,

Ἔργο τοῦ  Ρώσου ζωγράφου Ἴλια Ρέπιν, μὲ  τίτλο «Κοζάκοι γράφοντας μία ἐπιστολή πρὸς τὸν Σουλτάνο (1878-1891)». Ὁ πίνακας ἀγοράστηκε τὸ 1892 γιὰ 35 χιλιάδες ρούβλια, ἀπό τὸν τσάρο Ἀλέξανδρο ΙΙΙ . Παρέμεινε στὶς συλλογὲς τῆς βασιλικῆς οἰκογένειας μέχρι τὸ 1917, καὶ  μετὰ βρέθηκε στὶς συλλογὲς τοῦ Ρωσικοῦ Μουσείου στὴν Ἁγία Πετρούπολη.

Ὁ Γεώργιος Βιζυηνὸς μέσα ἀπό τὸ διήγημά του μὲ τίτλο «Μοσκόβ Σελίμ», περιγράφει τὴν τουρκιᾶ στὴν πραγματική της διάσταση ἀναφερόμενος  καὶ στοὺς Τάταρους, (τοὺς Τζερκέζηδες), τὴν σχέση τους μὲ τὸ Ἰσλάμ καὶ τὴν ὀθωμανική αὐτοκρατορία.

“Γενικότερα μέσῳ τοῦ ἔργου του ἀναμοχλεύει ὅλο τὸ ὑπέδαφος θρᾳκικῆς ἱστορίας, ἀνασύροντας πάθη μισοῦ αἰώνα μὲ τὴν ἐφιαλτική γιὰ τοὺς γηγενεῖς ἐγκατάσταση τῶν φανατικῶν αὐτῶν ἀντιρώσων μουσουλμάνων, ποὺ χρησιμοποιήθηκαν ὡς πρόχωμα ἔναντι τῶν κινδύνων εἰσβολῆς ἀπό βορρᾶ, ἀλλά κι ὡς ἀντιστάθμισμα τῶν χριστιανικῶν πληθυσμῶν, ἐνῷ ἀνακαλεῖ ἀπόκοντα τραγικὲς μνῆμες τῆς λεηλασίας τῆς Βιζύης, ὅσο καὶ τῆς θηριωδίας στὸ σπήλαιο Καρα-ντερέ τοῦ γειτονικοῦ στὴ Βιζύη Ἁγίου Γεωργίου, ὅπου 745 ἐγκλωβισμένοι Ἕλληνες, κάηκαν ζωντανοὶ ἀπό ἄτακτους Κιρκάσιους, στὶς 5/17 Δεκεμβρίου 1877 κατὰ τὴν ὑποχώρηση τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ πρὸ τῶν Ρώσων“. 

Λέει ὁ Σελίμ, διηγούμενος τὶς περιπέτειές του κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Ρωσοτουρκικοῦ πολέμου : Συνέχεια ανάγνωσης Η ΚΑΘΟΔΟΣ ΤΩΝ ΤΑΤΑΡΩΝ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΡΩΣΟΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΔΕΙΝΩΝ ΤΩΝ ΘΡΑΚΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ Γ.ΒΙΖΥΗΝΟ →

,

,

Στὶς 3 Δεκεμβρίου τοῦ 1883, στὴν Δημητσάνα Ἀρκαδίας, μὲ ἀφορμή τὴν ἐπερχόμενη πανηγυρικὴ ἐορτή τοῦ Ἁγίου Νικολάου, ὁ Ὑπενωματάρχης καὶ Ἀστυνόμος Α’ περιφερείας Ἑμμανουήλ Λαγουδάκης, ἐκδίδει ἐγκύκλιο διαταγὴ πρὸς τοὺς Δημότες αλλά καὶ νομάρχες καὶ δημάρχους, ἀποτελούμενη ἀπό 13 ἄρθρα, σχετικὰ μὲ τὴν συμπεριφορὰ κατοίκων τε καὶ κτηνῶν, ἔτσι ὥστε οἱ ξένοι ποὺ θὰ προσέλθουν στὴν πανήγυρι, ν’ ἀποχωρήσουν μὲ θετικὲς ἐντυπώσεις.

Μεταξὺ τῶν ἐντολῶν ἀναφέρεται καὶ ἡ «ἀπαγόρευσις τῶν σεισμικῶν δονήσεων, Συνέχεια ανάγνωσης ΤΟ ΕΥΤΡΑΠΕΛΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΕΝΩΜΑΤΑΡΧΗ ΤΗΣ ΔΗΜΗΤΣΑΝΑΣ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ →

……….Στὶς 2 Δεκεμβρίου τοῦ 1922, ὁ θρυλικὸς καπετάνιος καὶ ἀκρίτας τοῦ Πόντου, Ἀναστάσιος Παπαδόπουλος, γνωστὸς ὡς Κοτζᾶ Αναστᾶς, δολοφονήθηκε στὸ χωριό Ἐρζενί μαζὶ μὲ τὸν ἀδελφό του Γεώργιο Παπαδόπουλο καὶ ἄλλους τρεῖς ἀντάρτες. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΚΑΙ ΑΚΡΙΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΚΟΤΖΑ ΑΝΑΣΤΑΣ (ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ + 2/12/1922) →

,Στέργιος Βλάχβεης

.

……….Ὁ καπετάνιος Στέργιος Βλάχμπεης καταγόταν ἀπό τὴν Κάτω Τζουμαγιά, τὴν σημερινή Ἡράκλεια τῆς Σιντικῆς. Προσῆλθε ἀπό τοὺς πρώτους στὸν Μακεδονικὸ Ἀγῶνα καὶ ὑπηρέτησε στὴν ἀρχή ὡς ἁπλὸς ἐθελοντής ὁπλίτης σὲ ἀντάρτικα σώματα. Συνέχεια ανάγνωσης ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ – Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΒΛΑΧΒΕΗΣ ΣΤΕΡΓΙΟΣ (1880-1948) →

,

,,

ΕΝΑΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΔΕΡΟΠΟΛΗ

,

(…) “Πόσο ἀντίθετα καὶ ἀνοιχτὰ εἶναι ὅλα στὰ χωριὰ τῆς Δερόπολης! Τὸ χαρούμενο ἄνοιγμα τῶν χωριῶν αὐτῶν στὸ φῶς, στὸν ἥλιο, στὸν ἀγέρα, ὅλο τὸ ἅπλωμα τοῦ κάμπου, ἡ ἐξωτερική ἐλεύθερη ζωὴ, καθρεφτίζεται καθαρὰ ἐπάνω στὴν ἀνοιχτόχρωμη φορεσιὰ τῶν γυναικῶν της. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΕΡΟΠΟΛΗΣ →