.
.
.
.
……….Στὶς 09 Φεβρουαρίου τοῦ 1907 (22/2 μὲ τὸ νέο ἡμερολόγιο), ὁ Μακεδονομάχος Ἀσκητῆς Θεόδωρος, (Α΄ διερμηνέας τοῦ Ἑλληνικοῦ Προξενείου) μὲ καταγωγὴ τὴν Μαγνησία, ἐφονεύθη εἰς Θεσσαλονίκη, ἀπό βουλγαροκομιτατζῆδες. Συνέχεια ανάγνωσης ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ – ΑΣΚΗΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ (+09/02/1907)
.
.
.
῎.΄,.
.
.
Ἐπιχρωματισμένο φωτογραφικὸ ντοκουμέντο τῶν ἀρχῶν τοῦ 20ου αἰῶνα, ποὺ ἀπαθανατίζει τὴν παραλία τῆς πόλης.
Τὸ 1866, ἐπί τῆς ἐποχῆς τοῦ βαλῆ, Σαμπρῆ Πασᾶ, κατεδαφίζεται τὸ παραλιακὸ τεῖχος γιὰ τὴ διάνοιξη τῆς παραλιακῆς λεωφόρου… Συνέχεια ανάγνωσης ΜΝΗΜΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ – ΠΑΡΑΛΙΑΚΗ ΛΕΩΦΟΡΟΣ
.
.
,
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΛΑΠΑΡΙΔΗ, Επιτ. Λυκειάρχη
, ,
Ὁ γνωστὸς θρυλικὸς ἱεράρχης Καστοριᾶς, Γερμανὸς Καραβαγγέλης (1866 – 1935), ποὺ, ὅπως εἶναι γνωστὸ, ἀνέπτυξε πλούσια ἐθνική δράση στὴν Καστοριὰ τὸν καιρὸ τοῦ Μακεδονικοῦ ἀγῶνα (1902 – 1908), ἔδρασε ἐθνικά καὶ στὸν Πόντο, στὴν ἐποχή τοῦ Α’ Παγκοσμίου Πολέμου καὶ τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΕΘΝΕΡΓΕΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΚΑΡΑΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ
.
.
,
Περιεχόμενα : Τὸ ἱερό τοῦ Ὀλυμπίου Διὸς –Τὸ ἱερό τῆς Δήμητρας-Τὸ ἱερό τῆς Ἴσιδας-Τὸ ἑλληνιστικό θέατρο τοῦ Δίου-Τὰ τείχη τοῦ Δίου-Οἱ μεγάλες θέρμες –Ἡ νεκρόπολη τοῦ Δίου-Ὁ ἀνατολικός τομέας-Τὸ νεκροταφεῖο τῶν τύμβων –Οἱ παλαιοχριστιανικὲς βασιλικὲς -. Συνέχεια ανάγνωσης ΔΙΟΝ –ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΩΝ ΑΝΑΣΚΑΦΩΝ
.
..
……….Το χωριό Ριζανά βρίσκεται στ’ ανατολικά τού Ισώματος. Ως το ’44, κατοικούσαν στα Ριζανά εξήντα περίπου οικογένειες από τον Πόντο τής Μ. Ασίας. Ξεχώριζαν, όπως όλοι οι Πόντιοι, γιά την αφοσίωσή τους στα θρησκευτικά κι εθνικά ιδεώδη. Οι ασχολίες τους ήσαν γεωργικές και κτηνοτροφικές. Ο π. Αβραάμ, ταγμένος από τον Θεό ποιμένας στην μικρή στάνη των Ριζανών, έκαμε θεάρεστα το καθήκον του.
Συνέχεια ανάγνωσης ΙΕΡΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ-ΙΕΡ. ΑΒΡΑΑΜ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ (+7/2/1944)
,
.
,
Τῆς Ἰσμήνης Τριάντη
,
……….Ἡ ζωὴ τῆς πόλης στὴν Ἀθήνα ἦταν συγκεντρωμένη ἀπό τὰ ἀρχαϊκά χρόνια (650-480 π.Χ.) γύρω ἀπό τὴν Ἀκρόπολη, τὸν ἱερό βράχο ποὺ φιλοξενοῦσε τὸ ἱερό τῆς πολιούχου θεᾶς. Στὰ νότια, ἱδρύθηκε τὸ ἱερό τοῦ Διονύσου καὶ τὸ ἱερό τῆς Νύμφης, στὰ βόρεια ἡ ἀρχαῖα Ἀγορά, στὰ βορειοδυτικὰ ἀπλωνόταν ἡ συνοικία τῶν Κεραμέων, ὁ Κεραμεικός, καὶ τὸ νεκροταφεῖο τῆς πόλης. Στὰ ἀνατολικά, ὁ χῶρος τοῦ Ὀλυμπιείου, ἦταν ἀφιερωμένος στὴν λατρεία τοῦ Ὀλυμπίου Διός, ἐνῷ στὰ δυτικὰ ὀργανώθηκε τὸ πολιτικὸ κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἡ Πνύκα. Σὲ αὐτούς τοὺς χώρους, ἀναπτύχθηκαν οἱ τέχνες καὶ μεταξὺ τους ἡ γλυπτική. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΓΛΥΠΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΟΝ 6ο ΚΑΙ ΤΟΝ 5ο αι. π.Χ.