ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 14 ΙΟΥΛΙΟΥ

,

,

14 Ιουλίου

,

971.—Ο Αυτοκράτορας των Ρωμαίων Ιωάννης Τσιμισκής, αναγκάζει τον Σφενδοσλάβο να συνθηκολογήσει. Αξιοποιώντας την διπλωματία, ο Ιωάννης Τσιμισκής κατόρθωσε να διασπάσει την συμμαχία Ρώσων και βουργάρων. Επόμενό του βήμα ήταν η κατάληψη τού Δορύστολου, το οποίο αφού πολιόρκησε επί τρείς μήνες και κατόπιν φονικοτάτων μαχών – από τις σκληρότερες που υποχρεώθηκε να διεξαγάγει ο στρατός τής Ρωμανίας – , ανάγκασε τον Σφενδοσθλάβο να συνθηκολογήσει. Σύμφωνα με τους όρους τής Συνθήκης, οι Ρώσοι έπρεπε να ελευθερώσουν τους αιχμαλώτους, να εκκενώσουν την βουργαρία, να επιστρέψουν στην χώρα τους, να μην προσβάλλουν τις κτήσεις τής Αυτοκρατορίας στην Κριμαία, και να πολεμούν στο πλευρό των Ρωμαίων ως σύμμαχοι, σε περίπτωση νέας απειλής.

1538.—Οθωμανικός στόλος υπό τον Καπουδάν πασά, αποτελούμενος από 150 πλοία καταλαμβάνει την Σκύρο στην οποία επιβάλλει φόρο 1.000 δουκάτων τον χρόνο. Νωρίτερα την λεηλάτησε στέλλοντας στην Κωνσταντινούπολη πέντε πλοία γεμάτα λάφυρα. Έτσι έληξε η δεύτερη Ενετική κατοχή τού νησιού.

1628.—Ο τρομερός Άγγλος αρχιπειρατής sir Kenelm Digby φθάνει στον κόλπο τής Αττάλειας με σκοπό να κουρσέψει. Παρέμεινε στην περιοχή μέχρι τις 23 τού μήνα, αποφεύγοντας όμως να εισέλθει στο στενό λιμάνι.

1634.—Ημερομηνία ιδρύσεως τής άλλοτε πανέμορφης Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου, στην Μοσχόπολη τής Αλύτρωτης Βορείου Ηπείρου. Ήταν ημέρα Παρασκευή κατά την θεμελίωσή της, με πρώτο κτήτορα και καθηγούμενο τον «κυρ Αντώνιο Ιερομόναχο». Σύμφωνα με μαρτυρία τού κώδικα τής Μονής τού Τιμίου Προδρόμου, η Μοσχόπολη χτίστηκε το 1330.

1742.—Μία από τις πάμπολλες υποθέσεις εξαγοράς σκλάβων-θυμάτων πειρατείας, είναι κι’ αυτή ενός Ροδίτη ο οποίος βρέθηκε να έχει «κοστολογηθεί» με 150 ρεάλια (νόμισμα εποχής). Κατάμαυρα χρόνια γιά το Γένος, με τους νησιώτες και τους κατοίκους παραλίων μερών να κινδυνεύουν τόσο από πειρατές, όσο όμως και από τους αισχροκερδείς δανειστές…

1770.—Τα Τρίκαλα πυρπολούνται από αλβανούς, οι οποίοι ρημάζουν και καταληστεύουν τα περίπου 500 εργαστήρια τής πόλεως. Τα Τρίκαλα πήραν ενεργό μέρος στην επανάσταση τού Ορλώφ και υπέστησαν μεγάλες καταστροφές από τους τουρκαλβανούς.

1795.—Αναφορά τού Ενετού προξένου Θεσσαλονίκης, γνωστοποιεί ότι ο Θερμαϊκός έχει γεμίσει με πειρατικά σκάφη. Σε αντίθεση με το παρελθόν, οι πειρατές, αντί για λέμβους χρησιμοποιούν μεγάλα και εξοπλισμένα πλοία κάνοντας ζημιά στην ναυσιπλοΐα, αλλά η οθωμανική διοίκηση τής πόλης δε λάμβανε κανένα μέτρο.

1811.—Ο Λόρδος Βύρων επιστρέφει στην πατρίδα του στην Αγγλία έπειτα από ταξίδια δύο χρόνων στις χώρες τής Ευρώπης. Είχε αποπλεύσει από την Ελλάδα με το «Ύδρα» στις 22 Απριλίου.

1821.—Φυλακίζεται ο Αλέξανδρος Υψηλάντης από τους Αυστριακούς, προδομένος και εγκαταλελειμμένος, εκτός από λίγους αγωνιστές που στάθηκαν στο πλευρό του μέχρις αυτοθυσίας. Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, απόγονος επιφανούς Φαναριώτικης οικογένειας με καταγωγή από τα Ύψαλα τής Τραπεζούντας, δεν δίστασε στιγμή να αφήσει τις τιμές και τις θέσεις που κατείχε στην ρωσική Αυλή, γιά να δοθεί στον Αγώνα τής Παλιγγενεσίας με αυτοθυσία. Δυστυχώς οι πολιτικές συμμαχίες εμπόδισαν τον Ρώσο αυτοκράτορα να τον προστατεύσει από τούς Αυστριακούς. Έμεινε στις φυλακές στο μεσαιωνικό φρούριο Μουγκάτς επί έξι χρόνια και αποφυλακίστηκε με παρέμβαση τού τσάρου στις 24 Νοεμβρίου 1827· λίγους μήνες αργότερα πέθανε (19/1/1928) λόγω τού ότι η υγεία του είχε κλονιστεί.

.—«Εξελθόντων των τούρκων τού φρουρίου Ακροπόλεως Αθηνών προς λεηλασίαν, συνήφθη μάχη εντός των Αθηνών αμφίρροπος, καθ’ ην οι τούρκοι καύσαντες τον Ναόν τού Αγίου Γεωργίου και τους εν αυτώ φρουρούς Έλληνας, επανήλθον εις το φρούριον». Η δεύτερη πολιορκία τής Ακροπόλεως έληξε στις 10 Ιουνίου τού 1822. Ένας σημαντικός λόγος  παραδόσεώς της, ήταν η έλλειψη νερού που αντιμετώπιζαν οι τούρκοι. Ήδη από τον Νοέμβριο τού 1821 οι πολιορκητές είχαν καταλάβει τα πηγάδια τού Σερπεντζέ και τα αχρήστευσαν ρίχνοντας μέσα πτώματα τούρκων. Το βρόχινο νερό που χρησιμοποίησαν οι τούρκοι ήταν λίγο και εξαντλήθηκε, αναγκάζοντάς τους να παραδοθούν.

.—«Μάχη κατά τα Λέπουρα τής Κούμης τής Κυνουρίας, καθ’ ην εφονεύθη ο Γενικός Αρχηγός των Κουμαίων Γεώργιος Ιω. Παπάς. Νίκη τούρκων, στρατηγηθέντων υπό των Ομέρμπεη τής Καρύστου και Ισούφ Αγά». Στα Λέπουρα-Κούμα Κυνουρίας, έγινε μάχη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων. Την μάχην κέρδισαν οι τούρκοι. «Η παρουσία τής Κυνουρίας στην Ελληνική Επανάσταση ήταν σημαντική. Με το ξέσπασμά της τον Μάρτιο τού 1821, Τσάκωνες αγωνιστές με επικεφαλής τον καπετάν Γεωργάκη Μιχαλάκη ή Μανωλάκη, σε συνεργασία με τους Μανιάτες, πολιόρκησαν και άλωσαν τελικά το κάστρο τής Μονεμβασιάς το καλοκαίρι τού 1821. Στα Βέρβενα, τις πρώτες ημέρες τού αγώνα δημιουργήθηκε στρατόπεδο στο οποίο οι Πρόκριτοι τής Επαρχίας Αγίου Πέτρου και Πραστού και ο Βρεσθένης Θεοδώρητος, σύστησαν το πρώτο αξιόλογο μόνιμο και σταθερό “φροντιστήριο” που ονομάσθηκε “Κελάρι”. Το “Κελάρι”, που δεχόταν τις τροφές και άλλων επαρχιών, εφοδίαζε τους πολεμιστές που βρίσκονταν έξω από την Τριπολιτσά.»

.—Στρατός 12.000 ανδρών, 8.000 από το Ηράκλειο και 4.000 από το Ρέθυμνο, κατευθύνεται προς τα Σφακιά, εναντίον των εκεί επαναστατησάντων οπλαρχηγών τής Κρήτης.

1822.—Οι κάτοικοι τής νήσου Κάσου, σε γράμμα τους προς τους Αρμοστές των νησιών, μεταξύ άλλων έγραψαν: «Η πατρίς μας είναι μία πέτρα, καθώς οι Σπέτσες η δύναμίς μας συνίσταται εις τα καράβια μας, οι κάτοικοί μας ανεβαίνουν ως τρεις χιλιάδες και δεν εζούσαν παρά από την θάλασσαν· έπαυσεν η θάλασσα, εδυστυχήσαμεν όλοι».

.—Ο άτιμος Σερίφ Πασάς, βρήκε το χωριό Ανώγεια τού Ρεθύμνου ερημωμένο, με τους κατοίκους του να πολεμούν στην Μεσσαρά και το υπέβαλε σε λεηλασία και πυρπόληση.

1824.—«Μάχη παρά την Άμπλιανην, εν τη θέσει “Σανδάλη το μνήμα”, καθ’ ην οι Έλληνες εκυρίευσαν δύο κανόνια, σημαίας, πολεμοφόδια και την σκηνήν τού Γιουσούφ Αμπάζ πασά Περκόφτσαλη. Κατ’ αυτήν αρχηγοί των μεν Ελλήνων ήσαν οι Κίτσος Τζαβέλας, Σαφάκας, Σκαλτσάς, Νάκος Πανουργιάς, Γ. Δράκος, Γιώτης Δαγκλής, Π. Νοταράς, Περραιβός, Δημ. Καραβίας κ.λπ., των δε τούρκων οι Γιουσούφ πασάς Περκόφτσαλης και Μεμέτμπεης Δίβρης Αββάς».Τρεις χιλιάδες περίπου Έλληνες, στην Μάχη τής Άμπλιανης αντιμετωπίζουν δώδεκα χιλιάδες τουρκαλβανούς διευθυνομένους προς τα Σάλωνα. Η μάχη, διεξαγομένη μετά πείσματος εκατέρωθεν, υπήρξε αμφίρροπος μέχρι των απογευματινών ωρών, αλλά τελικώς οι Έλληνες διέσπασαν την αριστερή πτέρυγα τού εχθρού· έτσι κλονίσθηκε ολόκληρη η παράταξή του. Οι τουρκαλβανοί τράπηκαν σε άτακτη φυγή, αφήσαντες στο πεδίον τής μάχης υπέρ τούς 500 νεκρούς και τραυματίες (κατ’ άλλες πηγές 2.000) και άφθονο πολεμικό υλικό. Πεσόντες Έλληνες 37.

.—«Η βουλή διώρισε μέλος τού Νομοτελεστικού σώματος τον Πανούτσον Νοταράν αντί τού αποβιώσαντος Ν. Λόντου».

1826.—«Άφιξις Ελληνικού στόλου εις Σάμον, υπό την οδηγίαν των Κολανδρούτσου, Ν. Αποστόλη και Γ. Σαχτούρη».

.—«Εισήλθεν εις την πόλιν Αθηνών ο εκ τής φρουράς Μεσολογγίου κατά την Έξοδον διασωθείς υπονομευτής, Κ. Νταλερόπουλος ή Χαρμοβίτης ή Λαγουμιτζής».

1831.—Στην Μάνη έχει ξεκινήσει εξέγερση από τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη κατά τού Ιωάννη Καποδίστρια. Η αντιπαράθεση μεταξύ Καποδίστρια και προυχόντων που είχε ξεκινήσει δειλά-δειλά από το καλοκαίρι τού 1828, κορυφώθηκε το 1831. Ακολούθησαν σειρά στρατιωτικών πρωτοβουλιών όπως η ανταρσία τού Τσάμη Καρατάσου στην ανατολική Στερεά (Μάιος), και η κατάληψη τού ναυστάθμου τού Πόρου. Οι συγκρούσεις μεταξύ των Υδραίων στασιαστών, των Ρώσων και Ελλήνων κυβερνητικών, κατέληξαν στην ανατίναξη πλοίων τού στόλου από τον Ανδρέα Μιαούλη, την 1η Αυγούστου. Σημειώθηκαν και πολιτικές κινήσεις, όπως η σύσταση στην Ύδρα επταμελούς “Συνταγματικής Επιτροπής” στα τέλη Μαΐου, και η αποστολή αναφορών από διάφορες πόλεις προς τον Καποδίστρια, με αίτημα την ψήφιση Συντάγματος. Όλα αυτά οδήγησαν σε όξυνση τής ήδη τεταμένης καταστάσεως.

.—Ο ναύαρχος Ανδρέας Μιαούλης με τους Μαυροκορδάτο και Κριεζή, ακολουθούμενοι υπό 200 Υδραίων, την νύκτα προς 15η σαλπάρουν για τον Πόρο με σκοπό την κατάληψη τού Ελληνικού Στόλου. Τα σπουδαιότερα νησιά είχαν ήδη αποστατήσει ως ένδειξη διαμαρτυρίας απέναντι σε μία (ομολογουμένως) σκληρή οικονομική πολιτική, η οποία τα έπληξε οικονομικώς καίρια (βλ. & 1/3/1830). Πριν το γεγονός, προηγήθηκε μία –προφανώς– εξαιρετικά άστοχη αντίδραση τής κυβέρνησης, εμπρός στην δύσκολη οικονομική θέση που βρέθηκε από τα διαφυγόντα κέρδη και, ασφαλώς καταβαλλόμενη υπό πείσματος. Κατά πρώτον είχε αρνηθεί στους Υδραίους την χορήγηση ναυτιλιακών εγγράφων, επιπλέον είχε διατάξει τους αλλοδαπούς στόλους να αποκλείσουν ορισμένα νησιά, και τέλος να προπαρασκευάσουν (οι αλλοδαποί) επίθεση στην Σύρο και αλλού.

1832.—Η Δ΄ κατά συνέχεια Εθνική Συνέλευση αρχίζει τις εργασίες της στην Πρόνοια τού Ναυπλίου.

1867.—(14/26). Ο Όθων απεβίωσε εξόριστος στην Βαμβέργη, σε ηλικία 52 ετών. Ο θάνατός του προήλθεν από ιλαρά βαρείας μορφής, την οποία κόλλησε επισκεπτόμενος πτωχούς ασθενείς. Λίγο πριν τον θάνατό του, κάλεσε τον υπασπιστή του Δράκο, και τού είπε: «Επιθυμώ να μ’ ενταφιάσετε με την εθνική μου (την ελληνική) στολή». Ο πατέρας του, Λουδοβίκος Α΄, όταν συνάντησε αργότερα τον Θ. Δεληγιάννη, πρεσβευτή στο Παρίσι, τού είπε: «Υπήρξα λάτρης τής αρχαίας Ελλάδος και εκ των ενθερμοτέρων τού Αγώνος σας θαυμαστών. Δι’ αυτό και απέστειλα τον υιόν μου με χαράν και υπερηφάνειαν διά να συντελέση εις την παλινόρθωσιν τής ενδόξου ταύτης γης. Ο υιός μου έσφαλε άρα γε εις την διαχείρισιν τής εντολής ην περιεβλήθη; Δεν γνωρίζω ακριβώς. Αλλ’ επίσης αγνοώ αν οι Έλληνες έσφαλον εξώσαντες αυτόν».

1888.—Ἐπί  ὑπουργίας Γεωργίου Θεοτόκη, καὶ μὲ τὸ διάταγμα «περὶ γενικοῦ ὁργανισμοῦ τῶν πληρωμάτων στόλου», συστάθηκε στὸν θωρακοδρόμονα «Βασίλισσα Ὅλγα», ἡ Σχολὴ Ναυτοπαίδων, ἡ ὁποία διευθυνόταν ἀπὸ μάχιμο ἀξιωματικό τοῦ πλοίου. Ἡ πρώτη προσπάθεια γιὰ σύσταση Σχολῆς Ναυτοπαίδων, ἔγινε μὲ τὸ διάταγμα τῆς 17ης Μαρτίου 1879, τὸ ὁποῖο ὅριζε ὅτι ὁ πάρων «Ἀθηνᾶ» θὰ χρησιμοποιῆτο γιὰ σχολεῖο ὑπαξιωματικῶν, ναυτῶν καὶ παίδων. Μὲ τὸ διάταγμα τοῦ 1888, καθορίστηκε μὲ κάθε λεπτομέρεια ἡ λειτουργία τῆς Σχολῆς, συγκεντρώθηκαν δὲ ὅλα τὰ παιδιὰ ποὺ ὑπηρετοῦσαν στὰ πλοῖα μὲ προορισμὸ νὰ γίνουν ὑπαξιωματικοί γιὰ τὸ Βασιλικὸ Ναυτικό.

1905.—Η Κρητική Βουλή ζητά από τις Μεγάλες Δυνάμεις να κυρώσουν την Ένωση τής νήσου με την Ελλάδα.

1906.—Δόθηκε ειδική διαταγή στούς μακεδονομάχους Λάζο Δογιάμα και Δέλλιο, από την Γευγελή, γιά την εξόντωση τού βούργαρου δολοφόνου Αποστόλ (βλ.και13/7).

.—Τα σώματα Ευάγγελου Νικολούδη και Καραβίτη, ξεκινούν από τα δάση τής Νεγκοβάνης γιά εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην Κέλλη. Την επόμενη μέρα έγινε μία από τις πλέον άγριες μάχες με τουρκικό στρατό, ο οποίος τους περίμενε στο χωριό (κατόπιν προδοσίας βουργαροφρόνων).

1907.—Αποφράδα ημέρα γιά τα Ελληνικά ανταρτικά σώματα στην περιοχή Σερρών, διότι δέχτηκαν ισχυρά πλήγματα από ισχυρές τουρκικές δυνάμεις.

.—Ἡ προδοσία τῆς ἐπιχειρήσεως τοῦ Καπετάν Μητρούση (βλ.13/7). Μὲ τὸ ξημέρωμα τῆς 14ης Ἰουλίου, ὅλη ἡ τουρκικὴ φρουρὰ τῶν γειτονικῶν στρατώνων, περίπου 3. 000 ἄντρες, εἰδοποιημένοι ἀπὸ τοὺς βούργαρους, περικύκλωσε τὴν ἐκκλησία τῆς Εὐαγγελίστριας στὴν Καμενίκια τῆς πόλεως τῶν Σερρῶν. Οἱ πέντε Μακεδονομάχοι μας, ὁ Καπετὰν Μητρούσης (Γκογκολάκης),  ὁ Νῖκος Παναγιώτου ἤ Κουμπούρας ἀπὸ τὸ Ἀγρίνιο, ὁ Θεόδωρος Τουρλεντὲς ἀπὸ τὴν Μεγαλόπολη, και οἱ Μακεδόνες Γιάννης Ἀθανασίου Οὔρδας καὶ Μιχάλης Οὐζούνης, ἀντιπαλεύουν μὲ μυριάδες τουρκικὸ στρατὸ ἐπὶ ἑπτὰ ὁλόκληρες ὧρες. Πρῶτος ἔπεσε ὁ Τουρλεντές τρυπημένος ἀπὸ σφαῖρες. Σὲ λίγο ἔπεσε νεκρὸς καὶ ὁ Μιχάλης Οὐζούνης. Ὁ καπετὰν Μητρούσης συνεχίζει τὴν μάχη ἀπ’ τὸ καμπαναριό. Τέλος, ἀφοῦ ξόδεψε καὶ τὴν τελευταία σφαίρα, τράβηξε τὸ μαχαίρι του καὶ μπροστὰ στὰ κατάπληκτα μάτια τῶν διωκτῶν του, αὐτοκτόνησε γιὰ νὰ μὴν πέση ζωντανὸς στὰ χέρια τους. Οἱ Παναγιώτου Νῖκος καὶ Γιὰννης Οὔρδας, αἰχμαλωτίστηκαν καὶ ἀπαγχονίστηκαν τὸν Δεκέμβριο τῆς ἴδιας χρονιᾶς.

.—«Τὴν ἴδια ἡμέρα ποὺ σκοτώθηκε ὁ καπετὰν Μητρούσης (14 Ἰουλίου 1907), ἔφιππο ἀπόσπασμα τουρκικοῦ στρατοῦ κύκλωσε τὸ σῶμα τοῦ Ἀνδρέα Μακούλη (ἀπὸ τὴν Στενήμαχο τῆς Βόρειας Θρᾲκης) κοντὰ στὸ σημερινὸ χωριὸ Ἐμμανουὴλ Παππᾶς, καὶ κατὰ τὴν μάχη ποὺ ἀκολούθησε σκοτώθηκε ὁ ἀρχηγὸς καὶ ὅλοι οἱ ἄνδρες τοῦ σώματος (ἐννέα συνολικά).» 

1909.—Ύψωσις τής Ελληνικής Σημαίας εν τω φρουρίω Χανίων Κρήτης.

1911.—Οι τουρκικές αρχές συλλαμβάνουν και βασανίζουν Έλληνα υπάλληλο τού Προξενικού γραφείου στην Κωνσταντινούπολη.

.—Συνεχίζεται με αυξανόμενους ρυθμούς η δημιουργία νέων κινηματογραφικών αιθουσών στην Θεσσαλονίκη. Η κινηματογραφική «μανία» των Θεσσαλονικέων αυξάνει χρόνο με τον χρόνο, σε σημείο που να περνούν περίπου έξι ώρες την ημέρα μέσα σ’ αυτούς έχοντας μαζί τους και φαγητό, έτσι ώστε η παρακολούθηση τού θεάματος να είναι απερίσπαστη. Σε σχόλιο τής εφημερίδας «Μακεδονία», στις 14/7/1911, εμφανίζεται ένας Ευρωπαίος ο οποίος ερχόμενος γιά πρώτη φορά στην Θεσσαλονίκη και βλέποντας παντού αγγελίας κινηματογράφων, ρωτάει κάποιον: «Συγγνώμη κύριε, πού δεν έχει κινηματογράφον απόψε ;»

1913.—Στο βουργαρικό μέτωπο, συνεχίζονται οι σκληρές μάχες μεταξύ βουργάρων και Ελλήνων. «Πολλὲς φορὲς τὸ ὕψωμα 1378 στὶς κρίσιμες φάσεις τοῦ αἰματηροῦ ἀγῶνα ἄλλαξε κάτοχο. Τελικῶς παρέμεινε στὰ χέρια τῶν εὐζώνων τοῦ Βελισσαρίου, ἀφοῦ πάνω στὸ ὕψωμα αὐτὸ ἀπὸ τοὺς χίλιους ἄνδρες τοῦ Τάγματος, ἔμειναν ζωντανοὶ μόνο 275 καὶ ἕνας ἀξιωματικός· ἀπὸ αὐτοὺς δέ, οἱ 200 ἦταν τραυματίες. Τελικῶς οἱ βούργαροι ὑπέστησαν τρομακτικὲς ἀπώλειες, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐγκαταλείψουν τὸ ὕψωμα 1.378, ὅπου στὶς 15 Ἰουλίου, στήθηκε ἡ Ἑλληνικὴ Σημαία.»

.—Ημιλαρχία τής VIII Μεραρχίας τού Ελληνικού Στρατού (λόχος των Κρητών εθελοντών φοιτητών), εισέρχεται στις 11:00 στην Κομοτηνή, όπου γίνεται δεκτή από τούς Έλληνες κατοίκους με ενθουσιασμό. Ήταν τότε που στο Διοικητήριο τής πόλεως, το σημερινό Δικαστικό Μέγαρο, υψώθηκε η πρώτη ύστερα από 550 περίπου χρόνια ελληνική σημαία, η ιστορική σημαία τής πόλης με τα κρόσσια που την φιλοτέχνησαν βιαστικά εκείνη την ημέρα γυναίκες τής Κομοτηνής. Λίγο αργότερα, με την Συνθήκη τού Βουκουρεστίου (28/7), η δυτική Θράκη θα περιέλθει στην βουργαρία, με αποτέλεσμα την αποχώρηση των Ελληνικών στρατευμάτων· θα επανέλθουν οριστικά τον Μάιο τού 1920.

1914.—Η Ελλάδα αντιμετωπίζει επιτακτικό αίτημα τής Γερμανίας, με σκοπό να ενταχθεί στο πλευρό των Κεντρικών Αυτοκρατοριών (Γερμανίας, Αυστροουγγαρίας, Ιταλίας). Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄ και ο Πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, μένουν σταθεροί στην απόφασή τους να παραμείνει η χώρα ουδέτερη.

1916.—Απεβίωσε η αδελφή τού Χαριλάου Τρικούπη, Σοφία, και η κηδεία της γίνεται χωρίς καμμία συνοδεία.

1919.—Στο Μέτωπο στην Μικρά Ασία γίνονται μικροσυμπλοκές περιπόλων.

1920.—Ο Ελληνικός Στρατός καθαρίζει την περιοχή των Κούλων από άτακτους τούρκους.

.—Ο Ελληνικός Στρατός απελευθερώνει τις Σαράντα Εκκλησίες στην Ανατολική Θράκη. Στην ελληνικότατη αυτή πόλη, η υποδοχή που έγινε στον βασιλέα Αλέξανδρο ήταν αποθεωτική.

.—Ο Ελληνικός Στρατός, καταφέρνει να αιχμαλωτίσει τον κινηματία και πρώην αξιωματικό τού οθωμανικού στρατού Τζαφέρ Ταγιάρ. Εκτός τού ιδίου, συνελήφθησαν ακόμη 3.167 από τους συμπολεμιστές του. Σημειώνεται ότι το κίνημά του είχε μικρή απήχηση στο μουσουλμανικό στοιχείο (βλ. & 10-11/7). 

1921.—Ο Ελληνικός στρατός, έπειτα από σκληρή διήμερη μάχη, απελευθερώνει την Κιουτάχεια.

.—Στην Μόσχα, κατά την διάρκεια τού 3ου Συνεδρίου τής Κομιντέρν, τίθεται από τον Κολλάρωφ, τον βούργαρο αντιπρόσωπο τού ΚΚΒ, το ζήτημα αυτονομήσεως τής Μακεδονίας, όπου περιλαμβάνονται η τού «Βαρδάρ» (Γιουγκοσλαβική), η τού «Πιρίν» (βουργαρική) και η τού «Αιγαίου» (Ελληνική). Ο αντιπρόσωπος και Γ.Γ. τού Κ.Κ.Ε., Γεωργιάδης Κ., προς τιμήν του αρνήθηκε να συμφωνήσει, και προσπάθησε να ματαιώσει αυτή την επιδίωξη των βούργαρων. Γιά τον λόγο αυτό, διώχθηκε από το Κ.Κ.Ε. Ο Γεωργιάδης υπήρξε από τις λίγες φωτεινές εξαιρέσεις στον μακροχρόνια προδοτικό αγώνα των Ελλαδιτών κομμουνιστών κατά τής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με τον 1ο όρο τής Κομμουνιστικής  Διεθνούς, τα Κ.Κ. «[…] πρέπει να συμμορφώνονται προς το πρόγραμμα και τις αποφάσεις τής Γ΄ Διεθνούς». Σύμφωνα με τον 2ο όρο, τής Γ΄ Διεθνούς «[…]Τα μέλη τού Κόμματος, τα οποία διαφωνούν εις τας αρχάς και τους όρους τής Γ΄ Διεθνούς, ή αντιτάσσονται εις το πρόγραμμα τού κόμματος, αποκλείονται εκ τού κόμματος».

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ. Ασία δρα με περιπόλους.

1925.—Νέος Οικουμενικός Πατριάρχης εκλέγεται ο Νικαίας, Βασίλειος Γ΄(βλ. και12/7).

1938.—Ακυρώνονται λόγω τού Πολέμου οι Ολυμπιακοί Αγώνες τού  Τόκιο τής Ιαπωνίας.  Ενώ ο ναζισμός κάλπαζε στην Ευρώπη, και ο ιαπωνικός μιλιταρισμός φούντωνε στην Άπω Ανατολή, στην 35η Σύνοδο τής Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (Δ.Ο.Ε.) που διεξήχθη στο Βερολίνο το 1936, το Τόκιο επελέγη γιά την διοργάνωση που θα διεξαγόταν από τις 21 Σεπτεμβρίου ως τις 6 Αυγούστου τού 1940. Τον Ιούλιο τού 1938, η Ιαπωνία αποσύρθηκε επισήμως από την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων τού Τόκιο, και η Δ.Ο.Ε. έσπευσε να τους αναθέσει στο Ελσίνκι, το οποίο κατά την Σύνοδο τού Βερολίνου το 1936 ήταν η δεύτερη επιλογή. Ούτε όμως και το Ελσίνκι θα ήταν τυχερό. Στις 30 Νοεμβρίου τού 1939, δύο μήνες μετά το ξέσπασμα τού Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Φινλανδία δέχθηκε την επίθεση από τις δυνάμεις τής τότε Σοβιετικής Ενώσεως και συμμάχου τού Χίτλερ.

1941.—Οι βούργαροι συνεργάτες των ναζί, υποχρεώνουν τούς κατοίκους των Σερρών να βγάλουν νέου τύπου ταυτότητες με τα στοιχεία τους γραμμένα στα βουργαρικά (…)

1942.—Εκτέλεση Ελλήνων από τους Γερμανούς στο Ηράκλειο τής Κρήτης.

1943.—Η καταστροφή τού χωριού Ελάτη, τού Κεντρικού Ζαγορίου Ηπείρου. Το ξημέρωμα τής 14ης Ιουλίου, στην κορυφογραμμή τού βουνού τής Βροπίστας, έκανε την εμφάνισή του ένας λόχος Γερμανών.  Οι Γερμανοί εισέβαλαν στο χωριό, έσπασαν τις πόρτες των σπιτιών και τα πυρπόλησαν πυροδοτώντας την εμπρηστική σκόνη που είχαν ρίξει προηγουμένως. Κατέστρεψαν το χωριό στο μεγαλύτερό του μέρος, εκτός από μία γειτονιά και την κεντρική εκκλησία. Ορισμένοι από τους κατοίκους βρήκαν προσωρινή στέγη σε όσα σπίτια διασώθηκαν ενώ άλλοι έφυγαν αναζητώντας στέγη και τροφή προς διάφορες κατευθύνσεις. Έζησαν γιά χρόνια στην φτώχεια και στην δυστυχία, προσπαθώντας να επιβιώσουν στις σκληρές συνθήκες τής Κατοχής.

.—Ο Ε.Δ.Ε.Σ. ολοκληρώνει με επιτυχία την επιχείρηση «Άνιμαλς-(Ζώα)». Δύναμη 5.000 ανταρτών από τις Εθνικές Ομάδες Ελλήνων Ανταρτών (Ε.Ο.Ε.Α.), εκτέλεσε με αποφασιστικότητα και πλήρη επιτυχία την ανατεθείσα από το στρατηγείο Μέσης Ανατολής επιχείρηση, τής οποίας σκοπός ήταν η παραπλάνηση τού γερμανικού επιτελείου. Χάρις στις κινήσεις τού Ζέρβα και των ανδρών του, ενώ οι Γερμανοί περίμεναν απόβαση των Συμμάχων στα παράλια τής Ηπείρου, αυτή πραγματοποιήθηκε στην Σικελία.

.—Αντάρτικα τμήματα τού Ζέρβα, υπό τον Στυλιανό Χούτα, προσέβαλαν στο Μακρυνόρος και καθήλωσαν γιά επτά ημέρες, την ιταλική μεραρχία «Μπρενέρο». Η μεραρχία αυτή είχε σπεύσει γιά την Ιταλία, με σκοπό την αντιμετώπιση τής συμμαχικής απόβασης στην Σικελία. Οι απώλειες των Ιταλών ήταν μεγάλες και τα λάφυρα πολλά (βλ.&13/7).

1944.—Ο ήρωας τής Εθνικής Αντιστάσεως Συνταγματάρχης Βασίλης Αβδελάς, τοποθετείται από την κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου ως επιτελάρχης τής Στρατιωτικής Διευθύνσεως Θεσσαλονίκης. Δυστυχώς, λίγο αργότερα και κατά την διάρκεια επίσημων διαπραγματεύσεων με κομμουνιστές τού ΕΛΑΣ και αξιωματικούς των Συμμάχων, απήχθη με δόλο από τους κομμουνιστές και εκτελέστηκε μαρτυρικά στις φυλακές τής Δράμας.

.—Ισχυρή δύναμη Ιερολοχιτών και Βρετανών προσβάλλει την γερμανο-ιταλική φρουρά τής Σύμης προκαλώντας της σοβαρές απώλειες.

.—Μέλη τής ΟΠΛΑ, (τής «αστυνομίας» τού Κ.Κ.Ε.), προβαίνουν σε εκτελέσεις και δηώσεις κατά πολιτών στην ευρύτερη περιοχή τού Φενεού τής ορεινής Κορινθίας.

.—Μετά δεκαημέρου βασανιστηρίων από τους κομμουνιστές, τελειώνει το μαρτύριο τού ιερέα Αντώνη Αντωνίου. Το κεφάλι του βρέθηκε κυριολεκτικά θρυμματισμένο.

.—Λήγει η Μάχη τής Αμφιλοχίας, μία από τις μεγαλύτερες, αν όχι η μεγαλύτερη επιθετική επιχείρηση τού ΕΛΑΣ κατά των Γερμανών. Άρχισε το βράδυ στις 12/7/1944 και τελείωσε στις 14/7/1944. Διεξήχθη μέσα στον γεωγραφικό χώρο Ριβιό-Μοναστηράκι-Βόνιτσα-Αμφιλοχία-Κρίκελο-Άρτα, με κύρια προσπάθεια την κατάληψη τής Αμφιλοχίας. «.… Την 3ην ώραν τής 14ης τρέχοντος προσεβλήθη υπό ΕΑΜ-ΕΛΑΣ η Αμφιλοχία και αμέσως ήρξαντο εμπρησμός οικιών και σφαγή των οικογενειών των Ελλήνων Πατριωτών από τον […] Στρατόν τού ΕΑΜ ΣΤΟΠ. Ο αριθμός των σφαγέντων και καέντων δεν εξηκριβώθη απολύτως πάντως υπερβαίνει τους εκατόν (100) ο δε αριθμός των απαχθέντων ανεξακρίβωτος ΣΤΟΠ.» [Από αναφορά τού Συντ/ρχη Απόστ. Κωνσταντινίδη.] Προφανώς, ήταν η τυφλή «εκδίκηση» των κομμουνιστών γιά την ατυχή μάχη στις 12 προς 13 τού μήνα, όταν σε άλλη επίθεση την οποία ενήργησαν έχασαν το 1/3 τής δυνάμεώς τους. Μεταξύ των νεκρών, ένας ιερέας και αρκετοί πολίτες.

.—Ο βουργαρικός στρατός, αφού πυρπόλησε έξι παραμεθόρια Ελληνικά χωριά, απήγαγε και οδήγησε στην εξορία όσους κατοίκους μπόρεσε (κυρίως γυναικόπαιδα). Στο μεταξύ, δολοφόνησε 26 κατοίκους τού χωριού Τραχώνι τής Ξάνθης και κατόπιν αποχώρησε από την περιοχή. Στις 13 τού μήνα είχε προηγηθεί μεγάλη μάχη στο Αντά Λόφο Χαϊδούς, ενώ στην περιοχή βρίσκονταν ήδη από τις 6 τού μήνα.

1947.—Οι μάχες μεταξύ Εθνικού Στρατού και κομμουνιστών, συνεχίζουν με ένταση στην Ήπειρο και την περιοχή τής Κόνιτσας.

1949.—Οι κάτοικοι τής Πάτρας διαμαρτύρονται γιά την πιθανή επανεγκατάσταση Ιταλών στην πόλη τους.

.—Έκθεση τού Έλληνα συνδέσμου τού Ο.Η.Ε., δημοσίευε ότι, υπό την προστασία των Γερμανών συμμάχων τους οι Τσάμηδες υποχωρούν από την Ήπειρο. Γενικώς, είναι γνωστό ότι 16.000 με 17.000 Τσάμηδες εγκατέλειψαν εθελουσίως την χώρα, φεύγοντας γιά αλβανία, ώστε να αποφύγουν την δικαιοσύνη γιά τα εγκλήματα που διέπραξαν.

1965.—Τα συλλαλητήρια λόγω τής πολιτικής κρίσης των «Ιουλιανών» συνεχίζουν. Πραγματοποιείται συγκέντρωση 20.000 ανθρώπων στην Πάτρα. Οι αναταραχές συνολικά είχαν διάρκεια 70 ημερών.

1969.—Μετά από έκρηξη βόμβας στα χέρια τού ακραίου κομμουνιστή Διονύσιου Καράγιωργα, καθηγητή τής Παντείου, η Αστυνομία σπεύδει και συλλαμβάνει αρκετά εξτρεμιστικά στοιχεία τής οργάνωσης «Δημοκρατική Άμυνα».

1971.—Απεβίωσε λόγω καρδιακής προσβολής στην Ρόδο, ο έντιμος Δωδεκανήσιος πατριώτης και πολιτικός, Στέλιος Κωτιάδης. Γεννήθηκε στην Ίστριο τής Ρόδου τον Αύγουστο τού 1912. Ήταν ο πρώτος βουλευτής τής ελεύθερης Δωδεκανήσου στο ελληνικό κοινοβούλιο μετά τις εκλογές τής 5ης Μαρτίου τού 1950. Η εφημερίδα «Ροδιακή», στο φύλλο τής 20ης Αυγούστου 1951 έγραψε μεταξύ άλλων: «[…] Κάτοχος σημαντικής ειδικής και γενικής μορφώσεως ο κ. Κωτιάδης και επιπροσθέτως εκ χαρακτήρος και ήθους σεμνός και λογικός, αντιμετώπισε με την βοήθειαν τού κυβερνήσαντος κατά το μέγα μέρος τής ληξάσης περιόδου κόμματος των Φιλελευθέρων όλα τα φλέγοντα Δωδεκανησιακά ζητήματα, με εξαιρετικήν προσοχήν και ενήργησεν αποβλέπων εις την ευνοϊκήν λύσιν αυτών άνευ τής ελαχίστης δημαγωγικής διαθέσεως και το κυριώτερον υποσχόμενος πάντοτε μόνον ό,τι ήτο βέβαιος ότι θα εφέρετο εις πέρας».

.—Έκρηξη, χωρίς θύματα, σημειώνεται στην Ελληνοαμερικανική Ένωση στο κέντρο τής Αθήνας.

1973.—Ο επίλογος στο «Εκκλησιαστικό πραξικόπημα» στην Κύπρο. Η Μείζων Ιερά Σύνοδος Κύπρου, κρίνει άκυρη την καθαίρεση τού Μακάριου καθαιρεί τους τρεις κατηγόρους του, επίσης μητροπολίτες Κύπρου. Οι άτυχοι επίσκοποι Πάφου, Κιτίου και  Κερύνειας, θεωρούσαν ότι η παράλληλη άσκηση εκκλησιαστικών και κοσμικών καθηκόντων από τον αρχιεπίσκοπο Μακάριο ήταν ενάντια στους κανόνες τής Εκκλησίας και τον κατάγγειλαν.

1977.—Η έκρηξη βόμβας σε υποκατάστημα τής Τράπεζας «American Express», και η απόπειρα εμπρησμού άλλου υποκαταστήματος τής ίδιας Τράπεζας στον Πειραιά, είναι έργο τής τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΛΑ.

1989.—Ο τέως πρωθυπουργός και πρόεδρος τού ΠαΣοΚ, Ανδρέας Παπανδρέου, παντρεύεται επίσημα την κατά 36 έτη νεώτερή του και αεροσυνοδό, Δήμητρα Λιάνη.

1992.—Η τρομοκρατική οργάνωση 17Ν, εκτοξεύει ρουκέτα στην περιοχή Συντάγματος Αθηνών, με στόχο τον υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Παλαιοκρασσά. Αντί γιά τον Παλαιοκρασά, τραυματίστηκε θανάσιμα ο διερχόμενος Θάνος Αξαρλιάν.

2016.—Οὔτε νεκροὺς σέβονται οἱ τουρκοπράκτορες, προκειμένου νὰ ἐπιβάλλουν τὴν προπαγάνδα τους. Στὸ Πομακοχώρι Γλαύκη τοῦ Νομοῦ Ξάνθης, οἱ ἐγκάθετοι τοῦ τουρκικοῦ προξενείου ἔδρασαν μὲ τὸν πλέον ἀσεβὴ τρόπο, θέλοντας νὰ ἐκμεταλλευτοῦν τὸν θάνατο τοῦ στρατιώτη Ἀχμὲτ Κατουνλοῦ. Σύμφωνα μὲ δημοσιεύματα ἀλλὰ καὶ τὴν μαρτυρία παρισταμένων ὅπως τῆς βουλευτοῦ τῶν ΑΝ.ΕΛ., Χρύσας Οὔτση, τοῦ πρώην Στρατηγοῦ τοῦ Δ’ Σώματος Στρατοῦ Μαυράκη ἀλλὰ καὶ τοῦ Μουφτῆ Ξάνθης Σινίκογλου, τὴν ὥρα ποὺ  ἔψαλε σύμφωνα μὲ τὸ τυπικὸ τὴν νεκρόσημη ἀκολουθία, τὸν διέκοψαν οἱ ψευδομουφτῆδες Ξάνθης, Μετέ καὶ Ἀζήζογλου, σπρώχνοντάς τον μάλιστα, ἀπαιτῶντας νὰ ἀφαιρεθῇ ἡ ἑλληνικὴ σημαία ἀπὸ τὸ φέρετρο, νὰ φύγῃ τὸ ἄγημα Στρατοῦ ἀπὸ τὴν τελετὴ καὶ νὰ μεταφέρουν οἱ ἴδιοι τὸν νεκρὸ στὸ νεκροταφεῖο. Στὴν τελετὴ παρόντες ἐπίσης μεταξὺ ἄλλων ἦταν, ὁ βουλευτὴς τοῦ κυβερνητικοῦ  κόμματος ΣΥΡΙΖΑ, Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, γνωστὸς γιὰ τὶς φιλικὲς του σχέσεις μὲ τοὺς τουρκοπράκτορες, ὁ Δήμαρχος Μύκης Καπζᾶ Τζεμήλ, ὁ Πρόεδρος τῆς ΤΕΞ, Κοῦρτ Ἀχμὲτ καὶ ὁ Ἀντιπρόεδρος τοῦ τουρκικοῦ κόμματος D.E.B., Ὀζὰν Ἀχμέτογλου. Ὁ Ἄρειος Πάγος μὲ κλητήριο θέσπισμα, παρέπεμψε στὸ Δ΄ Μονομελὲς Πλημμελειοδικεῖο Θεσσαλονίκης  τὴν ἐκδίκαση τῆς ὑποθέσεως, μὲ τὴν κατηγορία σὲ βάρος τῶν: α) Ἀχμὲτ Μετὲ τοῦ Μεχμέτ, καὶ β) Ἐρκὰν Ἀζήζογλου, γιὰ 1. ἀντιποίηση ἄσκησης ὑπηρεσίας λειτουργοῦ θρησκείας γνωστῆς στὴν Ἑλλάδα καὶ 2. διατάραξη θρησκευτικῆς συνάθροισης. Ἡ δίκη λόγῳ ἀπουσίας τῶν κατηγορουμένων, ἀναβλήθηκε ἀπὸ τὸν Ἰούνιο τοῦ 2017 γιὰ τὶς 13/11/2017.

2019.—Νέα σεισμική δόνηση καταγράφηκε στην Κρήτη και συγκεκριμένα νοτίως τής νήσου. Σύμφωνα με το Ευρωμεσογειακό Ινστιτούτο ο νέος σεισμός συνέβη στις 16:12 και είχε ένταση 4 βαθμών τής κλίμακας Ρίχτερ ενώ σημειώθηκε 30 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά τής Ιεράπετρας.Ο σεισμός είχε ως επίκεντρο θαλάσσια περιοχή και το εστιακό του βάθος υπολογίζεται στα 30 χιλιόμετρα.

.—Σεισμική δόνηση μεγέθους 4,6 βαθμών τής κλίμακας Ρίχτερ σημειώθηκε στις 13:50 το μεσημέρι τής Κυριακής στην Κοζάνη. Σύμφωνα με το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο τού Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, το επίκεντρο τού σεισμού εντοπίζεται 8 χλμ. νοτίως τής Κοζάνης και το εστιακό του βάθος υπολογίζεται στα 10χλμ. Σύμφωνα με την προκαταρκτική μελέτη τού Ευρωπαϊκού – Μεσογειακού Σεισμολογικού Κέντρου η σεισμική δόνηση ήταν μεγέθους 5,1R και το επίκεντρο τού σεισμού εντοπίζεται 8χλμ. βορειοδυτικώς τής Αιάνης στην Κοζάνη, ενώ το εστιακό βάθος υπολογίζεται στα 15 χλμ. Η δόνηση έγινε ιδιαίτερα αισθητή σε αρκετές περιοχές τής Δυτικής Μακεδονίας, αλλά και στην αλβανία και τα σκόπια. Δεν υπήρξαν αναφορές γιά τραυματισμούς ή ζημιές.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση