ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 20 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

,

,

20  Ιανουαρίου

.

842.—Μετά από βαριά ασθένεια, απεβίωσε στα ανάκτορα τού Βουκολέοντα ο Αυτοκράτορας  Θεόφιλος. Στον θρόνο ανήλθε ο μόλις 3 ετών γυιός του, Μιχαήλ Γ’, υπό την εποπτεία τής μητέρας του Θεοδώρας, και των τριών της συμβούλων· τού αδελφού της Βάρδα – ανθρώπου καιροσκόπου -, τού θείου της Μανουήλ, και τού Θεοκτίστου. Από αυτούς τους διαχειριστές, ο μόνος που ήταν αφοσιωμένος στην εικονομαχική πολιτική την οποία εφάρμοζε ο Θεόφιλος, ήταν ο Μανουήλ. Η αναρχία που επικρατούσε επί Μιχαήλ Β΄ γιά το εκκλησιαστικό ζήτημα τής λατρείας των εικόνων δεν είχε σταματήσει, και μάλιστα οι διατάξεις τού Θεόφιλου την επέτειναν. Οι κοινωνικές μερίδες στα μέσα τής 9ης εκατονταετηρίδας, ήταν διηρημένες όπως και στην αρχή τής 8ης. Ο λαός ενέμενε προσηλωμένος στις αρχαίες του πεποιθήσεις και συνήθειες· όλες οι γυναίκες, από τις ανώτατες κοινωνικές βαθμίδες έως τις κατώτατες, εξακολουθούσαν να ασπάζονται και να λατρεύουν τις εικόνες με τον ίδιο ζήλο όπως και άλλοτε. Το πολυάριθμο και ισχυρό μοναχικό τάγμα δεν έπαυσε να υποθάλπει τις προλήψεις. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, αποφασίστηκε η αναστήλωση των εικόνων. 

1782.—Ημέρα μαρτυρίου τού Αγίου Νεομάρτυρα Ζαχαρία από την περιοχή τής Άρτας. Είχε την ατυχία να εξισλαμιστεί από παιδί, όμως, αντιλαμβανόμενος το τραγικό του λάθος, μετανόησε και μαρτύρησε γι’ αυτό. Τα βασανιστήρια στα οποία τον υπέβαλαν οι τούρκοι ήταν φρικωδέστατα. Το δε τέλος του, όμοιο με τού Χριστού· σταυρώθηκε μέσα στις φυλακές τής Πάτρας.

1783.—Στα Ιόνια, η θάλασσα ξεβράζει μεγάλο κήτος στην στεριά τής Λευκάδας.

1788.—Συνέβη μικρής εντάσεως σεισμική δόνηση στην Ζάκυνθο, δίχως ζημιές και θύματα. Έναν ακριβώς μήνα πριν, στις 20/12/1787, είχε προηγηθεί άλλος παρόμοιος.

1827.—«Ὁ Καραϊσκάκης μεθ’ ὅλων τῶν ἀνδρῶν του διαβὰς τῇ 3ῃ ὥρᾳ τῆς νυκτὸς διὰ μέσου τοῦ στατοπέδου τοῦ Ὀμὲρ πασᾶ τῆς Καρύστου, ἔφθασεν ἀβλαβὴς ἀπὸ Βελίτσα, χωρίον τοῦ Δήμου Ἐλατείας τῆς Λοκρίδος, εἰς Δίστομον τῆς Λεβαδείας».

.—Οι Έλληνες προβαίνουν στον αποκλεισμό τού ανεφοδιασμού των τούρκων τής Αθήνας.

.—Οι τούρκοι, υπό τον Αλμπάνη Μπέη, πολιορκούν κατά την διάρκεια τής Θείας Λειτουργίας την εκκλησία Λαμπινής (Ρεθύμνου), συλλαμβάνουν τους πιστούς που εκκλησιάζονταν εκεί και τους σφάζουν όλους, εκτός των παιδιών τα οποία άρπαξαν γιά να τα πουλήσουν στα σκλαβοπάζαρα.

1828.—Εγκαινιάζοντας την Προεδρία του μετά την ορκωμοσία, ο Κυβερνήτης τής Ελλάδος Ι. Καποδίστριας, αρχίζει τον πανηγυρικό του λόγο με την ακόλουθη φράση: «Ἐὰν ὁ Θεὸς μεθ’ ἡμῶν, οὐδεὶς καθ’ ἡμῶν». Σε αυτόν τόνισε τον σεβασμό του στους νόμους και την ουσιαστική δημοκρατικότητα, όπως και τον προσωρινό χαρακτήρα τής κυβερνήσεως,  καθιστώντας τον λαό ενήμερο και συμμέτοχο τής πορείας τού εθνικού ζητήματος. Το ίδιο πνεύμα εξέφραζε και ο όρκος που έδωσε. «[…] Καθίστημι ἑμαυτὸν ὑπεύθυνον δι’ ὅλας τὰς πράξεις τῆς δοικήσεώς μου, καὶ ἐγγυῶμαι νὰ ὑποβάλῳ  αὐτὰς  εἰς τὴν κύρωσιν τῆς Ἐθνικῆς Συνελεύσεως, ἥτις θέλει συνέλθει τὸν Ἀπρίλιον μῆνα».

.—Την ίδια ημέρα, ο Κυβερνήτης Καποδίστριας, απέστειλε εγκύκλιο σε όλους τους δημογέροντες τής Επικράτειας και όλους τους Έλληνες, να πειθαρχήσουν στους νόμους και τα κελεύσματα τής Πολιτείας έτσι ώστε να πατάξουν κάθε διαφθορά και κακή συνήθεια τού παρελθόντος. Η κατάσταση στην χώρα με τους κλέφτες σε θάλασσα και στεριά ήταν φρικτή. Το φαινόμενο τής πειρατείας, τους δύο μήνες πριν αναλάβει ο Καποδίστριας, είχε να μετρά 81 πλοία διαφόρων εθνικοτήτων τα οποία λεηλατήθηκαν στις ελληνικές θάλασσες. Μέσα σε έξι μήνες όμως, με την βοήθεια των Άγγλων και σε συνεργασία με τον ναύαρχο Μιαούλη, το ληστρικό φαινόμενο πατάχθηκε αφού στο διάστημα αυτό χρειάστηκε να καταβυθιστούν διακόσια (200!!) πειρατικά πλοία.

1829.—Περίπου 4.000 τούρκοι εισέβαλλαν στην Σητεία τής Κρήτης και την κατέστρεψαν.

1854.—Μετά από την κατάληψη τού Κομποτίου Άρτας, ελληνικά επαναστατικά σώματα κάνουν επίθεση και καταλαμβάνουν το Πέτα.

1859.—(ν. ημ.) Τα ξημερώματα προς 21 τού μήνα, αρχίζει εντονότατη σειρά σεισμικών δονήσεων η οποία θα πλήξει κυρίως την νήσο Ίμβρο. Το μεγάλο κακό εκδηλώθηκε στις τέσσερεις η ώρα τα χαράματα, με ένταση που έφτασε τα 6,7 Ρίχτερ. Οι καταστροφές ήταν ιδιαίτερα εκτεταμένες, θύματα όμως μάλλον δεν υπήρξαν. Οι μετασεισμοί στην Αλύτρωτη Ίμβρο κράτησαν γιά έναν ολόκληρο χρόνο.

1869.—Η καταληκτική διακήρυξη τής διεθνούς Διασκέψεως στο Παρίσι γιά το Κρητικό ζήτημα, και η παραίτηση τής κυβερνήσεως Βούλγαρη. Η διεθνής Διάσκεψη των Παρισίων (βλ.9/1), περιλάμβανε και ελληνο-τουρκικά θέματα, με βασικότερο το ζήτημα τής Κρήτης· στην καταληκτική της διακήρυξη καλούσε την Ελλάδα να πάψει πλέον να υποθάλπει ή έστω να ανέχεται τον σχηματισμό ανταρτικών ομάδων στο έδαφός της και τον εφοδιασμό στους λιμένες της πλοίων, τα οποία βοηθούσαν απόπειρες εξεγέρσεων σε οθωμανικά εδάφη… (ενν. την Κρήτη). Οι αποφάσεις τής διασκέψεως οδήγησαν σε παραίτηση την κυβέρνηση Βούλγαρη.  Η νέα κυβέρνηση υπό τον Θρασύβουλο Ζαΐμη δέχθηκε τους επιβληθέντες όρους, με αποτέλεσμα την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων Αθηνών και Υψηλής Πύλης.

.—Στην ίδια Διάσκεψη, από την οποία η Ελλάς απείχε (κατόπιν επιμονής των Άγγλων αν και τα θέματά της μας αφορούσαν άμεσα), ο Έλληνας πρέσβης Αλέξανδρος Ραγκαβής με υπόμνημά του, ζήτησε από τους μετέχοντες να μάς επιστραφούν όλες οι κατεχόμενες Πατρίδες τής Βορείου Ελλάδος και η Κρήτη. Αντ’ αυτού, η απόφαση των Μεγάλων Ευρωπαϊκών Δυνάμεων ήταν να αποζημιώσουμε τους …παθόντες οθωμανούς [!..] Η Διάσκεψη των Παρισίων μεταξύ των βαρβαρωτέρων τής Ευρώπης είχε αρχίσει στις 21 Δεκεμβρίου τού 1868.

1877.—Στην διεθνή Διάσκεψη τής Κωνσταντινουπόλεως, η οποία άρχισε στις 11 Δεκεμβρίου τής προηγούμενης χρονιάς, οι Μεγάλες Δυνάμεις μαζί με την τουρκία παραχώρησαν ουσιαστικά μεγάλο μέρος τής Θράκης και τμήμα τής Μακεδονίας στην βουργαρία, δημιουργώντας την έτσι ως κρατική οντότητα. Εξαιρετικά άθλιος ο ρόλος τής Ρωσίας, καθώς και όλων των Ευρωπαϊκών δυνάμεων που συμμετείχαν, με σαφείς βλέψεις επεκτατισμού προς την Μεσόγειο. Μεταξύ των δεσμεύσεων τής Διασκέψεως, υπήρχε αναφορά γιά ελεύθερη χρήση τής ελληνικής γλώσσας από τον γηγενή πληθυσμό […] Χαρακτηριστικότερο όμως όλων, είναι το γεγονός ότι οι βούργαροι μέχρι εκείνη την στιγμή δεν διέβλεπαν τον εαυτό τους ως κράτος, ενώ, ήταν η πρώτη φορά (παγκοσμίως) που ακούστηκε το όνομα αυτό σε κράτος.

1878.—Στην Κωνσταντινούπολη, στην  Διάσκεψη των πρεσβευτών των Μεγάλων Δυνάμεων, τέθηκαν οι ακόλουθοι όροι. Η Ρωσία, γιά να κατεβάσει τα όπλα, ζητούσε ως απαραίτητες προϋποθέσεις, α) να αναγνωρίσουν Μεγάλες Δυνάμεις με δημόσια δήλωσή τους το καθήκον τους γιά έμπρακτη προσπάθεια βελτιώσεως τής ζωής των υπηκόων τής οθωμανικής αυτοκρατορίας και β) η τουρκία από την πλευρά της έπρεπε να δώσει αποδείξεις γιά το σοβαρό έργο αναδομήσεως.

.—Κηρύσσεται στην Ήπειρο επανάσταση γιά την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό. Πριν ακόμα από την κήρυξη τής επαναστάσεως, Ηπειρώτες και λοιποί πατριώτες με δική τους πρωτοβουλία είχαν δημιουργήσει αρκετές εταιρείες και επιτροπές οι οποίες θα προετοίμαζαν το έδαφος γιά την οργάνωσή της. Στην Ήπειρο επικρατούσε αναβρασμός λόγω τής προθέσεως τής Υψηλής Πύλης να εγκαταστήσει Κιρκάσιους μουσουλμάνους ως εποίκους. Οι μόνες επίσημα αναγνωρισμένες επιτροπές, ήταν η «Εθνική Άμυνα» και η «Αδελφότης», οι οποίες όμως αντιμετώπιζαν σοβαρά οργανωτικά προβλήματα. Στα τέλη τού 1877, διεξήχθησαν επαφές εκπροσώπων ελληνικών εθνικών εταιρειών με διάφορους αλβανούς στρατιωτικούς και οπλαρχηγούς, με σκοπό την διεξαγωγή κοινού απελευθερωτικού αγώνα, οι οποίες όμως κατέληξαν σε αποτυχία. Μάλιστα, μετά από την υπογραφή ανακωχής στην Αδριανούπολη μεταξύ Ρώσων και οθωμανών, οι αλβανοί έδειξαν ιδιαίτερο ζήλο στην καταδίωξη των Ελλήνων επαναστατών. Υπό αυτές τις συνθήκες, η «Εθνική Άμυνα» και η «Αδελφότης» άρχισαν να οργανώνουν τοπικές επιτροπές στα Ιωάννινα, την Πάτρα, την Βόνιτσα, την Κέρκυρα, κ.α., ενώ η Αμφιλοχία μετετράπη σε κέντρο ανεφοδιασμού των ένοπλων τμημάτων τής Νοτίου Ηπείρου. Στα μέσα Ιανουαρίου τού 1878, ξέσπασε η εξέγερση στα Τζουμέρκα, όπου τοπικές ομάδες κατέφυγαν στα βουνά αναμένοντας ενισχύσεις.

1895.—Μετά από την παραίτηση τού προκατόχου του, Νεόφυτου Η΄, ο Άνθιμος Ζ΄ (κατά κόσμον Άγγελος Τσάτσος) εξελέγη νέος Οικουμενικός Πατριάρχης.

1901.—Ὁ Δημήτριος Βικέλας χορήγησε στὸν Σύλλογο πρὸς διάδοση ωφελίμων βιβλίων, δάνειο 50.000 δραχμῶν γιὰ ἀγορὰ οἰκοπέδου. Ἀκολούθησαν ἐκ μέρους του ἡ χορηγία καὶ ἄλλων ποσῶν γιὰ τὴν ἀνέγερση κατάλληλης οἰκοδομῆς, τὰ ὁποῖα ὅμως ποτὲ δὲν εἰσέπραξε. Τὸ συνολικὸ ποσὸ τοῦ δανείου ἦταν 100.000 δραχμὲς καὶ ὁ Βικέλας μέχρι τὸν θάνατό του, εἶχε εἰσπράξει μόνο 8.000. Τὸ ποσὸ τῶν 92.000 δραχμῶν τὸ κληροδότησε μὲ τὴν διαθήκη του στὸν Σύλλογο γιὰ τὴν ἀπόσβεση τοῦ χρέους, ὑπὸ τὸν ὅρο ὅμως νὰ μὴν ὑποθηκευθῇ ἤ ἀπαλλοτριωθῇ ποτὲ τὸ κτήριο. Στὴν περίπτωση διαλύσεως τοῦ Συλλόγου, ὁ ὅρος ἀνέφερε ὅτι τὸ κτήριο θὰ περιερχόταν στὴν ἰδιοκτησία τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν γιὰ νὰ χρησιμοποιηθῇ ὡς Ἐκπαιδευτικὸ Μουσεῖο καὶ Παιδαγωγικὴ βιβλιοθήκη.

1905.—Ο βουλευτής  Αιτωλοακαρνανίας Λεωνίδας Δεληγιώρης, δέχθηκε απόπειρα δολοφονίας  στην Λειψία τής Γερμανίας.

1906.—Γιά ορισμένες πηγές σαν σήμερα γεννήθηκε ο μεγιστάνας Αριστοτέλης Ωνάσης. (Ως ημερομηνία γεννήσεώς του αναφέρεται επίσης και η 15η Ιανουαρίου).

1907.—Συνεχίζονται οι σφοδρές συγκρούσεις μεταξύ των Ελληνικών στρατευμάτων και των βούργαρων κομιτατζήδων. Παρά τις προσπάθειες των Μεγάλων Δυνάμεων να επιβάλουν στην ελληνική κυβέρνηση τον περιορισμό τής ροής των ανταρτών που διέσχιζαν τα σύνορα, σημειώθηκε μία σταθερή αύξηση των δυνάμεων στις περιοχές που είχαν ζωτική σημασία: στην Καστοριά, την Φλώρινα και το Μορίχοβο προς τα δυτικά, στην κεντρική περιοχή που απλωνόταν από την λίμνη τού Οστρόβου προς την Γευγελή, και στις ανατολικές επαρχίες τής Καβάλας, των Σερρών και τής Δράμας. Τα σώματα δεν ήταν ίσως τόσο ισχυρά όσο το 1906, επαρκούσαν όμως γιά να αναχαιτίσουν την δράση των κομιτατζήδων.

.—Δημοσίευμα τής εφημερίδας των Αθηνών Εμπρός, γνωστοποίησε τα ανοσιουργήματα των βούργαρων στην Μακεδονία, αναφερόμενο σε επτά εγκλήματα, μόνο στον Νομό Σερρών. Η ανατολική Μακεδονία είχε το μειονέκτημα ότι βρισκόταν κοντά στα βουργάρικα σύνορα, από όπου περνούσαν ελεύθερα συμμορίες και όπλα. Μεγάλος και πυκνός ήταν εκεί ο τουρκικός πληθυσμός, κυρίως στο Σαντζάκι τής Δράμας. Είχαν επίσης εκεί το βασίλειό τους, οι αρχικομιτατζήδες Σαντάσκι και Πανίτσα. Στα «Σερραϊκά Χρονικά» τής Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Σερρών Μελένικου, με γραμματέα τον Π. Πέννα (τόμος Ε’), δημοσιεύτηκαν οι εκθέσεις τού τότε προξένου Σερρών, Σαχτούρη, οι οποίες μάς δίνουν μιά ανάγλυφη εικόνα τής εποχής. Αρχίζουν όμως από τις 30 Νοεμβρίου τού 1906 και τελειώνουν στις 31 Δεκεμβρίου τού 1907. Βάσει αυτών των εκθέσεων, φαίνεται ότι  η ένοπλη αντίδραση στην Ανατολική Μακεδονία, καθυστέρησε να κάνει την εμφάνισή της. Η αναφορά τού προξένου τής 4ης Ιανουαρίου 1907, τονίζει ότι «[…] Δυστυχώς η ημετέρα οργάνωσις ευρίσκεται ακόμα εν τη γενέσει της».

1908.—Αναφορές τού Μητροπολίτη Μελένικου, Αιμιλιανού, μιλούν γιά δολοφονίες Ελλήνων στο χωριό Σμολάρι τής περιφέρειας Πετριτσίου, οι οποίες διαπράχθηκαν από βούργαρους κομιτατζήδες.

1911.—Η έκτακτη Γενική Συνέλευση τής Εθνικής Τράπεζας, εξέλεξε διοικητή τον Ιωάννη Α. Βαλαωρίτη, προκειμένου να διαδεχθεί τον Στ. Στρέιτ ο οποίος είχε αποχωρήσει γιά λόγους υγείας.

1912.—Ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος δηλώνει ότι, η τουρκία δείχνει να επιθυμεί την ειρήνη και δεν βλέπει προβλήματα γιά την Κρήτη, τονίζοντας παράλληλα ότι η Ελλάδα επιμένει γιά όλα τα νησιά τού Αιγαίου.

1913.—Μεταξύ εμπόλεμων Ελλήνων και τούρκων συνεχίζεται ο αγώνας πυροβολικού στην περιοχή τής Ηπείρου.

1916.—Ένα γερμανικό αεροσκάφος (μάλλον Ζέπελιν), βομβαρδίζει την Θεσσαλονίκη. Ο απολογισμός είναι 17 νεκροί, 28 τραυματίες και πολλές καταστροφές σε κτήρια.

.—Απεβίωσε ο πολιτευτής τής Μάνης, Κυριακούλης Μαυρομιχάλης. Είχε διατελέσει αρχηγός τού Εθνικού κόμματος, μετά από την δολοφονία τού Δηλιγιάννη στις 31 Μαΐου 1905. Το 1909, κατόπιν επιλογής τού βασιλέα Γεώργιου Α΄, διορίστηκε πρωθυπουργός, αντικαθιστώντας τον Δημήτριο Ράλλη γιά σύντομο χρονικό διάστημα. Το 1915 είχε ταχθεί στο πλευρό τού βασιλέα Κωνσταντίνου Α΄, αντιδρώντας στην έξοδο τής Ελλάδος στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό τής Αντάντ. Ως πολιτικός διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών, Δικαιοσύνης και Εξωτερικών, καθώς και Στρατιωτικών.

1917.—Απεβίωσε στην Νίκαια τής Γαλλίας ο συγγραφέας, λόγιος και διπλωμάτης σε πολλές πρεσβείες μας στο εξωτερικό, Κλέων Ραγκαβής. Ήταν γιός του Φαναριώτη λογίου και καθηγητή τού πανεπιστημίου, Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή. Είχε γεννηθεί στην Αθήνα στις 10 Οκτωβρίου 1842.

1919.—Αποβιβάζονται στην Οδησσό τα πρώτα τμήματα τής 2ας Μεραρχίας στην Εκστρατεία τής Κριμαίας.

.—Στην Συνδιάσκεψη ειρήνης στο Παρίσι (μετά από την λήξη τού Α΄ παγκοσμίου πολέμου), η θέση τής Ελλάδος ήταν δύσκολη, καθώς, τόσο τα Δωδεκάνησα όσο και η Κύπρος, ανήκαν σε «σύμμαχες» χώρες. Η Συνδιάσκεψη είχε αρχίσει στις 18 Ιανουαρίου 1919 και έληξε στις 21 Ιανουαρίου 1920.

1920.—Στο μέτωπο τής Μικράς Ασίας, ο Ελληνικός στρατός δέχεται μικροεπιθέσεις.

1920.—Τέθηκε σε ισχύ η Συνθήκη Ειρήνης μεταξύ Συμμάχων και Γερμανίας. Η εν λόγω Συνθήκη είχε υπογραφεί μεταξύ των συμβαλλομένων, στην αίθουσα των κατόπτρων τού Ανακτόρου των Βερσαλλιών, στις 28/6/1919.

1921.—Ο Ελληνικός στρατός στην Μ. Ασία εδραιώνει τις θέσεις του.

.—Αρχίζει η μετακίνηση των Ελληνικών δυνάμεων στην Μ. Ασία, οι οποίες θα συμμετείχαν στην επιχείρηση γιά κατάληψη (αρχικά) τού Εσκί Σεχίρ και τής Κιουτάχειας, διά συγκλινουσών επιθέσεων από την Προύσα και το Ουσάκ.

1922.—Ο Ελληνικός στρατός στην Μ. Ασία δρα με πυροβολικό.

.—Ο Ελευθέριος Βενιζέλος επισκέπτεται με την σύζυγό του Έλενα το χωριό Τάρπον Σπρίγκς τής Φλώριδα των Η.Π.Α. Η ελληνική κοινότητα στο μικρό αυτό χωριό, ιδρύθηκε το 1907 και οι 500 περίπου Δωδεκανήσιοι κάτοικοί του, το καθιέρωσαν ως κέντρο εμπορίου των σπόγγων σε όλη την Αμερική.

1927.—Σὰν σήμερα, μετονομάστηκε ἐπισήμως τὸ Σούλποβο σὲ Ἄρδασσα Ἐορδαίας. Οἱ νομοθεσίες ποὺ διαμόρφωσαν τὸ Σούλποβο σὲ κοινότητα καὶ ὅρισαν τὴν μετονομασία του σὲ Ἄρδασσα, ἦταν τὸ Β.Δ. τῆς 19/12/1918 ΦΕΚ Α΄260 καὶ τὸ Δ. τῆς 20ής 1ου 1927 ΙΟΟΟ-973-Ι382-1Ζ71. Οἱ κάτοικοι τοῦ ἀμιγῶς ἑλληνικοῦ χωριοῦ, σταδιακῶς εἶχαν ἐκδιωχθεῖ ἀπὸ τοὺς τούρκους καὶ τοὺς βούργαρους. Μετὰ τὴν ὑποχρεωτικὴ ἀνταλλαγὴ τῶν πληθυσμῶν μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ τουρκίας, στὸ Σούλποβο ἐγκαταστάθηκαν  Ἕλληνες πρόσφυγες ἀπὸ τὸν Πόντο μὲ καταγωγὴ ἀπὸ τὴν περιοχὴ Δορύλλης – Ἄρδασσας. Ἔτσι ὁ οἰκισμὸς μετονομάστηκε ἀπὸ Σούλποβο, σὲ Ἄρδασσα. Ἡ Ἄρδασσα τοῦ Πόντου ἦταν ἕδρα τῆς ὑποδιοικήσεως Τοροῦλ (παραφθορὰ τῆς ὀνομασίας Δορύλαιον), ἡ ὁποία ὑπαγόταν στὴν διοίκηση Ἀργυρουπόλεως τοῦ Νομοῦ Τραπεζοῦντος.

1928.—Οι ταραχές που δημιουργήθηκαν στο Ηράκλειο τής Κρήτης από αγρότες, ανάγκασαν το κράτος να επιβάλλει έκτακτα μέτρα γιά την αποκατάσταση τής τάξεως. Στην διάρκεια των ταραχών, οι Κρήτες κατέστρεψαν δημόσια περιουσία με το δικαιολογητικό των δυσβάστακτων οικονομικών επιβαρύνσεων.

1929.—Στο νυχτερινό κέντρο «Ντελίς», διεξάγονται τα πρώτα καλλιστεία στην Ελλάδα. Από τις σαράντα μία δεσποινίδες που έστειλαν φωτογραφίες, επιλέχθηκαν δέκα γιά την συμμετοχή. Η επιτροπή απέκλεισε και μία χήρα, διότι ο κανονισμός προέβλεπε την συμμετοχή μόνο ανύπανδρων. Με εξαίρεση την εμφάνιση τής δεσποινίδας Βλαστού με μαγιώ, «κατά τα κρατούντα εν Ευρώπη», οι εμφανίσεις των διαγωνιζομένων ήταν αρκετά συντηρητικές. Νικήτρια αναδείχθηκε η Ασπασία Καρατζά από την Πάτρα, και βεβαίως δεν έλειψαν τα «παρατράγουδα» από συνδιαγωνιζόμενες, οι οποίες θεώρησαν ότι αδικήθηκαν από την επιτροπή και ότι η Καρατζά δεν άξιζε τον τίτλο. Όταν στις 7 Φεβρουαρίου, πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι ο ευρωπαϊκός διαγωνισμός, και η Ελληνίδα εκπρόσωπος δεν κέρδισε τον ευρωπαϊκό τίτλο, η εφημερίδα «ΣΚΡΙΠ» τής 9ης Φεβρουαρίου 1929, έγραφε: «[…] Αἱ διάφοροι ἐπιλαχοῦσαι καλλοναὶ τῶν Ἀθηνῶν ἱκανοποιήθησαν τώρα. Πανηγυρίζουν. Τὸ χειλάκι των, ποὺ εἶχε σουφρώσει ἀπό τὸ πεῖσμα καὶ τὸ παράπονο, ἔσκασε πάλιν σὰν τριαντάφυλλον, καὶ ὅλαι χαμογελοῦν εὐχαριστημέναι. Τὴν ἀποτυχία τῆς ἀντιπάλου των, τὴν ἔκαμαν ζήτημα τῆς ἡμέρας...»

1932.—Οι Έλληνες πρέσβεις στην Ρώμη, στο Παρίσι και στο Λονδίνο, ανέλαβαν να προετοιμάσουν τις Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις γιά την έλευση τού Βενιζέλου. Γι’ αυτό, παρουσίασαν ένα υπόμνημα στο οποίο γινόταν η περιγραφή τής καταστάσεως τής ελληνικής οικονομίας. Ο Βενιζέλος ξεκινώντας τις επισκέψεις από την Ρώμη, θα συναντηθεί με τον Μουσολίνι και τον Γκράντι στις 22 Ιανουαρίου.

1938.—Οι αρχές συλλαμβάνουν και εκτοπίζουν τον Γεώργιο Καφαντάρη στην Ζάκυνθο.

1941.—Οι Έλληνες επιτίθενται κατά των Ιταλών και καταλαμβάνουν όλα τα δεσπόζοντα υψώματα τού κάτω Πόβαρι.

.—Ο Γεώργιος Γρίβας (Διγενής), αναλαμβάνει δράση ως επιτελάρχης τής ΙΙ Μεραρχίας, στο μέτωπο τής Βορείου Ηπείρου.

.—Η ιταλική αεροπορία βομβάρδισε την Θεσσαλονίκη, τον Πειραιά και το Ηράκλειο Κρήτης.

1949.—Ο Αλέξανδρος Παπάγος αναλαμβάνει επισήμως, ως Στρατάρχης πλέον, την αρχιστρατηγία γιά την διεξαγωγή τού πολέμου εναντίον των κομμουνιστών.

.—Στις 3:30΄ το μεσημέρι, ξεκίνησε η γενικευμένη επίθεση των κομμουνιστών εναντίον τής φρουράς τού Καρπενησίου. Με την υποστήριξη πυρών από πυροβόλα, αντιαρματικά και όλμους, πραγματοποίησαν σφοδρές επιθέσεις γιά την εξουδετέρωση των φυλακίων, αποκρουόμενοι όμως από την σθεναρή αντίσταση τού Εθνικού στρατού. Ιδιαίτερα στην Ρόβια, οι κομμουνιστές είχαν πολλά θύματα, με νεκρό τον επιτελάρχη τους και τραυματισμένους τον διοικητή και τον πολιτικό τους επίτροπο. Αυτό όμως δεν φρόντισε να το αξιοποιήσει ο συνταγματάρχης Παπατριανταφύλλου, ο οποίος αγνόησε τις προτάσεις τού στρατιωτικού διοικητή τής πόλεως, ταγματάρχη Δημητρίου Καραπιπέρη. Ο ταγματάρχης μάταια προσπάθησε να τον πείσει να χρησιμοποιηθεί ο λόχος εφεδρείας του γιά να εξαλειφθεί ο κομμουνιστικός θύλακας στην «αυλή» τής πόλης, και να κτυπήσουν οι καμπάνες γιά να ειδοποιηθούν όσοι από τους πολίτες μπορούσαν να φέρουν όπλα γιά να υπερασπιστούν την πόλη. Η καθυστέρηση εγκρίσεως της πρώτης προτάσεως και η απόρριψη τής δεύτερης από τον Παπατριανταφύλλου, καθώς και η έλευση τής νύχτας, επέτρεψε σε δύο τάγματα κομμουνιστών να διεισδύσουν στο κέντρο τής πόλεως και να καταλάβουν το διοικητήριο.

1950.—Απεβίωσε ο Μακεδονομάχος δάσκαλος, Γάϊος Λαζάρου από το Μελένικο. Τον άτυχο δάσκαλο, οι βούργαροι, εξ αιτίας τής δράσης του, είχαν απαγάγει και μεταφέρει στην βουργαρία γιά καταναγκαστικά έργα, ενώ μετά το 1918 και την υπογραφή τής ανακωχής, τον άφησαν ελεύθερο.

1956.—Ο ήρωας τής ΕΟΚΑ Χρίστος Τσιάρτας, καταζητούμενος από τους Άγγλους, κατέφυγε σαν σήμερα μόνιμα στο αντάρτικο και συνενώθηκε με την ομάδα τού Γρηγόρη Αυξεντίου στα κρησφύγετα τής Παπούτσας στο Παλαιχώρι.

1957.—Ο ήρωας τής ΕΟΚΑ Πουλαΐδης Δημητράκης, ετών 18 εκ Βατυλής, δολοφονήθηκε από τούρκους επικουρικούς κοντά στο χωριό Σίντα.

1959.—Σε συνάντηση στο Παρίσι, Ελλάδα και τουρκία συμφωνούν στα βασικά σημεία θεμελιώσεως τού ανεξάρτητου κυπριακού κράτους.

1975.—Συλλαμβάνεται και επισήμως ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, μαζί με τους τέσσερεις εκτοπισμένους (Στυλιανό Παττακό, Νικόλαο Μακαρέζο, Ιωάννη Λαδά και Μιχαήλ Ρουφογάλη) στην νήσο Κέα. Η κατηγορία είναι εσχάτη προδοσία. Μεταφέρθηκαν σε τορπιλάκατο τού Πολεμικού Ναυτικού όπου και διανυκτέρευσαν. Την επομένη μεταφέρθηκαν όλοι από την Κέα στις φυλακές  Κορυδαλλού, όπου και προφυλακίστηκαν, αναμένοντας την προσαγωγή τους ενώπιον τού Ειδικού Δικαστηρίου.

1979.—Ελληνικά στοιχεία αναφέρουν ότι, το 1978 ανακαλύφθηκαν από την εφορία 200 λαθρέμποροι και 12.491 φοροφυγάδες..

1984.—Σε πλήρες ναυάγιο καταλήγει η συνάντηση τού Προέδρου τής Κύπρου Σπύρου Κυπριανού, με τον τουρκοκύπριο ψευδοηγέτη Ραούφ Ντενκτάς υπό την αιγίδα τού Γενικού Γραμματέα τού Ο.Η.Ε.

1988.—Απεβίωσε η χορογράφος και λάτρης τής λαϊκής μας παραδόσεως, Δώρα Στράτου. Προερχόμενη από μεγαλοαστική οικογένεια των αρχών τού 20ού αιώνα, πατέρας της ήταν ο εκτελεσμένος στην δίκη των εξ, δικηγόρος και πρωθυπουργός γιά σύντομη περίοδο, Νικόλαος Στράτος.  Παππούς της, από την πλευρά τής μητέρας της, ήταν ο θεατρικός συγγραφέας Δημήτριος Κορομηλάς και στο περιβάλλον που μεγάλωσε είχε γιά δασκάλους προσωπικότητες όπως ο Δημήτριος Μητρόπουλος. Σπούδασε τις τέχνες τής μουσικής, τού χορού και τού θεάτρου, αποφασίζοντας να αφοσιωθεί στην λαϊκή μας παράδοση, την οποία υπηρέτησε και ανέδειξε με τον καλύτερο τρόπο. Το 1967 έλαβε το Παγκόσμιο Βραβείο Θεάτρου, την σημαντικότερη διεθνή διάκριση και βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Έγραψε τα βιβλία: “Μία παράδοση, μία περιπέτεια”, “Ελληνικοί χοροί, ένας ζωντανός δεσμός με το παρελθόν” και “Ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί”. Επίσης, εξέδωσε 45 δίσκους, μία από τις μεγαλύτερες στον κόσμο σειρές δημοτικής μουσικής.

1993.—Ο Αρχιφύλακας Δημήτριος Μπουτζαρέλης, τραυματίστηκε θανάσιμα σε ένοπλη συμπλοκή με δύο κακοποιούς.

2012.—Απεβίωσε ο ιατρός, διδάκτωρ τού Πανεπιστημίου Αθηνών και πολιτικός, Ιωάννης Κεφαλογιάννης. Γεννήθηκε στα Ανώγεια Ρεθύμνου Κρήτης, στις 6 Δεκεμβρίου τού 1933.

2018.—Ο πρωθυπουργός Τσίπρας δήλωσε σαν σήμερα: «Δεν είναι παράλογο να εμπεριέχεται ο όρος «Μακεδονία» σε μία σύνθετη ονομασία, είτε με γεωγραφικό είτε με χρονικό προσδιορισμό, έναντι όλων, έτσι ώστε να γίνεται απολύτως σαφές ότι κανείς δεν διεκδικεί εδάφη ή ιστορία άλλων λαών».

.—Την ίδια ημέρα ο διαμεσολαβητής τού Ο.Η.Ε. και διπλωμάτης των Η.Π.Α., Μάθιου Νίμιτς, μιλώντας σε τηλεοπτικό δίκτυο των Σκοπίων γιά την ονομασία τού μορφώματος, αποκάλεσε απερίφραστα «Μακεδόνες» τους κατοίκους, την ώρα που η διαπραγμάτευση βρισκόταν ακόμα σε εξέλιξη. Έδωσε δε και διαβεβαιώσεις ότι οι πέντε προτάσεις τις οποίες κατέθεσε γιά την ονομασία, διασφαλίζουν και ενισχύουν την «ταυτότητα και το έθνος» των Σκοπιανών.

2019.—Η Ιερή Κοινότητα τού Αγίου Όρους, αποφάσισε να αποστείλει εκπροσώπους της στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας, η οποία πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα σαν σήμερα. Την απόφαση έλαβε θέλοντας να ενώσει την φωνή τού Αγίου Όρους με την φωνή των Ελλήνων εναντίον τής σχεδιαζόμενης κυρώσεως τής προδοτικής ‘’Συμφωνίας των Πρεσπών’’.

.—Κατατέθηκε στην Βουλή η προδοτική ‘’Συμφωνία των Πρεσπών’’. Ο Γιώργος Μαυρωτάς, αντιπρόεδρος τού κόμματος ΠΟΤΑΜΙ και βουλευτής, ανέφερε ότι στην σχετική ψηφοφορία τής επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων τής ερχόμενης Δευτέρας 21/1, θα ψηφίσει «ναι» στην προδοτική ‘’Συμφωνία’’. Αυτό σημαίνει ότι οι 27 βουλευτές τού ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με τον Μαυρωτά, συγκροτούν την πλειοψηφία των 28 βουλευτών, δίνοντας έτσι την δυνατότητα να υπερψηφιστεί η ‘’Συμφωνία» και να έρθει γιά συζήτηση στην Ολομέλεια τής βουλής, χωρίς να χρειαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ να προσθέσει άλλον βουλευτή ή να προχωρήσει σε άλλη κοινοβουλευτική ενέργεια.

.—Σε επιφυλακή έχουν τεθεί ήδη οι δυνάμεις τής Αστυνομίας γιά το αυριανό συλλαλητήριο υπέρ τής Μακεδονίας και εναντίον τής προδοτικής ‘’Συμφωνίας των Πρεσπών’’. Το συλλαλητήριο θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα.

.—Εκτελώντας την προγραμματισμένη της πορεία η μπάντα τού Λιμενικού, συνοδεύοντας το άγημα τής Προεδρικής Φρουράς, όταν πλησίασε στο Μνημείο τού Αγνώστου Στρατιώτου παιάνισε το εμβατήριο «Μακεδονία Ξακουστή». Την ίδια στιγμή, το συγκεντρωμένο πλήθος γιά το προγραμματισμένο συλλαλητήριο αντέδρασε ενθουσιωδώς. Δεν αντέδρασε όμως με το ίδιο συναίσθημα και το υπουργείο Προστασίας τού Πολίτη. Σύμφωνα με πληροφορίες, το υπουργείο αντέδρασε ενοχλημένο και ζήτησε ενημέρωση γιά το γεγονός.

.—Μεγαλειώδης ήταν γιά άλλη μία φορά η διαδήλωση γιά την Μακεδονία στην πλατεία Συντάγματος Αθηνών. Διαδηλωτές κάθε ηλικίας από πολλές περιοχές τής Ελλάδος αλλά και εκπρόσωποι τής ομογένειας, συνέρρευσαν από το πρωί στο Σύνταγμα γιά να εκφράσουν την αντίθεσή τους στην προδοτική ‘’Συμφωνία των Πρεσπών’’ και να ζητήσουν την μη κύρωσή της, καθώς επίσης και την διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Ωστόσο, περίπου στις 14:30 ξεκίνησαν επεισόδια περιμετρικά τής Βουλής. Η Αστυνομία έκανε χρήση χημικών γιά να απωθήσει διαδηλωτές, και προοδευτικά η ένταση γενικεύθηκε. Έγιναν προσαγωγές 12 ατόμων, εκ των οποίων συνελήφθησαν τα επτά. Κατά την διάρκεια των επεισοδίων, ξενοδοχεία στην περιοχή τού Συντάγματος άνοιξαν τις πύλες τους προκειμένου να βρουν καταφύγιο σε αυτά διαδηλωτές οι οποίοι αντιμετώπιζαν αναπνευστικά προβλήματα από τα χημικά. Η υπουργός Προστασίας τού Πολίτη Όλγα Γεροβασίλη, μέσω τουΐτερ διερωτήθηκε εάν «[…] η Ν.Δ.θα καταδικάσει την ακροδεξιά βία, με 24 τραυματισμένους άνδρες τής ΕΛΑΣ που προστάτευσαν το ελληνικό Κοινοβούλιο.»!.. Όμως πριν από λίγες ημέρες, η ίδια υπουργός είχε εξαπολύσει σφοδρή επίθεση εναντίον αξιωματικών των ΜΑΤ,  εξ αιτίας επεισοδίων που συνέβησαν σε πορεία εκπερδευτικών τού Κ.Κ.Ε.. Τότε η Γεροβασίλενα χαρακτήρισε ως  ‘’αντιδημοκρατικές’’ τις πρακτικές των ΜΑΤ, οι οποίες βάσει των δηλώσεών της ‘’νοσταλγούν άλλες, σκοτεινές, εποχές’’. Τώρα που τα ΜΑΤ βιαιοπράγησαν σε διαδηλωτές γιά την προδοτική ‘’Συμφωνία των Πρεσπών ’’, καλώς έπραξαν. Τα γνωστά δύο μέτρα και δύο σταθμά τής αριστερής ιδεοληψίας και προπαγάνδας.

.—Αναφερόμενη στο συλλαλητήριο γιά την Μακεδονία, η υπουργός Προστασίας τού Πολίτη Όλγα Γεροβασίλη, έκανε λόγο γιά «οργανωμένο σχέδιο εισβολής στην Βουλή», διαβεβαιώνοντας ότι η αστυνομία έδρασε αμυντικά. Σημείωσε, ακόμα, ότι ρίψη δακρυγόνων υπήρξε περιμετρικά μεν τής Βουλής, αλλά μόνο στα σημεία όπου εκδηλώθηκαν επιθέσεις από δήθεν «ακροδεξιά στοιχεία», ενώ διέψευσε κατηγορηματικά  ότι υπήρξε σχέδιο διαλύσεως τού συλλαλητηρίου με εντολή τής πολιτικής ηγεσίας.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com 

Αφήστε μια απάντηση