Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΛΩΣΗ (ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ) ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ

,

Ο οπλαρχηγός Παναγιώτης Κεφάλάς υψώνει την σημαία τού Σταυρού στην Τριπολιτσά – Δημιουργία τού Πήτερ φον Εςς. (Ο γενναίος οπλαρχηγός, θα πέσει ηρωικώς στην μάχη στο Μανιάκι το 1825).

.

23 Σεπτεμβρίου 1821. «Ἅλωσις Τριπόλεως. Ἀρχηγοὶ ἦσαν οἱ Θ. Κολοκοτρώνης, Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, Κρεβατᾶς, Γιατράκος, Κεφάλας, Πλαπούτας, Δεληγιάννης, συνταγματάρχης Βουτιέ κ.ἄ».

Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ

Κείμενο – φωτογραφίες , Υπτγος ε.α. Τιμολέων Μαχαίρας

Στρατιωτική Επιθεώρηση Μάρτιος – Απρίλιος 2005

Περιεχόμενα:  Εισαγωγή- Το σχἐδιο επιχειρήσεων τού Κολοκοτρώνη – Η οχύρωση τής Τριπολιτσάς – Η διάταξη των Ελληνικών δυνάμεων πολιορκίας – Συμπλοκές προ τής Αλώσεως, τουρκικές έξοδοι – Η Άλωση. Συμφωνία για τα λάφυρα και αναχώρηση τού Δημ. Υψηλάντη – Διαπραγματεύσεις προς παράδοση –  Η ορμητική έφοδος – Το νόημα των σφαγών – Η σημασία τής νίκης – Επίλογος.

 (…) ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ

Το σχέδιο επιχειρήσεων τού Κολοκοτρώνη.

……….Η σύλληψη τού σχεδίου και η οργάνωση τής πολιορκίας της Τριπολιτσάς ανήκουν κατά κύριο λόγο στην στρατιωτική ευφυῒα και οξυδέρκεια τού Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, ο οποίος επέμενε στην εξαιρετική σημασία που είχε το Αρκαδικό έδαφος για την έναρξη τού αγώνα. Οι άλλοι οπλαρχηγοί νόμιζαν ότι ήταν καλύτερο να πολιορκηθούν και να αλωθούν τα κάστρα τής Μεσσηνίας και τής Λακωνίας και από εκεί να γινόταν η εξόρμηση προς βορρά. Έτσι όμως θα περιοριζόταν η επανάσταση στην περιφέρεια, δεν θα έπαιρνε την γενικότητα που χρειαζόταν και θα ήταν εύκολο να καταπνιγεί.

……….Ο Κολοκοτρώνης ήθελε να κτυπήσει τον εχθρό στην κεφαλή, στο κέντρο και όχι στην άκρη τής Πελοποννήσου, να γενικεύσει τον πόλεμο, να δημιουργήσει εντυπώσεις στις ξένες δυνάμεις και να προδιαθέσει ευμενώς την διεθνή κοινή γνώμη. Τα περιφερειακά κάστρα τα θεωρούσε δευτερεύοντες αντικειμενικούς σκοπούς, πίστευε ότι απαιτούσαν μικρές δυνάμεις και ότι τελικά θα εκφυλίζονταν και θα έπεφταν από μόνα τους. Σύμφωνα με το σχέδιο τού Κολοκοτρώνη ιδρύθηκαν στρατόπεδα σε καίρια σημεία τής Αρκαδίας, πέριξ τής Τριπόλεως με άνοιγμα ευρύ (Πιάνα, Χρυσοβίτσι, Βαλτέτσι, Βέρβαινα, Δολιανά). Με την πάροδο τού χρόνου την ενίσχυση των Ελλήνων και την φθορά των τούρκων, τα στρατόπεδα θα προωθούνταν και η Τρίπολη θα περισφιγγόταν ασφυκτικά μέχρι τής πτώσεώς της.

……….Για την υποστήριξη τού σχεδίου του, συγκροτήθηκαν υπηρεσίες ανεφοδιασμού, λειτούργησαν εθνικοί φούρνοι στα χωριά και οργανώθηκαν αποθήκες εφοδίων και πυρομαχικών, Οι μπαρουτόμυλοι τής Δημητσάνας παρείχαν μπαρούτι και φυσίγγια. Μετά τον σχηματισμό τής Πελοποννησιακής Γερουσίας συγκροτήθηκε εφορεία τής επαρχίας τής Τριπολιτσάς με επικεφαλής τον Κανέλλο Δεληγιάννη, για τον χειρισμό των οικονομικών θεμάτων και τον εφοδιασμό των στρατοπέδων με μέσα διατροφής και διεξαγωγής τού πολέμου. Τα κτηνοτροφικά προϊόντα ήταν επαρκή γιά τις ανάγκες των αγωνιζομένων αλλά έλλειπαν οι αναγκαίες ποσότητες μολυβιού γι’ αυτό οι επαναστάτες ήσαν σε συνεχή επαφή με τους νησιώτες, κυρίως Υδραίους, οι οποίοι κάλυπταν τις ελλείψεις σε μολύβι τουφεκόπετρες, πετσιά για τα τσαρούχια και ιατρικά για την περίθαλψη αρρώστων και τραυματιών…

(…) Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ

……….Στην τάπια τής πύλης τού Ναυπλίου, οι τούρκοι είχαν εγκαταστήσει ισχυρό πυροβολοστάσιο. Έμπροσθεν αυτού βρισκόταν η εκκλησία τού αγίου Σωτήρα και περίπου 30 χαλάσματα τού χωριού Αρσενέϊκα. Σ’ αυτά τα χαλάσματα πήγαιναν οι Έλληνες , πλησίαζαν τους τούρκους τής τάπιας, αντάλλαζαν τρόφιμα με όπλα, συνομιλούσαν, και μερικές φορές ορισμένοι ανέβαιναν στην τάπια (κρεμούσαν δηλαδή οι τούρκοι ένα σχοινί δεμένο από ένα κανόνι και από αυτό πιάνονταν και ανεβοκατέβαιναν οι Έλληνες).

……….Στις 23 Σεπτεμβρίου το πρωί, ημέρα Παρασκευή, ανέβηκαν στην τάπια υπό το πρόσχημα τής αγοράς όπλων ο Μανώλης Δούνιας (Τσάκωνας στρατιώτης από το Λεωνίδιο) με μερικούς άλλους. Στα χαλάσματα ενέδρευαν συνεννοημένοι 60 Αγιοπετρίτες και Τσάκωνες. Ο Δούνιας μαζί με αυτούς που ανέβηκαν, σκότωσαν τους τούρκους τής τάπιας (τους Αλβανούς δεν τους πείραξαν), ύψωσαν την Ελληνική σημαία τής επαναστάσεως, έστρεψαν ένα πυροβόλο κατά τού  σαραγιού και άνοιξαν την πύλη από την οποία εισήλθαν οι Έλληνες που ενέδρευαν.

……….Η είσοδος σιγά-σιγά γενικεύθηκε, καθώς άνοιξαν και οι πύλες τού Σαραγιού και τής Σπάρτης, από τις οποίες έσπευσαν να εισέλθουν ο Κεφάλας με τον Παπατσώνη (πύλη Σπάρτης) και ο Δημ. Δεληγιάννης (πύλη Σαραγιού).  Το τμήμα από την Κυνουρία κατέλαβε την μεγάλη οικία τού Μουσταφά μπέη, όπου ύψωσε την σημαία τού Σταυρού και εγκατέστησε φρουρά.

Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να διαβάσετε στο: www.e-istoria.com 

Αφήστε μια απάντηση