ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

12 Aπριλίου

434.—Απεβίωσε ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μαξιμιανός. Διετέλεσε Πατριάρχης επί Θεοδοσίου Β΄ κατά τα έτη 431 – 434, μετά την εξορία τού αιρετικού Νεστόριου.

467.—Ο Ανθέμιος γίνεται Αυτοκράτορας τής Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Έχοντας αναλάβει  διάφορα αξιώματα, προωθήθηκε από τον Λέοντα Α΄ ως Αυτοκράτορας τού Δυτικού τμήματος, κατόπιν αιτήματος τού Γότθου διοικητή τής Ιταλίας, Φλάβιου Ρικημήρου (ο οποίος στην διάρκεια τής στρατιωτικής του εξουσίας, ανέβασε και καθαίρεσε πέντε Αυτοκράτορες!.). Ύστερα από μία αποτυχημένη εκστρατεία εναντίον των Βανδάλων στην Αφρική και τις ήττες από τους Βησιγότθους στην Γαλατία (όπου ο ρόλος τού Ρικημήρου ήταν ύποπτος), εκθρονίστηκε και δολοφονήθηκε.

565.—(ίσως 15 τού μήνα.) Ανέρχεται στον Πατριαρχικό Θρόνο ο Ιωάννης Γ΄ ο Σχολαστικός. Ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως την περίοδο 565-577.

582.Μετά τον θάνατο τού Ευτύχιου, αναλαμβάνει ως Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ο Άγιος τής Εκκλησίας μας, Ιωάννης ο Νηστευτής, ως Ιωάννης Δ΄.

775.—Απεβίωσε σε ηλικία 52 ετών, η κόρη τού Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ε΄, Ανθούσα. Παρ’ όλο που διέθετε και το κάλλος και την καταγωγή, επέλεξε να παραμείνει άγαμη και να αφοσιωθεί σε έργα ελέους και φιλανθρωπίας. Μετά τον θάνατο τού πατέρα της, η Οσία  Ανθούσα  διαμοίρασε τα υπάρχοντά της σε πτωχούς και ιδρύματα, και αποσύρθηκε ως μοναχή στην Ιερά Μονή Ομονοίας (ή Ευμενίας).

806.—Μετά τον θάνατο τού Ταράσιου, χειροτονείται νέος Οικουμενικός Πατριάρχης των Ορθοδόξων, ο Νικηφόρος.

814.—Οι βούργαροι τού Κρούμου, ρημάζοντας την Θράκη έφτασαν στην οχυρή Μεσημβρία. Εκεί τους περίμενε ο Λέων ο Ε΄.

901.—Απεβίωσε η τρίτη σύζυγος τού Λέοντα ΣΤ΄ τού Σοφού, Αυτοκράτειρα Ευδοκία, στην διάρκεια τού τοκετού. Είχαν προηγηθεί άλλοι δύο γάμοι, όπου επίσης οι σύζυγοί του απεβίωσαν, έως τον επεισοδιακό τέταρτό του γάμο, ο οποίος δεν έγινε δεκτός από τον Πατριάρχη Νικόλαο Μυστικό. Ο Λέοντας επέβαλε τον τέταρτο γάμο του, αντικαθιστώντας τον πατριάρχη Νικόλαο, με τον Ευθύμιο.

1019.—Απεβίωσε ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Σέργιος Β΄, ανεψιός τού Πατριάρχη Φώτιου. Κλήθηκε στον πατριαρχικό θρόνο από τον Βασίλειο Β΄ τον βουλγαροκτόνο και παρέμεινε επί είκοσι έτη. Στην διάρκεια τής Πατριαρχίας του, διέγραψε τον Πάπα Σέργιο Δ’ από τα Δίπτυχα τής Εκκλησίας, διότι γιά πρώτη φορά (ο Πάπας) συμπεριέλαβε στο σύμβολο τής Πίστεως το  φιλιόκβε «filioque».

1159.—Ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Α΄ Κομνηνός,  εισέρχεται «εν θριάμβω εις την Αντιόχειαν και καταλύει την υπάρχουσαν εκεί λατινικήν ηγεμονίαν». Ο Αυτοκράτορας πραγματοποίησε το αυτοκρατορικό σχέδιο τού πατέρα του, που ο απρόσμενος θάνατός του, ανέκοψε. Ο Μανουήλ συνέχισε την παράδοση τού πατέρα του, Ιωάννη Β΄ Κομνηνού και τού παππού του, με  αδιαμφισβήτητες ικανότητες στον στρατιωτικό, διπλωματικό και πολιτικό τομέα. Παρορμητικός και ασυγκράτητος, εκμεταλλευόταν κάθε ευκαιρία που παρουσιαζόταν. Κατάφερε μεγάλες επιτυχίες, τελικά όμως πάντα ένα μικρό σφάλμα, μια ασημαντότητα, τις ανέτρεπε. Η συμπάθεια που έτρεφε προς την Δύση, τον οδήγησε στο να διατηρεί πάντα το βλέμμα προς τις εκεί πρώην και νυν επαρχίες, με αποτέλεσμα να μην επικεντρώσει τις προσπάθειές του προς τον μέγα εξ Ανατολών κίνδυνο των τούρκων. Η τραγική κατάληξη τής μάχης τού Μυριοκέφαλου, σήμανε το τέλος κάθε σχεδίου γιά την ανακατάληψη τής Μ. Ασίας.

