.

.

ΟΙ ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

.

ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ
ΜΕ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΒΑΠΤΙΣΗ

.
Εγκυμοσύνη
Η στείρα γυναίκα κάνει παιδί αν φάει μια μικρή πίτα από φούρνο καινούριο που ανάβει για πρώτη φορά. Σ’ αυτή την πρόληψη ο φούρνος αντιστοιχεί στη μητέρα, το γλύκισμα στο βρέφος, η φωτιά στην εγκυμοσύνη και το πρώτο άναμμα στη γυναίκα που θα κυοφορήσει πρώτη φορά. Επίσης κάνει παιδί αν πάρει ένα κέρμα από καθεμιά από εφτά γυναίκες που παντρεύτηκαν έναν μόνο άντρα, κυρίως λόγω της ιερότητας του αριθμού εφτά.
Οι γυναίκες που γεννούν συνέχεια κορίτσια, βαφτίζουν αγόρια, για να αποκτήσουν κι αυτές αγόρι, συνδυάζοντας το γεγονός ότι κρατούν συχνά ξένα αγόρια με την απόκτηση δικού τους. Στην απόκτηση αγοριού θεωρείται ότι συντελεί και το να δίνουν τα ονόματα Σταμάτα και Αγόρω στο τελευταίο κορίτσι που γεννήθηκε, από τα οποία ονόματα το πρώτο περιέχει την ευχή των γονέων να σταματήσουν τα κορίτσια και το άλλο την ευχή να είναι αγόρι το επόμενο παιδί.
Οι γυναίκες που κυοφορούν για πρώτη φορά κρύβουν την εγκυμοσύνη τους, γιατί έτσι πιστεύεται ότι το παιδί που θα γεννηθεί θα είναι όμορφο. Η πρόληψη εξηγείται από την ευνόητη ντροπή που αισθάνονται οι έγκυοι σε συνδυασμό με τις προλήψεις για τη βασκανία. Αν η γυναίκα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της γίνεται ομορφότερη, πιστεύεται, συνδυάζοντας την έννοια της ομορφιάς με το ωραίο φύλο, ότι θα φέρει στον κόσμο κορίτσι. Αν η έγκυος θέλει να τρώει γλυκά, θα γεννήσει αγόρι, ενώ αν θέλει ξινά, θα γεννήσει κορίτσι. Η πρόληψη πιθανόν προέκυψε από το ευχάριστο ή δυσάρεστο συναίσθημα που θα φέρει το φύλο του νεογέννητου, αφού είναι γνωστό ότι σε ορισμένους ιδίως τόπους τα αγόρια είναι πιο επιθυμητά από τα κορίτσια. Για τον ίδιο λόγο, αν η έγκυος επιθυμεί να τρώει κρέας, θα αποκτήσει αγόρι, ενώ αν θέλει ψάρι, θα κάνει κορίτσι.
Αν το προηγούμενο παιδί της εγκύου μοιάζει με κορίτσι (κοπελλοφέρνει), θεωρείται, κατά μεταφορά, ότι το επόμενο παιδί θα είναι κορίτσι, αν όμως μοιάζει με αγόρι (παιδοφέρνει), η γυναίκα θα κάνει αγόρι. Αν η έγκυος ακούσει φωνή κουκουβάγιας, θεωρείται, συνδυάζοντας το γένος της λέξης κουκουβάγια με το φύλο του παιδιού που θα γεννηθεί, ότι θ’ αποκτήσει κορίτσι, αν όμως ακούσει μπούφο, σύμφωνα με την ίδια μεταφορά, θα γεννήσει αγόρι. Αν καεί κάπου το πρόσφατα ραμμένο ρούχο της εγκύου, θεωρείται σημάδι ότι θα γεννήσει κορίτσι, σύμφωνα με ευνόητη μεταφορά. Αν της ζητήσουν ξαφνικά να δείξει το χέρι της κι αυτή δείξει την παλάμη, αυτό προμηνύει ότι κυοφορεί κορίτσι σύμφωνα πάλι με ευνόητη μεταφορά, όπως, αντίθετα, αν δείξει το πάνω μέρος του χεριού της, είναι προμήνυμα ότι θα κάνει αγόρι. Σαν οιωνοί για το φύλο του παιδιού που θα γεννηθεί χρησιμεύουν τα σχήματα που παίρνουν κομμάτια στύψης όταν τα ρίξουν στη φωτιά….
.
.

Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ
.
.
.

.

.

ΧΟΡΟΙ ΤΥΠΟΥ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΥ

.

Οι χοροί διαιρούνται βασικά σε συρτούς και πηδηχτούς. Υπάρχουν βέβαια και ανάμικτοι. Έχουν διαφορές πού οφείλονται είτε στις περιοχές όπου επιχωριάζουν, όπως π.χ. Τσακώνικος, Καλαματιανός κτλ., ή στα τραγούδια πού αποτελούν τη βάση τους π.χ. Νικόλαος Μενούσης, Κερά -Μαρία, Παπαδιά κτλ., ή στη γιορτή πού χορεύονται π.χ. Αη-Βασίλης (τής Πρωτοχρονιάς), Πασχαλινός κτλ., ή τέλος στις συντεχνίες πού χόρευαν ορισμένους απ’ αυτούς π.χ. Χασάπικος, Μηχανικός (από τούς δύτες) κτλ.
Ανάφερα προηγούμενα μερικές περιφέρειες που μάς δίνουν πιο χαρακτηριστικά την ποικιλία των χορών, στην Ελλάδα, και όπου αλλού υπάρχουν Έλληνες, και μερικούς χορούς πού χορεύονται απ’ τη μιά άκρη στην άλλη τής Ελλάδας. Στην Κεντρική Ελλάδα — Ρούμελη και Πελοπόννησο — έξαφνα, χορεύονται δύο βασικοί χοροί: ό Τσάμικος και ό Καλαματιανός (Συρτός σε ζωηρότερο ύφος). Αλλά ό Τσάμικος και ό Καλαματιανός χορεύονται σε όλες τις περιφέρειες, και στα νησιά με παραλλαγές ύφους και ρυθμού όμως, ανάλογα με την περιφέρεια — άλλού πιο αργά — από τη Ρούμελη και πάνω — αλλού πιο γρήγορα — από την Ρούμελη και κάτω. Πρέπει να σημειωθεί ότι υπάρχουν χοροί πού χορεύονται από την Πελοπόννησο μέχρι τη Μακεδονία και από τη Ρούμελη μέχρι τη Φλώρινα.
Κάθε χορός, και ό πιο τοπικά περιορισμένος, έχει τις δικές του παραλλαγές, ακόμα και στα γύρω χωριά τής περιφέρειας. Έχει δε απόλυτη συνάρτηση ό χορός με την τοπική φορεσιά. Δεν νοείται, π.χ. να χορεύεται ό Τσάμικος με φορεσιά Κρητική ή ό Πεντοζάλης με φουστανέλλα!
Οι γυναικείες φορεσιές, ιδίως, έχουν τεράστια ποικιλία, είναι μάλλον βαριές και με πολλά κοσμήματα. Τα κοσμήματα, ουσιαστικά, ήταν ή περιουσία των γυναικών πού την κουβαλούσαν επάνω τους. Μεγάλη σημασία στις γυναικείες φορεσιές έχει ό «Μπούστος». Σε πολλά μέρη δε, έχουν τις κεντημένες από χρυσάφι πάνω σε αραχνοΰφαντο μεταξωτό εσάρπες (βλ. φορ. Σαλαμίνας). Στις ανδρικές ενδυμασίες, βλέπουμε στα νησιά τις βράκες και στην κυρίως Ελλάδα όλων των ειδών τις παραλλαγές τής φουστανέλλας….

.
.
Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ
.
.
.

.

.

Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΩΝ ΑΡΓΙΝΟΥΣΩΝ

 .

Αὔγουστος 406

Οἱ Ἀργινοῦσες εἶναι δύο μικρὰ νησάκια στὰ παράλια της Μικρᾶς Ἀσίας ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Λέσβο. Ἐκεῖ, στὴν εὐρύτερη ἀνατολικὴ μεριὰ τοῦ Αἰγαίου μέχρι τὸν Ἑλλήσποντο, εἶχαν μεταφερθεῖ τὰ θέατρα τῶν μαχῶν στὰ τελευταῖα χρόνια τοῦ Πελοποννησιακοῦ Πολέμου.

Οἱ δύο ἐμπόλεμες παρατάξεις καὶ οἱ σύμμαχοί τους ἔριζαν τώρα γιὰ νὰ προσεταιριστοῦν τὶς ἑλληνικὲς πόλεις τῶν περιοχῶν αὐτῶν. Πολλὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου ἐξ ἄλλου, πρώην σύμμαχοι–φόρου ὑποτελεῖς τῆς Ἀθήνας, εἶχαν πλέον ἀποστατήσει ἀπὸ τὴν Ἀθηναϊκὴ Ἡγεμονία, ἀποτέλεσμα σὲ μεγάλο βαθμὸ τῆς καταστροφῆς τῶν Ἀθηναίων στὶς Συρακοῦσες.

Τὰ πράγματα γιὰ τὴν Ἀθήνα ἦταν ἰδιαίτερα κρίσιμα καὶ ρευστά. Τὸ 411 κατελύθη ἡ δημοκρατία μὲ τὸ λεγόμενο κίνημα τῶν Τετρακοσίων, τὸ ὁποῖο μετέτρεψε τὸ πολίτευμα τῆς Ἀθήνας σὲ ὀλιγαρχία προκαλῶντας μεγάλη ἀνα­ ταραχή. Λίγο καιρὸ μετὰ ὅμως οἱ ὀλιγαρχικοὶ ἔχασαν τὴν ἐξουσία καὶ ἡ δημο­ κρατία ἐπανῆλθε, μαζί της καὶ ὁ Ἀλκιβιάδης. Τὴν ἴδια ἐποχή, ἡ Σπάρτη συμμαχεῖ μὲ τοὺς Πέρσες, οἱ ὁποῖοι τῆς προσφέρουν ἀφειδῶς πολλὰ χρήματα γιὰ τὴν κατασκευὴ στόλου. Αὐτὸ τὸ γεγονὸς καθόρισε σὲ μεγάλο βαθμὸ τὴν τελικὴ ἧττα τῆς Ἀθήνας στὸν Πελοποννησιακὸ Πόλεμο….

.

.

Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ

.

.

.