ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 19 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

 

,

19 Ιανουαρίου

,

379.—Ο Αυτοκράτορας Γρατιανός ανακηρύσσει τον Θεοδόσιο Α΄ συναυτοκράτορα, μετά την νικηφόρο του επιχείρηση κατά των Σαρματών, νομαδικών ασιατικών φύλων που πέρασαν τα Ουράλια και εγκαταστάθηκαν στην Δακία, σημερινή Ρουμανία και Πολωνία. Ως συναυτοκράτορας, ανέλαβε το ανατολικό τμήμα τής Αυτοκρατορίας από την Δακία έως και την Μακεδονία-Θράκη. Γρήγορα όμως αντιλήφθηκε ότι δεν μπορούσε να διώξει βίαια τους βάρβαρους που είχαν εισβάλει στην περιοχή από το 375, και με δεδομένο το γεγονός ότι δεν μπορούσε να περιμένει βοήθεια από τον Γρατιανό, αποφάσισε να ερευνήσει την πιθανότητα τής συνυπάρξεως. Κατέληξε τότε, το Φθινόπωρο τού 382, σε μία Συνθήκη με τους Βησιγότθους, επιτρέποντάς τους να κατοικήσουν στην νότια πλευρά τού Δουνάβεως, έχοντας ως όριο τα βουνά των Βαλκανίων, με την υποχρέωση όμως να υπηρετήσουν στον Αυτοκρατορικό στρατό ως σύμμαχοι.

.—Καταστροφικές επιδρομές των Γότθων, των Αλανών και των Ούννων στην χερσόνησο τού Αίμου.

.—Απεβίωσε ο βασιλιάς τής Περσίας Σαπώρ Β΄, μεγάλος διώκτης των Χριστιανών. Όσο ο Μεγάλος Κωνσταντίνος ζούσε, δεν τόλμησε να επιτεθεί άμεσα κατά τής Αυτοκρατορίας. Μετά όμως από τον θάνατό του, ξεκίνησε επιδρομές στις περιοχές τού Τίγρεως και τού Ευφράτου. Ο Αυτοκράτορας Ιουλιανός έχασε την ζωή του στην διάρκεια εκστρατείας εναντίον του. Μετά τον θάνατο τού Σαπώρ, άρχισαν σταδιακά να βελτιώνονται οι σχέσεις των διαδόχων του με την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

399.—Σαν σήμερα γεννήθηκε η Αυτοκράτειρα Πουλχερία. Ήταν αδελφή τού Θεοδόσιου Β΄ και επίτροπος τής διαθήκης τού πατέρα τους· ο Θεοδόσιος Β΄ είχε επιλεγεί Αυτοκράτορας σε ηλικία μόλις επτά ετών. Η Πουλχερία, επειδή ο κατά δύο έτη μικρότερος αδελφός της ήταν άβουλος και ασθενούς χαρακτήρος, ενώ η ίδια εκτός από μόρφωση δεν στερείτο και πολιτικών ικανοτήτων, άσκησε, καθ’ όλη την διάρκεια τής μακράς του βασιλείας σημαντική επιρροή στις αποφάσεις του. Το 414 μάλιστα, έθεσε ουσιαστικώς εκποδών τον Ύπατο Ανθέμιο (τον δεύτερο επίτροπο τής διαθήκης τού πατέρα τους) και αναγορεύτηκε αυγούστα. Ανακηρύχθηκε αγία λόγω των αγαθοεργιών της.

1645.—Ο τρομερός κουρσάρος Αντώνης Μανιάτης με το σκάφος του και πλήρωμα είκοσι δύο ανδρών, όλοι τους Μανιάτες, εξακολουθεί να σαρώνει τις θάλασσες γύρω από τον Μοριά. Μόλις την σημερινή άρπαξε ένα ζευγάρι μαύρων και δύο παιδιά από την Κορώνη, μαζί με έναν αγά, και γενικά κούρσευε και σκλάβωνε ο,τιδήποτε μη ελληνικό έβρισκε στον δρόμο του. Ακόμη και οι Βενετοί τον είχαν επικηρύξει από καιρό.

1737.—Τιμούμε τον Άγιο Μακάριο τον Καλογερά. Ο Άγιος Μακάριος, ο Εθνοδιδάσκαλος, γεννήθηκε στην Πάτμο το 1688 όπου και ίδρυσε την Πατμιάδα Σχολή, η οποία έβγαλε μερικούς από τους μεγαλύτερους διδασκάλους τού Γένους.

1816.—Ο Ιωάννης Καποδίστριας, γιά τις υπηρεσίες του προς την Ελβετική Δημοκρατία και σε αναγνώριση τής συμβολής του στην δημιουργία τού ομοσπονδιακού συστήματός της,  έλαβε την ιδιότητα τού Ελβετού πολίτη. Στις  30 Αυγούστου τού 1815 συμμετείχε στην Συνδιάσκεψη γιά την δημιουργία τής Ελβετικής ενώσεως, ανατρέποντας τα σχέδια τού Μετερνίχου. Από τότε, οι βασικές αρχές των Συνταγμάτων των καντονιών τής Ελβετίας παραμένουν ίδιες, όπως τότε που τις κατέγραψε η πένα τού Καποδίστρια. Σήμερα στην Ελβετία υπάρχει ένα πολιτειακό σύστημα που μοιάζει σε αυτό που περιγράφει ο Πλάτων στην «Πολιτεία». Το Κοινοβούλιο τής Ελβετίας έχει διακόσιους βουλευτές οι οποίοι αμείβονται με ένα υποτυπώδες ποσό, διότι ο βουλευτής θεωρεί τιμή του να υπηρετεί την Ομοσπονδία τής Ελβετίας και γι’ αυτό συνεχίζει να ζει από την εργασία του. Κάθε υπουργός κρίνεται ανά έτος και παραμένει μόνο εάν κριθεί επαρκής. Και τα θεμέλια γιά όλα αυτά τα έχει δημιουργήσει ένας Έλληνας  στον τόπο τού οποίου μετά από την δολοφονία του, επικράτησε η κομματοκρατία.

1822.—Σαν σήμερα κατέπλευσε από την Ιταλία στην Ύδρα, ένα πλοίο γεμάτο πολεμοφόδια αξίας 100.000 ρουβλίων. Ήταν προσφορά τού Έλληνα από την Κρήτη Καλλέργη, ο οποίος εκείνη την περίοδο βρισκόταν στην Πίζα. Στο πλοίο επέβαιναν και οι τρεις ανεψιοί τού Καλλέργη, Νικόλαος, Εμμανουήλ και Δημήτριος, γιά να συμμετάσχουν στον υπέρ τής ανεξαρτησίας Αγώνα.

.—Με Διάταγμά της, η Προσωρινή Διοίκηση τής χώρας, επιβάλλει στους κατοίκους των νησιών καταβολή έκτακτης εισφοράς γιά τις ανάγκες τού Αγώνα.

1825.—«Ἄφιξις ἀρχιστρατήγου Μεχμέτ Ρεσίτ πασᾶ Κιουταχῆ εἰς Λάρισσαν».

1827.—(17-20/1)«Μάχη Διστόμου τῆς Λεβαδείας καὶ νίκη Ἑλλήνων. Ἐνταῦθα ἐπληγώθη ὁ Νότης Μπότσαρης. Ἀρχηγοὶ ἐν ταύτῃ τῶν μὲν Ἑλλήνων ἦσαν οἱ Νότης Μπότσαρης, Δράκος, Μπαϊρακτάρης καὶ Μποῦσγος, τῶν δὲ τούρκων οἱ Ὁμὲρ πασᾶς καὶ Καρυοφίλμπεης».  Ο στρατός τού Κιουταχή αποτελούμενος από δύναμη 2.500 ανδρών (κατ’ άλλους 4.000), επιτέθηκε εναντίον τού Δίστομου στο οποίο ήταν οχυρωμένοι μαζί με τους κατοίκους, και 400 Σουλιώτες με αρχηγούς τους Νότη Μπότσαρη, Μήτρο Τριανταφύλλου και άλλους οπλαρχηγούς. Οι Σουλιώτες έπιασαν θέσεις στο ύψωμα τού Προφήτη Ηλία, ενώ οι κάτοικοι τού Δίστομου συνέχισαν την άμυνα μέσα από το χωριό, αναγκάζοντας τους τουρκαλβανούς  σε υποχώρηση με βαριές απώλειες. Κατά την διάρκεια τής μάχης, τραυματίστηκε ο Νότης Μπότσαρης.

1828.—Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης αποθνήσκει εις Βιέννην και κηδεύεται εν μέσω βαθυτάτου πένθους των εκεί ομογενών, φέρων στολήν Ιερολοχίτου. Μετά το αποτυχόν κίνημά του εις τας παραδουναβίους ηγεμονίας, είχε καταφύγει εις την Αυστρίαν, τής οποίας η κυβέρνησις, σύμμαχος τής τουρκίας, τον ενέκλεισε εις το μεσαιωνικόν φρούριον Μουγκάτς και κατόπιν εις τας φυλακάς τής Βιέννης. Μερικάς ημέρας προ τού θανάτου του, είχε αφεθεί ελεύθερος, κατόπιν προσωπικής επεμβάσεως τού Τσάρου.

.—«Ὁ συμμαχικός στόλος ἔκαυσε εἰς τὸν λιμένα Γραμβούσης τῆς Κρήτης τέσσαρα ληστρικὰ πλοῖα καὶ ἐβύθισεν τρία. Πέντε δὲ ἀποστείλας εἰς Μάλταν, κατέστρεψεν τὴν ληστοπειρατείαν».

1834.—Στον (κανονικό) πόλεμο μεταξύ Χωροφυλακής και ληστών οι οποίοι ρημάζουν την ελληνική περιφέρεια, η Χωροφυλακή πετυχαίνει μια μικρή νίκη. Μετά από πληροφορίες γιά συνάντηση τού εγκληματία Θεοφάνη Πίκολου με 3 συνεργάτες του, κατορθώθηκε η σύλληψη των 3. Μόλις ελάχιστες ημέρες πριν συνέβη τραγικό (αλλά και χαρακτηριστικό) περιστατικό στην Καρύταινα (βλ. 16/1/1834).

1847.—Απεβίωσε στο Βουκουρέστι ο Αθανάσιος Χριστόπουλος, νομικός, ανώτατος δικαστικός, λόγιος, ποιητής και Φιλικός. Γιά το ποιητικό του έργο χαρακτηρίζεται «πρόδρομος» (μαζί με τον Ιωάννη Βηλαρά και τον Ρήγα Βελεστινλή), επειδή θεωρείται ότι άνοιξε νέους ποιητικούς δρόμους με την χρήση τής δημοτικής γλώσσας. Το επιστημονικό του έργο περιλαμβάνει πραγματείες σε θέματα γλωσσικά, πολιτικά, φιλοσοφικά και φυσικών επιστημών, πολλές από τις οποίες όμως δεν έχουν σωθεί.

1863.—Οἱ Ἕλληνες τῆς Κορσικῆς. Σαν σήμερα,  η εφημερίδα «Εθνοφύλαξ» γράφει στο φύλλο της γιά την εκλογή τού πρίγκιπα Κομνηνού Στεφανόπουλου ως εκπροσώπου τής Ελληνικής αποικίας στην Ελληνική Εθνοσυνέλευση. «Ἡ ἐν Κορσικῇ Σπαρτιατικὴ ἀποικία, ἐπιθυμοῦσᾳ ν’ ἀντιπροσωπευθῇ ἐν τῇ Ἑλληνικῇ Ἐθνοσυνελεύσει, ἐξέλεξεν ἀντιπρόσωπον αὐτῆς τὸν πρίγκιπα Κομνηνὸν Στεφανόπουλον.»

1873.—Ένας εξαιρετικού μεγέθους σεισμός χτυπά και πάλι την Σάμο. Αν και δεν καταγράφηκαν θύματα, τα 6,6 Ρίχτερ ήταν αρκετά γιά να προκαλέσουν εκτεταμένες καταστροφές. Είχαν περάσει ελάχιστα χρόνια από τον προηγούμενο (21 Απριλίου 1768) των 6,0 Ρίχτερ.

1893.—Την στιγμή όπου το ρολόι έδειχνε 05:25 τα χαράματα, ισχυρότατος σεισμός μεγέθους 6,4 Ρίχτερ κλονίζει την νήσο Ζάκυνθο. Αν και δεν καταγράφηκαν ιδιαίτερες ζημιές, οι μετασεισμοί συνέχισαν μέχρι την μεγάλη καταστροφή τής 5ης Απριλίου.

.—Στις 08:00 το βράδυ και γιά ένα ολόκληρο τέταρτο, η Σαμοθράκη «χόρευε» στους ρυθμούς τού Εγκέλαδου. Τα 6,5 Ρίχτερ μετέτρεψαν σε ερείπια δεκάδες σπίτια, εκατοντάδες άλλα παρουσίασαν σοβαρές ζημιές, όμως, ευτυχώς, δεν καταγράφηκε παρά ένας τραυματίας. Το θαλάσσιο σεισμικό κύμα 1 μέτρου, συμπλήρωσε το κακό.

1897.—Με αφορμή τον θάνατο ενός μουσουλμάνου στα Χανιά τής Κρήτης, οι τούρκοι αρχίζουν πρωτοφανείς σφαγές σε όλη την πόλη. Οι νέες σφαγές και η πυρπόληση τής πόλης των Χανίων, συγκλόνισαν όχι μόνο την Κρήτη και την Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την Ευρώπη. Με την γενίκευσή τους, οι εφημερίδες των Αθηνών μετέδωσαν σε όλη την Ελλάδα και την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη το νέο δράμα τού κρητικού λαού. Η οργή κορυφώθηκε, όχι μόνο πλέον σε βάρος των φυσικών σφαγέων, αλλά και των Μεγάλων Δυνάμεων, που παρακολουθούσαν χωρίς στην ουσία να αντιδρούν. Θεωρητικά πίεζαν την τουρκία να εφαρμόσει τον νέο οργανικό νόμο. Οι μεγάλες σφαγές τού Ιανουαρίου και η πυρπόληση των Χανίων, οδήγησαν την κυβέρνηση Δηλιγιάννη να στείλει στρατό υπό τον συνταγματάρχη Τ. Βάσσο γιά την απελευθέρωση και προσάρτηση τού νησιού, ενώ 1,5 μήνα αργότερα άρχισε και ο πόλεμος μεταξύ των δύο χωρών.

1899.—Η εφημερίδα «Νεολόγος» τής Πάτρας, με ημερομηνία 19 Ιανουαρίου τού 1899, περιγράφει έναν από τους πρώτους ποδοσφαιρικούς αγώνες που έλαβαν χώρα στην Ελλάδα: «[…] Στο γήπεδο τού Παναχαϊκού έγινε ποδοσφαιρικός αγώνας ανάμεσα σε ομάδα ναυτικών από τα αγγλικά πλοία που βρίσκονται στο λιμάνι τής πόλης και στην ομάδα τού Παναχαϊκού. Τον αγώνα παρακολούθησαν πολλοί θεατές (μεταξύ τους και πολλές γυναίκες) και έληξε με σκορ 4-2 υπέρ τού Παναχαϊκού».  Ο Παναχαϊκός Γυμναστικός Σύλλογος υπήρξε από τους πρώτους αθλητικούς συλλόγους τής χώρας. Ιδρύθηκε στα 1891 και εκτός τού κλασικού αθλητισμού καλλιέργησε την σκοποβολή, την κωπηλασία, την γυμναστική, την κολύμβηση, την ποδηλασία. Διοργάνωσε αγώνες στίβου, κολυμβήσεως και λεμβοδρομιών, ίδρυσε εκδρομικό τμήμα και παράλληλα βιβλιοθήκη, φροντιστήριο ξένων γλωσσών, σχολείο μουσικής με μπάντα, και εσπερινή εμπορική σχολή.

1903.—Απεβίωσε ο εκδότης και διευθυντής τού σατυρικού «Σκρίπ», Ευάγγελος Κουσουλάκος. Αρχικά η Αθηναϊκή εφημερίδα ήταν εβδομαδιαία σατιρική και αργότερα έγινε καθημερινή. Η αρχική, σατιρική μορφή της και ο τίτλος της, είχαν ως αφορμή τα «σκριπτ», (τίτλους αναγκαστικών δανείων προς το δημόσιο  γιά την αντιμετώπιση τής δεινής οικονομικής κρίσης), τα οποία διακωμωδήθηκαν από την κοινή γνώμη. Από το 1895 ως το 1929, οπότε και έπαψε να εκδίδεται, ήταν πρωινή καθημερινή πολιτική εφημερίδα, διατηρώντας όμως και την σατιρική – ευθυμογραφική πνοή της. Σημείωσε από την αρχή σημαντική κυκλοφοριακή επιτυχία, συγκεντρώνοντας γύρω της πολλούς από τους καλύτερους ευθυμογράφους και λογίους τής εποχής. Μετά τον θάνατο τού ιδρυτή της Ευάγγελου Κουσουλάκου, την διεύθυνσή της ανέλαβε ο Γρηγόριος Ευστρατιάδης.

1913.—Στο μέτωπο τής Ηπείρου συνεχίζεται ο αγώνας πυροβολικού.

1915.—Πανάκριβο το ψωμί στην Ελλάδα αφού η τιμή του φτάνει στα 80 λεπτά. Οι πολίτες τού Βόλου και τής Πάτρας αντιδρούν με ογκώδη συλλαλητήρια.

1916.—Οι Βρετανοί Σύμμαχοι τού Ε. Βενιζέλου, καταλαμβάνουν την Κέρκυρα. Σκοπός τους είναι η άσκηση πιέσεως στην νόμιμη κυβέρνηση γιά να παραιτηθεί και ταυτοχρόνως η εδραίωση τής πραξικοπηματικής ‘’Εθνικής Αμύνης’’ τού Βενιζέλου.

.—(1/2 μὲ τὸ ν. ἡμ.) Γιά άλλη μία φορά χωρὶς τὴν συγκατάθεση τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἀποβιβάστηκαν στην Κέρκυρα καὶ Ἰταλικά στρατεύματα. Οἱ «Σύμμαχοι», παρὰ τὶς ὑποσχέσεις, ἐπενέβησαν καὶ στὴν διοίκηση τοῦ νησιοῦ ἐλέγχοντας καὶ καθοδηγῶντας τὴν Νομαρχία, τὸ Δημαρχεῖο καὶ ὅλες τὶς ὑπηρεσίες. Ὅσο γιὰ τοὺς Κερκυραίους ποὺ ἦταν ἀντιβενιζελικοί, ἀναγκάστηκαν πολλοὶ ἀπό αὐτούς νὰ ἐγκαταλείψουν τὸ νησὶ μὴ μπορῶντας οὔτε νὰ ἐργαστοῦν. Οἱ συμπεριφορὰ δὲ τῶν Ἰταλῶν μόνο συμμαχικὴ δὲν ἦταν. Συμπεριφέρθηκαν ὡς κατακτητὲς καὶ θεώρησαν τὴν Κέρκυρα ἐθνικὸ τους χῶρο, πρᾶγμα ποὺ θὰ φανῇ καὶ ἀργότερα τὸ 1923 καὶ στὴν κατοχικὴ περίοδο 1941-1943.

.—Ταυτοχρόνως, οι Γάλλοι με αρχηγό το ναύαρχο Φουρνέ, ναυλοχούν στο Κερατσίνι.

1918.—Τα Λαμιακά· η εν ευθυμία παρεκτροπή μερικών φαντάρων τού 2ου Πεζικού Συντάγματος, που ερμηνεύθηκε ως στασιαστικό κίνημα… Άνδρες τού 2ου Πεζικού Συντάγματος, επιστρέφοντας στους στρατώνες τους μετά από άδεια εξόδου που τους είχε δοθεί και βρισκόμενοι σε κατάσταση ευθυμίας, πήραν τα γεμάτα όπλα τους και βγήκαν από τους στρατώνες τραγουδώντας, με κατεύθυνση το κέντρο τής Λαμίας. Από τούς πυροβολισμούς τους έγινε ζημιά στα ηλεκτροφόρα σύρματα, με αποτέλεσμα να διακοπεί το ρεύμα. Αρχικώς ηρνούντο να υπακούσουν στην εντολή επιστροφής στους στρατώνες, τελικώς όμως αποχώρησαν από μόνοι τους, χωρίς να αποπειραθούν να καταλύσουν κάποια αρχή ή να κακοποιήσουν συναδέλφους. Η κυβέρνηση Βενιζέλου ερμήνευσε το γεγονός ως στασιαστικό κίνημα και αποφάσισε την επομένη να λάβει δραστικά μέτρα.

1919.—Υπόμνημα τού Ελευθέριου Βενιζέλου προς την Διάσκεψη τής ειρήνης που πραγματοποιείται στο Παρίσι, προσδιορίζει ότι, 4,3 εκατομμύρια Έλληνες ζουν μέσα στην ελληνική επικράτεια. Στην συγκεκριμένη Διάσκεψη που ξεκίνησε τις εργασίες της με καθυστέρηση στις 18 Ιανουαρίου, οι αρχηγοί των νικητών και οι αντιπροσωπείες των ηττημένων συναντήθηκαν σε διάφορα σημεία γύρω από το Παρίσι. Ο λόγος που καθυστέρησαν να ξεκινήσουν οι εργασίες ήταν κυρίως ο πρωθυπουργός τής Μ. Βρετανίας Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ, ο οποίος επέλεξε να περιμένει πρώτα τις εθνικές εκλογές, ώστε να ξεκινήσει τις διαπραγματεύσεις με ανανεωμένη λαϊκή εντολή.

1920.—Στο μέτωπο τής Μ. Ασίας επικρατεί ηρεμία.

1921.—Στην Μ. Ασία γίνεται δράση πυροβολικού και περιπόλων μεταξύ Ελλήνων και τούρκων.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ. Ασία οχυρώνει τις θέσεις της.

1925.—Η Τράπεζα τής Αγγλίας καταθέτει σε πίστωση τής Επιτροπής Αποκατάστασης Προσφύγων, 3.787.000 λίρες, ως πρώτη δόση τού προσφυγικού δανείου.

1935.—Μετά από την οικτρή κατάσταση που δημιουργήθηκε στην αλβανία, η χώρα μας, αναγκάζεται να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο τής Χάγης γιά το θέμα τής λειτουργίας των ελληνικών σχολείων στην Βόρειο Ήπειρο.

1936.—Νέος Οικουμενικός πατριάρχης εκλέγεται ο πρώην Ηρακλείας, Βενιαμίν ο Α’ (κατά κόσμον Ψωμάς ή Κυριακού), από το Αδραμύττιο τής Μικράς Ασίας.

1941.—Αρχίζει συνάντηση κορυφής των Δυνάμεων τού Άξονα στο Σάλτσμπουργκ τής Αυστρίας. Σε αυτό ο Χίτλερ ανακοίνωσε στον Μουσολίνι την πρόθεσή του να άρει το αδιέξοδο στο οποίο βρέθηκε. Οι προθέσεις τού Γερμανού δικτάτορα ώθησαν τον Μουσολίνι στην ανάληψη επιθετικής δράσεως εναντίον των Ελλήνων.

.—Τὴν 19ην Ἰανουαρίου, σὲ ἐπίσημη τελετή, ἔγινε ἡ ὀρκωμοσία των 1.586 ἐθελοντῶν Δωδεκανησίων καὶ ἡ παράδοσις τῆς πολεμικῆς σημαίας τοῦ Συντάγματος ποὺ κατασκευάσθηκε ἀπό Δωδεκανήσιες. Ἡ ἀρχική ἐγκατάστασις καὶ συγκρότησις τοῦ Συντάγματος ἔγινε στὸ Στρατόπεδο στὸ Γουδί, ἐνῷ τὴν ἐκπαίδευση καὶ τὴν προετοιμασία τῶν ἐθελοντῶν ἀνέλαβε ὁ ἔφεδρος Λοχαγὸς καὶ μετέπειτα Ταγματάρχης, Μάρκος Κλαδάκης ἀπό τὴν Σύμη. Ἐπειδὴ ὁ ἀριθμὸς τῶν 1.586 Δωδεκανησίων δὲν ἀρκοῦσε γιὰ τὴν πολεμικὴ συγκρότηση ἑνὸς Συντάγματος, ἡ ὑπόλοιπη δύναμις συμπληρώθηκε ἀπό ἄλλους στρατιῶτες, οἱ ὁποῖοι κυρίως κατάγοντο ἀπό τὰ ἄλλα νησιᾶ τοῦ Αἰγαίου καὶ ἀπό ἐφέδρους τοῦ πολεμικοῦ Ναυτικοῦ. 

.—Την νύχτα τής 19ης, ενώ εύδρομα με αντιτορπιλικά εκτελούσαν σαρώσεις στην Αδριατική χωρίς να συναντήσουν εχθρικά πλοία, 2 θωρηκτά βομβάρδισαν με 100 βολές των 15″ το ιταλικό ορμητήριο τού Αυλώνα.  Επρόκειτο μάλλον γιά επιχείρηση εκφοβισμού, διότι έμμεση νυχτερινή βολή χωρίς παρατήρηση δεν μπορούσε να δώσει αξιόλογα αποτελέσματα. Οι Ιταλοί αιφνιδιάστηκαν και δεν απάντησαν.

.—Στο μέτωπο οι ιταλικές δυνάμεις επιτίθενται χωρίς όμως εδαφικό κέρδος. «Ημέρα Κυριακή. Ο καιρός αίθριος αλλά ψυχρός. Εις το αριστερόν ‘μέτωπον’ συνελήφθησαν αιχμάλωτοι και πολύ υλικόν πολεμικόν και πολλοί βομβαρδισμοί έγιναν εις Ελμπασάν και Αυλώνα. Το δε εχθρικόν πυροβολικόν βάλλει συνεχώς από πρωίας μέχρις εσπέρας τής σήμερον όλως αστόχως. Το δε ημέτερον πυροβολικόν (των 6,5) βάλλει εις ανεγνωρισμένους στόχους».

1944.—Η σφαγή των κατοίκων τού χωριού Σαραντάπορο από τους Γερμανούς. Οι ναζί εκτέλεσαν εν ψυχρώ 10 παλληκάρια.

1945.—Οι σχέσεις των κομμουνιστών με τους Τσάμηδες. Το προεδρείο τού ΕΑΜ στο Αργυρόκαστρο τής Βορείου Ηπείρου, έστειλε επιστολή στην νομαρχιακή επιτροπή Θεσπρωτίας, με το κάτωθι περιεχόμενο: «[…] Αγαπητοί συναγωνιστές, σάς κοινοποιούμε απόφαση τής νομαρχιακής επιτροπής Αργυροκάστρου σχετικά με την επάνοδο των τσάμηκων οικογενειών στα σπίτια τους. – Πρέπει να πάρετε όλα τα μέτρα γιά την καλύτερη υποδοχή τους από μέρους τού χριστιανικού στοιχείου γιά την στέγασή τους και γενικά γιά την αποκατάσταση και ομαλή συμβίωσή τους με τούς Έλληνες. Στους επανερχομένους Τσάμηδες να γίνει εντατική διαφώτιση. Θάνατος στον φασισμό – Λευτεριά στον Λαό.» Αμέσως μετά την διαταγή, τσάμηκες οικογένειες που βρίσκονταν εντός αλβανίας, πήραν διαταγή να μεταβούν στην Ελλάδα.

1946.—Κυβερνητικές δυνάμεις εκκαθαρίζουν την πόλη τής Καλαμάτας από ένοπλους κομμουνιστές.

1947.—Ξημερώματα 19ης, το επιβατικό ατμόπλοιο «Χιμάρα» στο οποίο επέβαιναν 630 άτομα (544 επιβάτες και 86 πλήρωμα), προσκρούει στις βραχονησίδες «Βερδούγια» στον Νότιο Ευβοϊκό. Σε λιγότερο από μία ώρα παρέσυρε στον θάνατο 383 άτομα. Η βύθιση τού «Χιμάρα» αναφέρεται ως η μεγαλύτερη ελληνική ναυτική τραγωδία τού 20ού αιώνος. Πρόκειται γιά το πλέον πολύνεκρο ναυάγιο ελληνικού πλοίου μέχρι τότε, που δεν προκλήθηκε από πολεμικές ενέργειες, και, το δεύτερο συμπεριλαμβανομένων και των ναυαγίων στα πλαίσια τού πολέμου.

.—Ο ιερεύς Γεώργιος Παπαδάκης, δολοφονείται στην μέση τής ενορίας του στο Νέο Χωριό Αποκορώνου, σε ενέδρα που τού είχαν στήσει κομμουνιστές.

1948.—Εγκαινιάζεται η τηλεφωνική επικοινωνία με την Νέα Υόρκη.

1949.—Διακόσιοι κομμουνιστὲς διείσδυσαν στὸ Καρπενήσι κατὰ τὶς 10:30 τὸ βραδύ ἀπὸ ἕνα ἀδύναμο στὴν ἄμυνας τῆς πόλεως σημεῖο, καὶ κατέλαβαν τὰ πρῶτα σπίτια. Ἡ φρουρᾶ ὅμως ἔσπευσε νὰ ἀνακαταλάβει τὸν τομέα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ συνεχιστῇ ὅλη τὴν νύχτα σκληρὴ καὶ ἀμφίρροπη μάχη· τελικὰ τὸ κομμουνιστικό ἀπόσπασμα ἀναγκάστηκε νὰ συμπτυχθῇ στὶς βόρειες παρυφὲς τῆς πόλεως. Ἡ γενικευμένη ἐπίθεση τοῦ ΔΣΕ θὰ ἐκδηλωθῆ στὶς 20 Ἰανουαρίου στὶς 3:30 μ.μ.

.—Ο Αλ. Παπάγος αναλαμβάνει την Γενική Αρχηγία των Ελληνικών Ενόπλων δυνάμεων, με στόχο την πάταξη των εναπομεινάντων κομμουνιστικών απειλών κατά τής χώρας.

.—Ο βασιλέας Παύλος αναθέτει εκ νέου τον σχηματισμό κυβερνήσεως στον Θεμιστοκλή Σοφούλη ο οποίος θα πραγματοποιηθεί στις 20 Ιανουαρίου.  Από τις 7 Σεπτεμβρίου 1947, ο Θ. Σοφούλης είχε σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας τού Λαϊκού Κόμματος και των Φιλελευθέρων, διορίζοντας ως αντιπρόεδρο και υπουργό Εξωτερικών τον Κ. Τσαλδάρη. Η κυβέρνηση αφού μετασχηματίστηκε δύο φορές, στις 18 Νοεμβρίου 1948 και στις 20 Ιανουαρίου 1949, οπότε και διαμορφώθηκε μία κυβέρνηση ακόμα ευρύτερης συνεργασίας, παραιτήθηκε στις 30 Ιουνίου 1949, μετά από τον θάνατο τού Σοφούλη. Εν τω μεταξύ, στο διάστημα αυτό, οι πολεμικές αναμετρήσεις στα μέτωπα τού λεγόμενου «εμφυλίου» πολέμου, συνεχίζονταν με ιδιαίτερη οξύτητα.

1952.—Χιλιάδες φοιτητές διαδηλώνουν στους δρόμους τής πρωτεύουσας υπέρ τής Ενώσεως τής Κύπρου με την μητέρα Ελλάδα.

1953.—Οι Ελληνίδες ψηφίζουν γιά πρώτη φορά στις επαναληπτικές εκλογές τής Θεσσαλονίκης. Στις εκλογές τού 1952, ενώ το δικαίωμα ψήφου γιά τις γυναίκες είχε κατοχυρωθεί συνταγματικά, δεν τις άφησαν να συμμετάσχουν διότι δεν είχαν προλάβει να τις εγγράψουν όλες στους εκλογικούς καταλόγους τής ελληνικής επικράτειας. Οι επαναληπτικές εκλογές τής Θεσσαλονίκης κατά τις οποίες εξελέγη η πρώτη γυναίκα υποψήφια, έγιναν εξ αιτίας θανάτου βουλευτή τού «Ελληνικού Συναγερμού». Τότε οι δύο μεγαλύτεροι σχηματισμοί (“Εθνικός Συναγερμός” και “ΕΠΕΚ“) συμφώνησαν άτυπα να κατεβάσουν γυναίκες υποψηφίους μεταξύ των οποίων ήταν και η Ελένη Σκούρα.

1959.—Ένα δισεκατομμύριο δραχμές διατίθενται γιά το πενταετές πρόγραμμα έργων τουρισμού.

1960.—Λαμβάνονται μέτρα εκτάκτου ανάγκης, καθώς μεγάλος όγκος υδάτων από την βουργαρία απειλεί εκτεταμένες Ελληνικές περιοχές.

1962.—Ἡ τυχαία ἀνακάλυψη τοῦ μοναδικοῦ στὸ εἶδος του όρειχάλκινου κρατήρα τοῦ Δερβενιοῦ. Στὶς 16 ἤ 19 Ἰανουαρίου, ἕνα τυχαῖο γεγονός στὴν περιοχὴ Δερβένι Θεσσαλονίκης, ἔφερε στὴν ἐπιφάνεια μετὰ ἀπὸ χιλιάδες χρόνια, μεταξὺ πολλῶν ἄλλων κι’ ἕναν ἰδιαίτερο καὶ μοναδικὸ κρατήρα. Τὸ θέμα τῆς κύριας παραστάσεως τοῦ κρατῆρα, ἀντλεῖται ἀπὸ τὸν διονυσιακὸ κῦκλο, μὲ κεντρικὲς μορφὲς τὸν Διόνυσο, τὴν Ἀριάδνη, ἀλλὰ καὶ τὸν βασιλέα τῆς Θρᾲκης Λυκοῦργο, μὲ τὴν τραγικὴ μοῖρα. Ἀποτελεῖ πιθανὸν μακεδονικὸ ἔργο καὶ φέρει τὴν ἐπιγραφή: «ΑΣΤΙΟΥΝΕΙΟΣ ΑΝΑΞΑΓΟΡΑΙΟΙ ΕΣ ΛΑΡΙΣΑΣ». Χρονολογήθηκε μεταξύ 330 καὶ 320 π.Χ. καὶ ἀνήκει στὴν Ἑλληνιστικὴ περίοδο. Βρίσκεται στὸ Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο Θεσσαλονίκης.

.—Έγινε η ενθρόνιση τού νέου αρχιεπισκόπου Αθηνών, Ιακώβου.

1963.Δάσκαλοι και καθηγητές τού δημόσιου τομέα, ξεκινούν πολυήμερες απεργίες.

1972.—Ο υπουργός Μεταφορών ανακοινώνει ότι το νέο αεροδρόμιο Αθηνών στα Σπάτα, θα είναι έτοιμο το 1980.

1982.—Σεισμός έντασης 6,8 Ρίχτερ συνταράσσει την Λήμνο.

1992.—Ο «Συνασπισμός τής Αριστερής και τής Προόδου», διεξάγει ψηφοφορία μεταξύ των μελών γιά αλλαγή τής κομματικής του υποστάσεως…

1993.—Ο τούρκος πρωθυπουργός Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ ανακοινώνει την απόφαση τής χώρας του να παρέμβει και στρατιωτικά σε έναν πιθανό πόλεμο στα Βαλκάνια…

1997.—Στις Η.Π.Α., απεβίωσε σε νοσοκομείο τής Βοστώνης από καρκίνο, ο ομογενής Πολ Τσόγκας, πρώην γερουσιαστής και διεκδικητής τού προεδρικού χρίσματος των Δημοκρατικών. Γεννήθηκε στο Λόουελ τής Μασαχουσέτης στις 14 Φεβρουαρίου 1941 από Έλληνες γονείς με καταγωγή από την Καρδίτσα. Γενικά η πορεία του στην ζωή έδειξε έναν άνθρωπο που ό, τι απόκτησε ήταν προϊόν προσωπικής προσπάθειας και κόπου, έναν άνθρωπο που νοιαζόταν πραγματικά γιά τους συμπολίτες του, δείχνοντάς το με πράξεις, και που έως το τέλος τής ζωής του, ήταν έντιμος και αξιοπρεπής.

2003.—Οι καταιγίδες σαρώνουν κυρίως τα νησιά τού ανατολικού Αιγαίου, ενώ στην Κω, η υπερχείλιση ενός χειμάρρου στοιχίζει την ζωή σε μιά γυναίκα.

2014.—Ἡ ἡρωικὴ μάνα  τῶν ἀγνοούμενων τῆς κυπριακῆς τραγωδίας τοῦ 1974, Ἑλένη Ἀδάμου Βλάχου, ἀπὸ τὸν Ἅγιο Ἀμβρόσιο Κερύνειας, ἔφυγε ἀπὸ τὴν ζωὴ στὰ 82 της χρόνια. Δὲν δέχθηκε ποτὲ ὅτι δὲν θὰ ἐπιστρέψῃ ὁ γιὸς της Νῖκος, ἀγνοούμενος ἔφεδρος ἀπὸ τὴν δεύτερη εἰσβολὴ τοῦ Ἀττίλα, τὸν Αὔγουστο τοῦ 1974 στὸν Ἅγιο Ἀμβρόσιο Κερύνειας. Ἐπὶ τριάντα εννέα χρόνια, ἔζησε τὴν ζωὴ της στὸ ὁδόφραγμα τοῦ Λήδρα Πάλας, στὴν κηδεία κάθε ἀγνοούμενου, στὰ μνημόσυνα, πάντα μὲ τὶς φωτογραφίες, ὄχι μόνο τοῦ γυιοῦ της, ἀλλὰ καὶ τῶν ὑπόλοιπων 11 ἀγνοούμενων τοῦ Ἁγίου Ἀμβρόσιου Κερύνειας. Ἡ ἡρωικὴ Ἑλληνίδα Μάνα, ἀρνήθηκε γιὰ λόγους ἀρχῆς νὰ ἐπισκεφθῇ τὸν Ἅγιο Ἀμβρόσιο Κερύνειας μετὰ τὸ ἄνοιγμα τῶν ὁδοφραγμάτων τὸ 2003. Δὲν μποροῦσε νὰ ἐπιστρέψῃ στὸ χωριὸ της χωρὶς νὰ ἐπανεγκατασταθῇ μόνιμα στὸ σπίτι της καὶ χωρὶς τὸν ἀγαπημένο της γυιό. Χίλιοι ἐξακόσιοι δέκα ἐννέα ἄνθρωποι (1.619) ἀναφέρθηκαν ὡς ἀγνοούμενοι λόγῳ τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς, μεταξὺ αὐτῶν γυναῖκες καὶ παιδιά, ἐνῶ ἡ διακρίβωση τῆς τύχης γιὰ τοὺς περισσότερους παρέμενε γιὰ πολλὰ χρόνια ἄγνωστη.

2018.—Ψήφισμα τεσσάρων Μητροπολιτών Δυτικής Μακεδονίας γιά το Σκοπιανό με αφορμή την επερχόμενη συνάντηση στις Πρέσπες και την σχεδιαζόμενη προδοτική εκχώρηση τού ονόματος τής Μακεδονίας στους Σκοπιανούς. Μεταξύ άλλων, οι Καστοριάς Σεραφείμ, Φλωρίνης Πρεσπών και Εορδαίας Θεόκλητος, Σερβίων και Κοζάνης Παύλος, Σισανίου και Σιατίστης Παύλος και Γρεβενών Δαυίδ, έγραψαν:«Ἐὰν αὐτὴ τὴν ὥρα ἡ Ἐκκλησία σιωπήσει, τότε θὰ μιλήσουν οἱ πέτρες καὶ οἱ Μάρτυρες καὶ οἱ Ἥρωες ποὺ πότισαν μὲ τὸ αἷμα τους τὸν τόπο αὐτόν».

.—Δεύτερος γύρος διαπραγματεύσεων μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας- αλβανίας (Κοτζιά – Bushati) στην Κορυτσά. Η πρώτη συνάντηση είχε πραγματοποιηθεί στην Κρήτη όπου οι δύο πλευρές συμφωνήσαν να κατηγοριοποιήσουν τα προβλήματα στις ελληνοαλβανικές σχέσεις, σε τρία μέρη. Το πρώτο περιλαμβάνει την επίλυση τής εμπόλεμης κατάστασης, το θέμα των Τσάμηδων (!..) και το ζήτημα τού κοιμητηρίου των πεσόντων Ελλήνων στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο. Το δεύτερο περιλαμβάνει τα ζητήματα που αφορούν τα δικαιώματα τής Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στην Βόρειο Ήπειρο και συνδυάζεται με τα δικαιώματα των αλβανών που ζουν στην Ελλάδα (!..). Το τρίτο περιλαμβάνει την οριοθέτηση τής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (Α.Ο.Ζ.) και την υφαλοκρηπίδα.

2019.—Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην «Εφημερίδα των Συντακτών Σαββατοκύριακο», ο πρώην πρωθυπουργεύων Γιώργος Α. Παπανδρέου επανέλαβε ότι καλωσορίζει την ‘’Συμφωνία των Πρεσπών’’ και ότι: « […] η γνώμη [του] για τη συγκεκριμένη συμφωνία είναι γνωστή, την [έχει] διατυπώσει πολύ καθαρά εδώ και μήνες στο Πολιτικό Συμβούλιο τού Κινήματος Αλλαγής.» Την υπογραφή τής προδοτικής ‘’συμφωνίας’’ είχε χαιρετίσει τον Ιούνιο τού 2018 η ‘’Σοσιαλιστική Διεθνής’’, πρόεδρος τής οποίας είναι ο Γιώργος Παπανδρέου, λέγοντας μεταξύ άλλων τότε: «Καλωσορίζουμε την απόφαση Αθήνας και Σκοπίων σε ό,τι αφορά το εκκρεμές ζήτημα τής συνταγματικής ονομασίας […] μέσα από μία συμφωνία που επιτεύχθηκε με την μεσολάβηση τού Ο.Η.Ε.».

.—Ο Σταύρος Θεοδωράκης, επί κεφαλής τού κόμματος ‘’Ποτάμι’’, δήλωσε σαν σήμερα σχετικά με την προδοτική ‘’Συμφωνία των Πρεσπών’’: «Περίπου το 30% με 40% τής κοινωνίας θέλει να τελειώνουμε με αυτή την υπόθεση. Από αυτούς, οι μισοί ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ. Το 15% με 20% πιστεύει στη λύση και όχι στον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι υποχρέωσή μου να τους εκφράσω»… Το 30-40% λοιπόν θα αποφασίσει με ‘’δημοκρατικές’’ διαδικασίες.

.—Τα μετρημένα κουκιά τής προδοσίας. Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα γιά την κύρωση τής ‘’Συμφωνία των Πρεσπών’’ από την ελλαδική βουλή, στις 145 ψήφους τής κοινοβουλευτικής ομάδας τού ΣΥΡΙΖΑ προστίθενται οι οκτώ των: Σπύρου Λυκούδη, Σταύρου Θεοδωράκη, Γιώργου Μαυρωτά (Ποτάμι), Σπύρου Δανέλλη (διαγραμμένος από το Ποτάμι επειδή έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στις 17/1), τής Κουντουρά Έλενας (πρώην ΑΝ.ΕΛ. λόγω ψήφου εμπιστοσύνης επίσης), τού ΑΝ. ΕΛ. Παπαχριστόπουλου Θανάση (γιά να μην διαλυθεί πλήρως το κόμμα…), τής Κατερίνας Παπακώστα (πρώην Ν.Δ.) και τής Μεγαλοοικονόμου Θεοδώρας (πρώην Ένωση Κεντρώων, νυν ΣΥΡΙΖΑ). Το γεγονός ότι οι: Κώστας Ζουράρις (ΑΝ ΕΛ), Γρηγόρης Ψαριανός (Ποτάμι) και Βασίλης Κόκκαλης (ΑΝ ΕΛ), εμμέσως ή αμέσως καταψήφισαν την προδοτική ‘’Συμφωνία’’, δεν τους απαλλάσσει ευθυνών, διότι έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ λίγες ημέρες πριν.Το ίδιο ισχύει και γιά τον Πάνο Καμένο, ο οποίος ουδέποτε ήρε την εμπιστοσύνη του στον ΣΥΡΙΖΑ, ελπίζοντας ότι θα τον απάλλασσε των ευθυνών του η καταψήφιση τής ‘’Συμφωνίας’’… από τους Σκοπιανούς (!..). Σημειωτέον ότι την ημέρα τής ψηφοφορίας, ΝΑΙ ψήφισε και ο Θεοχαρόπουλος Θανάσης (πρώην ΔΗΜΑΡ, και μέχρι τότε ‘’Δημοκρατική Συμπαράταξη’’), ο οποίος μετά από την διαγραφή του υπουργοποιήθηκε από το ΣΥΡΙΖΑ. Σύνολο ‘’κουκιών’’, εννέα.

2020.—Έληξε μετά από τεσσερισήμισι ώρες η Διάσκεψη τού Βερολίνου γιά την Λιβύη, στην οποία συμμετείχαν 12 κράτη, ο Ο.Η.Ε., η Ε.Ε., η Αφρικανική Ένωση και ο Αραβικός Σύνδεσμος. Πρόωρα αποχώρησαν από την συνεδρίαση ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον και υπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α. Μάικ Πομπέο. Οι αντίπαλες πλευρές τού εμφυλίου πολέμου τής Λιβύης και οι διεθνείς υποστηρικτές τους, συμφώνησαν ότι ο αποκλεισμός εμπορίας όπλων (εμπάργκο) πρέπει να τηρηθεί και να ενισχυθεί, ώστε να επιτευχθεί διαρκής εκεχειρία. Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Χάικο Μάας αναφέρθηκε στην σύσταση Επιτροπής Παρακολουθήσεως των συμφωνηθέντων, η οποία θα διασφαλίσει την υλοποίηση των αποφάσεων τής Διασκέψεως. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε ότι επί τού παρόντος δεν επιτεύχθηκε η έναρξη σοβαρού και σταθερού διαλόγου μεταξύ τού επικεφαλής τής αναγνωρισμένης από τον Ο.Η.Ε. κυβέρνησης εθνικής ενότητας (GNA), Φαγέζ αλ Σάρατζ, και τού ισχυρού άνδρα τής ανατολικής Λιβύης Χαλίφα Χάφταρ.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com 

Αφήστε μια απάντηση