1204.—Οι Φράγκοι επιχειρούν την δεύτερη επίθεσή τους κατά τής Βασιλεύουσας. Οι Σταυροφόροι, δεχόμενοι τις προτάσεις των απεσταλμένων τού αυτοκράτορα Φίλιππου τού Σουηβού, γαμπρού τού Iσαάκιου Β΄(ως μεσολαβητή τού φυγάδα κουνιάδου του, Αλέξιου Άγγελου), ανέλαβαν δράση γιά την αποκατάσταση τού Iσαάκιου στον θρόνο τής Κωνσταντινουπόλεως. Στις 17-7-1203, εισβάλλοντας στην Κωνσταντινούπολη, αποκατέστησαν τον Iσαάκιο Β΄ στον θρόνο και εκείνος επικύρωσε με χρυσόβουλο όλες τις υποχρεώσεις που είχε αναλάβει απέναντι τους ο Αλέξιος Δ΄. Μετά από αυτό, το έργο τους είχε ολοκληρωθεί και κατά συνέπεια η εκστρατεία τους θα μπορούσε να συνεχίσει τον δρόμο της προς την Ανατολή. Ωστόσο, αποφασίστηκε να παραμείνουν και να διαχειμάσουν τα σταυροφορικά στρατεύματα στην βασιλεύουσα, γιά να «στηρίξουν (δήθεν) τον θρόνο». Η παραμονή όμως των Σταυροφόρων στην Κωνσταντινούπολη είχε δημιουργήσει μία ιδιότυπη ψυχολογική κατάσταση και στις δύο πλευρές. Οι Ρωμιοί εύχονταν την απαλλαγή από την δυτική στρατιωτική παρουσία, ενώ οι Σταυροφόροι είχαν αρχίσει να οραματίζονται άλλες εξελίξεις. Ο πόλεμος θα έδινε την οριστική λύση στο πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί. Στις 12 Απριλίου επιχείρησαν την δεύτερη επίθεσή τους και στις 13 Απριλίου κατόρθωσαν να κάμψουν την αντίσταση των Ρωμιών και να κυριεύσουν την Κωνσταντινούπολη. Οι σφαγές και η λεηλασία των δημόσιων κτηρίων και των ιδιωτικών κατοικιών ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο.

.—Η εκλογή τού Θεόδωρου Λάσκαρι ως νέου Αυτοκράτορα «ἐν μέσῳ τῶν φλογῶν τῆς πυρπολουμένης Πόλεως, τῆς ἀτάκτου φυγῆς τῶν πολιτῶν, τῆς συγχύσεως, τοῦ τρόμου καὶ τῆς πλήρους ἀναρχίας». Κατά την παραμονή τής αλώσεως, όταν ο τελευταίος Αυτοκράτορας Αλέξιος Ε΄ Δούκας ο Μούρτζουφλος τράπηκε σε φυγή μετά από την μάταιη αντίσταση κατά των Φράγκων εγκαταλείποντας και θρόνο και λαό και στρατό στην τύχη τους, μαζεύτηκαν στον ναό τής Τού Θεού Σοφίας, πολλοί από τούς άρχοντες μαζί με λαό, γιά να αποφασίσουν την εκλογή νέου βασιλέα. Τότε, δύο νηφάλιοι και ικανοί πολεμιστές, καλούμενοι Θεόδωροι, ο Θεόδωρος Δούκας και ο Θεόδωρος Λάσκαρις, παρουσιάστηκαν την ύστατη εκείνη στιγμή ως απαιτητές τού θρόνου. Οι συγκεντρωμένοι στον ναό αναγνώρισαν και τούς δύο εξ ίσου ικανούς, γι’  αυτό αποφάσισαν η εκλογή να γίνει με κλήρο. Έλαχε ο πρώτος στον Θεόδωρο Λάσκαρι, γαμβρό τού φυγάδα Αυτοκράτορα Αλέξιου Γ΄.

1453.—Ο τουρκικός στόλος αγκυροβολεί εις το Διπλοκιόνιον, οπόθεν βάλλει διά των πυροβόλων του κατά των τειχών τής Κωνσταντινουπόλεως. Τα μεγέθη τής σουλτανικής αρμάδας που παραδίδονται από τους βυζαντινούς ιστορικούς είναι υπερβολικά διογκωμένα. Αλλά από τις μαρτυρίες των Ιταλών ναυτικών που παρευρίσκονται στην Κωνσταντινούπολη, φαίνεται ότι περιελάμβανε έξι τριήρεις και δέκα διήρεις, περίπου δεκαπέντε γαλέρες με κουπιά, περίπου εβδομήντα φούστες και είκοσι παραντάρια, μαζί με έναν αριθμό από καΐκια και κότερα, που χρησιμοποιούνταν κυρίως γιά την μεταφορά μηνυμάτων. Επικεφαλής του, τέθηκε ο κυβερνήτης τής Καλλιπόλεως, ο βουργαρικής καταγωγής εξωμότης, Σουλεϊμάν Μπαλτόγλου. Η θέα τού τεράστιου τουρκικού στόλου που περιπολούσε την Προποντίδα και των τεράστιων κανονιών, με προεξάρχον το τέρας τού Ουρβανού, έδειξε στους πολίτες τί μπορούσαν να περιμένουν.

1773.—Συνεχίζουν οι μετασεισμοί στο ρήγμα Αλμυρού – Ν. Αγχιάλου, όταν ένα παράξενο φυσικό φαινόμενο κάνει την εμφάνισή του στον ουρανό. «…. περί ώραν 10ην εκοκκίνισεν ο ήλιος απαραλλάκτως ως αίμα γενόμενος». Από τις πρώτες ημέρες τού Μαρτίου μέχρι το τέλος των σεισμών, τον Μάιο, εκτός τού προηγούμενου φαινομένου, οι κάτοικοι έζησαν πολλές συνεχόμενες βροχές και δυνατούς ανέμους.

1820.—«Ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης, ἀρνηθέντος τοῦ Ἰωάννου Καποδιστρίου, ἀνέλαβε τὴν Γενικὴν Ἀρχηγίαν τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας».Το σχετικόν πρακτικόν αναφέρει τα εξής: «Κατά την άπαξ εγκριθείσαν γνώμην συνελθόντα τα μέλη τής Ελληνικής Εταιρείας και συσκεφθέντα μετ’ ακριβούς ερεύνης και εξετάσεων, εγνώρισαν Επίτροπον Γενικόν τής Ελληνικής Εταιρείας, τον εκλαμπρότατον πρίγκιπα κύριον Αλέξανδρον Υψηλάντην, ίνα εφορεύη και επιστατή εν πάσι όσα κρίνονται άξια, ωφέλιμα και πρέποντα». Το πρακτικό αυτό συντάχθηκε στην Πετρούπολη και φέρει τις υπογραφές των Αλέξανδρου Υψηλάντη, Ιωάννη Μάνου και Εμμανουήλ Ξάνθου, ως «εκπροσώπων τής κινητικής Αρχής».

1822.—Συνεχίζονται με αμείωτη ένταση οι σφαγές των χριστιανών τής Χίου. «Ἄφιξις τουρκικοῦ στόλου μετὰ στρατευμάτων εἰς Χῖον. Σφαγαὶ ὑπὸ τὴν ἐπιστασίαν τοῦ Ναυάρχου Καρᾶ Ἀλῆ πασᾶ καὶ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Χίου Μεχεμμὲτ Ἐμὶν Βαχὶτ πασᾶ».

1823.—Σε έκθεσή της, η δωδεκαμελής επιτροπή που είχε ορίσει η Β΄ Εθνοσυνέλευση γιά να συντάξει έναν πρόχειρο προϋπολογισμό τού επαναστατημένου Έθνους, γνωστοποίησε την τραγική οικονομική κατάσταση η οποία θα μάς οδηγήσει σε δανεισμό. «Τα έξοδα τού πρώτου εξαμήνου τού 1823, θα ανέρχονταν σε 38 εκατομμύρια γρόσια και τα έσοδα σε μόλις 12 εκατομμύρια γρόσια. Η φορολογία, οι τελωνειακοί δασμοί, οι λείες, τα λάφυρα, τα λύτρα, ο εσωτερικός δανεισμός, οι εισφορές ντόπιων και φιλελλήνων, δεν ήταν ικανές να ισοσκελίσουν τον προϋπολογισμό. Η έκθεση τής Επιτροπής κατέληγε με την προτροπή να γίνεται καλύτερη διαχείριση τού δημόσιου χρήματος από τους τοπικούς άρχοντες και την ανάγκη να αναζητηθούν νέοι πόροι. Η ανάγκη εξωτερικού δανεισμού ήταν πλέον μονόδρομος».

1824.—«Ἔφθασεν εἰς Ζάκυνθον ἡ Α΄ δόσις τοῦ δανείου ἐκ λιρῶν Ἀγγλικῶν 40.000».

.—«Ἀναχώρησις Ἁρμοστοῦ Μανώλη Τομπάζη ἐκ τοῦ Λουτροῦ τῆς Κρήτης καὶ ἄφιξις αὐτοῦ εἰς Μύλους τοῦ Ναυπλίου τὴν 16 ἰδίου». Ὁ Ἁρμοστὴς […] ἀφοῦ ἀπευθύνει τὴν τελευταία του προκήρυξη πρὸς τοὺς Κρητικούς, συνιστῶντας τους νὰ ἐξακολουθήσουν τὸν ἀγώνα, ἀποπλέει σὰν σήμερα μὲ τὰ ἑλληνικὰ πολεμικὰ ποὺ μὲ τόση λαχτάρα τὰ περίμεναν οἱ Κρητικοί, γιὰ νὰ τούς βοηθήσουν. Παρατηρῶντας, ὅπως καὶ ὁ Ἀφεντούλιεφ, τὸ ἐνδογενὲς σπέρμα τοῦ ἔντονου τοπικισμοῦ καὶ τῶν διχονοιῶν τῆς Κρήτης […] ἀλλεπάλληλα ἦταν τὰ σήματά του πρὸς τὴν κεντρικὴ κυβέρνηση στὴν Ἑλλάδα […] μὲ τὴν ἐπωδό: «Ἀνάγκη εἶναι νὰ προληφθῇ τὸ κακὸν εἰς τὴν Κρήτην, διότι εἶναι μέγα τὸ δυστύχημα, ἄν ἀπωλεσθῇ».

1825.—«Ἄφιξις ἐπιτροπῆς ἐκ τῶν βουλευτῶν Παπαδιαμαντόπουλου, Καναβοῦ καὶ Θέμελη εἰς Μεσολόγγιον».

1826.—«Ὁ Ἐπίσκοπος Ἰωσὴφ Ῥωγῶν ἔθεσεν πῦρ εἰς τὴν ἐντὸς τοῦ ἀνεμομύλου (ἔξω τοῦ Μεσολογγίου) ὑπάρχουσαν πυρίτιδα ἐξ οὗ ἐκάησαν ἅπαντες οἱ αὐτοῦ κλεισθέντες Ἕλληνες». [Ημερολόγιον Αγώνος, Βλασσόπουλου Χρήστου.Από άλλη πηγή: «[…] Ὁ ἀρχιερεύς (Ἰωσήφ) […] φθάσας ἐπὶ τοῦ τείχους καθ’ ἤν ὥραν εἰσήρχοντο οἱ ἐχθροί, ἔρριψε δαυλὸν εἴς τινα παρακείμενον φυσεκοφόρον πίθον, ἐρρίφθη εἰς αὐτὸν καιόμενον, ἠμιεκάη, καὶ ἠμίκαυστος ἀπεκεφαλίσθη.»[Σπυρίδων Τρικούπης, «Ιστορία τής Ελληνικής Επαναστάσεως».]

.—«Ἡ ἐν Ἐπιδαύρῳ Γ΄ Ἐθνικὴ συνέλευσις ἐστέρησε τὸν Δημήτριον Ὑψηλάντη παντὸς δικαιώματος καὶ τὸν ἀπέκλεισε πάσης στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας».

1827.—Η Εθνική Συνέλευσις τής Τροιζήνος εξέλεξε τριμελή Αντικυβερνητικήν Επιτροπήν εκ των Γεωργίου Μαυρομιχάλη, Γιαννούλη Νάκου καί Ιωάννου Μακρή Μιλαΐτη, διά να ασκεί την εξουσίαν μέχρις ελεύσεως τού Ι. Καποδιστρίου.

