,
,
21 Δεκεμβρίου
,
382.—Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ απαγορεύει με ποινή θανάτου και δήμευση τής περιουσίας των ένοχων Εθνικών, κάθε μορφή θυσίας, μαντικής, ψαλμωδιών προς τιμήν των αρχαίων θεών ή ακόμη και τις απλές επισκέψεις σε ναούς τους.
1818.—Σαν σήμερα γεννήθηκε στο Ολδεμβούργο, κρατίδιο τής Κάτω Σαξονίας, η Αμαλία, ως δούκισσα Αμαλία – Μαρία – Φρειδερίκη. Στην πορεία τής ζωής της παντρεύτηκε τον πρώτο βασιλέα τού νεοϊδρυθέντος Ελληνικού κράτους, Όθωνα και συμβασίλευσε μαζί του.
1819.—Ημερομηνία μυήσεως τού Μακεδόνα Εμμανουήλ Παπά στην Φιλική Εταιρεία, στην Κωνσταντινούπολη, από τον σύνδεσμο τού Αλέξανδρου Υψηλάντη, Κωνσταντίνο Παπαδάτο. Στην διακριτική προσέγγιση τού Φιλικού Παπαδάτου που κράτησε δύο χρόνια, ο Εμμανουήλ Παπάς ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό. Με το «αφιερωτικό» του, υποσχέθηκε στον επίσκοπο Σερρών Χρύσανθο να καταθέσει στο ταμείο τής Εταιρείας 1.000 γρόσια και υποσχόταν ότι : «[…] όταν βεβαιωθεί ότι η ”Σχολή” προκόβει, θα συνεισφέρει και άλλα […] προς καταρτισμό και βελτίωσιν αυτής».
1821.—Νικηφόρος μάχη γιά τους Έλληνες στο Βαρύπετρο Χανίων.
1824.—«Ἄφιξις Ἀ.Ζαΐμη καὶ Ἀ. Λόντου εἰς Προκοπάνιστον, νησίδιον τοῦ Μεσολογγίου». Η άφιξή τους είχε σχέση με την συνέλευση που συγκρότησαν πολιτικοί και στρατιωτικοί στο Μεσολόγγι, με αρχηγό τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο.
1825.—«Κανονιοβολισμὸς Μεσολογγίου ὑπό Μεχμέτ Ῥεσίτ πασᾶ Κιουταχῆ». Οι τουρκοαιγύπτιοι πολιορκητές τού Μεσολογγίου το βομβαρδίζουν καταιγιστικώς.
1828.—Δημοσιεύεται στην Γενική Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως το διάταγμα ιδρύσεως τής Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων από τον Ιωάννη Καποδίστρια. Η λειτουργία τής Σχολής είχε ήδη ξεκινήσει από την 1η Ιουλίου. «[…] Τοὺς μέλλοντες ἡγήτορες τοῦ Στρατοῦ ὀνόμασε ”Εὐέλπιδες”, καλὲς ἐλπίδες τοῦ Ἔθνους. Παρ’ ὅλο ποὺ τὸ πρῶτο ψήφισμα Περὶ συστάσεως λόχου γυμναστῶν Εὐελπίδων δημοσιεύθηκε τὴν 21η Δεκεμβρίου 1828 στὴν Γενική Ἐφημερίδα τῆς Ἑλλάδος, ἡ λειτουργία τοῦ Σχολείου τῶν Εὐελπίδων ἄρχισε ἀπὸ τὴν 1η Ἰουλίου 1828, ἕξι μῆνες πρωθύστερα».
1868.—Στην Διάσκεψη των Παρισίων η οποία άρχισε σαν σήμερα, η Ελλάς, κατόπιν επιμονής των Άγγλων, δεν έλαβε μέρος, αν και τα θέματα τής Διασκέψεως μάς αφορούσαν άμεσα. Ο Έλληνας πρέσβης Αλέξανδρος Ραγκαβής, με υπόμνημά του ζήτησε από την Διάσκεψη να μάς επιστραφούν όλες οι Πατρίδες τής Βορείου Ελλάδος αλλά και η Κρήτη. Αντ’ αυτού, η απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων ήταν να αποζημιώσουμε τους …παθόντες οθωμανούς [!..] Η Διάσκεψη των Παρισίων μεταξύ των βαρβαρότερων τής Ευρώπης θα λήξει στις 20 Ιανουαρίου τού 1869.
1875.—Οι ανασκαφές στην περιοχή τής αρχαίας Ολυμπίας έφεραν σαν σήμερα στο φως το υπέροχο άγαλμα τής Νίκης, έργο τού γλύπτη Παιωνίου από την Μένδη. Το συνολικού ύψους 12 μέτρων γλυπτό τής Νίκης, ήταν ανάθημα των συμμάχων των Αθηναίων, Μεσσηνίων και Ναυπακτίων. Αναπαριστά με μοναδικό τρόπο την ευνοϊκή έκβαση τού πολέμου με την ήττα των Λακεδαιμονίων στην Σφακτηρία το 425 π.Χ., κατά την διάρκεια τού Πελοποννησιακού Πολέμου. «Μεσσάγιοι καὶ Ναυπάκτιοι ἀνέθεν Διΐ Ὀλυμπίῳ δεκᾶταν ἀπό τῶν πολεμίων. Παιώνιος ἐποίησε Μενδαῖος καὶ τ’ ἀκρωτήρια ποιῶν ἐπί τὸν ναὸν ἐνίκα».
1905.—Στην βουργάρικη συνοικία τού χωριού Ντεμίρ Ισάρ (Σιδηρόκαστρο) τού Νομού Σερρών ανακαλύπτεται βουργάρικο εργοστάσιο παραγωγής εκρηκτικών βομβών.
1908.—Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα οι νεότουρκοι αποκαλύπτουν το πραγματικό τους πρόσωπο. Παύουν όλους τους δασκάλους τής Εφέσου, δέρνουν τους Εφόρους των Σχολείων, ενώ φυλακίζουν τον αρχιερατικό επίτροπο.
.—Οι βούργαροι δολοφονούν Έλληνα πολίτη στην Τζουμαγιά τού Ν. Σερρών.
.—Ο Μακεδονομάχος Ηλίας Κούντουρας (Καπετάν Φαρμάκης), από την Βλάστη Κοζάνης, φονεύθηκε σαν σήμερα στο χωριό Γέρμας. Στον Μακεδονικό αγώνα συμμετείχε από το 1905, όταν διέκοψε τις σπουδές του και κατατάχτηκε ως οπλίτης στο Σώμα τού Π. Μάνου και στην συνέχεια συγκρότησε δική του ομάδα η οποία ενώθηκε με το Σώμα τού καπετάν Ντόγρα. Τον χειμώνα 1906-1907 διετέλεσε υπαρχηγός στο Σώμα τού Φαληρέα με δράση στην περιοχή των Καστανοχωρίων. Δυστυχώς όταν επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του δολοφονήθηκε.
1912.—Ο συνταγματάρχης Δελαγραμμάτικας μετά την τελική σφοδρή επίθεση που εξαπέλυσε από τις 19 Δεκεμβρίου εναντίον των οχυρωμένων τούρκων στην νήσο Χίο, τους ανάγκασε να παραδοθούν άνευ όρων. Αιχμαλωτίστηκαν 37 αξιωματικοί και 1.800 οπλίτες, ενώ η Χίος απελευθερώθηκε ολοκληρωτικά από την οθωμανική κατοχή (βλ.&20/12).
.—Ο Ελληνικός στρατός τής Ηπείρου δρα διά πυροβολικού εναντίον των οχυρών θέσεων τού Μπιζανίου.
.—Επανάληψη εχθροπραξιών μεταξύ Σερβίας, βουργαρίας και οθωμανικής αυτοκρατορίας.
1918.—(ν. ημ.) Ο Ιωάννης Μεταξάς μετά από την εξορία του αρχικά στην Κορσική, κατέληξε στις 21 Δεκεμβρίου, μαζί με τους Γούναρη και Πεσμαζόγλου, στην πρωτεύουσα τής Σαρδηνίας, Κάλιαρι. Αμέσως μετά την εκθρόνιση τού Κωνσταντίνου Α΄, ο ύπατος αρμοστής των Δυνάμεων τής ΑΝΤΑΝΤ, έστειλε στον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Ζαΐμη κατάλογο με τα ανεπιθύμητα πολιτικά και στρατιωτικά πρόσωπα που έπρεπε άμεσα να εξοριστούν. Μεταξύ αυτών ήταν και ο Ιωάννης Μεταξάς. Με πρώτο σταθμό την Κορσική, όπου διέμεινε γιά ένα διάστημα με την οικογένειά του, αναγκάσθηκε να διαφύγει λόγω τού ότι οι Βενιζελικοί ζητούσαν την έκδοσή του γιά να δικαστεί. Ο λόγος που η ιταλική κυβέρνηση δεν εξέδιδε τους εξόριστους, ήταν γιά να τους χρησιμοποιήσει ως μέσο εκβιασμού σχετικά με το θέμα των Δωδεκανήσων (βλ.& 6/12 π.ημ).
1919.—Σε ολόκληρο το μέτωπο στην Μ. Ασία επικρατεί ηρεμία.
1920.—Ολόκληρος ο Ελληνικός στρατός στην Μ. Ασία βαδίζει και καταλαμβάνει τις θέσεις εξορμήσεως προς Κοβαλίτσα.
1921.—Απεβίωσε στην Βιέννη ο Νικόλαος Δημητρακόπουλος, ιδρυτής τού Προοδευτικού κόμματος Ελλάδος. Διετέλεσε πολλάκις βουλευτής αλλά υπήρξε και υπουργός. Το 1916 έλαβε εντολή σχηματισμού κυβερνήσεως από τον ίδιο τον βασιλέα, αλλά ο ίδιος δήλωσε αδυναμία. Αξίζει να σημειωθεί το εξής γεγονός στον βίο του. Το 1909 αρνήθηκε να αναλάβει το υπουργικό αξίωμα που τού προτάθηκε, γιά τον λόγο ότι στις εκλογές τού 1906 δεν είχε ψηφιστεί από τον λαό, με αποτέλεσμα να μην εκλεγεί βουλευτής στην Αρκαδία όπου ήταν η περιφέρειά του. Ο Νικόλαος Δημητρακόπουλος είχε γεννηθεί στην Καρύταινα τής Αρκαδίας.
.—Σε ολόκληρο το μέτωπο στην Μ. Ασία επικρατεί ηρεμία.
1925.—Στις επαναληπτικές δημοτικές εκλογές τής Θεσσαλονίκης, διοικητής και πάλι ο Μ. Πατρίκιος.
1927.—Η Ελλάς παραλαμβάνει από τα γαλλικά ναυπηγεία “Gironde & Loire”, το πρώτο υποβρύχιο «Παπανικολής». Έδρασε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εκτελώντας συνολικά δέκα τέσσερεις (14) πολεμικές περιπολίες στην Αδριατική και στο Αιγαίο Πέλαγος, από την 28η Οκτωβρίου 1940 έως την 13η Οκτωβρίου 1944. Κατά την διάρκεια των περιπολιών του, βύθισε εχθρικά πλοία συνολικού εκτοπίσματος περίπου 13.000 τόνων. Παροπλίστηκε το 1945 λόγω παλαιότητας. Ο πυργίσκος τού Υ/Β “ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ” διατηρήθηκε στην βάση υποβρυχίων και στην συνέχεια τοποθετήθηκε στο Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος στον Πειραιά.
1928.—Στα πλαίσια ενισχύσεως τού Πολεμικού Ναυτικού, το Υπουργείο προβαίνει στην παραγγελία τεσσάρων νέων αντιτορπιλικών ανοικτής θαλάσσης.
1930.—Αιματηρές σκηνές εκτυλίσσονται στην Θεσσαλονίκη, όταν η Αστυνομία επιτίθεται εναντίον των σιδηροδρομικών οι οποίοι ζητούν την χορήγηση τού 13ου μισθού τους. Στο πέμπτο συνέδριο τής Γενικής Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (Γ.Σ.Ε.Ε.) που έγινε τον Σεπτέμβριο, αποχώρησαν οι Σοσιαλιστές και ίδρυσαν τα Ανεξάρτητα Εργατικά Συνδικάτα, στα οποία προσχώρησαν οι σιδηροδρομικοί, οι ναυτεργάτες και μέρη των εργατικών κέντρων Αθηνών και Πειραιώς.
1931.—Επεισόδια μεταξύ αστυνομίας και διαδηλωτών εργατών σημειώνονται έξω από το Ελληνικό Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας. Η Γ΄ Διεθνής, κατηγόρησε το Κ.Κ.Ε. ότι δεν κατάφερε να ελέγξει τους εργάτες, ότι πολλές κινητοποιήσεις γίνονταν χωρίς τον έλεγχό του, και ότι δεν κατόρθωσε να οργανώσει την γενική απεργία που θα έφερνε την ανατροπή τού καθεστώτος. Γραμματέας διορίσθηκε από την Διεθνή ο Νίκος Ζαχαριάδης, πιστός στην γραμμή της.
1940.—Με την διάνοιξη τής κοιλάδας Σουσίτσα και τού υψώματος Τσίπι, οι Ιταλοί αναγκάστηκαν να εκκενώσουν την πόλη τής Χιμάρας το ίδιο βράδυ, φροντίζοντας πριν εγκαταλείψουν, να δηώσουν και να καταστρέψουν. Πλήθος αιχμαλώτων (μεταξύ αυτών δύο αντισυνταγματάρχες) και άφθονο πολεμικό υλικό περιήλθε στα ελληνικά χέρια. Την επομένη ημέρα η μαρτυρική πόλη θα ελευθερωθεί γιά τρίτη φορά από τον Ελληνικό Στρατό.
.—Χάθηκαν κατά την εκτέλεση αεροπορικής πολεμικής αποστολής με αεροσκάφος στα Ιωάννινα, οι αεροπόροι μας Γεώργιος Καρναβιάς και Ιωάννης Παπαδάκης.
1942.—Οι δυνάμεις τού Ναπολέοντα Ζέρβα καθηλώνουν επί δύο ημέρες ένα ιταλικό τάγμα, προξενώντας του μάλιστα σοβαρές απώλειες, στην περιοχή τής Άρτας.
1944.—Ο Ιερός Λόχος πραγματοποιεί περιπόλους αναγνωρίσεως στα νησιά Νίσυρο και Σύμη.
.—Αρχίζει η οργανωμένη επίθεση εναντίον τού ΕΔΕΣ στην Ήπειρο. Οι κομμουνιστές τού Στέφανου Σαράφη, περίπου 10.000, ήδη από την προηγούμενη ημέρα έθεσαν σε εφαρμογή την έναρξη των επιχειρήσεων εναντίον των Εθνικών ανταρτικών ομάδων.
1951.—Η Ελλάς εκλέγεται γιά δύο έτη (1952-1953) μη μόνιμο μέλος τού Συμβουλίου Ασφαλείας τού Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Η δεύτερη φορά θα είναι στις 15/10/2004 (2005-2006). Σύμφωνα με τα γραφόμενα τού Διεθνούς Οργανισμού, οι κύριοι πυλώνες του είναι τρεις: Ειρήνη και Ασφάλεια – Ανάπτυξη – Ανθρώπινα δικαιώματα…
.—Ψηφίζεται από την Δ΄ Αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων το νέο σύνταγμα, το οποίο θα τεθεί σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 1952.
1952.—Μετά τον θάνατο τού βουλευτή Θεσσαλονίκης, Μπακονίνα, ορίζεται υποψήφια τού Ελληνικού Συναγερμού γιά τις επαναληπτικές εκλογές στην Θεσσαλονίκη η Ελένη Σκούρα, όπου και θα εκλεγεί στις 18 Ιανουαρίου 1953 ως η πρώτη γυναίκα βουλευτής. Στις επαναληπτικές αυτές εκλογές, οι δύο μεγαλύτεροι κομματικοί σχηματισμοί (“Εθνικός Συναγερμός” και “ΕΠΕΚ”) συμφώνησαν άτυπα να κατεβάσουν και γυναίκες υποψηφίους.
1955.—Δήμαρχος Αθηνών, αυτή την φορά γιά 9 ημέρες, ο Φωκίων Θεοδωρόπουλος (21/12/1955- 30/12/1955). Θα τον διαδεχθεί ο Κατσωτάς Παυσανίας.
1959.—Αποφασίζεται η αποστολή τής ΕΛ.ΔΥ.Κ. στην Κύπρο από τα τέλη Φεβρουαρίου. Η έναρξη συγκροτήσεως τής Δυνάμεως με έδρα το Μπογιάτη Αττικής, άρχισε στις 20 Νοεμβρίου 1959 και ολοκληρώθηκε στις 10 Δεκεμβρίου τού ίδιου έτους. Μετά την συγκρότησή της, μεταστάθμευσε στο αεροδρόμιο Ελευσίνας, όπου την 1η Αυγούστου 1960 ο πρώτος Διοικητής της, Συνταγματάρχης Διονύσιος Αρμπούζης, παρέλαβε την Πολεμική Σημαία από τον βασιλέα Παύλο· στις 12 Αυγούστου 1960 η Δύναμη αποβιβάστηκε στην Αμμόχωστο μέσα σε εκδηλώσεις εθνικής εξάρσεως από τους Έλληνες τής Κύπρου.
1963.—Ξημερώματα τής 21ης Δεκεμβρίου τού 1963 έπεσαν οι πρώτες ντουφεκιές στην περιοχή τής παλιάς Λευκωσίας και οι φλόγες άναψαν. Η αφορμή δόθηκε από ένα περιστατικό στην οδό Ερμού στην Λευκωσία το προηγούμενο βράδυ. Ο έλεγχος ενός ύποπτου αυτοκινήτου τουρκοκύπριων γιά μεταφορά όπλων, εξελίχθηκε τελικά σε αιματηρό επεισόδιο με τον θάνατο ενός τουρκοκύπριου, μιάς τουρκοκύπριας και τον τραυματισμό ενός Έλληνα. Σύντομα η αιματοχυσία θα γενικευθεί (βλ.& 20/12).
1966.—Η κυβέρνηση Στέφανου Στεφανοπούλου θα υποβάλλει την παραίτησή της από την αρχηγία τής χώρας. Την επόμενη ημέρα ανέλαβε η υπηρεσιακή κυβέρνηση τού Ιωάννη Παρασκευόπουλου.
1981.—Δύο μόλις μήνες μετά την ανάληψη τής εξουσίας, το ΠΑ.ΣΟΚ τού Α. Παπανδρέου ξεκίνησε την πολυδιαφημισμένη «Αλλαγή» με τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Η σημαντικότατη αύξηση μισθών και υπαλλήλων στον δημόσιο τομέα, οδήγησε το «Κίνημα» σε μακροχρόνια πορεία, χάρη στην δημιουργία ιδεολογικά (…) ορκισμένων ψηφοφόρων.
1982.—Απεβίωσε ο ιστορικός τής νεοελληνικής λογοτεχνίας, σολωμιστής φιλόλογος, παλαιογράφος, αρχαιολόγος, πανεπιστημιακός, ακαδημαϊκός και λόγιος Λίνος Πολίτης.
.—Παραχωρείται στην Βουλή η δουλεία χρήσεως εκτάσεως 80 στρεμμάτων στην θέση Αμυγδαλέζα τού Δήμου Αχαρνών, γιά την ανέγερση κτηρίου Τυπογραφείου και Βιβλιοστασίου.
1991.—Το Ιράκ ανακοινώνει ότι ο αποκλεισμός («εμπάργκο») που επέβαλε ο Ο.Η.Ε., είχε προκαλέσει τον θάνατο 370.000 ατόμων λόγω κακής διατροφής και ελλείψεως φαρμάκων (βλ. το έτος 1951 γιά τους τρείς πυλώνες τού Ο.Η.Ε.…).
1992.—Η 17Ν αναλαμβάνει την ευθύνη τής δολοφονικής επιθέσεως σε βάρος τού βουλευτή τής Ν.Δ. Λευτέρη Παπαδημητρίου, ο οποίος τραυματίστηκε σοβαρά στο πόδι. Στην εγκληματική ενέργεια συμμετείχαν οι Βασίλης Τζωρτζάτος, Δημήτρης Κουφοντίνας και Σάββας Ξηρός.
1993.—Η τουρκία ανακοινώνει ότι δεν θα δεχθεί τον παρατηρητή που όρισε η Ευρωπαϊκή Ένωση γιά τις διακοινοτικές διαπραγματεύσεις στην Κύπρο.
1994.—Έκρηξη βόμβας στην Β’ Δ.Ο.Υ. Πειραιά, στην οδό Κολοκοτρώνη 55. Την επίθεση απέδωσαν στις συνεργαζόμενες (πλέον) τρομοκρατικές οργανώσεις, «ΕΛΑ» και «1η ΜΑΗ».
2003.—Απεβίωσε στην Αθήνα ο γλύπτης Κώστας Βαλσάμης. Είχε γεννηθεί στην Σύμη τής Δωδεκανήσου το 1908. Στην Αθήνα εισήχθη πρώτος το 1931 στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Το 1945, με γαλλική κρατική υποτροφία, συνέχισε τις σπουδές του στην «Ecole Superieure Nationale des Beaux Arts». Το Υπουργείο Πολιτισμού τής Γαλλίας τού απένειμε το 1979 τον τίτλο τού Ιππότη τού Τάγματος των Καλών Τεχνών και Γραμμάτων, σε αναγνώριση τής αξίας τού έργου του. Από τα πλέον γνωστά του γλυπτά στην Ρόδο είναι το άγαλμα τού υπολοχαγού Αλέξανδρου Διάκου και στην Σύμη το άγαλμα ενός μικρού παιδιού που οι Συμιακοί αποκαλούν, «το Μιχαλάκι».
2006.—Ο πρόεδρος των Σκοπίων, εξέφρασε σαν σήμερα σε ομιλία του στο κοινοβούλιο, το ενδιαφέρον του γιά την τύχη τής (ανύπαρκτης) ‘’μακεδονικής μειονότητας’’ στις γειτονικές χώρες. Αυτή η προπαγανδιστική γραμμή η οποία υποστηρίζει την ύπαρξη ενός ενιαίου αλλά αλύτρωτου ψευδομακεδονικού χώρου, συνδέεται άρρηκτα με την ύπαρξη και στην Ελλάδα μίας δήθεν καταπιεσμένης ψευδομακεδονικής μειονότητας. Οι βάσεις γιά την ίδρυση τής λαϊκής δημοκρατίας τής ψευδομακεδονίας και την ένταξή της στην γιουγκοσλαυική ομοσπονδία τού Τίτο, είχαν τεθεί στην πρώτη «αντιφασιστική συνέλευση τής ‘’ψευδομακεδονίας’’» στις 2 Αυγούστου τού 1944 στο Κουμάνοβο. Στην σύνοδο αυτή αναγνωρίστηκε το «δικαίωμα τής αυτοδιάθεσης τού ψευδομακεδονικού λαού» και καθιερώθηκε η εξέγερση τού Ίλιντεν ως εθνική εορτή. Από τότε, ακόμα και μετά την διάλυση τής ενιαίας Γιουγκοσλαυίας, το τμήμα αυτό τής ομοσπονδίας τού Τίτο ακολούθησε πιστά ορισμένες αλυτρωτικές ιδεολογικές αρχές, οι περισσότερες από τις οποίες έχουν σχέση με την Ελλάδα.
2009.—Πέθανε σὰν σήμερα ὁ Χρῆστος Λαμπράκης, μεγαλοεκδότης καὶ ρυθμιστικὸς παράγοντας τῆς μεταπολιτευτικῆς κομματοκρατίας. Κυβέρνησε ἀπὸ τὸ παρασκήνιο γιὰ περισσότερα ἀπὸ 30 χρόνια μέσῳ τῶν Μ.Μ.Ε. του, ἀναδεικνύοντας πρωθυπουργοὺς ἤ ἀρχηγοὺς κομμάτων. Χάριν τῆς ὑστεροφημίας του, πρωτοστάτησε στὴν δημιουργία τοῦ Μεγάρου Μουσικῆς Ἀθηνῶν, ἐπιβαρύνοντας τὸν κρατικὸ προϋπολογισμὸ μὲ τεράστια ποσά, γιὰ τὰ ὁποῖα ἐγγυητὴς ἦταν τὸ κράτος. Τὸ χρέος ποὺ κληθήκαμε νὰ πληρώσουμε γιὰ τὸ «Μέγαρο Λαμπράκη» (πλὴν τῶν ἐπιβαρύνσεων ἀπὸ τόκους), ἀνερχόταν τὴν 01 Ἰανουαρίου 2017 σὲ 112.292.421,23 εὐρώ. Τὴν περίοδο ποὺ Ὑπ. Πολιτισμοῦ ἦταν ὁ Θάνος Μικρούτσικος, ἀνέβηκε στὸ Μέγαρο ἡ ὄπερα «Ἑλένη» σὲ λιμπρέτο τοῦ ἐκλιπόντος.
2013.—Στοιχεία από την Παιδεία στην Ελλάδα, περίπου 2.450 χρόνια μετά την γέννηση τού Πλάτωνα. 1,5 χρόνο μετά το συμβάν, απολύσεως καθηγήτριας τού Κολεγίου Αθηνών, η οποία είχε πιάσει τον γυιό τού πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά να αντιγράφει, το Κεντρικό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης επικύρωσε την απόλυσή της. Το περιστατικό συνέβη στις 8 Ιουνίου τού 2012, όταν η καθηγήτρια Ευφροσύνη Μπουλούτα συνέλαβε τον γυιό τού τότε πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά να αντιγράφει στο μάθημα τής Βιολογίας, ως μαθητής τής τρίτης τάξεως Γυμνασίου. Ενώ κατά τα ειωθότα ο πρωθυπουργός θα έπρεπε να συγχαρεί την εκπαιδευτικό, ως υπόδειγμα αδέκαστης εργασίας, αντ’ αυτού ακολούθησε η… απόλυσή της (!..) Ακολούθησαν άκαρπα γιά την ίδια δικαστήρια, μέχρις ότου τον Δεκέμβριο τού 2013 το Κεντρικό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Κ.Υ.Σ.Δ.Ε.) αποφάσισε το κανονικόν τής απολύσεως. Όπως καταγγέλθηκε στις εφημερίδες, η σύνθεση τού Κ.Υ.Σ.Δ.Ε. είχε νωρίτερα αλλοιωθεί αποβάλλοντας τους αιρετούς τής Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Ο.Ι.Ε.Λ.Ε.) Την απόφαση έλαβαν τρεις διορισμένοι από τον Υπουργό Παιδείας δημόσιοι λειτουργοί και («κανονικά» πλέον) μέλη του. [Ζούμε ημέρες συντριβής κάθε ίχνους τού Ελληνικού Πολιτισμού…]
2014.—Με επιστολή διαμαρτυρίας της προς τον πρόεδρο τής ελλαδικής Βουλής Βαγγέλη Μεϊμαράκη, η Παμμακεδονική Ένωση εξέφρασε την αγανάκτησή της «γιά την απίστευτα προκλητική απόφαση των αρμοδίων στην Παλαιά Βουλή να εκθέτουν φωτογραφίες από το μουσείο των Σκοπίων, το οποίο αναγράφεται ως «Μουσείο Μακεδονίας». Η έκθεση συντονίστηκε υπό την αιγίδα τής «ΟΥΝΕΣΚΟ» με την υποστήριξη τού Διεθνούς Συμβουλίου Ιστορίας και επικεντρωνόταν στον 19ο αιώνα. Οι ιθύνοντες έδωσαν την ακόλουθη προκλητική απάντηση μετά από την διαμαρτυρία γιά τις επιγραφές. «[…] Η έκθεση είναι διεθνής και θα πάει και στις άλλες βαλκανικές χώρες και η Παλαιά Βουλή είναι υ π ο χ ρ ε ω μ έ ν η από την συμφωνία που έχει, να αναφέρει τα Σκόπια ως Μακεδονία και τους Σκοπιανούς ως Μακεδόνες»(!,.) Παραχωρήσαμε δηλαδή στους Σκοπιανούς ως βήμα το κτήριο τής Βουλής γιά να προπαγανδίσουν και να συνεχίσουν την παραχάραξη τής ιστορίας μας. Ακόμα μία απόδειξη των αντιφατικών ενεργειών τού ελλαδικού κράτους, το οποίο από την μία διαμαρτύρεται σε τρίτες χώρες όταν αποκαλούν τα σκόπια «Μακεδονία» και από την άλλη υιοθετεί το ίδιο την ονομασία…
2015.—Σύμφωνα μὲ στοιχεῖα ποὺ ἔδωσε τὸ Λιμενικό, ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ 2015 ἔως τὶς 21 Δεκεμβρίου, οἱ λαθραῖες εἴσοδοι ἀλλοδαπῶν μέσῳ τουρκίας αὐξήθηκαν σὲ ποσοστὸ 1.000% σὲ σχέση μὲ πέρυσι, ἀνερχόμενες σε 804.465. Ἀπὸ αὐτούς, οἱ μισοί (457.149) δηλώνουν ὅτι εἶναι, δήθεν πρόσφυγες ἀπὸ τὴν Συρία. Οἱ ὑπόλοιποι 347.316 εἶναι λαθρομετανάστες ἀπὸ 77 (!..) χῶρες τοῦ πλανήτη…