Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΔΟΜΒΡΑΙΝΑΣ – ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ ΚΑΙ ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ

skini-apo-tin-elliniki-epanastasi-henry-levi-leopold
«Σκηνή από την Ελληνική Επανάσταση». Δημιουργία του Ερρίκου Λεβί Λεοπόλδου. (Henri Levy Leopold)
Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΔΟΜΒΡΑΙΝΑΣ 
Καραϊσκάκης καὶ Νικηταρᾶς (26/10-12/11/1826)
 ,

Γ.Θ.ΖΩΡΑ «Ἄγνωστον Ἰταλικόν Χρονικὸν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως»

……….«Ἡ Δόμβραινα εἶναι χωρίον κείμενον εἰς πεδιάδα μεταξὺ δύο λόφων, ἐν ᾦ εὑρίσκοντο τριακόσιοι τοῦρκοι. Εἰς αὐτό ὑπῆρχον δύο «πύργοι», εἰς ἕκαστον τῶν ὁποίων οἱ τοῦρκοι ἀπέστελλον κάθε νύκτα φρουρὰν ἐκ τριάκοντα ἀνδρῶν, τὴν δὲ ἑπομένην πρωΐαν, ἡ φρουρὰ ἐπέστρεφε εἰς τὸ χωρίον μέχρις ἑσπέρας, εἰς τρόπον ὥστε καθ’ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς ἡμέρας, τὰ φρούρια ἠρημοῦντο. Ἡ τοποθεσία αὕτη ἦτο σημαντική, διότι διηυκόλυνε τὰς συγκοινωνίας μετὰ τῆς Πελοποννήσου».

……….Ὁ Καραϊσκάκης, ὁ Νικήτας καὶ οἱ ὑπόλοιποι, ὅταν ἔφτασαν στὴν Κάζα σκέφτηκαν να στείλουν τὴν νύχτα διακόσιους ἄνδρες οἱ ὁποῖοι πηγαίνοντας ἐκεῖ θα ἔστηναν ἐνέδρα στὰ κοντινὰ βουνὰ καὶ ἀπό τὶς δύο πλευρές, τὸ δὲ ξημέρωμα τῆς ἐπομένης, ὅταν οἱ τοῦρκοι θὰ ἐπέστρεφαν πρὸς τὸ χωριό, νὰ ἐξορμοῦσαν καὶ θὰ καταλάμβαναν ἀμέσως τὰ δύο φρούρια, ἀφοῦ δὲ ἐν τῷ μεταξὺ θὰ ἔφτανε καὶ ἡ ὑπόλοιπη δύναμη, θὰ ἐπιτίθεντο καὶ στὸ χωριό.

……….Ὅμως, βαδίζοντας μέσα στὴν νύχτα, ἔχασαν τὸν προσανατολισμὸ καὶ τὸ ξημέρωμα βρέθηκαν μακριὰ ἀπό τὰ φρούρια· κρύφτηκαν λοιπὸν στὸν δρόμο, γιὰ νὰ περιμένουν καὶ τοὺς ὑπόλοιπους ποὺ θὰ περνοῦσαν ἀπό ἐκεῖ. Τὸ μεθύσι ὅμως ἑνός βούργαρου ποὺ συμμετεῖχε στὴν ὁμάδα, τὸν ἔκανε νὰ βρεθῇ στὸ ἀντίπαλο στρατόπεδο μέσα στὸ χωριό, ὅπου ἀφοῦ οἱ τοῦρκοι τὸν συνέλαβαν καὶ τὸν βασάνισαν, ἀποκάλυψε τὸ σχέδιο ἐπιθέσεως τῶν Ἑλλήνων.

……….Ἔτσι, ὅταν ἔφτασαν μετὰ ἀπό τέσσερεις ὧρες στὴν Δόμβραινα οἱ Ἕλληνες (26/10), ἐπιτέθηκαν ἀμέσως κατὰ τοῦ χωριοῦ, ἀπωθήθηκαν ὅμως ἀπό τὰ σφοδρᾶ πυρᾶ τῶν τούρκων, ποὺ εἰδοποιημένοι πλέον, ταμπουρώθηκαν καὶ στὰ δύο φρούρια καθὼς καὶ στὰ σπίτια τοῦ χωριοῦ.

……….Ἔχοντας χάσει τὸ πλεονέκτημα τοῦ αἰφνιδιασμοῦ, οἱ Ἕλληνες μετακινήθηκαν σὲ ἕνα παλιὸ φρούριο ἑλληνικό, καλούμενο Σκαλιά, μέσα στὸ ὁποῖο ὑπῆρχε πυργίσκος καλούμενος «Χασιόρι», σὲ ἀπόσταση βολῆς ἀπό τοὺς τούρκους. Στρατοπεύδευσαν λοιπὸν στὸ παλιὸ φρούριο καὶ τὴν ἐκκλησία. Ἐκεῖ παρέμειναν ἐπί δέκα ἡμέρες, πολεμῶντας καθημερινὰ κατὰ τῶν τούρκων. Ἐν τῷ μεταξὺ ἔφτασαν ἐνισχύσεις διότι ἦλθαν ὅλοι οἱ Σουλιῶτες ἐκτός τοῦ Τζαβέλλα καὶ τοῦ Μπότσαρη μὲ τοὺς ἄνδρες τους, καθὼς καὶ πολλοὶ Ῥουμελιῶτες ἀπό διάφορες περιοχές, ἀνεβάζοντας τὴν συνολικὴ δύναμη τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοπέδου σὲ δύο χιλιάδες ἀγωνιστές. Ἐκεῖ μετέφεραν καὶ ἕνα τηλεβόλο γιὰ νὰ πλήξουν τὸν ἐχθρό.

……….Ἕνα πρωϊνό, μόλις ξύπνησαν, ἄκουσαν πυροβολισμοὺς καὶ εἶδαν νὰ ἐμφανίζονται πολυάριθμοι ἐχθροί. Ἦταν ὁ Μουστάμπεης ὁ σπουδαιότερος τοῦρκος στρατηγός, ποὺ μὲ ἑπτακόσιους ἀλβανοὺς ἦλθε γιὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὴν Δόμβραινα.

……….Τότε ὁ Καραϊσκάκης μετέβη στὰ ὀχυρώματα τῆς ἐκκλησίας γιὰ νὰ ἀντισταθῇ ἀπό ἐκεῖ. Ὁ Νικήτας, βλέποντας ὅτι οἱ τοῦρκοι βρισκόμενοι σὲ ψηλώτερο σημεῖο, θὰ ἐπέφεραν πλήρη καταστροφή, στρατολόγησε διακόσιους ἄνδρες, τοὺς πιὸ ἀποφασιστικούς, ἀνέβηκε στὸ βουνὸ ἀπό πλάγια ὁδό, καὶ ἀνοίγοντας πῦρ, τοὺς αἰφνιδίασε ἀναγκάζοντάς τους νὰ ὑποχωρήσουν στὴν Δόμβραινα. Κάποιοι ἀπό αὐτούς ἑνώθηκαν μὲ τὴν τουρκικὴ δύναμη στὸ χωριὸ καὶ ἄνοιξαν φοβερὸ πῦρ κατὰ τοῦ Καραϊσκάκη καὶ τῶν ἀνδρῶν του.

……….«Ὁ Καραϊσκάκης ἱστάμενος ἀσκεπής, ἀνέθεσεν εἰς δύο ἤ τρεῖς νὰ τοῦ γεμίζουν τὰ ὅπλα καὶ οὕτω πως ἐπολέμει θαρραλεώτατα, κατὰ τὸ σύνηθες, ἐν ᾦ χρόνῳ κατήρχοντο ἐκ τῶν ὑψωμάτων ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους εἶχον ἐγκαταλείψει οἱ τοῦρκοι. Ὁ Νικήτας εἰσελθὼν ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκετο ὁ Καραϊσκάκης καὶ ἐνθουσιασθεὶς ἐκ τῆς ἐπιτυχίας, ἐκραύγασε ὅτι πρέπει νὰ ὁρμήσουν ἔξω κατὰ τῶν τούρκων καὶ ἐπροχώρησε νὰ ἐξέλθῃ πρῶτος. Ὁ Καραϊσκάκης ὅμως, ἀντιληφθεῖς ἄμεσον κίνδυνον, ἐπέστειλε τὸν καπετὰν Κωνσταντῖνο Βέρρον, ὅστις σύρας αὐτόν ἀποτόμως ἐκ τῶν ὄπισθεν, τὸν ἔρριψε κατὰ γῆς, καθ’ ἥν ἀκριβῶς στιγμὴν ἐχθρική σφαῖρα ἔπληξε τὴν φουστανέλλαν του. Ἠκολούθησαν ἄπειροι ἄλλαι, αἴτινες ὅμως δὲν ἐπέτυχον νὰ τὸν πλήξουν, ἐπειδή εἶχε ῥιφθῆ κατὰ γῆς ὁμοῦ μετὰ τοῦ Βέρρου, ὅστις τὸν εἶχε σύρει».

……….Οἱ τοῦρκοι παρέμειναν στὶς θέσεις τους, ὀχυρωμένοι κι’ αὐτοὶ κοντά στὰ δικὰ μας ὀχυρώματα, ἀλλά καὶ ἐμεῖς παραμέναμε στὶς θέσεις μας, δεδομένου ὅτι οὔτε οἱ μέν, οὔτε οἱ δὲ πέτυχαν ἀμοιβαία νὰ ἐξαναγκάσουν σὲ ὑποχώρηση τὸν ἐχθρό. Ὁ Μουστάμπεης ἄφησε τριακόσιους ἄνδρες μαζὶ μὲ ἄλλους τετρακόσιους ἱππεῖς ποὺ κατέφθασαν γιὰ ἐνίσχυση καὶ ἀναχώρησε ἀπὸ τὴν Δόμβραινα.

……….Διαπιστώνοντας οἱ Ἕλληνες ὅτι ἡ καλὰ ὀχυρωμένη Δόμβραινα δὲν θὰ ἔπεφτε, μία νύχτα διέλυσαν τὸ στρατόπεδό τους καὶ μετέβησαν σὲ ἕνα μικρὸ χωριὸ ποὺ ἀπεῖχε δύο ὧρες, ὁπότε καὶ ἔφτασαν στὸ μοναστήρι Δομποῦ. Ἄφησαν ἑκατὸ ἄνδρες φρουρᾶ, καὶ βάδισαν μὲ προορισμὸ τὸ μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ.


Αφήστε μια απάντηση