.

.

στρεπτὴ δὲ γλῶσσ᾽ ἐστὶ βροτῶν, πολέες δ᾽ ἔνι μῦθοι  παντοῖοι, ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα. Συνέχεια ανάγνωσης ΕΙΠΕΝ ΟΜΗΡΟΣ →

,

,

τοῦ μὲν (…) κακοῦ τρέπεται χρὼς (…) πάταγος δέ τε γίγνετ᾽ ὀδόντων· τοῦ δ᾽ ἀγαθοῦ οὔτ᾽ ἂρ τρέπεται χρὼς οὔτέ τι λίην ταρβεῖ, (…) ἀρᾶται δὲ τάχιστα μιγήμεναι ἐν δαῒ λυγρῇ

Συνέχεια ανάγνωσης ΕΙΠΕΝ ΟΜΗΡΟΣ →

.

.

ὅς τις ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ ἐχέφρων  τὴν αὐτοῦ φιλέει καὶ κήδεται

Συνέχεια ανάγνωσης ΕΙΠΕΝ ΟΜΗΡΟΣ →

.

.

αὐτὰρ Ὀδυσσεύς, ἱέμενος καὶ καπνὸν ἀποθρῂσκοντα νοῆσαι ἧς γαίης, θανέειν ἱμείρεται

Συνέχεια ανάγνωσης ΕΙΠΕΝ ΟΜΗΡΟΣ →

.

.

ὁπποῖόν κ᾽ εἴπῃσθα ἔπος, τοῖόν κ᾽ ἐπακούσαις

Συνέχεια ανάγνωσης ΕΙΠΕΝ ΟΜΗΡΟΣ →

.

Ζεὺς δ᾽ ἐπιτιμήτωρ ἱκετάων τε ξείνων τε,// ξείνιος, ὃς ξείνοισιν ἅμ᾽ αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ.᾽

. Συνέχεια ανάγνωσης ΕΙΠΕΝ ΟΜΗΡΟΣ →