ΤΟ ΜΑΝΤΕΙΟ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΣΤΗΝ ΗΡΑΚΛΕΙΑ ΤΗΝ ΠΟΝΤΙΚΗ

,

,

Ὁ Ἡρακλῆς φέρνει τὸν Κέρβερο στὸν Εὐρυσθέα, Ὑδρία, τοῦ 540 π.Χ. Μουσεῖο Λούβρου.
Ὁ Ἡρακλῆς φέρνει τὸν Κέρβερο στὸν Εὐρυσθέα, Ὑδρία, τοῦ 540 π.Χ. Μουσεῖο Λούβρου.

,

ΤΟ ΜΑΝΤΕΙΟ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΣΤΗΝ ΗΡΑΚΛΕΙΑ ΤΗΝ ΠΟΝΤΙΚΗ

,

Εἰσηγητής: ΔΡ. ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΚΑΡΛ ΝΤΕΡΝΕΡ

 

Σκοπὸς τῶν ταξειδιῶν μου στὴν Μικρασία ἦταν ἡ ἔρευνα τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ. Ἔπρεπε νὰ σωθοῦν ἀπό τὴν καταστροφὴ, τὰ καθημερινὰ εὑρήματα στὴ χῶρα, ἀπό τὸ ἱστορικό παρελθὸν.

Πολλὰ ἐρευνητικά ταξείδια μ’ ἔφεραν στὶς ἀκτές τοῦ Εὐξείνου Πόντου, ποὺ οἱ Ἕλληνες τὴν πρώτη χιλιετηρίδα πρὸ Χριστοῦ, εἶχαν ἰδρύσει πολλὲς πόλεις.

Ἐπίσης σὲ μερικὲς μοντέρνες ἐπωνυμίες πόλεων, διαπιστώνει κανεὶς τὴν παλιᾶ ἐπωνυμία, ἔτσι ὀνομάζονταν π.χ. ἡ Trapezon τὴν παλιᾶ ἐποχή Τραπεζοῦς.

Geresum – Κερασῶν,
Sinob – Σινώπη,
Sile – Χίλιος.

Μία ἀπ’ αὐτές ἦταν τὸ Eregli, μὲ τὸ παλιὸ ὄνομα Ἡράκλεια Ποντικὴ. Σήμερα θέλω νὰ σᾶς διηγηθῷ μία ἀνακάλυψη ποὺ ἔκανα ἐκεῖ.

(…) Ἀνάμεσα στοὺς 12 ἄθλους του, [Ἡρακλέους] ποὺ ἐξυμνήθηκαν στὴν ἀρχαιότητα, αὐτός ἦταν καὶ ὁ πιὸ σπουδαῖος. Ἡ τελευταία καὶ πιὸ δύσκολη ἐντολή τοῦ Ἡρακλῆ ἦταν νὰ κατέβῃ στὸν Ἅδη καὶ νὰ δαμάσῃ τὸν πολυκέφαλο σκύλο τοῦ Ἅδη, τὸν Κέρβερο, καὶ νὰ τὸν φέρῃ ζωντανὸ στὸν βασιλιᾶ Εὑρυσθέα. Μετὰ ἀπό μία πάλη μὲ τὸν Ἅδη, ποὺ νικᾶ ὁ Ἡρακλῆς, τοῦ ἐπιτρέπεται νὰ πάρῃ τὸν Κέρβερο μαζὶ του, ὑπό τὸν ὅρο ὅμως, ὅτι πρῶτα [ἔπρεπε] νὰ τὸν δαμάσῃ μὲ τὰ ἄοπλά του χέρια.

Τὸ ὅτι αὐτός ὁ ἄθλος ἀκόμη καὶ στὴν ἀρχαιότητα ἦταν ὁ τελευταῖος, αὐτό, κατὰ τὴν γνώμη μου, ἔχει θρησκευτικὴ σημασία. Εἶναι τὸ λαμπρὸ ἀποκορύφωμα στὴν ζωὴ ἑνός ἀνθρώπου, ποὺ κατορθώνει νὰ νικήσῃ τὸν «θάνατο», καὶ νὰ γυρίσῃ νικητὴς ἀπό «τὴν ἀγκαλιά τοῦ θανάτου» καὶ πάλι στὸ φῶς τοῦ ἥλιου.

Ἔτσι ὁ Ἡρακλῆς, ἔγινε γιὰ τοὺς Ἕλληνες ὁ ἰδανικός ἄνθρωπος, ποὺ μὲ τὴν ἐργατικότητά του, τὴν σιγουριᾶ καὶ τὸν δυνατὸ χαρακτῆρα του, ποὺ ἐκδηλώνει σ’ ὅλους του τοὺς ἄθλους, ἀλλά καὶ τοὺς πόνους καὶ τὰ βάσανα ποὺ ὑπομένει, ἀπέκτησε τὴν ἀθανασία, νικώντας στὸν τελευταῖο του ἄθλο τὸν Ἅδη (θάνατο), στὸ ἴδιο του τὸ βασίλειο.

Ἤδη στὴν ἀρχαιότητα μάλωναν πολλοὶ τόποι γιὰ τὴν δόξα, θεωρῶντας τους τὸν τόπο, γιὰ τὸν ὁποῖο ὁ Εὐριπίδης λέει:

“Καὶ γιὰ τὸν τελευταῖο του ἄθλο κατέβηκε
ὁ Ἡρακλῆς στὸν Ἅδη, τὸ βασίλειο τῶν δακρύων”.

Ὅμως ἡ Ἡράκλεια στὴν Μαύρη Θάλασσα, βρίσκονταν σὲ πλεονεκτικότερη θέση ἀπ’ τοὺς ἄλλους τόπους: Ἔφερε τὸ ὅνομα τοῦ μυθικοῦ της ἰδρυτή, βρίσκονταν σὲ μία περιοχὴ ποὺ ἦταν γνωστὴ γιὰ τὰ δηλητηριώδη της βότανα ποὺ φύτρωναν ἐκεῖ. Αὐτά τὰ βότανα, σύμφωνα μὲ τὴν ἀρχαία ἀντίληψη, φύτρωσαν ὅταν ἔπεσαν τὰ σάλια τοῦ Κέρβερου ἐπάνω στὴν γῆ, τὴν ὧρα ποὺ ὁ Ἡρακλῆς τὸν κρατοῦσε πάνω στὰ χέρια του, ἀφοῦ τὸν δάμασε, καὶ τὸν ἔβγαλε ἔξω στὸ φῶς τῆς ἡμέρας.

(…)  Κατὰ τὴν διάρκεια τῶν προετοιμασιῶν μου γιὰ ἕνα ἐρευνητικό ταξείδι στὴν περιοχὴ τῆς νότιας ἀκτῆς τῆς Μαύρης Θάλασσας, ἔλαβα μιὰ πρώτη ἔνδειξη γιὰ τὸν ναὸ τοῦ μαντείου τῶν νεκρῶν. Ὅταν δηλαδὴ ὁ Πρῶσσος Στρατηγὸς, Βάλτχερ φὸν Ντἰστ, διέμενε στὸ Eregli, ἔχοντας ἐντολή νὰ καταχωρήσῃ τοὺς δρόμους καὶ τοὺς διόδους ἀνάμεσα στὴν Ἄσπρη καὶ στὴν Μαύρη Θάλασσα, γιὰ τὸν Χάρτη τῆς τουρκίας τοῦ Χάϊνριχ Κίπερτ, καὶ ἐνδιαφέρονταν γιὰ τὴν περιοχὴ βορείως τῆς Ἡράκλειας (Eregli), τότε οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς τὸν ἀπότρεψαν νὰ ἐπισκεφθῇ αὐτή τὴν κοιλάδα….

 

Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο στό : www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση