,
,
,
,
Ἡ παράδοση τῆς ὁμαδικῆς αὐτοκτονίας τῶν κοριτσιῶν εἶναι κοινὴ σὲ πολλὰ Πομακοχώρια. Σὲ ὅλες τὶς περιπτώσεις ἀναφέρεται ὅτι μικρὲς Πομακοπούλες, προτίμησαν νὰ γκρεμιστοῦν ἀπό ἕνα βράχο γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν σύλληψη ἀπό τοὺς τούρκους. Συνέχεια ανάγνωσης MOMTSKI KAMEN-Ο ΑΛΛΟΣ ΖΑΛΟΓΓΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΣΤΑ ΠΟΜΑΚΟΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
.
.
.
.
,
Δύο τετράτροχες ἄμαξες ποὺ χρονολογοῦνται στὸν 1ο αἰ.μ,Χ. μαζὶ μὲ τοὺς σκελετοὺς τῶν ἀλόγων, ἀποκαλύφθηκαν στὸν ταφικὸ τῦμβο τοῦ χωριοῦ Μικρὴ Δοξιπᾶρα, στὴν διάρκεια σωστικῆς ἀνασκαφῆς ποὺ διεξάγει ἡ Ιθ’ Ἐφορεῖα Προϊστορικῶν καὶ Κλασικῶν Ἀρχαιοτήτων Κομοτηνῆς.
Πρόκειται γιὰ ἐντυπωσιακὰ εὐρήματα, ἰδιαίτερα σημαντικὰ καὶ μοναδικὰ γιὰ τὸν ἑλλαδικό χῶρο καὶ πιθανότατα μὲ τὶς ἄμαξες αὐτές μεταφέρθηκαν οἱ νεκροὶ γιὰ νὰ καοῦν στὴν πυρᾶ. Ἡ μεταλλικὴ διακόσμηση στὶς καρότσες καὶ στοὺς ζυγοὺς, καὶ στὶς δύο ἄμαξες εἶναι ἐντυπωσιακή.
Στὴν πρώτη ἄμαξα, οἱ σκελετοὶ τῶν ἀλόγων ποὺ τὴν ἔσερναν διατηροῦνται σὲ καλύτερη κατάσταση, ἐνῷ ἄριστη εἶναι καὶ ἡ κατάσταση τῶν μεταλλικῶν στοιχείων. Στὴν ἄμαξα αὐτή, βρέθηκε καὶ ὁ σκελετὸς ἑνός σκύλου. Στὴν δεύτερη ἄμαξα, σώζονται ἴχνη τοῦ ξύλινου σκελετοῦ τῆς καρότσας καὶ τῶν ἀκτινωτῶν τροχῶν της.
.
(…) ΠΛΟΥΣΙΑ ΚΤΕΡΙΣΜΑΤΑ
Ὁ τῦμβος, ἕνας ἀπό τοὺς μεγαλύτερους τοῦ βορείου Ἔβρου, εἶναι σὲ περίοπτη θέση, πάνω στὸν ὀδικό ἄξονα ποὺ συνδέει τὴν περιοχὴ μὲ τὴν Βουλγαρία…..
,
,
,
Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο στὸ : www.e-istoria.com
.
.
[ shortlink ] : http://wp.me/p12k4g-4g0
,
,
.
.
.
……….Στὰ μέσα τοῦ 19ου αἰῶνα, ἡ Ῥοδόπη ἦταν πλήρως ἐνταγμένη στὸ ὀθωμανικό σύστημα διοίκησης (Παπαδημητρίου Π. 2003. Οι Πομάκοι της Ροδόπης. Ἀπό τὶς ἐθνοτικές σχέσεις στοὺς Βαλκανικοὺς ἐθνικισμούς 1870-1990 εκδ. Κυριακίδη, 63-65) ποὺ διαιροῦσε τὸ κράτος σὲ βιλαέτια (vilayet), ἀποτελούμενα ἀπό σαντζάκια (sancak), τὰ ὁποῖα διαιροῦνταν σὲ καζᾶδες (kaza), οἱ ὁποῖοι χωρίζονταν σὲ περιοχὲς (nahije). Ἡ Ῥοδόπη ὑπάγονταν στὸ βιλαέτι τῆς Ἀδριανούπολης. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΡΩΣΣΟΤΟΥΡΚΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΜΑΚΟΙ
.
.
.
.
Ὁ σεβασμὸς στοὺς θεσμοὺς καὶ ἡ πειθαρχία στὶς ἀρχές τῆς οἰκογένειας, ἔκαναν ἁρμονική τὴ συμβίωση μέσα στὸ σπίτι, οἱ δὲ γονεῖς εἶχαν τὴν πρώτη καὶ τὴν τελευταῖα λέξη στὴν οἰκογένεια. Καὶ ὅταν ἀκόμα ἐπρόκειτο τὰ παιδιὰ τους νὰ ἑνωθοῦν μὲ τὰ δεσμὰ τοῦ γάμου, οἱ γονεῖς ἦταν ἐκεῖνοι ποὺ θὰ ἔκαναν τὴν ἐπιλογή, γιὰ τὴν καταλληλότητα τοῦ συντρόφου, ἀφοῦ θὰ ζοῦσαν ὅλοι μαζὶ στὸ ἴδιο σπίτι καὶ ἔτσι, ἀποφάσιζαν ἐρήμην τους.
Τὸ μυστήριο τοῦ γάμου, ἦταν ἕνα εὐχάριστο γεγονὸς, ὄχι μόνο γιὰ τὶς δύο οἰκογένειες ποὺ εἶχαν τὸν πρωταγωνιστικὸ καὶ κύριο ρόλο, ἀλλά καὶ γιὰ ὅλη τὴ μικρὴ κοινωνία, ἡ ὁποῖα συμμετεῖχε ἐνεργά στὴ χαρὰ, ὅπως συνήθιζαν νὰ ὀνομάζουν τὸ γᾶμο. Καὶ ἡ χαρὰ αὐτή, κρατοῦσε μιᾶ ὁλόκληρη ἑβδομάδα, μὲ τὴ συμμετοχὴ συγγενῶν, φίλων καὶ γειτόνων.
Ὁ γᾶμος, γινόταν συνήθως μὲ προξενιὸ, μὲ τὴν ἔννοια ὅτι οἱ οἰκογένειες ποὺ εἶχαν ἀγόρια τῆς παντρειᾶς, ἤξεραν τὶς οἰκογένειες ποὺ εἶχαν κορίτσια καὶ οἱ ἴδιοι οἱ γονεῖς, πήγαιναν στὸ σπίτι τοῦ κοριτσιοῦ νὰ ζητήσουν τὸ χέρι του.
Τὸ ἰδανικό ἦταν, ὅταν εἶχαν γνωριμία οἱ δύο νέοι καὶ συμφωνοῦσαν καὶ οἱ γονεῖς. Τότε, Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΓΑΜΟΣ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΡΩΜΥΛΙΑΣ
.
..
, .
……….Ξαπλωμένο γύρω ἀπ’ τὸ παλιό, τὸ Βυζαντινὸ του κάστρο, τὸ Διδυμότειχο ἀνασκαλεύει τὶς μνῆμες του, ζεῖ τὸ παρὸν του καὶ ἀγωνίζεται γιὰ τὸ μέλλον. Σὲ λίγες πολιτεῖες στὴν Ἑλλάδα ἡ ἱστορία συνθέτει ἕνα τέτοιο πολυποίκιλο καὶ πολύχρωμο ζωντανὸ βιβλίο ὅπως στὸ Διδυμότειχο. Πρόλογος τοῦ βιβλίου αὐτοῦ τὰ παλιὰ χωριὰ στὸν ἐθνικό δρόμο, τὰ Λάβαρα, τὸ Ἀμόριο καὶ οἱ Ψαθᾶδες μὲ τὸ μικρὸ του μουσεῖο. Συνέχεια ανάγνωσης ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ – ΕΝΑ ΦΟΡΤΙΟ ΑΠΟ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ
.
.
.
.
.
.
Οἱ ἀπαρχές του, ὀδηγοῦν στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα, καὶ ὁ σκοπὸς της, ἡ μαγικὴ ὑποβοήθηση τῆς γῆς νὰ βλαστήσῃ μὲ βοήθεια χορῶν, πηδημάτων, ποικίλων λαϊκῶν δρωμένων καὶ μεταμφιέσεων, μὲ σκοπὸ νὰ ἐξευμενισθοῦν τὰ βλαπτικὰ πνεύματα.
Βασικὸ γνώρισμα τῶν μασκαράδων, εἶναι ἡ μάσκα, ποὺ θεωρεῖται ἀπόγονος τῶν ἀρχαίων κωμικῶν καὶ σατυρικῶν προσωπείων ποὺ φοροῦσαν οἱ ἠθοποιοί ὅταν ἔπαιζαν κωμωδίες καὶ σατυρικὰ δράματα. Ἦταν πήλινες καὶ ὅμοιες μεταξὺ τους.
.
.
Οἱ ἀνοιξιάτικες γιορτὲς, ὅπως ἀναφέρει ὁ λαογράφος Δημήτριος Λουκᾶτος στὸ βιβλίο του : “Εἰσαγωγή στὴν Ἑλληνική Λαογραφία”, ἀρχίζουν μὲ τὸ ἔθιμο τοῦ καρναβαλιοῦ. Οἱ διασκεδάσεις καὶ οἱ μεταμφιέσεις του, εἶναι προέκταση τῶν ἐορτῶν τῆς Πρωτοχρονιᾶς, ὅπως τὶς γιόρταζαν οἱ Ρωμαῖοι καὶ οἱ Βυζαντινοὶ, ἐνῷ οἱ ἀπαρχές τοῦ καρναβαλιοῦ, μᾶς ὀδηγοῦν στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΑ ΘΡΑΚΙΩΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΟΥ