ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΜΠΑΡΜΠΙΤΣΩΤΗΣ (1759-1805) – ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΣ ΠΡΟΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ

,

Δημιουργία τού αυτοδίδακτου ζωγράφου, Σωτήρη Ζήση από την Χαλάστρα Θεσσαλονίκης (1902-1989).

,

Οπλαρχηγός Ζαχαρίας Μπαρμπιτσώτης (1759-1805)

.

……….Ὁ Ἀντροῦτσος μὲ τὰ παλληκάρια του (500) μετὰ τὴν ἀναχώρηση τοῦ Λάμπρου Κατσώνη γιὰ Κύθηρα καὶ Ἰθάκη, προσπάθησε νὰ πάει ἀπ’ τὸ Πορτοκάγιο ἔως τὴν Στερεά ἀπὸ τὴν στεριά, διασχίζοντας τὴν Πελοπόννησο.

……….Κι ὅσο ἦταν στήν Μάνη τόν περιθάλψανε κι αὐτὸν καὶ τοὺς δικοὺς του. Βγαίνοντας ὅμως ἀπὸ ‘κεῖ, οἱ τοῦρκοι τῆς Τρίπολης εἴχανε διαταγὴ νὰ τὸν ἐξοντώσουν. Βοηθὸς του ἦρθε ὁ Ζαχαριᾶς Μπαρμπιτσώτης (1759-1805) τὸ παλιὸ πρωτοπαλλήκαρο τοῦ Κωνσταντίνου Κολοκοτρώνη, ὁ μεγαλύτερος Κλέφτης τοῦ Ταΰγετου. Ἀπ’ τὸ 1786 εἶχε κατορθώσει (27 χρονῶν τότε), νὰ ἑνώσει τοὺς Κλέφτες ὅλου τοῦ Μωριᾶ, νἄχει δικὸ του μπαϊράκι (λάβαρο) καὶ ν’ ἀναγνωριστεῖ ντερβέναγας τοῦ Μωριᾶ (ἐξουσιαστής) ἀπ’ τὸν ἴδιο τὸν Σουλτάνο, παίρνοντας καὶ «λουφέ» (ἐπιχορήγηση).

……….Οὐσιαστικὰ ἐξουσίαζε τὸν πασᾶ τῆς Τριπολιτσᾶς ποὺ πολλὲς φορὲς νίκησε καὶ ταπείνωσε. Καταγόταν ἀπ’ τὴν Μπαρμπίτσα τῆς Λακωνίας κι ἀπὸ τὸ Ἀρκουδόρεμα. Λεγόταν πρὶν Παντελέος. Ὅλοι οἱ ἀπόγονοί του σκοτώθηκαν τὸ ’21 καὶ εἶναι οἱ περίφημοι Ζαχαρόπουλοι, ἀνάμεσα σ’ αὐτοὺς πολεμοῦσε καὶ ἡ ἡρωϊκὴ κόρη του, Κωσταντία. Ἀπὸ συγγενεῖς τοῦ Ζαχαριᾶ κατάγονται οἱ Μπαρμπιτσῶτες τῆς σημερινῆς Λακεδαίμονας καὶ οἱ Μπαρμπαγιάννηδες τῆς Μ. Μάνης (Παχιάνικα)*.

……….Ὁ Ζαχαριᾶς πολεμῶντας συνέχεια, κατώρθωσε νὰ περάσει τὸν Ἀντροῦτσο ὥς τὸ Αἴγιο ἀπ’ ὅπου διάβηκε στὴν Ῥούμελη. Στὸν Ζαχαριᾶ ὁ μέγας Ναπολέων εἶχε στείλει πολεμοφόδια γιὰ ν’ἀρχινίσει ἐπανάσταση. Ὁ τοῦρκος ναύαρχος Σερεμὲτ σὲ συνεννόηση μὲ τὸν πασᾶ τῆς Τρίπολης, κατώρθωσαν νὰ προσεταιριστοῦν τὸν Παναγιώτη Κουκέα (ποὺ μὲ χήρα συγγενὴ του εἶχε σχέσεις ὁ Ζαχαριᾶς), μὲ τὴν ὑπόσχεση ὅτι θὰ τὸν κάνουν μπέη τῆς Μάνης. «Ὅποιος σκοτώσει τὸν Ζαχαριᾶ θὰ γίνη μπέης» εἶχαν πεῖ καὶ στὸν τότε μπέη τῆς Μάνης, Ἀντώνη Γρηγοράκη.

……….Ὁ Κουκέας κάλεσε στὸν πύργο του τὸν Ζαχαριᾶ ποὺ ἀνύποπτος πῆγε, κι ὅταν ἀνέβαινε στὴν μέσα σκάλα, πολλοὶ μπράβοι τοῦ Κουκέα τὸν δολοφόνησαν. Στὸν φόνο συνέργησε καὶ ὁ Ἀντώμπεης ποὺ στὴν συνέχεια σὲ συνεννόηση μὲ τὸν Σερεμὲτ κρέμασαν τὸν Κουκέα. Ὅλα αὐτὰ τὸ 1805 ἐπὶ Ἀντώμπεη.

……….Ἔτσι χάθηκε ὁ Ζαχαριᾶς, ποὺ κατὰ τὸν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, ἄν ζοῦσε, θἆταν ἡ ψυχὴ τοῦ ’21. (Ὁ Θ. Κολοκοτρώνης εἶχε χρηματίσει πρωτοπαλλήκαρό του). Βέβαια ὁ Ζαχαριᾶς ἔκανε καὶ μικροληστεῖες σὲ ντόπιους, ἀλλ’  αὐτοὶ ἦταν κυρίως προεστοὶ καὶ κληρικοὶ πλούσιοι, τῆς πεδινῆς Λακωνίας καὶ τοῦ Πάρνωνα ποὺ ἦταν βολεμένοι μὲ τοὺς τούρκους.

……….Ἦταν πολὺ ὄμορφος, πανέξυπνος, γυναικᾶς καὶ λεβέντης. Ὁ Φωριὲλ λέει πὼς ὅταν ἔτρεχε, τὰ πόδια του ἔφταναν στὸ ὕψος τοῦ κεφαλιοῦ του καὶ ἔνοπλος πηδοῦσε πάνω ἀπὸ πέντε ἄλογα δίπλα-δίπλα.

……….Ἀπ’ τὴν Μάνη ἀναφέρονται σὰν σύντροφοι ἤ συνεργάτες τοῦ Ζαχαριᾶ, οἱ Καπετανιάνοι τοῦ Πετροβουνιοῦ, οἱ Παναγιωταραῖοι τῆς Καστάνιας, ὁ Γρηγοράκης Τζανέτος (Α. Μάνη), ὁ Λαγιάτης, ὁ Κιτρινιάρης, ὁ καπετάν Παναγιωτάκης (Σκαρδαμούλα) καὶ ἄλλοι ἀπ’  τὰ χωριὰ Λογγάστρα, Πετροβούνι, Ἁρμυρό. Τέλος οἱ Νικολόπουλοι.


  • Πηγή κειμένου: «Ἱστορία τῆς Μάνης»,  Κυριάκου Κάσση
  • Πηγή εἰκόνας : Χρῶμα καὶ Φῶς
(©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»

Αφήστε μια απάντηση