.
.
Διοικητικά υπαγόταν στην Άγκυρα, ενώ εκκλησιαστικά στην μητρόπολη Χαλδίας· το όνομά της σημαίνει, το μεταλλείο τού Ακ νταν (Λευκού όρους) και βρισκόταν στο μέσον πεδιάδας, βόρεια τού συγκεκριμένου βουνού.
Είχε 8.000 κατοίκους από τους οποίους 5.000 Έλληνες. Προέρχονταν από την Αργυρούπολη και η γλώσσα που λαλούσαν ήταν το ιδίωμα τής Χαλδίας με λίγες παραλλαγές. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΑΚ ΝΤΑΓ ΜΑΝΤΕΝ
.
..
Καβακλή - Ανατολική Ρωμυλία
.
Ελληνική πόλη χτισμένη σε απόσταση 40 χιλ. βόρεια από την Αδριανούπολη, στις βορειανατολικές πλαγιές του «Σακάρ Πλάνινα». Συνέχεια ανάγνωσης ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΚΑΒΑΚΛΗ
.
.
.
Η περιφέρεια μεταξύ Κερασούντας και Ριζαίου, περί το 1500, ήταν η πλέον πυκνοκατοικημένη τής Μ.Ασίας με πληθυσμό που κυμαινόταν μεταξύ 215.000-270.000 κατοίκων και αυξημένο το ποσοστό των Ελλήνων και των Αρμενίων (91-94% οι χριστιανοί και 6-9% οι μουσουλμάνοι). Η πλειοψηφία βέβαια ανήκε στους Έλληνες (84-89%). Συνέχεια ανάγνωσης ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΡΙΖΟΥΝΤΑ
.
.
.
Πόλη τού δυτικού Πόντου κάπου 130 χιλιόμετρα στα νότια τής Αμισού (Σαμψούντας). Περιβάλλεται από απόκρημνα όρη και διασχίζεται από τον ποταμό Ίρη. Στις πλαγιές τού βουνού που ορθώνεται στα βόρεια τής πόλης, σώζονται, μέχρι και σήμερα, οι λαξευτοί τάφοι των βασιλιάδων, που προκαλούν το ενδιαφέρον και την περιέργεια των επισκεπτών. Η πόλη επικοινωνούσε με δύο γέφυρες, οι οποίες έγιναν αργότερα πέντε, αρκετά μοντέρνας κατασκευής. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΑΜΑΣΕΙΑ
.
.
,
Από τα τέλη του 6ου π.χ αιώνος η Αγχίαλος που ιδρύθηκε από Απολλωνιάτες αποίκους, έγινε ένα κέντρο αγροτικό και ναυτικό-αλιευτικό.
Στις επίσημες βυζαντινές πηγές την βρίσκουμε συνήθως με το αρχαίο της όνομα και σπανιότερα με το λαϊκό. Οι Αγχιαλίτες όμως ονόμαζαν την πατρίδα τους Αχελώ. Η αρχαία-πρωτοχριστιανική πόλη καταπονίστηκε στην διάρκεια των σεισμών του 8ου αιώνα και έτσι δεν έχει σωθεί τίποτα από τις δύο πρώτες φάσεις της ζωής της. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΑΓΧΙΑΛΟΣ
.
.
.
……….«Στις 30 Ιουλίου 1906, στη Σωζόπολη, στίφη Βουλγάρων εφορμούν κατά τής εκκλησίας τού Αγίου Γεωργίου. Καταλαμβάνουν την Μητρόπολη και εκδιώκουν τον επίτροπο. Κατόπιν εγκαθιστούν 2 Βουλγάρους ιερείς στον Άγιο Κλήμεντα και λεηλατούν το Παρθεναγωγείο, τον Ναό τής Κοιμήσεως τής Θεοτόκου, τού Αγίου Ιωάννου και τού Αγίου Ζησίμου. Σ’ όλες τις περιπτώσεις, η Αστυνομία και ο Στρατός δεν επενέβησαν. Επιτροπές των Ελληνικών κοινοτήτων που επισκέφθηκαν μετά τις καταστροφές τις Αρχές (Νομαρχία κ.λπ.) συνήντησαν αδιαφορία, αόριστες αιτιολογήσεις των γεγονότων, ειρωνεία, φιλικές “συστάσεις” ότι “καλόν είναι να εγκαταλείψουν -πλέον- αυτή τη γη”…».. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΣΩΖΟΠΟΛΙΣ-ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΡΩΜΥΛΙΑ