,
,
6 Δεκεμβρίου
,
325 π.Χ..—Ο στόλος των Μακεδόνων παραπλέει τις ακτές τής Καρμανίας στον Περσικό κόλπο. Το πέρας τού ιστορικού πλου τού Ελληνικού Στόλου τού Μεγάλου Αλεξάνδρου υπό τον Ναύαρχο Νέαρχο, ήταν οι ακτές τής Καρμανίας και ακολούθως η είσοδος στον Περσικό Κόλπο όπου αγκυροβόλησαν στην Αρμοζεία (σημερινό Ορμούζ). Ο Νέαρχος ζήτησε να συνεχίσει τον πλου προς τις εκβολές των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη στον μυχό τού Περσικού Κόλπου. Με τον τρόπο αυτό θα είχε τη δυνατότητα να αναπλεύσει τον παραπόταμο τού Τίγρη, τον Πασιτίγρη και να φθάσει στον τελικό προορισμό του, τα Σούσα. Στα τέλη Ιανουαρίου τού 324 π. Χ., ο Νέαρχος έφθασε στις εκβολές τού Ευφράτη και αγκυροβόλησε στην πόλη Διριδώτη τής Βαβυλωνίας.
1087.—Ήταν ανήμερα τής εορτής τού Αγίου Νικολάου, όταν ο φονικός Εγκέλαδος έπληξε την Βασιλεύουσα. Τα 6,5 Ρίχτερ ήταν αρκετά γιά να κατεδαφίσουν πλήθος οικιών και δημοσίων κτηρίων, θάβοντας στα ερείπια πολλούς ανθρώπους.
1440.—Ο Φραντζής εστάλη στη Λέσβο όπου φρόντισε γιά τον αρραβώνα τού τελευταίου μας Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου με την Αικατερίνη Κατελούζου. «[…]Τῇ στ΄ τοῦ Δεκεμβρίου μηνός τοῦ ἔτους 1440, προσετάχθην ἀνελθεῖν εἰς Λέσβον, ἔνθα καὶ κατέστησα ἵνα εἰς γυναῖκα λάβῃ ὁ δεσπότης Κύρης Κωνσταντῖνος καὶ αὐθέντης μου τὴν Κυρίαν Αἰκατερῖναν, θυγατέρα τοῦ τῆς εἰρημένης νήσου αὐθέντου Κύρ Νοταρᾶ Παλαιολόγου τοῦ Κατελιούτζη καὶ τοῦ γάμου τὴν μνηστείαν ἐποίησα».
1631.—Μεταφορά στάχτης από έκρηξη τού Βεζούβιου, κοντά στην Νάπολη τής Ιταλίας, δημιουργεί στρώμα επικαλύψεως 5 εκατοστών στον Βόλο.
1657.—Ὁ ἅγιος Νικόλαος Καραμάνος, ἀπαγχονίσθηκε στή Σμύρνη.
1691.—Ο Ενετός προδότης Δελλαρόκα (ή καπιτάν Λουκά ντε λα Τζόκα), προδίδει και παραδίδει το φρούριο τής Γραμβούσας Κρήτης στους τούρκους. Πολλοί Κρήτες τότε αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στον Μοριά. «[…] Πλὴν ἡ νησὶς αὕτη, συνεπείᾳ προδοσίας τοῦ Ναπολιτάνου Καπιτὰν Λουκᾶ ντέλλα Τζόκα παρεδόθη εἰς τοὺς τούρκους τὴν 6ην Δεκεμβρίου 1691 καὶ ἠχμαλωτίσθη ὁ Διοικητὴς Φραγκῖσκος Ντονᾶ ὤς καὶ ἡ φρουρὰ ἀποτελουμένη ἀπὸ 600 περίπου ἄνδρας»
1821.—«Μάχη εἰς τὸ χωρίον Σταυρόν τῆς Κρήτης, καθ’ ἥν ἐφονεύθη ὁ Γεν. ἀρχηγός τῆς μάχης Γ. Δασκαλάκης ἤ Τσελεπής, ὅν διεδέχθη ὁ Σήφακας. Νίκη τούρκων στρατηγούμενων ὑπό Μουσταφάπασα». Στο χωρίον Σταυρόν Κρήτης οι Έλληνες μάχονται εναντίον των τούρκων υπό τον Μουσταφά μπέη. Κατά την μάχη φονεύεται (5 ἤ 6/12), ο οπλαρχηγός Δασκαλάκης ή Τσελεπής και οι τούρκοι κερδίζουν την μάχη. Ο Δασκαλάκης, ως εγγονός τού Δασκαλογιάννη, αρχηγού τής Κρητικής Επαναστάσεως τού 1770, ακολουθώντας την γραμμή αίματος θυσιάστηκε και αυτός όπως και ο παππούς του γιά την απελευθέρωση τής Κρήτης. Ορισμένοι ορίζουν ως τόπο θυσίας τού Τσελεπή όχι τον Σταυρό, αλλά έναν οικίσκο που ανήκει περισσότερο στη συνοικία τού Βαμβακάδου κοντά σε κάποια πλαγιά μεταξύ Βαμβακάδου και Σταυρού. Ανεξαρτήτως θέσεως και ημερομηνίας, το βέβαιο είναι ότι ο εγγονός τού Δασκαλογιάννη πολέμησε ως αρχηγός και σκοτώθηκε γιά την απελευθέρωση τού Σελίνου από τους τούρκους κατακτητές στην επανάσταση τού 1821.
1826.—«Ἐξῆλθον τῆς Ἀκροπόλεως Ἀθηνῶν ξιφήρεις οἱ Εὐμορφόπουλος, Φαβιέρος καὶ Κριεζώτης, καὶ ἐπιτεθέντες κατὰ τῶν χαρακωμάτων τοῦ Μεχμὲτ Ῥεσίτ πασᾶ Κιουταχῆ, ἐφόνευσαν πολλούς». Κατά την διάρκεια πολιορκίας τής Ακροπόλεως, τέτοιου είδους καταδρομικές έξοδοι ήταν συνήθεις γιά λόγους ανεφοδιασμού.
.—Οἱ τοῦρκοι ὑφίστανται ἀκόμη μία ἧττα σὲ μάχη ποὺ πραγματοποιήθηκε στὴ θέση Φοντάνα. Ἀρχηγός τῶν Ἑλλήνων ἦταν ὁ Γεώργιος Καραϊσκάκης ἔχοντας στὸ πλευρὸ του τὸν ἀτρόμητο Νικηταρᾶ (Νικήτα Σταματελόπουλο). Εἶχε προηγηθεῖ ἡ συντριπτικὴ ἧττα τῶν τουρκαλβανῶν ἀπό τοὺς Ἕλληνες ὑπό τὸν πολέμαρχο Γεώργιο Καραϊσκάκη στὴν Ἀράχωβα, ἀλλά οἱ ἀψιμαχίες συνεχίζονταν.
1827.—«Ἄφιξις Ἄστυγγος μὲ τὴν «Καρτερία» ἔναντι Βασιλαδείου τοῦ Μεσολογγίου».
.—«Ἀναχώρισις πολλῶν Αἰγυπτιακῶν πλοίων βλαβέντων κατὰ τὴν ἐν Ναυαρίνῳ ναυμαχίαν εἰς Ἀλεξάνδρειαν πρὸς ἐπισκευήν».
1828.—«Ἀναχώρησις Πρέσβεων Κωνσταντινουπόλεως, Ἀγγλίας, καὶ Γαλλίας, ἐκ Πόρου».
1866.—Επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα και μία εξαιρετικής εντάσεως καταιγίδα, σαρώνουν το νησί τής Κεφαλλονιάς.
1878.—Απεβίωσε ο σημαντικός ζωγράφος Θεόδωρος Βρυζάκης. Μεταξύ των έργων του είναι και ο περίφημος πίνακας «Η έξοδος τού Μεσολογγίου». Ο Βρυζάκης απεικόνισε με εξαιρετική ευαισθησία γεγονότα τής Επαναστάσεως τού 1821. Στη διάρκεια τής καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας έλαβε μέρος σε πολλές διεθνείς εκθέσεις (Παγκόσμια Έκθεση Παρισιού 1855, Διεθνής Έκθεση Λονδίνου 1862, Ολύμπια 1870) και απέσπασε διακρίσεις (Α΄ βραβείο στην Διεθνή Έκθεση τής Βιέννης τού 1853 γιά το έργο “Η Έξοδος τού Μεσολογγίου” και αργυρό βραβείο β΄ τάξεως στα Ολύμπια τού 1870 γιά τη λιθογραφία του με θέμα το “Στρατόπεδο τού Καραϊσκάκη“).
1902.—Οι αρχές ανακαλύπτουν πλαστά χαρτονομίσματα των 100 δραχμών τα οποία κυκλοφόρησαν στην Αθήνα.
1903.—Ο Γεώργιος Θεοτόκης, αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση τής χώρας στη θέση τού προκατόχου του Δημητρίου Ράλλη.
1904.—Οι Μακεδονομάχοι Αριστ. Μαργαρίτης και Μιχαήλ Βάρδας, από την περιοχή τού Τσερίλοβο όπου βρίσκονταν, πληροφορήθηκαν ότι ο κτηνώδης βούργαρος Κόλε θα περάσει εκείνη την ημέρα από την Μονή Αγίου Νικολάου, οπότε και έσπευσαν να τον προϋπαντήσουν… Έμαθαν όμως ότι ορισμένοι βουργαρόφρονες είχαν προδώσει στον Κόλε την παρουσία τους εκεί, γι’ αυτό και το απόγευμα τής ίδιας μέρας ξεκίνησαν εκκαθαριστική επιχείρηση στο χωριό (Τσερίλοβο). Οι τρεις βουργαρόψυχοι τού χωριού που έφεραν την ευθύνη γιά την δολοφονία είκοσι τριών Ελλήνων κατοίκων του, αντιμετώπισαν την σκληρή δικαιοσύνη εμπρός στις κάννες των Μακεδονομάχων μας.
1912.—Ο Ελληνικός στρατός μάχεται σθεναρώς εναντίον των τούρκων στην Βόρειο Ήπειρο.
.—Ἔναρξη ἐπιθετικῶν ἐνεργειῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ ἐναντίον τοῦ ὀχυρωμένου στρατοπέδου τῶν τούρκων στὸ Κλαπᾶδο τῆς Λέσβου. Ἡ ἐπίθεση ὑποστηρίχθηκε ἀπὸ τὶς εὔστοχες βολὲς τοῦ πυροβολικοῦ, καθὼς καὶ τῶν πλοίων τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ ποὺ βρίσκονταν στὰ ἀνοιχτά τῆς Πέτρας. Δύο ἡμέρες μετὰ θὰ ὑπογραφῇ τὸ πρωτόκολλο παραδόσεως.
.—Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς μάχης, μεταξὺ τῶν τραυματιῶν εἶναι καὶ ὁ Κύπριος Μακεδονομάχος, Γεώργιος Ἀργυρίου, ὁ ὁποῖος στὸν Μακεδονικὸ Ἀγῶνα ἔδρασε στὴν περιοχὴ Μοναστηρίου – Μοριχόβου ὡς ὁμαδάρχης στὰ σώματα τῶν Ἑμμανουὴλ Κατσίγαρη, Παναγιώτη Γερογιάννη καὶ Γεωργίου Βολάνη. Μὲ τὴ λήξη τῶν Βαλκανικῶν πολέμων τὸ 1913, ἐγκαταστάθηκε ὁριστικὰ στὸ Κιλκὶς ὅπου καὶ δημιούργησε πολυμελὴ οἰκογένεια.
.—Συνεχίζεται η σφοδρή επίθεση τού τουρκικού πυροβολικού από τα οχυρά τού Μπιζανίου κατά των υψωμάτων τού Προφήτη Ηλία, τα οποία κατείχαν μονάδες τού Ελληνικού στρατού. Το ύψωμα 1.076 Προφήτης Ηλίας, τελικά δεν κατελήφθη από τον τουρκικό στρατό αλλά παρέμεινε έως το βράδυ τής 6ης Δεκεμβρίου, υπό των έλεγχο ενός ουλαμού 100 Ευζώνων, φρουρούμενο από 5 μικτούς λόχους τριών διαφορετικών συνταγμάτων.
.—Ὁ 3ος λόχος τοῦ 1ου συντάγματος πεζικοῦ τῆς ΙΙ Μεραρχίας, χάνει κατὰ τὴν διάρκεια τῆς μάχης τοῦ Προφήτη Ἠλία τοὺς ἱκανότατους μαχητές, Σῶζο Χριστόδουλο ἀπό τὴν Κύπρο, (δήμαρχο Λεμεσσοῦ καὶ βουλευτή) καὶ τὸν Ἄγγλο Φιλέλληνα, Νιούμπολντ Πάλμερ. Σχεδὸν 2.000 Κύπριοι πολέμησαν στὰ διάφορα μέτωπα τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Ἠπείρου στοὺς Βαλκανικούς πολέμους (1912-13). Ἀνάμεσα στοὺς Κύπριους ἀγωνιστές περιλαμβάνονται καὶ πολλὰ σημαίνοντα πρόσωπα τῆς κυπριακῆς κοινωνίας, ὅπως ὁ ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος Μυριανθεὺς (ποὺ τιμήθηκε μὲ ἀνώτερα παράσημα γιὰ τὴ συμμετοχή του) καὶ ὁ δημοσιογράφος καὶ βουλευτής τῆς Λάρνακας, Εὐάγγελος Χατζηιωάννου. Ὅταν χρόνια μετά, τὸ ἑλληνικὸ κράτος θέλησε νὰ δώσῃ τιμητικὴ σύνταξη σὲ 700 παλαίμαχους τῶν Βαλκανικῶν πολέμων, ἐκεῖνοι ἀπάντησαν: “[…] Ἐμεῖς καταταγήκαμε ὡς ἐθελοντὲς πολεμιστὲς γιὰ νὰ ὑπερασπιστοῦμε τὰ δίκαια τῆς Μεγάλης Μάνας Ἑλλάδας. Δὲν θέλουμε καμμία ἀμοιβή”. Ὁ Φιλέλληνας Νιούμπολντ, ἀποτέλεσε ἐμβληματικὴ μορφὴ γιὰ τοὺς συναδέλφους του στρατιῶτες, ποὺ τὸν λάτρεψαν καὶ τὸν κράτησαν βαθιὰ μέσα στὴν ψυχὴ τους, καθὼς ὑπῆρξε γι΄αὐτοὺς πρότυπο μαχητή.
.—Στις μάχες τού Μπιζανίου πίπτει μαχόμενος ο μακεδονομάχος και δικηγόρος στο επάγγελμα, Γεώργιος Στ. Παυλακάκης. Ήταν Σιφνο-Σφακιανός στην καταγωγή.
1915.—Συγκροτείται στη Θεσσαλονίκη η Επιτροπή Εθνικής Αμύνης, από φανατικούς βενιζελικούς (Ζυμβρακάκη, Μαζαράκη, Αργυρόπουλο, Ζάννα, Χριστοδούλου), με σκοπό να σύρει τη νόμιμη Ελληνική βασιλική κυβέρνηση των Αθηνών που έως τότε τηρούσε ουδετερότητα, στο πλευρό τής Αντάντ. Η “Άμυνα” είχε από την πρώτη στιγμή την άφθονη υλική και οικονομική υποστήριξη τού Γάλλου στρατηγού Σαράϊγ. Τον Σεπτέμβριο τού 1916 υπό τον Γεώργιο Κονδύλη, «τής αμύνης τα παιδιά» θα προβούν σε εγκληματικές πράξεις κατά των κατοίκων τής Χαλκιδικής.
.—(π.ημ.) Εκλογές παρωδία στη χώρα, με το κόμμα των Φιλελευθέρων να ανακοινώνει ότι θα απέχει, και τον Βενιζέλο, μετά τα αποτελέσματα, να καταγγέλει ως σκευωρία το μικρό ποσοστό ψηφοφόρων που έλαβαν μέρος στις εκλογές. Μετά τις εκλογές τού Μαΐου τής ίδιας χρονιάς, ο Βενιζέλος και οι Φιλελεύθεροι αναδείχθηκαν νικητές, κερδίζοντας 186 από τις συνολικά 316 έδρες. Τον Σεπτέμβριο τού 1915 ακολούθησε η διαφωνία Κωνσταντίνου Α΄ και Βενιζέλου σχετικά με το θέμα τής ουδετερότητας, ο δεύτερος δήλωσε παραίτηση γιά δεύτερη φορά και αντικαταστάθηκε από τον Αλέξανδρο Ζαΐμη. Τελικά η κυβέρνηση καταψηφίστηκε και κλήθηκε να αναλάβει την πρωθυπουργία ο Σκουλούδης. Μη κατορθώνοντας όμως και αυτός να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης, προκηρύχθηκαν νέες εκλογές οι πραγματοποιήθηκαν στις 6 Δεκεμβρίου 1915. Σε αυτές, οι βενιζελικοί αποφάσισαν να απόσχουν και με την επιλογή αυτή συντάχθηκε περίπου το μισό εκλογικό σώμα (ψήφισαν μόνο 334.945, ενώ τον Μάιο είχαν ψηφίσει 686.990). Νικητής αναδείχθηκε ο Γούναρης, αλλά κυβέρνηση σχημάτισε τελικά ο Σκουλούδης.
.—(π. ημ.)Διεξάγονται βουλευτικές εκλογές και στην Βόρειο Ήπειρο. Οι δέκα εκλεγέντες βουλευτές θα γίνουν δεκτοί με ενθουσιασμό από την Ελλαδική Βουλή. Είναι η δεύτερη φορά μέσα στο έτος, όπου οι Βορειοηπειρώτες αδελφοί εξέλεξαν τους βουλευτές εκπροσώπους τους γιά την Ελληνική Βουλή. Το σύστημα των εκλεκτόρων είχε επαναληφθεί και τον Μάΐο τής ίδιας χρονιάς, αλλά οι προηγούμενες κυβερνήσεις Γούναρη και Βενιζέλου, δεν τις θεώρησαν έγκυρες. Ο ίδιος μάλιστα ο Βενιζέλος είχε δηλώσει: «[…] ἐκλογάς ἐν Βορείῳ Ἠπείρῳ ἡ κυβέρνησις δὲν διέταξεν, ἐκλογαί ἐν Βορείῳ Ἠπείρῳ δὲν διεξήχθησαν».
1918.—Ο Γούναρης ενημερώνει τους εξόριστους στην Κορσική Μεταξά και Πεσμαζόγλου, ότι η αναχώρηση – απόδρασή τους γιά τὴν Σαρδηνία είχε καθοριστεί γιά το απόγευμα τής επομένης (7/12 ν. ημ.). Ο Ίων Δραγούμης αποφάσισε να μην τους ακολουθήσει αλλά να επαναπατρισθεί, λέγοντας ότι δεν είχε να φοβηθεί διώξεις από τους Βενιζελικούς. Ο Ιωάννης Μεταξάς κατέγραψε στο ημερολόγιό του τη σκηνή τού αποχωρισμού από την οικογένειά του που παρέμεινε πίσω στην Κορσική ως εξής: «[…]αποχαιρετώ τα παιδιά. Δεν τα φιλώ πολύ γιά να μην υποψιασθούν – …Πηγαίνουν να κοιμηθούν. Γεμίζω τις τσέπες μου με είδη. Με Λέλαν (τη σύζυγό του) μόνοι, συγκίνησις. Μού λέγει: «Μωρέ, γι’ αυτό σε ήθελα, γι’ αυτό σε πήρα, γιατί σε ήξερα πως μπορείς να είσαι θαρραλέος, ανδρείος».- Αυτή θαρραλέα, ηρωική. Αποχαιρετώμεθα. Εξέρχομαι δωματίου, με ακολουθεί έως κεφαλήν μικράς σκάλας· κατέρχομαι ολίγα σκαλιά. Με καλεί, τελευταίον θερμό φιλί».
1919.—Ο Ελληνικός στρατός στη Μικρά Ασία δρα με περιπόλους εναντίον των τούρκων.
1920.—Από την Αργυρούπολη τού Πόντου, αρχίζει το ταξίδι δίχως επιστροφή γιά πολλούς Έλληνες εξόριστους στα εγκληματικά Τάγματα Εργασίας. Ήδη από την πρώτη τού μήνα (βλ. ημερ.), είχε ανακοινωθεί στους κατοίκους τής πόλεως ότι εξορίζονται όλοι οι άντρες ηλικίας 20-50 ετών στο Ερζερούμ (Θεοδοσιούπολη).
.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία επικρατεί ηρεμία.
1921.—Η Ελληνική στρατιά στη Μικρά Ασία δέχεται επιθέσεις από τουρκικά στρατεύματα.
1923.—Κατόπιν συνεδριάσεως τής Συνόδου εξελέγη νέος Οικουμενικός Πατριάρχης ο Γρηγόριος Ζ΄ ο Ζερβουδάκης, γνωστός ως Παπαδοσταυριανός. Από την πλευρά τού πατέρα του είχε καταγωγή από την Κρήτη, ενώ από την μητέρα του είχε καταγωγή από τη Σίφνο. Η ενθρόνισή του έγινε στις 30 Δεκεμβρίου. «[…] Ἡ πρώτη πράξις τοῦ Γρηγορίου Ζ΄ ὑπῆρξεν ἡ παῦσις τοῦ παπᾶ Εὐθύμ ὡς ἀποκρισαρίου, καὶ ἡ καθαίρεσις αὐτοῦ ἀπὸ τῆς Ἱερωσύνης. Οὗτος ὅμως, κατὰ Ἰούλιον 1924, κατέλαβε τὸν ναὸν τῆς Παναγίας Καφατιανῆς Γαλατᾶ, ἔνθα ἐγκατέστησε τὰ γραφεῖα καὶ τὰ κελλία αὐτοῦ, καθὼς ἀργότερον καὶ τὸν ναὸν τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, ἐπίσης ἐν Γαλατᾷ, λειτουργῶν ὡς ἀρχιερεὺς καὶ διαμορφώσας τὴν τουρκορθόδοξον Ἐκκλησίαν. Ὡσαύτως καθηρέθη τῆς Ἱερωσύνης, τὴν 10ην Μαΐου 1924, ὁ ἐν Ἀμερικῇ εὑρισκόμενος μητροπολίτης Χαλδίας Βασίλειος, ὅστις ἐκινήθη εἰς τὴν χώραν ἐκείνην πρὸς διοργάνωσιν ἐκκλησιαστικῆς μερίδος, ἄνευ τῆς εὐλογίας τοῦ οἰκουμενικοῦ πατριαρχείου».
1924.—Κατόπιν τής εκλογής νέου πάπα στο Βατικανό, οι κακόδοξοι ξεκινούν μία τεράστια προσπάθεια θρησκευτικής εισβολής στη Βόρειο Ήπειρο. Μπροστά στον μεγάλο κίνδυνο, το Πατριαρχείο εξαναγκάστηκε να δεχθεί και να χορηγήσει «Αυτοκέφαλο» στην αλβανική Εκκλησία, την οποία κατόπιν θα συνοδεύσει Συνοδική απόφαση (βλ. 23/2/1926).
1925.—Διατυπώνεται το αίτημα από οργανώσεις δημοσίων υπαλλήλων γιά 13ο μισθό εν όψει των εορτών των Χριστουγέννων.
.—Το καθεστώς Θεόδωρου Πάγκαλου επαναφέρει όλους τους δημόσιους υπαλλήλους, καθώς και τους αξιωματικούς που εκδιώχθηκαν μετά το 1920.
1936.—Θεμελίωση τού Σισμανόγλειου Φυματιολογικού Ινστιτούτου στα Μελίσσια από τον Κωνσταντίνο Ι. Σισμάνογλου. Οι Κωνσταντίνος και Αναστάσιος Σισμάνογλου, ακολουθώντας το παράδειγμα τού πατέρα τους, χρηματοδότησαν πολλά έργα τού Ελληνισμού στην Πόλη, παραχώρησαν δε το 1922 ένα μεγάλο κτήμα στην Καβάλα γιά τους πρόσφυγες τής Μικράς Ασίας, και ίδρυσαν δύο Αντιφυματιολογικά Ινστιτούτα με το όνομα “Σισμανόγλειο” στην Αττική και στην Κομοτηνή. Σημειωτέον ότι ο Αναστάσιος Σισμάνογλου πέθανε από φυματίωση.
1940.—Ο Ελληνικός στρατός (Α’ Σ.Σ.) απελευθερώνει τον λιμένα των Αγίων Σαράντα, τον οποίο ο Μουσολίνι είχε μετονομάσει σε «Πόρτο Έντα» πρός τιμήν τής κόρης του, συζύγου τού υπουργού των Εξωτερικών, κόμιτος Τσιάνο.
.—Το 5ο ΣΠ, στις 6 Δεκεμβρίου κατέλαβε τα υψώματα 1.150-1.400 και το χωριό Οντρίτσανη. Η πτώση τού υψώματος 669 είναι πλέον γεγονός.
1941.—Την νύχτα τής 6ης Δεκεμβρίου τού 1941, το βρετανικό υποβρύχιο «HMS Περσεύς» έκανε περιπολία στην επιφάνεια τού Ιονίου Πελάγους, μεταξύ τής Κεφαλλονιάς και τής Ζακύνθου. Ήταν η τελευταία περίπολος προτού επιστρέψει στη βάση του, στην Αλεξάνδρεια τής Αιγύπτου. Την σιωπή τής νύχτας διέκοψε ξαφνικά μία τεράστια έκρηξη, η οποία συγκλόνισε το υποβρύχιο από άκρη σε άκρη, βυθίζοντάς το στην σκοτεινή θάλασσα. Μοναδικός επιζών από τα εξήντα μέλη τού πληρώματος, ήταν ο Τζών Κέϊπς (John Capes), ο οποίος κατάφερε να αναδυθεί από μεγάλο βάθος!.. Το ναυάγιο τού «HMS Περσεύς» εντόπισε ο Κώστας Θωκταρίδης τα Χριστούγεννα τού 1997, προσθέτοντας ακόμα μία σημαντική ανακάλυψη στο πεδίο των καταδυτικών του αποστολών.
1942.—Αλβανοτσάμηδες τού Μαργαριτίου σε συνεργασία με κατοχικούς Ιταλούς, επιχείρησαν επίθεση εναντίον τού ελληνικού ορεινού χωριού Σπαθαραίοι. Οι Έλληνες αμύνθηκαν έχοντας αρχηγό τον Βασίλη Μπαλούμη. Μπροστά όμως στην υπεροπλία και την αριθμητική υπεροχή των αλβανοτσάμηδων και των Ιταλών, η άμυνα κάμφθηκε και ένα ακόμα ελληνικό ολοκαύτωμα ξεκίνησε. Τα κτήνη, αφού λεηλάτησαν στην κυριολεξία το χωριό, το παρέδωσαν στις φλόγες. Επιστρέφοντας στο Μαργαρίτι, πήραν μαζί τους τον ιερέα τού χωριού Νούτση Σπυρίδωνα, και τον Πρόεδρο Τσουμπή Βασίλειο, τους οποίους, όταν έφτασαν έξω από το χωριό Μαργαρίτι στην θέση “Μόρφι”, τους υπέβαλαν σε ανήκουστα βασανιστήρια και στο τέλος τους εκτέλεσαν. Μαζί με τους δύο άτυχους άνδρες, εκτελέστηκαν επίσης οι Έλληνες: Κυρούσης Παναγιώτης, Ταρασούτης Χρήστος και Τσαλούκας Πασχάλης. Αφού τους έσφαξαν, άφησαν τα λείψανά τους βορά στα άγρια ζώα.
.—Ιταλοί και αλβανοί εκτελούν στην Παραμυθιά Έλληνες πατριώτες. Επί δικτατορίας Θεόδωρου Πάγκαλου, όταν βασιλιάς των αλβανών ήταν ο Αχμέτ Ζώγου, είχε στείλει στην Αθήνα τον βουλευτή Αργυροκάστρου, Βασίλειο Μπαμίχα, (πρόσωπο διαβλητό λόγω τής αναμείξεώς του σε οικονομικά σκάνδαλα). Αφού συναντήθηκε με τον Πάγκαλο και τον υπουργό Εξωτερικών Λουκά Κανακάρη-Ρούφο, ο Μπαμίχας πέτυχε την εξαίρεση τής ανταλλαγής των τσάμηδων. Επίσης η ελληνική κυβέρνηση υποσχέθηκε ότι θα διέλυε (!..) τους βορειοηπειρωτικούς συλλόγους, ως έκφραση καλής θελήσεως!.. Η συγκεκριμένη πολιτική συνεχίστηκε και μετά την πτώση τού καθεστώτος Πάγκαλου, και έτσι οι Τσάμηδες παραμένοντας στην Ελλάδα, έγιναν όργανα τής ιταλικής πολιτικής και φυσικά τού συστηματικώς καλλιεργούμενου (έως σήμερα) αλβανικού μεγαλοϊδεατισμού.
1944.—Στην Κυψέλη, κοντά στο «Ίλιον-Τρωάς» όπου στεγάζονταν το στρατηγείο των σλαβοφρόνων, συνεδριάζει η Εκτελεστική Επιτροπή των κομμουνιστών γιά να εκτιμήσει την κατάσταση μετά την πρώτη μεγάλη επίθεση γιά κατάληψη τής χώρας μας.
.—Τις πρώτες πρωινές ώρες οι κομμουνιστές, επειγόμενοι να εκκαθαρίσουν την κατάσταση στην Αθήνα, εξαπολύουν επιθέσεις ευρείας κλίμακας εναντίον των στρατώνων Μακρυγιάννη, τού Β΄ Αστυνομικού Τμήματος Πλάκας, τού Τμήματος Μεταγωγών Χωροφυλακής καθώς και άλλων περιοχών. Γιά τον σκοπό αυτό η κομμουνιστική διοίκηση διέθεσε ολόκληρη την Ι Ταξιαρχία της των ανατολικών συνοικιών, αποτελούμενη από δύο συντάγματα, τα τάγματα των οποίων συγκεντρώθηκαν στις συνοικίες Π. Σφαγείων, Κουκακίου, Πετραλώνων, Πλάκας και Δουργουτίου.
.—Λίγο μετά τις 05:00 το πρωί τής 6ης Δεκεμβρίου, υπό την κάλυψη τού σκότους, εκδηλώθηκε η επίθεση των κομμουνιστών εναντίον των στρατώνων Μακρυγιάννη, με πρωτοφανή από την πρώτη στιγμή σφοδρότητα, στρεφόμενη κατά των φυλακίων τής εξωτερικής γραμμής αμύνης. Στους στρατώνες Μακρυγιάννη η 1η και 2η γραμμή αμύνης επανδρώθηκε από δύναμη είκοσι πέντε Αξιωματικών και υπαξιωματικών και 200 οπλιτών.Το μισό τής δυνάμεως τηρήθηκε ως εφεδρεία στα υπόγεια τού διοικητηρίου, με αποστολή την ενίσχυση των φυλακίων τής εξωτερικής ζώνης. Η υπόλοιπη δύναμη τού Συντάγματος, διακοσίων περίπου οπλιτών, παρέμεινε στις αίθουσες τού διοικητηρίου σε επιφυλακή. Με το τέλος τής 5ης Δεκεμβρίου, είχαν ολοκληρωθεί όλες οι προετοιμασίες αμύνης και οι άνδρες βρίσκονταν στις θέσεις τους. Η απόφαση όλων, από τον διοικητή μέχρι τον τελευταίο χωροφύλακα να αντισταθούν μέχρις εσχάτων και να μην επιτρέψουν στον αντίπαλο να περάσει, ήταν ακλόνητη.
.—Το Τμήμα Μεταγωγών δέχθηκε σφοδρή επίθεση από όλες τις πλευρές στις 05:30 το πρωί. Παρά τού ότι οι αμυνόμενοι υστερούσαν σε οπλισμό, κατάφεραν να συγκρατήσουν γιά πολλές ώρες τους κομμουνιστές. Όταν αργά το απόγευμα τα πυρομαχικά είχαν εξαντληθεί, η εμφάνιση τμήματος Βρετανών αλεξιπτωτιστών διασκόρπισε τους κομμουνιστές. Τρείς οπλίτες έχασαν την ζωή τους και 17 τραυματίστηκαν.
.—Ημέρα εορτής τού Αγίου Νικολάου, στις 5:45 τα χαράματα, περίπου 1.500 κομμουνιστές αρχίζουν την επίθεση εναντίον τού Β’ Αστυνομικού Τμήματος Αθηνών στην Πλάκα, το οποίο έχουν περικυκλώσει. Η άμυνα κράτησε έως ότου τα πυρομαχικά των αμυνομένων τελείωσαν. Στις 11:00 τα πυρά σίγησαν, ενώ ο Διοικητής τού τμήματος όρθιος στο κλιμακοστάσιο προέτρεπε τους άνδρες του να αγωνισθούν μέχρις εσχάτων. Το Τμήμα έπεσε στα νύχια των σλαυοφρόνων κατόπιν προδοσίας από τους συνωμότες, Υπαστυνόμο Γ. Σούπου, Υπαρχιφύλακα β’ Κων. Βασιλάκη, σε συνεργασία με τον κομμουνιστή ιατρό Νικολακόπουλο. Οι ΕΛΑΣίτες αιχμαλώτισαν αριθμό αστυνομικών, ενώ ορισμένοι μέσα στην σύγχυση, πέτυχαν να διαφύγουν. Ο διοικητής τού Τμήματος, 3 αστυνόμοι, 1 υπαστυνόμος, 2 αρχιφύλακες και 1 αστυφύλακας, δολοφονήθηκαν την 7η και την 8η Δεκεμβρίου. Προηγουμένως όμως υπέστησαν ανείπωτα βασανιστήρια [ορισμένοι οι οποίοι είχαν χρυσά δόντια, τους τα ξερίζωσαν με τανάλιες και μαχαίρια πριν από την σφαγή τους…] Ακριβώς τα ίδια υπέστησαν τα υπόλοιπα Α.Τ. και οι άνδρες τους…
.—Συνεχίζονται οι πολύνεκρες συγκρούσεις στην Αθήνα γνωστές ως Δεκεμβριανά. «Η μεταξύ πλατείας Λαυρίου και λεωφόρου Αλεξάνδρας περιοχή, κατέστη πεδίον λυσσωδών μαχών». Κατόπιν διαταγής εγκαταλείφθηκαν πολλά αστυνομικά τμήματα, το Αρχηγείο Χωροφυλακής, η Γενική Ασφάλεια και η Σχολή Ευελπίδων, γιά να συγκεντρωθούν οι εθνικές δυνάμεις στο κέντρο τής πόλεως και να τηρήσουν αποφασιστική άμυνα, σε αναμονή τής παρασκευαζομένης εκκαθαριστικής αντεπιθέσεως.
.—Μπροστά στην κρισιμώτατη κατάσταση που σαφώς διαγραφόταν και τον κίνδυνο ολοσχερούς καταλήψεως τής πόλεως των Αθηνών από τους κομμουνιστές εάν οι βρετανικές δυνάμεις εξακολουθούσαν να αδρανούν, ο στρατηγός Σκόμπυ έχοντας ήδη την εξουσιοδότηση τής κυβερνήσεως, έκρινε ότι έφτασε ο χρόνος γιά ενεργή παρέμβαση με τις δυνάμεις που είχε στην διάθεσή του.
.—Ο φρικτός θάνατος τού ιερέα Σαράντη Μεσσάδου. Ο άτυχος εφημέριος στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών, απήχθη από κομμουνιστές αντάρτες τού ΕΛΑΣ και σφαγιάστηκε ως αμνός. Ήταν ένα από τα εκατοντάδες θύματα ιερέων, εκείνες τις ημέρες (…)
1971.—Αρχίζουν οι εργασίες Σεισμικών Ερευνών γιά τα πετρέλαια τής Θάσου. Η ερευνητική γεώτρηση «Ανατολική Θάσος-1» υπήρξε άκαρπη και εγκαταλείφθηκε.
1990.—Απεβίωσε ένας από τους σημαντικότερους εκπρόσωπους τής Ελληνικής ροκ μουσικής σκηνής, ο Παύλος Σιδηρόπουλος. Από την πλευρά τού πατέρα του καταγόταν από τον Πόντο και γεννήθηκε το 1948 στην Αθήνα.
1991.—Αποφυλακίζεται ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών τού ΠΑ.ΣΟ.Κ και επίτιμος εισαγγελέας Εφετών, Νικ. Αθανασόπουλος, ο οποίος εξέτισε τα 3/5 τής ποινής του. Είχε καταδικαστεί γιά απάτη εκατοντάδων εκατομμυρίων δραχμών στην υπόθεση τού γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού, με φυλάκιση 3,5 ετών. Να σημειωθεί ότι στο Συνέδριο τού ΠΑ.ΣΟ.Κ τον Σεπτέμβριο τού 1990, και ενώ ήταν έγκλειστος στις φυλακές λόγω τής απάτης, τα μέλη τον εξέλεξαν στην Κεντρική Επιτροπή τού κόμματος (…)
.—Την ίδια ημέρα, ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης δηλώνει ότι το αίτημα τής Ελλάδος γιά ένταξη στην Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση (ΔΕΕ), είναι καταλυτικό. Τελικώς, η ένταξη τής χώρας μας στον διεθνή οργανισμό αμυντικής συνεργασίας Δυτικής Ευρώπης, θα συμβεί το 1995.
1994.—Εκρήξεις βομβών στην Γ’ ΔΟΥ Αθηνών, στην συμβολή των οδών Πατησίων και Κότσικα, και άλλη μία στην Εφορία Κεφαλαίου στην διασταύρωση των οδών Σατωβριάνδου και Σωκράτους. Τις επιθέσεις απέδωσαν στις συνεργαζόμενες (πλέον) τρομοκρατικές οργανώσεις, «ΕΛΑ» και «1η ΜΑΗ».
2011.—Η Λούκα Κατσέλη σε τηλεοπτικό διάλογο στην εκπομπή ΑΝΑΤΡΟΠΗ τού Κώστα Πρετεντέρη, δήλωσε ότι το 1Ο Μνημόνιο πρόλαβε να το ξεφυλλίσει γιά 3 ώρες ένα Σάββατο πρωί [αλλά το υπέγραψε…]
2015.—Οι Παμμακεδονικές Ενώσεις Υφηλίου υπογράφουν επιστολή με παραλήπτη τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, μέσω τής οποίας τού ζητούν να πράξει το καθήκον του προς τον ελληνισμό και να προστατέψει την νεολαία μας από την διαστρέβλωση τής ιστορίας που προωθεί ο Αντώνης Λιάκος. «Όλοι οι Έλληνες» γράφουν στην επιστολή, «αλλά ιδιαίτερα εμείς οι Μακεδόνες είναι αδύνατον να δεχθούμε να δηλητηριάζονται οι νέοι μας με τις απαράδεκτες και ανιστόρητες ιδέες τού εθνομηδενισμού. Στηρίξτε τον ελληνισμό απομακρύνοντας τον κ. Λιάκο από την νευραλγική θέση που τον όρισε ο κ. Φίλης.» Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Αλ6ς πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων την επιστολή.
2017.—Ο Ταγίπ Ερντογάν είναι ο πρώτος Πρόεδρος τής τουρκίας που επισκέπτεται την Ελλάδα ύστερα από 65 χρόνια. Η «ατζέντα» τής συναντήσεως περιλαμβάνει το λεγόμενο «προσφυγικό» και την συμφωνία Ε.Ε.-τουρκίας, το Κυπριακό, την προοπτική εντάξεως τής τουρκίας στην Ε.Ε., τις εμπορικές συναλλαγές, τις οικονομικές σχέσεις Ελλάδος- τουρκίας, κ.α.
.—Αγωγή κατά τού ελλαδικού κράτους καθώς δεν αναλαμβάνει την αποκατάσταση τής υγείας και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη τής Μυρτούς Κοτρώτσου, κατέθεσε η μητέρα της. Η Μυρτώ είναι το κορίτσι που ενώ βρισκόταν στην Πάρο τον Ιούλιο τού 2012 με την οικογένειά της, δέχτηκε επίθεση από Πακιστανό, ο οποίος αφού τής διέλυσε το κεφάλι, ακολούθως την βίασε. Από τότε η Μυρτώ, αφού κατόρθωσε να επιζήσει, διανύει έναν Γολγοθά με την οικογένειά της μιάς και είναι τετραπληγική με απώλεια ομιλίας. Σχετικά με την οικονομική βοήθεια από το κράτος, οι αρμόδιοι απάντησαν ότι εάν ο δράστης ήταν Έλληνας, η κατάσταση θα ήταν διαφορετική!.. Επειδή όμως η Ελλάδα δεν έχει υπογράψει κάποια διμερή σύμβαση με το Πακιστάν, χώρα καταγωγής τού εγκληματία, δεν μπορεί να αναλάβει τα ιατρικά έξοδα τής Μυρτούς…
.—Απορρίφθηκαν από την Ολομέλεια τής Βουλής και οι 87 άρσεις ασυλίας βουλευτών. Πρόκειται γιά τον υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, Χρήστο Σπίρτζη, την πρόεδρο τής Επιτροπής «Πόθεν Έσχες» τής Βουλής, Τασία Χριστοδουλοπούλου και το μέλος τής Επιτροπής και βουλευτή τού ΣΥΡΙΖΑ, Σπύρο Λάππα, τον βουλευτή των ΑΝΕΛ Κωνσταντίνο Κατσίκη, και άλλους 83 εν ενεργεία βουλευτές. Σημειώνεται ότι η εισήγηση τής Επιτροπής Δεοντολογίας προς την Ολομέλεια ήταν αρνητική γιά όλες τις άρσεις ασυλίας.
2018.—Στην απόφασή της να ακολουθήσει την διαδικασία καταχώσεως γιά τον Ναό τής Αφροδίτης, το σημαντικό υστεροαρχαϊκό οικοδόμημα που αποκαλύφθηκε μεταξύ δύο πολυκατοικιών στην πλατεία Αντιγονιδών, στο κέντρο τής Θεσσαλονίκης, επιμένει η ΙΣΤ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων τού υπουργείου Πολιτισμού. Διευκρινίστηκε ότι η κατάχωση τού ναού θα είναι μερική και προσωρινή, μέχρι να ξεκαθαριστεί εάν και με ποιόν τρόπο μπορεί αυτός να αναδειχθεί. Γιά να υλοποιηθεί το σχέδιο τής Εφορείας Αρχαιοτήτων, πρέπει να φθάσει στο τέλος της η δικαστική διαμάχη γιά την απαλλοτρίωση τού οικοπέδου.
.—Ο σκοπιανός πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ, απαντώντας στην ερώτηση «πώς αισθανθήκατε το πρωί στο κοινοβούλιο που ψήφισαν 80 βουλευτές γιά τις αλλαγές στο Σύνταγμα με αποτέλεσμα τα παιδιά τους να καταγράφονται ως Βορειομακεδόνες», απάντησε: «Ούτε εγώ, ούτε εσείς, ούτε τα παιδιά μου, θα είμαστε Βόρειο-Μακεδόνες. Έχουμε ένα πρόθεμα, το ‘Βόρεια’, αλλά παραμένουμε ‘’Μακεδονία’’. Δεν υπάρχει άλλη χώρα με αυτό το όνομα.»…
.—Το αποτέλεσμα από τις ‘’πορείες’’ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη γιά την επέτειο θανάτου τού Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ήταν, εκτός από τις γνωστές συγκρούσεις με τα ΜΑΤ, να τυλιχτεί στις φλόγες το εργοτάξιο τού Μετρό στην Αθήνα και να υποστεί σημαντικές ζημιές διαμέρισμα τού πρώτου ορόφου στην οδό Σπυρίδωνος Τρικούπη, από πυρκαγιά που ξέσπασε.
2019.—Εκλήθη στο υπουργείο των Εξωτερικών ο Λίβυος πρέσβης, καθώς έληξε τα μεσάνυχτα τής προηγούμενης μέρας το τελεσίγραφο τής ελλαδικής κυβερνήσεως γιά παράδοση τής συμφωνίας μεταξύ Άγκυρας – Τριπόλεως. Ως εκ τούτου, τού ανακοινώθηκε η απέλασή του και μέχρι την Κυριακή το βράδυ πρέπει να έχει εγκαταλείψει την Αθήνα καθώς είναι ανεπιθύμητο πρόσωπο (persona non grata). Με αυτή την κίνηση εντυπωσιασμού, η ελλαδική κυβέρνηση απέλασε τον πρέσβη τής Λιβύης στην Αθήνα, αλλά «ξέχασε» να απελάσει και τον πρέσβη τής τουρκίας γιά τον ίδιο ακριβώς λόγο. Από αυτή την στάση, προκύπτει ότι η ελλαδική κυβέρνηση ενοχλήθηκε από την πράξη τής Λιβύης να υπογράψει την συμφωνία με την τουρκία, αλλά δεν ενοχλήθηκε από την πράξη τής τουρκίας να υπογράψει την ίδια συμφωνία με την Λιβύη…