατάρτιση στατιστικών, την βελτίωση των υγειονομικών συνθηκών και την καταπολέμηση επιδημιών και μεταδοτικών ασθενειών, όπως  τής ελονοσίας, τής σύφιλης κ.λπ. Το Ίδρυμα Υγιεινής που αποτελείτο από δύο τμήματα, το ένα τής Υγιεινής και το άλλο τής Βακτηριολογίας, ήταν έτοιμο να λειτουργήσει, όταν οι τούρκοι έκαψαν την Σμύρνη και είχε στην διάθεσή του εγκαταστάσεις παρόμοιες με εκείνες των μεγάλων Πανεπιστημίων τής Ευρώπης, καθώς και μία καλή βιβλιοθήκη και πλήρη εξοπλισμό σε εργαλεία. Ουδέποτε θα τού έλειπαν χρήματα ή βοήθεια, και θα ήταν στην υπηρεσία όλων των τάξεων, ανεξάρτητα από το θρησκεία ή την εθνότητα στην οποία θ’ ανήκαν.

.—Ο Ελληνικός Στρατός, μετά την αποβίβασή του στην Σμύρνη η οποία πραγματοποιήθηκε στις 2/5ου, καταφέρνει να θέσει υπό την κυριαρχία του την Μαινεμένη.

.—Ενώ οι «Τάϊμς» δημοσιεύουν τις επιστολές τού Μητροπολίτη Ρόδου Απόστολου και οι Γάλλοι δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον στις εκκλήσεις του γιά βοήθεια και απαλλαγή από την ιταλοκρατία, ο Βενιζέλος τον αποτρέπει να συναντηθεί με Ευρωπαίους ηγέτες.

1920.—Στο Μέτωπο τής Μικράς Ασίας σημειώνεται δράση περιπόλων.

1921.—Σ’ ολόκληρο το Μέτωπο τής Μικράς Ασίας επικρατεί ηρεμία.

.—Ο Ύπατος Αρμοστής στην Κωνσταντινούπολη Βότσης, στέλνει διάβημα προς τους δήθεν Συμμάχους με αφορμή τα επεισόδια που προκάλεσαν Έλληνες βενιζελικοί αξιωματικοί τής Άμυνας στην πόλη. Ο ήρωας τής 18ης Οκτωβρίου 1912, είχε διοριστεί Ύπατος Αρμοστής Κωνσταντινουπόλεως την 1η Φεβρουαρίου 1921, μιά θέση που κράτησε μέχρι τον Μάιο τού 1922, οπότε και παραιτήθηκε.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μικρά Ασία δρα με πυροβολικό εναντίον των τούρκων.

.—Οι σφαγές από τους κεμαλικούς στην Μικρά Ασία συνεχίζουν. Η ωμότητα των υπάνθρωπων τούρκων είναι τέτοια,  που το θέμα έρχεται να συζητηθεί ακόμη και στην Βρετανική Βουλή.

1928.—Οι αρχές κατάφεραν να συλλάβουν και να εξαρθρώσουν μεγάλη σπείρα η οποία επιδίδονταν σε πλαστοπροσωπίες και πλαστογραφήσεις, εισπράττοντας αποζημιώσεις που προοριζόταν γιά τους πρόσφυγες […]

1930.—Λαμβάνει χώρα η θεμελίωση τού Ι.Ν. Αγίας Σοφίας στην Κομοτηνή, παρουσία τού πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου. Η Εκκλησία ξαναθεμελιώθηκε το 1937, αλλά δεν αποπερατώθηκε λόγω ενάρξεως τού Β΄ παγκοσμίου πολέμου. Σχεδόν χωρίς τρούλο, οι βούργαροι την είχαν μετατρέψει σε αποθήκη ζωοτροφών. Το 1945 ή ‘46, κατέπεσε ο τρούλος και ξαναφτιάχτηκε, διαρκούντος και τού λεγόμενου «εμφυλίου». Επίσημα άρχισε να λειτουργεί στις 26-9-1954 με την ενθρόνιση τού Μητροπολίτη Μαρώνειας, Τιμόθεου Εμμ. Ματθαιάκη· (τις επιπλέον λεπτομέρειες γιά τον Ιερό ναό, βρήκαμε σε σχόλιο τού κυρίου Μανώλη Παπαδόπουλου).

1931.—Οι αρχές εξουδετερώνουν έγκαιρα κίνημα, ανθρώπων οι οποίοι πρόσκεινται στον Θεόδωρο Πάγκαλο.

1934.—Απόδραση 8 κρατούμενων από το παμπάλαιο συγκρότημα των φυλακών Αίγινας. Οι φυγάδες άνοιξαν υπόνομο 24 μέτρων και πλάτους ενός.

1936.—(8-9/5) Θεσσαλονίκη. Μετά από την έγκριση ψηφίσματος των καπνεργατών, οι απεργοί μαζί με 15μελή επιτροπή, ξεκινούν πορεία στην Εγνατία οδό, γιά να επιδώσουν το ψήφισμα στην Γενική Διοίκηση. Όλη η Εγνατία από τον Βαρδάρη μέχρι την Αριστοτέλους μετατράπηκε σε πεδίο μάχης μεταξύ των απεργών και τής αστυνομίας. Οι συγκρούσεις εξελίχθηκαν και σε άλλα σημεία τής πόλεως. Στην διαταγή να χτυπήσουν τούς διαδηλωτές οι στρατιώτες που περιφρουρούσαν το κτήριο τής Γενικής Διοικήσεως, εκδηλώθηκαν οι πρώτες απειθαρχίες οπλιτών και αξιωματικών. Στην διάρκεια των επεισοδίων τραυματίστηκαν εβδομήντα  άνθρωποι και συνελήφθησαν εκατό. 

1939.—Σκοτώθηκε σε αεροπορικό ατύχημα που συνέβη στην Λάρισα, στην αεροπορική βάση όπου υπηρετούσε, ο αεροπόρος μας, Γεώργιος Σχινάς.  http://www.pasoipa.org.gr/

1940.—Η κυβέρνηση Μεταξά εγκαινιάζει την νέα γέφυρα τού ποταμού Νέστου και την σιδηροδρομική γραμμή Μυρίνης (Νέα Ζίχνη) – Αμφιπόλεως.

1941.—Οι Γερμανοί καταλαμβάνουν τελικά την νήσο Μήλο και οι Ιταλοί την Σάμο.

1942.—Κλοπές και καταστροφές από τους Ιταλούς στο μουσείο των Μεγάρων.

1943.—Τα επιταγμένα από τους Γερμανούς πλοία μας, ‘’Μαρία’’ και ‘’Βαρβάρα’’, καταβυθίζονται στην περιοχή τού Ηρακλείου από το υποβρύχιο ‘’Παπανικολής’’. Προηγήθηκε η περισυλλογή των πληρωμάτων τους.

1945.—Ὑπογράφηκε στὴν Σύμη τὸ Πρωτόκολλο παραδόσεως τῆς Δωδεκανήσου ἀπό τοὺς Γερμανούς στοὺς Συμμάχους. Ο νέος αρχηγός των γερμανικών Δυνάμεων κατοχής στρατηγός Βάγκνερ, υπέγραψε στην Σύμη το πρωτόκολλο τής άνευ όρων παραδόσεως τής Δωδεκανήσου στους Βρετανούς και στον διοικητή τού Ιερού Λόχου, συνταγματάρχη Χριστόδουλο Τσιγάντε.

.—Με ιδιαίτερο ενθουσιασμό έγινε γνωστή στην Ελλάδα η πληροφορία γιά την κατάρρευση τής Γερμανίας και τον τερματισμό τού πολέμου στην Ευρώπη.

1952.—Ογκώδες συλλαλητήριο πραγματοποιείται στην Αθήνα γιά την ένωση τής Κύπρου με την Ελλάδα.

1964.—Σκοτώθηκαν κατά την εκτέλεση διατεταγμένης πτήσεως, ο Επισμηναγός, Αναγνώστου Παναγιώτης και ο Επισμηναγός Μαρίνος Πέτρου, όταν το αεροσκάφος στο οποίο επέβαιναν, έπεσε και τυλίχτηκε στις φλόγες, 1.200 μέτρα ανατολικά τού χωριού Οινόη Βοιωτίας.

1968.—Συλλαμβάνεται από το καθεστώς τής 21ης Απριλίου ο κομμουνιστής βουλευτής τής Ε.Δ.Α, Γεώργιος Τσαρουχάς. Την επόμενη ημέρα, θα ανακοινωθεί ο θάνατός του από καρδιακή προσβολή.

