……….Οι παραδόσεις και τα έθιμα , είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι τής κρητικής κληρονομιάς και τού κρητικού πολιτισμού . Τα ήθη και τα έθιμα που είχαν κάποτε οι πρόγονοί μας , έχουν εξαλειφθεί , αλλά όχι τελείως, μιάς και η προφορική αναμετάδοσή τους έχει μείνει και μπορούμε να πούμε ότι είναι το μοναδικό στοιχείο αναβίωσής τους. Συνέχεια ανάγνωσης ΚΡΗΤΙΚΑ ΗΘΗ ΕΘΙΜΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ→
……….Στις 24 Απριλίου τού 1877 η Ρωσία κήρυξε τον πόλεμο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία με αφορμή την καταπίεση των Ορθοδόξων στα εδάφη τής τελευταίας(α). Μετά από σκληρές και πολύνεκρες μάχες τα ρωσικά στρατεύματα, αφού πρώτα διέσχισαν τις Μολδαβία, Ρουμανία και Βουλγαρία, προέλασαν μέχρι τα πρόθυρα τής Κωνσταντινούπολης και συγκεκριμένα ως το προάστιο τού Αγίου Στεφάνου.Συνέχεια ανάγνωσης Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1878 ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ – 20 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ→
……….(…) Η Ελληνική Παιδεία επιδίωκε το καλό τής κοινότητας, όχι το ατομικό καλό. Οι μέθοδοι και τα υλικά τής εκπαίδευσης φυσικά διέφεραν ως προς την αντίληψη τού καλού πολίτη που ίσχυε σε κάθε μέρος, αλλά τα ιδανικά ήταν πάντοτε τα ίδια. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ→
……….Η αντίδρασις τής Εκκλησίας στην παρουσίαση έργων από το αρχαίο ελληνικό δραματολόγιο, γιατί εξυμνούντο έτσι οι ειδωλολατρικοί θεοί, συνέτεινε ώστε να δημιουργηθή, σιγά σιγά, ένα νέο είδος θεάτρου: το θρησκευτικό. Οι ρίζες του βρίσκονται στον 4ο αιώνα. Η κατοπινή εξέλιξις έχει ενδιαφέρουσες πτυχές.Συνέχεια ανάγνωσης ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ→