,
,
7 Δεκεμβρίου
.
1446.—Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος με τον αδελφό του Θωμά, συνεχίζουν να αμύνονται τής επιθέσεως των οθωμανικών ορδών τού Μουράτ Β΄, στα Εξαμίλια τής Πελοποννήσου. Στο τέλος τού καλοκαιριού τού 1446, ο Μουράτ Β΄ αποφάσισε να βγεί από την απομόνωσή του και να αναλάβει ενεργό δράση. Πρώτη του ενέργεια ήταν να στραφεί κατά τού Κωνσταντίνου που τόλμησε να αμφισβητήσει την κυριαρχία του. Έτσι, τον Νοέμβριο εμφανίσθηκε επικεφαλής ενός μεγάλου στρατού στην Ελλάδα, κατακτώντας όσες περιοχές είχε απελευθερώσει ο Κωνσταντίνος, ο οποίος μετά την επίθεσή του στις βενετικές κτήσεις δεν μπορούσε να περιμένει καμμία βοήθεια από την Δύση. Αποφάσισε μαζί με τον αδελφό του Θωμά να κρατήσει άμυνα στα τείχη τού Εξαμιλίου. Ἀντεξαν έως τις 10 Δεκεμβρίου.
1733.—Αρχίζουν να εντείνονται τα προσεισμικά φαινόμενα στην περιοχή μεταξύ των νήσων Πάρου και Σίφνου. Ήδη από τον Οκτώβριο είχαν αρχίσει κάποιοι προσεισμοί, οι οποίοι θα ενταθούν δύο ημέρες μετά, με τελικό αποτέλεσμα την καταστροφή τής 12ης Δεκεμβρίου (βλ. ημ.).
1803.—Ο Σουλιώτης Βέϊκος Ζάρμπας βγήκε από το Κούγκι και άρχισε διαπραγματεύσεις με τον Τσάμη Αγά Μπάλιο Χούσο. Παρ’ όλη την ανδρεία, τις νυχτερινές εφόδους και τις ηρωικές επιθέσεις των Σουλιωτών (τέσσερα χρόνια μετά την αρχή τής πολιορκίας τους), οι τούρκοι πάτησαν το Σούλι με προδοσία. Υπεύθυνο οι Σουλιώτες θεώρησαν τον Κουτσονίκα τον οποίο κατηγόρησαν ως προδότη και συνεργό. Οπισθοχωρώντας, συμπτύχθηκαν στην Εκκλησία τού Αγίου Δονάτου, ενώ τα νώτα τους προστατεύονταν από τον καλόγερο Σαμουήλ ο οποίος με εξακόσια παλικάρια κρατούσε το κάστρο τής Αγίας Παρασκευής στο Κούγκι.
1821.—Ἐκλέγεται Πρόεδρος τῆς Πελοποννησιακῆς Γερουσίας ὁ Δημήτριος Ὑψηλάντης. Σὰν σήμερα (ἀφοῦ μετὰ ἀπό ἐσκεμμένη καθυστέρηση προσήλθαν τὴν 1η/12ου στὸ Ἄργος καὶ οἱ Ἀχαιοὶ προύχοντες), ἡ Συνέλευση μὲ ψήφισμα συνέστησε διοίκηση ἡ ὁποία θὰ ἦταν προσωρινὴ μὲν ἀλλά σταθερή, μέχρις ὅτου τὸ ἔθνος ἐπιτύχη «ἥσυχον καὶ ἀρμόδιον καιρὸν» γιὰ νὰ συστήσῃ τελειότερη διοίκηση. Μὲ αὐτό τὸ ψήφισμα ἡ θεσπιζόμενη διοίκηση ὀνομάστηκε Πελοποννησιακὴ Γερουσία καὶ πρόεδρός της ὁρίστηκε «ὁ ἐκλαμπρότατος Πρίγκηψ Δημήτριος Ὑψηλάντης», γραμματεὺς δὲ ἐξ ἀπορρήτων ὁ Μιχαὴλ Σχινᾶς.
1826.—«Μάχη Τουρκοχωρίου καὶ νίκη Ἑλλήνων, ὑφ’ ὧν ἐκυριεύθησαν 1.000 σκευοφόρα ζῶα τοῦ Μεχμὲτ Ῥεσίτ πασᾶ Κιουταχῆ. Ἐν αὐτῇ ἀρχηγός τῶν Ἑλλήνων ἧτο ὁ Καραϊσκάκης, τῶν δὲ τούρκων ὁ Μεχμὲτ πασᾶς καὶ Χασάνμπεης Κόρζας». Γιά πρώτη φορά, στην μάχη αυτή, ο Καραϊσκάκης πολέμησε έφιππος και τόσο ευχαριστήθηκε ώστε έκτοτε δεν ήθελε να πολεμά πεζός, γράφει ο Σπυρίδων Τρικούπης. Η νίκη αυτή εμπόδισε τον ανεφοδιασμό των τούρκων στην Δαύλεια, στο Δίστομο και στην Αθήνα, με όλες τις δυσμενείς γι’ αυτούς συνέπειες (βλ.& 6/12).
1831.—Αρχίζουν επίσημα οι εργασίες τής Ε’ Εθνικής Συνελεύσεως υπό την προεδρία τού Αυγουστίνου Καποδίστρια. Στο μεταξύ, οι πολιτική αντιπαλότητα έχει φτάσει στην κορύφωσή της με γεγονότα άνευ προηγουμένου (βλ. 5/12ου).
1839.—Ἀνακτορικές ἄμαξες παρέλαβαν τὸν ἔκτακτο ἀπεσταλμένο στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν, Κωνσταντῖνο Ζωγράφο, ὅπου μαζὶ μὲ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς ἑλληνικῆς Πρεσβείας ὁδηγήθηκαν στὰ ἀνάκτορα τοῦ σουλτάνου Ἀμπντοὺλ Μετζίτ Α΄. Σκοπὸς τῆς ἀποστολῆς ἦταν ἡ ἀποκατάσταση τῶν φιλικῶν σχέσεων… Κατὰ τὴν συνάντηση μὲ τὸν νέο σουλτάνο, ἐκεῖνος ἐξέφρασε τὴν ἐπιθυμία του γιὰ φιλικὲς σχέσεις μὲ τὴν Ἑλλάδα, ἐνῶ στὸν Ζωγράφο ἀπονεμήθηκε τὸ ἀνώτερο τουρκικὸ παράσημο. Αὐτὴ ἦταν ἡ πρώτη ἐπίσημη ἐμφάνιση Ἕλληνα ἀπεσταλμένου ἐνώπιον τοῦ σουλτάνου καὶ ἡ πρώτη παρασημοφόρηση Ἕλληνα πολιτικοῦ μὲ τουρκικὸ παράσημο.
1863.—Σάλος στην Αγγλία από επιστολή τού Σ. Ξένου με την οποία διακήρυται ότι το Ελληνικό έθνος δεν έχει σκοπό να καταβάλλει στους ομολογιούχους των δανείων τού 1824 και 1825 τις υποχρεώσεις του… Σαν σήμερα, στην εφημερίδα «Εθνοφύλαξ» δημοσιεύτηκε η είδηση τού μεγάλου σάλου που δημιούργησε στο κοινό τής Αγγλίας «επιστολή τις εξ Αθηνών, υπό τού Σ. Ξένου, δημοσιευθείσας εις τον ”Χρόνον” και διακηρύττουσα ότι το Ελληνικόν έθνος, ουδαμώς σκοπεί να σκεφθεί περί των προς ομολογιούχους των δανείων τού 1824 και 1825 υποχρεώσεών του. Ο ”Χρόνος” και ο ”Εωθινός Ταχυδρόμος”, λαβώντες αφορμήν εκ τής επιστολής ταύτης, εδημοσίευσαν δριμύτατα κατά τής Ελλάδος άρθρα, η δε εθνική τιμή διακωμωδείτο μέχρις ου ο πρόεδρος τής επί των ελληνικών χρεογράφων επιτροπής, διεσκέδασεν την απαισίαν ταύτην εντύπωσιν, διαψεύσας το ακριβές τής εξ Αθηνών επιστολής».
1866.—Η Ρωσική κυβέρνηση ανοίγει κρυφό λογαριασμό στην Κρατική Τράπεζα τής Οδησσού (Νο 25624) στο όνομα τής Κρητικής Επιτροπής τής Αρετής, με σκοπό να γίνει αρωγός στον μαστιζόμενο από τον λιμό λαό. Πίσω από την κίνηση των Ρώσων ήταν η μεγάλη εμπορική οικογένεια των Ροδοκανάκιδων από την Χίο.
1877.—Το διάστημα από 7 έως 14 Δεκεμβρίου 1877 ο Στέφανος Σκουλούδης διορίστηκε εκπρόσωπος τής Ελληνικής Κυβερνήσεως και είχε μυστικές διαπραγματεύσεις με τους αλβανούς Αβδούλ Μπέη και τον Μεχμέτ-Αλήβεη στην Κωνσταντινούπολη, με στόχο μία ενδεχόμενη συμμαχία των δύο πλευρών σε περίπτωση ελληνοτουρκικής συρράξεως.
1905.—Ο Μακεδονομάχος Λιχαδιώτης Ευστάθιος, Οπλαρχηγός Β΄ Τάξεως από το Ξηροχώρι Ευβοίας, εφονεύθη εις Τύρνοβο.
1909.—Ορίζεται η Κυριακή ως επίσημη αργία. Η Κυβέρνηση Κυριακούλη Μαυρομιχάλη ψήφισε ειδικό νόμο, ο οποίος δημοσιεύθηκε σαν σήμερα 7/12 στο ΦΕΚ Α΄ 286 και άρχισε να εφαρμόζεται την πρώτη Κυριακή τού νέου έτους (4 Ιανουαρίου 1910), ορίζοντας την Κυριακή ως επίσημον αργίαν. Στην περιπετειώδη πορεία τής Κυριακάτικης Αργίας, υπήρξαν επαγγελματικοί κλάδοι όπου οι εργοδότες ήταν υπέρ, ενώ άλλοι κατά. Επίσης θρησκευόμενοι κύκλοι έθεσαν το ζήτημα και σε άλλες περιστάσεις, με σημαντικότερο το συνέδριο που έγινε το 1899 υπέρ τής καθιερώσεως τής Κυριακάτικης αργίας και τού υποχρεωτικού εκκλησιασμού τις Κυριακές. Όμως και μετά την ψήφιση τού ειδικού νόμου, «εἰς συνοικίας ὁλίγον ἀπομεμακρυσμένας, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ εὔλογος λόγος, βλέπομεν πολλὰ καταστήματα νὰ ἀνοίγωσιν ἀπὸ τῆς 5ης πρωϊνῆς καὶ νὰ ἐξακολουθῶσιν ἐργαζόμενα μέχρι βαθείας νυκτός».
1912.—Ο τουρκικός στρατός καταλαμβάνει το ανατολικό τμήμα τής Μανωλιάσσας. Τις επόμενες ημέρες οι δύο αντίπαλοι στρατοί θα ενισχυθούν οπλικά και οι επιχειρήσεις θα συνεχιστούν δίχως αποτελέσματα, ούτε από την μία ούτε από την άλλη πλευρά.
.—Η γραπτή δημόσια διακήρυξη (μανιφέστο) τού γενικού διοικητή των βουργάρων, μεταξύ άλλων αναφέρει ότι όποιος δεν αναγνωρίζει τους βούργαρους ως κράτος και αρχές στις περιοχές που κατέλαβαν, θα εκδιώκεται και θα τιμωρείται ως εγκληματίας.
.—Ο Ελληνικός στρατός (Απόσπασμα τής ΙΙΙ Μεραρχίας) κατόπιν νικηφόρων μαχών εναντίον των τούρκων απελευθερώνει την Κορυτσά. Δυστυχώς, μετά από λίγο αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει. Είναι πολύ σημαντικό να σημειωθεί το γεγονός ότι, τόσο η Κορυτσά όσο και η Χιμάρα (5/11/1912) τής Βορείου Ηπείρου, απελευθερώθηκαν δύο και πλέον μήνες νωρίτερα από τα Ιωάννινα (21/2/1913).
.—Στο Μέτωπο των Ιωαννίνων η μάχη συνεχίζεται σκληρά.
.—Στην Μυτιλήνη οι Έλληνες καταλαμβάνουν τους Κλαπάδες. Η επίθεση είχε ξεκινήσει από την προηγούμενη ημέρα.
1919.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία γίνονται μάχες περιπόλων μεταξύ Ελλήνων και τούρκων.
1920.—Στην Μ. Ασία στο μέτωπο επικρατεί ηρεμία.
1921.—Η Ελληνική στρατιά στην Μικρά Ασία ενεργεί επιθέσεις αναγνωρίσεως τής θέσεως τού εχθρού.
1927.—Η κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη και η Βουλή, αρχίζουν να λαμβάνουν συστηματικά μέτρα εναντίον τής δράσεως των κομμουνιστών, με την κατηγορία αντεθνικής πολιτικής. Δέκα ημέρες μετά θα διωχθούν και βουλευτές τού κόμματος οι οποίοι ήταν υπέρμαχοι γιά την αυτονόμηση τής Μακεδονίας (!..) Το μοναδικό φωτεινό παράδειγμα μέλους τού κομμουνιστικού κόμματος στην Ελλάδα ήταν τού Κ. Γεωργιάδη, ο οποίος αποπέμφθηκε λόγω τής διαφωνίας του στην πρόταση τού βούργαρου Κολάρωφ γιά αυτονόμηση τής Μακεδονίας. Η αποπομπή τού Γεωργιάδη έγινε μετά το 3ο Συνέδριο τής Κομιντέρν (14 – 21 Ιουλίου 1921), τού οποίου σύνθημα ήταν η «Ενιαία και Ανεξάρτητη Μακεδονία».
.—Νομοθετικό Διάταγμα, το οποίο επικυρώθηκε µε τον νόμο 3424/7.12.1927 (ΦΕΚ Α 298), κυρώνει το καταστατικό το οποίο αναφέρεται στην ίδρυση τής Τράπεζας τής Ελλάδος. ‘’Στο άρθρο 1 παράγραφος β’ τού ως άνω Νομοθετικού Διατάγματος ορίζεται ότι οι διατάξεις του Καταστατικού έχουν ισχύ διατάξεων Νόμου και, μάλιστα, ας προστεθεί, Νόμου αυξημένης τυπικής ισχύος, δοθέντος ότι το Καταστατικό τής Τράπεζας τής Ελλάδος αποτελεί πάντοτε μέρος διεθνούς συμβάσεως επικυρωμένης διά Νόμου (βλ. άρθρο 28 παράγραφος 1 του Συντάγματος). Εξ άλλου, σύμφωνα με ρητή διάταξη τού Καταστατικού (άρθρο 7), τούτο τροποποιείται «δι’ αποφάσεως τής Γενικής Συνελεύσεως των μετόχων [Ανώνυμη Εταιρεία γαρ], κυρουμένης διά νόμου».’’
1930.—Η πρώτη διεθνής ποδοσφαιρική νίκη τής Ελλάδος σημειώνεται επί τής βουργαρίας στο γήπεδο τού Παναθηναϊκού γιά το πρώτο Βαλκανικό Κύπελλο, με 6-1 (Αντώνιος Μαρινάκης Τσολίνας 4 και Άγγελος Μεσσάρης 2). Ο Άγγελος Μεσσάρης, παρ’όλες τις αθλητικές του ικανότητες, αναγκάσθηκε να σταματήσει το ποδόσφαιρο λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων, θύμα τής κομμουνιστικής προπαγάνδας, όπως και τόσοι άλλοι Έλληνες.
1938.—Η κυβέρνηση Μεταξά μειώνει τις Νομαρχίες σε 12.
1940.—Ο ανθέλληνας Γκαλεάτσο Τσ(ι)άνο (Galeazzo Ciano), υπουργός Εξωτερικών τής Ιταλίας, σημειώνει στο Ημερολόγιό του ότι, σε συνομιλία του με τον Γιουγκοσλάβο Πρέσβη, κάνει λόγο περί «Σλαυισμού τής πεδιάδος τού Βαρδάρη». Με αυτόν τον τρόπο επαναφέρει παλαιότερη κουβέντα με τον Πρέσβη Κρίστιτς, όταν στις 24/11/1938 είχε πει: «Τὸν ἐνεθάρρυνα νὰ δράσῃ εἰς τὴν πρώτην εὐκαιρίαν πρὸς τὸ Αἰγαῖον τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν φυσικὴν διέξοδον τῶν Γιουγκοσλαύων πρὸς τὴν θάλασσαν. Τοῦτο ἔχει σημασίαν πρὸ πάντων πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς δράσεώς μας ὲν Ἀλβανίᾳ ποὺ ὠριμάζει συμφώνως πρὸς τὰς προβλέψεις».
.—Τελευταία ημέρα διοικήσεως των Δωδεκανήσων από τον βάναυσο Ντε Βέκι (De Vecchi). Παραιτήθηκε διότι οι κακόδοξοι συμπατριώτες του έχασαν το Τεπελένι και συνέχιζαν να τρώνε κλωτσιές στο μέτωπο τής Βορείου Ηπείρου. Συνεχιστής στην θέση του, ο στρατηγός Ετόρε Μπάστικο (Ettore Bastico).
.—Τα στρατεύματά μας μετά την απελευθέρωση των Αγίων Σαράντα, προώθησαν τις γραμμές τους προς Βορρά κάμπτοντας την ιταλική αντίσταση. Στο λιμάνι των Αγίων Σαράντα βρέθηκε ημιβυθισμένο το βομβαρδισμένο από την αεροπορία μας ιταλικό αντιτορπιλικό· άπειρα λάφυρα στα χέρια μας. Το Αργυρόκαστρο και το Δέλβινο εγκαταλείφθηκαν από τον ιταλικό στρατό. Η γραμμή Μακρύκαμπο-Δερβίτσανη τίθεται υπό Ελληνικό έλεγχο. Το τίμημα γιά όλες αυτές τις νίκες είναι μεγάλο. Οι αριθμοί που ακολουθούν αποτελούσαν μόνο εκτίμηση: 34 αξιωματικοί και 590 οπλίτες φονευθέντες, 82 αξιωματικοί και 2.266 οπλίτες τραυματίες.
.—«Άπασα η ΙΙΙ Μεραρχία από τής 7ης Δεκεμβρίου, εκινήθη προς τον παραλιακό Τομέα γιά να αντικαταστήσει το απόσπασμα Λιούμπα, έταξε δε το 12ο και 40ο Σύνταγμα στην πρώτη γραμμή, το δε 6ο Σύνταγμα κράτησεν σε εφεδρεία. Το 6ο Σύνταγμα, λόγω τού εξαημέρου σκληρού αγώνα που διεξήγαγε έναντι διπλάσιων εχθρικών δυνάμεων, τής κοπώσεως που υπέστησαν οι άνδρες επί τού ανωμάλου και λίαν δυσβάτου ορεινού εδάφους, είχε ανάγκη αντικαταστάσεως προς ανασυγκρότηση και αναδιοργάνωση, πολλώ δε μάλλον καθόσον τα μισά των αυτομάτων όπλων λόγω ελλείψεως ορυκτελαίου και λίπους δεν λειτουργούσαν». (Έκθεσις γεγονότων από τον ταγματάρχη Βαζαίο Εμμανουήλ).
.—Η 22η και η 23η μοίρα διώξεως τής Αεροπορίας προσγειώθηκαν στο βοηθητικό αεροδρόμιο Πτολεμαΐδος κατόπιν εντολής τού Υπουργείου. Παρά το ότι δεν ήταν κατάλληλο αεροδρόμιο γιά τον χειμώνα, εν τούτοις από αυτήν την τοποθεσία τα ελληνικά καταδιωκτικά έφθαναν ταχύτερα στο μέτωπο, αλλά και όταν τελείωναν τα καύσιμά τους, ανεφοδιάζονταν στο αεροδρόμιο Κορυτσάς. Η 21η μοίρα παρέμεινε στην Βασιλική Καλαμπάκας. Όλα πήγαιναν κατ’ ευχήν γιά μερικές ημέρες, έως ότου άρχισαν οι χιονοπτώσεις.
1942.—Στο πλαίσιο αντιποίνων γιά επιθέσεις ανταρτικών ομάδων, ένα Ιταλικό τάγμα εφόδου εισέβαλε στο ορεινό χωριουδάκι τής Χρύσως, βορειοδυτικά τής Ευρυτανίας, 50 χλμ από το Καρπενήσι. Αφού συγκέντρωσαν τους λιγοστούς χωρικούς στο προαύλιο τής εκκλησίας τής Παναγιάς, με αναμμένους δαυλούς πυρπόλησαν τμήμα τού χωριού, καίγοντας 18 σπίτια, το σχολείο και δύο ιστορικές εκκλησίες· τού Αγίου Νικολάου και τής Αγίας Παρασκευής, καταστρέφοντας (στην δεύτερη εκκλησία), τις σπάνιες από το 1612 τοιχογραφίες της.
1943.—Ο αεροπόρος μας, Νικόλαος Συρίγος από την Αλεξάνδρεια τής Αιγύπτου, σκοτώθηκε στο βοηθητικό αεροδρόμιο Σεβαστουπόλεως Ροδεσίας κατά την εκτέλεση εκπαιδευτικής αποστολής αναγκαστικών προσγειώσεων, όταν το αεροσκάφος του προσέκρουσε λόγω απώλειας στηρίξεως στο έδαφος και συνετρίβη.
.—Τα στρατεύματα κατοχής προβαίνουν στην εκτέλεση 40 ομήρων στις φυλακές τού Γυθείου Λακωνίας.
.—Το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε ο Γερμανός Χανς Μάγιερ και άλλοι, δέχθηκε επίθεση έξω από την Αλίαρτο τής Βοιωτίας. Εξ αιτίας αυτού, σκοτώθηκε η σύζυγος τού Μάγιερ, γεγονός το οποίο οδήγησε στις εκτελέσεις αθώων ανθρώπων. Πέντε όμηροι έγιναν θυσία στο μένος των Γερμανών στα στρατόπεδα Θηβών και Υπάτου, καθώς και πέντε κάτοικοι τής Αλιάρτου.
1944.—Οι μάχες των Εθνικών δυνάμεων εναντίον των επίβουλων σλαβοφρώνων κομμουνιστών στην Αθήνα αρχίζουν να αραιώνουν, καθ’όσον ελάχιστα Αστυνομικά Τμήματα δεν έχουν καταληφθεί. Ένα από τα χαρακτηριστικά αυτών των ημερών είναι το εξής ελεεινό. Μία απλή πρόφαση των «περίφημων ελεύθερων σκοπευτών» τού ΚΚΕ ότι, «το τάδε οίκημα εμποδίζει την σκόπευσή τους», και αμέσως με περίστροφα στα χέρια εισέβαλαν οι ελασίτες στο κτήριο γιά να βγάλουν στον δρόμο τις οικογένειες (μόνο με μία κουβέρτα στα χέρια –αυτό επέτρεπαν, και τα ρούχα που φορούσαν εκείνη την στιγμή). Κατόπιν το έργο τής κατεδαφίσεως αναλάμβαναν οι έτεροι «περίφημοι δυναμιτιστές». Βεβαίως, μετά την υποχρεωτική έξωση και πριν τους «δυναμιτιστές» λεηλατούσαν το σπίτι οι πλιατσικολόγοι. Τα συντρίμμια αυτών των σπιτιών (κάποια των οποίων πραγματικά στολίδια) στις οδούς Στουρνάρα, Σολωμού, σε όλο γενικά το Κέντρο και το ευρύτερο λεκανοπέδιο παρέμεναν σιωπηλοί μάρτυρες τού εγκλήματος μέχρι και 15 χρόνια αργότερα. Σύμφωνα με την προπαγάνδα των κομμουνιστών, αλλά και ορισμένων αφελών μέχρι των ημερών μας που την πίστεψαν, τα οικήματα αυτά «έπεσαν από τις οβίδες των αγγλικών αρμάτων μάχης» (…)
.—Η Ταξιαρχία τού Ρίμινι αρχίζει εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον των εγκατεστημένων στις συνοικίες Καισαριανής, Κουπονίων και Ζωγράφου, Ελασιτών. (Δεκεμβριανά).
.—Πολλές δεκάδες οι νεκροί από πλευράς κομμουνιστών, μετά από επίθεση που ενήργησαν στην περιοχή Γουδί, ενώ συνεχίζουν τις επιθέσεις γιά την κατάληψη τής πρωτεύουσας. Μία πληροφορία την οποία η αριστερά αποφεύγει, προφανώς λόγω ντροπής και η (α)δεξιά λόγω άγνοιας, ή ενοχικών συμπλεγμάτων, είναι το γεγονός ότι ένας από τους λόγους που η Πρωτεύουσα σώθηκε από τα χέρια των κομμουνιστών, είναι και η απασχόληση των Βελουχιώτη και Σαράφη με τις δυνάμεις τού Ναπολέοντα Ζέρβα στην Ήπειρο. Στην προσπάθειά του ο Κλάρας-Βελουχιώτης και οι σύντροφοί του να τον περιορίσουν στην Ήπειρο, θυσίασαν ένα εξαιρετικά μεγάλο μέρος των δυνάμεών τους το οποίο παρέμεινε απασχολημένο εκεί. Αυτό το γεγονός, συν την αυτοθυσία των Ελλήνων και κυρίως των Σωμάτων Ασφαλείας, (συνεπικουρούμενων και από την βρετανική βοήθεια), έσωσε την πατρίδα.
.—Ο αρχιφύλακας τής Ακροπόλεως των Αθηνών, Δημήτριος Διαμαντής, σε εκτενή αναφορά προς τον Υπουργό Εθνικής Παιδείας, αναφέρει τα γεγονότα που συνέβησαν στον αρχαιολογικό χώρο μετά την άνοδο δύο Βρετανικών λόχων την περίοδο των ‘’Δεκεμβριανών’’. «[…] Περὶ τὰ ξημερώματα τῆς 7ης – 12ου – ‘44, περὶ τὴν 3ην π.μ. κατέφθασαν τάνκς εἰς τὴν Ἀκροπόλιν καὶ ἀνῆλθον ἐπ’ αὐτῆς δύο λόχοι Ἄγγλων μὲ πολὺ μεγάλον καὶ βαρὺν ὁπλισμόν καὶ κατασκευάσαντες διάφορα ὀχυρώματα πρόχειρα ἤρχισαν σφοδρὰν μάχην μὲ τοὺς πέριξ εὑρισκομένους ἐνόπλους». Πριν αφιχθεί ο νυχτοφύλακας στον οποίο ο αρχιφύλακας είχε παραδώσει τα κλειδιά, οι Άγγλοι είχαν ήδη παραβιάσει όχι μόνο τις κενές αίθουσες τού Μουσείου (εκείνες στις οποίες στρατωνίζονταν οι Ιταλοί και Γερμανοί), «[…]ἀλλὰ καὶ εἰς ἐκείνας ἔνθα ἐφυλάσσοντο ἀρχαιότητες καὶ ἐντὸς τοῦ μικροῦ μουσείου. Μετά ταῦτα ἐξεδίωξαν τὸν νυχτοφύλακα καὶ ἀπηγόρευσαν εἰς πάντα Ἕλληνα νὰ ἀνέρχεται εἰς τὴν Ἀκρόπολιν». Στον αρχιφύλακα απαγορεύτηκε η έξοδος από το σπίτι του, ενώ όπως ο ίδιος αναφέρει: «[…] ὑπέστην ἐκ μέρους τούτων πολλὰς ἔρευνας εἰς τὴν οἰκίαν μου».
1948.—Αεροπορικό δυστύχημα στον Σταυρό Αττικής, όταν το αεροσκάφος στο οποίο επέβαινε ο πιλότος μας Νικόλαος Αγγελάκης από την Εύβοια, κατά την εκτέλεση εκπαιδευτικής ασκήσεως προσέκρουσε στο έδαφος και συνετρίβη.
1965.—Άρση τού αναθέματος μετά από 910 χρόνια. Έπειτα από την συνάντηση τού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Αθηναγόρα Α΄ με τον αιρετικό πάπα Παύλο Στ΄ (VI) στην Ιερουσαλήμ το 1964, πραγματοποιήθηκε, ταυτόχρονα στην Κωνσταντινούπολη και στην Ρώμη, η αμοιβαία άρση των αναθεμάτων που είχαν χωρίσει τους ορθόδοξους και τους ρωμαιοκαθολικούς Χριστιανούς από το Σχίσμα τού 1054. Το δογματικό ζήτημα πριν το Σχίσμα ήταν πρόσχημα, και έκρυβε τις επεκτατικές βλέψεις τής Ρώμης που εντονότερα εκδηλώθηκαν έναν αιώνα αργότερα με τις Σταυροφορίες. Έγινε μία προσπάθεια να αρθεί στην Σύνοδο τής Λυών, με τον όρο όμως τής υποταγής τής Ανατολικής Εκκλησίας στην Δυτική έναντι παροχής βοήθειας, χωρίς όμως να ολοκληρωθεί. Βεβαίως, παρά τις όποιες (τυπικές) κινήσεις, το σχίσμα εξακολουθεί να ισχύει.
1966.—Ώρα 19.00 αποπλέει από Κρήτη το Ε/Γ-Ο/Γ ή όπως λεγόταν τότε Φ/Β “ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ”, πλοιοκτήτριας εταιρείας Τυπάλδου, γιά το μοιραίο του ταξίδι προς Πειραιά.
1971.—Ελλάδα και τουρκία, υπογράφουν στην Άγκυρα τέσσερα Πρωτόκολλα, τα οποία αφορούν την οριοθέτηση τής μεταξύ μας μεθορίου, ως και Συμφωνία περί προλήψεως και διευθετήσεως των μεθοριακών επεισοδίων στην Θράκη και στην παραθαλάσσια περιοχή στις εκβολές τού Έβρου.
1973.—Καταργούνται οι επίτροποι των Ανωτάτων Σχολών.
1974.—Επιστροφή τού Προέδρου τής Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπισκόπου Μακαρίου τού Γ΄ στην Κύπρο, μετά το πραξικόπημα τής 15ης Ιουλίου 1974 και την τούρκικη εισβολή (20 Ιουλίου 1974). Παρά και την αποκατάσταση τής συνταγματικής τάξεως πραγμάτων στο νησί, η τουρκία επιμένει να έχει υπό την κατοχή της το 36% τού κυπριακού εδάφους, αποδεικνύοντας τις επεκτατικές βλέψεις της, οι οποίες συνάδουν πλήρως με την εξυπηρέτηση των αμερικανικών συμφερόντων στην περιοχή τής Ανατολικής Μεσογείου. «[…] Τον Αύγουστο του 2001, υπό την επιμονή και την πίεση ερευνητών, Αμερικανών και άλλων ξένων, ο Κίσιγκερ αποδέχθηκε την δημοσιοποίηση μερικών εγγράφων του, με τον χαρακτηρισμό “For Εyes Οnly”. Σ’ ένα από αυτά, με ημερομηνία 14 Αυγούστου 1974 (ημέρα τής δεύτερης εισβολής, και ενώ οι μάχες μαίνονταν στην Αμμόχωστο και την Μόρφου), ο νομικός του σύμβουλος γράφει στον Κίσινγκερ -ανάμεσα στα άλλα- και τα εξής: “Με δεδομένο ότι οι τούρκοι θα καταλάβουν γρήγορα την Αμμόχωστο, να διαβεβαιώσετε ιδιωτικά τους τούρκους (privately assure τurks) ότι θα τους εξασφαλίσουμε λύση που θα περιλαμβάνει το ένα τρίτο τού νησιού, στο πλαίσιο κάποιου διακανονισμού ομοσπονδιακής φύσης. Να διαβεβαιώσουμε τους Έλληνες ότι θα περιορίσουμε τις τουρκικές απαιτήσεις και δεν θα επιτρέψουμε άλλους εγκλωβισμένους, κ.λπ. Δεν πρέπει να εμπλακείτε άμεσα, άστε να σταματήσουν οι εχθροπραξίες”». (Τού Μιχάλη Ιγνατίου.)
1975.—Πρώτη εμφάνιση τού Βασίλη Χατζηπαναγή στον αγώνα Ηρακλής- Ατρόμητος Αθηνών, στην Βέροια. Είναι η αρχή μιάς μεγάλης καριέρας, που δυστυχώς δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί η Εθνική ομάδα (εκτός από μία φορά το 1976 εναντίον τής Πολωνίας στην Αθήνα) μιάς και ο “Βάσια” είχε αγωνιστεί με την ολυμπιακή ομάδα τής Σοβιετικής Ενώσεως. Ο Χατζηπαναγής θα αγωνιστεί στο Ελληνικό πρωτάθλημα 281 φορές και θα πετύχει 61 γκολ.
1976.—Απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών ο θεατράνθρωπος Κώστας Μουσούρης, αφήνοντας μία πλούσια καλλιτεχνική παρακαταθήκη στην ιστορία τού σύγχρονου ελληνικού θεάτρου. Στην επιθεώρηση με τίτλο «Μπράβο Κολονέλο» που ανέβηκε το 1940 και είχε ως σκοπό να σατιρίσει τα παθήματα των Ιταλών και ν’ ανεβάσει των ηθικών των Ελλήνων, υπήρξε εκ των πρωταγωνιστών μαζί με τον Ορέστη Μακρή και άλλους ηθοποιούς. Ήταν ο κύριος ιδρυτής τής Πανελλήνιας Ενώσεως Ελευθέρου Θεάτρου. Επεδίωξε να μπαίνει και ο φτωχός κόσμος στο θέατρο (εισιτήρια εργατικής εστίας) και το θέατρο να μην φορολογείται εκτός από τον φόρο που αναγράφεται στο εισιτήριο και κυρίως να έχει την συμπαράσταση τής πολιτείας.
1980.—Ο απολογισμός από την παρατεταμένη παγωνιά στο σύνολο σχεδόν τής χώρας, έχει ως αποτέλεσμα τον θάνατο 10 ανθρώπων.
1989.—Μιά τεράστιας σημασίας ληστεία αρχαιοκαπήλων στην Ι.Μ. Μεγίστης Λαύρας, στο Άγιον Όρος. Συμμορία από την Χαλκίδα, μεταξύ άλλων διέρρηξε το σκευοφυλάκιο και αφαίρεσε τον μεγαλύτερο στον κόσμο σταυρό από Τίμιο Ξύλο, τον οποίο είχε δωρίσει ο Αυτοκράτωρ Νικηφόρος Φωκάς στον Αθ. Αθωνίτη, το έτος 963.
1991.—Ο Δεκέμβριος ξεκίνησε με βροχές και κρύο, με προοδευτική πτώση τής θερμοκρασίας από την 1/12 έως τις 7/12, όπου άρχισε να χιονίζει στα γύρω ορεινά και στις 8/12 χιόνισε και μέσα στην πόλη των Αθηνών. Τα καιρικά φαινόμενα έχουν ως αποτέλεσμα να φτάσουν τους 10 οι νεκροί από το κρύο στην Ελλάδα. Ο παγετός έκανε πολύ δύσκολη την κυκλοφορία και γιά τους πεζούς. Ο Οκτώβριος τού 1991 είχε ξεκινήσει εντυπωσιακά, με ρεκόρ όλων των εποχών σε υψηλές θερμοκρασίες. Την 1/10 και 2/10 καταγράφηκαν θερμοκρασίες που πλησίασαν τους 40 βαθμούς. Στην συνέχεια και μέσα σε 2 μόλις ημέρες, η θερμοκρασία έπεσε σχεδόν 20 ολόκληρους βαθμούς (!) με μέγιστη στις 4/10 μόλις τους 20.
1995.—Υπογράφεται το από 6/12/1995, Ιδιωτικό Συμφωνητικό, με το οποίο η ιταλική πολυεθνική “Κονκρέτουμ” (όμιλος “Caltsestruzzi“), ελέγχει πλέον πάνω από το 52% τής ελληνικής αγοράς τσιμέντου. Με αυτό το συμφωνητικό οριοθετήθηκε εκ νέου το πλαίσιο των διαδικασιών γιά την ολοκλήρωση επιλύσεως τού προβλήματος τής «ΤΣΙΜΕΝΤΑ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Α.Ε» με την ιταλική “Κονκρέτουμ” (όμιλος “Caltsestruzzi“). Με δημόσια δήλωσή του, ο Στέφανος Μάνος (κυβερνήσεως Κων. Μητσοτάκη) είπε ότι ο λόγος ξεπουλήματος τής κερδοφόρου ΑΓΕΤ, ήταν γιά να μην καταλήξει ζημιογόνος, όντας υπό κρατική διαχείριση. (Δηλαδή παραδέχθηκε δημόσια την ανικανότητα τής κρατικής διαχειρίσεως). Λίγα χρόνια αργότερα, ο ιταλικός όμιλος ξεπούλησε με την σειρά του την ΑΓΕΤ λόγω οικονομικής καταρρεύσεως, και τελικώς κατέληξε στην γαλλική Lafarge, βασικό ανταγωνιστή τής ΑΓΕΤ. (Από τα παραλειπόμενα: Η ιταλική αστυνομία συνέλαβε κάποια στιγμή τέσσερα διευθυντικά στελέχη τής “Caltsestruzzi,” με την κατηγορία ότι ήταν στην υπηρεσία τής Κόζα Νόστρα. Ο Στέλιος Σταυρίδης τής κυβερνήσεως Μητσοτάκη, εκ των εκποιητών τής ΑΓΕΤ, το 2013 τέθηκε επικεφαλής τού ταμείου εκποιήσεως τής δημοσίας περιουσίας ΤΑΙΠΕΔ και ο Μάνος μαζί με τον ΥΠ.ΟΙΚ. Στουρνάρα, είχαν ιδρύσει την ΜΚΟ «ΚΑΠΑ» με στόχο «την αξιοποίηση» τής Δημοσίας Περιουσίας, προστατεύοντάς την όμως αυτή την φορά…).
2014.— Ανεξέλεγκτη παραμένει η είσοδος λαθροαλλοδαπών στα νησιά τού νοτιοανατολικού Αιγαίου. Ιστιοπλοϊκά από τις απέναντι ακτές, τους μεταφέρουν και τους αφήνουν ανενόχλητα.
2017.—Σε δήθεν «υψηλούς τόνους και μονομαχία» αναφέρονται τα μέσα μαζικής αποχαυνώσεως γιά την συνάντηση των δύο προέδρων Ελλάδας και τουρκίας, Παυλόπουλου και Ερντογάν. Αφορμή γιά την ανύπαρκτη μεν, αλλά πολυδιαφημιζόμενη επίπληξη τού Παυλόπουλου στον Ερντογάν, ήταν η δήλωση τού τούρκου πριν ακόμα φτάσει στην Ελλάδα, γιά επικαιροποίηση τής Συνθήκης τής Λωζάννης. Ο Παυλόπουλος κατά την συνάντησή του με τον τούρκο, είπε ότι η Συνθήκη τής Λωζάννης είναι «[…] ο αδιαπραγμάτευτος θεμέλιος λίθος πάνω στον οποίο μπορεί να οικοδομηθεί η ειλικρινής συνεργασία των δύο χωρών ήδη από την εποχή τού Ελ. Βενιζέλου και τού Μουσταφά Κεμάλ», γιά να συνεχίσει πλήρης ηττοπαθούς πνεύματος, λέγοντας ότι η Συνθήκη «[…] δεν χρειάζεται ούτε διαπραγμάτευση, ούτε αλλαγές». Από την πλευρά του ο Ερντογάν έθεσε ζήτημα οικονομικών, πολιτικών και θρησκευτικών διακρίσεων εις βάρος τής μουσουλμανικής μειονότητας, σε αντιδιαστολή όπως είπε με τα πλήρη προνόμια (!..) που απολαμβάνουν οι Ρωμιοί τής τουρκίας και το Πατριαρχείο. Τόνισε μάλιστα ότι στην Δυτική Θράκη δεν μπορούν να χωνέψουν ούτε την λέξη ‘’τουρκική’’»…
2019.—Τις πρωινές ώρες, δύο γύφτοι (βλ. ρομά ως νέα ονομασία) παρέσυραν και δολοφόνησαν αδίστακτα μία ηλικιωμένη Ελληνίδα στους Αγίους Θεοδώρους. Η δολοφονική επίθεση έγινε γιά να τής αρπάξουν την αλυσίδα που φορούσε στον λαιμό της. Αφού συνελήφθησαν από την Αστυνομία, έπαιξαν το γνωστό σενάριο τού μετανοημένου κλάψα. Οι δύο εγκληματίες ηλικίας 28 και 26 ετών, ομολόγησαν ότι «είχαν βάλει στο μάτι την ηλικιωμένη γυναίκα από την λαϊκή αγορά». Και οι δύο είναι σεσημασμένοι, ο 28χρονος γιά απόπειρα ανθρωποκτονίας, καθώς και γιά ληστείες, παράβαση τού νόμου περί όπλων και διακεκριμένες περιπτώσεις κλοπών, ενώ ο 26χρονος γιά διακεκριμένες περιπτώσεις κλοπών και ληστείες.
.—Η συμφωνία οριοθετήσεως θαλασσίων ζωνών δικαιοδοσίας τουρκίας – Λιβύης, μετά την επικύρωση από την Ολομέλεια τής τουρκικής Βουλής, έγινε νόμος τού τουρκικού κράτους. Το επόμενο βήμα τής τουρκίας είναι η κατάθεση τής διμερούς συμφωνίας στον Ο.Η.Ε. Η ελλαδική κυβέρνηση (όπως και κάθε προηγούμενη), ελπίζει στο γεγονός ότι η σημερινή Λυβική κυβέρνηση είναι προϊόν πραξικοπήματος και ότι η τουρκία τής προμηθεύει όπλα κατά παράβαση των ψηφισμάτων τού Συμβουλίου Ασφαλείας που έχουν επιβάλλει αποκλεισμό στις εξαγωγές και προμήθεια όπλων προς στις αντιμαχόμενες φατρίες στην Λιβύη.