.
.
.
.
……….Κάθε χρόνο, στὴν ἐπέτειο τῆς Ἐξόδου τοῦ Μεσολογγίου, οἱ ῥήτορες ἐξαίρουν στοὺς πανηγυρικούς τους τὴν ἀντοχὴ τοῦ “φράχτη”, δηλαδὴ τῶν ὀχυρωματικῶν ἔργων, ἀλλὰ παραλείπουν συνήθως νὰ μνημονεύσουν τὸ ὄνομα τοῦ κατασκευαστή τους, τοῦ μηχανικοῦ-τειχοποιοῦ Μιχαήλ Κοκκίνη, ποὺ σκοτώθηκε μάλιστα κατὰ τὴν Ἔξοδο, πολεμώντας ἡρωικά. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΑ ΟΧΥΡΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ
.
.
Στρατιωτικός, αγωνιστὴς του 1821 με σημαντικὴ συμμετοχὴ στὴ Β´ πολιορκία τού Μεσολογγίου. Πολιτικὸς την εποχὴ τού Όθωνα καὶ απομνημονευματογράφος.
Σπούδασε τη στρατιωτικὴ τέχνη στὴ Νεάπολη τής Ιταλίας. Έλαβε μέρος στις στρατιωτικὲς επιχειρήσεις στὸ Ναύπλιο καὶ τὴν Ανατολικὴ Στερεὰ Ελλάδα.
Έγινε αρχηγὸς τής προσωπικής φρουράς τού Δ.Υψηλάντη. Ως Καποδιστριακὸς γνώρισε διώξεις απὸ τὴν Αντιβασιλεία τού Όθωνα. Στὸ διάστημα 1840-44 ήταν διοικητὴς τής Σχολής Ευελπίδων καὶ συμμετέσχε ενεργὰ στὰ γεγονότα τής 3ης Σεπτεμβρίου 1843.
Γιὰ τὴν ανάμειξή του στὰ απελευθερωτικὰ κινήματα τού 1854, διώχτηκε απὸ τὸ «Υπουργείο Κατοχής » τού Μαυροκορδάτου. Ως τὸ 1876 ανέλαβε ξανὰ τέσσερες φορὲς τό Υπουργείο Στρατιωτικών, ονομάστηκε σύμβουλος Επικρατείας (1868-72) καὶ πρόεδρος τής Βουλής (1872). Στα Απομνημονεύματά του κατέγραψε τὰ ιστορικὰ γεγονότα τής β´πολιορκίας τού Μεσολογγίου.
.
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο Χριστόφορου Πλάτωνος Καστάνη σὲ μετάφραση Χρήστου Γιατράκου. Ἐκδόσεις ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ Α.Ε. (σελ. 65,67,68).
.
.
……….«….Οἱ τοῦρκοι χρησιμοποιοῦν αἰμοδιψὴ κυνηγόσκυλα γιὰ νὰ ξετρυπώσουν τοὺς φυγάδες ἀπὸ τὶς σπηλιὲς καὶ τοὺς γκρεμούς. Οἱ Ἑβραῖοι, βοηθοῦν ἐπίσης στὴν ἀνακάλυψη καὶ σφαγὴ τῶν ἀθώων Χιωτῶν…….Ὅταν ἀποτύχουν τὰ ἄλλα μέσα, τὸ κυνηγόσκυλο ψάχνει ὅ,τι καὶ ὅπου δὲν μποροῦν ὁ Ἑβραῖος καὶ ὁ Τοῦρκος. Οἱ φυγάδες δεχόμενοι τὴν ἐπίθεση τοῦ ζώου, ἀπομακρύνονται ἀπὸ τὶς τρύπες τους τρέχοντας καὶ ἀμέσως σφάζονται ἤ ὁδηγοῦνται στὸ φρούριο γιὰ νὰ ἐκτελεσθοῦν δημόσια, πρὸς εὐχαρίστηση τῶν Τουρκισσῶν καὶ Ἐβραίων κυριῶν…» Συνέχεια ανάγνωσης Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΟΙ ΣΦΑΓΕΣ ΤΗΣ ΧΙΟΥ
.
.
.
.
Τοῦ Μιλτιάδη Παπανικολάου
.
.
<<…Οἱ ἱστορικὲς συνθέσεις τοῦ Hess, δημιούργησαν τὶς βάσεις γιὰ τὴν ἔντεχνη ἱστοριογραφία στὴν Ἑλλάδα.
Στοὺς πίνακὲς του, ἀναπαρασταίνονται τὰ σημαντικότερα γεγονότα τοῦ Ἀγώνα καὶ οἱ βασικότεροι πρωταγωνιστὲς του.
Ἐπηρέασε πολλοὺς ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες ζωγράφους ….>>
.
«Γενάρχης οἰκογενείας ἀγωνιστῶν, ὁ Ἀντώνιος Ἰακώβου Λοῒζου, πῆγε στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν Κύπρο σὲ ἡλικία εἴκοσι ἐτῶν καὶ ὑπηρέτησε ὑπὸ τὸν Φαβιέρο (πληγώθηκε κατὰ τὴν διάρκεια τῆς πολιορκίας τῆς Ἀκροπόλεως-Ἀθῆνα).
Ἦταν πατέρας τοῦ Σώζου Ἀντωνίου, ποὺ πολέμησε ὡς ἐθελοντὴς στὴν Κρήτη, κατὰ τὴν Κρητικὴ ἐξέγερση τοῦ 1866 καὶ παπποὺς τοῦ Δημάρχου, Χριστοδούλου Σώζου, ποὺ ἀγωνίστηκε στοὺς Βαλκανικοὺς πολέμους καὶ σκοτώθηκε στὸ Μπιζάνι, στὶς 6 Ὀκτωβρίου 1912»…
Διαβᾶστε τὴν συνέχεια τοῦ ἄρθρου στό : www.e-istoria.com
.
.
.
Ο πρωταγωνιστής της άλωσης του Παλαμηδιού Δημήτριος Μοσχονησιώτης γεννήθηκε στις Κυδωνίες ( Αϊβαλί) της Μικράς Ασίας. Στις 2 Ιουνίου 1821, οι Τούρκοι καταστρέψανε την πόλη για να εκδικηθούν τους Έλληνες που είχαν πυρπολήσει ένα πλοίο τους ( δίκροτο) στην Ερεσό, στις 27 Μαΐου 1821. Μεταξύ αυτών που σώθηκαν από την σφαγή, ήταν και ο Δημήτριος Μοσχονησιώτης καθώς και ο πατέρας του Νικόλαος. Κατέφυγαν στο Ναύπλιο, όπου εντάχτηκαν στις Ελληνικές δυνάμεις. Ο Δημήτριος υπηρέτησε αρχικά υπό τις διαταγές του Οπλαρχηγού Θάνου και κατόπιν – κατά την άλωση του Παλαμηδιού – υπό τον Στάϊκο Σταϊκόπουλο ως Ενωμοτάρχης. Ο Δημήτριος Μοσχονησιώτης μαζί με τον πατέρα του Νικόλαο, είναι εκείνοι που σχεδίασαν και υλοποίησαν- με την έγκριση του Σταϊκόπουλου- το σχέδιο της εκπόρθησης του Παλαμηδιού, την παραμονή του Αγίου Ανδρέα στις 30 Νοεμβρίου 1822 .
.
.
Περισσότερα εδώ
.
.
.