.
.
……….Μέσα στὴν νύχτα, ἔφτασε στὸ γραφεῖο τοῦ μεράρχου καὶ ὁ συνταγματάρχης Μαυρογιάννης. Ἦταν ὁ διοικητὴς πυροβολικοῦ τῆς Μεραρχίας, ἀλλά καὶ ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἐπιμελήθηκε τὴν ὀργάνωση τοῦ ἐδάφους στὴν ζώνη εὐθύνης του. Ὁ συγκεκριμένος ἀξιωματικός, ὑπῆρξε σὲ μεγάλο βαθμό, ὁ θεμελιωτὴς τῆς νίκης τοῦ Καλπακίου. Συνέχεια ανάγνωσης ΚΑΛΠΑΚΙ 1940 Η VIII (ΟΓΔΟΗ) ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΣΥΝΤΡΙΒΕΙ ΤΟΥΣ ΙΤΑΛΟΥΣ
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΚΑΙ Η ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΟΣΚΙΝΑ……….Ὁ λοχαγὸς Πυροβολικοῦ, Θεόδωρος Κοσκινᾶς τοῦ Φιλίππου, γεννήθηκε στὴν Κέρκυρα τὸν Αὔγουστο τοῦ 1868. Εἰσῆλθε στὴν σχολὴ Εὐελπίδων, ἀπό ὅπου ἀποφοίτησε στὶς 10 Αὐγούστου τοῦ 1890, μὲ τὸν βαθμὸ τοῦ Ἀνθυπολοχαγοῦ Πυροβολικοῦ.Ἑπτά χρόνια ἀργότερα, ὡς Ἀνθυπολοχαγός, ἔλαβε μέρος στὸν «ἀτυχή» Ἑλληνοτουρκικό Πόλεμο τὸ 1897. Τὸ 1902, προήχθη στὸν βαθμὸ τοῦ Ὑπολοχαγοῦ καὶ τὸ 1910 πῆρε τὸν βαθμὸ τοῦ Λοχαγοῦ.
……….Τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1912, στὸν Α’ Βαλκανικὸ Πόλεμο στὴν περιοχὴ Ἀμύνταιο, διοικοῦσε τὴν 5ην Πυροβολαρχία τῆς III Μοῖρας τοῦ 1ου Συντάγματος Πεδινοῦ Πυροβολικοῦ. Ἡ Πυροβολαρχία τοῦ Θεόδωρου Κοσκινᾶ, ὑποστήριζε σθεναρῶς τὸ Πεζικὸ ποὺ βρισκόταν στὸ Ἀμύνταιο καὶ διετάχθη νὰ μὴν ὑποχωρήσῃ ἄν δὲν λάμβανε ἔγγραφη διαταγὴ τοῦ Μοιράρχου Ταγματάρχη Ταμπακόπουλου.
……….Στὶς 24 Ὀκτωβρίου 1912, ἐνῶ ὅλα τὰ ἄλλα σώματα στὴν περιοχὴ ὑποχωροῦσαν, ὁ Θεόδωρος Κοσκινᾶς μὲ τὴν Πυροβολαρχία του, παρεῖχε κάθε δυνατὴ ὑποστήριξη, παραμένοντας σθεναρῶς στὴν θέση του, ἐλλείψει ἔγγραφης διαταγῆς πρὸς ὑποχώρηση.
……….Οἱ τουρκικὲς δυνάμεις, προχωρώντας χωρὶς ἰδιαίτερη ἀντίσταση, ἔπεσαν μὲ σφοδρότητα στὴν ἐκτεθειμένη Πυροβολαρχία καὶ παρὰ τὴν ἡρωικὴ της ἀντίσταση, τὴν ἐξουδετέρωσαν. Ὁ Θεόδωρος Κοσκινᾶς, φονεύθηκε ἀπό τοὺς τούρκους στὸ Ἀμύνταιο, στὶς 24 Ὀκτωβρίου 1912.
……….Ἡ πατρίδα, τιμώντας τὴν προσφορὰ καὶ τὴν θυσία του, τὸν προήγαγε μετὰ θάνατον στὸν βαθμὸ τοῦ Ταγματάρχου.
V ΜΕΡΑΡΧΙΑ – ΣΟΡΟΒΙΤΣ :
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΚΑΙ Η ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΟΣΚΙΝΑ
……….Ἡ V Μεραρχία, εἶχε ὁριστεῖ ὡς πλαγιοφυλακὴ τῆς ἑλληνικῆς στρατιᾶς, ἡ ὁποῖα εἶχε στραφεῖ πρὸς τὴν Θεσσαλονίκη. Μετὰ τὴν κατάληψη τοῦ χωριοῦ Κάτω-Καϊλὰρ στὶς 15 Ὀκτωβρίου καὶ τοῦ χωριοῦ Ναλμπάνκιοϊ (Πέρδικα) στὶς 16 Ὀκτωβρίου, μὲ διαταγὴ τῆς στρατιᾶς καὶ χωρὶς ἐχθρική ἀντίσταση, κατέλαβε τὸ Ἀμύνταιο (Σόροβιτς) στὶς 18 Ὀκτωβρίου καὶ παρέμενε στὴν περιοχὴ Ἀμύνταιο – Σωτῆρα – Ξινὸ Νερό, καλύπτοντας τὰ ὑψώματα Κιρλὴ Δερβὲν μὲ τμήματα ἀσφαλείας.
……….Στὶς 19 Ὀκτωβρίου, ἀφοῦ ἀπέκρουσε μικρὲς τουρκικὲς δυνάμεις ποὺ προσέλαβαν τὶς πρωϊνὲς ὧρες τὰ προωθημένα τμήματα της, συνέχισε τὴν προέλαση πρὸς τὴν Μπανίτσα μὲ σκοπὸ τὴν κατάληψη τῶν βορείων ὑψωμάτων τοῦ Σόροβιτς, ὥστε νὰ ἐμποδίζεται καλύτερα ἡ προέλασις τῶν τούρκων πρὸς τὴν Κοζάνη καὶ τὰ Γιαννιτσᾶ.
……….Ἡ προέλασις τῆς V Μεραρχίας, στέφθηκε μὲ ἐπιτυχία. Τὴν ἐπομένη ἡμέρα 20 Ὀκτωβρίου, ἡ Μεραρχία ἀφοῦ πληροφορήθηκε ὅτι ὁ τουρκικὸς στρατὸς κατευθύνεται πρὸς τὴν Φλώρινα, ἀποφάσισε νὰ μὴν προχωρήσει πρὸς Φλώρινα – Μοναστήρι, ἀλλά νὰ ἀμυνθεῖ στὴν γραμμὴ ὑψώματα προφήτη Ἠλία, ΒΑ τῆς Μπανίτσας – ὑψώματα Κιρλὴ Δερβὲν μὲ τὰ 16ο ( δεξιά ) καὶ 22ο ( ἀριστερά ) Συντάγματα πεζικοῦ καὶ τὸ 23ο σὲ ἐφεδρεῖα στὴν Μπανίτσα. Δύο πεδινὲς Πυροβολαρχίες, θὰ ὑποστήριζαν τὸ 22ο Σύνταγμα Πεζικοῦ καὶ μία τὸ 16ο Σύνταγμα Πεζικοῦ. Ἀνάμεσα σὲ αὺτούς τοὺς ἀγωνιστές, βρισκόταν καὶ ὁ Θεόδωρος Κοσκινᾶς, ποὺ ἀγωνιζόταν σθεναρῶς στηρίζοντας τὰ σώματα τοῦ πεζικοῦ.
……….Τὴν ἐπομένη ἡμέρα 21 Ὀκτωβρίου, ὁ Συνταγματάρχης Ματθαιόπουλος, διοικητὴς τῆς Μεραρχίας, ἀποφάσισε νὰ προχωρήσουν πρὸς τὸ Μοναστήρι καθὼς ἔκρινε ὅτι οἱ τουρκικὲς δυνάμεις, δὲν θὰ ἀποτελοῦσαν πρόβλημα. Μόλις ἄρχισε ἡ κίνησις τοῦ στρατοῦ ἔφτασαν πληροφορίες ὅτι οἱ τοῦρκοι κινούνταν κατὰ τῆς Μεραρχίας ἀπό Βορρά, ἐνισχυμένες ἀπό νέα σώματα στρατοῦ. Μετὰ ἀπό ἔντονες συμπλοκές, διατάχθηκε ἡ ὑποχώρησις τῆς Μεραρχίας στὴν περιοχὴ τοῦ Σόροβιτς.
ΜΑΧΕΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΟΡΟΒΙΤΣ
……….Στὶς 22 καὶ 23 Ὀκτωβρίου ἡ V Μεραρχία, ἀναστυντάχθηκε καὶ κατέλαβε ἀμυντικὴ θέση στὴν γραμμὴ Σωτῆρας – Σόροβιτς. Ἐκεῖ ἀντιμετώπισε σφοδρὲς ἐπιθέσεις τῶν τουρκικῶν δυνάμεων. Σύμφωνα μὲ μαρτυρίες, τὰ κανόνια ἔβαλαν ἀκατάπαυστα, στέλνοντας στὸν θάνατο τοὺς ἐχθρούς τῆς πατρίδος.
……….Οἱ δυνάμεις τῆς Μεραρχίας, παρὰ τὴν σθεναρὴ τους ἀντίσταση, εἶχαν σοβαρὲς ἀπώλειες καὶ φθορές. Ἔχασαν πολλοὺς ἀξιωματικούς καὶ τὰ πυρομαχικὰ τοῦ πεζικοῦ καὶ τοῦ πυροβολικοῦ ἄρχισαν νὰ μειώνονται δραματικά.
……….Ὁ Διοικητὴς τῆς μεραρχίας, διαπιστώνοντας ὅτι τὴν 24ην Ὀκτωβρίου θὰ δέχονταν νέα ἰσχυρὴ ἐπίθεση ἀπό τὶς τουρκικὲς δυνάμεις, ζήτησε ἐνισχύσεις οἱ ὁποῖες ὅμως δὲν κατάφεραν νὰ φτάσουν ὡς τὸ πρωΐ τῆς 24ης Ὀκτωβρίου.
.
,
,
……….Τα πρώτα καράβια, τού εχθρού, που έφτασαν στο μπουγάζι, άρχισαν να χτυπούν τα Σαμιώτικα φυλάκια. Αυτά απαντούσαν.
……….Μα ενώ απασχολούσε στο μέρος αυτό τους Σαμιώτες ο Χοσρέφ, διέταξε ξαφνικά απόβαση στο Καρλόβασι, νομίζοντας πως θα έβρισκε το μέρος αφύλαχτο. Πολλές βάρκες δοκίμασαν να βγάλουν στρατό στη στεριά, μα αναγκάστηκαν, από τις τουφεκιές τού υποχιλίαρχου Αγγελίνα και των συντρόφων του, να γυρίσουν πίσω, με πολλές απώλειες. Το ίδιο έπαθαν από τον Λαχανά οι Τούρκοι στο Κότσικα, που δοκίμασαν να κάνουν απόβαση. Έτσι πέρασε όλη η μέρα. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΣΤΟ ΣΤΕΝΟ ΤΟΥ ΕΠΤΑΣΤΑΔΙΟΥ 05 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1824
.
ΒΥΘΙΣΑΤΕ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΣΤΟΛΟ – ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΗΚΕ
Το άγνωστο σενάριο τής επιχείρησης
Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος
Δημοσιογράφος – Αμυντικός Αναλυτής
Πρόλογος και επίλογος…
……….Στην ιστορία έχει αποδειχθεί με τραγικό πολλές φορές τρόπο, ότι η στρατιωτική ισχύς γιά να είναι σεβαστή και να έχει την απαιτούμενη αποτρεπτική χρησιμότητα, πρέπει πάνω από όλα να διέπεται από τον απαράγραπτο νόμο τής αποφασιστικότητας. Δεν αρκεί να έχει ένα κράτος καλύτερα όπλα, πρωτίστως οφείλει να έχει αποφασίσει πώς και με ποιόν τρόπο θα τα χρησιμοποιήσει προκειμένου να μην θιγούν ζωτικά συμφέροντα. Ο κανόνας αυτός δεν εφαρμόστηκε τις κρίσιμες ημέρες εκδήλωσης τής τουρκικής επιθετικότητας στην Κύπρο, με τις γνωστές γιά τον Ελληνισμό συνέπειες. Συνέχεια ανάγνωσης ΒΥΘΙΣΑΤΕ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΣΤΟΛΟ – ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΗΚΕ
.
.
Επιμέλεια: Iωάννης Παλούμπης, Πηνελόπη Βουγιουκλάκη
Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Περίπλους», τ. 78, σελ. 10,
ΙΑΝ – ΜΑΡΤ 2012, έκδοση Ναυτικού Μουσείου Ελλάδος.
Αναδημοσίευση στο Περί Αλός με την έγκριση τού ΝΜΕ.
……….Το 1825 υπήρξε μία πολύ δύσκολη χρονιά γιά την επανάσταση μετά την συμμαχία τής Υψηλής Πύλης με τον ηγεμόνα τής Αιγύπτου Μοχάμεντ Άλι (Mohamed Ali). Οι δυνάμεις τού γιού του, Ιμπραήμ, που είχαν αποβιβασθεί στην Μεθώνη στις αρχές Φεβρουαρίου τού 1825, προχωρούσαν με ταχείς ρυθμούς προς το εσωτερικό τής Πελοποννήσου καταστρέφοντας και λεηλατώντας. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΠΑΡΑΤΟΛΜΗ ΚΑΤΑΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΤΟ 1825
.
Οι 29 πεσόντες Καταδρομείς: Οικονομάκης Κωνσταντίνος, Αναστασόπουλος Ανδρέας, Δαλαμάγκας Ηλίας, Νόμπελης Σπυρίδων, Λιγδής Χρήστος, Νάκος Γεώργιος, Ζησιμόπουλος Αντώνιος, Δοϊτσίδης Χριστόδουλος, Σιωρόκος Δημήτριος, Τσάκωνας Ευάγγελος, Χριστόπουλος Αθανάσιος, Γιαννακός Στέφανος, Γιαννόπουλος Παναγιώτης, Κασιμάκης Σωτήριος, Ηλίας Κωνσταντίνος, Τσιλιβάκης Στέφανος, Τζουράς Σωτήριος, Καβροχωριανός Νικόλαος, Τούλης Ηλίας, Χατζόπουλος Χρίστος, Τσαμκιράνης Δημήτριος, Μονιάς Αιμίλιος, Γιαννακάκης Κοσμάς, Πρινιανάκης Στυλιανός, Κατέρος Κωνσταντίνος, Μπαρώτας Κωνσταντίνος, Κουρούνης Σωτήριος, Σκιαδαρέσης Νικόλαος και Μανιάτης Σπυρίδων. Ο μοναδικός επιζήσας καταδρομέας: Ζαφειρίου Αθανάσιος.
Οι 4 πεσόντες αεροπόροι τού «ΝΙΚΗ 4»:
Επισμηναγός Παναγόπουλος Βασίλειος, Επισμηναγός Συμεωνίδης Σέργιος, Επισμηνίας Ηλίας Άνθιμος, Αρχισμηνίας Δάβαρης Γεώργιος.
Τοῦ Καρκαλέτση Σταύρου – Ἱστορικοῦ
,
……….Γιὰ πολλοὺς καὶ διαφόρους λόγους, οἱ ἑλλαδικὲς πολιτικὲς καὶ στρατιωτικὲς ἡγεσίες δὲν ἐνίσχυσαν οὐσιαστικά τὴ μαχόμενη Κύπρο τὸ 1974. Τόσο κατὰ τὶς ἐπιχειρήσεις τοῦ Ἰουλίου ( «ΑΤΤΙΛΑΣ 1»), ὅσο καὶ σὲ ἐκείνες τοῦ Αὐγούστου («ΑΤΤΙΛΑΣ 2»), ἡ ἐπίσημη ἑλλάδα ἐγκατέλειψε τὶς στρατιωτικὲς δυνάμεις ποὺ πολεμοῦσαν στὴν μεγαλόνησο, ἐπιδεικνύοντας ἐγκληματικὴ ἀδράνεια. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΠΟΣΤΟΛΗ «ΝΙΚΗ» 1974