,
Ἡ Λεωνίδειος μάχη
……….[ ]Εἶχε κατεβεῖ καὶ τὸ τελευταῖο σκαλοπάτι τῆς σκάλας τοῦ κακοῦ. Μὰ μπρὸς στὴ νέα συμφορὰ ποὺ χτύπαγε τὴν ἐπανάσταση, ξαναβρῆκε τὸν καλύτερο ἑαυτὸ του, τὸν Παπαφλέσσα τῆς Συνέλευσης τῆς Βοστίτσας.
.
..
.
……….Τὸ πραγματικό ὄνομα τοῦ Παπαφλέσσα ἦταν Γρηγόριος Δικαῖος. Ἔγινε μοναχὸς σὲ διάφορα μοναστήρια τοῦ Μοριᾶ καὶ ἀφοῦ ἦρθε σὲ σύγκρουση μὲ τοὺς τούρκους, πέρασε στὴν Ζάκυνθο κι ἀπὸ ἐκεῖ στὴν Κωνσταντινούπολη. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ’21 – ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ
.
Πρωτεργάτης στὴν ἐξέγερση τῆς Χαλκιδικῆς μὲ ἐντολὲς τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας, τῆς ὁποίας ἦταν ἐπίλεκτο μέλος.
……….Οἱ τοῦρκοι κινητοποίησαν ἰσχυρὲς δυνάμεις ἀπὸ τὴν Πόλη καὶ τὴ Θεσσαλονίκη, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ πνίξουν στὸ αἷμα τὴν ἐξέγερση σὲ ὅλα τὰ ἐπαναστατημένα μέρη τῆς Χαλκιδικῆς. Παράλληλα, τοῦ δήμευσαν τὴν περιουσία στὶς Σέρρες, τοῦ ἔκαψαν τὸ σπίτι καὶ συνέλαβαν πολλοὺς συγγενεῖς του.
……….Μετὰ τὴν ἀποτυχία, μπαίνει στὸ μπρίκι «Καλομοῖρα» τοῦ καπετάνιου Χατζὴ Ἀντώνη Βιζβίζη, (Ἀγωνιστοῦ τῆς Ἐπαναστάσεως ἐκ Λήμνου, συζύγου τῆς Θρακιώτισας Δόμνας Βυζβίζη) καὶ κατευθύνεται στὴν Ὕδρα γιὰ νὰ συνεχίσει ἀπὸ ἐκεῖ τὴν ἐπιθετική του δράση ἐναντίον τῶν τούρκων. Πέθανε ἀπὸ συγκοπή, λίγο πρὶν φθάσει στὸν προορισμό του καὶ ἐνταφιάστηκε ἐκεῖ στὶς 5 Δεκεμβρίου 1821.
……….Ἀπὸ τὰ παιδιὰ του, ὁ Ἀθανάσιος ἀφοῦ αἰχμαλωτίστηκε ἀπὸ τοὺς τούρκους κατὰ τὴν μάχη τῆς Ἀταλάντης(5/11) τὸ 1826, ἀποκεφαλίστηκε στὴν Χαλκίδα. Ὁ Ἰωάννης ἔχασε τὴν ζωὴ του στὴν μάχη στὸ Μανιάκι (20/5/1825) πλάι στὸν Παπαφλέσσα καὶ ὁ Νικόλαος σκοτώθηκε στὴν μάχη τοῦ Καματεροῦ (27/1) τὸ 1827.
Ἐπιλεγμένο ἀπόσπαμα ἀπὸ τὴν ἱστορική σειρᾶ τοῦ ΣταμάτηΤσαρουχᾶ «ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΕΣ ΜΟΡΦΕΣ». Ἐπιστημονικός σύμβουλος ὁ καθηγητὴς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ἀθανάσιος Καραθανάσης.