Αρχείο κατηγορίας ΤΣΑΚΝΑΚΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

ΙΜΕΡΤΑ ΜΥΘΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ – Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ

Δευκαλίων και Πύρρα. Από το βιβλίου τού Οβιδίου, Μεταμορφώσεις.(Deucalion and Pyrrha Book Metamorphoses by Ovid, book 1 plate 12).
Δευκαλίων και Πύρρα. Από το βιβλίου τού Οβιδίου, Μεταμορφώσεις.(Deucalion and Pyrrha Book Metamorphoses by Ovid, book 1 plate 12).

 

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης

Θεολόγος – Φιλόλογος

 «Ιμερτά  Μυθαναγνώσματα»
Διαύγασμα ΙΖ΄

 

Εισαγωγικό σημείωμα

Τα «Ιμερτά Μυθαναγνώσματα» φιλοδοξούν να αποτελέσουν μία συλλογή από ελληνικούς μύθους, διατυπωμένους υπό μορφή τερπνών παραμυθιών, που σκοπεύουν να διδάξουν ευχάριστα τους αναγνώστες και τους ακροατές τους. Η ηλεκτρονική ή έντυπη αναπαραγωγή και διάδοσή τους, καθώς και η τυχόν μετάφρασή τους σε άλλες γλώσσες, επιτρέπεται υπό τον απαρέγκλιτο όρο τής αυστηρής διατήρησης τής απόλυτης ακεραιότητας τού περιεχομένου των Διαυγασμάτων [ … ]

Ο μεγάλος κατακλυσμός

 

Πριν πολλά-πολλά χρόνια, επάνω στους ανθρώπους, που ζούσαν στην γη, έπεσαν χρόνοι δύσκολοι και μήνες οργισμένοι. Συνέχεια ανάγνωσης ΙΜΕΡΤΑ ΜΥΘΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ – Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ

Π Λ Ο Υ Τ Α Ρ Χ Ο Σ – Αρετή, Κακία, Τύχη

,

Ναός τού Διός, 6η Ανατολική Μετόπη.   Στην τελευταία μετόπη τής Ανατολικής πλευράς, εικονίζεται ο Ηρακλής που καθαρίζει τους στάβλους τού Αυγεία. Η Αθηνά, με περικεφαλαία και ασπίδα, δείχνει με το δόρυ της σε ποιό σημείο έπρεπε ο Ηρακλής να σκάψει αυλάκι, γιά να ενώσει  τους ποταμούς Πηνειό και Αλφειό, με τα νερά των οποίων θα παρασυρόταν η κόπρος από τους στάβλους τού Αυγεία.
Ναός τού Διός, 6η Ανατολική Μετόπη. Στην τελευταία μετόπη τής Ανατολικής πλευράς, εικονίζεται ο Ηρακλής που καθαρίζει τους στάβλους τού Αυγεία. Η Αθηνά, με περικεφαλαία και ασπίδα, δείχνει με το δόρυ της σε ποιό σημείο έπρεπε ο Ηρακλής να σκάψει αυλάκι, γιά να ενώσει τους ποταμούς Πηνειό και Αλφειό, με τα νερά των οποίων θα παρασυρόταν η κόπρος από τους στάβλους τού Αυγεία.   

 

Π Λ Ο Υ Τ Α Ρ Χ Ο Σ

Αρετή, Κακία, Τύχη

 

Εισαγωγή, μεταφράσεις,

βιογραφίες, σχόλια και παραρτήματα:

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης 

Φιλόλογος – Θεολόγος.

 

[…]Στην «ταλαπείρια» εποχή μας, η οποία επιδεικτικά και προς δική της φθορά και καταστροφή και καταισχύνη αγνοεί ότι «το αγαθό και το ευχάριστο έχουν διαφορετική φύση μεταξύ τους» (Πλάτων, Φίληβος, 60b), καθώς και ότι «συμφέρον είναι  ό, τι οδηγεί στο αγαθό» (Πλάτων, Όροι, 414e), η Αρετή και η Κακία, όταν «κατά τύχη» εντοπιστούν, δεν αναγνωρίζονται ως μεταξύ τους παντελώς αντίθετες έννοιες και ως αντίρροπες δυνάμεις, ενώ η Τύχη – μοναδική αιτία όσων συμβαίνουν στην ζωή των ηλίθιων όντων – ύπουλα και υστερόβουλα χρησιμοποιείται γιά να δικαιολογήσει τις ανθρώπινες ενέργειες, όπως ακριβώς συμβαίνει στον βίο των περισσότερων ζώων, και μάλιστα των άγριων θηρίων, ο οποίος φαίνεται να αποτελεί προσιτό υπόδειγμα και ικανοποιητικό πρότυπο των σύγχρονων «απελευθερωμένων και εκσυγχρονισμένων» κοινωνιών. Συνέχεια ανάγνωσης Π Λ Ο Υ Τ Α Ρ Χ Ο Σ – Αρετή, Κακία, Τύχη

ΒΙΒΛΙΟ – ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤΟΒΑΙΟΣ «ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ»

.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤΟΒΑΙΟΣ

 

Εκλογές, Αποφθέγματα, Υποθήκες

Βιβλίο Τρίτο

Κεφάλαιο Πρώτο

Περί Αρετής

 

Εισαγωγή, μετάφραση και παραρτήματα:

Αθανάσιος Τσακνάκης 

Φιλόλογος – Θεολόγος 

Το πολυσέλιδο «Ανθολόγιο» τού Ιωάννη Στοβαίου φέρει την ονομασία «Εκλογές, Αποφθέγματα, Υποθήκες» και αποτελείται από τέσσερα βιβλία, τα οποία περιέχουν εκλεκτά αποσπάσματα από έργα ποιητών, θεολόγων, φιλοσόφων, ιστορικών και ρητόρων τής αρχαιότητας και των ελληνιστικών χρόνων, καλύπτοντας μία χρονική περίοδο περίπου δώδεκα αιώνων.[…] Συνέχεια ανάγνωσης ΒΙΒΛΙΟ – ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤΟΒΑΙΟΣ «ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ»

ΧΑΣΚΟΝΤΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΗΡΩΩΝ

Ὁ Παλαμᾶς γιὰ τὸν Ὀδυσσέα Ἀνδροῦτσο. 

25η Μαρτίου 1821

Χάσκοντας ενώπιον Ηρώων

 .

τού Αθανασίου Τσακνάκη

.

Η Ιστορία, η Κοινωνιολογία και η Εθνολογία έχουν αποδείξει ότι κάθε επανάσταση, που επικρατεί, μετατρέπεται σε νέα καθεστηκυία τάξη, γεγονός που απορρίπτει συλλήβδην τις απατηλές θεωρίες περί «συνεχούς επανάστασης», ενώ παράλληλα ενισχύει τις σύμφυτες ιδέες περί «παλιγγενεσίας». Εφόσον τα αποτελέσματα τού ελληνικού ξεσηκωμού τού 1821 ήταν η επανίδρυση, έστω προβληματική, τού ελληνικού κράτους και η πολιτισμική αναγέννηση, έστω μερική, τού ελληνικού έθνους, δίκαια μπορούμε να ισχυριστούμε αφενός ότι η επανάσταση τής 25ης Μαρτίου 1821 ήταν εθνική, και αφετέρου ότι η συγκεκριμένη ημέρα είναι όντως μία εθνική επέτειος.

Σχεδόν δύο αιώνες μετά από εκείνη την θαρραλέα ένοπλη σύγκρουση τού Γένους μας με την επιτηδείως και διαχρονικώς μεταμορφωνόμενη οθωμανική τυραννία, θα αποτελούσε ατόπημα να μην αναγνωρίζαμε τόσο την περιορισμένη επίτευξη των αρχικών στόχων των πρωτεργατών τής Επανάστασης, όσο και την πονηρή υπονόμευσή της εκ μέρους ορισμένων Ελλήνων εκείνης τής εποχής, οι οποίοι, όμως, δεν προέρχονταν μόνον από την άρχουσα τάξη, όπως πολύ θα βόλευε τους γραφικούς οπαδούς τού μαρξισμού, αλλά από κάθε κοινωνική τάξη τού Ελληνισμού, απ’ όπου επίσης προέρχονταν και οι θαυμάσιοι πρωταγωνιστές τού έπους τού 1821. Συνέχεια ανάγνωσης ΧΑΣΚΟΝΤΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΗΡΩΩΝ

ΙΜΕΡΤΑ ΜΥΘΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ – «Ο ΠΗΛΕΑΣ»

,

Λήκυθος μὲ λευκὸ φόντο. 500 π.Χ. Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο Ἀθηνῶν. Ὁ Πηλέας (ἀριστερά), μὲ τὸν παπποῦ του, κένταυρο Χείρωνα (δεξιά) καὶ τὸν γιὸ του Ἀχιλλέα (κέντρο).
Μελανόμορφη λήκυθος, 500 π.Χ. Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο Ἀθηνῶν. Ὁ Πηλέας (ἀριστερά), μὲ τὸν παπποῦ του, κένταυρο Χείρωνα (δεξιά) καὶ τὸν γιὸ του Ἀχιλλέα (κέντρο).

,

Αθανάσιος Τσακνάκης

Θεολόγος – Φιλόλογος

«Ιμερτά  Μυθαναγνώσματα»
 Διαύγασμα Κ΄

Ο Πηλέας

 

Άλλοτε, σε καιρούς παλιούς και χρόνους περασμένους, υπήρχε ένας περίφημος βασιλιάς, που τον έλεγαν Αιακό και ήταν γιός τού βροντερού θεού Δία και τής καλόκαρδης αρχόντισσας Αίγινας, τής πανώριας κόρης τού θεού Ασωπού. Από τον παντοδύναμο πατέρα του είχε λάβει την χάρη τής δικαιοσύνης και από την γλυκύτατη μητέρα του είχε κληρονομήσει το νησί τής Αίγινας, που έφερε το όνομά της, καθώς και το αξίωμα τού ανώτατου άρχοντα των Αιγινητών. Συνέχεια ανάγνωσης ΙΜΕΡΤΑ ΜΥΘΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ – «Ο ΠΗΛΕΑΣ»

«ΛΑΤΙΝΙΚΕΣ ΡΗΣΕΙΣ» – ΔΟΚΙΜΙΑ ΣΤΟΧΑΣΜΟΥ

 

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης

Θεολόγος – Φιλόλογος

Λατινικές ρήσεις – Δοκίμια Στοχασμού

Facilis descensus Averni

Εὔκολη ἡ κάθοδος στὸν Ἄδη

 

«…Οτιδήποτε εξαρτάται από την βούλησή μας δύναται να χαρακτηρισθεί «εύκολο» ή «δύσκολο», ενώ οτιδήποτε οφείλεται στην αβουλία μας είναι πάντοτε εύκολο στην εφαρμογή του. Εύκολα αδικούμε όταν θέλουμε να αδικήσουμε, δύσκολα υποχωρούμε όταν δεν θέλουμε να υποχωρήσουμε, αλλά εύκολα αδικούμε ή υποχωρούμε όταν δεν γνωρίζουμε τι θέλουμε. Κανείς μας δεν επιθυμεί να υποβληθεί σε αιματηρές θυσίες προκειμένου να αντιμετωπισθεί η οικονομική κρίση. Δύσκολα, λοιπόν, υποχωρούμε ενώπιον όλων εκείνων που επιχειρούν να μας επιβάλλουν την συμμετοχή μας σε αυτές τις θυσίες, Συνέχεια ανάγνωσης «ΛΑΤΙΝΙΚΕΣ ΡΗΣΕΙΣ» – ΔΟΚΙΜΙΑ ΣΤΟΧΑΣΜΟΥ