1969.—Στην πρωτεύουσα Αθήνα πραγματοποιείται συμπόσιο με κρέας αλόγου στα πλαίσια διαφημιστικής εκστρατείας … ιπποφαγίας.

1970.—Εγκαινιάζεται ο υδροηλεκτρικός σταθμός τού φράγματος Καστρακίου στην Αιτωλοακαρνανία.

1980.—Με την εκλογή του στο ανώτατο αξίωμα τού κράτους, ο Κ. Καραμανλής παραιτήθηκε από την ηγεσία τού κόμματος τής Ν.Δ., και κίνησε την διαδικασία εκλογής νέου αρχηγού. Στο γραφείο του κάλεσε  τους δύο υποψήφιους διαδόχους του, και τους ρώτησε αν ήθελαν να αναμετρηθούν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα γιά την θέση τού αρχηγού τού κόμματος, ή αν προτιμούσαν να ορίσει εκείνος τον διάδοχό του. Και ο Ευάγγελος Αβέρωφ και ο Γεώργιος Ράλλης, ζήτησαν να τεθούν υπό την κρίσιν τής Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Ο Γεώργιος Ράλλης θα αναδειχθεί νικητής τής αναμετρήσεως, με διαφορά ελάχιστων ψήφων έναντι τού αντιπάλου του (και αδιαμφισβήτητου διαδόχου τού Κ. Καραμανλή), Ε. Αβέρωφ.

1986.—Η Σερβία, σε μία επίσημη ανακοίνωσή της, αναγνωρίζει τα Σκόπια ως «Μακεδονία».

1989.—Αποτυχημένη δολοφονική απόπειρα πραγματοποίησε η 17Ν κατά τού πρώην υπουργού Γιώργου Πέτσου, το όνομα τού οποίου αναμίχθηκε στην υπόθεση Κοσκωτά. Η έκρηξη σημειώθηκε σε παγιδευμένο αυτοκίνητο κοντά στο σπίτι του στην Φιλοθέη.

1995.—Διατάσσεται προκαταρκτική εξέταση σχετικά με δημοσιεύματα γιά παράνομες υιοθεσίες και αγοραπωλησίες βρεφών, οι οποίες έγιναν στο βρεφοκομείο “Άγιος Στυλιανός” τής Θεσσαλονίκης, από την περίοδο τής Κατοχής έως σήμερα.

2009.—Πεθαίνει ο πολιτικός από την Ιεράπετρα (Μεσελέροι) Κρήτης, Κωνσταντίνος Κοντοπόδης.

2017.—Ὁ ὁμότιμος καθηγητὴς Γενετικῆς καὶ Γενετικῆς τοῦ Ἀνθρώπου στὸ Ἀριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Κωνσταντῖνος Τριανταφυλλίδης, φιλοξενούμενος στὸν πολυχῶρο «Δεσμοὶ Ἑλλήνων» καὶ ἔχοντας ὡς θέμα τῆς ὀμιλίας του τὴν γενετικὴ καταγωγὴ τῶν Ἑλλήνων, κ α τ έ ρ ρ ι ψ ε βάσει ἐπιστημονικῶν δεδομένων διάφορες ξενόφερτες θεωρίες, οἱ ὁποῖες μέχρι σήμερα ὑποστηρίζονται πεισματωδῶς (δυστυχῶς), καὶ ἀπὸ μερίδα τῆς ἑλληνικῆς ἐπιστημονικῆς κοινότητας. Ὁ καθηγητὴς διαχώρησε τὴν ἐπιστημονικὴ του θέση ἀπὸ διάφορες παρερμηνεῖες της ποὺ κυκλοφοροῦν στὸ διαδίκτυο, ξεκαθαρίζοντας ὅτι, ἡ ἔρευνά του ἀφορᾶ τὴν γενετικὴ καταγωγὴ (DNA) τῶν Ἑλλήνων καὶ ΟΧΙ τὸ «Ἑλληνικὸ DNA». Λυπηρὴ διαπίστωση ἡ δαιμονοποίηση τῆς ἐπιστήμης τῆς γενετικῆς, ἡ ἐκμετάλλευσή της ἀπὸ ἀντίπαλα στρατόπεδα μὲ τὶς σκοπιμότητές τους καὶ τελικὰ ὁ στιγματισμὸς ἑνὸς ἐπιστήμονα βάσει τῶν ὑποθέσεων διαφόρων φανατισμένων.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση