ΣΟΝΙΑ ΣΟΦΙΑ ΣΤΕΦΑΝΙΔΟΥ-Η ΠΡΩΤΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΡΙΑ

,,

ΣΟΝΙΑ ΣΟΦΙΑ ΣΤΕΦΑΝΙΔΟΥ-Η ΠΡΩΤΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΡΙΑ
,

Τὸ βράδυ τῆς 1ης Ἰουλίου 1943, ἕνα μεταγωγικὸ ἀεροπλάνο ῆς RAF, ἀπογειώθηκε ἀπό τὴν Ντέρνα μὲ προορισμὸ τὴν Ἑλλάδα. Ἀνάμεσα στοὺς ἄνδρες, βρισκόταν ἡ μοναδικὴ γυναίκα ἀλεξιπτωτίστρια σὲ ὅλη τὴν διάρκεια τοῦ Β’ΠΠ. Ἡ θαρραλέα Πόντια, Σόνια Σοφία Στεφανίδου, ἦταν ἕτοιμη, μετὰ ἀπό σκληρὴ ἐκπαίδευση, γιὰ τὴν ἀποστολή ποὺ τῆς εἶχε ἀνατεθεῖ. Σκοπὸς ἦταν ἡ συλλογὴ πληροφοριῶν σχετικὰ μὲ τὰ στρατεύματα κατοχῆς καὶ ἡ διαβίβασή τους (τῶν πληροφοριῶν), στὴ Μέση Ἀνατολή. Γιὰ τὴν προσφορᾶ της, τῆς ἀπονεμήθηκε τὸ Μετάλλιο Ἐξαιρέτων Πράξεων καὶ τὸ Χρυσοῦν Ἀριστεῖον Ἀνδρείας, ἀνώτατο πολεμικὸ μετάλλιο, τὸ ὁποῖο σπανιότατα ἀπονέμετο σὲ γυναῖκες γιὰ ἡρωικές πράξεις στὸ Πεδίο τῆς Μάχης.

Ο ΦΙΛΟΠΟΙΜΗΝ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΣΟΝΙΑ ΣΟΦΙΑ ΤΟ 1945Ἡ Σόνια Σοφία Στεφανίδου, στὴν ζωὴ της εἶχε ὡς λαμπρὸ παράδειγμα τὸν πατέρα της, τὸν ὁμογενή ἀπό τὸν Πόντο, Φιλοποίμενα Στεφανίδη, ὁ ὁποῖος τὸ 1897,  ἐνῷ σπούδαζε ἀκόμη ἰατρική στὴν Γερμανία, ἄφησε τὶς σπουδὲς του γιὰ νὰ καταταγῇ ἐθελοντής στὸν ἑλληνικό στρατὸ. Μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῶν σπουδῶν του, πῆγε στὴν Ῥωσία, ὅπου καὶ ἀναδείχθηκε διδάκτωρ τῆς στρατιωτικῆς ἰατρικῆς ἀκαδημίας Πετρουπόλεως. Οὔτε ὅμως ἡ θέση του, οὔτε τὸ γεγονὸς ὅτι ἦταν σύζυγος καὶ πατέρας τριῶν ἀνηλίκων παιδιῶν, τὸν ἐμπόδισαν νὰ τρέξει γιὰ ἄλλη μία φορὰ ἐθελοντής τὸ 1912, γιὰ νὰ βοηθήσῃ στὴν ἀπελευθέρωση τῶν ἀλλύτροτων ἀδελφῶν του. Τὸ ἴδιο ἔκανε καὶ στὸν Α’ Παγκόσμιο πόλεμο καὶ στὴν Μικρασιατικὴ Ἐκστρατεία, ὅπου μετὰ τὴν κατάληξή της, ἐγκαταστάθηκε μὲ τὴν οἰκογένειά του ὁριστικά στὸ Ἠράκλειο Κρήτης. Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Ἐλληνοϊταλικοῦ πολέμου τὸ 1940, σὲ ἡλικία πλέον 67 ἐτῶν, προσέφερε τὶς ἰατρικές του ὑπηρεσίες στὸ μέτωπο, ἐνῷ οἱ δύο του γυιοὶ ἦταν στὴν πρώτη γραμμὴ καὶ ἡ κόρη του Σόνια-Σοφία εἶχε καταταγεῖ στὸν Ἐρυθρό Σταυρὸ ὡς ἐθελόντρια νοσοκόμα.

Ἀπό ἐκεῖ φάνηκε ἡ ἀσυνήθιστη τόλμη καὶ αὐταπάρνηση τῆς Σόνιας, καθὼς πρόσφερε τὴν βοήθειά της κάτω ἀπό μακάβριες καὶ ἐπικίνδυνες συνθῆκες.

Μὲ τὴν λήξη τοῦ πολέμου, ἐπέστρεψε στὴν Ἀθήνα, ὅπου μετὰ ἀπό κάποιο διάστημα, συνδέθηκε μὲ μία ὁργάνωση ποὺ φυγάδευε Ἕλληνες πατριῶτες στὴν Μέση Ἀνατολή. Μὲ πολλὲς περιπέτειες, κατάφερε τελικὰ τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1942  νὰ φτάσῃ στὴν Χάϊφα.

Ἀπό ἐκείνη τὴν στιγμή, ἡ ἀτρόμητη Πόντια, δὲν σταμάτησε λεπτὸ τὶς προσπάθειές της νὰ πείσῃ τοὺς ἰθύνοντες νὰ τῆς ἐπιτρέψουν νὰ καταταγῇ στὶς ἔνοπλες δυνάμεις καὶ νὰ λάβῃ ἐνεργό δράση. Τελικὰ, αὐτό ποὺ ζητοῦσε διακαῶς, ἔγινε δεκτὸ καὶ παρουσιάστηκε στὶς ἀρχές Μαῒου 1943 σὲ σχολὴ εἰδικῆς ἐκπαιδεύσεως στὴν συλλογὴ, ἀναφορά καὶ ἀσφάλεια πληροφοριῶν, στὴν χρήση κωδίκων κ.ἄ. μὲ τελικὸ στάδιο ἐκπαιδεύσεως τὰ ἀλεξίπτωτα. Μία ἰδιαίτερα ἐπίπονη καὶ ρεαλιστικὴ ἐκπαίδευση τὴν ὁποῖα ἔφερε εἰς πέρας ἄξια.

Στὶς 23 Ἰουνίου πῆρε τὸ πτυχίο ὡς ἡ πρώτη γυναίκα ἀλεξιπτωτίστρια σὲ ὅλη τὴ διάρκεια τοῦ Β’Παγκοσμίου Πολέμου, καί….

 

Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο γιὰ τὴν οἰκογένεια τῆς ἡρωίδας καὶ τὴν βιογραφία της, στό : www.e-istoria.com

 

Αφήστε μια απάντηση