.
.
……….Ἡ προσωρινὴ κατοχὴ τῆς Δωδεκανήσου ἀπό τοὺς Ἰταλούς καὶ οἱ μόνιμες βλέψεις τους ξεκίνησαν ἀπό τὸ Μάϊο τοῦ 1912 καὶ κράτησαν ἔως τὸν Ἰούλιο τοῦ 1923. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΝΙΣΥΡΟΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ
..
![cyprus-history-map[1]](http://eistorias.files.wordpress.com/2013/07/cyprus-history-map1.jpg)
Ε.Κριαρᾶ
.
Ὅταν τὸ 1932 ὁ τελευταῖος ἐκδότης τοῦ κειμένου τοῦ Χρονικοῦ τοῦ Λεοντίου Μαχαιρᾶ R. Dawkins ἐξέδιδε τὸ κείμενο τοῦτο σὲ κριτικὴ ἔκδοση στὴν Ὀξφόρδη, εἶχε ὑπ’ὅψιν του δύο μόνο χειρόγραφα τοῦ ἔργου τούτου: τὸ χειρόγραφο τῆς Βενετίας, (= V ) ποὺ τὸ προτίμησε ὡς βάση γιὰ τὴν ἔκδοσή του, καὶ τὸ χειρόγραφο τῆς Ὀξφόρδης, ( = O )ποὺ μόνο ἐντελῶς ἐπικουρικὰ καὶ σὲ σπάνιες περιπτώσεις τὸ χρησιμοποίησε. Παλιότερα τὸ χειρόγραφο τῆς Βενετίας – καὶ μόνο αὐτό’ τὸ ἄλλο τῆς Ὀξφόρδης δὲν τὸ ἤξερε – τὸ εἶχε χρησιμοποιήσει στὴν πρώτη ἔκδοση τοῦ Χρονικοῦ ὁ Κωνσταντῖνος Σάθας. Συνέχεια ανάγνωσης ΕΝΑ ΝΕΟ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΚΟΥ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΙΟΥ ΜΑΧΑΙΡΑ
.
.
.(Ἀπό ἐπιστολές μελλοθάνατων)
.
Ἡ γενοκτονία τῶν Ποντίων, σὺν τοῖς ἄλλοις ἀνέδειξεν καὶ τὸ ψυχικὸ μεγαλεῖο τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου. Ἰδοῦ δείγματα ἀπό τὶς ἀκολουθοῦσες ἐπιστολές, τὶς λίαν συγκινητικὲς. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΨΥΧΙΚΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ
,
.
.
Τζινίκου – Κακούλη Ἀθηνᾶς
.
Ἀποσπάσματα:
Ἡ ἱστορία τοῦ ψωμιοῦ, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ θεμέλιο καὶ τὴ βασικὴ προϋπόθεσι γιὰ τὴ συντήρηση τῆς ζωῆς μας, εἶναι τόσο παλιὰ, ὅσο καὶ ἡ ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος.
Ἡ ἀρχαία μας μυθολογία παρουσιάζει τὸ ἀγαθό αὐτό σὰν δῶρο τῶν θεῶν πρὸς τοὺς ἀνθρώπους.
Ἡ θεὰ Δήμητρα ἦταν ἐκείνη, ποὺ τοὺς δίδαξε τὴν καλλιέργεια τῶν δημητριακῶν, ἀπ’ ὅπου παρασκευάζεται τὸ ψωμὶ.
Καὶ ἀπό ἀπέραντη εὐγνωμοσύνη γιὰ τὴν σπουδαία αὐτή ἀποκάλυψη, οἱ ἀρχαῖοι λατρευτὲς της κατὰ τὰ Θεσμοφόρια τῶν Ἐλευσινίων μυστηρίων, ἀνταπέδιδαν στὴ θεὰ σὰν εὐλαβική προσφορὰ μεγάλους ἄρτους, γι’ αὐτό καὶ ἡ γιορτὴ ἐκείνη ὠνομαζόταν καὶ Μεγαλάρτια.
Στὰ ὁμηρικά ἔπη, πάνω στὰ βαρυφορτωμένα τραπέζια ἀπό κρεατικὰ, κρασιὰ καὶ πληθερὰ προσφάγια, δὲν λείπει καὶ τὸ ψωμὶ, ἐνῶ στοὺς «Δειπνοσοφιστὰς» ὁ Ἀθήναιος, μᾶς περιγράφει ἀρκετές ποιότητές του.
Οἱ Βυζαντινοὶ σὰν πρωταρχικὴ βιοτικὴ τους μέριμνα εἶχαν τὴν ἐξασφάλισι τοῦ ἐπιουσίου.
Ὁ Πλανούδης χαρακτηριστικὰ μᾶς διέσωσε τὴν ἑξῆς παροιμία:
«Ἔνθα μὲν ἐστίν ἄρτος, μέριμνας ἔχουσι πολλὰς, ἔνθα δὲ λείπει ἄρτος, ἔχουσι μίαν, ἀλλά καλὴν»
Δηλαδὴ ὅσοι ἐξασφαλίζουν τὸ ψωμὶ τους μπορεῖ νὰ ἔχουν πολλὲς ἄλλες φροντίδες καὶ βάσανα, ὅσοι ὅμως τὸ στεροῦνται, ἔχουν ἕνα καὶ καλὸ, τὸ πῶς θὰ τὸ ἐξοικονομήσουν.(…)
..
.
.
……….Η Αρμενία, που κάποτε υπήρξε ο προμαχώνας της αυτοκρατορίας και που είχε παραμείνει εντελώς ανυπεράσπιστη λόγω της διάλυσης των στρατιωτικών της θεμάτων, βρισκόταν στα χέρια των Σελτζούκων Τούρκων από το 1067. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΑΤΖΙΚΕΡΤ (1071)
.
.
Ἰωάννης Παγουλᾶτος
Περιεχόμενα:
Τὸ Ἑλληνικό βασίλειο τῆς Βακτρίας – Εἰσβολὴ τοῦ Εὐκρατίδη στὴν Ἰνδία καὶ σύγκρουση μὲ τὸν Μένανδρο – Ὁ στρατὸς τοῦ Μενάνδρου καὶ οἱ πρῶτες ἐκστρατεῖες – Ὁ πόλεμος ἐναντίων τῶν Σούνγκα καὶ ἡ μεγάλη ἐκστρατεία στὰ Παλίβοθρα – Νέες ἐκστρατεῖες καὶ θάνατος τοῦ Μενάνδρου – Ἡ αὐτοκρατορία τοῦ Μενάνδρου καὶ ἡ σχέση του μὲ τὸν Βουδισμό – Ἐπίλογος, συμπεράσματα.
Συνέχεια ανάγνωσης ΜΕΝΑΝΔΡΟΣ Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΒΑΣΙΛΕΑΣ ΤΗΣ ΙΝΔΙΑΣ