1828.—Η έλλειψις πολεμοφοδίων και ζωοτροφών αναγκάζει τους αγωνιστές τής Κρήτης να στείλουν επιστολή στον Κυβερνήτη τής Ελλάδος Καποδίστρια. Η εν λόγω επιστολή, υπογράφεται από τους : Πρωτοπαπάς Σφακίων Γεώργιος, Σ. Δεληγιαννάκης, Α. Μανουσογιαννάκης, Π. Βαρδουλάκης, Α. Μωράκης, Σ. Σηφοδασκαλάκης, παπά Γεώργιος, Σ. Κουκουτσάκης, Ν. Γιαπιτζάκης, Π. Βολουδάκης, Σ. Παπαδάκης, Π. Μανουσέλης, Α. Δημάκης, Α. Βουζάκης, Μ. Δασκαλάκης, Ι. Χάλης, Α. Πιτσικούλης, Γ. Πίπος, Γ. Πολάκης, Γ. Παυλάκης, Ι. Ξυνίδης, Π. Πρινόλης, Β.Π.Θεοδωράκης και Σ. Καβρουδάκης. Είχε προηγηθεί και άλλη, από τους Αναγνώστη Παναγιώτου (Παναγιωτάκης) και Ν. Μαλαντρή (Μαλανδράκης).

1830.—Η Υψηλή Πύλη αναγνωρίζει την πολιτική ανεξαρτησία τής χώρας μας.

1862.—Η Ρόδος των μεγάλων σεισμών, δέχεται την επίσκεψη ενός ακόμη, μεγέθους 6,4 Ρίχτερ. Καταγράφηκαν αρκετές καταστροφές, κυρίως στο δυτικό τμήμα, ενώ κατέρρευσαν παλαιά τείχη στο νησί.

1871.—Γενέθλιος ημέρα τού στρατιωτικού και πολιτικού ανδρός, Ιωάννη Μεταξά. Κεφαλληνιακής καταγωγής, υπήρξε ένας διορατικός στρατιωτικός και πολιτικός ηγέτης, διακεκριμένος επιτελικός αξιωματικός, με ικανότητα αιφνιδιασμού τού εχθρού και γνώστης διπλωματικών χειρισμών. Ως άνθρωπος  είχε την φήμη προσώπου με ιδιαίτερο ήθος, πάθος γιά την πατρίδα του και σεβασμό στην ιστορία της. Τον διέκρινε  συναισθηματικός πλούτος, οξυδέρκεια, διορατικότητα και ευθύτητα κρίσεως, αναλυτική φιλοσοφική σκέψη, αγάπη γιά διάλογο και άμεση πρακτική αντίδραση, αφού είχε εξαντλήσει τα θέματα με τους ειδήμονες. Προ πάντων υπήρξε άνθρωπος τού πνεύματος, λάτρης τής φύσεως, τής μουσικής και των εικαστικών τεχνών, αφοσιωμένος σύζυγος και τρυφερός οικογενειάρχης και πατέρας.

1897.—Ο Ελληνικός Στρατός συμπτύσσεται νοτίως τής Λάρισας και εγκαθίσταται αμυντικά στην γραμμή Φάρσαλα-Βελεστίνο. Ο Τύρναβος καταλαμβάνεται από τους τούρκους.

.—Η ανώτερη διοίκηση όλου τού Ιππικού που δρούσε στην Θεσσαλία, ανατέθηκε στον Ανχη Ιππικού, Κων/νο Γαρδικιώτη Γρίβα, γυιό τού Αλέξιου Γρίβα τής γνωστής οικογένειας. Το Ιππικό χρησιμοποιήθηκε σ’ αυτόν τον πόλεμο γιά την προκάλυψη και συγκέντρωση τού Στρατού, ως πυρήνας ανασυντάξεως ανατραπέντων τμημάτων, στην εγκατάσταση προφυλακών, στην έρευνα και σε καθαρά αποστολές μάχης.

1903.—Σημειώνεται συμπλοκή τουρκικού αποσπάσματος και βούργαρων συμμοριτών, με διακόσιους νεκρούς και τραυματίες.

.—Ο Κρήτας Μακεδονομάχος Γεώργιος Πέρος, ο οποίος μόλις χθες αφίχθη στην Θεσσαλονίκη με το ατμόπλοιο «Κεφαλληνία», προσποιούμενος τον ζωέμπορο στις τουρκικές αρχές αναχωρεί γιά το Μοναστήρι. Οι άλλοι 3 Κρητικοί, Γεώργιος Δικώνυμος, Ευθύμιος Καούδης και Λαμπρινός Βρανάς, με τους οποίους βρέθηκε την προηγούμενη ημέρα (βλ. 11/4ου), κατόπιν υποψιών των τούρκων αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην Αθήνα.

1904.—Ο ηρωικός Μακεδόνας Οπλαρχηγός Βαγγέλης Γεωργίου, από το Στρέμπενο (Ασπρόγεια) τής Φλώρινας, επιστρέφοντας από το Μοναστήρι, πέφτει σε ενέδρα βούργαρων κομιτατζήδων και σκοτώνεται ανάμεσα στην Λουμπένα (Πεδινό) και Αετόζι (Αετός) τής περιοχής τού Αμύνταιου.

.—Υπό τις πιέσεις τής Ρωσίας, Σερβία και βουργαρία υπογράφουν Συνθήκη στο Βελιγράδι. Ο σκοπός τής Ρωσίας ήταν να επιτύχει την συνεννόηση των σλαβικών χωρών, ενώ στις υποχρεώσεις τους οι δύο χώρες καθόρισαν τις διεκδικήσεις τους σε εδάφη τής Βορείου Ηπείρου.

1905.—Συλλαλητήριο των βούργαρων στην πρωτεύουσα Σόφια εναντίον τής Ελλάδος. Εκτεταμένες καταστροφές σε καταστήματα και οικίες ομογενών μας.

1906.—Οι αιμοδιψείς βούργαροι στο Ροδολίβος των Σερρών, κατασφάζουν τον άτυχο Έλληνα Πασχάλη Κ.

.—Σε μικρή απόσταση από την Φλώρινα, βούργαροι κατακρεουργούν με τσεκούρια τον άτυχο Έλληνα εργάτη Χρήστο Θωμά. Ο δυστυχής εργαζόταν στο χωράφι του την ώρα τής απαγωγής του, ενώ κατέλειπε την σύζυγο και τέσσερα τέκνα.

.—Δεκαπενταμελής συμμορία ρουμανιζόντων Γκέκηδων, ενεργεί την νύκτα δολοφονική επίθεση σε ποιμένες των ορέων τής Νάουσας. Κατάκλεψαν υπάρχοντα και ζώα, φονεύοντας παράλληλα τέσσερεις άτυχους Έλληνες.

1909.—Σφαγές Ελλήνων από τούρκους στα Άδανα.

1912.—Ιταλοτουρκικός Πόλεμος. Η Ιταλία εφαρμόζοντας ανοιχτά μία επεκτατική  πολιτική, η οποία μεταξύ άλλων, απέβλεπε σε κατάληψη των υπό οθωμανική κατοχή περιοχών τής Τριπολίτιδας και τής Κυρηναϊκής, επιχείρησε να μεταφέρει τον πόλεµο στο Αιγαίο αποκλείοντας τα Δαρδανέλια και καταλαμβάνοντας την Χίο και την Μυτιλήνη. Τα σχέδια τής Ιταλίας, δεν ήταν καθόλου αθώα στον βαθμό που μάς αφορούσαν ως χώρα. Απέβλεπαν στην δήθεν «προσωρινή» κατοχή των νησιών αυτών, έτσι ώστε να αποκτήσει εκεί μία στρατηγικής σημασίας θέση, από την οποία θα έστρεφε την προσοχή της στα στενά τού Ελλήσποντου, απειλώντας τον κόλπο τής Σμύρνης και τις μικρασιατικές ακτές. Ωστόσο, έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, η Ιταλία απέφυγε την προσάρτηση των νησιών αυτών τα οποία αποτελούσαν εδάφη ελληνικής επικράτειας, και στράφηκε νοτιότερα, αρχίζοντας το 1912 να καταλαμβάνει γιά αντιπερισπασμό ένα – ένα τα Δωδεκάνησα, που παρέμεναν ακόμη υπό την οθωμανική κυριαρχία.

1914.—Ο Ελληνικός Στρατός κατόπιν εντολής τής κυβερνήσεως, εκκενώνει το Τεπελένι. Έτσι κανένας Έλληνας στρατιώτης δεν απέμεινε στην Βόρειο Ήπειρο.

.—Οι αλβανοί επιτίθεται στο χωριό Παλιάσα τής Χιμάρας. Αποκρούονται από τους μαχητές τής Αυτόνομης Ηπείρου, και υποχωρούν άτακτα προς τον αυχένα τής Λογαράς. Εκεί πέφτουν σε ενέδρα αποσπάσματος Κρητών εθελοντών, το οποίο τους αποδεκάτισε. Όσοι επέζησαν, συνελήφθησαν αιχμάλωτοι.

1915.—Διάβημα των πρεσβευτών τής «Τριπλής Συνεννοήσεως» προς την Αθήνα, με σκοπό την σύσφιγξη των σχέσεων μεταξύ Ελλάδος και Αντάντ. Σε αυτό περιεχόταν η διαβεβαίωση τής Αντάντ ότι, στην περίπτωση Ελληνικής συμπράξεως εναντίον τής τουρκίας, θα εξασφαλίσουν στην Ελλάδα εδαφικές παραχωρήσεις στην Μικρά Ασία. Τον Μάϊο, η χώρα μας μέσω τού Γούναρη, απάντησε θετικά στο να βγει η Ελλάδα από την ουδετερότητα, αλλά υπό όρους.

1920.—Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών ο διευθυντής τής εφημερίδας “Ακρόπολις”, Βλάσης Γαβριηλίδης. Ο Κωνσταντινουπολίτης Βλάσης Γαβριηλίδης, αποφοίτησε από την Μεγάλη τού Γένους Σχολή και σπούδασε πολιτικές επιστήμες και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο τής Λειψίας, με υποτροφία τού Γεώργιου Σίνα. Με αφορμή δημοσίευση άρθρου του σχετικά με την καταπίεση τής ελληνικής κοινότητας στην Κωνσταντινούπολη στην εφημερίδα «Μεταρρύθμισις» – την οποία εξέδωσε μετά την «Ομόνοια» – διώχτηκε από τον Σουλτάνο Αβδούλ Χαμίτ Β΄ και καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο. Κατέφυγε κρυφά στην Αθήνα, όπου από το 1877 πέρασε το υπόλοιπο τής ζωής του.

.—Ο Ελληνικός Στρατός τής Μ. Ασίας μάχεται με περιπόλους.

1921.—Προληπτική λογοκρισία επιβάλλεται στον ελληνικό Τύπο γιά τις στρατιωτικού περιεχομένου ειδήσεις.

.—Σε ολόκληρο το μέτωπο τής Μ. Ασίας επικρατεί ηρεμία.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ. Ασία μάχεται με πυροβολικό και περιπόλους.

.—Η εφημερίδα Times κάνει μία σοβαρότατη αποκάλυψη όσον αφορά το Μακεδονικό και την Θράκη, έναντι των βουργάρικων βλέψεων. Σύμφωνα με τα γραφόμενά της, ο Γενικός Γραμματέας τού Υπουργείου Εξωτερικών τής βουργαρίας αποκάλυψε στην δίκη μεταξύ τής Ιεράς Συνόδου και τής Ιταλο-βουλγαρικής Εταιρείας εκμεταλλεύσεως των δασών Ροδόπης, ότι, ο προϊστάμενός του Σταμπολίσκυ, «ενώ προπαρεσκεύαζεν διπλωματικώς την ένωσιν Βουλγαρίας- Γιουγκοσλαυΐας διαπραγματεύεται με την Ιταλίαν, από τής Διασκέψεως τής Γενούης (1922) με βάσιν την χορήγησιν οικονομικών ανταλλαγμάτων εις την Ιταλίαν εν βουλγαρία έναντι τής υποστηρίξεώς της εις τα ζητήματα των επανορθώσεων και τής εξόδου εις το Αιγαίον».

1937.—Κατόπιν εισηγήσεως τού Οικουμενικού Πατριάρχη Βενιαμίν τού Α’, ευλογείται το Αυτοκέφαλο τής Εκκλησίας στην αλβανία. Μετά τα όσα προβλήματα με το κράτος των αλβανών, το Οικουμενικό Πατριαρχείο χορηγεί κανονικά το Αυτοκέφαλο στην Ορθόδοξη Εκκλησία τής αλβανίας με την έκδοση τού σχετικού Τόμου. Η πρώτη απόφαση τού Οικ. Πατριαρχείου είχε εκδοθεί στις 23/2/1926, δεχόμενο πιέσεις από την επιθετική θρησκευτική διείσδυση των κακόδοξων παπικών στο νεόδμητο κράτος τής αλβανίας. Στην συνέχεια, κατόπιν πιέσεων των αλβανών, η Μεγάλη Εκκλησία εξαναγκάστηκε σε αλλαγές. Κατά την τάξη είναι αμέσως μετά την Αυτοκέφαλη Εκκλησία τής Πολωνίας.

1939.—Η αλβανική Εθνοσυνέλευση προσφέρει στον ιταλικό βασιλικό οίκο το αλβανικό στέμμα, υπό την μορφή τής προσωρινής ενώσεως.

1941.—Από την αυγή οι Γερμανοί άρχισαν να ετοιμάζονται γιά την τελική επίθεση, την οποία εξαπέλυσαν περί την 08:30 με κύρια προσπάθεια στα ανατολικά τής οδού Βεύης-Κλειδίου. Περί την 11:00, το τάγμα των Άγγλων Ανιχνευτών υποχώρησε κι΄ έτσι οι Γερμανοί βρέθηκαν στο εσωτερικό τής στενωπού. Περί το μεσημέρι είχε καταρρεύσει η άμυνα των Βρετανών και από τις 13:00 ο ένας μετά τον άλλο οι διοικητές των Ελληνικών δυνάμεων έβλεπαν τους Βρετανούς να εγκαταλείπουν απροειδοποίητα τις θέσεις τους. Στις 14:00, το Σύνταγμα Δωδεκανησίων βρισκόταν υπό τα καταιγιστικά πυρά γερμανικού πυροβολικού και τεθωρακισμένων, ενώ οι Βρετανοί “λόγω δυσμενούς τροπής τής μάχης τού Κιρλί Δερβέν” διέταξαν το ΤΣΚΜ να αρχίσει σύμπτυξη στις 19:00. Στις 15:40 έφτασε στο Σύνταγμα Δωδεκανησίων η διαταγή γιά σύμπτυξη και τονιζόταν έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως τις 18:00, διότι η Βρετανική Διοίκηση δεν θα έφερε καμμία ευθύνη γιά όποιο τμήμα δεν συμπτυσσόταν εγκαίρως. Ως αποτέλεσμα, η μεν ελληνική Πεδινή Πυροβολαρχία στο Κλειδί διατάχθηκε να καταστρέψει επί τόπου τα πυροβόλα της, το δε Σύνταγμα Δωδεκανησίων αναγκάστηκε επίσης να καταστρέψει επιτόπου το μεγαλύτερο μέρος τού πολεμικού υλικού του, που δεν μπορούσε να μεταφερθεί με τα μεταφορικά κτήνη και τα ελάχιστα διαθέσιμα αυτοκίνητα.

.—Υποχωρητική κίνηση βρετανικών δυνάμεων εκθέτει σε κίνδυνο τις ελληνικές μονάδες στην περιοχή τής Κοζάνης. Παρά ταύτα, ο Ελληνικός στρατός αντεπιτίθεται επιτυχώς και συγκρατεί τον εχθρό. Η υπεροψία τού Άγγλου στρατηγού, η αδιαφορία του γιά τις εκτιμήσεις και τις προτάσεις των Ελλήνων διοικητών που γνώριζαν άριστα το έδαφος, οδήγησε τελικά στην οπισθοχώρηση. Οι διαταγές τού Ουίλσον δεν είχαν καμμία σχέση με την διατήρηση τού ελληνικού εδάφους, αλλά με την σωτηρία και την ασφαλή αποχώρηση των Βρετανικών δυνάμεων, θυσιάζοντας Έλληνες στρατιώτες.

.—Παρά την δυσμενή εξέλιξη τού αγώνα, το Σύνταγμα των Δωδεκανησίων Εθελοντών, με υψηλό ηθικό υπόκεινται στα πυρά τού γερμανικού πυροβολικού. Όρθιος ο Μάρκος Κλαδάκης, παρακολουθεί τις εχθρικές κινήσεις. Η στάση του προκαλεί ενθουσιασμό στους άνδρες του, που ζητωκραύγαζαν και έψαλαν τον δωδεκανησιακό ύμνο. Τελικά το Σύνταγμα, απαγκιστρώθηκε με επιτυχία και κατευθύνθηκε προς Πέτρα και Αμύνταιο. Οι Άγγλοι, όχι μόνο δεν υποστήριξαν το Σύνταγμα, αλλά αδιαφορώντας γιά την ζωή των Ελλήνων εμπόδιζαν την κίνησή του, με ανατινάξεις γεφυρών και με έκδοση διαταγών που δεν είχαν καμμία σχέση με την διατήρηση τού ελλαδικού χώρου.

.—Με την εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα, ο Μακεδονομάχος Αντώνης Ζώης, δεν άντεξε να δει την Ελλάδα μας γιά την οποία είχε αγωνιστεί, σκλαβωμένη. Αυτοκτόνησε στο Φλάμπουρο τής Φλώρινας με το περίστροφο που κρατούσε γιά ενθύμιο και το οποίο τόσο είχε τιμήσει κατά τους Αγώνες του. Ήταν 72 ετών.

.—Εξ αιτίας τής γερμανικής απειλής η οποία δημιουργήθηκε από την Γιουγκοσλαβία κατά των πλευρών και των νώτων τού Ελληνικού Στρατού στην αλβανία, αρχίζει η σύμπτυξη από την νύχτα 12/13 των δυνάμεων τού ΤΣΔΜ (Τμήμα Στρατιάς Δ. Μακεδονίας) (XVI-X-IX-XIII ΜΠ), από το υψίπεδο Κορυτσάς, και, από την νύχτα τής 13/14 τού ΤΣΗ (Τμήμα Στρατιάς Ηπείρου) (III-VIIHHV-V-XVII-VI-XV ΜΠ) από τις περιοχές Μόγλιτσας-Μπούμπεσι-Τρεμπεσίνας-Τεπελενίου-Χιμάρας, προς την τελική τοποθεσία Ελληνοαλβανική μεθόριος-Μέρτζανη-Σμόλικας-Βασιλίτσα-Όρλιακας-Βενέτικος ποταμός. Στην τοποθεσία αυτή θα συμπτύσσονταν και οι δυνάμεις τού ΤΣΚΜ (Τμήμα Στρατιάς Κεντρικής Μακεδονίας) (XII, 20ή ΜΠ), υπό την διοίκηση τού ΤΣΔΜ, ανατολικότερα δε προς τις διαβάσεις Καμβουνίων-Πιερίων-Ολύμπου οι δυνάμεις τού Βρετανικού Εκστρατευτικού Σώματος.

.—Η Εθνική Τράπεζα Ελλάδος παρέδωσε δέκα κιβώτια (γιά ασφαλέστερη φύλαξη), στην Τράπεζα της Ελλάδος τα οποία περιείχαν χρυσό βάρους 90.944,750 κιλών, άργυρο βάρους 142.314,500 κιλών συνολικής αξίας 12.000 χρυσών λιρών και έξι κιβώτια με τιμαλφή από τον Πανελλήνιο Έρανο Κοινωνικής Πρόνοιας.

1942.—Αρχίζουν οι μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα. Η έντασή τους θα κορυφωθεί δύο ημέρες μετά, ενώ, να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη απεργία στην Ευρώπη κατά των κατακτητών.

1943.—Ο Ιερός Λόχος στην Αφρική καταλαμβάνει τα Souss.

1946.—Αρχίζει στο Παρίσι η Συνδιάσκεψη μεταξύ Η.Π.Α., Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας, σε επίπεδο Υπουργών Εξωτερικών, με σκοπό τον καθορισμό των νέων συνόρων των Ευρωπαϊκών χωρών μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Επειδή υπήρξε οξεία αντιπαράθεση μεταξύ ΗΠΑ και Μ.Βρετανίας αφ’ ενός, και Σοβιετίας αφ’ ετέρου, ελάχιστες ήταν οι συγκλίσεις μεταξύ των παρευρισκομένων. Οι αξιώσεις τής Ελλάδας γιά την Β. Ήπειρο, ούτε καν συζητήθηκαν από τους τσαμπάζους των λαών…

1947.—Ημέρα Μεγάλη Πέμπτη και ο εφημέριος τού χωριού Σπηλιά Κισσάβου, τής Ι. Μ. Λαρίσης και Πλαταμώνος, ιερέας Γεώργιος Ντόβας, σφαγιάζεται αγρίως από κομμουνιστές αντάρτες τού ΕΛΑΣ. «Ο γιός μου Αθανάσιος να μην εκδικηθεί τον θάνατό μου ….», φέρεται να ήταν η τελευταίες του λέξεις.

1960.—Νέο οικονομικό πενταετές πρόγραμμα στην χώρα, που καλύπτει όλους τους τομείς παραγωγής.

1967.—Παραλήφθηκε το ταχύπλοο «Πήγασος» τύπου «NASTY», με κυβερνήτη τον Υποπλοίαρχο Γκιτάκο. Τα σημερινά ταχύπλοα, πρωτοεμφανίστηκαν πριν από ένα αιώνα περίπου. Ήταν μικρά, ευέλικτα, ταχέως κινούμενα σκάφη που έφεραν σαν κύριο όπλο τους τορπίλες και η αρχική τους ονομασία ήταν «Τορπιλοβόλα». Αυτά αποτέλεσαν τον προπομπό των Ταχέων Σκαφών. Με το πέρασμα των χρόνων εξοπλίστηκαν με ημιαυτόματα και αυτόματα πυροβόλα, καθώς και με κατευθυνόμενα βλήματα σε επόμενη φάση, προκειμένου να επιχειρούν με ταχύτητα διατηρώντας το πλεονέκτημα τού αιφνιδιασμού και έχοντας παράλληλα ισχύ πυρός. (Η αιφνιδιαστική επίθεση τού Νικόλαου Βότση με το Τορπιλοβόλο 11 στο λιμάνι τής Θεσσαλονίκης τον Οκτώβριο τού 1912 και η βύθιση τής τουρκικής ναυαρχίδας, αποτελεί εξαίρετο δείγμα χρήσεως τού ταχύπλοου).

1977.—Πεθαίνει ο δικηγόρος και πολιτικός, Μανούσος Βολουδάκης. Ο Βολουδάκης γεννήθηκε στα Σφακιά τής Κρήτης στα 1884, και από νεαρή ηλικία έλαβε μέρος στον κρητικό και τον μακεδονικό αγώνα. Συμμετείχε σε πυρήνα που σχηματίσθηκε από Βενιζελικούς στην Κρήτη γιά την ανατροπή τού καθεστώτος τής 4ης Αυγούστου. Ο πυρήνας αυτός βρισκόταν σε επαφή με τον Αριστομένη Μητσοτάκη, παλαιό υπουργό και στέλεχος των “Φιλελευθέρων”, που διεξήγαγε στην Αθήνα τις συνεννοήσεις. Στις συνεννοήσεις που προηγήθηκαν, προσχώρησε και το Κ.Κ.Ε. στην εξέγερση, με κύριους εκφραστές τον Βαγγέλη Κτιστάκη και τον Μάρκο Βαφειάδη.

1991.—Ο πρώην γερουσιαστής τής Μασαχουσέτης και ομογενής Πωλ Τσόγκας, ανακοινώνει την πρόθεσή του να είναι υποψήφιος γιά το χρίσμα τού Δημοκρατικού Κόμματος στις προεδρικές εκλογές των Η.Π.Α. Στην πρώτη φάση των προκριματικών ήταν μπροστά από τον κύριο αντίπαλό του, τον τότε κυβερνήτη Μπιλ Κλίντον, ο οποίος κλυδωνιζόταν από μία σειρά προσωπικών και οικογενειακών σκανδάλων. Ωστόσο, η υγεία του που υποτροπίασε (από το 1984 είχε διαγνωσθεί με καρκίνο), σε συνδυασμό με οικονομικά προβλήματα στην προεκλογική του εκστρατεία (ο επικεφαλής Τζον Ρούσο συνελήφθη αργότερα και καταδικάστηκε γιά κατάχρηση σημαντικών ποσών), ανάγκασαν τον Τσόγκα να βγει από την αναμέτρηση τον Μάρτιο τού 1992. Ήταν Έλληνας δεύτερης γενιάς που έδωσε προσωπικό αγώνα γιά να σπουδάσει και παράλληλα να στηρίξει την οικογένειά του. Συμπαραστάθηκε και βοήθησε πτωχούς και αναξιοπαθούντες συνανθρώπους του.

1992.—Στην Βρετανία, ο ελληνισμός τού Λονδίνου πραγματοποιεί συλλαλητήριο γιά το Μακεδονικό.

.—Οι εφημερίδες αναφέρονται στην μεγάλη κλοπή που έγινε την προηγούμενη ημέρα στο αρχαιολογικό Μουσείο Κορίνθου. Τέσσερεις αδίστακτοι αρχαιοκάπηλοι, έδεσαν και ξυλοκόπησαν αγρίως τον φύλακα τού Μουσείου, αρπάζοντας εκατοντάδες αντικείμενα ανεκτίμητης αξίας. Ευτυχώς, εννέα χρόνια αργότερα οι θησαυροί βρέθηκαν (βλ.&11/4).

1993.—Ο Ελληνοαμερικανός τενίστας Πητ Σάμπρας, ανεβαίνει γιά πρώτη φορά στο Νο 1 τής παγκόσμιας κατατάξεως, παρ’ όλο που δεν κατάφερε να κατακτήσει τα δύο πρώτα μεγάλα τουρνουά. Η κυριαρχία του επιβεβαιώθηκε λίγους μήνες αργότερα, όταν κατέκτησε το Γουΐμπλετον.

1994.—Σε αμοιβαίες απελάσεις διπλωματών προχωρούν Ελλάδα και αλβανία, μετά τον ισχυρισμό των Τιράνων ότι, γιά την επίθεση μασκοφόρων σε στρατόπεδο τού Αργυροκάστρου, είχε ανάμιξη η Ελλάδα (βλ. και  10/4).

2012.—Η αδιαφορία και επιπολαιότητα τού κρατικού μηχανισμού και το γεωλογικό φαινόμενο που μετέτρεψε την πόλη Ροποτό Τρικάλων σε πόλη φάντασμα. Σαν σήμερα η καθίζηση μετακίνησε σχεδόν ολόκληρο το χωριό, σπέρνοντας τον τρόμο στους κατοίκους του. Το 2011 οι κάτοικοι τού χωριού μη έχοντας τα μέσα και την συνδρομή τού κράτους, δεν κατάφεραν να εκτρέψουν τα βρόχινα νερά σε ένα κοντινό ρέμα, με αποτέλεσμα τον Απρίλιο τού 2012, τα περισσευούμενα νερά μαζί με τα υπόγεια ύδατα να οδηγήσουν σε μία απίστευτη καθίζηση.  Οι τριακόσιες οικογένειες που ζούσαν εκεί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Οι ενδείξεις γιά το γεωλογικό πρόβλημα είχαν εμφανισθεί ήδη από την δεκαετία τού ’60, αλλά από την δεκαετία τού ’80 άρχισαν να χορηγούνται άδειες οικοδομήσεως χωρίς κανένας από τούς κατοίκους να υποπτευθεί τα τραγικά επακόλουθα.

2018.—Ο Γεώργιος Μπαλταδώρος, γεννημένος το 1984 στο Μαυροβούνι Καρδίτσας, ήταν ο χειριστής τού Mirage 2000-5 τής Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας που κατέπεσε σαν σήμερα, 9 μίλια βορειανατολικά τής Σκύρου. Ο ιπτάμενος υπηρετούσε στην 331 Μοίρα τής Πολεμικής Αεροπορίας στην Τανάγρα. Το αεροσκάφος του είχε μετασταθμεύσει στην μονάδα ετοιμότητας τής Σκύρου την Μεγάλη Εβδομάδα, ως ένα από τα αεροσκάφη επιφυλακής. Ο ιπτάμενός μας είχε απογειωθεί με ένα ακόμη όμοιο αεροσκάφος (σε ζευγάρι) γιά αποστολή αναχαιτίσεως. Κατά την επιστροφή των Μιράζ στην 135 Σμηναρχία Μάχης, ο χειριστής τού Μιράζ 2 ενημέρωσε ότι έχασε επαφή με τον Μπαλταδώρο.

2019.—Η δίκη των εννέα Κρητικών, στην πολύκροτη υπόθεση Γιακουμάκη, διεκόπη στις 4 το απόγευμα. Η συνέχειά της ορίστηκε γιά τις 7 Μαΐου, με εξετάσεις και νέων μαρτύρων. Σαν σήμερα, εκτός από τους πρώην σπουδαστές, κατέθεσαν, η τότε υπεύθυνη τής Εστίας στην Γαλακτοκομική Ιωαννίνων, η οποία αναφέρθηκε στα περιστατικά σε βάρος τού άτυχου νέου. Βάσει τής καταθέσεώς της, τα πληροφορήθηκε από άλλους σπουδαστές το πρώτο έτος, με αποτέλεσμα την αλλαγή δωματίου γιά τον Βαγγέλη Γιακουμάκη.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση