.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΥΜΒΟΛΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΝ

Διονυσίου Α.Ζακυθηνοῦ

Τακτικοῦ καθηγητοῦ τῆς Βυζαντινῆς Ἱστορίας.

Ἡ ἀντίληψις ὅτι οἱ λόγιοι τοῦ Βυζαντίου, ἐγκαταλείποντες τὴν ἀπειλουμένην πρωτεύουσὰν των καὶ ἀκολούθως τὴν δουλωθεῖσαν πατρίδα των, μετέφερον εἰς τὴν Δύσιν τὰ μνημεῖα τῆς ἀρχαίας γραμματείας, ἐδίδαξαν τὴν ἑλληνικὴν γλῶσσαν, ἡρμήνευσαν τὴν ἑλληνικὴν Φιλοσοφίαν καὶ προεκάλεσαν οὕτω τὴν ἀναγέννησιν τῶν γραμμάτων, εἶναι πολὺ παλαιά.

Τὴν διετύπωσε ἄριστα ὁ Φίλιππος Gommines, ὁ Γάλλος ἱστορικὸς τῶν βασιλέων Λουδοβίκου τοῦ ΙΑ’καὶ Καρόλου τοῦ Η’, ζήσας μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1445 καὶ  1509. Κατὰ τὸν ἱστορικὸν τοῦτον, ἡ ἀποκατάστασις τῶν γραμμάτων καὶ τῆς παιδείας δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συνετελεσθῇ χωρὶς τὴν πτῶσιν τοῦ Βυζαντινοῦ Κράτους «διότι, λέγει, τότε ὁ Λάσκαρις, ὁ Χρυσολωρᾶς, ὁ Χαλκοκονδύλης, ὁ Βησσαρίων, ὁ Τραπεζούντιος, ὁ Ἀργυρόπουλος, ὁ Μάρουλλος, μὲ μίαν λέξιν ὅλοι οἱ σοφοὶ ἄνδρες τῆς Ἑλλάδος κατέφυγον διὰ τὴν ἀσφάλειὰν των πρὸς τοὺς ἡγεμόνας τῆς Εὑρώπης, κομίζοντες ὅλους τοὺς ἀρχαίους συγγραφεῖς, χωρὶς τοὺς ὁποίους οὐδεμία πρόοδος ἧτο δυνατὴ»

Αἱ ἀντιλήψεις αὗται, μεταβιβαζόμεναι ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεὰν, ἐγένοντο κτῆμα καὶ κοινοὶ τόποι τῆς ἱστορίας τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πνεύματος. Δὲν ἐβράδυναν ὅμως νὰ ἐκδηλωθοῦν καὶ αἱ ἀντιδράσεις.

Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο στὸ : www.e-istoria.com

.