ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 18 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

.

,

18 Ιανουαρίου

,

350.—Δολοφονήθηκε σαν σήμερα κοντά στα Πυρηναία ο νεώτερος γυιός τού Μεγάλου Κωνσταντίνου, Φλάβιος Ιούλιος Κώνστας (Α΄), από ανθρώπους τού στρατηγού Μαγνέτιου, έχοντας χάσει την υποστήριξη τού στρατού λόγω τής συμπεριφοράς του. Εν τω μεταξύ, ο Μαγνέτιος είχε ανακηρυχθεί αυτοκράτορας από την στρατιά τού Ρήνου. Ο Κώνστας Α΄ από το 338 και κατόπιν συμφωνίας με τους δύο αδελφούς του, Κωνσταντίνο Β΄ και Κωνστάντιο Β΄, κατάφερε να αποσπάσει υπό την κυριαρχία του τις επαρχίες Θράκης και Ιλλυρίας, αργότερα δε, μετά από εμφύλια διαμάχη με τον αδελφό του Κωνσταντίνο Β΄ – κατά την οποία ο δεύτερος σκοτώθηκε -, έθεσε υπό τον έλεγχό του τις επαρχίες τής Ισπανίας, Βρετανίας και Γαλατίας. Από την πλευρά του ο Μαγνέτιος, ως σφετεριστής τού θρόνου τής Αυτοκρατορίας από τους νόμιμους διαδόχους, κατάφερε να ελέγξει τις επαρχίες τής Ιταλίας και τής Αφρικής, μέσω τής εκλογής ανθρώπων τής εμπιστοσύνης του στα κορυφαία αξιώματα. Όμως η νομιμότητα τής εκλογής του ήταν αμφιλεγόμενη από τα μέλη τής δυναστείας τού Μεγάλου Κωνσταντίνου. Τον Σεπτέμβριο τού 351 ηττήθηκε από τα στρατεύματα τού μοναδικού πλέον νόμιμου κληρονόμου τού Μεγάλου Κωνσταντίνου, Κωνστάντιου Β΄, στην μάχη τής Μούρσας· έχοντας χάσει την υποστήριξη μεγάλου τμήματος τού στρατού, υπέστη και δεύτερη ήττα τον Αύγουστο τού 353 στην νοτιοανατολική Γαλλία (Μάχη τού Μονς Σέλευκους) επιλέγοντας την αυτοκτονία από την παράδοση.

474.—Ἀπεβίωσε ὁ Αὐτοκράτωρ Λέων Α΄ Μακέλλης ὁ Θρᾷξ (Flavius Valerius Leo Augustus).  Ὁ Λέων διέθετε ἰδιαίτερες στρατηγικὲς καὶ διοικητικὲς ἱκανότητες. Γιὰ πρώτη φορὰ προσπάθησε καὶ πέτυχε τὴν δημιουργία στρατιωτικοῦ σώματος ἀποτελούμενου ἀπό αὐτόχθονες μαχητὲς καὶ ὄχι μισθοφόρους. Τὸ προσωνύμιο ‘’Μακέλλης’’ κατὰ τὸν Παπαρρηγόπουλο, ὡφείλεται στὴν ἐξόντωση τῶν Γότθων ἀπό τὴν φρουρὰ τῆς Κωνσταντινουπόλως, οἱ ὁποῖοι ἤδη ἀπό τὴν ἐποχὴ τοῦ Μεγάλου Θεοδόσιου εἶχαν ἀποκτήσει ἐπικίνδυνη ἐπιρροή, κατορθώνοντας νὰ ἐλέγξουν μεγάλο τμῆμα τοῦ στρατεύματος. «[…] Οἱ δὲ Ὀστρογότθοι ἀπέβησαν οἱ ἰσχυρότατοι ὅλων τῶν ποικίλων γερμανικῶν, σλαυϊκῶν καὶ οὑννικῶν φυλῶν ὅσαι κατώκουν ἐντεῦθεν τοῦ Ἴστρου ἀναμὶξ μετὰ τῶν ἰθαγενῶν εἰς τὴν Παννονίαν καὶ τὴν Θρᾲκην. […] Τότε, τῷ 471, ὁ Λέων, ἀποδεξάμενος τὰς περὶ εἰρήνης προτάσεις τοῦ Γιζερίχου -ἀρχηγοῦ τῶν Βανδάλων-, ἵνα μὴ ἔχῃ τὸν ἐξωτερικὸν τοῦτον περισπασμόν, ἀπεφάσισε τελευταῖον νὰ ἀπαλλαγῇ τοῦ κακοῦ ἐκείνου τῆς βασιλείας αὑτοῦ δαίμονος. […] Οὕτῳ δὲ παρασκευασθείς, συνεκρότησεν ἐν τοῖς ἀνακτόροις σύγκλητον, εἰς ἥν προσῆλθον ὅ τε Ἄσπαρ, ὡς πρόεδρος αὐτῆς, καὶ οἱ υἱοὶ του, Ἀρδαβούρ καὶ Πατρίκιος, ὡς συγκλητικοί· καὶ ἐνταῦθα διέταξε νὰ φονευθῶσιν οὗτοι».

.—Ο ανήλικος Λέων Β΄ διαδέχεται στον Αυτοκρατορικό θρόνο τον παππού του, Λέοντα Α΄. Είχε ορισθεί διάδοχος δύο μήνες πριν πεθάνει εκείνος, ως γυιός τής κόρης τού Λέοντα Α΄, Αριάδνης, και τού Ίσαυρου Πατρίκιου, Ζήνωνα.  Την ημέρα τής στέψεώς του στον ιππόδρομο, στις 9 Φεβρουαρίου 474 και την στιγμή που έφθασε ο πατέρας του γιά να τον προσκυνήσει σαν Αυτοκράτορα, ο μικρός, κατευθυνόμενος από την μητέρα του Αριάδνη, τοποθέτησε το βασιλικό στεφάνι στο κεφάλι τού Ζήνωνα, ο οποίος με την συναίνεση τής Συγκλήτου και την αποδοχή τού δήμου, ανακηρύχτηκε συναυτοκράτορας τού γυιού του. Δέκα μήνες αργότερα, στις 17 Νοεμβρίου 474, ο ανήλικος Αυτοκράτορας πέθανε από άγνωστη ασθένεια. Μόνος Αυτοκράτορας μετά τον θάνατό του και γιά ενάμιση μόλις μήνα, έμεινε ο πατέρας του, Ζήνων.

532.—(Στάσις τού Νίκα). Η αποτυχία συνεννοήσεως τού Ιουστινιανού με τους στασιαστές και η ανακήρυξη τού Υπάτιου από τον μαινόμενο όχλο σε αυτοκράτορα, οδήγησαν στην βίαιη και αιματηρή καταστολή της από τους στρατηγούς Βελισσάριο και Μούνδο. Τα θύματα ανήλθαν σε περίπου τριάντα χιλιάδες. Μετά την Στάση τού Νίκα, ο ρόλος των δήμων, που έως τότε πιθανότατα λειτουργούσαν ως δημοκρατικό κατάλοιπο τής αρχαιότητας, περιορίστηκε, ενώ έκτοτε ο Ιουστινιανός φρόντιζε να τονίζει την θεϊκή προέλευση τής εξουσίας του(βλ.και 17/1).

1253.—Απεβίωσε ο βασιλιάς τής Κύπρου Ερρίκος Α΄. Διάδοχός του ανέλαβε ο Ούγος Β΄.

1603.—Μετά από 12 ημέρες παραμονής στο νησί, το κουρσάρικο τής Φλωρεντίας –το οποίο στο μεταξύ είχε λεηλατήσει την κύρια πόλη (βλ.7/1ου)-, αποχώρησε από την νήσο Κέα. Γιά τον Άγγλο αρχηγό τους τον οποίο κατάφεραν να συλλάβουν οι νησιώτες (βλ.15/1ου), οι Δυτικοί δεν ενδιαφέρθηκαν. Οι κάτοικοι τον παρέδωσαν στους τούρκους μετά από έναν μήνα γιά να οδηγηθεί σιδηροδέσμιος στην Πόλη. Εκεί, ο αρχηγός των βαρβάρων παρέμεινε στις φυλακές μέχρι τον Δεκέμβριο τού 1605.

1823.—«Ὡρίσθη ἕδρα τῆς Κυβερνήσεως τὸ Ναύπλιον». Μετά από την διακήρυξη τής ανεξαρτησίας τής χώρας με την Συνθήκη τού Λονδίνου το 1830, το Ναύπλιο έγινε η πρώτη επίσημη πρωτεύουσα τής Ελλάδος. Αργότερα, επί βασιλείας τού Όθωνα, μία από τις αρχικές πράξεις των Αρχών ήταν η μεταφορά τής πρωτεύουσας από το Ναύπλιο στην Αθήνα. Το Ναύπλιο παρέμεινε ένα ήσυχο και όμορφο διοικητικό κέντρο τής ανατολικής Πελοποννήσου.

1824.—Μοίρα με 14 αιγυπτιακά πολεμικά πέρασε έξω από την νήσο Κάσο και την βομβάρδισε. Οι Κασιώτες απάντησαν με ισχυρά πυρά εναντίον τους.

1827.—Αρχίζει επισήμως η Γ΄εν Ερμιόνη Εθνική Συνέλευση.

1828.—Σαν σήμερα, ο Ιωάννης Καποδίστριας εισηγήθηκε στην Βουλή την αναστολή τού Συντάγματος τής Τροιζίνας, καθορίζοντας την «Προσωρινή Διοίκηση τής Επικρατείας» και προκηρύσσοντας σύγκληση Εθνικής Συνελεύσεως γιά τον Απρίλιο τού 1828. Έχοντας να αντιμετωπίσει την αταξία και τις δυσκολίες που καθιστούσαν την διακυβέρνηση δυσχερή, ο Καποδίστριας στην εισήγησή του, τόνισε ότι «…η σωτηρία τού Έθνους είναι ο υπέρτατος πάντων νόμος», δεδομένου ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα τής Τροιζίνας (1827) κανένα όργανο τού κράτους δεν είχε δικαίωμα να αναστείλει την ισχύ τού καταστατικού χάρτη. Η Βουλή με ψήφισμά της αποδέχθηκε την εισήγηση και ίδρυσε ένα καινούριο προσωρινό πολίτευμα, στο οποίο όλες τις εξουσίες αναλάμβανε ο Κυβερνήτης, με την βοήθεια τού Πανελλήνιου, συμβουλευτικού οργάνου, με μέλη διορισμένα από τον ίδιο. (Αριθμός ΝΗ΄ τού κώδικος των Νόμων. Ελληνική Πολιτεία. Η Βουλή των Ελλήνων). Το ψήφισμα ΝΗ΄ τής Βουλής συμπληρώθηκε με το ψήφισμα Α΄ τού Κυβερνήτη τής 20ής Ιανουαρίου, όπου κυρίως επαναλαμβάνονταν οι διατάξεις που αφορούσαν το Πανελλήνιον και όριζαν τον αριθμό των μελών του σε 27.

1854.—Τα επαναστατικά τμήματα τής Ηπείρου πολιορκούν το Κομπότι τής Άρτας και πυρπολούν το κτήριο στο οποίο βρισκόταν οχυρωμένος ο διοικητής του, Ισμαήλ Φράσαρης. Οι τουρκαλβανοί τού Κομποτίου αναγκάστηκαν να συμπτυχθούν προς την Άρτα. Λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 16 Ιανουαρίου, οι τούρκοι επιτέθηκαν στους επαναστάτες στην περιοχή τής Μονής, όπου όμως συνάντησαν σθεναρή αντίσταση και αναγκάστηκαν επίσης να συμπτυχθούν στο χωριό Καταβόθρα (Αστροχώρι). Οι τούρκοι μέτρησαν ογδόντα τρείς νεκρούς, πάνω από εκατό τραυματίες και δέκα αιχμαλώτους στα χέρια των Ελλήνων. Στην συνέχεια, των εξεγέρσεων ηγήθηκαν Έλληνες αξιωματικοί που διατηρούσαν παραδοσιακά στενές σχέσεις με την περιοχή, όπως ο υπολοχαγός Σπυρίδων Καραϊσκάκης, ο υποστράτηγος Θεόδωρος Γρίβας και εθελοντές από την Ελλάδα και τα Επτάνησα. Παρά τις αρχικές νίκες τους, οι επαναστάτες θα νικηθούν τελικά στην Σκουληκαριά τον Μάϊο τού 1854, με τα γνωστά επακόλουθα τής πυρπολήσεως χωριών και τής σφαγής και εκδιώξεως πολλών κατοίκων.

1862.—Καταγράφηκε σεισμική δόνηση στην περιοχή Χανίων Κρήτης.

1866.—Η ηφαιστειακή δράση στην περιοχή τής νήσου Θήρας συνεχίζεται αμείωτη, δίνοντας μάλιστα έναν μεγάλο σεισμό μεγέθους 6,2 Ρίχτερ. Το καταστροφικό γεγονός συνέβη την νύκτα προς 19, και είχε ως αποτέλεσμα να υποστούν σοβαρές βλάβες 52 κτήρια, από τα οποία τα δύο ήταν ιεροί ναοί, στην νήσο Νέα Καμμένη.

1871.—Νέος, μη βλαπτικός σεισμός αλλά μεγάλου μεγέθους, δόνησε και πάλι την νήσο Κρήτη.

1877.—Ἐπεισόδια ἀπειλούνται νὰ ξεσπάσουν στὴν Ἀθῆνα, ὅταν σλαβόφωνοι ἔσπευσαν νὰ ὑποδεχθοῦν τὸν πρέσβη τῆς Ῥωσίας στὴν Κωνσταντινούπολη, στρατηγὸ καὶ πολιτικό, Νικολάι Παύλοβιτς Ἰγνατίεφ (Граф Николай Павлович Игнатиев). Τὴν ἑπομένη τῆς ἐπισκέψεως, ὁ Μακεδονικός Σύλλογος Ἀθηνῶν ἀπάντησε μὲ διαδήλωση. Μὲ τὴν ἀλλαγή τῆς ῥωσικῆς πολιτικῆς ἔναντι τῆς τουρκίας καὶ τὸν νέο ῥωσοτουρκικό πόλεμο νὰ βρίσκεται πρὸ τῶν πυλῶν, ἡ ἐπίσκεψη στὴν Ἑλλάδα εἶχε σκοπὸ νὰ κατευνάσῃ τὸν ἀντίκτυπο τῆς συνδιασκέψεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως τῷ 1876. Βάσει αὐτῆς καὶ μὲ τὴν ὑποστήριξη τοῦ Ῥωσικοῦ πανσλαβισμοῦ, παραχωρήθηκαν στὴν βουργαρία περιοχές  τοῦ Θρακομακεδονικοῦ χώρου. Μάλιστα ὅταν εἶχε ἐκδηλωθεῖ ἡ Κρητικὴ Ἐπανάσταση τοῦ 1866, ἡ Ῥωσία δημιούργησε ἐθελοντικὸ σῶμα ἄτακτων βούργαρων, διαθέτοντάς το στὸν Σουλτάνο ὡς ἐπικουρία γιὰ τὴν καταστολὴ τῆς ἐπαναστάσεως. Ἐκμεταλλευόμενος ὁ Ἰγνατίεφ αὐτήν τὴν προσφορά, ἔπεισε τὸν Σουλτάνο νὰ ἐκχωρήσῃ ἑλληνικὰ ἐδάφη στοὺς βούργαρους γιὰ τὴν δημιουργία τῆς Ἐξαρχίας, ἡ ὁποία οὐσιαστικὰ ἀποτέλεσε καὶ τὴν βάση δημιουργίας τῆς βουργαρικῆς ἐθνικῆς συνειδήσεως. Ἕναν χρόνο μετά, τῷ 1878, ὁ Ἰγνατίεφ ὑπέγραψε ὡς πληρεξούσιος τῆς Ῥωσίας τὴν Συνθήκη τοῦ Ἁγίου Στεφάνου.

1878.—Οι Έλληνες επαναστάτες πολιορκούν στην μονή τής Άνω Ξενιάς (όρος Όθρυς), τους οχυρωμένους τούρκους και τους αναγκάζουν να την εγκαταλείψουν. Ενώ στο Πήλιο ο εξοπλισμός των κατοίκων προχωρούσε ταχύτατα και οι πρώτες συμπλοκές με τουρκικά αποσπάσματα απέβαιναν υπέρ των επαναστατών, ανάλογες προετοιμασίες γίνονταν και νοτιώτερα, στην περιοχή Αλμυρού. Η απόφαση γιά τον Αλμυρό είχε παρθεί την παραμονή τού νέου έτους 1878, σε σύσκεψη που έγινε στο σπίτι τού Κουμουνδούρου, παρουσία τού Τρικούπη και μελών τής κεντρικής επιτροπής. Στο ανατολικό τμήμα τής Θεσσαλίας, οι επαναστάτες απέκτησαν τον έλεγχο στην ορεινή περιοχή τού Αλμυρού, τού Πηλίου και τής Όσσας. Στην δυτική Θεσσαλία, το αρχηγείο των επαναστατών εγκαταστάθηκε στο Λουτρό Σμοκόβου, όπου συντόνιζε τον αγώνα σε όλη την ορεινή ανατολική Πίνδο και στα χωριά τού Κάμπου.

1880.—Η εφημερίδα «Στοά» αναφέρει σε φύλλο της γιά τον βαρύ χειμώνα που επικρατεί στην Ρόδο: «[…] Καθά γράφουσιν εκ Ρόδου, φοβερός ενέσκηψε και εκεί ο χειμών, καταπεσούσης αφθόνου χιόνος το πρώτον ήδη, καθόσον η νήσος αύτη κειμένη εις πλάτος 36 μοιρών διακρίνεται επί τη θερμότητι τού κλίματος αυτής κατά τον χειμώνα. Ένεκα τού ενσκήψαντος χειμώνος, αι πορτοκαλλέαι και λεμονέαι εβλάβησαν μεγάλως. Τοιούτος βαρύς χειμών δεν ενέσκηψεν από τριακονταετίας, ούτε χιών κατέπεσε κατά το χρονικόν τούτο διάστημα».

1900.—Μετά από την στυγνή δολοφονία τού Έλληνα πρόκριτου, και γιατρού, Δημήτριου Κυβερνίδη το 1899, και την ανεξέλεγκτη δράση των βούργαρων τής περιοχής, οι τούρκοι αναγκάστηκαν να στείλουν στρατιωτικό απόσπασμα σε Βαλάντοβα και Γευγελή. Από το 1898 το βουργάρικο κομιτάτο είχε ξεκινήσει μαζικές δολοφονίες Ελλήνων προκρίτων και ιερέων στην Γευγελή. Οι Ρώσοι αξιωματικοί Σβίρκυ και Πετσώφ είχαν αναλάβει την εποπτεία τής περιοχής, προωθώντας το πανσλαβιστικό δόγμα. «Οι Έλληνες τής Γευγελής, ευρεθέντες ενώπιον παρομοίων διώξεων και κακουργημάτων, συνεκρότησαν κατά το 1902 την Φιλικήν Εταιρείαν και διά να αποφύγουν την καταδίωξιν των τουρκικών αρχών, εκάλυψαν αυτήν από τον ψευδή τίτλον τής Φιλοπτώχου Αδελφότητος. Δημιουργός τής Φιλικής αυτής Εταιρείας υπήρξεν ο Χρήστος Δέλλιου ή Ζαχαροπλάστης, ο οποίος και συνεκρότησε το πρώτον διοικητικόν Συμβούλιον μετά των Αθανασίου Αρβανίτη, Γεωργίου Τσουλάκη, Χαρίτωνος Χατζηζαφειρίου και Βασιλείου Σιωνίδου».

1909.—Κυριακή ημέρα σαν σήμερα, τέθηκε ο θεμέλιος λίθος τού Βενετόκλειου Γυμνασίου Ρόδου. 

1910.—Μετά από την παραίτηση τής κυβερνήσεως Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, νέος πρόεδρος τού υπουργικού συμβουλίου υπουργός Οικονομικών και προσωρινώς Εσωτερικών, ορκίστηκε ο Στέφανος Δραγούμης. Θα παραμείνει στην εξουσία έως τις 6/10/1910.

1913.—Στην Ήπειρο μεταξύ των εμπολέμων γίνεται αγώνας πυροβολικού.

1915.—(π. ημ.) Συμβατική ημερομηνία γεννήσεως τού συνθέτη και στιχουργού Βασίλη Τσιτσάνη. Απεβίωσε την ίδια ακριβώς ημέρα, το 1984.  Ηπειρώτικης καταγωγής και από τους δύο του γονείς, ο Βασίλης γεννήθηκε στα Τρίκαλα, όπου ο πατέρας του Κώστας Τσατσάνης ή Τσιτσάνης, είχε εγκατασταθεί οριστικά από το 1900. Από τα δεκατέσσερα παιδιά τής πολυμελούς οικογένειας τού Κώστα Τσιτσάνη, επέζησαν μόνο τέσσερα, τρία αγόρια, μεταξύ των οποίων ο Βασίλης, κι’ ένα κορίτσι. Τα πρώτα ακούσματα μουσικής ο μικρός Βασίλης τα είχε από τον πατέρα του, ο οποίος τον ελεύθερό του χρόνο έπαιζε μαντολίνο, όργανο όμως που απαγόρευε αυστηρά να παίζουν τα παιδιά του. Ο αιφνίδιος θάνατός του το 1926, έφερε στα χέρια τού εντεκάχρονου τότε Βασίλη το απαγορευμένο μαντολίνο, που τον μάγεψε. Από ‘κει και πέρα και γιά τα σχεδόν πενήντα επόμενα χρόνια, ο Τσιτσάνης διέγραψε μία δημιουργική πορεία.

1919.—Αρχίζει η Συνδιάσκεψη ειρήνης στο Παρίσι (διαδικασίες που ακολούθησαν την λήξη τού Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου), μεταξύ αντιπροσώπων τριάντα δύο συνολικά κρατών, υπό την προεδρία τού Γάλλου Κλεμανσώ. Η εν λόγω Συνδιάσκεψη ασχολήθηκε και με το Ανατολικό Ζήτημα, αποφασίζοντας ουσιαστικά την διάλυση τής οθωμανικής αυτοκρατορίας (βλ. 30/1ου). Τις εργασίες της ολοκλήρωσε στις 12 Μαΐου τής ίδιας χρονιάς. Η μη τήρηση δημοκρατικών διαδικασιών στην υπογραφή των Πρακτικών ήταν αναμενόμενη, δεδομένου ότι οι τριάντα δύο συμβαλλόμενοι έγιναν τέσσερεις, με τους υπόλοιπους απλώς να συνυπογράφουν ό,τι τους υποδείκνυαν οι Μεγάλοι (ενν. έμποροι των λαών).

.—Σύμφωνα με απόφαση τής Συνδιασκέψεως ειρήνης, η Σμύρνη, με την περιφέρεια τού Αϊδινίου, παραχωρήθηκε στην Ελλάδα.

.—Στην ίδια Συνδιάσκεψη  η θέση τής Ελλάδος ήταν δύσκολη, καθώς τόσο τα Δωδεκάνησα όσο και η Κύπρος, ανήκαν σε υποτιθέμενες «σύμμαχες» χώρες.

1920.—Στην Μ. Ασία μεταξύ Ελλήνων και τούρκων γίνονται μάχες περιπόλων.

.—Απεβίωσε ο πρώην πρόεδρος τής Α΄ Αναθεωρητικής Βουλής, Κωνσταντίνος Έσλιν. Ήταν Έλληνας πολιτικός, βαυαρικής καταγωγής από την πλευρά τού πατέρα του. Διετέλεσε Νομάρχης Φθιώτιδος και Φωκίδος και αργότερα πρόεδρος τής Βουλής των Ελλήνων. Λόγω τού ότι ανήκε στην φιλοβασιλική παράταξη, διώχθηκε από το καθεστώς Βενιζέλου και εξορίστηκε στην Κορσική μαζί με τους Παπαναστασίου, Γούναρη, Μεταξά και Δραγούμη. Μετά το τέλος τού Α΄ Π.Π. καταδικάστηκε από έκτακτο στρατοδικείο σε θάνατο, αλλά πριν γίνει νέα δίκη κατόπιν αιτήσεώς του γιά αναθεώρησή της, ασθένησε και πέθανε.

1921.—Ο αρχηγός τής Επιτελικής Υπηρεσίας Στρατού Υποστράτηγος Κωνσταντίνος Γουβέλης, πρότεινε εγγράφως στον υπουργό των Στρατιωτικών Δημήτριο Γούναρη την άμεση επιστράτευση τεσσάρων κλάσεων προκειμένου να ενισχυθεί η Στρατιά με 50.000 και πλέον άνδρες και άλλα πολεμικά μέσα, ώστε στις αρχές Μαρτίου να εκτελέσει ευρείες επιχειρήσεις γιά την συντριβή τού τουρκικού στρατού. Η πρόταση δεν έγινε δεκτή από τον υπουργό, δυστυχώς, με αποτέλεσμα ο εν λόγω Αρχηγός τής Ε.Υ.Σ. να υποβάλει την παραίτησή του. [Στοιχεία Κωνσταντίνος Χαλάστρας.]

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ. Ασία μάχεται με πυροβολικό και περιπόλους.

1923.—Καθιερώνεται στην Ελλάδα το νέο Γρηγοριανό Ημερολόγιο, που επισήμως θα ίσχυε από τις 16 Φεβρουαρίου. Με το Νέο Ημερολόγιο, η 16η Φεβρουαρίου θα γινόταν 1η Μαρτίου.

.—Αρχίζουν οι συνομιλίες γιά την συμφωνία ανταλλαγής πληθυσμών, μεταξύ Ελλάδος και τουρκίας. Η τελική υπογραφή με τα γνωστά αποτελέσματα, συνέβη στις 30 τού μήνα.

1924.—Το ελληνικό υπουργείο των Εξωτερικών πρότεινε την μετάθεση τού μητροπολίτη Ρόδου Απόστολου. Στις 18 Ιανουαρίου, το υπουργείο έδωσε τις παρακάτω εντολές του στο Γενικό Προξενείο Κωνσταντινουπόλεως: «Παρακαλούμεν ανακοινώσατε Οικουμενικώ Πατριάρχη ακόλουθα: Επειδή αδύνατος θεωρείται επάνοδος Μητροπολίτου Ρόδου εις επαρχίαν του, υφίσταται ανάγκη, ως και προηγουμένως υπεδείχθη, μετατεθεί ούτος εις ετέραν εν Κωνσταντινουπόλει επαρχίαν, αντ’ αυτού δε εκλεγεί Μητροπολίτης Εφέσου Χρυσόστομος…». Ο πατριάρχης Γρηγόριος ο Ζ΄ πίστευε ότι η δυσχέρεια τής επανόδου τού Απόστολου στην Ρόδο ήταν καθαρά προσωπικό του ζήτημα, αλλά δεν γνώριζε τις μηχανορραφίες τού Βενιζέλου.

1936.—Αναλαμβάνει Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ο Βενιαμίν (κατά κόσμον Ψωμάς ή Κυριακού). Υπήρξε Μητροπολίτης Ρόδου, Σηλυβρίας και Φιλιππουπόλεως. Το 1925 εξελέγη Μητροπολίτης Νίκαιας και το 1933 Μητροπολίτης Ηράκλειας.

1941.—Την ογδοηκοστή τρίτη (83) ημέρα τού πολέμου, ο Ιωάννης Μεταξάς εκδήλωσε υψηλό πυρετό. Στο τελευταίο του κείμενο που επιγράφεται, «Διακοίνωσις τού Έλληνος Πρωθυπουργού Ι. Μεταξά προς την Βρεττανικήν Κυβέρνησιν» έγραψε: «Είμεθα αποφασισμένοι να αντιμετωπίσωμεν καθ’ οιανδήποτε τρόπον και με οιασδήποτε θυσίας ενδεχομένην  γερμανικήν επίθεσιν, αλλ’ ουδόλως επιθυμούμεν να την προκαλέσωμεν, εκτός εάν η Μεγάλη Βρετανία θα ηδύνατο να μάς παράσχει εις Μακεδονίαν την απαιτουμένην βοήθειαν». Ολοκλήρωσε δε με την φράση: «Ημείς θα πράξωμεν μέχρι τέλους το καθήκον μας. Εις την Βρεττανικήν Κυβέρνησιν απόκειται να λάβει υπ’ όψει τας υποδείξεις μας, υποδείξεις φίλων αφοσιωμένων και πιστών…».

.—Στο μέτωπο οι Ελληνικές δυνάμεις επιτίθενται κατά των Ιταλών.

1943.—Το Αντιτορπιλικό «Βασίλισσα Όλγα» σε συνεργασία με βρετανικό σκάφος, βύθισε στην περιοχή τής Παντελλάρια (η αρχαία Κόσσυρος μεταξύ Σικελίας και ακτών Βορείου Αφρικής), το Ιταλικό εμπορικό πλοίο «Stromboli».

.—Το υποβρύχιο «Παπανικολής Ι», βύθισε το ιστιοφόρο «Αγία Παρασκευή» ανοιχτά τού Ηρακλείου τής Κρήτης.

1953.—Στις αναπληρωματικές εκλογές Θεσσαλονίκης, εξελέγη η πρώτη Ελληνίδα βουλευτής Ελένη Σκούρα, με το κόμμα τού Ελληνικού Συναγερμού.  Είχε καταγωγή τον Βόλο και γεννήθηκε το 1896. Η Ελένη Σκούρα είχε αναπτύξει πλούσια κοινωφελή και πατριωτική δράση ιδιαίτερα κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο και την γερμανική κατοχή, ως Πρόεδρος τής “Στέγης τής Φαλαγγίτισσας” και επίσης τής “Φανέλας τού Στρατιώτη“. Το καλοκαίρι τού 1942 συνελήφθη από τους Γερμανούς και φυλακίστηκε μαζί με τον σύζυγό της και τον αδελφό της, Απόστολο Παπαχρήστου. Απεβίωσε στις 4 Φεβρουαρίου τού 1991 σε ηλικία 95 ετών.

1956.—Στο στρατηγείο των αγγλικών δυνάμεων στην Λευκωσία, εκρήγνυται βόμβα, τοποθετημένη από άνδρες τής Ε.Ο.Κ.Α.

1957.—Ο ήρωας τής ΕΟΚΑ Δράκος Μάρκος, ετών 25 από την Λεύκα, ενώ προσπαθούσε ως επί κεφαλής τής ομάδας του να διασπάσει τον αγγλικό κλοιό και να οδηγήσει τους άνδρες του σε ασφαλέστερο μέρος, έπεσε μαχόμενος κατά την ανταλλαγή πυρών σε αγγλική ενέδρα (βλ. και 15/1). Ο τάφος του βρίσκεται στα φυλακισμένα μνήματα μέσα στον χώρο των αγγλικών φυλακών όπου είναι θαμμένοι ακόμα 12 ήρωες τής ΕΟΚΑ.

.—Ο Ευάγγελος Αβέρωφ και το Κυπριακό. Με το διαβιβαστικό  με αριθμό πρωτοκόλλου 2358/Α και ημερομηνία 18 Ιανουαρίου 1957, ο Αβέρωφ κοινοποίησε στις Ελληνικές πρεσβείες υπόμνημά του, σχετικό με την συνάντηση που είχε με τον τούρκο πρέσβη Ικσέλ γιά το Κυπριακό στις 6 και 7 Οκτωβρίου. Το μνημόνιο αυτό (σε αντίθεση με τούς ισχυρισμούς του ότι το υπέβαλε άμεσα), συνέταξε τέσσερεις μήνες μετά από την συνάντηση με τον τούρκο πρέσβη. Γιά την Κύπρο, χρησιμοποιήθηκε ο όρος «διανομή» αντί γιά «διχοτόμηση».

1958.—Ο ήρωας τής ΕΟΚΑ Κατελάρης Παντελής, ετών 24 από το χωριό Επισκοπειό, ενώ κατασκεύαζε βόμβες σκοτώθηκε από έκρηξη μέσα στο κρησφύγετό του, στον Άγιο Ιωάννη Μαλούντας. Ο θάνατός του παρέμεινε μυστικός μέχρι το τέλος τού αγώνα, γι’ αυτό και τάφηκε κρυφά από τους συναγωνιστές του. Μετά το τέλος τού αγώνα, τα οστά του μεταφέρθηκαν στην γενέτειρά του.

1962.—Στην ενθρόνιση τού νέου Αρχιεπίσκοπου Αθηνών, Ιάκωβου (Βαβανάτσου) παραβρέθηκε εκπρόσωπος τού Παλατιού όπως επέβαλλαν τα συνταγματικά καθήκοντα, αλλά απουσίαζε εκπρόσωπος τής κυβερνήσεως Καραμανλή, γιά να μην φέρει την ευθύνη των παρεκτροπών. Πριν από  την εκλογή τού Αρχιεπίσκοπου και μετά από αυτήν, υπήρξαν κατηγορίες σε βάρος του οι οποίες προκάλεσαν αναστάτωση στους πιστούς και ένταση στην κυβέρνηση αλλά και μεταξύ των ιεραρχών. Τελικά παραιτήθηκε 12 ημέρες μετά την εκλογή του, στις 25 Ιανουαρίου.

.—Ο Γ. Παπανδρέου καταγγέλλει τούς πάντες και τα πάντα από το βήμα τής Βουλής. Ανάξιος ο Στρατός, κατοχή η κυβέρνηση τής Ε.Ρ.Ε. κ.λπ.

1966.—Η κυβέρνηση αποφασίζει την εγκατάσταση πέντε τηλεοπτικών σταθμών στην χώρα.

1967.—Ο Εγκέλαδος σείει και πάλι την νήσο Λευκάδα. Τα 5,6 Ρίχτερ προκάλεσαν ζημιές.

1968.—Η Πολεμική Αεροπορία θρηνεί τον πιλότο μας Γεώργιο Κωστολάμπρο, ο οποίος έχασε την ζωή του κατά την εκτέλεση διατεταγμένης πτήσεως. Το αεροσκάφος του, τής 335 Μοίρας Κρούσεως κατέπεσε στην περιοχή τού Πεδίου Βολής Μαραθώνος.  http://www.pasoipa.org.gr/

1972.—Η σύγκρουση δυο ελληνικών αμαξοστοιχιών στο Δοξαρά, έχει ως συνέπεια τον θάνατο 17 ανθρώπων και τον τραυματισμό 39.

1975.—Με το Δ΄ Ψήφισμα τής Βουλής, καθορίζεται η μορφή τού κινήματος τής 21ης Απριλίου 1967 ως πραξικόπημα.

1978.Λήγουν οι συνομιλίες μεταξύ τής Ελληνικής κυβερνήσεως και τού Αυστριακού διπλωμάτη, Γενικού Γραμματέα τού Ο.Η.Ε., Κουρτ Γιόζεφ Βαλντχάιμ. Βασικό θέμα τής συναντήσεως ήταν το Κυπριακό.

1982.—Μία τρομακτικού μεγέθους σεισμική δόνηση συνέβη στα ανοικτά τής Λήμνου. Η ισχύς έφθασε στα 6,8 με 7,0 Ρίχτερ, παρά ταύτα οι ζημιές ήταν εξαιρετικά περιορισμένες λόγω τού σημείου τής θαλάσσιας περιοχής όπου βρισκόταν η κύρια εστία τού φαινομένου. Είχε διάρκεια 30 δευτ. και έγινε αισθητός μέχρι την Γιουγκοσλαβία.

1989.—Μέλη τής τρομοκρατικής οργανώσεως 17Ν, τραυματίζουν τον αντεισαγγελέα τού Αρείου Πάγου Παναγιώτη Ταρασουλέα έξω από το σπίτι του, στο Χαλάνδρι. Κατηγορούμενοι γιά την υπόθεση αυτή μετά από την σύλληψή τους, ήταν οι Σάββας Ξηρός, Δημήτρης Κουφοντίνας και Αλέκος Γιωτόπουλος.

1992.—Βουλευτές τού ΠαΣοΚ καταθέτουν αίτηση γιά απονομή χάριτος στον Δημήτρη Τσοβόλα, την οποία η κυβέρνηση απέρριψε. Ο Δημήτρης Τσοβόλας (μαζί με τον Γεώργιο Πέτσο), είχε παραπεμφθεί γιά απιστία περί την υπηρεσία στο σκάνδαλο Κοσκωτά, και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 2,5 ετών.

1996.—Ο Κωνσταντίνος Σημίτης εκλέγεται από την Κοινοβουλευτική Ομάδα τού ΠαΣοΚ  νέος πρωθυπουργός, μετά την παραίτηση τού Ανδρέα Παπανδρέου (15 Ιανουαρίου). Κυβέρνηση θα σχηματίσει στις 22 Ιανουαρίου, λίγες ημέρες πριν ξεσπάσει η κρίση των Ιμίων.

2010.—Συνεχίζουν τα ακραία καιρικά φαινόμενα στην Κρήτη, όπου εξ αιτίας υπερχειλίσεως χειμάρρου στο Ηράκλειο, θρηνήσαμε ένα θύμα.

2017.—Μετά από μήνες καθυστερήσεων λόγω ενστάσεων τού Ελεγκτικού Συνεδρίου, υπεγράφη η σύμβαση γιά την πώληση τής ΤΡΑΙΝΟΣΕ στην ιταλική Ferrovie dello Stato, έναντι 45 εκατ. ευρώ.

2018.—Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιεύονται στις εφημερίδες, τα ονόματα που πρότεινε ο διαμεσολαβητής τού Ο.Η.Ε. Μάθιου Νίμιτς γιά την ονομασία των Σκοπίων είναι πέντε. Όλα όμως περιέχουν την λέξη ‘’Μακεδονία’’. Μετά από την συνάντησή του (βλ.17/1) με τους διαπραγματευτές Ελλάδας και Σκοπίων, πρέσβεις Αδαμάντιο Βασιλάκη και Βάσκο Ναουμόφσκι, ο Μάθιου Νίμιτς υποστήριξε ότι δεν πιστεύει πως είναι ρεαλιστικό να μην υπάρχει ο όρος «Μακεδονία», με κάποια μορφή, στην ονομασία των Σκοπίων.

2019.—Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων, εξέδωσε ανακοίνωση γιά το συλλαλητήριο τής Κυριακής 20 Ιανουαρίου. Στην διοργάνωση τού συλλαλητηρίου συμμετέχουν και οι Παμμακεδονικές Ενώσεις όλης τής υφηλίου. Σκοπός τού συλλαλητηρίου είναι να καταστεί σαφές στην ελλαδική κυβέρνηση και τα δεκανίκια της, ότι η πρόθεση κυρώσεως τής προδοτικής ‘’Συμφωνίας των Πρεσπών’’ παντοίοις τρόποις, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πλειονοψηφία τού Ελληνικού λαού.

.—Ψήφισμα γιά να σωθεί η Μακεδονία και να μην εκχωρηθεί στα Σκόπια έδωσαν στην δημοσιότητα τέσσερεις Ιεράρχες. Ο Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος, ο Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρος, ο Κερκύρας και Παξών Νεκτάριος και ο Κυθήρων Σεραφείμ.

.—Σήμα κινδύνου γιά την οριστική μεταβίβαση σημαντικών μνημείων στο Υπερταμείο με την υπουργική απόφαση Τσακαλώτου, εκπέμπει ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων. Βάσει τής υπουργικής αποφάσεως, ήδη μεταβιβάστηκαν στο Υπερταμείο σημαντικά μνημεία τής χώρας, χωρίς να έχει προωθηθεί καμία θεσμική ρύθμιση γιά την εξαίρεσή τους.  Μέλη τού Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων μαζί με την προσφυγή τους, κατέθεσαν σαν σήμερα στο Συμβούλιο τής Επικρατείας και  αναλυτική κατάσταση 587 Κωδικών Αριθμών Εθνικού Κτηματολογίου, από 37 Νομούς τής χώρας, επί συνόλου 2.329 ακινήτων πολιτιστικού ενδιαφέροντος, τα οποία έχουν ταυτοποιηθεί από το υπουργείο Πολιτισμού. Στην κατάσταση αυτή υπάρχουν κωδικοί που αντιστοιχούν σε Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς τής Unescο, όπως η Ροτόντα και το Επταπύργιο στην Θεσσαλονίκη, ο αρχαιολογικός χώρος Φιλίππων στην Καβάλα και πολλά μνημεία τής Κέρκυρας. Παρά την δέσμευση τής κυβερνήσεως ότι θα εξαιρέσει τα 2.329 ακίνητα πολιτιστικού ενδιαφέροντος με νέα υπουργική απόφαση, η πρόεδρος τού ΣΕΑ, Σταματία Μαρκέτου είπε ότι: «Όχι μόνο δεν έχει βγει καμμία απόφαση, όχι μόνο δεν έχει γίνει καμμία θεσμική πράξη, αλλά αντιθέτως, το υπουργείο Οικονομικών δεν έχει καν αποστείλει στο Συμβούλιο τής Επικρατείας απόψεις» (βλ. & 18/09/2018).

.—Διαλύεται εις τα εξ ων συνετέθη η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Στην Θεσσαλονίκη βρέθηκε σαν σήμερα ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας (και πάλαι ποτέ μαχητής των δικαιωμάτων τής εργατιάς) Στέργιος Πιτσιόρλας, προκειμένου να συναντηθεί με εκπροσώπους των τευτλοπαραγωγών. Η συνάντηση έγινε στα υπό κατάληψη γραφεία διοικήσεως τής Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com 

Αφήστε μια απάντηση