.

. 

δειλαί τοι δειλῶν γε καὶ ἐγγύαι ἐγγυάασθαι

.

……….Είναι (το ίδιο) δειλό όταν δίνεις εγγυήσεις γιά δειλούς. Δειλοί τοι δειλών γε και εγγύαι  εγγυάασθαι.

……….(Το λέμε γιά άνανδρους γενικώς και ο ποιητής εννοεί πως η πράξη μας είναι το ίδιο άνανδρη με αυτούς γιά τούς οποίους εγγυόμαστε).

……….(βλ. Ὁμήρου Ὀδύσσεια Θ΄ στ. 350-356 «”μή με, Ποσείδαον γαιήοχε, ταῦτα κέλευε· δειλαί τοι δειλῶν γε καὶ ἐγγύαι ἐγγυάασθαι.πῶς ἂν ἐγώ σε δέοιμι μετ᾽ ἀθανάτοισι θεοῖσιν, εἴ κεν Ἄρης οἴχοιτο χρέος καὶ δεσμὸν ἀλύξας;” τὸν δ᾽ αὖτε προσέειπε Ποσειδάων ἐνοσίχθων· “Ἥφαιστ᾽, εἴ περ γάρ κεν Ἄρης χρεῖος ὑπαλύξας οἴχηται φεύγων, αὐτός τοι ἐγὼ τάδε τίσω.”»)

***

Πηγή: Το καταπληκτικό Λεξικό Αρχαϊστικών Φράσεων, τού Δημήτριου Τσιρόγλου από τις εκδόσεις Σαββάλας.

Ἠλεκτρονικὴ πηγὴ ἡ ἑνότητα: «Εἰδικὰ θέματα-Ὅμηρος»

(Προσωπογραφία τοῦ Ὁμήρου ἀγνώστου, πιθανὸν Φλαμανδοῦ ζωγράφου, τεχνοτροπίας Καραβάτζιο).

Ἐπιμέλεια εἰκόνας: Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο