ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 13 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

 

13 Απριλίου

814.—Την νύκτα 12 προς 13 τού μήνα, ο Λέων ο Ε΄ αποφασίζει να καταστρέψει τον στρατό τού Κρούμου παρά την Μεσημβρία τής Θράκης. Πληροφορούμενος ο Λέων ότι μεταξύ των βούργαρων (σλαύων, αράβων κ.α.) επικρατούσε δυσφορία, ανακοίνωσε σε ελάχιστους αξιωματικούς του την πρόθεσή του να επιτεθεί, παίρνοντας μαζί του το πιό ισχυρό τμήμα τού Στρατού με σκοπό να πλήξει τα νώτα των βαρβάρων. Το τέχνασμα ήταν να απομακρυνθεί με το τμήμα αυτό, πράγμα που τόσο οι βάρβαροι όσο και οι Έλληνες εξέλαβαν ως φυγή τού Αυτοκράτορα. Το βράδυ τής 13ης, αφού οι εχθροί ανέβαλλαν γιά μία ημέρα την επίθεσή τους προς τον εναπομείναντα Ρωμαϊκό Στρατό, δέχθηκαν αιφνιδιαστική επίθεση. Ήταν τόσο σφοδρή, που οι βούργαροι δεν πρόλαβαν καν να πολεμήσουν (!..). Η σφαγή δεν είχε τέλος· ο Λέων είχε απαγορεύσει να λαμβάνονται αιχμάλωτοι (…). Ο Κρούμος μόλις που κατόρθωσε να σωθεί με ελάχιστους στρατιώτες του, και οι βούργαροι αποκάλεσαν κατόπιν «βουνόν τού Λέοντος» τον τεράστιο σωρό από σκελετούς των φονευθέντων συμπατριωτών τους, οι οποίοι πλήρωσαν με τον χειρότερο τρόπο τον ενάμισο αιώνα σφαγών τού Ελληνισμού.

1204.—Η Κωνσταντινούπολη κυριεύεται από τους Φράγκους. Οι σφαγές και η λεηλασία των δημόσιων κτηρίων και των ιδιωτικών κατοικιών, ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Είχε προηγηθεί στις 17 Ιουλίου 1203 η «παρέμβασή» τους γιά την αποκατάσταση τού Iσαάκιου στον θρόνο, την οποία πέτυχαν, εισβάλλοντας στην Κωνσταντινούπολη. Μετά από την αποκατάσταση στον θρόνο, ο Iσαάκιος Β’ επικύρωσε με χρυσόβουλο όλες τις υποχρεώσεις που είχε αναλάβει απέναντί τους ο Αλέξιος Δ΄, και, κατά συνέπεια, η εκστρατεία τους θα μπορούσε να συνεχίσει τον δρόμο της προς την Ανατολή. Ωστόσο, οι Σταυροφόροι είχαν αρχίσει να οραματίζονται άλλες εξελίξεις… Η λατινική κυριαρχία επί τής Κωνσταντινουπόλεως, διήρκεσε μέχρι το 1261 (57 έτη).

.—Η ύστατη προσπάθεια τού Θεόδωρου Λάσκαρι να ανασυντάξει την άμυνα τής Κωνσταντινουπόλεως έναντι των Φράγκων εισβολέων. Ο Θεόδωρος Λάσκαρις «ἀπεπειράθη ὑστάτην τινὰ ἀντίστασιν κατὰ τῶν ἀπὸ ξηρᾶς καὶ θαλάσσης εἰσρεόντων εἰς τὴν Βασιλεύουσαν Σταυροφόρων, παροτρύνων τὸν λαὸν καὶ τοὺς πελεκυφόρους μισθοφόρους εἰς ἄμυναν». Αλλά στις γεμάτες θάρρος προτροπές τού γενναίου μαχητή, «πάντες ἐκώφευσαν». Όταν δε μετά από λίγο φάνηκαν οι πυκνά εισερχόμενες φάλαγγες των Λατίνων, εγκατέλειψε την Κωνσταντινούπολη μαζί με άλλους πολίτες, «βασιλεὺς ἤδη ὤν ἄνευ θρόνου καὶ ἄνευ κράτους», έχοντας μαζί του την σύζυγό του και τις τρεις μικρές του κόρες, Ειρήνη, Μαρία και Ευδοκία.

1422.—Μοναστηριακός κώδικας τού Αγίου Όρους, κάνει αναφορά γιά ισχυρότατο σεισμό ο οποίος έπληξε την ευρύτερη περιοχή τής Πελοποννήσου.

1481.—Αρκετά ισχυρός σεισμός, μεγέθους 6,5 Ρίχτερ, πλήττει την τουρκοκρατούμενη πλέον Κωνσταντινούπολη.

1607.—Τα καράβια τού στόλου των Μεδίκων τα οποία ασκούσαν πειρατεία στο Αιγαίο, φθάνουν στην νήσο Μήλο σέρνοντας μαζί τους λεία. Την επόμενη ημέρα, στο νησί έφθασε ακόμη ένα μέρος τού στόλου με 14 σκάφη. Αυτός ακριβώς ο λόγος, δηλαδή η πειρατεία, υπήρξε το αίτιο γιά το οποίο δεν κατάφεραν να φθάσουν έγκαιρα οι Δυτικοί στην Αμμόχωστο, αποτυγχάνοντας έτσι την αιφνιδιαστική κατάληψη τής πόλεως (βλ. 28/6ου & 1/8ου).

1770.—Εισβολή των ρωσικών δυνάμεων στο Ρίο (Ορλωφικά).

1790.—Σύμφωνα με κάποια επίσημη αναφορά, με  ημερομηνία σαν σήμερα, γαλλικά πολεμικά πλοία έχουν ήδη συλλάβει τον πειρατή Γιάννη Φραγκούλη από την Σίφνο. Ο συγκεκριμένος υπήρξε αιτία γιά πολλές ζημιές στην θάλασσα αλλά και γιά διπλωματική αναταραχή. Λίγες μόλις ημέρες μετά, στις 19 Απριλίου, οι συντοπίτες του θα εξαναγκαστούν να καταβάλλουν την πρώτη δόση από την αποζημίωση στην οποία τους επέβαλε ο σουλτάνος, μετά από την καταγγελία τού Γάλλου πρέσβη, διότι συνεργάστηκαν συνδράμοντας τον πειρατή.

.—Την ίδια ημέρα, ο Βενετός πρόξενος Θεσσαλονίκης αναφέρει ότι ο Λάμπρος Κατσώνης βρίσκεται στον Θερμαϊκό κόλπο κουρσεύοντας πλοία. Προφανέστατα γιά να τον συκοφαντήσει, ο παλιόφραγκος ψεύδονταν ότι ο Κατσώνης επιτίθετο σε βάρκες πτωχών Ελλήνων ψαράδων, και ότι ενεργούσε επιθέσεις σε παράκτια χωριά ομοεθνών.

1821.—Μετά την πρόσφατη μεγάλη τους νίκη επί των τούρκων, οι αρχηγοί τού Λεβιδίου συγκαλούν πολεμικό συμβούλιο το οποίο αποφασίζει να αναθέσει την γενική αρχηγία στον Πετρόμπεη και τους Μανιάτες. Ο Αρχηγός όμως δεν δέχθηκε.

.—Το πτώμα τού πατριάρχη Γρηγόριου Ε΄ (τού οποίου ο απαγχονισμός είχε γίνει στις 10 Απριλίου), καταβιβάζεται από την αγχόνη. Μαινόμενα στίφη καταξέσχισαν τα άμφιά του και το ποδοπάτησαν, ακολούθως δε το έσυραν στους δρόμους και το διεπόμπευσαν κατά τρόπο απάνθρωπο και φρικώδη. Το σώμα ρίφθηκε κατόπιν στην θάλασσα μεταξύ τού Φαναρίου και τού Ναυστάθμου. Τρείς ημέρες αργότερα, το ανέσυρε από τα κύματα όπου επέπλεε, ο Κεφαλλονίτης πλοίαρχος Σκλάβος και το μετέφερε στην Οδησσό (βλ. και 17 Ιουνίου).

1822.—Ισχυρές τουρκικές δυνάμεις υπό τον Εμπού Λουμπούτ, κατορθώνουν μετά από γενική επίθεση και σφοδρό κανονιοβολισμό να μπουν στην Νάουσα, και να προβούν στην συνέχεια σε άγριες σφαγές των Ελλήνων. Η αυτοθυσία και ο ηρωισμός των υπερασπιστών τής Νάουσας έχουν γραφεί στις πιό ένδοξες σελίδες τής ιστορίας μας. Σαν άλλες Σουλιώτισσες, 13 νέες γιά να αποφύγουν την ατίμωση πέφτουν στον καταρράκτη τής Αράπιτσας. Οι νεκροί από σφαγές και απαγχονισμούς ξεπέρασαν τους 2.000 άντρες. [Σχετικά με την άλωση την Νάουσας υπάρχει μεγάλη ασάφεια και σύγχυση γύρω από την ημερομηνία που άρχισε η πολιορκία και ο χαλασμός της πόλης. Γιά τον χαλασμό άλλες πηγές αναφέρουν την 6η Απριλίου, άλλες την 10η, άλλες την 12-13η και άλλες την 18η Απριλίου 1822. Επικρατέστερη είναι η από την 4η / 16 μέχρι την 13η /25 Απριλίου.]

1823.—«Ἐπεκυρώθη τὸ ἐπιθεωρηθὲν τῆς Ἐπιδαύρου Σύνταγμα. Νόμος τῆς Επιδαύρου» (Σύνταγμα τού Άστρους). Το Σύνταγμα τής Επιδαύρου υποβλήθηκε  τον Απρίλιο τού 1823 σε αναθεώρηση από την Β΄ Εθνοσυνέλευση, η οποία συνήλθε στο Άστρος. Το νέο Σύνταγμα το οποίο αποτελούσε απλή αναθεώρηση τού προϊσχύσαντος, ονομάστηκε «Νόμος τής Επιδαύρου», ήταν δε νομοτεχνικώς αρτιότερο και καθιέρωνε ελαφρά υπεροχή τής νομοθετικής εξουσίας έναντι τής εκτελεστικής. Ακόμα, μεταρρύθμιζε τα δικαιώματα τής εκτελεστικής εξουσίας τα σχετικά με την κατάρτιση των νόμων, βελτίωνε τις διατάξεις περί ατομικών δικαιωμάτων και μετέβαλλε επί το δημοκρατικότερο τον εκλογικό νόμο. Επιπλέον ενισχύθηκε το Βουλευτικόν, που τώρα πέρασε στα χέρια τής φιλελεύθερης πτέρυγας υπό τον Μαυροκορδάτο (στην πτέρυγα αυτή ανήκουν επίσης οι Κουντουριώτης, Θ. Νέγρης, Κωλέττης), ενώ το Εκτελεστικό ελέγχεται από την συντηρητική-συγκεντρωτική πτέρυγα υπό τον Κολοκοτρώνη.

1825.—«Ἄφιξις εἰς Ἑλλάδα στρατηγοῦ Ῥώσχη, ὅστις ἐστάλη ὑπὸ τῆς ἐν Παρισίοις φιλελληνικῆς Ἑταιρείας».

1826.—Τα νέα γιά την πτώση τού Μεσολογγίου, φθάνουν στους μετέχοντας τής Γ΄ Εθνοσυνελεύσεως στην Επίδαυρο. Εξ αιτίας αυτού τού γεγονότος, η Συνέλευση λίγες ημέρες αργότερα (16/4ου) θα διακόψει τις εργασίες της.

1827.—Γίνεται μάχη μεταξύ Ελλήνων επαναστατών υπό τον Γεώργιον Καραϊσκάκη και τούρκων παρά το ακρωτήριον Πειραιώς. Αποτέλεσμα τής μάχης υπήρξε η νίκη των Ελλήνων. «Μάχη παρὰ τὸ ἀκρωτήριον μεταξὺ λιμένων Μουνιχίας καὶ Πειραιῶς. Νίκη Ἑλλήνων, ὧν ἐστρατήγουν οἱ Καραϊσκάκης καὶ Γενναῖος Κολοκοτρώνης κατὰ Μεχμὲτ Ῥεσὶτ πασᾶ Κιουταχῆ».

1829.—«Ὁ Γ. Βαρνακιώτης κατέλαβε τὸ Μακρυνόρος μεταξὺ Ἄρτης καὶ Καρβασαρᾶ καὶ τὸν Καρβασαρᾶν». Ο οπλαρχηγός Γεώργιος Βαρνακιώτης καταλαμβάνει το Μακρυνόρος και τον Καραβανσαρά (Αμφιλοχία).Τον Μάΐο ο οπλαρχηγός θα απελευθερώσει και το Μεσολόγγι. Ο Βαρνακιώτης επέστρεψε στο ελληνικό στράτευμα στις αρχές του 1828 μετά από μακρά απουσία (από τον Οκτώβριο του 1822), διότι είχε υπονομευθεί από τον Μαυροκορδάτο.

1833.—Η «Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως» δημοσιεύει νέο Διάταγμα με το οποίο συνίσταται η «Αστυνομία Τύπου». Ουσιαστικά, με το εν λόγω διάταγμα η Αντιβασιλεία όρισε ό,τι αφορούσε την τυπογραφία, την λιθογραφία και την βιβλιοπωλία, με νέους κανονισμούς και αδειοδοτήσεις (όπως επίσης ποινές) στους σχετιζόμενους με τον συγκεκριμένο κλάδο.

1836.—Μία από τις τελευταίες μάχες τού ήδη διαλυθέντος κινήματος των «Ακαρνανιακών», εξαιρετικά πολύνεκρη, συνέβη σαν σήμερα στο Θεριακίσιο. Λίγες ημέρες πριν συνήφθη μάχη έξω από το μοναστήρι τής Αρέθας, και πριν από αυτό ο Κίτσος Τζαβέλας διέλυσε περισσότερους από 400 ληστές έξω από το χωριό Βαρυτάδες. Η μάχη στο Θεριακίσιο ήταν η τελευταία σκηνή ενός φρικτού δράματος το οποίο έπληξε βαθιά την Στερεά Ελλάδα, με αντιμέτωπους αφ’ ενός τις Αρχές τής χώρας και αφ’ ετέρου αρχιληστές – στην πλειονότητά τους-, μεταξύ των οποίων και ο εγκληματίας Χασάν μπέης.  Οι 2.000 άνδρες των σωμάτων Ασφαλείας αντιμετώπισαν 800 πάνοπλους σε μία πολύωρη μάχη, η οποία κόστισε την ζωή στους αρχιληστές Μαλαμαίους και Μελισσοβήτες, είκοσι τέσσερεις τουρκαλβανούς κι’ άλλους δέκα επτά ληστές. Μεταξύ των συλληφθέντων οι επίσης αρχιληστές Αθ. Μελισσόβας, Δ. Τσάμης, Τ. Μπογαζιανός, Χασάν Μπέης, Γερόλυμος και Δ. Πάλλης.

1850.(π.ημ.) Συνεχίζεται από την αγγλική κυβέρνηση η πίεση γιά να αποζημιωθεί από το ελληνικό δημόσιο ο Βρετανός υπήκοος Δαυίδ Πατσίφικο γιά τις φθορές που είχε υποστεί η κινητή και η ακίνητη περιουσία του, σε επεισόδια που διαδραματίστηκαν στην Αθήνα το Πάσχα τού 1847. Αφορμή των επεισοδίων ήταν η απαγόρευση τής τηρήσεως τού εθίμου καύσεως τού Ιούδα, λόγω τής επισκέψεως τού γερμανοεβραίου μεγαλοτραπεζίτη, Τζέϊμς Πάρκερ Ρότσιλντ. Ο ναύαρχος Πάρκερ, γιά να εξαναγκάσει τους Έλληνες να δεχτούν την πρόταση αποζημιώσεως ύψους 500.000 δραχμών, εφάρμοσε ξανά γενικό αποκλεισμό τού εμπορικού ναυτικού τής Ελλάδος, επιτείνοντας τα πιεστικά μέτρα που είχαν γιά λίγες μέρες αρθεί. Ο ναυτικός αποκλεισμός είχε ξεκινήσει από τις 19 Ιανουαρίου 1850, μετά την απόρριψη από την Ελληνική Κυβέρνηση μέσω τού υπουργού Εξωτερικών Αναστασίου Λόντου, των αγγλικών απαιτήσεων. Τα αποτελέσματα τού αποκλεισμού από την δήθεν «προστάτιδα» Δύναμη, ήταν η λιμοκτονία των Ελλήνων. Αναφορά στα δραματικά γεγονότα τής περιόδου εκείνης, έκανε και ο Στρατηγός Μακρυγιάννης στα «Απομνημονεύματά» του: «…Μάς πήραν όλα τα καράβια και μάς κατακερμάτισαν όλο το εμπόριο και τζαλαπάτησαν την σημαίαν μας και πεθαίνουν τής πείνας οι ανθρώποι των νησιών και εκείνοι οπούχουν τα καράβια τους γκιζερούν εις τους δρόμους και κλαίνε με μαύρα δάκρυα» (25/4 ν.ημ.).

1854.—Τερματίζεται η Επανάσταση στην περιοχή τής Άρτας, αφού διαλύθηκε από τους τούρκους το Στρατόπεδο τού Πέτα, το οποίο ήταν ορμητήριο Ελλήνων επαναστατών. 

1897.—Οι Ελληνικές δυνάμεις πιεζόμενες από τα τουρκικά στρατεύματα, εκκενώνουν την Λάρισα την οποία καταλαμβάνουν οι τούρκοι.

.—Η απελευθερωθείσα από τις 23 Αυγούστου 1881 πόλις των Τρικάλων, περιήλθε πάλι στην κατοχή των τούρκων, γιά να ελευθερωθεί οριστικά στις 6 Μαΐου 1898.

.—Ο Παύλος Κουντουριώτης, με την έναρξη τού ελληνοτουρκικού πολέμου, συμμετείχε ως κυβερνήτης τού «Αλφειός» στις επιχειρήσεις τής μοίρας τού Αιγαίου στα παράλια τής τουρκοκρατούμενης Πιερίας. Μαζί με τα τορπιλοβόλα 14 και 16, ενήργησε καταδρομική επιχείρηση με ναυτικό αποβατικό άγημα στην Σκάλα Λεπτοκαρυάς και πυρπόλησε αποθήκες εφοδίων τού οθωμανικού στρατού. Κατά την επιχείρηση φονεύθηκε ο Κυβερνήτης τού τορπιλοβόλου 16, Ανθυποπλοίαρχος Εμμανουήλ Αντωνιάδης, ο οποίος έγινε έτσι ο πρώτος νεκρός απόφοιτος τής νεοσύστατης Σχολής Ναυτικών Δοκίμων που λειτούργησε το 1884. Στους νεκρούς προστέθηκαν δύο ναύτες και ένας πολίτης τής περιοχής. Από την καταδρομική επιχείρηση έχουν διασωθεί έξι τούρκικες σημαίες που πάρθηκαν ως λάφυρο και βρίσκονται στο Ναυτικό Μουσείο τής Ελλάδος.

1900.—Ο Βρετανός αρχαιολόγος Σερ Άρθουρ Έβανς, αποκαλύπτει στις ανασκαφές τής Κνωσού τον αποκαλούμενο ως θρόνο τού Μίνωα. Ο πρώτος που έκανε συστηματική ανασκαφή στην Κνωσό το 1878, ήταν ο αρχαιόφιλος Μίνως Καλοκαιρινός. Η τύχη επιφύλασσε όμως στον Άγγλο Αρθούρο Έβανς, που ήρθε στην Κρήτη γιά πρώτη φορά το 1894, την ανακάλυψη τού ανακτόρου. Οι εργασίες άρχισαν αμέσως μετά την αυτονόμηση τής Κρήτης, το 1900. Με τον χώρο τού ανακτόρου τής Κνωσού συνδέονται συναρπαστικοί μύθοι, όπως τού Λαβύρινθου με τον Μινώταυρο, και τού Δαίδαλου με τον Ίκαρο. Αναφορές στην Κνωσό, το ανάκτορό της και τον Μίνωα, γίνονται στον Όμηρο, στον Θουκυδίδη, στον Ησίοδο και τον Ηρόδοτο, στον Βακχυλίδη και τον Πίνδαρο, στον Πλούταρχο και στον Διόδωρο τον Σικελιώτη. Η περίοδος ακμής τής πόλεως ανάγεται στην μινωική εποχή (2000-1350 π.Χ.), κατά την οποία αποτελεί το βασικότερο και πολυπληθέστερο κέντρο τής Κρήτης. Ακόμα και σε μεταγενέστερες περιόδους διαδραματίζει σημαντικό ρόλο και αναπτύσσεται ιδιαίτερα, όπως στην ελληνιστική εποχή. Η πόλη τής Κνωσού κατοικήθηκε συνεχώς από τα τέλη τής 7ης χιλιετίας έως και τα ρωμαϊκά χρόνια.

1901.—Δημοσίευση των εφημερίδων «Εμπρός» και «Σκριπ» σχετικά με την πορεία αποκαταστάσεως των ευρημάτων τού ναυαγίου των Αντικυθήρων: «Μετά την αποτυχία τού Ιταλού τεχνίτη να καθαρίσει και να συγκολλήσει τις αρχαιότητες των Κυθήρων, αποφασίσθηκε να κληθεί από την Ευρώπη άλλος τεχνίτης, πιό ειδικός. Έγιναν ήδη προτάσεις ώστε να έρθει ο τεχνίτης τού Μουσείου τής Βιέννης, ο οποίος είχε προσκληθεί από την αρχή αλλά προέβαλε μεγάλες αξιώσεις».

1902.—Μετά από επίσκεψή του στην Ελλάδα, ο Γερμανός αυτοκράτορας Γουλιέλμος Β΄, αναχωρεί από την Κέρκυρα γιά την πατρίδα του.

1904.—Σύσσωμοι οι ιερείς, δημογέροντες, επίτροποι, έφοροι και μουχτάρηδες τής Έδεσσας στην Μακεδονία, υπογράφουν την αφοσίωσή τους στην Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό. Η αντίσταση στην Κεντρική Μακεδονία έχει ανάψει γιά τα καλά.

.—Επεισόδια σημειώνονται σε Σμύρνη και Μυτιλήνη, εξ αιτίας έκτακτου φόρου επιτηδεύματος που επέβαλε η χωλαίνουσα οθωμανική αυτοκρατορία στους Έλληνες εμπόρους.

1905.—Κοντά στο Λέχοβο, φθάνει και λημεριάζει ισχυρό σώμα Μακεδονομάχων υπό τον καπετάν Νίδα (Νικόστρατος Καλομενόπουλος). Την επόμενη ημέρα ο καπετάν Νίδας θα συγκαλέσει συμβούλιο, με βασικό θέμα τον τρόπο με τον οποίο θα επιτεθούν στο χωριό Εμπόριο. Οι φανατικά εκβουργαρισμένοι κάτοικοί του το είχαν μετατρέψει σε άλλη Ζαγορίτσανη. Το σχέδιο θα αναβληθεί λόγω μιάς κατεπείγουσας πληροφορίας που έφθασε στο λημέρι (βλ. 14/4ου).

1906.—Νέο θύμα βούργαρων δολοφόνων ο Απόστολος Αθανασίου, τον οποίο οι φονιάδες πυροβόλησαν πισώπλατα κοντά στο χωριό Τηρλίσιο τού Νομού Σερρών. Ο άτυχος Έλληνας κατέλειπε σύζυγο και τρία ανήλικα τέκνα, τις παραμονές τού γάμου τής αδελφής του. Οι βούργαροι συνεχίζουν την τρομοκρατία στην Μακεδονία με σφαγές αμάχων.

1909.—Στρατεύματα τού 1ου αλβανικού σώματος στρατού στην τουρκία, περικυκλώνουν την Βουλή και εκθρονίζουν τον Χιλμί Πασά. Ο δρόμος γιά τους σφαγείς Νεότουρκους ανοίγει.

1914.—Η επιμονή τής τουρκίας να επιστρέψει η Ελλάδα την Χίο και την Μυτιλήνη, οδηγεί τις διαπραγματεύσεις των δύο χωρών σε ναυάγιο.

1915.—(13/26 Απρ.) Υπογράφεται στο Λονδίνο μυστική συνθήκη μεταξύ των Δυνάμεων τής Τριπλής Συνεννοήσεως (Entente) και τής Ιταλίας, βάσει τής οποίας αναγνωριζόταν η ιταλική κυριαρχία στο λιμάνι τού Αυλώνα και οι αξιώσεις τής Ελλάδος στην Βόρειο Ήπειρο. 

1917.—Αιματηρές ταραχές στην Σμύρνη εξ αιτίας τής ελλείψεως τροφίμων. Τα θύματα υπερβαίνουν τα 100, ενώ η πόλη στρατοκρατείται.

1920.—Ο Ελληνικός Στρατός στην Μ. Ασία μάχεται με περιπόλους και πυροβολικό.

.—Απεβίωσε ο επίτιμος διοικητής τής Εθνικής Τράπεζας, Στέφανος Στρέϊτ.

1921.—Σε ολόκληρο το μέτωπο τής Μ. Ασίας επικρατεί ηρεμία.

.—Ο πρωθυπουργός Δημήτριος Γούναρης δηλώνει ότι, ο αγώνας τής Μικράς Ασίας θα τερματιστεί πολύ σύντομα, με πλήρη θρίαμβο των ελληνικών όπλων, οπότε η κυβέρνηση θα ασχοληθεί εντονότερα και με τα εσωτερικά ζητήματα.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά Μ. Ασίας περιορίζεται στην δράση περιπόλων.

1924.—Υπό το βάρος τού στρατιωτικού νόμου,  σε πολλούς Νομούς τής χώρας πραγματοποιείται δημοψήφισμα. Από την διαδικασία απείχε το 30% περίπου τού σώματος.   Σύσσωμα τα κόμματα τής αντιπολιτεύσεως κατήγγειλαν το νόθο δημοψήφισμα, με χαρακτηριστική την δήλωση τού Ι. Μεταξά: «Έστω ότι έγιναν νοθείαι εις τα ΝΑΙ. Δεν έγιναν νοθείαι εις τα ΟΧΙ».

.—Ιδρύεται στην Αθήνα από πρόσφυγες τής Κωνσταντινουπόλεως η Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπόλεως (Α.Ε.Κ.).

1925.—Έπειτα από την ανταλλαγή των πληθυσμών των δύο χωρών, συνεχίζονται οι συνομιλίες μεταξύ Ελλάδος και τουρκίας γιά τα προβλήματα, που είχαν δημιουργηθεί.

1926.—Γεννιέται η ηθοποιός Έλλη (Λούκου) Λαμπέτη. Η χρονιά τού 1941 ξεκίνησε γιά την Έλλη με δύο αποτυχίες. Η πρώτη ήταν στις 25 Σεπτεμβρίου, όταν την απέρριψαν παμψηφεί από την δραματική σχολή τού Εθνικού. Η δεύτερη απόρριψή της έγινε στην σχολή τής Μαρίκας Κοτοπούλη όπου είχε πάει με την μαθητική της τσάντα στο χέρι, έχοντας κάνει σκασιαρχείο από το Πέμπτο Γυμνάσιο όπου φοιτούσε. Όμως, ο Σπύρος Μελάς, φίλος τού θείου τής Έλλης, έπεισε τελικά την Κοτοπούλη να αναστείλει την «καταδίκη» τής μικρής, με το επιχείρημα: «Τί διάβολο! Δεν χάθηκε ο κόσμος με μία κομπάρσα παραπάνω». Η Έλλη, επιστρέφοντας στην οδό Ασκληπιού, ανακοίνωσε: «Η Κοτοπούλη με πήρε στην σχολή της!… Θα γίνω ηθοποιός». Από τότε, άρχισε γιά αυτό το προικισμένο πλάσμα, ένα λαμπερό ταξείδι στον χώρο τής υποκριτικής, παράλληλο με την θυελλώδη προσωπική του ζωή.

1928.—Νέες συλλήψεις αξιωματικών με την κατηγορία υποκινήσεως κινήματος. Η επιστροφή Βενιζέλου στην Ελλάδα, συνοδεύεται με αναρχία στις τάξεις τού στρατού και νέες προσπάθειες βίαιης καταστολής τής κυβερνήσεως.

1929.—Μεγάλη πυρκαγιά καταστρέφει την ελληνική συνοικία Ταταύλα τής Κωνσταντινουπόλεως, με ολική καταστροφή σε περισσότερες από 200 κατοικίες. Από τότε η περιοχή ονομάστηκε Κουρτουλούς.

1932.—Συνάντηση τού Ελ. Βενιζέλου με τον John Simon, Βρετανό Υπ. Εσωτερικών. Η συνάντηση έγινε στην Γενεύη, στο πλαίσιο γιά την συνδιάσκεψη τού Συμβουλίου τής Κοινωνίας Των Εθνών. Ο Βρετανός υπουργός τού είπε ότι ήταν δύσκολο να δοθεί οικονομική βοήθεια στις χώρες που διατηρούσαν τον κανόνα τού χρυσού. Ο Βενιζέλος ανέφερε πως σκόπευε να εγκαταλείψει την χρυσή βάση,  αναλύοντάς του την δεινή οικονομική κατάσταση τής χώρας, η οποία χρειαζόταν ισχυρή βοήθεια από το εξωτερικό γιά να βγει από το τέλμα, καθώς και πενταετή αναστολή των πληρωμών. 

1935.—Αρχίζει η δίκη των μελών τού πραξικοπήματος τής «Δημοκρατικής Άμυνας». Μεταξύ των κατηγορούμενων, βρίσκονται οι ανώτατοι αξιωματικοί Αναστάσιος Παπούλας, Μιλτιάδης Κοιμήσης, Σκανδάλης και Μπιζάνης. «[…] Οι Παπούλας και Κοιμήσης, μαζί με άλλα ηγετικά στελέχη τής Δημοκρατικής Αμύνης, εκρύπτοντο καθ’ όλην την διάρκειαν τής Επαναστάσεως και παρεδόθησαν την νύκτα τής 11ης Μαρτίου. Ούτοι, μαζί με άλλους αποστράτους, παρεπέμφθησαν ενώπιον εκτάκτου στρατοδικείου τού οποίου πρόεδρος είχεν ορισθεί ο υποστράτηγος τής Αεροπορίας, Ρέππας. Το στρατοδικείον ύστερα από διαδικασίαν εννέα ημερών, κατεδίκασεν εις θάνατον τους Παπούλαν και Κοιμήσην, άλλους εις ποινάς δεσμών, ειρκτής και φυλακίσεως, αρκετούς δε ηθώωσεν. Η απόφασις εξεδόθη την Μεγάλην Δευτέραν 22 Απριλίου 1935. Την επομένην, ο Πεσμαζόγλου μετά τού Μαξίμου και τού υφυπουργού των Στρατιωτικών Κ. Ροδοπούλου, προσεπάθησαν να πείσουν τον Κονδύλην να ματαιώσει την εκτέλεσιν. Ο Κονδύλης παρέμεινεν αμετάπειστος. Προς ματαίωσιν τής εκτελέσεως εκινήθη και αυτός ούτος ο Ρέππας», (ο οποίος χρόνια αργότερα δήλωσε ότι πείσθηκε από τον Κονδύλη να εκδόσεις την εις θάνατον απόφαση με την προοπτική να δοθεί χάρις, κάτι που δεν έγινε).

1936.—Απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς ο Κωνσταντίνος Δεμερτζής (1876-1936). Ήταν καθηγητής τής Νομικής, πολιτικός, αρχηγός τού ‘’Ενωτικού Προοδευτικού Κόμματος’’ και πρωθυπουργός τής Ελλάδος γιά μικρό χρονικό διάστημα, κατά τα έτη 1935-1936. Είχε γεννηθεί στην Αθήνα το 1876, και απεβίωσε σε ηλικία 60 ετών.

.—Ο βασιλέας Γεώργιος Β΄ διορίζει πρωθυπουργό τον Ιωάννη Μεταξά, αρχηγό τού Κόμματος των Ελευθεροφρόνων, ο οποίος διαθέτει στην Βουλή μόνο έξι βουλευτές.

1939.—Η Ρώμη πραγματοποιεί ασκήσεις αεροπορικής επιδρομής.

.—Μετά από τις τελευταίες επιθετικές κινήσεις τού Άξονα και την «κατάληψη» τής αλβανίας, ακολουθεί κοινή Δήλωση Αγγλίας και Γαλλίας προς Ελλάδα και Ρουμανία, κατά την οποία τα δύο κράτη εγγυώνται την ανεξαρτησία και ακεραιότητά μας με υποσχέσεις παροχής κάθε απαραίτητης βοήθειας γιά τον σκοπό αυτό. Ο πόλεμος είναι πλέον ορατός και οι δύο Δυνάμεις προσπαθούν να εξασφαλίσουν συμμάχους.

1940.—Η κυβέρνηση Μεταξά λαμβάνει μέτρα κατά τής ελονοσίας με εμβόλια σε ολόκληρη την χώρα.

1941.—Το αντιτορπιλικό Βασιλεύς Γεώργιος Α΄, στο οποίο επέβαινε ο πλοίαρχος Μεζεβίρης ως ανώτερος διοικητής αντιτορπιλικών, πλήττεται από αεροσκάφος καθέτου εφορμήσεως και πληγωμένο οδηγείται στον Ναύσταθμο γιά δεξαμενισμό. Το α/τ Βασιλεύς Γεώργιος Α΄, μετά από λίγες ημέρες επιτάχθηκε από τους Γερμανούς, επισκευάστηκε και εκτελούσε αποστολές στην υπηρεσία τού εχθρού. Ο πρώτος σφοδρός βομβαρδισμός τού Πειραιά από την Γερμανική αεροπορία την νύχτα τής 6ης προς την 7η Απριλίου, έδειξε την ανεπάρκεια τής αντιαεροπορικής  μας άμυνας. Τα αντιαεροπορικά μας πυροβολεία στην περιοχή τού Ναυστάθμου και τής Ελευσίνας, που είχαν αποδειχθεί ικανά να αποκρούσουν τις άτονες επιθέσεις των Ιταλικών αεροπλάνων, αν και ενισχύθηκαν με μια Αγγλική πυροβολαρχία στο ορμητήριο τής Ελευσίνας, με το πυροβολείο τού θωρακισμένου “Αβέρωφ” και με λιγοστά Αγγλικά καταδιωκτικά, ήταν τελείως ανεπαρκή γιά ν’ αποκρούσουν την ασύγκριτα μεγαλύτερη Γερμανική αεροπορία. Από την νύχτα τής 13ης Απριλίου, τα αντιτορπιλικά διατάχτηκαν να διασκορπίζονται κατά ζεύγη στον Σαρωνικό.

.—Οι Γερμανοί επιτίθενται κατά των Βρετανοελληνικών δυνάμεων στον Γιδά Μακεδονίας και αναγκάζουν αυτές να συμπτυχθούν νοτιώτερα.

.—Ο Ελληνικός Στρατός εκκενώνει την Μοσχόπολη και αρχίζει την σύμπτυξη με άξονα την κοιλάδα τού Δρίνου.

.—Περί ώραν 5ην εθεάθησαν εχθρικά μηχανοκίνητα τμήματα, μάλλον μοτοσυκλετισταί και φθάσαντες μέχρι Σόφιανης, όπου αντιμετωπίσθησαν παρά τού ελληνικού ιππικού και πυροβολικού.

.—Οι Γερμανοί εισέρχονται στην επαρχία Σαππών τού Νομού Ροδόπης. (Οι Σάππες πήραν το όνομά τους από τους Σαππαίους, το Θρακικό φύλλο που αναφέρουν στα κείμενά τους ο Ηρόδοτος και ο Παυσανίας). Το τμήμα τής Θράκης που ενσωματώθηκε στην Ελλάδα, χωρίστηκε με νομοθετικό διάταγμα που εκδόθηκε στις 23/11/1923 σε δύο διοικητικές μονάδες, τον Νομό Ροδόπης και τον Νομό Έβρου. Ο Νομός Ροδόπης περιελάμβανε τις υποδιοικήσεις Ξάνθης και Κομοτηνής, με συνολικό πληθυσμό 174.199 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή τού 1928, ενώ ο Νομός Έβρου, τις υποδιοικήσεις Αλεξανδρουπόλεως, Σουφλίου, Διδυμότειχου και Ορεστιάδας με συνολικό πληθυσμό 121.644 κατοίκους. Δύο χρόνια αργότερα, το 1925, προστέθηκε η επαρχία Σαππών ως υποδιοίκηση στον Νομό Ροδόπης, ενώ στον Νομό Έβρου η υποδιοίκηση Σαμοθράκης.

.—Τα μεσάνυχτα (12 προς 13 Απριλίου) βρίσκονταν στην Πτολεμαΐδα περίπου 800 οπλίτες και 25 αξιωματικοί κυρίως τού Ι Τάγματος, νηστικοί και με κατεστραμμένα άρβυλα. Αυτοί διατάχθηκαν να προωθηθούν αρχικά στην Βλάστη και τελικά στην Πυλωρή, όπου συνέρρεαν ομάδες και μεμονωμένοι άντρες τού Συντάγματος, και μέχρι το βράδυ είχε συγκεντρωθεί δύναμη περίπου 1.500 αντρών, δηλαδή λιγότεροι από τους μισούς τής αρχικής δυνάμεως, που στην πλειοψηφία τους ήταν πλέον άοπλοι.

1943.—Κοντά στο αεροδρόμιο Κράνμπορν τής Νότιας Ροδεσίας και εκτελώντας διατεταγμένη εκπαιδευτική αποστολή τοπικής πτήσεως με αεροσκάφος, χάνει την ζωή του ο πιλότος μας, Γεώργιος Κοιλάκος όταν κατά την προσγείωση, το αεροσκάφος του συνετρίβη.

.—Ο ιερέας Νικόλαος Χωνευτίδης ξεψύχησε λίγες ημέρες μετά τον άγριο ξυλοδαρμό του από τον βούργαρο πρόεδρο τού χωριού Λυκοδρόμου Ξάνθης.

.—Οι Γερμανοί συλλαμβάνουν και φονεύουν με βασανιστήρια τον μοναχό και αδελφό τής Ιεράς Μονής Αγίων Πάντων Πατρών, Θεοδόσιο (Θεοδώρο) Μώκο. (Άλλη πηγή θέλει ως ημερομηνία θανάτου την 21η Απριλίου.)

.—Οι Γερμανοί καταφέρνουν να αιχμαλωτίσουν ένα όχημα με 7 Ιερολοχίτες μας σε χωριό τής Αφρικής. Έπειτα από λίγες ημέρες, και οι 7 θα καταφέρουν να αποδράσουν και να επιστρέψουν στην μονάδα τους.

.—Οι κομμουνιστές ενεργούν δολιοφθορά σε αμαξοστοιχία συρμού με κατεύθυνση τον Πειραιά, κοντά στο Δαδί Φωκίδος. Οι 7 Γερμανοί που επέβαιναν στο τελευταίο βαγόνι έφυγαν δίχως καν οι αντάρτες να τους δουν. Την επόμενη κιόλας ημέρα, το χωριό Δαδί κάηκε από τους Γερμανούς και στις 16 τού μήνα εκτελέστηκαν αθώοι κάτοικοι. Γενικά, τα θύματα στην περιοχή εξ αιτίας τού τυφλού κτυπήματος, υπήρξαν πολλά.

1944.—Το Κωσταράζι Καστοριάς πυρπολείται και καταστρέφεται ολοκληρωτικά γιά δεύτερη φορά, μετά από αυτή των τούρκων το 1912. Στις 13 Απριλίου τού 1944, ημέρα Μεγάλης Πέμπτης, οι γερμανικές κατοχικές δυνάμεις το πυρπόλησαν ως αντίποινα, δίνοντάς του το τελειωτικό χτύπημα. Δώδεκα άμαχοι κάτοικοι δολοφονήθηκαν, μεταξύ των οποίων τρείς γέροντες και δύο βρέφη, που λόγω τής ηλικίας τους παρέμειναν στα σπίτια.  Σύμφωνα με τις ληξιαρχικές πράξεις θανάτου, το ένα από τα δύο παιδιά, ηλικίας δύο ετών, είχε πυροβοληθεί, ενώ το άλλο, ηλικίας ενός έτους, σκοτώθηκε από την κατάρρευση τού σπιτιού μετά από την πυρπόλησή του. Διακόσια εξήντα τρία σπίτια καταστράφηκαν και σώθηκαν με μικρές ζημιές μόνο δέκα τέσσερα. Οι πυροπαθείς οικογένειες ήταν διακόσιες εβδομήντα επτά. Οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να μετεγκατασταθούν αρχικά στα γειτονικά χωριά, το Άργος Ορεστικό και την Καστοριά, όπου και παρέμειναν μέχρι τον τερματισμό τής κατοχής. Στις αρχές τής δεκαετίας τού ’50, ίδρυσαν το νέο Κωσταράζι, λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω, στους πρόποδες τού ίδιου βουνού.

.— Ώρα 08:00,  βορείως τής Σούδας, το Υ/Β «Πιπίνος» με κυβερνήτη τον  Α. Ράλλη, εμβολίζει και βυθίζει το επίτακτο από τον γερμανικό στρατό κατοχής ελληνικό πετρελαιοκίνητο «Ταξιάρχης».

.—Από τις 13 μέχρι τις 26 τού μήνα, ο Ιερός Λόχος κατάφερε να αιχμαλωτίσει 4 γερμανικά πλοιάρια τα οποία μετέφερε στην Κύπρο.

1949.—Αρχίζει στο Κακουργιοδικείο Θεσσαλονίκης η δίκη των δραστών γιά την δολοφονία τού δημοσιογράφου Πολκ από τις ΗΠΑ.

.—Υπό το βάρος κατηγοριών κατά αρκετών μελών της, παραιτείται η κυβέρνηση τού Θεμιστοκλή Σοφούλη. Την επόμενη κιόλας ημέρα, αφού τέθηκε ζήτημα απαλλακτικού βουλεύματος, η κυβέρνηση Σοφούλη επαναδιορίστηκε.

1970.—Το καθεστώς τής 21ης Απριλίου, απελευθερώνει τον Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος αναχωρεί γιά το Παρίσι.

.—Τελειώνει η δίκη τής οργανώσεως «Δημοκρατική Άμυνα».

1984.—Απεβίωσε ολομόναχος στο διαμέρισμά του, στην λεωφόρο Αλεξάνδρας, ο  ηθοποιός Διονύσης Παπαγιαννόπουλος. Γεννήθηκε στο Διακοφτό Αχαΐας και ήταν το όγδοο παιδί τής πολυμελούς οικογένειάς του. Μία παράσταση ενός περιοδεύοντος θιάσου που είδε στα γυμνασιακά του χρόνια, ήταν ο καταλύτης γιά να πάρει την αμετάκλητη απόφαση να γίνει ηθοποιός, παρ’ όλες τις αντιρρήσεις των γονιών του. Αποφοίτησε από την δραματική σχολή τού Εθνικού Θεάτρου με άριστα. Μεσολάβησε ο πόλεμος τού ’40 κατά τον οποίο πολέμησε στις πρώτες γραμμές, και ο λεγόμενος «εμφύλιος»,  κατά τον οποίο πολέμησε με τον Εθνικό Στρατό. Στα τέλη τής δεκαετίας τού ’40 ξεκίνησε η κινηματογραφική του καριέρα, όπου αρχικά καθιερώθηκε σε ρόλους κακού, λέγοντας μάλιστα αστειευόμενος, ότι στο τέλος θα τον καλέσουν στην Ασφάλεια γιά ποινικό μητρώο. Από την δεκαετία τού 1960, φάνηκε και το κωμικό του χάρισμα γιά πρώτη φορά στην ταινία «Το κοροϊδάκι τής δεσποινίδος» με τους Ηλιόπουλο και Καρέζη. Από τότε, είτε ως πατέρας γνωστών πρωταγωνιστριών, είτε με άλλους ρόλους, διέπρεψε. Η πορεία του στο θεατρικό σανίδι, ήταν εξ ίσου επιτυχής. Δυστυχώς, η μεγάλη του επιθυμία να παίξει στο θέατρο τής Επιδαύρου, Αριστοφάνη, δεν πραγματοποιήθηκε, λόγω τού αιφνίδιου θανάτου του, λίγες εβδομάδες πριν πάρει την σύνταξή του.

1992.—Μετά την σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών γιά το Σκοπιανό, υπό τον Πρόεδρο τής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ανακοινώνει ότι, αναλαμβάνει ο ίδιος το υπουργείο Εξωτερικών, αποπέμποντας τον Αντώνη Σαμαρά. Την επομένη θα γίνει η επίσημη αποχώρηση και η ορκωμοσία τού νέου Υπ.Εξ.

1994.—Η Κυβέρνηση τής αλβανίας κλιμακώνει την ένταση στις ελληνοαλβανικές σχέσεις, υποστηρίζοντας ότι σημειώθηκε νέο επεισόδιο στο φυλάκιο τής Επισκοπής, στο Αργυρόκαστρο, από κουκουλοφόρους με ελληνική στρατιωτική στολή.

.—Στην τουρκία, άγνωστοι αποπειρώνται να βάλουν φωτιά στην Μεγάλη τού Γένους Σχολή, στο Φανάρι.

1996.—Ο υπεραθλητής και κάτοχος ρεκόρ Γκίνες, Γιάννης Κούρος, σημειώνει νέα επιτυχία στον υπερμαραθώνιο των 24 ωρών διανύοντας απόσταση 293.704 χιλιομέτρων στην Μελβούρνη τής Αυστραλίας. Ο δρόμος που χρειάστηκε να διανύσει ο Γιάννης Κούρος γιά να φτάσει στις επιτυχίες του, δεν ήταν (ούτε συνεχίζει να είναι), εύκολος. Τα δύσκολα παιδικά χρόνια διαμόρφωσαν μία αγωνιστική προσωπικότητα, μία σκληραγωγημένη ιδιοσυγκρασία, που έμαθε να ξεπερνάει τις δυσκολίες, βγάζοντας από τα πλην τα συν, όπως γράφει και ο ίδιος σε ένα από τα εκατοντάδες ποιήματά του. Η προσπάθεια χρειάστηκε να γίνει υπερπροσπάθεια, το αδύνατο δυνατό, και η απογοήτευση πείσμα, γιά να φτάσει κάθε φορά στον στόχο του. Τρέφει μεγάλη αγάπη γιά την παράδοση, την ιστορία τής Ελλάδος και τους διαχρονικούς ήρωές της.

1999.—Απεβίωσε ο παλαίμαχος παλαιστής τού κατς, Γιώργος Καρπόζηλος.

2000.—Ο Κώστας Σημίτης σχηματίζει την τρίτη κυβέρνησή του μετά τις εκλογές τής 9ης Απριλίου.

2003.—Τραγικό δυστύχημα με απολογισμό είκοσι ένα μαθητές νεκρούς και τριάντα δύο τραυματίες, σημειώνεται στην εθνική οδό Αθήνας-Θεσσαλονίκης, κοντά στο εκκλησάκι τής Αγίας Παρασκευής, στα Τέμπη. Φορτηγό-ρυμουλκό το οποίο μετέφερε πλάκες νοβοπάν, ξέφυγε από την πορεία του και συγκρούστηκε πλαγιομετωπικά με το λεωφορείο, θερίζοντας κυριολεκτικά τους 49 μαθητές και τους 3 καθηγητές του Α’ Λυκείου Μακροχωρίου Ημαθίας. Προφυλακιστέοι κρίθηκαν ο οδηγός Δημήτρης Ντόλας και οι ιδιοκτήτες τής νταλίκας. Και δεν είναι το μόνο τραγικό αυτοκινητιστικό δυστύχημα στην συγκεκριμένη περιοχή.

2010.—Απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς, ο γνωστός μουσικός παραγωγός, συνθέτης, στιχουργός και τραγουδιστής, Μάνος Ξυδούς.

2016.—Γεγονότα βίας και τρομοκρατίας στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο Θράκης και παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων από αριστερούς φοιτητές. Αφορμή ήταν κείμενο Ελλήνων Καθηγητών και Διδακτόρων σχετικά με την λαθρομετανάστευση, το οποίο είχε συνυπογράψει και ο Αναπληρωτής Καθηγητής τού τμήματος ΗΜΜΥ τής Πολυτεχνικής Σχολής τού Δ.Π.Θ., Γεώργιος Παύλος. Η Ομάδα φοιτητών τής “Ενωτικής Πρωτοβουλίας Ανεξάρτητων Αριστερών «Λεγεωνάριοι – Κουρσάροι»”, σχήμα τής “Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης” (ΕΑΑΚ), εισέβαλε στην αίθουσα διδασκαλίας όπου δίδασκε ο καθηγητής Γεώργιος Παύλος και κατηγόρησε ως φασίστες (!..) τον καθηγητή και τους φοιτητές των μαθημάτων του. Διαποτισμένοι οι ίδιοι με φασιστική ιδεολογία η οποία προφανέστατα είναι αντίθετη με την ελεύθερη έκφραση γνώμης, απείλησαν καθηγητή και φοιτητές, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι “θα λιώσουμε τούς φασίστες και θα συντρίψουμε όποιον προάγει τον φασισμό στο Πανεπιστήμιο”. Δεν περιορίστηκαν όμως στις φραστικές απειλές αλλά χτύπησαν ανελέητα δύο φοιτητές στέλνοντάς τους με βαρείς τραυματισμούς στο Νοσοκομείο, ενώ άλλοι στοχοποιημένοι φοιτητές πρόλαβαν και κρύφτηκαν σε διαφορετικές αίθουσες. Ο καθηγητής Γεώργιος Παύλος, μετά από τα τραγικά γεγονότα απειλήθηκε δημοσίως σε αφίσες τού ΕΑΑΚ οι οποίες τοιχοκολλήθηκαν στοχοποιώντας τον ως αρχηγό “φασιστικών και Χρυσαυγιτικών” ομάδων στο Δ.Π.Θ. Αρκετοί φοιτητές δήλωσαν ότι έχουν ευθέως απειληθεί προειδοποιητικά και έχουν υποστεί ακόμη και σωματική βία, επειδή είχαν το θάρρος να εκφράζουν αντίθετη άποψη και να καταγγέλλουν την συμπεριφορά τής εν λόγω ομάδας. Σημειωτέον ότι πριν από τα γεγονότα τής σχολής ΗΜΜΥ, η ίδια ομάδα ξυλοκόπησε φοιτητή τής Αρχιτεκτονικής επειδή ανέβαζε στο «φέισμπουκ» εικόνες με εθνικά σύμβολα.

2019.—Συγκίνηση και Δέος. Η λήκυθος με την καρδιά τού Αλέξανδρου Υψηλάντη παρελήφθη σαν σήμερα στον Ιερό Ναό των Παμμεγίστων  Ταξιαρχών από τον Επίτιμο Πρόεδρο τού Συλλόγου «Δ. ΣΟΛΩΜΟΣ». και παραδόθηκε σε στρατιωτικό άγημα. Με όχημα τού Γενικού Επιτελείου Στρατού, συνοδεία περιπολικών και μοτοσικλετιστών, αφίχθη στην ιστορική Πύλη τής πόλεως τού Μεσολογγίου και αφού αποδόθηκαν οι αρμόζουσες τιμές, παραδόθηκε από αξιωματικό τού σημερινού «Ιερού Λόχου» των Ειδικών Δυνάμεων τού Ελληνικού Στρατού στους Ιερολοχίτες τού Μεσολογγίου, γιά να μεταφερθεί με πομπή στο Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης τής Πλατείας Μ. Μπότσαρη. Επικεφαλής τής πομπής τέθηκαν Ιερολοχίτες ιππείς και η Μπάντα τού Συλλόγου «Δ. ΣΟΛΩΜΟΣ», ντυμένοι την στολή τού Ιερού Λόχου.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση