.

.

γαστέρι δ᾽ οὔ πως ἔστι νέκυν πενθῆσαι

.

……….Με την κοιλιά δεν γίνεται τον νεκρό να κλάψουν. Γαστέρι δ’ ου πως εστί νέκυν πενθήσαι.

……….(Το λέμε γιά τις υπερβολές που συναντάμε σε ανάλογες περιπτώσεις).

……….(βλ. Ὁμήρου Ἰλιὰς Τ΄ στ. 221-225 «αἶψά τε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισιν, ἧς τε πλείστην μὲν καλάμην χθονὶ χαλκὸς ἔχευεν, ἄμητος δ᾽ ὀλίγιστος, ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα Ζεύς, ὅς τ᾽ ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται. γαστέρι δ᾽ οὔ πως ἔστι νέκυν πενθῆσαι Ἀχαιούς·»)

***

Πηγή: Το καταπληκτικό Λεξικό Αρχαϊστικών Φράσεων, τού Δημήτριου Τσιρόγλου από τις εκδόσεις Σαββάλας.

Ἠλεκτρονικὴ πηγὴ ἡ ἑνότητα: «Εἰδικὰ θέματα-Ὅμηρος»

(Προσωπογραφία τοῦ Ὁμήρου ἀγνώστου, πιθανὸν Φλαμανδοῦ ζωγράφου, τεχνοτροπίας Καραβάτζιο).

Ἐπιμέλεια εἰκόνας: Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο