.
.
……….Ἡ προσωρινὴ κατοχὴ τῆς Δωδεκανήσου ἀπό τοὺς Ἰταλούς καὶ οἱ μόνιμες βλέψεις τους ξεκίνησαν ἀπό τὸ Μάϊο τοῦ 1912 καὶ κράτησαν ἔως τὸν Ἰούλιο τοῦ 1923. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΝΙΣΥΡΟΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ
.
,
,
……….Τα πρώτα καράβια, τού εχθρού, που έφτασαν στο μπουγάζι, άρχισαν να χτυπούν τα Σαμιώτικα φυλάκια. Αυτά απαντούσαν.
……….Μα ενώ απασχολούσε στο μέρος αυτό τους Σαμιώτες ο Χοσρέφ, διέταξε ξαφνικά απόβαση στο Καρλόβασι, νομίζοντας πως θα έβρισκε το μέρος αφύλαχτο. Πολλές βάρκες δοκίμασαν να βγάλουν στρατό στη στεριά, μα αναγκάστηκαν, από τις τουφεκιές τού υποχιλίαρχου Αγγελίνα και των συντρόφων του, να γυρίσουν πίσω, με πολλές απώλειες. Το ίδιο έπαθαν από τον Λαχανά οι Τούρκοι στο Κότσικα, που δοκίμασαν να κάνουν απόβαση. Έτσι πέρασε όλη η μέρα. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΣΤΟ ΣΤΕΝΟ ΤΟΥ ΕΠΤΑΣΤΑΔΙΟΥ 05 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1824
.
.
Του Σήφη Στενού για το ikariamag.gr «η Ικαρία… αλλιώς»
.
Στις 17 Ιουλίου 1912 εκδηλώθηκε, προς γενική, κυριολεκτικά οικουμενική, έκπληξη για το ικαριακό τόλμημα, η επανάσταση της Ικαρίας κατά των τούρκων. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΙΚΑΡΙΑΣ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1912
.
.
.
.
Ἀποτελεῖ πλέον δεδομένον ὅτι ἡ ἐγγενής αὐθάδεια καί ἡ ἐπίκτητος ἀλαζονεία τῆς γείτονος, διαστέλλουσαι συνεχῶς τήν βουλιμίαν της, ἔχουν θέσει τά πάντα ὑπό ἀμφισβήτησιν, διεκδίκησιν καί ἐπανεξέτασιν.
Βεβαίως, εἰς πᾶσαν ἄλλην περίπτωσιν καί ἐν παντί ἄλλῳ τόπῳ καί χρόνῳ τά “πράγματα” θά ἠκολούθουν τήν πρέπουσαν φοράν.
Ἐπί τῶν ἡμερῶν μας, ὅμως, ἀρχῆς γενομένης ἐκ τῆς στάσεως τῶν ἑλληνικῶν κυβερνήσεων ἔναντι τῶν ἀγνοουμένων τῆς Κύπρου καί μέ κορύφωσιν τήν ἐπικοινωνίαν διά τῆς ἀμφιδρόμου ἡδυπαθείας τοῦ ζεϊμπέκικου, τά “πράγματα” ἔχουν διαφοροποιηθῆ ἄρδην!
Μία ἐκ τῶν λεγομένων “γκρίζων ζωνῶν” εἶναι καί οἱ Φοῦρνοι τῆς ἐπαρχίας Ἰκαρίας τοῦ νομοῦ Σάμου.
Ἡ λογική ταχυδακτυλουργία τῆς γείτονος θέτει εἰς τάς “γκρίζας ζώνας” καί τούς Φούρνους, καθ’ ὅτι οὗτοι “δέν κατελήφθησαν ὑπό τῶν ἑλληνικῶν ἐνόπλων δυνάμεων”.
Συνέχεια ανάγνωσης Η «ΛΟΓΙΚΗ» ΤΩΝ ΓΚΡΙΖΩΝ ΖΩΝΩΝ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΚΑΙ Η ΙΚΑΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ
.
Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΣΕΙΣΜΟΣ 7,5 ΡΙΧΤΕΡ ΤΟΥ 1956 ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΙΓΑΙΟ
.
.
.
Τῆς ἀρχαιολόγου Ἀντουανέτας Καλλέγια
,
……….Ἡ Τένεδος εἶναι τὸ ἕνα ἀπὸ τὰ δύο νησιὰ τοῦ Αἰγαίου ποὺ ἀνήκουν σήμερα στὴν τουρκία (τὸ ἄλλο εἶναι ἡ Ἴμβρος).
……….Χωρίζεται ἀπὸ τὶς ἀκτὲς τῆς Τρωάδος μὲ τὸ στενὸ τῆς Τενέδου, ποὺ ἔχει ἄνοιγμα τρία ναυτικὰ μίλια καὶ βρίσκεται σὲ ἀπόσταση δώδεκα μιλίων Ν.-ΝΔ ἀπὸ τὴν εἴσοδο τῶν στενῶν τοῦ Ἑλλησπόντου. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΕΝΕΔΟΣ