Στὶς 21 αὐγούστου τοῦ 1905, ἡ μεγάλη πυρκαγιὰ ποὺ ξέσπασε στὴν Ἀδριανούπολι, – μὲ ὕποπτους γιὰ τὴν πράξι τοῦ ἐμπρησμοῦ βούλγαρους,- κατέστρεψε χιλιάδες κτίσματα, ἀφήνοντας ἄστεγους πλῆθος ἀνθρώπων. Οἱ περισσότερες καταστροφὲς ἔγιναν στὸ κέντρο τῆς ὄμορφης πόλης, γνωστὸ μὲ τὴν ὀνομασία «Κάστρο».
Σύμφωνα μὲ δημοσιεύματα τοῦ Ἀθηναϊκοῦ τύπου, ἀπό τὰ 4.000 περίπου σπίτια ποὺ κάηκαν, τὰ 500 ἦταν ἑλληνικά. Τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ὑπῆρξαν θύματα, μόνο σὲ θαύμα ὡφείλεται, μιᾶς ποὺ λόγῳ τῶν στενῶν δρόμων, τῶν καιρικῶν συνθηκῶν, καὶ τοῦ ὑλικοῦ κατασκευῆς τῶν κτισμάτων, ἡ πυρκαγιά ἐπεκτάθηκε ἀστραπιαῖα.
Πρὸς βοήθεια τῶν χιλιάδων ἀστέγων, σχηματίσθηκε ἀμέσως ἐπιτροπή ἀπό προύχοντες τῆς πόλεως, καὶ μέλη τῆς Φιλοπτώχου Ἀδελφότητος, ποὺ ὁργάνωσαν τὴν περίθαλψι τῶν πληγέντων, πράγμα ποὺ δηλώνει τὴν συνοχὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ στοιχείου.
Πηγὴ τό : http://sitalkisking.blogspot.gr/
