ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 30 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

,

14-12-2014,

30  Οκτωβρίου

,

552.—Ο Ρωμαίος Στρατηγός Ναρσής περικυκλώνει τους Γότθους στο όρος Γάλακτο τής κάτω Ιταλίας (περιοχή Κύμη) και κατόπιν διημέρου αγώνος τους αναγκάζει να παραδοθούν.

1255(ἤ1254).—Τῇ τρίτῃ τῶν Καλανδῶν Νοεμβρίου (30 Οκτ.) απεβίωσε ο Αυτοκράτορας τού βασιλείου τής Νίκαιας Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης, σχεδόν δύο χρόνια μετά την ασθένειά του. Ως άγιος, η μνήμη του εορτάζεται στις 4 Νοεμβρίου. [Οι περισσότεροι συγγραφείς θεωρούν το έτος 1254 ως έτος θανάτου. Ο Μηλιαράκης «Ιστορία τού βασιλείου τής Νίκαιας και τού Δεσποτάτου τής Ηπείρου» και ο Γκάρντνερ «Οι Λασκαριδείς τής Νίκαιας» τονίζουν ότι απεβίωσε τον Οκτώβριο τού 1255. Στο «Μεσαιωνική Ιστορία τού Καίμπριτζ», αναφέρεται το έτος 1254.]

.—Ο Θεόδωρος Β΄ Λάσκαρις Βατάτζης γυιός τού Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη, ανακηρύσσεται Αυτοκράτορας τής Νίκαιας. Απεβίωσε τέσσερα χρόνια μετά, τον Αύγουστο τού 1258 ἤ 1259. Όταν ανέβηκε ο Θεόδωρος στον θρόνο οι βούργαροι θρασύτατα επιτέθηκαν στην Θράκη και η απάντησή του ήταν αστραπιαία και επιθετική. Ανακατέλαβε την Αδριανούπολη και την Βερόη αναγκάζοντάς τους σε άτακτη φυγή. Στο διπλωματικό πεδίο κατόρθωσε να έχει καλές σχέσεις τόσο με τον σουλτάνο τού Ικονίου όσο και με τους αντιπάλους τού σουλτάνου, Μογγόλους. Στο σύντομο διάστημα τής βασιλείας του ενδιαφέρθηκε και γιά την ίδρυση βιβλιοθηκών και σχολείων.

1522.—Οι υπερασπιστές τής Ρόδου απαγχονίζουν και κατακρεουργούν τον προδότη Πορτογάλο Ντ’ Αμαράλ. Τα κομμάτια τού σώματός του τα κρέμασαν στους 4 προμαχώνες αντίκρυ στον εχθρό.

1571.—Μετά την ναυμαχία τής Ναυπάκτου ο Συμμαχικός στόλος σταματά την καταδίωξη τού τουρκικού λόγω τού χειμώνα και επιστρέφει στην βάση του. Η νίκη τής Ναυπάκτου αναστάτωσε τις ψυχές των Ελλήνων. Τις ημέρες εκείνες, έναν μόλις αιώνα μετά από την Άλωση, γιγάντιο το όραμα τής ελευθερίας φάνηκε να πλησιάζει τις ελληνικές ακτές. Ακολούθησε ξεσηκωμός γιά να καταλήξει στα δυσάρεστα νέα ότι οι Φράγκοι δεν φαίνονται πουθενά και ότι δεν υπάρχει καμμιά ελπίδα γιά βοήθεια με συνεπακόλουθο τα κτηνώδη αντίποινα των τούρκων.

1607.—Άνδρες τού Τάγματος τής Μάλτας παρακαλούν την Μεγάλη Δούκισσα τής Τοσκάνης ώστε να μεσολαβήσει γιά να απελευθερωθούν το πλοίο, τα εμπορεύματα και τέσσερεις Μαυριτανοί σκλάβοι που πιάστηκαν από τον κουρσάρο Pierre. Αυτός ο Pierre, γενικώς, είχε δημιουργήσει πάμπολλα προβλήματα (βλ. 15/12ου).

1684.—(ή 1685). Ο αρχηγός των Ενετικών δυνάμεων στην Ελλάδα, Μοροζίνι, δέχεται να συμμαχήσει με τους Μανιάτες και να συνδράμει στο επαναστατικό τους κίνημα. Ταυτοχρόνως, ζήτησε από τον Προβλεπτή τής Ζακύνθου να τους βοηθήσει με κάθε τρόπο.

1810.—Ο μετέπειτα ιεροεθνομάρτυρας Αρχιμανδρίτης Κυπριανός, χειροτονείται Αρχιεπίσκοπος Κύπρου. Η ανάδειξή του σε Αρχιεπίσκοπο σημαίνει την έναρξη μιάς νέας περιόδου στα εκκλησιαστικά πράγματα τού νησιού.

1821.—(30-31/10). Ο πασάς τής Θεσσαλονίκης Αβδούλ Αμπούδ επιτέθηκε με μεγάλες δυνάμεις 14.000 ανδρών υπό τον Μεχμέτ Εμίν κατά τής Κασσάνδρας, κατορθώνοντας να θραύσει έπειτα από πολλές προσπάθειες την γραμμή που υπερασπιζόταν ο Κασσανδρινός Ιωάννης (Γιαννιός) Χατζηχριστοδούλου και τον ηρωϊσμό των κατοίκων της, μεταβάλλοντας την πόλη σε σφαγείο και τέφρα. Οι διασωθέντες πουλήθηκαν ως δούλοι. Τα θύματα τής Κασσάνδρας και τής γύρω περιοχής υπερέβησαν τις 10.000. Η Επανάσταση στην Χαλκιδική πρόσφερε πάρα πολλά στον Αγώνα τής Παλιγγενεσίας διότι απασχόλησε μεγάλο τμήμα τού τουρκικού στρατού έτσι ώστε να εδραιωθεί ο ξεσηκωμός στην Ν.Ελλάδα.

1823.—Ήττα τού Οδυσσέα Ανδρούτσου σε μάχη με τούρκους κοντά στην Ι.Μ. τής Παναγίας τής Γαυριώτισσας κοντά στο Δαδί (νυν Αμφίκλεια). Ο ίδιος ο Ανδρούτσος σώθηκε ντυμένος με στολή τούρκου και φωνάζοντας αρβανίτικα συνθήματα.

1826.—Κοντά στην Ζαγορά Λεβαδειάς οι Έλληνες υπέστησαν σκληρή τουρκική επίθεση. Κατά την μάχη συνελήφθη αιχμάλωτος ο Ι. Ανδρούτσος και φονεύθηκε.

1828.—Η καταπληκτική δήλωση τού κυβερνήτη Ι. Καποδίστρια γιά την Β. Ήπειρο. «….Ἡ ἐπέκτασις τῆς Ἑλλάδος πρέπει νὰ καθορισθῇ πρὸς βορρὰν διὰ γραμμῆς ἀρχομένης βορείως τοῦ Αὐλῶνος», δήλωσε ο ανήρ, ο οποίος έφερε καταγωγή από το Αργυρόκαστρο.

1840.—(ν.ημ). Σεισμός 6,7 Ρίχτερ στην Ζάκυνθο σκοτώνει 12 άτομα. Η ιστορία τού νησιού και η ζωή των κατοίκων είναι συνυφασμένες με τους σεισμούς. Η περιοχή τής νοτιοδυτικής Ελλάδος είναι από τις πλέον σεισμογενείς τής χώρας μας.

1849.—Ὁ Ἱπποκράτης Λυκοῦργος γιὸς τοῦ ἡγέτη τῆς Σαμιακῆς Ἐπαναστάσεως, ὑπέβαλε πρὸς τὴν τουρκικὴ κυβέρνηση ὑπόμνημα ἐναντίον τοῦ ἡγεμόνα τῆς Σάμου Στεφάνου Βογορίδη γιὰ τὸν ὁποῖο μεταξὺ ἄλλων ἔγραφε: «[…] Ἀρπαγαί καὶ δημεύσεις κτημάτων, καταδιώξεις, καθείρξεις καὶ κακώσεις ἀθώων, παντοειδεῖς παραβιάσεις γραπτῶν καὶ ἀγράπτων δικαιωμάτων, αὐθαιρεσίαι, ληστείαι, δολοφονίαι, ἰδοῦ ὅλος ὁ ἐπί τῆς Σάμου πολιτικὸς τοῦ Βογορίδου βίος». Ἡ οἰκογενειακὴ παράδοση καὶ ἡ ἀγανάκτηση γιὰ τὶς ταπεινώσεις τὶς ὁποῖες ὑφίστατο ὁ Ἑλληνισμός ἔφεραν τὸν Ἱπποκράτη Λυκοῦργο στὴν ὀργάνωση τῶν Εὐαγγελιζομένων. 

1864.—Ἡ κλοπὴ τῶν Μαγεμένων τῆς Θεσσαλονίκης. Σὰν σήμερα ἀφικνεῖται στὸ λιμάνι τῆς Θεσσαλονίκης ὁ ἀρχαιολόγος… καὶ ἱστορικὸς Μίλλερ, μὲ γαλλικὸ πολεμικό. Σκοπὸς του ἡ κρυφὴ μεταφορὰ τῶν γλυπτῶν τῶν Μαγεμένων τῆς Θεσσαλονίκης («Incantadas»), ὥστε νὰ μὴν ἀντιληφθῇ ὁ λαὸς ὅτι σκόπευαν νὰ τὰ μεταφέρουν στὸ ἐξωτερικό. «…Τὸ σχέδιο ὅμως τῆς ἀρπαγῆς τοῦ ἀρχαίου μνημείου εἶχε διαρρεύσει στὴν πόλη καὶ μερικὰ πρόσωπα εἶχαν κι ὅλας ἐκδηλώσει τὶς ἀνησυχίες τους.  Ὁ Miller ὅμως, ἔχοντας τὴν εὔννοια τοῦ πασᾶ, ξεκίνησε τὶς ἐργασίες ἀρπαγῆς τοῦ μνημείου τὴν Δευτέρα 2 Νοεμβρίου…»   

1865.—Ακριβώς ένα μήνα μετά το χτύπημα τού Εγκέλαδου στην Σάμο (βλ. 29 Σεπτεμβρίου), ήρθε η σειρά τής Χίου με νέο καταστροφικό πέρασμα. Το νησί κλονίστηκε από τα 6,0 Ρίχτερ και αρκετά ήταν τα σπίτια που έπαθαν.

1880.—Ημερομηνία θανάτου τού μεγάλου Αγωνιστή τού ’21, Αθανάσιου Πίσσα.

1888.—Γεννιέται ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας αθλητής τού Πανελληνίου αθλητικού συλλόγου και Ολυμπιονίκης.

1893.—Μόλις 3 ημέρες μετά τις εκλογές γιά νέο πρόεδρο τής Βουλής η κυβέρνηση Σωτ. Σωτηροπούλου παραιτείται. Θα αναλάβει η κυβέρνηση Τρικούπη.

1896.—Γεννιέται ο Κώστας Καρυωτάκης σημαντικός ποιητής και πεζογράφος μας. Ἡ ζοφερή, καταθλιπτικὴ καὶ ἀντίξοη ἐκείνη ἐποχὴ ποὺ ἔζησε ὁ ποιητής μας, στάθηκε δύσκολο βίωμα γιὰ τὴν πέρα κάθε μέτρου ὑπερευαισθησία του. Ὁ ἴδιος ἔγραψε στὴν ἀποχαιρετιστήρια ἐπιστολή του: «Τὸ μεγαλύτερό μου ἐλάττωμα στάθηκε ἡ ἀχαλίνωτη περιέργειά μου, ἡ νοσηρὴ φαντασία καὶ ἡ προσπάθειά μου νὰ πληροφορηθῷ γιὰ ὅλες τὶς συγκινήσεις, χωρὶς τὶς περσότερες, νὰ μπορῶ νὰ τὶς αἰσθανθῷ».

1898.—Συνεχίζεται η εκκένωσις τού φρουρίου Ηρακλείου από τον τουρκικό στρατό. Με προκήρυξή του ο πρίγκιπας Γεώργιος στις 26 Αυγούστου 1899 είχε ζητήσει από τους Κρήτες να παραδώσουν τα όπλα, υποσχόμενος ότι θα ιδρύονταν «Ιστορικά Μουσεία» όπου και θα τοποθετούνταν. Μέρος των όπλων παραδόθηκε, άλλα καταστράφηκαν, ενώ αρκετοί από τους 38.000 μουσουλμάνους από τα φρούρια επέστρεψαν στην επαρχία.

1900.—Η Βουλή εκλέγει τον Κοσμά Δουμπιώτη ως προσωρινό πρόεδρό της, αφού ήταν ο γηραιότερος των βουλευτών τού Κοινοβουλίου, μέχρις ότου να εκλεγεί ο κανονικός πρόεδρος λίγες μέρες αργότερα, Ο Δουμπιώτης είχε καταγωγή την Χαλκιδική και ήταν παλαίμαχος Αξιωματικός τού Στρατού.

1905.—Η χώρα μας υπογράφει σύμβαση με σκοπό την προμήθεια 60.000 όπλων «Μάνλιχερ»,  με σκοπό τον εξοπλισμό τού Στρατού. Ο Ελληνικός  Στρατός άρχισε να εξοπλίζεται με το τυφέκιο Gras 11χλστ. το 1877. Αποτέλεσε το βασικό όπλο και των Ελληνικών Σωμάτων κατά τον Μακεδονικό αγώνα επειδή ήταν φτηνό και το χρησιμοποιούσε ήδη ο Ελληνικός Στρατός. Το Mannlicher που διέθετε περιστρεφόμενο μηχανισμό τροφοδοσίας ήταν σαφώς καλύτερο από τα Gras [που τα αποκαλούσαμε «γκράδες»], αλλά πολύ ακριβότερο και γι’ αυτό δεν ήταν εύκολο να διαθέτουν τα αντάρτικα σώματα τέτοια τυφέκια, σε αντίθεση με τους βούργαρους κομιτατζήδες που ήταν εξοπλισμένοι με Mannlicher και  τα εξ ίσου αξιόμαχα Mauser, με αποτέλεσμα να πλεονεκτούν σε δύναμη πυρός στις συγκρούσεις.

1906.—Μακεδονομάχοι προσέβαλαν και πάλι το χωριό Δόλιανη (Κουμαριά) Βεροίας με στόχο βουργαροκομιτατζήδες και προδότες.

1908.—Εμφανίζονται στους δρόμους τής Αθήνας οι πρώτοι ηλεκτρικοί τροχιόδρομοι (τραμ) οι οποίοι αντικαθιστούν σταδιακά τους  ιππήλατους.

1911.—Η επίσημη και αναίσχυντη απάντηση τού τουρκικού κράτους γιά την εξαφάνιση τού Μητροπολίτου Γρεβενών Αιμιλιανού (βλ. 6/10), είναι, «Έλληνες ληστές». Μάλιστα, κατονομάζει τους Ζήκο και Ράμο οι οποίοι, κατά την αισχρή διακοίνωση των τούρκων μετά την δολοφονία κατέφυγαν στην ελεύθερη Ελλάδα.

1912.—Οι Ελληνικές δυνάμεις προεκτείνουν τις απελευθερωτικές ζώνες και συνάπτουν συμπλοκές εναντίον των τούρκων.  

.—Βούργαροι και τούρκοι σφάζουν τους κατοίκους τού Ελληνικού χωριού Ακ Αλάν τής Ανατολικής Θράκης. Βρίσκεται δίπλα σε παραπόταμο τού Έβρου 37 χλμ από την Αδριανούπολη και 27 χλμ. βορειοδυτικά τού Διδυμοτείχου. Κατελήφθη από τους βούργαρους στις 12 Οκτωβρίου τού 1912, ενώ από τον Ιούνιο τού 1913 όταν ξέσπασε ο ελληνοβουργαρικός πόλεμος, πολλοί προύχοντες, ιερείς αλλά και δάσκαλοι μεταφέρθηκαν ως όμηροι στην βουργαρία. Τον Σεπτέμβριο τού 1913 μετά την υπογραφή τής Συνθήκης Βουκουρεστίου, η βουργαρία μετέφερε βουργαρικούς πληθυσμούς προς εποικισμό και ενέτεινε τους μηχανισμούς εκδιώξεως των Ελλήνων γηγενών κατοίκων.

.—Ελληνικές μεραρχίες κινούνται από Θεσσαλονίκη προς Γιαννιτσά και Έδεσσα με αντικειμενικό σκοπό την απελευθέρωση τής Φλώρινας.

.—Οι τούρκοι αποχωρούν από το Κωσταράζι Καστοριάς αφού πρώτα το πυρπολούν συθέμελα με αποτέλεσμα την ολοκληρωτική καταστροφή του.

.—Τέσσερεις ἡμέρες μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Θεσσαλονίκης δύο Ἀκαρνανικὰ εὐζωνικὰ τάγματά μας ἀπελευθερώνουν τὴν Γευγελῆ στὶς ὄχθες τοῦ Ἀξιοῦ ποταμοῦ βορείως τῆς λίμνης Κερκίνης. Ἡ σφύζουσα ἀπό Ἑλληνισμὸ πόλη ἐπεφύλαξε θερμότατη ὑποδοχὴ στὸν Ἑλληνικὸ Στρατὸ ποὺ τὴν ἀπελευθέρωσε. Ὅμως καὶ πάλι οἱ θυσίες τῶν Ἑλλήνων στὸν βωμὸ τῆς ἐλευθερίας ἀπαξιώθηκαν ἀπό τὶς Μεγάλες Δυνάμεις καὶ μὲ τὴν Συνθήκη τοῦ Βουκουρεστίου ἡ Γευγελῆ παραχωρήθηκε ὁριστικὰ στοὺς Σέρβους· ἀκολούθησε τὸ ξερίζωμα μεγάλου τμήματος τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ. Σήμερα (2017) ἡ Ἑλληνική Γευγελῆ ἀποτελεῖ τμῆμα τῶν σκοπίων.

1915.—Διαλύεται η προσωρινή Βουλή τής κυβερνήσεως συνασπισμού υπό τον Ζαΐμη. Η Βουλή αρνείται ψήφο εμπιστοσύνης και προκηρύσσονται εκλογές γιά την έκτη Δεκεμβρίου.

1918.—(ν. ημ.). Συνάπτεται η ανακωχή τού Μούδρου, με την οποία τερματίζεται ο πόλεμος μεταξύ τής τουρκίας και των Δυνάμεων τής Αντάντ, μεταξύ αυτών και η Ελλάς. Ο Άγγλος Ναύαρχος Κάλθορπ υπέγραψε ως πληρεξούσιος των Συμμαχικών δυνάμεων αφ’ ενός και των τούρκων αφ’ ετέρου.

1919.—Στο μέτωπο στην Μικρά Ασία ο Ελληνικός Στρατός δρα με περιπόλους.

1920.—Στην Μικρά Ασία ο Ελληνικός Στρατός μάχεται με μικροσυμπλοκές περιπόλων.

1921.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ. Ασία μάχεται με περιπόλους και πυροβολικό εναντίον των τούρκων.

1924.—Στο Βελιγράδι, με αφορμή την ελλαδική διπλωματική ηλιθιότητα τού«Συμφώνου Πολίτη–Καλφώφ», ο (επίσης) ανθέλληνας Γιουγκοσλάβος ΥΠΕΞ ξεφτυλίζει αλλά και απειλεί τον εκεί Έλληνα  πρέσβη. Τού τόνισε ότι, «[…] Δεν θέλομεν και δεν είναι δυνατόν να θέλωμεν να υπερασπίσωμεν την Σερβικήν Μακεδονίαν διά των όπλων μόνον. Είναι δι’ ημάς απαραίτητον να μη δύναται οιοσδήποτε τρίτος να αμφισβητήση την σερβικότητα αυτής, διά τον λόγον δε αυτόν το δόγμα τού Σερβικού χαρακτήρος τού Σλαυϊκού πληθυσμού τής Μακεδονίας είναι η βάσις τής πολιτικής μας». Γιά να συμπληρώσει αμέσως πως, «[…] δεν είναι δυνατόν να παραδεχθώμεν ότι μέχρι μεν τής μεθορίου γραμμής, οι Σλαΰοι είναι Σέρβοι και πέραν αυτής είναι Βούλγαροι» και γι’ αυτό θα έλθουν σε επαφή με τους βούργαρους ώστε να… χωρίσουν την Ελληνική πλευρά τής Μακεδονίας σε σφαίρες επιρροής (με βάση πάντα το εν λόγω Σύμφωνο και εννοώντας ως μεθόριο τα ελληνοσερβικά σύνορα).

1927.—Δεύτερη ἀπόπειρα δολοφονίας ἐναντίον τοῦ Παύλου Κουντουριώτη. Μετὰ τὴν ἀνατροπή τοῦ δικτάτορα Πάγκαλου ὁ Ναύαρχος Κουντουριώτης ἐπανῆλθε στὴν Προεδρία τῆς Δημοκρατίας ἀπό τὴν ὁποία εἶχε παραιτηθεῖ. Ἕναν χρόνο σχεδὸν μετά, σὰν σήμερα, ἔγινε ἡ δεύτερη ἀπόπειρα δολοφονίας ἐναντίον του ἔξω ἀπό τὸ Δημαρχεῖο Ἀθηνῶν. Δὲν ἦταν ὀργανωμένη ἀπόπειρα ἀλλά ὑπῆρξε μία παρορμητικὴ πράξη ἑνὸς ἀνθρώπου μὲ πιθανὰ ψυχολογικὰ προβλήματα ποὺ ἦταν κωφός. Ὀνομαζόταν Ζαφείρης Γκούσιος ἦταν 25 ἐτῶν μὲ καταγωγὴ ἀπό τὴν Λάρισα καὶ ἐπηρεασμένος ἀπό ἀναρχοκομμουνιστικὲς ἰδέες. Εὐτυχῶς ὁ τραυματισμὸς τοῦ Ναυάρχου δὲν ἦταν τόσο σοβαρὸς ὥστε νὰ κινδυνεύσῃ ἡ ζωὴ του.

1930.—Η υπογραφή τού ελληνοτουρκικού συμφώνου φιλίας και οι επιπτώσεις του. Υπογράφεται στην Άγκυρα ελληνοτουρκική συνθήκη φιλίας μεταξύ τού Ελευθερίου Βενιζέλου και τού Μουσταφά Κεμάλ. Την ίδια ώρα στην Ελλάδα πραγματοποιείται κύμα διαδηλώσεων, διαμαρτυριών και συλλαλητηρίων από τους πρόσφυγες και όχι μόνον. Σε αυτή την συνθήκη διακηρυσσόταν η ανάγκη φιλίας ανάμεσα στις δύο χώρες, ενώ ταυτοχρόνως, υπογράφηκε και το Πρωτόκολλο γιά τους ναυτικούς εξοπλισμούς, το Σύμφωνο Εγκαταστάσεως και η Σύμβαση Εμπορίου με όρους σαφώς ευνοϊκότερους γιά την τουρκία στο θέμα των προσφυγικών αποζημιώσεων.

.—Προς την Ελλάδα, με τα όσα επιβαρυμένα προβλήματα (οικονομικά, ανεργία, προσφυγικό, κ.λπ, κ.λπ, κ.λπ), ο πρωθυπουργός δημοσίως επικαλέστηκε ότι η υπογραφή των Συμφωνιών συντελούσε στην κατάπαυση τής Γιουγκοσλαβικής πιέσεως γιά συγκυριαρχία τής Θεσσαλονίκης [κι όμως, αυτό επικαλέστηκε!!]. Επίσης επικαλέστηκε τις οικονομικές απαιτήσεις τής τουρκίας οι οποίες προέκυψαν από την ανταλλαγή πληθυσμών [προ 7 ετών…] Κατά τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς του, χάρις στις (3) Συμφωνίες [εμπορικού και εξοπλιστικού χαρακτήρα, όπως επίσης την Συνθήκη Φιλίας], οι τούρκοι δεσμεύτηκαν να αποδεχθούν την θέση τού Πατριάρχη στην Κωνσταντινούπολη [!..], ενώ μάς αποκαθιστούσαν ως ισότιμη πολιτικά χώρα στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο [ενν. με τούρκους, βούργαρους, αλβανούς …]

1931.—Εκδίδεται προκήρυξη στην Αθήνα υπογραφόμενη από 45 ελληνικές προσωπικότητες, με την οποία αναγγέλλεται η ίδρυση Επιτροπής επί τού Κυπριακού.

1936.—Η κυβέρνηση Μεταξά επεκτείνει το Πυροσβεστικό Σώμα και σε μικρότερες πόλεις τής χώρας.

1940.—Δύο μόλις ημέρες μετά την επίθεση τής Ιταλίας στην Ελλάδα, συνήλθαν ύστερα από πρόσκληση τής «Δωδεκανησιακής Νεολαίας Αμερικής», εκπρόσωποι 14 τοπικών δωδεκανησιακών σωματείων, οι οποίοι αποτέλεσαν τον πρώτο πυρήνα τού Εθνικού Δωδεκανησιακού Συμβουλίου τού οποίου «υπεύθυνος, σοβαρά, εντατική και καρποφόρος υπήρξεν η δράσις κατά τα έτη εκείνα» (1940-1947).

.—Οι Ιταλοί συνεχίζοντας τις επιθέσεις τους εναντίον των ελληνικών θέσεων σημειώνουν επιτυχία στον τομέα Γράμμου-Κονίτσης.

.—Τὸ ἀπόγευμα τῆς 30ης Ὀκτωβρίου ἔφθασε στὸ Ἑπταχώρι ἐσπευσμένως ὁ στρατηγὸς Βραχνός, Διοικητὴς τῆς ὑπό ἐπιστράτευση Ιης Μεραρχίας, μὲ μικρὸ τμῆμα τοῦ ἐπιτελείου του καὶ ἀνέλαβε τὴν εὐθύνη τοῦ τομέως Πίνδου μὲ σκοπὸ τὴν ἐνίσχυση τῆς γραμμῆς ἁμύνης Γράμμος – Σταυρὸς – Σμόλικας, ἡ ὁποία πλὴν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων, κατέρρευσε τὴν δεύτερη ἡμέρα τοῦ πολέμου.

.—Από την 3η Μοίρα Παρατηρήσεως τής Ελληνικής Αεροπορίας στέλνονται αναγνωριστικές αποστολές σε όφελος τού ελληνικού μετώπου.

.—Ευάγγελος Γιάνναρης –  ο πρώτος πεσών ιπτάμενος αξιωματικός. Σε αερομαχία με ιταλικά καταδιωκτικά τραυματίσθηκε θανάσιμα ο ανθυποσμηναγός  Γιάνναρης Ευάγγελος. Το αεροπλάνο τύπου Χένσελ στο οποίο επέβαινε ως παρατηρητής, είχε χειριστή τον αρχισμηνία Τζάντα Λεωνίδα ο οποίος (επίσης τραυματισμένος) κατόρθωσε να πραγματοποιήσει αναγκαστική προσγείωση στο ύψωμα «Προφήτης Ηλίας» Βασιλειάδος Καστοριάς, ενώ ο Γιάνναρης ήταν ήδη νεκρός.

.—Ἕλληνες. Ἕνας λαὸς ἐπιθέσεως. Σὰν σήμερα κοινοποιεῖται ἡ διαταγὴ τοῦ Ὑποστρατήγου Κατσιμήτρου. Στὸ ἀπόσπασμα διαταγῆς 8ης Μεραρχίας τῆς 30ης Ὀκτωβρίου 1940 διαβάζουμε: «…Λήξαντος τοῦ προκαλυπτικοῦ ἀγῶνος, ἀπὸ σήμερον ἡ Μεραρχία κατέχει τὴν τοποθεσίαν Δγολῶν τῶν Δυνάμεών της. Ἐπὶ τῆς τοποθεσίας ταύτης θὰ δοθῇ ὁ ἀποφασιστικὸς ἀγών πρὸς τὸν ἐχθρόν. Ὁ ἀγών θὰ διεξαχθῇ μετὰ πείσματος καὶ ἐπιμονῆς ἀκαταβλήτου. Ἄμυνα κρατερᾶ ἐπὶ τῶν θέσεών μας μέχρις ἐσχάτων. Οὐδεμία ἰδέα εἰς οὐδένα νὰ ὑπάρχῃ περὶ ὑποχωρήσεως. Πάντες ἀπὸ τοῦ Στρατηγοῦ Διοικητοῦ Μεραρχίας μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου στρατιώτου, θὰ ἀγωνισθῶμεν ἐπὶ τῶν θέσεών μας καὶ ἐν ἀνάγκῃ θὰ πέσωμεν ὅλοι ὑπερασπιζόμενοι αὐτάς…». Χαραλ. Κατσιμῆτρος. Ὑποστράτηγος.  

1941.—Ο Ιταλός διοικητής Άργους, επαναλαμβάνει την κλοπή στο τοπικό μουσείο (βλ. 24 τού μήνα). Λεία του πολλά ευρήματα αμύθητης αξίας.

1943.—Κομμουνιστές αντάρτες τού ΕΛΑΣ, αντί των εχθρών τής πατρίδος, επιτίθενται σε Έλληνες αντιστασιακούς αντάρτες στην τοποθεσία Τρία Δένδρα των Κρουσίων. Μετά από λίγη ώρα, άφησαν στο πεδίο τής μάχης έναν νεκρό και έναν αιχμάλωτο, αποχωρώντας σε άγνωστη κατεύθυνση.

.—Την ίδια ημέρα, άνδρες τής εθνικής αντιστασιακής οργάνωσης ΠΑΟ, στήνουν ενέδρα κατά γερμανικής περιπόλου στο Ακρολίμνιο Δοϊράνης. Κατάφεραν να εξοντώσουν δύο Γερμανούς.

.—Μετά από το μανιφέστο τής 5ης Οκτωβρίου, ιδρύεται το ΣΝΟΦ («Σλαβομακεδονικόν Απελευθερωτικόν Μέτωπον!») με εισηγητή τον Γιάννη Ιωαννίδη τού Κ.Κ.Ε.. Η ίδρυση τού ΣΝΟΦ τον Οκτώβριο τού 1943 στην Καστοριά και τον Νοέμβριο τού ιδίου έτους στην Φλώρινα, υπήρξε αποτέλεσμα των γενικότερων διαπραγματεύσεων μεταξύ τού απεσταλμένου τού Τίτο, Svetozar Vukmanovic-Tempo με την στρατιωτική ηγεσία τού ΕΛΑΣ και την πολιτική ηγεσία τού ΚΚΕ, τον Ιούλιο-Αύγουστο τού 1943, γιά τον συντονισμό τής δράσεώς τους.

.—Κοντά στα Θεοδώριανα τής Άρτας (περιοχή Νεράϊδας Τρικάλων) ο Ναπολέων Ζέρβας με δύναμη 300 ανταρτών τού ΕΔΕΣ, κατερχόμενος προς την Θεσσαλία έδωσε διήμερη σκληρή μάχη με τους Γερμανούς. Τελικά οι Έλληνες αντάρτες υποχρεώνονται να συμπτυχθούν, διότι έπρεπε να φυλάττουν και τα νώτα τους από τον ΕΛΑΣ. Οι μάχες αυτές ανήκουν στην μεγάλη εκκαθαριστική επιχείρηση των Γερμανών στην Πίνδο με την κωδική ονομασία “Πάνθηρ· στόχος τους ήταν η ανάκτηση τού ελέγχου επί τής κεντρικής οδού Τρικάλων-Ιωαννίνων και Άρτας-Ιωαννίνων μετά την ιταλική συνθηκολόγηση τού Σεπτεμβρίου.

.—114 Ιερολοχίτες και 200 αλεξιπτωτιστές, υπό τον Συνταγματάρχη Χριστόδουλο Τσιγάντε απελευθερώνουν προσωρινά την Σάμο με την βοήθεια Βρετανών καταδρομέων και των Ιταλών στρατιωτών στο νησί. Σκοπός τής επιχειρήσεως ήταν η αποφυγή τουρκικής επιθέσεως γιά την κατάληψη τής νήσου (βλ.& 29/10).

.—(30/10-11/11). Το Ολοκαύτωμα τού Τυμφρηστού. Τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής επιχείρησαν δύο φορές κατά τού χωριού. Από τις 30 Οκτωβρίου μέχρι τις 11 Νοεμβρίου 1943 ήταν η πρώτη. Από έρευνα στα Γερμανικά Αρχεία οι Ναζιστικές Δυνάμεις που ενήργησαν τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην περιοχή μας, ανήκαν στην  Ε΄ Γερμανική Στρατιά και ήταν: η 4SS Pol.Pz Greh.Div. (Μεραρχία ss), η 104 Jaeger Division (Μεραρχία καταδιώξεως) και το ΧΧΙΙ Geb. A.K. (Ορεινό Σώμα Στρατού). Η επιχείρηση είχε την επωνυμία «Hubertus» και διεξήχθη από δύο συγκροτήματα που είχαν έδρες την Λαμία (Gruppe OST SS Pol Pz Gren Rgt III SS και I SS) & και το Αγρίνιο (Gruppe West) με σημείο συναντήσεως το Καρπενήσι. Το χωριό λόγω τής στρατηγικής του θέσεως, αποτελούσε χώρο αναπτύξεως των ανταρτικών ομάδων με αξιόλογη προσφορά των κατοίκων του στην Αντίσταση. Κατά την επιχείρηση αυτή συνέλαβαν, βασάνισαν οικτρά και εκτέλεσαν εννέα κατοίκους τού χωριού.

1944.—Οι Γερμανοί τουφεκίζουν 17 Έλληνες στην Πρώτη Φλωρίνης. Ο π.Χρίστος Σιάνος εκτελείται μαζί με άλλους δεκαέξι συγχωριανούς του από τις δυνάμεις κατοχής.

.—Η Συμπρωτεύουσα απελευθερώνεται ολοκληρωτικά από την ναζιστική κατοχή.

.—Η καταστροφή τού λιμένος Θεσσαλονίκης. Κατά την αποχώρηση των Γερμανών από την Θεσσαλονίκη ο Αυστριακός διοικητής τού λιμανιού της, πλωτάρχης Χάνς Πάουλ, έδωσε την διαταγή καταστροφής του.

1956.—Ο ηρωομάρτυρας τής ΕΟΚΑ Γεωργίου Σικιμίκος Ανδρέας σκοτώθηκε από έκρηξη βόμβας ενώ ενέδρευε περίπολο Άγγλων στρατιωτών η οποία θα περνούσε από το χωριό του, Αναρίτα, τής επαρχίας Πάφου. Η βόμβα εξερράγει στο χέρι του διότι την ώρα που ετοιμαζόταν να την ρίξει είχαν πλησιάσει το στρατιωτικό αυτοκίνητο μικρά παιδιά γιά να μαζέψουν καραμέλες που τους πέταξε Άγγλος στρατιώτης.

1960.—Εγκαινιάζεται ο υδροηλεκτρικός σταθμός Ταυρωπού ισχύος 80.000 κιλοβάτ. Με την προσθήκη και δεύτερης στροβιλογεννήτριας ισχύος 40.000 κιλοβάτ, η οποία τέθηκε σε λειτουργία το 1963, η παραγωγή του έφτασε τα 400 εκατομμύρια κιλοβατώρες. Στην κοιλάδα τού Ταυρωπού βρίσκουμε πάρα πολλά όμορφα πέτρινα γεφύρια όπως τής Βίνιανης. Η περιοχή έχει τα περισσότερα γεφύρια, μικρά στην πλειοψηφία τους, τα οποία εξυπηρετούσαν τοπικές ανάγκες το πλείστον. Υπάρχουν όμως και αρκετά μεγάλα τα οποία αποτελούσαν τα μοναδικά περάσματα τού ποταμού. Εδώ βρίσκεται και το μόνο πολύτοξο γεφύρι που σώζεται στην Ευρυτανία.

1964.—Κατά την διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως σε απόσταση τριών ναυτικών μιλίων νοτιοανατολικά τού χωριού Πεταλίδι Μεσσηνίας, το αεροσκάφος τού πιλότου μας Χαριλάου Κασιμίδη προσέκρουσε στην θάλασσα με αποτέλεσμα τον θάνατό του.

1966.—Απεβίωσε ο λογοτέχνης Γιώργος Θεοτοκάς. Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη ήλθε στην Ελλάδα με τον ξεριζωμό τού 1922. Το 1929 έγραψε το συναρπαστικό δοκίμιο «Ελεύθερο Πνεύμα», το οποίο αργότερα ονομάστηκε «πνευματικό μανιφέστο» τής γενιάς τού ΄30. Το 1940 παρά τις πολλές προσπάθειές του να σταλεί στην πρώτη γραμμή δεν τού δόθηκε η άδεια να πολεμήσει στο μέτωπο.  Στο “Τετράδια Ημερολογίου” έγραψε: «Θαυμάσιοι καιροί (δυστυχώς, γιατί βοηθούν τους αεροπόρους τού εχθρού). Η Αθήνα διατηρεί μία όψη εορτάσιμη. Κόσμος πολύς χυμένος στους δρόμους, κίνηση εξαιρετική. Περνούν μονάδες τού στρατού που πηγαίνουν στο μέτωπο. Οι φαντάροι τραγουδούν, το πλήθος χειροκροτεί και ζητωκραυγάζει. Αξίζει να είναι κανείς Έλληνας τις μέρες αυτές».

1971.—Δικαίωμα ψήφου αποκτούν οι Ελληνίδες. Το 1934 μετά την τροποποίηση τής νομοθεσίας – περί δήμων και κοινοτήτων – οι γυναίκες προσήλθαν στις κάλπες γιά να ψηφίσουν στις Δημοτικές εκλογές εκείνης τής χρονιάς. Οι εκλογές αυτές ήταν οι πρώτες στην ιστορία τής Ελλάδος που οι γυναίκες – έστω και υπό όρους – έχουν δικαίωμα ψήφου. Το 1952 ο νόμος 2159 κατοχύρωσε το δικαίωμα τής γυναίκας όχι μόνο να εκλέγει, αλλά και να εκλέγεται στις Δημοτικές και Βουλευτικές εκλογές.

1978.—Έντεκα αγνοούμενοι από βύθιση δύο πλοίων στην Ελλάδα.

1980.—Μὲ τὸν ν.1083, ἡ κυβέρνηση τῆς Νέας Δημοκρατίας (Ράλλης) ἐπιτρέπει στὶς Τράπεζες νὰ κεφαλαιοποιοῦν καὶ ν’ ἀνατοκίζουν τοὺς τόκους δανείων. Μὲ αὐτήν τὴν ἀπόφαση σηματοδοτείται ἡ ἀρχὴ τῆς καταστροφῆς πάρα πολλῶν Ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ κατ’ ἐπέκταση ἡ καταστροφὴ τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἡ ὁποία ἐκείνη τὴν περίοδο «ἔτρεχε» μὲ ρυθμοὺς ἀναπτύξεως τοῦ 6%. (Ἐνδεικτικὴ ἀναφορὰ Ἑλληνικῶν Βιομηχανιῶν ποὺ διαλύθηκαν: ΧΡΩ ΠΕΙ, ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΪΚΗ, ΑΦΟΙ ΚΑΤΣΑΜΠΑ, ΕΛ ΒΙΝ, ΑΙΓΑΙΟΝ, ΒΟΜΒΙΚΑΣ, ΛΑΡΚΟ, ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ). Στὴν ΧΡΩΠΕΙ ὁ Σοφιανόπουλος, σημαντικὸς Ἕλλην ἐρευνητὴς καὶ ἐπιστήμων, εἶχε κατασκευάσει ὅπλα γιὰ τὸν Στρατὸ καὶ πυραύλους  μὴ ἀνιχνεύσιμους ἀπό «ραντάρ», ἀλλά τὸ Kράτος ἀδιαφόρησε.

.—Καταστροφή υποσταθμού διανομής ηλεκτρικού ρεύματος στις εγκαταστάσεις τής εταιρίας «Ψυγεία Ελλάδας» από κτύπημα τής τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΛΑ.

1981.—Απεβίωσε ο Στυλιανός Μαυρομιχάλης. Γεννήθηκε στην Μάνη και καταγόταν από την σπουδαία Μανιάτικη οικογένεια. Στις 28 Σεπτεμβρίου τού 1963 ορίσθηκε πρωθυπουργός τής Υπηρεσιακής Κυβερνήσεως (μέχρι τις 8 Νοεμβρίου), η οποία διεξήγαγε τις εκλογές. Επίσης είχε διατελέσει πρόεδρος τού Αρείου Πάγου την περίοδο 1963-1968. Έγραψε πολλές νομικές μελέτες.

1988.—Απεβίωσε ο ποιητής των μεγάλων ονείρων Τάσος Λειβαδίτης. «Και μία μέρα θέλω να γράψουν στον τάφο μου: ”Έζησε στα σύνορα μιάς ακαθόριστης ηλικίας και πέθανε γιά πράγματα μακρινά που είδε κάποτε σε ένα αβέβαιο όνειρο”». Η λογοτεχνική του πορεία μπορεί να διαιρεθεί σε τρείς φάσεις. Την «επαναστατική», την «συμβολική-αλληγορική» και την «υπαρξιακή». Όπως σημειώνει ο Τίτος Πατρίκιος φίλος και συνεργάτης τού Λειβαδίτη, ήταν τόσο αφοσιωμένος στην ποίηση, ώστε όσα ποιήματα τού έστελναν «τα διάβαζε όλα ως το κόκαλο και όσο μεγαλύτερη αξία τους έβρισκε, τόσο την αναγνώριζε και την διακήρυσσε.»

1989.—Καταστρέφεται από πυρκαγιά το θέατρο “Αθήναιον” στην οδό Ακαδημίας (βλ.& 29/10).

1993.—Κατόπιν τής ήττας που υπέστη η Ν.Δ. στις εκλογές και την παραίτηση τού προέδρου της Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (ο οποίος δημοσίως είχε πεί ότι δεν έγινε και τίποτε αν αναγνωριστούν τα σκόπια ως Μακεδονία, γιατί σε 10 χρόνια κανείς δεν θα το θυμάται!), ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης και ο Μιλτιάδης Έβερτ είναι οι δύο μεγάλοι μονομάχοι γιά την διαδοχή στην ηγεσία της. (Μία μικρή εικόνα από τα παρασκήνια τής ενδόξου ελληνικής πολιτικής σκηνής : Στην δίκη τού Αλαφούζου το 1993 με την κατηγορία τής διενέργειας ευρείας εκτάσεως λαθρεμπορίου πετρελαίου, κυριότερος μάρτυς υπερασπίσεως ήταν ο Μιλτιάδης Έβερτ· λέγεται ότι ως αντάλλαγμα, έλαβε την  πολιτική υποστήριξη από το γνωστό συγκρότημα τού κατηγορουμένου).

1996.—Αρχαία κεφαλή τού Μεγάλου Αλεξάνδρου τού 3ου π.Χ. αιώνα αποκτάται από το υπουργείο Πολιτισμού, ύστερα από δημοπρασία τού Οίκου Κρίστι τής Βιέννης. Ενδιαφέρον έχει σ΄ αυτές τις περιπτώσεις το ιστορικό των αντικειμένων, δηλαδή πότε και πού ακριβώς βρέθηκαν και αν εμπίπτουν στους διεθνείς νόμους περί παρανόμου διακινήσεως αρχαιοτήτων ώστε να κινηθεί ενδεχομένως η διαδικασία γιά την επιστροφή τους στην χώρα. Στις περιπτώσεις, όπου αυτό το ιστορικό φθάνει στον 18ο ἤ και 19ο αιώνα, δεν υπάρχουν πιθανότητες επιστροφής, εφ’ όσον συμφώνως με την συνθήκη τής Ουνέσκο διεκδίκηση μπορεί να γίνει μόνον γιά αρχαιότητες που εξήχθησαν μετά τις 17 Νοεμβρίου 1970, χρονολογία υπογραφής τής συνθήκης  η οποία όμως έχει ως ημερομηνία ενάρξεως ισχύος τις 24/4/1972.

2013.—Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Νίκος Φώσκολος, άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 86 ετών μετά από μία μόλις μέρα νοσηλείας σε νοσοκομείο των Αθηνών.

2017.—Δραματική έκκληση έκανε ο Πρόεδρος τής βορειοηπειρωτικής οργανώσεως ‘’Ομόνοια’’ προς την ελλαδική κυβέρνηση και τον Διεθνή Παράγοντα να προστατέψουν την γηγενή Εθνική Ελληνική Μειονότητα στην Βόρεια Ήπειρο. Ο Λεωνίδας Παππάς, αναφερόμενος στην αστυνομική επιχείρηση που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Χιμάρα και στις κατεδαφίσεις ελληνικών ιδιοκτησιών έγραψε μεταξύ άλλων: ‘’Η Εθνική Ελληνική Μειονότητα στην Αλβανία βρίσκεται σε καθεστώς διωγμού απ’ την αυταρχική και αλαζονική κυβέρνηση τού Έντι Ράμα. […] παρά την διεθνή διάσταση που έλαβε το θέμα, δεν εφαρμόστηκαν ούτε οι προβλεπόμενες απ’ τον νόμο διαδικασίες. Η έφοδος στις 4:00 τα ξημερώματα […] με ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και τα μηχανήματα κατεδαφίσεων, ξυπνούν θλιβερές μνήμες του παρελθόντος. […] Η ΔΕΕΕΜ ΟΜΟΝΟΙΑ […] καλεί την Ελληνική Κυβέρνηση καθώς και τον Διεθνή παράγοντα να εντείνουν τις προσπάθειες γιά την προστασία τής Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας, πιέζοντας την αλβανική Κυβέρνηση να σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα και να συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις της και την κοινή λογική’’. Δύο χρόνια μετά, ο αλβανός φίλαρχος Ράμα κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα [στο πλαίσιο τής 4ης Ευρώ-Αραβικής Συνόδου (29-30/10/2019)], θα δηλώσει θρασύτατα σε συνέντευξή του, ότι η αλβανία είναι «[…] φωτεινό παράδειγμα σεβασμού των μειονοτήτων»…

2018.—Λόγω τού ότι ο Κωνσταντίνος Κατσίφας είχε ελληνική υποκοόητα, η έρευνα γιά τις ακριβείς συνθήκες τής δολοφονίας του από τις αλβανικές αρχές θα διεξαχθεί στην Ελλάδα. Σαν σήμερα διαβιβάστηκε από την Εισαγγελία Ιωαννίνων στην Εισαγγελία Αθηνών η σχετική δικογραφία, μιάς και η αδελφή τού εθνομάρτυρα προσήλθε και προσκόμισε την ταυτότητά του, από την οποία προκύπτει ότι διαθέτει ελληνική υπηκοότητα. Η υπόθεση έρχεται στην Αθήνα λόγω αρμοδιότητας καθώς αφορά Έλληνα υπήκοο γιά έγκλημα που έχει τελεστεί στην αλλοδαπή και μάλιστα κακούργημα. Η δικογραφία σχηματίστηκε μετά από δημοσίευμα και καταθέσεις συγγενών του που φέρονται να ενέχουν θέση μηνυτήριας αναφοράς.

.—Έρευνα η οποία δημοσιεύθηκε σαν σήμερα, καταγράφει την ανεξέλεγκτη κατάσταση στα ελληνικά πανεπιστήμια. Ο δημοσιογράφος Γιάννης Πανταζόπουλος με την βοήθεια τεσσάρων καθηγητών χαρτογράφησε την θλιβερή απαξίωση τού ελληνικού πανεπιστημίου, μέσα από τα δεκάδες κρούσματα παραβατικότητας και ανομίας των τελευταίων ετών. Κρούσματα βίας, καταλήψεις, ξυλοδαρμοί καθηγητών, τραυματισμοί φοιτητών, εισβολή κουκουλοφόρων σε αίθουσες διδασκαλίας ή στο γραφείο τού υπουργού, διάρρηξη με αλυσοπρίονο, βιασμοί, ένοπλες ληστείες, μαχαιρώματα, κλοπές, παρεμπόριο, εμπρησμοί, διακίνηση ναρκωτικών, κλειστές σχολές, προπηλακισμοί, είναι όσα συνθέτουν τη σημερινή εικόνα των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων.

.—Άλλη έρευνα κατέγραψε ότι οι δεκαοκτάχρονοι μαθητές και μαθήτριες των ελληνικών σχολείον αποφοιτούν με σημαντικές μαθησιακές ελλείψεις, ωστόσο όμως εισάγονται σε μεγάλο ποσοστό στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (!..) Δυστυχώς, όμως, στην εκπαιδευτική τους διαδρομή – σε θρανία ή έδρανα – δεν αποκτούν τις απαραίτητες δεξιότητες, με αποτέλεσμα, όταν εξέλθουν στην αγορά εργασίας, να καταγράφεται ετεροαπασχόληση. Σχεδόν ο ένας στους δύο Έλληνες πτυχιούχους ΑΕΙ –43,3% το ακριβές ποσοστό – κάνει μία δουλειά κατώτερη των ακαδημαϊκών του προσόντων. Το ποσοστό είναι το υψηλότερο στην Ευρώπη. Την ίδια στιγμή, το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα βαδίζει χωρίς στρατηγική και αξιολόγηση.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση