,

Βασίλειο τῆς Θρᾲκης-Λυσίμαχος 305-281 π.Χ. – πορτραῖτο τοῦ Μ.Ἀλεξάνδρου. (Kingdom of Thrace, Lysimachos, 305 – 281 B.C., Portrait of Alexander the Great)

,

Στὶς 19 Ἀπριλίου 1944 ἤλθε στὸ φῶς ἀκόμη μία ἀρχαιολογικὴ ἀπόδειξη τῆς Ἑλληνικότητας τῆς Θρᾲκης.Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Β’Π.Π. ἀνακαλύφθηκε τυχαία πάνω σὲ λόφο κοντὰ στὴν ἀρχαία θρᾳκικὴ πρωτεύουσα τῆς Σευθόπολης (κοντὰ στὸ σημερινὸ Καζανλὰκ, 190 χιλιόμετρα ἀνατολικὰ τῆς Σόφιας), ταφικὸ μνημεῖο (θολωτὸς τάφος) δημιούργημα τοῦ Ἑλλαδικοῦ χώρου ποὺ χρονικὰ τοποθετεῖται στὰ τέλη τοῦ 4^ου αἰ. π.Χ. Εἶναι τμῆμα μιᾶς θρᾳκικῆς νεκρόπολης. Συντίθεται ἀπὸ ὑπαίθριο πρόδρομο, στενὸ διάδρομο (δρόμο) καὶ κυκλικὸ ταφικὸ θάλαμο. Διακοσμεῖται μὲ τοιχογραφίες ποὺ ἀπεικονίζουν ἕνα ζεῦγος Θρᾳκῶν σὲ ἐπικήδειο τελετουργικὸ (νεκρόδειπνος).

Οἱ ἀνασκαφὲς ὁλοκληρώθηκαν τὸ 1946 καὶ ἡ ΟΥΝΕΣΚΟ ἐκτιμῶντας τὴν ἄριστη κατάσταση τῶν τοιχογραφιῶν ποὺ βρέθηκαν, τὸ ἐνέταξε στὴν Παγκόσμια Λίστα Μνημείων μὲ Ἱστορικὴ Σημασία. Στὶς μέρες μας οἱ ἐπισκέπτες τοῦ ἀρχαιολογικοῦ χώρου, μποροῦν νὰ δοῦν ἕνα πιστὸ ἀντίγραφο, διότι τὸ πρωτότυπο ἔχει σφραγισθεῖ γιὰ νὰ ἀποφευχθοῦν φθορὲς στὶς εὐαίσθητες τοιχογραφίες. Οἱ δυνατότητες ποὺ προσφέρει τὸ ταφικὸ μνημεῖο στοὺς ἀρχαιολόγους εἶναι σημαντικὲς μιᾶς καὶ ὁ τύπος του ἀποτελεῖ ἄλλη μία ἀπόδειξη – στὶς πολλὲς προϋπάρχουσες ἀπὸ ἱστορικὰ συγγράμματα ἐνδείξεις – γιὰ τὴν πολιτιστικὴ παρουσία τῶν Ἑλλήνων στὸν εὐρύτερο Θρᾳκικὸ χῶρο. Πολύτιμες ἐπίσης πληροφορίες πάρθηκαν ἀπὸ τὶς σὲ ἀρίστη κατάσταση τοιχογραφίες γιὰ τὴν ζωὴ τῶν Θρᾳκῶν. Στὴν θολωτὴ στέγη τοῦ νεκρικοῦ δωματίου, βρέθηκε τὸ κύριο μέρος τῶν τοιχογραφιῶν. Ἔχουν θέμα τὴν νεκρικὴ γιορτὴ ποὺ ἀκολουθεῖ τὸν θάνατο τοῦ εὐγενοῦς. Αὐτὴ ἡ ἀνακάλυψη ἔδειξε μὲ σαφήνεια τὴν ὕπαρξη τοῦ ἐθίμου τῆς νεκρικῆς γιορτῆς καὶ στὴν περιοχὴ τῆς Θρᾲκης, ἑνὸς ἐθίμου ποὺ πρωτοεμφανίστηκε στὸν κυρίως Ἑλλαδικὸ χῶρο καὶ μέσῳ τῶν ἀποικιῶν ἔφθασε σὲ κάθε ἄκρη τῆς λεκάνης τῆς Μεσογείου, ἀπὸ τὴν Ποσειδωνία τῆς Νοτίου Ἰταλίας ἔως τὴν Ἀπολλωνία τοῦ Εὐξείνου Πόντου καὶ μὲ μικρὲς παραλλαγὲς, ἀπαντάται μέχρι σήμερα σὲ διάφορες περιοχὲς τῆς Ἑλλάδος. Σὲ πολλὲς περιοχὲς τῆς Θρᾲκης ἔως καὶ τὴν σύγχρονη ἱστορία μας, οἱ συγγενεῖς καὶ φίλοι τοῦ κεκοιμημένου τρῶνε στὸ μνῆμα ὅπως συνήθιζαν οἱ Ἕλληνες τῶν ἀρχαίων καὶ μεσαιωνικῶν χρόνων.

ΑΡΧΑΙΑ ΘΡΑΚΗ ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Διαμαντῆ Τριαντάφυλλου. Ἀρχαιολόγου, Προϊσταμένου Ἀρχαιολογικοῦ Μουσείου Κομοτηνῆς. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΑΡΧΑΙΑ ΘΡΑΚΗ ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ →

,

,

(…) Οἱ Θρᾳκικοὶ χοροὶ ὅπως ἄλλωστε καὶ οἱ χοροὶ καὶ τῶν ὑπολοίπων διαμερισμάτων τῆς Ἑλλάδος, εἶναι προϊόντα μιᾶς χορευτικῆς παράδοσης ποὺ ἐξελίσσεται μέσα ἀπό τὸν ὀπτικοπροφορικό λόγο. Τὰ γνωρίσματα ποὺ διαμορφώνουν αὐτήν τὴν παράδοση εἶναι: α) ἡ συνέχεια ποὺ συνδέει τὸ παρελθὸν μὲ τὸ παρὸν, β) ἡ ποικιλία ποὺ πηγάζει ἀπό τὸ ἄτομο ἤ τὴν ὁμάδα καὶ γ) ἡ ἐπιλογή ἀπό τὴν κοινότητα ποὺ καθορίζει τὴν μορφὴ ἤ τὶς μορφὲς μὲ τὴν ὁποία ὁ χορὸς διαμορφώνεται καὶ μεταφέρεται ἀπό τὴν μία γενιὰ στὴν ἐπόμενη μὲ τὴ μέθοδο τῆς μίμησης καὶ ἑδραιώνεται μὲ τὸν κοινωνικὸ διάλογο καὶ τὴν κοινωνικὴ κριτικὴ. Ἔτσι ὁ Θρᾳκιώτης δὲν θεωρεῖ τὸν χορὸ ὡς τέχνη, ἡ ὁποία μὲ μοναδικὸ ὑλικό τὴν κίνηση ὑποταγμένη κάτω ἀπό αὐστηρούς καὶ αἰσθητικούς κανόνες, μοναδικὸ σκοπὸ ἔχει τὴν ἔκφραση ἰδεῶν καὶ αἰσθημάτων. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΧΟΡΟΙ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ →

,

Πηγὴ τὸ μεγάλο : www.e-istoria.com

,

,

Το βλάχικο ιδίωμα

.

Τού Αχιλλέα Γ. Λαζάρου

……….Στον χώρο τού συμπαγούς Ελληνισμού και τής ελληνικής αποδημίας, το λατινογενές ιδίωμα των Βλάχων, γνωστό κοινώς ως Βλάχικα και επιστημονικά ως Αρωμουνική, χρησιμοποιήθηκε σε οικογενειακό και στενά συντεχνιακό περιβάλλον. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΟ ΒΛΑΧΙΚΟ ΙΔΙΩΜΑ →