ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ- ΠΟΣΕΙΔΕΩΝ, ΑΥΔΗΝΑΙΟΣ, ΒΥΟΜΙΟΣ

,

Ἀττικό Ἡμερολόγιο Ποσειδεὼν (β’ 15μερο Δεκεμβρίου ἔως α’ 15μερο Ἰανουαρίου)

……….Ἦταν ὁ ἕκτος μῆνας τοῦ Ἀττικοῦ Ἡμερολογίου, συνήθως ὅμως ὁ τέταρτος τῶν Ἡμερολογίων τῶν ἑλληνικῶν πόλεων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας.Ἦταν κυρίως μῆνας τοῦ χειμῶνα καὶ ἀντιστοιχοῦσε στοὺς σημερινοὺς μῆνες Δεκέμβριο καὶ Ἰανουάριο τοῦ Γρηγοριανοῦ Ἡμερολογίου. 

……….Ἀπό τὴν 8η ἔως τὴν 11η τοῦ Ποσειδεῶνα στὴν Ἀθήνα καὶ στοὺς γύρω δήμους ἐτελοῦντο τὰ κατ’ ἀγροὺς Διονύσια ἤ Διονύσια τὰ μικρά. Στὶς μυστηριακὲς αὐτές γιορτὲς γινόταν ἀναπαράσταση διαφόρων μύθων ποὺ ἀφοροῦσαν τὸν θεό Διόνυσο. Ἐπι κεφαλῆς τῶν κατ’ ἀγροὺς Διονυσίων ἦταν οἱ δήμαρχοι. Τὴν 26η τοῦ μηνὸς ἐτελοῦντο στὴν Ἀθήνα καὶ τὴν Ἐλευσίνα τὰ Ἁλῶα, πρὸς τιμὴν τῆς Δήμητρας, τῆς Κόρης (Περσεφόνης) καὶ τοῦ Διονύσου.

……....[…]  Ὁ Ποσειδεὼν δεύτερος,  ἄρχισε νὰ προστίθεται στὸ ἔτος γιὰ νὰ τὸ ἐναρμονίσῃ μὲ τὸ ἡλιακό-τροπικό, κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ Σόλωνα (594 π.Χ.) ἤ τοῦ Κλεοστράτους (540 π.Χ.), ὁπότε θεσπίστηκε τὸ σεληνοηλιακὸ Ἀττικὸ Ἡμερολόγιο.

Τὸ ἀρχαῖο Μακεδονικὸ Ἡμερολόγιο καὶ οἱ γιορτὲς του

……….Αὐδηναῖος τρῖτος μῆνας τοῦ ἔτους. Τὸν συναντᾶμε παντοῦ στὴν Ἀνατολὴ μὲ διάφορες παραλλαγὲς (Αὑδναῖος, Αὑδωναῖος, Αἱδωναῖος) ὅπου τὸν διέδωσε ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος. Ἀντιστοιχοῦσε μὲ τὸν Ἀττικὸ Ποσειδεῶνα, σημερινὸ Δεκέμβριο. Ἄλλοι ἐρευνητὲς πιθανολογοῦν ὅτι παράγεται ἀπό τὸ ῥῆμα αὑδάω-ῶ (λαλῶ, τραγουδῶ, ὁμιλῶ) ἄλλοι ὁτι ὀνομάστηκε ἔτσι ἀπὸ τὸ ὄνομα Αἰδύνων κατὰ τὸν μῆνα αὐτό. Ὑποθέτουμε ὅτι ἦταν ἀφιερωμένος στοὺς χθόνιους Θεούς, τὸν ψυχοπομπὸ Ἑρμῆ, τὸν Πλούτωνα, τὴν Περσεφόνη, τὴν Ἑκάτη, στοὺς ὁποίους πρόσφεραν θυσίες.

Οἱ μῆνες στὴν Ἀρχαία Φθιώτιδα 

……….Βυόμιος (Σελήνη Δεκεμβρίου), ἀποκαλοῦσαν τὸ διάστημα ἀπό τὰ μέσα Δεκεμβρίου μέχρι τὰ μέσα Ἰανουαρίου καὶ μετροῦσε τριάντα ἡμέρες. Ἦταν ἡ νεκρὴ περίοδος μὲ τὴν συνεχὴ ὑγρασία, μὲ χιόνια καὶ κρῦο καὶ ἦταν ἀφιερωμένη στὸν Ποσειδῶνα τοῦ ὁποίου ἐπιδίωκαν τὴν εὕνοια, ὥστε ἡ ὑγρασία καὶ τὰ νερὰ νὰ μὴν βλάψουν τὰ σπαρτὰ καὶ τὴν βλάστηση. Ἡ ὀνομασία του πρέπει νὰ ὡφείλετο στὸ ῥῆμα βύω, ποὺ σήμαινε βουλώνω, κλείω, φράττω, γεμίζω, στουπώνω, ἀφοῦ ἡ περίοδος αὐτή εἶναι κατ’ ἐξοχήν κλεισμένη ἀπὸ συνεχὴ κακοκαιρία. Περιορισμένες πολὺ ἦταν καὶ οἱ ἑορταστικὲς ἐκδηλώσεις ποὺ εἶχαν πανηγυρικό τόνο μόνο κατὰ τὴν ἡμέρα τοῦ χειμερινοῦ ἡλιοστασίου καὶ ἦταν νυχτερινές.


Περισσότερα γιὰ τοὺς μῆνες στὴν ἀρχαιότητα μπορεῖτε νὰ διαβάσετε στά:
  • Οἱ ἀρχαῖοι Ἀττικοὶ μῆνες :  www.e-istoria.com 
  • Τὸ ἀρχαῖο Μακεδονικὸ ἡμερολόγιο καὶ οἱ γιορτὲς του:  www. e-istoria.com
  • Οἱ μῆνες στὴν ἀρχαία Φθιώτιδα : www.e-istoria.com
  • Κυπριακὰ ἡμερολόγια τῆς Ῥωμαϊκῆς ἐποχῆς: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση