m
ΣΑΡ. Π. ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ Ὑπαστυνόμος Α΄
Πηγή: Περιοδικὸ Ἱστορία, τευχ. 67, Ἰανουάριος 1974
“Ἄρτον καὶ θεάματα”, ἔλεγαν οἱ Ρωμαῖοι. Ἄρτον καὶ θεάματα ζητοῦσαν καὶ οἱ Βυζαντινοί. Εἶναι βέβαιον, ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς αὐτοκρατορίας, ἦσαν ἐξαιρετικά φιλοθεάμονες. Πολλοὶ συγγραφεῖς, καὶ ἰδίως Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΙΠΠΟΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
,
.
Τερέζα Πεντζοπούλου-Βαλαλᾶ
Ἀπό τὸ Τιμητικὸ Ἀφιέρωμα στὸν Καθηγητὴ Ἰωάννη Ο. Καλογήρου, Ἐπιστημονική Ἐπετηρίδα Θεολογικῆς Σχολῆς, Τμῆμα Ποιμαντικῆς, Ἀριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 1992
.
(…) μὲ τὴν τέχνη τῆς διαλεκτικῆς ὁ Σωκράτης κατόρθωνε νὰ ἀνατρέπῃ τὰ δεδομένα τοῦ προβλήματος, νὰ περνᾷ ἀπό μίαν ἔννοια στὴν ἄλλη, νὰ ἐμφανίζῃ τὶς ἀμφισημίες ἐκεῖ ποὺ τὰ νοήματα φαίνονταν στὴν ἀρχή νὰ εἶναι καθαρὰ καὶ αὐτονόητα.
(…) κάτω ἀπό τὶς διάφορες κατηγορίες τῆς σκέψης τοῦ Σωκράτη, ὅπως αὐτές προβάλλονται μέσα ἀπό τὸν προφορικὸ του λόγο καὶ μέσα ἀπό τὶς ἠθικές ἀξίες ποὺ σφράγισαν ἀποφασιστικά τὴν ζωὴ του, τὸ κύριο χαρακτηριστικὸ τοῦ φιλοσόφου, πρέπει νὰ ἀναζητηθῇ στὴν συνειδητὴ ἀθωότητα τοῦ ἐρωτήματος ποὺ θέτει.
Ὁμολογεῖ ὅτι δὲν κατανοεῖ. Οἱ σωκρατικὲς ἀπορίες, πίσω ἀπό τὴν μᾶσκα τῆς εἰρωνείας, ἄφησαν τὰ ἴχνη τους στὸ πνεῦμα τοῦ Kierkegaard καὶ ἄσκησαν βαθιὰ ἐπίδραση στὸ μέτρο ποὺ τὸ ἀπορεῖν ἐμφανίζεται ὡς ὕψιστη ἔκφραση γνώσης· μιᾶς γνώσης ποὺ θέλει νὰ εἶνε μὴ-γνώση· μιᾶς γνώσης ποὺ γίνεται γνώση, μόνο μέσα ἀπό τὴν ἅγνοια.
Ἡ θεμελιώδης ἀπορία τοῦ Σωκράτη, ἐκφράζεται πολὺ ἁπλᾶ μὲ τὸ ἐρώτημα: γνωρίζουμε κάτι ἤ μήπως δὲν γνωρίζουμε τίποτε; Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΕΙΔΕ Ο ΚΙΡΚΕΓΚΩΡ
.
.
.
……….Στὰ μέσα τοῦ 19ου αἰῶνα, ἡ Ῥοδόπη ἦταν πλήρως ἐνταγμένη στὸ ὀθωμανικό σύστημα διοίκησης (Παπαδημητρίου Π. 2003. Οι Πομάκοι της Ροδόπης. Ἀπό τὶς ἐθνοτικές σχέσεις στοὺς Βαλκανικοὺς ἐθνικισμούς 1870-1990 εκδ. Κυριακίδη, 63-65) ποὺ διαιροῦσε τὸ κράτος σὲ βιλαέτια (vilayet), ἀποτελούμενα ἀπό σαντζάκια (sancak), τὰ ὁποῖα διαιροῦνταν σὲ καζᾶδες (kaza), οἱ ὁποῖοι χωρίζονταν σὲ περιοχὲς (nahije). Ἡ Ῥοδόπη ὑπάγονταν στὸ βιλαέτι τῆς Ἀδριανούπολης. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΡΩΣΣΟΤΟΥΡΚΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΜΑΚΟΙ
.
ν
,
Χαραλάμπους Χαράλαμπος ή Γεώργιος. Γεννήθηκε στο χωριό Κυπερούντα τής επαρχίας Λεμεσού, το 1938. Σκοτώθηκε στην Λεμεσό, στις 4 Μαρτίου 1956, από βλήμα βόμβας που έριξε εναντίον των Άγγλων. Γονείς: Χαράλαμπος Θεμιστοκλέους και Μελανή Χαραλάμπους. Αδελφές: Μαρία, Ελευθερία και Μυριάνθη. Συνέχεια ανάγνωσης ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ – ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ἤ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (+4/3/1956)
.
.
Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ
Ἀπόσπασμα ἀπό το πανέμορφο ἔργο τοῦ Μιχαλάκη Ι. Μαραθευτή, ‘’Ἀκτινοβολίες τοῦ ’55’’.
……….Ὁ Γρηγόρης Αὐξεντίου, ἔγραψε μὲ τοὺς ἡρωικοὺς του ἀγῶνες στὰ βουνὰ τοῦ Πενταδάκτυλου καὶ στὶς βουνοκορφὲς τῆς Πιτσιλιᾶς ἕνα ἀπό τὰ πιὸ ἀξιόλογα κεφάλαια τῆς σύγχρονης κυπριακῆς ἱστορίας. Ἕνα κεφάλαιο διαποτισμένο μὲ τὴν τόλμη, τὴν ἀποφασιστικότητα καὶ τὴ δύναμη τῆς ψυχῆς του. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ
.
.
.
.,
,
.
.
Μόνικα Ἀδᾶμ
Δρ.Πηνελόπη Μωραῒτου
.
Περιεχόμενα : Ἱστορία, Αἰσθητική Ἀγωγή, Χορὸς καὶ Μουσικὴ, Ἡ Διονυσιακή λατρεῖα καὶ οἱ σημερινὲς γιορτὲς ἀποκριᾶς, Γεωγραφία, Γλῶσσα καὶ ἑτυμολογία λέξεων, Λαογραφία, Συγκέντρωση – ἐπεξεργασία καὶ καταγραφὴ τῆς ὕλης, Βιβλιογραφία.
.
.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ἡ Διονυσιακὴ λατρεῖα, εἶναι μὲν στοιχεῖο κεντρικὸ στὸ σύστημα τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, ἔχει ὅμως διαφορετικὴ κατεύθυνση (Vernant, 2003: 470)· εἶναι ἡ μορφὴ τοῦ Ἄλλου, ἡ ἄλλη ὅψη τοῦ ἱεροῦ, ἀσταθής, ἔκρυθμη, συγκλονιστικὴ, ἀσύλληπτη (Vigetti, 1996: 397).
Ἡ ἀνάπτυξη τῆς λατρεῖας αὐτῆς, κυρίως στὶς πόλεις (Ἀττικά Διονύσια), ἐμπεριέχει ἄφθονα στοιχεῖα ἀντιστροφῆς – κατάργησης τῶν κυρίαρχων κοινωνικῶν προτύπων. Οἱ ἀποκριάτικες γιορτὲς, ἀπό τὴν ἀπαρχή τους μέχρι σήμερα, μὲ ὅλες τὶς ἀλλοιώσεις, τὶς παραμορφώσεις, τοὺς μετασχηματισμοὺς καὶ τὶς συνθέσεις νέων πολιτισμικῶν στοιχείων, ἀποτελοῦν Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ Η ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