Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΦΑΓΗ ΣΕ 11 ΧΩΡΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ (13 -14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1943)

,

44444444

……….Ἡ μεγάλη σφαγὴ τῆς Βιάννου. Ἡ δεύτερη μεγαλύτερη σὲ ἀριθμὸ θυμάτων μετὰ τὰ Καλάβρυτα. Πυρπόληση καὶ καταστροφὴ 11 χωριῶν καὶ ἐκτέλεση ἀπὸ τὰ γερμανικὰ στρατεύματα κατοχῆς 352 Κρητῶν τῆς Ἐπαρχίας Βιάννου Ἡρακλείου. Ἡ πρόθεση τῶν Γερμανῶν νὰ ἐκτελέσουν καὶ ἄλλους 400 ὁμήρους, ματαιώθηκε τὴν τελευταία στιγμὴ μετὰ ἀπὸ ἐπέμβαση τοῦ μετέπειτα Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης, Εὐγένιου Ψαλιδάκη.

……….Μία ἡμέρα μετὰ τὴν σύγκρουση τῆς ὁμάδας τοῦ Μανώλη Μπαντουβᾶ μὲ γερμανικὲς κατοχικὲς δυνάμεις, μεγάλη γερμανικὴ δύναμη μὲ περισσότερους ἀπὸ 2.000 ἄνδρες, ἄρχισε νὰ συγκεντρώνεται στὴν Βιάννο. Ἐξοργισμένος ἀπὸ τὴν ἀπώλεια τῶν ἀνδρῶν του, ὁ Μπροῦνο Μπρόγιερ, Διοικητὴς τοῦ Φρουρίου Κρήτης, διέταξε τὸν Βίλχεμ Μίλερ, διοικητὴ τῆς 22ης Μεραρχίας νὰ καταστρέψῃ τὴν Βιάννο καὶ νὰ ἐκτελέσῃ ὅλους τοὺς ἄνδρες ἡλικίας μεγαλύτερης ἀπὸ δεκαέξι ἐτῶν, καθὼς καὶ ὁποιονδήποτε συλληφθεῖ στὴν ὕπαιθρο, ἀνεξαρτήτως φύλου ἤ ἡλικίας.

……….Ἡ καταστροφὴ τῆς Βιάννου ξεκίνησε στὶς 13 Σεπτεμβρίου, μὲ τὶς γερμανικὲς δυνάμεις νὰ εἰσβάλλουν ταυτόχρονα ἀπὸ διάφορες κατευθύνσεις. “….εἰσέβαλον εἰς τὰ χωρία τῆς Βιάννου, Ἀμιρᾶς, Βαχός, Κεφαλοβρύσι, Κρεββατᾶς, Ἅγ. Βασίλειος, Πεῦκος, Κάτω Σύμη, Γδόχια, Μύρτος, Μουρνιές, Ρίζα, Μᾶλλες κ.τλ. φονεύοντες μεμονωμένως μὲν ὅσους συνήντων καθ’ ὁδόν -ἄνδρας, γυναίκας καὶ παιδιά- ἐντὸς δὲ τῶν χωρίων συγκεντροῦντες τοὺς ἄνδρας ὅλους καὶ ἐκτελοῦντες αὐτοὺς ὁμαδικῶς”.

……….Ἐκτελέσεις στὸν Πεῦκο: ξεκίνησαν ἀπὸ τὶς 12 Σεπτεμβρίου ἀμέσως μετὰ τὴν Μάχη στὴν Σύμη. Οἱ Γερμανοὶ ποὺ σώθηκαν ἀπὸ τὴν ἐπίθεση τῶν ἀνταρτῶν, στὴν ὀπισθοχώρησή τους πρὸς τὸν Πεῦκο συνάντησαν καὶ σκότωσαν τέσσερεις ἄνδρες καὶ ἔβαλαν φωτιὰ στὰ πρῶτα σπίτια. Ὅταν οἱ Γερμανοὶ ξαναπῆγαν στὸν Πεῦκο τὶς ἀπογευματινὲς ὧρες στὶς 14 Σεπτεμβρίου, οἱ περισσότεροι ἄνδρες εἶχαν φύγει πρὸς τὴν περιοχὴ τοῦ Κόρνια ἀφοῦ εἶχαν πληροφορηθεῖ τὶς ἐκτελέσεις στὰ γύρω χωριά. Βρῆκαν μονάχα πέντε ἄντρες, τοὺς ὁποίους σκότωσαν ἐπὶ τόπου.

……….Ἅγιος Βασίλειος: Μετὰ τὴν ἐκτέλεση τῶν κατοίκων στὸν Κρεββατᾶ,  οἱ Γερμανοὶ μπῆκαν στὸν Ἅγιο Βασίλειο καὶ σκορπίστηκαν στοὺς δρόμους βιαστικοί. Τοποθέτησαν ἕνα πολυβόλο πάνω στὴν στέγη τοῦ ὁστεοφυλακίου στὴν Κάτω ἄκρη τοῦ χωριοῦ καὶ ἕνα ἄλλο δίπλα στὸν Ἅγιο Τρύφωνα στὴν πάνω ἄκρη. Ἄνοιγαν τὶς πόρτες τῶν σπιτιῶν, ἄρπαζαν τοὺς ἄντρες ποὺ ἔβρισκαν. Ἐκτέλεσαν καὶ ἔσφαξαν ὁρισμένους σὲ διάφορα σημεῖα. Ὁδήγησαν ὅσους εἶχαν συγκεντρωθεῖ στὸ καφενεῖο τοῦ Προέδρου μαζὶ καὶ τὸν πρόεδρο καὶ ὅσους βρῆκαν στὰ σπίτια στὴν πάνω ἄκρη τοῦ χωριοῦ κάτω ἀπὸ τὸ σχολεῖο. Τοὺς ἔστησαν στὴν γραμμὴ καὶ τοὺς ἐκτέλεσαν. Ἐκτελέστηκαν 31 ἄνδρες, ἐνῷ διασώθηκαν τραυματισμένοι δύο, ποὺ κατάφεραν νὰ ξεφύγουν τρέχοντας καὶ τρεῖς ἀκόμη ποὺ καταπλακώθηκαν ζωντανοὶ ἀνάμεσα στοὺς σκοτωμένους. Οἱ Γερμανοὶ ἀποχώρησαν ἀφήνοντας πίσω τους ξεκληρισμένες οἰκογένειες καὶ ζωντανὰ θύματα. Οἱ γυναῖκες θὰ θάψουν τοὺς δικοὺς τους μεταφέροντάς τους πάνω σὲ τάβλες στὰ σπίτια καὶ στὸ νεκροταφεῖο.


Ὁλόκληρο τὸ κείμενο μπορεῖτε νὰ διαβάσετε στό: www.e-istoria.com
*** ***

Αφήστε μια απάντηση