.

.

ΟΙ ΜΕΣΟΠΛΕΙΣΤΟΚΑΙΝΙΚΕΣ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ;

Δρ Νίκος Α. Πουλιανός

(Δημοσιεύθηκε στις ανακοινώσεις του XVI Συμποσίου Προϊστορικής Τέχνης στη Valcamonica της Ιταλίας, 24-29 Σεπτ. 1998. Εκδ. Prof. E. Anati.)

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

    Mία αρχέγονη, πιθανότατα ανθρωπόμορφη, αναπαράσταση βρέθηκε στο λιγνιτωρυχείο Καρδιάς Πτολεμαΐδας της ΔΕΗ, σε βάθος 10 -12 περίπου μέτρων από την επιφάνεια του εδάφους.

       Αναπαριστά μία όρθια φιγούρα που αποτελείται από τρία περίπου ίσα μέρη, το κεφάλι, το σώμα και τα πόδια, συνολικού ύψους 233 χλστ. και μέγιστου πλάτους 151 χλστ. Αποτελείται από συμπαγή λευκό λεπτοφυή ασβεστιτικό ψαμμίτη, ο οποίος εμπεριέχει ενσωματωμένες μικρές ασβεστολιθικές πέτρες. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΟ ΠΡΩΤΟΓΛΥΠΤΟ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ – Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ →

..

Συνέχεια ανάγνωσης ΙΕΡΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ – Ο ΙΕΡΕΑΣ ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ Αρχιμ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ (+24/12/1944) →

.

.

 Ιερ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ

.

Ο ιερ. Αναστάσιος Καφαντάρης γεννήθηκε στο χωριό Λοξάδα το 1905. Χειροτονήθηκε ιερεύς καί ανέλαβε εφημεριακά καθήκοντα στον ιερό ναό του χωρίου του.

Συνεχιστής τής ιεράς παραδόσεως συνδύαζε πίστι καί πατριωτισμό. Καί οί συμβουλές πού μετά το Ευαγγέλιο κάθε Κυριακή έλεγε στούς πιστούς, γύρω σ’ αυτές τίς δυο ιδέες στρεφόταν. Κατά τήν Κατοχή στάθηκε άγρυπνος κι ακλόνητος στή θέσι του. Έπρεπε νά προφυλάξη τά πρόβα­τά του από τούς κατακτητάς μά κι απ’ τούς κομμουνιστάς, πού προσπαθούσαν νά εκμεταλλευθούν τήν περίστασι. Κι αυτοί οι τελευταίοι, όπως έρχονταν μέ σχήμα προβάτου, ήσαν πιό επικίνδυνοι. Μά ο π. Αναστάσιος ξεσκέπαζε τά συνθήματα τους. Καυτηρίαζε τίς αρπαγές, τούς εμπρησμούς, τά εγκλήματά τους. Έγινε ο στόχος τους.

Τον πρόγραψαν καί δέν το είχαν μυστικό. Κινήθηκαν οί χριστιανοί του νά τον φυγαδεύσουν γιά νά τον σώσουν. Εκείνος αρνήθηκε κατηγορηματικά. Δέν ήθελε νά γίνη ο «μισθωτός ποιμήν» πού, όταν πλησιάσουν οί λύκοι καί κλέ­φτες, θέλει νά σωθή ο ίδιος μέ τή φυγή. Είχε βαθειά συναίσθησι του καθήκοντος καί τής αποστολής του.

Στό μεταξύ οί κομμουνισταί κατέστρωσαν τό σχέδιο της συλλήψεως καί εξοντώσεώς του.

Στίς 10 Απριλίου 1949 ο π. Αναστάσιος μπήκε μέ τή συνηθισμένη του ευλάβεια στό ναό γιά νά τελέση τή θεία Λειτουργία. Μόλις όμως πήρε θέσι μπροστά στήν αγία Τρά­πεζα κι έκαμε τήν εκφώνησι: «Ευλογητός ό Θεός. . .» ακούσθηκε τρομερός κρότος. Η εκκλησία κλονίσθηκε, ενώ εκσφενδονίστηκαν χώματα καί πέτρες πρός όλες τίς διευ­θύνσεις. Όσοι ήσαν μέσα, τρομοκρατημένοι έτρεχαν νά φύγουν, νομίζοντας πώς έπεφτε ξαφνικά όλος ο ναός, ενώ ο π. Αναστάσιος έπεφτε στό θυσιαστήριο χτυπημένος θα­νάσιμα.

Μ’ αυτό τόν τρόπο τόν ύπουλο κι ασεβή μαζί θέλησαν οι κομμουνισταί νά βγάλουν από τή μέση ένα γενναίον αντίπαλό τους. Μιά νάρκη πού τοποθέτησαν κρυφά κάτω από τό ανάβαθρο της Αγ. Τραπέζης, θανάτωσε τό λειτουργό καί κατέστρεψε τό ναό του Θεού.

Σέ λίγο ο π. Αναστάσιος ξεψυχούσε ανάμεσα στούς βαθιά συγκινημένους ενορίτας του, συγχωρώντας χριστιανι­κά τούς δολοφόνους του. Μά η μνήμη του δέν έσβησε στίς ψυχές τών προβάτων του. Κι η μορφή του φωτοστεφανωμένη πήρε τή θέσι της μέσα στήν ατελείωτη στρατιά τών μαρτύρων. Ολοκληρωτική αφοσίωσις πρός τήν πίστι καί τήν πατρίδα είναι τό δίδαγμα πού θά πάρουμε όλοι εμείς πού φέρνουμε τό ένδυμα πού αγίασε άλλη μιά φορά ο π. Αναστάσιος Καφαντάρης μέ τόν μαρτυρικό του θάνατο.

«Τυράννων πάσαν πληγήν, τοξεύμασιν ετραυμάτισας καρτερίας καί γενναιότητος καί πρός ζωήν αληθή μετετέθης νύν».

.
.
.