ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 27 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

,

14-12-2014,

27  Νοεμβρίου

,

167 π.Χ. .—Ο βάρβαρος Αιμίλιος Παύλος αναγκάζει τον αιχμάλωτο βασιλιά τής Μακεδονίας Περσέα και την οικογένειά του να συμμετάσχουν στις εορταστικές εκδηλώσεις που κάνει στην Ρώμη, με αφορμή την νίκη του. Μετά την ήττα τού Περσέα στην μάχη τής Πύδνας, εβδομήντα πόλεις λεηλατήθηκαν και 150 χιλιάδες άνθρωποι σύρθηκαν στην σκλαβιά. Όταν επέστρεψε στην Ρώμη ο Αιμίλιος Παύλος, η πομπή τού θριάμβου κράτησε τρεις μέρες. Την τρίτη μέρα μαζί με τα λάφυρα ακολουθούσε το άρμα τού Περσέα, κατόπιν τα παιδιά του με τους υπηρέτες και τους δασκάλους τους. Πίσω από τα παιδιά του βάδιζε αλυσοδεμένος ο Περσέας, ντυμένος στα σκούρα και περιστοιχισμένος απ’ τους συγγενείς του· ύστερα απ’ την διαπόμπευσή του στον θρίαμβο τού νικητή, κλείστηκε στην φυλακή όπου και πέθανε. Η μάχη τής Πύδνας συγκρίνεται με την μάχη τού Ματζικέρτ σε σχέση με την πρόθεση τού βασιλέως και τις μετέπειτα επιπτώσεις τής ήττας.

602.—Πιθανή ημερομηνία θανάτου τού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μαυρικίου. Παρέμεινε στον θρόνο από το 582 έως το 602. Το 602, ο στρατός ήταν δυσαρεστημένος από την συνεχή ταλαιπωρία και τους αδιάκοπους πολέμους λόγω των αβαρικών και σλαβικών επιδρομών. Ταυτοχρόνως υπήρχε και λαϊκή δυσαρέσκεια εξ αιτίας των δαπανηρών εκστρατειών και των υπέρογκων χορηγιών που δίνονταν σε Αβάρους και Φράγκους, προκειμένου να διατηρηθούν τα σύνορα των ανακτήσεων του Ιουστινιανού. Έτσι ο στρατός στασίασε και ανακήρυξε Αυτοκράτορα τον Φωκά, έναν απλό εκατόνταρχο, ενώ ο Αυτοκράτωρ Μαυρίκιος και οι γιοί του συνελήφθησαν και στην συνέχεια εκτελέστηκαν. Με αφορμή την βίαιη πτώση τού Μαυρικίου, ο Πέρσης ηγεμόνας Χοσρόης Β΄ παρουσιάστηκε ως εκδικητής του και εισέβαλε στα βυζαντινά εδάφη το 604.

1665.—Μόλις μία ημέρα από το αγκυροβόλιο στην Χίο (βλ. 26/11ου), το πειρατικό σκάφος των Ιπποτών τής Μάλτας δέχεται επίθεση από 24 τουρκικές γαλέρες γεμάτες γενίτσαρους, και άλλες 10 οι οποίες προστέθηκαν στην ναυμαχία κατά την διάρκειά της. Μετά από έξι ώρες οι μωαμεθανοί έχασαν 300 γενίτσαρους και τελικά αποσύρθηκαν. Οι Φράγκοι έχασαν 17 άνδρες, έχοντας και 48 τραυματίες. Αποσύρθηκαν αρχικά στην Άνδρο, κατόπιν στην Πάρο γιά να καταλήξουν στη Νίο γιά τις απαραίτητες επισκευές τού πλοίου τους.

1796.—Από μία επιστολή τού Αδαμάντιου Κοραή προς τον Πρωτοψάλτη στην Σμύρνη, μαθαίνουμε πως οι άτιμοι Γάλλοι αθέτησαν υποσχέσεις και υπογεγραμμένα συμβόλαια προς Έλληνες εμπόρους εξαγωγείς, γιά αμοιβές από ναύλα και προϊόντα. Τριάντα Γραικοί καραβοκυραίοι, από όλα τα νησιά, παρέμεναν επί 18 μήνες στον τόπο αναμένοντας την βάρβαρη γαλλική κυβέρνηση (όλο αυτό το διάστημα) να τους πληρώσει γιά τα σιτηρά τα οποία είχαν εισάγει οι Φράγκοι. Ήδη από το φθινόπωρο τού έτους 1794, είχαν υπογραφεί πάμπολλες εμπορικές συμφωνίες Ελλήνων με Γάλλους κυρίως γιά μεταφορά σίτου στην χώρα των δεύτερων.

1816.—Απεβίωσε στην Βιέννη ο λόγιος και ιατροφιλόσοφος από την Καστοριά, Κωνσταντίνος Μιχαήλ.

1827.—«Παρεδόθησαν οἱ ἐν τῷ χωρίῳ Καινούργια (νῦν Νεάπολις Κρήτης) καὶ ἐν τῷ πύργῳ τοῦ Μουσμούλη Καρακάση πολιορκημένοι τοῦρκοι καὶ σφαγὴ αὐτῶν. Ὡς ἀρχηγὸς τῶν τούρκων ἦτο ὁ Μουσμούλης Καρακάσης τῶν δὲ ἡμετέρων ἦσαν οἱ Ἰω. Χάλης, Καζανομανώλης, Λούπης, Καθεκλᾶς, Κουσουρέλης».

1828.—Ο Ι. Καποδίστριας, απαντώντας στις αποφάσεις των τριών «Προστάτιδων» Δυνάμεων (βλ.26/11) γιά τα νέα σύνορα τής Ελλάδας, οι οποίες ελήφθησαν κατά την διάρκεια τής Διασκέψεως στον Πόρο, τις κάνει δεκτές εφ’ όσον δεν υπήρχαν μεγαλύτερες δυνατότητες διαπραγματεύσεως από πλευράς μας. Παράλληλα ζήτησε την συνδρομή τους γιά να εκδιωχθούν οι τούρκοι από τα νέα εδάφη τής χώρας. Δεν παρέλειψε όμως εδώ και καιρό να τους τονίσει, ότι τα πραγματικά σύνορα τής Ελλάδας ξεκινούν από την Βόρειο Ήπειρο και καταλήγουν στην Κύπρο (βλ. 9/10ου).

1841.—Η Κρήτη περιέρχεται γιά δεύτερη φορά στην κυριαρχία τής τουρκίας, με γενικό διοικητή το πιστό όργανο τής αγγλικής πολιτικής, στρατηγό Μουσταφά Πασά.  

1861.—Τα ξημερώματα τής σημερινής, επαναλαμβάνονται δύο απανωτές σεισμικές δονήσεις (βλ. 26/11ου), στις 04:00 η ώρα τα ξημερώματα και συγκεκριμένα στην περιοχή των Χανίων τής Κρήτης. Η δεύτερη συνέβη στις 7:00 η ώρα το πρωί.

1866.—Μάχη στους Λάκκους τής Κρήτης. Πυρπόληση τού χωριού από τους τούρκους.

1868.—Ο αγωνιστής Δημήτριος Πετροπουλάκης αναχώρησε από το Γύθειο επί κεφαλής 1.000 Μανιατών με προορισμό την Κρήτη. Στόχος του η αναζωπύρωση τής επαναστάσεως που βρισκόταν σε κρίσιμο σημείο, λόγω τού ότι ολόκληρη η νήσος είχε κατακλυσθεί από πολυάριθμα τουρκικά στρατεύματα. Ο γηραιός αγωνιστής είχε λάβει μέρος στην Επανάσταση τού 1821, στην Ηπειροθεσσαλική εκστρατεία τού 1854 και στην Κρητική επανάσταση τού 1866. Αυτή την φορά στην Κρήτη, τον ακολούθησαν ο γιός του Λεωνίδας, οι αδελφοί του, οι εγγονοί του, ο δήμαρχος Φάριδος, ο αστυνόμος Αρεοπόλεως, τρείς ιερείς, δέκα πέντε σαλπιγκτές και εκατόν πενήντα αξιωματικοί και υπαξιωματικοί.

1887.—Νέος σεισμός καταγράφεται στην Κρήτη, και προφανώς πρόκειται γιά μετασεισμό αυτού τής 5ης Ιουλίου, ο οποίος έφτασε σε μέγεθος τα 7,5 Ρίχτερ.

1895.—Στην περιοχή τού χωριού Βρύσες Αποκορώνου Κρήτης, έλαβε χώρα η πρώτη σύγκρουση των επαναστατών τής Μεταπολιτευτικής Επιτροπής με τον τουρκικό στρατό (3.000 άνδρες), ο οποίος αναγκάστηκε να υποχωρήσει εγκαταλείποντας 200 νεκρούς και τραυματίες.

1900.—Μεγάλος αρχαιολογικός θησαυρός ο οποίος χρονολογείται από το 300 π.Χ. ανακαλύπτεται στα Κύθηρα. Σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων από τον αρχαιολογικό χώρο τής Παλαιοπόλεως, βρίσκεται ο λόφος τού Αγίου Γεωργίου ύψους 350 μ., όπου στην Μινωική εποχή άκμασε το ιερό κορυφής τής γνωστής μινωικής αποικίας στο Καστρί. Το ιερό αυτό χρησιμοποιήθηκε από το πρώτο μισό τής δεύτερης χιλιετηρίδας π.Χ. και είναι το μόνο ασύλητο που βρέθηκε μέχρι τότε. Σε μεγάλη ακμή έφτασε το ιερό κορυφής κατά την νεοανακτορική περίοδο (1700 π.Χ. – 1400 π.Χ.) τότε που η Κρήτη κυριαρχούσε στην Μεσόγειο και τα Κύθηρα αποτελούσαν τον ενδιάμεσο σταθμό μεταξύ Κρήτης και Πελοποννήσου.

.—Έκρυθμη η κατάσταση στο Μοναστήρι τής Μακεδονίας εξ αιτίας των βούργαρων κομιτατζήδων. Δολοφονείται ο ιερέας Κωνσταντίνος και ένας Σέρβος δάσκαλος, ενώ ανεπιτυχής είναι η απόπειρα εναντίον τού ιερέα Παπασταύρου.

1903.—Τρείς οι νεκροί από ναυάγιο που σημειώθηκε στο σκάφος «Ύλαρο» ανοικτά τής Ιθάκης.

1904.—Ο καπετάν Βάρδας με επίλεκτους από το σώμα του Μακεδονομάχους, ζητά κατ’ ιδίαν συνάντηση με τους προκρίτους τού Βογατσικού. Οι δυστυχισμένοι κάτοικοι τού χωριού, υπό τον φόβο των βουργάρων και των τούρκων, δεν προσήλθαν παρά ολίγοι στην συνάντηση με τον Βάρδα. Παρά ταύτα, σχηματίστηκε πυρήνας στο χωριό, ο οποίος μάλιστα συνέβαλε τα μάλα στον Αγώνα τού Έθνους!

.—Η φονική συμμορία τού βούργαρου κομιτατζή Κώτσιου, δολοφονεί τον Έλληνα (ψαρά στο επάγγελμα) Νικόλαο Μαλιγάννη από το χωριό Κέλλη τής Δυτικής Μακεδονίας. Οι βούργαροι συνεχίζουν την τρομοκρατία στην Μακεδονία με σφαγές αμάχων.

1907.—Ημερομηνία ιδρύσεως τής Νομικής Σχολής στην Θεσσαλονίκη, ομότιμης με την Νομική Σχολή Κωνσταντινουπόλεως. Λειτούργησε μέχρι το 1912 στα τότε καινούργια κτήρια τής Γαλλικής Εταιρείας Λιμένος. Ο Κωνσταντίνος Τσώπρος, διερμηνέας, συγγραφέας και δικηγόρος από το Μελένικο, υπήρξε φοιτητής τής εν λόγω Σχολής.

1912.—Το τμήμα τού Ελληνικού Στρατού που αποβιβάστηκε στους Αγίους Σαράντα στις 24 Νοεμβρίου,  βαδίζοντας γιά το Δέλβινο και πλησιάζοντας τις εχθρικές θέσεις δέχθηκε τις πρώτες βολές πυροβόλου. Ευρισκόμενο –  αντιθέτως με τις πληροφορίες που είχε λάβει – αντιμέτωπο με υπέρτερες εχθρικές δυνάμεις (6.000 τούρκοι τού τακτικού στρατού, με τρείς πυροβολαρχίες εξοπλισμένες με 12 σύγχρονα ταχυβόλα που έβαλαν συνεχώς), συμπτύχθηκε συντεταγμένα υποχωρώντας προς τους Αγίους Σαράντα. Μαζί του βάδιζε και πλήθος γυναικόπαιδων από τα γύρω χωριά γιά να μην υποστούν τα αντίποινα των τουρκαλβανών που βρίσκονταν σε εξέλιξη. Ο Διοικητής τού Αποσπάσματος, Μέξης, είχε ειδοποιήσει και το ναυτικό να αναμένει επιβίβαση στρατιωτών και αμάχων.

.—Ο Ελληνικός στρατός μάχεται εναντίον των τούρκων στο Δρίσκο Ηπείρου. Οι υποχωρήσαντες από τον Δρίσκο τούρκοι στις 26/11, αφού ενισχύθηκαν από μεγάλη δύναμη αποφάσισαν να ανακτήσουν τις θέσεις που έχασαν. Τοποθέτησαν τηλεβόλα σε μεγάλα χαρακώματα που άνοιξαν την νύκτα και στις 9 το πρωί τής 27ης Νοεμβρίου άρχισε βιαιότατη μάχη. Στις διεξαχθείσες στην περιοχή αυτή μάχες, μετείχαν, εκτός από τους Ερυθροχίτωνες τού Ρώμα και το εθελοντικό σώμα των Ιταλών Γαριβαλδινών, τμήματα Κρητών καί Μανιατών εθελοντών και ένα τάγμα πεζικού με μία πυροβολαρχία υπό τον συνταγματάρχη Ματθαιόπουλο. Γύρω στις 3 μ.μ. έφτασαν ενισχύσεις στους μαχόμενους Γαριβαλδινούς. Πολλοί αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και άνδρες είχαν τεθεί εκτός μάχης, αλλά οι τούρκικες επιθέσεις απέτυχαν. Η νύχτα πέρασε ήσυχα. 

1914.—Νέες Ελληνοβουργαρικές συγκρούσεις στα σύνορα.

.—Οι… συνεταίροι τής Αντάντ, κοινοποιούν Διακοίνωση προς τις Κυβερνήσεις Αθηνών, Βελιγραδιού και Σόφιας. Με αυτήν, η Αντάντ καλεί τις τρείς χώρες να συμφωνήσουν φιλικώς, ενώ υπόσχεται στην βουργαρία εδαφικά ανταλλάγματα σε Μακεδονία και Θράκη. Ουσιαστικά, η Τριπλή Συμμαχία καλούσε την Πατρίδα μας να παραχωρήσει Ελληνικά εδάφη τα όποια είχαμε ήδη απελευθερώσει, ενώ είχε ακολουθήσει η ενσωμάτωσή τους στην ελληνική επικράτεια με Συνθήκες τις οποίες είχαν υπογράψει άπαντες (!!). Αργότερα, τον Μάιο τού 1915, η ΑΝΤΑΝΤ άσκησε ισχυρή πίεση και στην Σερβία γιά να χαρίσει εδάφη της στους βούργαρους.

.—(ν. ημ.) Ημέρα καταστροφής γιά την Λευκάδα, από τα 6,3 Ρίχτερ τού Εγκέλαδου ο οποίος έπληξε το νησί. Χωριά ολόκληρα έγιναν σωροί ερειπίων, με τους νεκρούς να φτάνουν τους 16. Προηγήθηκαν ιδιαίτερα φυσικά και καιρικά φαινόμενα, καθώς επίσης ισχυρότατοι προσεισμοί.

1915.—Ο Ιταλός στρατηγός Τζιοβάνι Κρόκε τής κατεχόμενης Δωδεκανήσου, αφού πρώτα κατάργησε κάθε ισχύ τής δημογεροντίας, διέταξε να ελέγχεται από τις ιταλικές αρχές κάθε απόφαση των εκκλησιαστικών δικαστηρίων.

1919.—Αρχίζει η διάσκεψη γιά την Συνθήκη τού Νεϊγύ (στην Γαλλία), μεταξύ τής ηττημένης βουργαρίας και Αγγλίας, Γαλλίας, ΗΠΑ και Ιταλίας. Η βουργαρία παραιτήθηκε όλων των κυριαρχικών της δικαιωμάτων στην μεσημβρινή Δυτική Θράκη, αναγνωρίζοντας εκ των προτέρων τις μεταγενέστερες αποφάσεις. Με την εν λόγω Συνθήκη τερματίσθηκε η εμπόλεμη κατάσταση μεταξύ των νικητριών δυνάμεων τής Αντάντ και τής βουργαρίας. Η μεσημβρινή δυτική Θράκη παραχωρήθηκε στην Ελλάδα ενώ υπεγράφη ταυτοχρόνως σύμβαση μεταξύ Ελλάδος και βουργαρίας περί αμοιβαίας και εθελουσίας μεταναστεύσεως των φυλετικών μειονοτήτων. Δυνάμει αυτής, 50.000 γηγενείς Έλληνες ξεριζώθηκαν από την βουργαρία και μετανάστευσαν στην Ελλάδα, ενώ 90.000 έποικοι βούργαροι έφυγαν από την Ελλάδα με προορισμό την βουργαρία.  Το μόνο που κατόρθωσε η βουργαρία, ήταν να διασφαλίσει ελεύθερη εμπορική ζώνη στο λιμάνι τής Αλεξανδρουπόλεως.

.—Στην Συνθήκη τού Νεΐγύ χάθηκε άδικα η ελληνική επαρχία Ορτάκιοϊ με είκοσι ελληνικότατα χωριά. Κατά το Συνέδριο τού Α΄Παγκοσμίου Πολέμου, ο Παναρέτωφ – πρέσβης τής βουργαρίας στις ΗΠΑ και συγγενής τού Προέδρου Γουίλσον – «έφαγε τα σίδερα» γιά να επιτύχει την παραχώρηση στην βουργαρία τής περιφέρειας Ορτάκιοϊ. Και το πέτυχε. Όταν ο αείμνηστος Έλλην βουλευτής Σδρόλλας, που καταγόταν από το Ορτάκιοϊ, έφτασε στο Παρίσι ζητώντας την δικαίωση τής πατρίδας του, ο Βενιζέλος τού απάντησε: «[…] Δυστυχώς φθάσατε αργά. Τώρα πιά υπογράψαμε. Στην αντιπροσωπεία μάς ήσαν άγνωστα τα επιχειρήματά σας γιά την Ελληνικότητα τής περιφερείας…» Αλλά και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Ελλάς δεν κατόρθωσε την αποκατάσταση τής μεγάλης αυτής  αδικίας. (Από το βιβλίο τού Τάκη Ακρίτα, Θράκη – αρχαία και σύγχρονη ζωή, Αθήναι, 1968).

.—Στο μέτωπο στην Μικρά Ασία ο Ελληνικός στρατός καθαρίζει το έδαφος που κατέχονταν από τούρκους άτακτους.

1920.—Ο Ελληνικός στρατός στην Μικρά Ασία μάχεται μάχες περιπόλων.

1921.—Η Ελληνική στρατιά στην Μικρά Ασία αποκρούει επιθέσεις τουρκικών αποσπασμάτων.

.—Στασιαστικό κίνημα στην Κρήτη. Δύο συντάγματα και πυροβολικό τού στρατού ξεκινούν γιά το νησί, με σκοπό την εξασφάλιση τής τάξεως.

1922.—Καταργείται η ελληνική αρμοστεία στην Κωνσταντινούπολη και γίνεται «ανταλλαγή» πληθυσμών Μικράς Ασίας και Μακεδονίας. Τα πρώτα επεισόδια τού δράματος τής «ανταλλαγής», έμελλε να διαδραματιστούν με την υπόκρουση των κανονιών, το κροτάλισμα των πολυβόλων και με φόντο τις φλόγες από το ολοκαύτωμα τής Σμύρνης. Σειρά είχε η Ανατολική Θράκη που με απόφαση των «Συμμάχων» παραδόθηκε στην τουρκία. Οι εναπομείναντες χριστιανοί στο εσωτερικό τής Μικράς Ασίας έφευγαν μαζικά προς τις ακτές τής Μαύρης Θάλασσας. Τον Ιανουάριο τού 1923 ογδόντα χιλιάδες πρόσφυγες, το ένα δέκατο τού τέταρτου, αλλά πιό ορμητικού κύματος τής μεγάλης αυτής προσφυγιάς, έφτασαν στην Ελλάδα.

1924.—Η Γιουγκοσλαυία καταγγέλει την Συνθήκη φιλίας και συμμαχίας τής 1ης Ιουνίου 1913 με την χώρα μας. Ως αιτιάσεις προέβαλε το ατυχές Πρωτόκολλο Πολίτη–Καλφώφ, την μη τήρηση τμημάτων τής Συνθήκης από πλευράς μας, το Αγιορίτικο θέμα κ.α.

1925.—Επί δικτατορίας Θεόδωρου Πάγκαλου εκτελέστηκαν με απαγχονισμό, παρουσία πλήθους θεατών, οι καταχραστές τού Δημοσίου Δρακάτος και Ζαφειρόπουλος. Ο επίτροπος τής δίκης ζήτησε την θανατική ποινή γιά εννέα κατηγορούμενους, αλλά το δικαστήριο αποφάσισε να οδηγηθούν στην κρεμάλα οι τρείς από αυτούς. Ο τρίτος ήταν ο Αϊδινλής, μεγαλέμπορος τής εποχής, στον οποίο ο Πάγκαλος έδωσε χάρη.

1926.—Ιταλία και αλβανία υπογράφουν στα Τίρανα Σύμφωνο, με το οποίο (ουσιαστικά) η αλβανία δέχτηκε την πλήρη υποτέλειά της στους παπικούς. Εκτός από το γεγονός ότι οι αλβανοί υποθήκευσαν το πολιτικό, νομικό και εδαφικό τους καθεστώς, με τα δικαιώματα που παραχώρησαν στους πονηρούς Ιταλούς η Αδρατική μεταβλήθηκε σε κλειστή –ιταλική– θάλασσα. Βεβαίως, όλα αυτά σε βάρος των Ομογενών μας και μόλις ένα μήνα από την υπογραφή Συμβάσεως με την Ελλάδα (βλ. 13/10ου). Ακριβώς ένα χρόνο μετά, στις 27/11/1927, θα υπογράψουν επιπλέον και το Σύμφωνο αμυντικής συμμαχίας.

1927.—Κατατίθεται σχέδιο νόμου «περί συγκροτήσεως τού Συμβουλίου τής Επικρατείας».

1929.—Ιδρύεται ειδικό σώμα στην Ελληνική Χωροφυλακή γιά την δίωξη των ληστών. Το φαινόμενο τής «ληστοκρατίας» απασχόλησε επί ένα σχεδόν αιώνα τον Ελλαδικό χώρο, αφήνοντας έντονες αναμνήσεις γύρω από τα πρόσωπα των πρωταγωνιστών, όπως των αδελφών Ρε(ν)τζαίων, που η εκτέλεσή τους σφράγισε κατά κάποιον τρόπο το τέλος εκείνης τής περιόδου.

1930.—Η ελληνική Βουλή απασχολείται με την λεγόμενη υπόθεση τού “λογιστικού λάθους” στην τιμή των αλεύρων και τού ψωμιού. Η υπόθεση σχετίζεται με τον προβληματισμό που αναπτύχθηκε γιά τον τρόπο διακινήσεως των αλεύρων και την πιθανότητα δημιουργίας κρατικού μονοπωλίου (βλ.& 26/11).

.—Ένα νέο σκάνδαλο συγκλονίζει την χώρα μας. Αφού πρώτα ο πρωθυπουργός απαγόρευσε την κυκλοφορία σπόρου δημητριακών ελληνικής προελεύσεως, μονοπώλησε την πώληση άρτου ο οποίος παρασκευαζόταν με πανάκριβο εισαγόμενο σιτάρι.

1940.—Οι ιταλικές δυνάμεις επιτίθενται σφοδρώς εναντίον των ελληνικών στον Τομέα Κακαβιάς, χωρίς να έχουν το ελάχιστο κέρδος. Οι Έλληνες στρατιώτες δοκιμάστηκαν υπό ακραίες καιρικές συνθήκες, με ελλιπή ανεφοδιασμό, χωρίς την παραμικρή θέρμανση (τα κρυοπαγήματα τις περισσότερες φορές προκαλούσαν μεγαλύτερες απώλειες απ’ αυτές των σκληρών μαχών)· όμως δεν απώλεσαν το ηθικό τους αλλά αντιθέτως ανταπεξήλθαν επιτυχώς στις δύσκολες και επικίνδυνες αποστολές. Ήδη σε σύντομο χρονικό διάστημα από την ιταλική εισβολή, με τα λάφυρα που αποκόμισαν από τους υποχωρούντες Ιταλούς, οι Ελληνικές μονάδες διέθεταν πολύ περισσότερα πολυβόλα και πυρομαχικά από όσα προέβλεπε ο οργανισμός τους.

.—Η ιταλική αεροπορία βομβάρδισε Κέρκυρα-Κρήτη-Πάτρα.

.—Κατά την διάρκεια διατεταγμένης αποστολής βομβαρδισμού στην περιοχή Πόγραδετς – Λυν – Ελβασάν με αεροσκάφος τής 32ης Μοίρας Βομβαρδισμού, έπεσαν στο καθήκον γιά την Πατρίδα οι: Χριστόδουλος Φιλιππίδης, Αστέριος Λιάπης και Αλέξανδρος Μαλάκης.

.—Την ίδια ημέρα, ο αεροπόρος μας Παναγιώτης Μαρουλάκος, σκοτώθηκε από έκρηξη  βόμβας κατά την διάρκεια βομβαρδισμού τού αεροδρομίου Κοζάνης όπου υπηρετούσε.

.—Ο Ιταλός κυβερνήτης Ντε Βέκι (De Vecchi) αναχωρεί οριστικά από την Ρόδο γιά την Ρώμη. Θα αντικατασταθεί στις 16 Δεκεμβρίου από τον στρατηγό Ετόρε Μπάστικο (Ettore Bastico)[βλ. & 26/11.]

1942.—Την νύκτα προς 28η, στρατιωτικός των Γερμανών Κατοχικών «[…] εκόπρισε εις το εσωτερικό τού Παρθενώνος». Αυτός είναι ο πολιτισμός των Γερμανών…

1943.—Οι απάνθρωποι Γερμανοί προβαίνουν στην εκτέλεση 19 ανθρώπων στο Γουδί. Το σημαντικότερο όμως στην προκειμένη περίπτωση, είναι το γεγονός ότι μεταξύ των μελλοθανάτων υπήρχαν και ήρωες τού Έπους τού ’40, και μάλιστα οι 7 ήταν ανάπηροι τού πολέμου αυτού. Τον Διονύσιο Γονατά (κατ’ άλλες πηγές έναν ακόμη) ο οποίος είχε χάσει και τα δύο του πόδια στο μέτωπο, οι βάρβαροι τοποθέτησαν σε καρέκλα γιά να τον πυροβολήσουν (…)

1944.—Ο καθηγητής και υφυπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας,  Άγγελος Αγγελόπουλος, σε συνέντευξή του στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, αναφέρεται γιά πρώτη φορά στα κατοχικά «δάνεια», το ύψος των οποίων φτάνει τις 38.000.000 χρυσές λίρες Αγγλίας, δηλαδή 80.280.000.000 νέες δραχμές ή 500 πεντάκις εκατομμύρια κατοχικές δραχμές. Αυτά τα ποσά θα έπρεπε – βάσει των Συμφωνιών Μαρτίου τού 1942 και Δεκεμβρίου τού 1942 – να επιστραφούν με την λήξη τού πολέμου.

.—Απεβίωσε ο πατήρ Αθανάσιος Χριστοδούλου. Είχε συλληφθεί και φυλακισθεί γιά ένα περίπου χρόνο από μικτό γερμανοαλβανικό απόσπασμα, υπομένοντας απερίγραπτα βασανιστήρια.

1946.—Αμέσως μετά τις επιθέσεις κομμουνιστών στο Μάνδαλο, στο Σκρά και αλλού, χωριά τα οποία κατέστρεψαν δολοφονώντας και δεκάδες αμάχους, ο Εθνικός Στρατός προβαίνει σε επιχειρήσεις εναντίον τους και συνάπτει σφοδρές μάχες στο Πάϊκο. Το σημαντικό γεγονός στην περίπτωση  των χωριών, είναι ότι, από τους κομμουνιστές που έλαβαν μέρος στην καταστροφή τους, το μεγαλύτερο ποσοστό δεν μιλούσε καν ελληνικά, παρά μόνον σλαβικά ιδιώματα…

1948.—Η Ολομέλεια τής Γ΄ Γενικής Συνελεύσεως τού Ο.Η.Ε., διά ψήφων 47 κατά 6, αποδέχεται πρόταση περί καταδίκης των βορείων γειτόνων τής Ελλάδος γιά την παρεχομένη στους κομμουνιστές προστασία, και εγκρίνει παμψηφεί ετέραν πρότασιν περί επαναπατρισμού των απαχθέντων Ελληνοπαίδων.  Μόνο η Γιουγκοσλαβία, λόγω τής ρήξεως με την ΕΣΣΔ, ανταποκρίθηκε και επέστρεψε παιδιά. Μπροστά σ’ αυτήν την κατάσταση η Ζ΄ Γενική Συνέλευσις τού Ο.Η.Ε. με απόφασή της, στις 17/12/1952, διέλυσε την Επιτροπή που είχε επιφορτισθεί μ’ αυτό το έργο, και παρακάλεσε τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό να συνεχίσει μόνος του τις προσπάθειες.

1951.—Επίσημη ανακοίνωση γνωστοποιεί ότι ο πρωθυπουργός Πλαστήρας ασθενεί σοβαρά. Στις 10 Μαρτίου 1952 ιατρικό ανακοινωθέν θα αναφέρει ότι «[…] τα ημιπληγικά φαινόμενα τού αριστερού ημιμορίου τού σώματος εμφανίζονται καταφανώς εγκατεστημένα».

1952.—Επίσημη τετραήμερη επίσκεψη τού προέδρου τής τουρκίας Τζελάλ Μπαγιάρ στην χώρα μας και την πρωτεύουσα Αθήνα. Την επόμενη ημέρα, σε επίσημη τελετή τού Δημαρχείου Αθηνών, ο τούρκος ανακηρύσσεται επίτιμος δημότης.

1953.—Σκοτώθηκε ο πιλότος μας Σπυρίδων Σταματάκης, όταν το αεροσκάφος του τύπου «Spitfire», κατά την απογείωση από το αεροδρόμιο Σέδες γιά εκτέλεση ασκήσεως σχηματισμού τετράδας συγκρούστηκε με άλλο τού ίδιου σχηματισμού. Ο άτυχος πιλότος γεννήθηκε το 1930 στα Χανιά.

1955.—Η Κύπρος, λόγω των γεγονότων που εντείνονται, κηρύσσεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης [βλ.& 26/11].

1969.—Σκοτώθηκε κατά την εκτέλεση διατεταγμένης πτήσεως λόγω πτώσεως τού αεροπλάνου κοντά στον Κρίνο Αχαΐας, ο αεροπόρος μας Δημάκης Γεώργιος. Υπηρετούσε στην 116 Πτέρυγα Μάχης (Άραξος).

1975.—Την ημέρα αυτή η Πολεμική μας Αεροπορία θρηνεί τους πιλότους της, Κατσαρό Ιωσήφ, Κωνσταντίνο Μπούρλο και Περικλή Μελιδονιώτη, τού 10ου λόχου Αεροπορίας Στρατού.

1977.—Νικητής τής εκλογικής αναμετρήσεως στις 20/11/1977, αναδείχθηκε η «Νέα Δημοκρατία» με ποσοστό 41,84% (2.146.36542 ψήφοι), έναντι 25,34% (1.300.025 ψήφοι) τού ΠΑΣΟΚ .

1986.—Πλήρης διάσταση Κράτους και Εκκλησίας με θέμα τον Νόμο Τρίτση γιά την εκκλησιαστική περιουσία.

1987.—Παραιτείται μετά την αλλαγή τής εισοδηματικής πολιτικής τής κυβερνήσεως γιά την οποία δεν είχε ενημερωθεί, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας Κώστας Σημίτης. Στις 26 Ιουλίου τού 1985 είχε γίνει η παράδοση τού Υπουργείου από τον παλαιό τσάρο, Γεράσιμο Αρσένη.

1990.—Ένας Κρητικός φοιτητής μεταπτυχιακών σπουδών τού Πανεπιστημίου Κρήτης, δολοφονεί την ώρα τού μαθήματος καθηγητές και τραυματίζει τέσσερα ακόμη άτομα. Δράστης είναι ο 34χρονος Γ. Πετροδασκαλάκης, ενώ, μεταξύ των θυμάτων ήταν ένας από τους κορυφαίους ειδικούς στην Γενική Θεωρία τής Σχετικότητας, ο Δραμινός Βασίλης Κ. Ξανθόπουλος και ο επιστήμων μαθηματικός συνάδελφός του, Στέφανος Πνευματικός.

1996.—Η ελληνική κυβέρνηση αντιδρά στην έκθεση τού ΟΗΕ γιά τις θρησκευτικές ελευθερίες στην Ελλάδα, η οποία αναφέρεται στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η αίρεση Μάρτυρες τού Ιεχωβά και οι μουσουλμάνοι τής Θράκης (βλ. Ελληνικό Παρατηρητήριο τού Ελσίνγκι.)

1999.—Στην κατηγορία των 94 κιλών τής άρσεως βαρών, ο ομογενής Κάχι Καχιασβίλι κερδίζει 3 Χρυσά μετάλλια· στο αρασέ με 188 κιλά κάνοντας παγκόσμιο ρεκόρ, στο ζετέ με 225 κιλά, ενώ σημείωσε ρεκόρ Ευρώπης στο σύνολο με 412,5 κιλά.

.—Ο Λεωνίδας Κόκκας κατακτά το Αργυρό στο αρασέ με 185 κιλά και το Χάλκινο στο σύνολο με 402,5 κιλά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άρσεως Βαρών που διεξάγεται στο ΣΕΦ (Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας) από τις 18 έως τις 28 Νοεμβρίου.

2013.—Στο Αγιολόγιο τής Ορθοδόξου Εκκλησίας συμπεριλήφθηκε από την Αγία και Ιερά Σύνοδο τού Οικουμενικού Πατριαρχείου ο Ιερομόναχος Μελέτιος ο εν Υψενή τής Ρόδου. Ο Όσιος και θεοφόρος Πατήρ ημών Μελέτιος, γεννήθηκε περί τα τέλη τού 18ου αιώνα στο χωριό Λάρδος τής Ρόδου και ονομάστηκε κατά το άγιο Βάπτισμα Εμμανουήλ.

.—Την ίδια ημέρα, στο Αγιολόγιο τής Ορθοδόξου Εκκλησίας συμπεριλήφθηκε και ο Άγιος γέρων Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

.—Η ύποπτη δράση των τουρκόφωνων συλλόγων Ρόδου και Κω και η συνεργασία τους με αντίστοιχους τής Θράκης. Σε κοινή εκδήλωση στο περιθώριο τού 6ου Συνεδρίου Μειονοτικών Θεμάτων τού ΟΗΕ που πραγματοποιήθηκε στην Γενεύη, μαζί με την ένωση «τούρκων τής Δυτικής Θράκης», εμφανίστηκε και ο «Σύλλογος Πολιτισμού και Αλληλεγγύης τούρκων Ρόδου, Κω και Δωδεκανήσων» Ο τίτλος τού Συνεδρίου ήταν «Θρησκευτική ελευθερία και δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην Ελλάδα οι θρησκευτικές και εθνικές μειονότητες»!.. Οι τουρκόφρονες σύλλογοι που έχουν ιδρυθεί σε Ρόδο και Κω ένωσαν τις προσπάθειες τους με τους τής Θράκης, υπό την καθοδήγηση τής Άγκυρας και άπλωσαν την δραστηριότητά τους πέρα από τα ελληνικά σύνορα γιά να προπαγανδίσουν τον δήθεν ελληνικό αυταρχισμό σε βάρος τής «τουρκικής μειονότητας» τής Θράκης και των Δωδεκανήσων. Παρών στο Συνέδριο ήταν και ο γνωστός Παναγιώτης Δημητράς ως εκπρόσωπος τού ρατσιστικού «Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών τού Ελσίνκι».

2017.—Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανακοινώνει την ομόφωνη απόφαση τής Αγίας και Ιεράς Συνόδου γιά την αγιοκατάταξη τού μακαριστού Αρχιμανδρίτη Ιακώβου Τσαλίκη. Η μνήμη του θα τιμάται στις 22 Νοεμβρίου κάθε έτους. «Ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος ὁμοφώνως ἀποδεχθεῖσα εἰσήγησιν τῆς Κανονικῆς Ἐπιτροπῆς ἀνέγραψεν εἰς τό Ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τόν μακαριστόν Ἀρχιμανδρίτην Ἰάκωβον Τσαλίκην, ἐκ Λιβισίου Μικρᾶς Ἀσίας, Ἡγούμενον τῆς ἐν Β. Εὐβοίᾳ Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Δαυΐβ τοῦ Γέροντος, τῆς μνήμης αὐτοῦ ὁρισθείσης διά τήν 22αν Νοεμβρίου ἑκάστου ἔτους

2019.—Η Αγία και Ιερά Σύνοδος κατά την διάρκεια των προγραμματισμένων τριήμερων εργασιών της, ανέγραψε στο Αγιολόγιο τής Ορθοδόξου Εκκλησίας τον οσιακής βιοτής και πολιτείας Ιερομόναχο, Ιερώνυμο Σιμωνοπετρίτη.

.—Ισχυρός σεισμός μεγέθους 6,1 Ρίχτερ σημειώθηκε στις 9.23 π.μ. στον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Κρήτης και Αντικυθήρων. Σύμφωνα με το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο τού Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, το επίκεντρο τού σεισμού εντοπίστηκε στον θαλάσσιο χώρο 20 χλμ. νοτίως των Αντικυθήρων. Το εστιακό βάθος ήταν 56 χλμ. Ο σεισμός έγινε ιδιαίτερα αισθητός και στην Αττική και είχε μεγάλη διάρκεια.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση