ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 07 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

,

,

7 Απριλίου

,

529.—Ετέθη εν ισχύι ο καταρτισθείς υπό επιτροπής νομομαθών Ιουστινιάνειος κώδιξ (θεμελιώδες έργο τής Νομικής επιστήμης).

795 (ίσως 796).—Κατά την νύκταν γέγονε σεισμός εν τη Κρήτη φοβερώτατος. Ο τρομερός Εγκέλαδος ξανακτυπά με ιδιαίτερη σφοδρότητα την Κρήτη. Το επίκεντρό του ήταν μάλλον κοντά στην Γόρτυνα, με το μέγεθος τού σεισμού – σύμφωνα με τους επιστήμονες – να φθάνει μέχρι τα 7,5 Ρίχτερ.

1550.—Απεβίωσε ο ιερομόναχος και κτήτωρ (μαζί με τον αδελφό του Θεοφάνη) τής Μονής τού Τιμίου Προδρόμου στο Νησί των Ιωαννίνων, Νεκτάριος Αψαράς. Τα δύο αδέλφια ήταν λόγιοι μοναχοί τού 16ου αιώνα, ενώ η μνήμη τους εορτάζεται από την Εκκλησία μας.

1614.—Απεβίωσε ο Δομήνικος (Κυριάκος) Θεοτοκόπουλος, σημαντικότατος Έλληνας ζωγράφος, γνωστότερος ως Ελ Γκρέκο. Η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Κρήτη πριν την καταλάβουν οι Βενετοί. Η τέχνη τού Θεοτοκόπουλου είναι καρπός των ιστορικών συνθηκών και τής όλης προπαιδείας τής μεγαλοφυΐας του. Κρήτη, Βενετία, Ρώμη, Μαδρίτη, Τολέδο, αποτελούν τα ιστορικά του πλαίσια. Τα καλλιτεχνικά των χωρών, οι πολιτικές και θρησκευτικές συνθήκες τής εποχής του, επέδρασαν στην διαμόρφωσή του. Τα καλύτερα έργα τού Θεοτοκόπουλου ανήκουν στην ισπανική περίοδο όπου ήλθε και η πλήρης καλλιτεχνική του ωρίμανση. Από μία ανάκριση τής Ιεράς Εξετάσεως, μαθαίνουμε ότι έμεινε γιά πάντα Έλληνας. Σε μία συνομιλία του με έναν θρησκευτικό ηγέτη, είπε απερίφραστα ότι: «γιά μένα δεν θα ήθελα να είμαι παρά μονάχα Έλληνας. Στην Κρήτη ονειρευόμουν την Ιταλία, στην Ιταλία ονειρευόμουν την Ισπανία, αλλά τώρα μου φαίνεται πως πρέπει να εύχομαι να γυρίσω πίσω στην Κρήτη».

1686.—Νέος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, γιά 4η φορά, ο Διονύσιος Δ΄ Μουσελίμης (κατά κόσμον Κομνηνός).

1770.—Τέσσερεις χιλιάδες Μανιάτες και δύο χιλιάδες Μανιάτισσες, οπλισμένες με δρέπανα και αξίνες, περικυκλώνουν την νύχτα τούς παρά τον Αλμυρόν τουρκαλβανούς τού Χατζή Οσμάν πασά, ανερχομένους εις οκτώ χιλιάδας και φονεύουν άνω των χιλίων. Οι υπόλοιποι κατεκόπησαν μετά τινας ημέρας, εμπεσόντες εις ενέδραν παρά την θέσιν Τρικεφάλι, μόλις δε περί τους δύο χιλιάδες κατόρθωσαν να σωθούν στον Μυστρά.

.—Η θρησκευτική μας παράδοση και ιδιαίτερα η Πάτμος, τιμά τον Όσιο Γεράσιμο τον μεγάλο διδάσκαλο. Κοιμήθηκε οσιακά στην Κρήτη και τάφηκε στην Ιερά Μονή τής Παναγίας Τριάδος, την επονομαζόμενη των Τζαγκαρόλων, η οποία παραδόθηκε στην φωτιά από Αγαρηνούς που επέδραμαν εναντίον της το έτος 1821 και την πυρπόλησαν.

1821.—Οι δημογέροντες και οι καπετάνιοι των Σφακίων, συναντήθηκαν την Μεγάλη Πέμπτη στα Γλυκά Νερά γιά να συζητήσουν τον σηκωμό (επανάσταση). Η απόφαση τής μυστικής σύναξης, ήταν ναί στον νέο σηκωμό, αλλά γιά να υπάρξουν ελπίδες απελευθερώσεως, θα έπρεπε  να συμμετάσχει όλο το νησί.

1824.—(π.ημερ.) «Ἀπεβίωσεν ἐν Μεσολογγίῳ ὁ Λόρδος Βύρων». Ο θάνατός του, εβύθισε εις γενικόν πένθος ολόκληρον την Ελλάδα. Η προσωρινή Διοίκησις τής Δυτικής Ελλάδος διέταξε να ριφθούν 37 κανονιοβολισμοί, όσα ήσαν τα έτη τής ζωής του, να κλείσουν όλα τα καταστήματα πλην των φαρμακείων και να γίνει γενική πενθηφορία επί 21 ημέρας.

1825.—«Μάχη εἰς τὸ χωρίον Κρεμμύδι τοῦ Δήμου Βουφράδος τῆς Ἐπαρχίας Πυλίας. Μεγάλη νίκη Ἰμβραὴμ πασᾶ. Ἐν αὐτῇ τοὺς ἡμετέρους διεύθυνεν ὁ Πλοίαρχος Ὑδραῖος Σκούρτης». Γιά την παράταξη μάχης υπήρξε έντονη διαφωνία μεταξύ τού Καραϊσκάκη και τού θαλασσινού Σκούρτη και όπως αποδείχθηκε στην πράξη, ο Καραϊσκάκης είχε δίκιο. Η απειρία σε μάχες ξηράς τού Υδραίου καπετάνιου, έφερε τους Έλληνες σε δεινή θέση· κυκλωμένοι από όλες τις πλευρές, αναγκάστηκαν να ανοίξουν δρόμο μέσα από τις γραμμές τού ιππικού, αφήνοντας στο πεδίο  τής μάχης 600 νεκρούς. Από τους τουρκοαιγύπτιους σκοτώθηκαν 850 και τραυματίστηκαν 210. Η ήττα στο Κρεμμύδι είχε φοβερές επιπτώσεις στην εξέλιξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων.

.—Ενώ ο Ιμπραήμ σαρώνει στην Πελοπόννησο, ο ήρωας τής Γραβιάς Οδυσσέας Ανδρούτσος, παραδίδεται από μόνος του στον παλιό συνεργάτη και πρωτοπαλίκαρό του, Γιάννη Γκούρα, δείχνοντας εμπιστοσύνη στους όρκους και τις υποσχέσεις του. Μετά από λίγες ημέρες θα φυλακιστεί στην Ακρόπολη, κατόπιν τής δολίας σκευωρίας των κυβερνητικών Μαυροκορδάτου και Κωλέττη. Γράφει ο Μακρυγιάννης: «Τού γιόμωσε τού Γκούρα ο Κωλέττης λίρες, τού γιόμωσε το δισάκι απ’ αυτές και από τα λάφυρα τού Νοταρά, τού Σισίνη κι’ αλλονών, τον ίδιο και τον Κατζικοστάθη. Αφού τους έκανε αυτείνη την καλωσύνη ο Κωλέττης, τον πουλημένο άνθρωπο κι άρπαγο, τον έκανε αρχηγό, να πάγη εναντίον τού Δυσσέως… έτζι πάει ο δυστυχής Δυσσέος. Ήρθε τούτες τις μέρες εδώ ο Γκούρας, γιόμωσε το δισάκι του λίρες, επικύρωσε και στην κυβέρνηση άλλες οχτακόσιες χιλιάδες γρόσια, ότι κάνει να λάβει από την κυβέρνηση...».

1827.—«Ἄφιξις στολάρχου Κόχραν καὶ Ἀρχιστρατήγου Τζοὺρτς εἰς τὸ στρατόπεδον τοῦ Κερατσινίου».

1838.—Νέες αναταραχές στην Ύδρα με τους κατοίκους να ζητούν από το κράτος ένα σεβαστότατο ποσόν, το οποίο είχαν δώσει υπό μορφή δανείου στον Αγώνα. Η δεινή οικονομική κατάσταση τού κράτους δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει στο αίτημα και οι πραγματικά συντηρούμενοι με εξωτερικά δάνεια Υδραίοι, δημιούργησαν κανονική στάση με πολλά έκτροπα. Ανέλαβε το Πολεμικό Ναυτικό και εντός ολίγου αποσοβήθηκαν τα πάντα.

1867.—Ο Π. Κορωναίος, ηγούμενος των Κρητών επαναστατών, και ο Λ. Πετροπουλάκης επικεφαλής 500 Μανιατών εθελοντών, έπειτα από ηρωϊκήν άμυναν παρά τα στενά τού Τυλισσού (επαρχίας Μυλοποτάμου), εξέρχονται ξιφήρεις και κατατροπώνουν τον στρατόν τού Ρεσίτ πασά. Μετά των Ελλήνων συνεπολέμησε ο Ούγγρος συνταγματάρχης Σίγγφριδ και σώμα Ιταλών εθελοντών των οποίων ο ηρωϊκός αρχηγός Καίσαρ εφονεύθη.

1874.—Τελέσθηκαν με απλότητα τα εγκαίνια τής πρώτης βασιλικής εξοχικής κατοικίας στο Τατόϊ. Ο αρχιτέκτονας Τσίλερ, νομίζοντας ότι απευθυνόταν στον Λουδοβίκο τής Βαυαρίας, πρότεινε επαύλεις τύπου «μπαρόκ», αναγεννησιακού ή κλασικού ρυθμού στον νέο βασιλιά. Όμως ο σεμνός άναξ δεν ήθελε πολυτέλειες και εντυπωσιασμούς και το τελικό σχέδιο ήταν ένα απλό διώροφο οίκημα. Τα επόμενα χρόνια, λόγω τής πολυμελούς οικογένειας και τής ακολουθίας, υπήρξε το αδιαχώρητο, οπότε το 1880 σχεδιάστηκε ένα νέο εξοχικό, που είναι αντίγραφο κτηρίου τής Αγίας Πετρούπολης. Από το 1948 έγινε μόνιμη κατοικία τής βασιλικής οικογένειας. Τα έξοδα κάλυψε ο πάμπλουτος βασιλικός οίκος τής βασίλισσας Όλγας. Η εξοχική κατοικία με το πέρασμα τού χρόνου έγινε ένα μικρό χωριό, το οποίο παρήγαγε και προϊόντα. Έως και τις αρχές τής δεκαετίας τού ’70 (1970) τα προϊόντα Τατοΐου (όπως γάλα, βούτυρο, κρασί), διατίθεντο στο εμπόριο.

1885.—Στις εκλογές τής χώρας, πρώτο έρχεται το κόμμα τού Θεόδωρου Δηληγιάννη. Την ταραγμένη και ασταθή πολιτικά εποχή από το 1895 έως το 1909, οι πολιτικοί σχηματισμοί δεν μπορούσαν να επιβιώσουν και παραχώρησαν τη θέση τους σε προσωποπαγή αρχηγικά κόμματα, υπό τους πολιτικούς αρχηγούς Δημήτριο Ράλλη, Αλέξανδρο Ζαΐμη και Θεόδωρο Δεληγιάννη.

1896.—(ν.ημ.) Ο πρώτος Έλληνας χρυσός Ολυμπιονίκης. Ο Έλληνας αθλητής Λέων Πύργος, έλαβε το χρυσό μετάλλιο στο άθλημα ξίφος ασκήσεως οπλοδιδασκάλων. Στο αγώνισμα μετείχαν δύο μόνο αθλητές, ο Γάλλος Ζαν Περονέ και ο Έλληνας Λέων Πύργος. Ο πρώτος βρισκόταν στην Ελλάδα ως καθηγητής ξιφασκίας στην Αθηναϊκή Λέσχη, ενώ ο Λέων ήταν γιός τού επίσης δασκάλου τής ξιφασκίας, Νίκου Πύργου. Οι δύο αθλητές συναντήθηκαν στο Ζάππειο λίγη ώρα μετά τον αγώνα τής ξιφασκίας και ο αγώνας που εξελίχθηκε είχε πολύ ενδιαφέρον. Ο Έλληνας πρωταθλητής πήρε την πρωτιά με τρία χτυπήματα υπέρ και ένα κατά και αποτέλεσε τον πρώτο Ολυμπιονίκη τής χώρας στους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες.

.—Ο Έλληνας αθλητής Περικλής Πιερράκος Μαυρομιχάλης έλαβε το χάλκινο μετάλλιο στο αγώνισμα τής ξιφασκίας. Συνολικά στο αγώνισμα έλαβαν μέρος οκτώ αθλητές από δύο χώρες, την Γαλλία και την Ελλάδα. Οι αθλητές χωρίστηκαν σε ζευγάρια και ο Περικλής Πιερράκος Μαυρομιχάλης νίκησε με 3-1 τον Γάλλο Ανρί ντε Λαμπορντέ. Στον δεύτερό του αγώνα είχαμε ελληνική μάχη, με τον Μαυρομιχάλη να κερδίζει τον Γιάννη Πούλο. Στα ημιτελικά ο Έλληνας ξιφομάχος έχασε από τον Γάλλο Ανρί Καλό και έχοντας δύο νίκες και μία ήττα, κατέκτησε την τρίτη θέση. Στους τρείς αγώνες του, είχε συνολικά επτά χτυπήματα υπέρ και τέσσερα κατά.

.—Ο Έλληνας αθλητής Αλέξανδρος Νικολόπουλος έλαβε το χάλκινο μετάλλιο στο άθλημα τής άρσεως βαρών με ένα χέρι. Στο αγώνισμα μετείχαν τέσσερεις αθλητές από τρεις χώρες, την Ελλάδα, την Δανία και την Μεγάλη Βρετανία. Ο Βρετανός Λότσεστον Έλιοτ πήρε εύκολα και με διαφορά την νίκη με επίδοση 71 κιλών. Ο Δανός Βίγκο Γιένσεν και ο Έλληνας Αλέξανδρος Νικολόπουλος ολοκλήρωσαν τις πετυχημένες τους προσπάθειες με ισοβαθμία στα 57 κιλά και έτσι η δεύτερη θέση κρίθηκε στις λεπτομέρειες. Οι κανονισμοί εκείνη την εποχή έδιναν την ευχέρεια στους κριτές, σε περίπτωση ισοβαθμίας, να αποφασίζουν γιά την κατάταξη με βάση την καλύτερη τεχνική κάθε αθλητή· η απόφασή τους ήταν υπέρ τού Γιένσεν κι’ έτσι ο Νικολόπουλος κατετάγη στην τρίτη θέση.

.—Ο Έλληνας αθλητής Σωτήρης Βερσής έλαβε το χάλκινο μετάλλιο στο άθλημα τής άρσεως βαρών με δύο χέρια. Συνολικά μετείχαν έξι αθλητές από πέντε χώρες. Την προηγούμενη ημέρα ο αθλητής μας είχε συμμετάσχει στην δισκοβολία κερδίζοντας επίσης το χάλκινο μετάλλιο. Στο αγώνισμα τής άρσεως βαρών η επίδοσή του ήταν 90 κιλά, αν και ορισμένες πληροφορίες μιλούν γιά 95 κιλά. Ο Βερσής ήταν 20 ετών, αθλητής τού Πανελληνίου και σπουδαστής τής Εμπορικής Ακαδημίας Αθηνών.

.—Ο Έλληνας αθλητής Μιλτιάδης Γούσκος έλαβε το αργυρό μετάλλιο στο αγώνισμα τής σφαιροβολία. Στους Αγώνες τής εποχής οι αθλητές εκτέλεσαν τις βολές τους μέσα από ένα τετράγωνο πλαίσιο που απετέλεσε ουσιαστικά και την πρώτη βαλβίδα τής σφαιροβολίας. Ο Μιλτιάδης Γούσκος από την Ζάκυνθο με βολή στα 11,03 μέτρα κατέκτησε την δεύτερη θέση, ενώ ο Αμερικανός Ρόμπερτ Γκάρετ με βολή στα 11,22 κατέκτησε την πρώτη.

.—Ο Έλληνας αθλητής Γεώργιος Παπασιδέρης έλαβε το χάλκινο μετάλλιο στο αγώνισμα τής σφαιροβολίας. Στον τελικό τής σφαιροβολίας η Ελλάδα είχε διπλή συμμετοχή καθόσον μετά τον Μιλτιάδη Γούσκο και ο Γιώργος Παπασιδέρης είχε ξεπεράσει το όριο προκρίσεως το οποίο είχε ορισθεί στα 10,00 μέτρα. Ο Έλληνας πρωταθλητής κατετάγη τρίτος με βολή 10,36 μέτρα. Ο ίδιος μετείχε και σ’ ένα δεύτερο άθλημα, την άρση βαρών με δύο χέρια, στο οποίο κατέλαβε την τέταρτη θέση.

1897.—Ο Ελληνικός Στρατός διέρχεται τον Άραχθον, απελευθερώνει τους Κουμτζάδες και την Φιλιππιάδα και αναγκάζει τους τούρκους να υποχωρήσουν προς τον Λούρον.

1905.—Συνήλθε τακτική συνέλευση στα Χανιά τής Κρήτης, η οποία ομοίως με την τού Θέρισου, κήρυξε την Ένωση, ενώ ένας από τους συμβούλους τού Ύπατου Αρμοστή παραιτήθηκε και πήγε στον Θέρισο να ενωθεί με τους επαναστάτες. Ο Ύπατος Αρμοστής απαίτησε από τους επαναστάτες να παραδώσουν τα όπλα μέσα σε 36 ώρες, μετά την παρέλευση των οποίων κήρυξε τον στρατιωτικό νόμο σε όλο το νησί και με την έγκριση των Μεγάλων Δυνάμεων, διέταξε συλλήψεις και φυλακίσεις αντικαθεστωτικών, επιβάλλοντας λογοκρισία στον Τύπο.

1906.—Στο Νευροκόπι τής Μακεδονίας, οι αιμοδιψείς βούργαροι κατασφάζουν τον προύχοντα τού χωριού Κωνσταντίνο Στραχίνη.

1914.—Απονέμεται εις τον βασιλέα Κωνσταντίνον η στραταρχική ράβδος διά την νικηφόρον διεξαγωγήν των δύο βαλκανικών πολέμων, κατά τούς οποίους ήτο αρχιστράτηγος (βλ.&6/4).

1915.—(π. ημερολ.) Η χώρα μας, διά τής κυβερνήσεως Γούναρη, καταθέτει στους Συμμάχους το σχέδιο εκπορθήσεως των Δαρδανελίων και τής καταλήψεως τής Κωνσταντινουπόλεως από ξηρά, όπως το σχεδίασε και το πρότεινε το Γενικό Επιτελείο Στρατού.

1917.—Ιταλικό απόσπασμα από εκατόν πενήντα  άνδρες, καταλαμβάνει τις Φιλιάτες Θεσπρωτίας. Οι Ιταλοί με την φιλοαλβανική πολιτική τους, προσπάθησαν να επιβάλλουν στα χωριά την δικαιοδοσία των Αγάδων Φιλιατών, οι κάτοικοι όμως αντέδρασαν και ξυλοκόπησαν αγρίως σώμα τουρκαλβανών εισπρακτόρων.

.—(ν.ημ.) Απεβίωσε ένας από τους διαπρεπέστερους συνθέτες και κορυφαίος συνθέτης τής Επτανησιακής Σχολής, ο Σπυρίδων – Φιλίσκος Σαμάρας, γνωστότερος στο ευρύ κοινό ως ο συνθέτης τού Ολυμπιακού Ύμνου. Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στα 1861. Η γαλλική  του παιδεία, η ιταλική του σταδιοδρομία και η ελληνική του καταγωγή, διέπλασαν  ένα ιδιαίτερο ύφος  που συνεχώς ανανεούμενο, χαρακτήρισε την θητεία του στο γαλλικό λυρικό δράμα και οδήγησε στην τεχνική κι’ αισθητική εδραίωση τής ελληνικής εθνικής σχολής.

1919.—Κυριακή τής Αναστάσεως στην Ρόδο, εκτελείται από Ιταλούς ο ιερέας Παπά Λουκάς, επειδή εζήτησε Ένωση των Δωδεκανήσων με την μητέρα Ελλάδα.Οι ιταλικές αρχές επιχείρησαν να εμποδίσουν την διενέργεια πανδωδεκανησιακού συλλαλητηρίου γιά την Ένωση των Δωδεκανήσων με την Ελλάδα. Στην ειρηνική εκδήλωση των κατοίκων αντέταξαν ένοπλη βία, με αποτέλεσμα να φονευθούν από τις λόγχες τους στο χωριό Παραδείσι (Βιλλανόβα), ο ιερέας Παπά Λουκάς (Λουκάς Παπακωνσταντίνου) και η αγρότισσα Ανθούλα Ζερβού. Τα γεγονότα που έμειναν στην ιστορία ως “Αιματηρόν Πάσχα”, πήραν μεγάλη δημοσιότητα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, η οποία άρχισε να βλέπει πλέον με συμπάθεια τον Δωδεκανησιακό αγώνα.

1920.—Ο Ελληνικός Στρατός τής Μ. Ασίας δέχεται επιθέσεις εκ μέρους των τούρκων.

1921.—Σε ολόκληρο το μέτωπο Μ. Ασίας επικρατεί ηρεμία.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στη Μ. Ασία εκκαθαρίζει την περιοχή από ληστές τούρκους.

1925.—Άρθρα τού ιταλικού Τύπου, μάς γνωστοποιούν δηλώσεις τής ελληνικής κυβερνήσεως η οποία σιωπηρά θάπτει το Δωδεκανησιακό Ζήτημα (…)

1929.—Διεξάγεται στο γήπεδο τού Παναθηναϊκού ο πρώτος επίσημος αγώνας τής Εθνικής Ομάδος ποδοσφαίρου τής Ελλάδος απέναντι στην δεύτερη ομάδα τής Ιταλίας (αποτέλεσμα, 1-4). Ο Ναχμίας τού Ηρακλή έγινε ο πρώτος επίσημος σκόρερ τής Εθνικής Ομάδας στο ποδόσφαιρο, με το γκολ τής τιμής στο 60′.

.—Η κυβέρνηση ανακοινώνει δημοτικές εκλογές γιά τις 7 Ιουλίου. Στις 29 τού μήνα, λόγω γεγονότων, θα ανακοινώσει ότι οι εκλογές μεταφέρονται στον Οκτώβριο.

1937.—Η κυβέρνηση Ιωάννη Μεταξά, με τον Αναγκαστικό Νόμο 606/1937 καθιερώνει την Πρωτομαγιά ως εορτή των εργατών.

1939.—Ιταλικές δυνάμεις αποβιβάζονται στα λιμάνια τού Αγίου Ιωάννη Μεδούης, Δυρραχίου, Αυλώνα και Αγίων Σαράντα και μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα καταλαμβάνουν την αλβανία και την μετατρέπουν σε ιταλικό προτεκτοράτο. Η αλβανική βασιλική οικογένεια τού Αχμέτ Ζώγου, εγκαταλείπει την χώρα. Κρίνοντας από το αιματοβαμμένο αποτέλεσμα τής συνεργασίας (βλ. 4/7/1940) των δύο κρατών, κάθε άλλο παρά «κατάληψη» θα ονομάζαμε την κίνηση των Ιταλών.

.—Οι ύπουλοι και επίβουλοι Ιταλοί, με την κατάληψη τής αλβανίας ξεκινούν παντός είδους διώξεις κατά τού Ελληνικού στοιχείου. Εντός ολίγων μόλις ημερών, έφθασαν μέχρι να πάψουν τον Επίσκοπο Κορυτσάς Ευλόγιο και μετ’ ολίγων ημερών τον Αργυροκάστρου Παντελεήμονα. Σκοπός τους –μεταξύ άλλων– είναι η πλήρης κατάληψη τής Ορθοδόξου Εκκλησίας και η μεταστροφή των κατοίκων προς τον κακόδοξο Πάπα τής Ρώμης.

1941.—Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ. ΙΣΤΙΜΠΕΗ  ΝΥΜΦΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΙΣΣΕ.

.—Το Οχυρό Ιστίμπεηστο Ανατολικό Μπέλες, αμύνεται σθεναρά και προξενεί στους Γερμανούς σοβαρότατες απώλειες, καταρρίπτοντας μάλιστα τρία γερμανικά αεροσκάφη. Απόπειρα των Γερμανών να εισδύσουν στις στοές τού Οχυρού αποκρούεται. Στις 16:00 η φρουρά τού Οχυρού αναγκάζεται να διακόψει τον αγώνα, λόγω διοχετεύσεως μέσα σ’ αυτό αποπνικτικών αερίων τα οποία δυσκόλεψαν την αναπνοή των αμυνομένων. Γιά τον ηρωισμό και την γενναιότητα των υπερασπιστών τού Οχυρού ”Ιστίμπεη” εκφράσθηκαν με θαυμασμό οι Γερμανοί και δήλωσαν απερίφραστα, ότι εάν δεν διέθεταν συντριπτική υπεροχή σε αεροπλάνα, άρματα και αντιαρματικά πυροβόλα, η πτώση τού Οχυρού θα ήταν αδύνατη. Ο Γερμανός Στρατηγός, απευθυνόμενος στον διοικητή τού Οχυρού τού είπε: «Το Γερμανικόν Έθνος δι’ εμού, συγχαίρει τους ήρωας υπερασπιστάς τού Οχυρού τούτου, οι οποίοι επεσκίασαν την δόξαν τού Λεωνίδου και τού Θεμιστοκλέους. Σάς παρακαλώ πολύ, αυτά να τα διαβιβάσετε εις όλους τους Αξιωματικούς και Οπλίτας τού Οχυρού. Χθες το βράδυ, το ραδιόφωνον τού Βερολίνου και τού Λονδίνου έψαλλαν ύμνους δι’ εσάς». Τότε ο Διοικητής τού Οχυρού απάντησε: «Ουδέν επράξαμε, Στρατηγέ, παρά μόνο το καθήκον μας, ως υπερασπισταί τού Πατρίου εδάφους».

.—Προκεχωρημένα ελληνικά τμήματα καταλαμβάνουν κατόπιν σκληρού αγώνος τα υψώματα 1016 και 1031 αιχμαλωτίζοντας ολόκληρον γερμανικόν τάγμα 550 ανδρών.

.—Στις 7,8 και 9 Απριλίου οι Γερμανοί συνεχίζουν τις επιθέσεις καταλήψεως των Οχυρών Λίσσε και Πυραμιδοειδές, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Όσες  φορές κατόρθωσαν οι Γερμανοί να εισέλθουν στις υπόγειες στοές των οχυρών, ο αγώνας ελάμβανε δραματική τροπή, καθώς οι ηρωικοί υπερασπιστές  με αυτοθυσία και ηρωισμό κατόρθωναν να τους εξοντώσουν ή να τους συλλάβουν. Όμως μετά από την ραγδαία κατάρρευση τής γιουγκοσλαβικής αντιστάσεως η οποία επέτρεψε την υπερκέραση τής τοποθεσίας Μπέλες-Νέστος και την ταχεία προέλαση των γερμανικών τεθωρακισμένων προς την Θεσσαλονίκη, επήλθε η μοιραία συνθηκολόγηση. Οι ίδιοι οι Γερμανοί εξέφρασαν τον θαυμασμό γιά την ανδρεία και μαχητικότητα τού Ελληνικού Στρατού.

.—Το Οχυρό Κελκαγιά (Σπανή Πέτρα) στο Ανατολικό Μπέλες, δέχεται σφοδρό βομβαρδισμό πυροβολικού και αεροπορίας και όμως αμύνεται ηρωικά και προξενεί στους Γερμανούς πολύ βαριές απώλειες. Η φρουρά τού Οχυρού, λόγω τής χρησιμοποιήσεως φλογοβόλων και τής διοχετεύσεως μέσα στις στοές αποπνικτικών αερίων από τους Γερμανούς, οι οποίοι είχαν ανέβει στην επιφάνειά του, αναγκάζεται να διακόψει τον αγώνα στις 11:30 και να παραδοθεί.

.—Στις 23:30 περίπου, το Οχυρό Νυμφαία, βορείως τής Κομοτηνής, διακόπτει τον αγώνα και παραδίνεται στους Γερμανούς. Η φρουρά του αγωνίστηκε σκληρά επί 2 ημέρες, δέχτηκε επανειλημμένες γερμανικές επιθέσεις και υπέστη αλλεπάλληλους βομβαρδισμούς από το γερμανικό πυροβολικό και την αεροπορία. Υπέκυψε μόνον όταν εξαντλήθηκαν οι δυνατότητες συνεχίσεως τής άμυνας.

.—Οι Γερμανοί εισέρχονται στην περιφέρεια Σταυρουπόλεως. Θα αποχωρήσουν στις 5 Μαΐου 1941, αφήνοντάς την στους βούργαρους οι οποίοι είχαν εισέλθει την 1η Μαΐου. Οι βούργαροι θα αποχωρήσουν στις 14/9/1944. Ο λαός τής Θράκης και τής Ανατολικής Μακεδονίας πλήρωσε με πολύ αίμα και πόνο την ιδιαιτέρως βάρβαρη βουργαρική κατοχή. Ο πικρός αστεϊσμός των κατοίκων που εγκατέλειπαν τις βουργαροκρατούμενες περιοχές και κατέφευγαν διωγμένοι στις γερμανοκρατούμενες, δυτικώς τού Στρυμόνα, ήταν: «φεύγουμε στην ελεύθερη Ελλάδα!».

.—Μετά από την γερμανική εισβολή στην περιοχή τής Δυτικής Θράκης, τα I, II και III Τάγματα Προκαλύψεως (περιοχών Κομοτηνής, Πυθίου και Σουφλίου) τής Ταξιαρχίας Έβρου, συμπτύσσονται στο τουρκικό έδαφος όπου και αφοπλίστηκαν. Στις 9/4/41, ο Διοικητής τής Ταξιαρχίας, Έφ. Υποστράτηγος Ζήσης Ιωάννης, γιά να μην αφοπλιστεί, αυτοκτονεί στα Ύψαλα τής Ανατολικής Θράκης.

.—Η γερμανική αεροπορία συνεχίζει τον βομβαρδισμό τού Πειραιά. Γύρω στις 03:15 π.μ. τής 7ης Απριλίου, το φορτίο ΤΝΤ τού «Clan Fraser» το οποίο λόγω των γερμανικών βομβαρδισμών φλεγόταν στο λιμάνι τού Πειραιά, εξερράγη, μετατρέποντας το λιμάνι σε κόλαση. Η ισχυρότατη έκρηξη προκάλεσε εκτεταμένες ζημιές στις εγκαταστάσεις τού λιμένα και στα αγκυροβολημένα πλοία, ενώ έγινε αισθητή σε απόσταση 15 μιλίων. Δεύτερη έκρηξη που ακολούθησε στις 03:30, είχε ως αποτέλεσμα την ολοκληρωτική διάλυση τού «Clan Fraser», ενώ κομμάτια τού πλοίου, βάρους πολλών τόνων, εκτοξεύθηκαν σε μεγάλες αποστάσεις. Ένα κομμάτι 80 τόνων βρισκόταν γιά πολλά χρόνια σφηνωμένο σ’ ένα δέντρο τού Τινάνειου Κήπου στον Πειραιά.

1942.—Νέο θύμα των αιμοσταγών Τσάμηδων, ο Ανδρέας Βρύσης από το Γραικοχώρι τής Θεσπρωτίας. Σκοτώθηκε από τους μουσουλμάνους γενίτσαρους συγχωριανούς του, Αμπεντί Ιντρίζ και Ισούφ Μάζε.

1943.—Ο Ιωάννης Ράλλης ορκίζεται κατοχικός πρωθυπουργός τής Ελλάδος (7/4/1943 έως 12/10/1944).

.—Την πρωΐαν τής 7ης Απριλίου 1943, επεσκέφθη τον κρατούμενον Συνταγματάρχην Στέφανον Σαράφην ο Ταγματάρχης του ΕΛΑΣ, Θύμιος Ζούλας, εις τον οποίον ανεκοίνωσε την ληφθείσαν απόφασίν του να ενταχθεί εις την οργάνωσιν. Κατόπιν αυτού και αφού εχαλάρωσαν τα περιοριστικά μέτρα κρατήσεώς του, ούτος συνηντήθη και μετά του “καπετάνιου” Άρη Βελουχιώτη και τού Πολιτικού Επιτρόπου ή Καθοδηγητού (Κομμισσαρίου) τού Κ.Κ.Ε., Βασίλη Σαμαρινιώτη, προς τους οποίους επανέλαβε την πρόθεσίν του να καταταγεί. Ο ΕΛΑΣ, αφού από την 3η Μαρτίου διέλυσε το ένοπλο αντιστασιακό σώμα ΕΣΑΠ, έφερε στην Σπερχειάδα ως αιχμαλώτους, τούς Σαράφη, Κωστόπουλο και Κωστορίζο, -ηγετικά στελέχη ένοπλων αντιστασιακών οργανώσεων – με τους συντρόφους τους, με σκοπό την παραπομπήν τους εις ανταρτοδικείον με την –ανυπόστατη – κατηγορίαν τής συνεργασίας αυτών μετά των κατακτητών. Ο εξευτελισμός τον οποίον υπέστη ο Συνταγματάρχης Στέφανος Σαράφης και η ασκηθείσα επ’ αυτού συνεχής ψυχολογική βία, επέδρασαν λίαν δυσμενώς επί τού ηθικού του, το οποίον εκάμφθη πλήρως. Ούτος, τελικώς κατέρρευσεν, ελιποψύχισεν, ελύγισεν, απώλεσε την υπερηφάνειάν του, μετεβλήθη εις ελεεινόν ανθρώπινον ράκος και εσυνθηκολόγησε, παραδοθείς άνευ όρων εις τους δημίους του. Ως εκ τούτου, έδωσε αφορμήν να διατυπωθούν υπόνοιαι περί συμπαιγνίας Στεφάνου Σαράφη μετά τού Κ.Κ.Ε. (Ε.Α.Μ.) διά την διάλυσιν υπό τού ΕΛΑΣ τού “Ελληνικού Στρατού Απελευθερωτικής Προσπάθειας” (“Ε.Σ.Α.Π.”) τού Ταγματάρχου Γεωργίου Κωστοπούλου (βλ.14/3 και 4/4).

1943.—Ομάδα κομμουνιστών τού ΕΛΑΣ, παρενοχλεί μηχανοκίνητη φάλαγγα Γερμανών στο χωριό Αγία Ευθυμία Φωκίδας. Δύο ημέρες μετά (9/4ου), αυτή τους η ενέργεια κόστισε το ολοσχερές κάψιμο τού χωριού.

.—Περίπου 60 χιλιόμετρα από την Αγία Ευθυμία τής Φωκίδος, κοντά στην Αμφίκλεια τού Νομού Φθιώτιδος, άλλοι κομμουνιστές επιτίθενται και πάλι σε Γερμανούς. Αυτό το γεγονός, σε συνδυασμό με μία δολιοφθορά στις 13 τού μήνα στην περιοχή, στοίχισε την θηριωδία τής 16ης με το κάψιμο τού χωριού Δαδί, τις εκτελέσεις αθώων ανθρώπων και πολλών άλλων αντιποίνων.

.—Ο Ιερός Λόχος στην Αφρική καταδιώκει εχθρούς γιά δεύτερη συνεχόμενη ημέρα.

1944.—Ένα σκάφος τού Ιερού Λόχου ήρθε σε συμπλοκή με γερμανικό στα νερά τού Αιγαίου. Είχαμε 3 τραυματίες.

.—Εκτελέστηκε στην θέση Τέλιανη Μαυρολιθαρίου Παρνασσίδας από τους εχθρούς τής Πατρίδος, ο πιλότος μας Χαϊτάκης Ασκληπιός. 

1945.—Περίπολος αναγνωρίσεως από Ιερολοχίτες στην νήσο Ρόδο και καταδρομή στην Κάλυμνο.

1948.—Επιβαίνων επί τροχοφόρου κάρου, ο ιερέας και εφημέριος τού χωριού Πατρίκι τού Νομού Σερρών, Κωσταντίνος Τσακνίδης (ή Τσικνίδης), μαζί με τα τρία τέκνα του, Απόστολο 15 ετών, Τριαντάφυλλο 12 ετών, και τον μικρό Σταύρο 8 ετών, βρήκαν φρικτό θάνατο από νάρκη η οποία τοποθετήθηκε από κομμουνιστές αντάρτες τού ΕΛΑΣ.

1949.—Ημερομηνία ιδρύσεως τού Ναυτικού Μουσείου Ελλάδος στο λιμάνι τού Πειραιά. Είναι το μεγαλύτερο Ναυτικό Μουσείο τής Ελλάδος και παρουσιάζει την δημιουργία, ιστορία και εξέλιξη τού Ναυτικού των Ελλήνων, από την προϊστορική εποχή ως τις μέρες μας. Στον χώρο του, λειτουργεί και η μοναδική ναυτική βιβλιοθήκη, με περισσότερους από 10.000 τόμους βιβλίων και περιοδικών.

1951.—Κατά την διάρκεια εικονικών βυθίσεων, το αεροσκάφος τού άτυχου πιλότου Αθανάσιου Βρότση, προσέκρουσε σε κορμό δένδρου, με αποτέλεσμα τον θάνατό του.

.—Ολοκληρώνεται η απογραφή τού πληθυσμού τής Ελλάδος. Ο πληθυσμός στο σύνολο τής επικράτειας, ανερχόταν στους 7.632.801 κατοίκους, και καταγράφηκε αύξηση κατά 287.941, στην οποία περιλαμβάνονταν πλέον και τα Δωδεκάνησα.

1958.—Ανακοινώνεται ότι, στις προσεχείς εκλογές θα διοριστούν γιά πρώτη φορά και γυναίκες δικαστικοί αντιπρόσωποι.

1960.—Γεννιέται στην Ρόδο ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής τού ΠΑΟΚ Γιώργος Σκαρτάδος.

1970.—Η δριμεία επίθεση τού Διγενή Γρίβα σε ομιλία του στην Αθήνα, προκαλεί τις αντιδράσεις τού Μακαρίου.

1972.—Εννέα άτομα χάνουν την ζωή τους σε δυστύχημα με γερανογέφυρα, στα Ναυπηγεία τής Ελευσίνας.

1991.—Στα Τίρανα, 3.000 αλβανοί προσέρχονται στην ορθόδοξη εκκλησία γιά να γιορτάσουν την Ανάσταση, κάτι που είχε να συμβεί από το 1967, όταν απαγορεύθηκε η άσκηση κάθε θρησκευτικής πρακτικής.

1992.—Πεθαίνει ο Δήμαρχος Αθηναίων και πρώην υπουργός Αντώνης Τρίτσης, από βαρύ αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο. Υπήρξε αθλητής στίβου τού Παναθηναϊκού στο ύψος και στο δέκαθλο.

1995.—Ανακοινώνονται τα διεθνή βραβεία Ωνάση, τα οποία απονέμονται στον γενικό γραμματέα τού Ο.Η.Ε., Μπούτρος Μπούτρος Γκάλι, στην Γαλλίδα καθηγήτρια αρχαίας ελληνικής φιλολογίας, Ζακλίν Ντε Ρομιγί, στον καθηγητή Φυσικής τού Πανεπιστημίου Αθηνών, Παναγιώτη Βαρώτσο, και στον καθηγητή τού Πανεπιστημίου τής Δυτικής Αυστραλίας, Γιορκ Ιμπέργκερ.

1998.—Υποκατάστημα τής Citibank στην Κυψέλη Αθηνών, δέχεται επίθεση με ρουκέτα από την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν.

1999.—Η ομάδα ποδοσφαίρου τής Α.Ε.Κ., δίνει φιλικό αγώνα με την Παρτιζάν στο Βελιγράδι, φορώντας φανέλες με ζωγραφισμένους στόχους σε ένδειξη συμπαράστασης στον βομβαρδισμένο από το ΝΑΤΟ σερβικό λαό.

2000.—Ἀπεβίωσε χτυπημένος ἀπὸ τὴν ἐπάρατο νόσο, ὁ  λαϊκός συνθέτης καὶ στιχουργός,  Ἄκης Πάνου, ἕνας δωρικὸς ἄνθρωπος, τοῦ ὁποίου ὁ ἠθικὸς κώδικας σφράγισε τὴν ζωὴ του ἔως τὸ τέλος της. Γεννήθηκε στὶς 15 Δεκεμβρίου 1933 στὴν Ἀθήνα, στοῦ Χαροκόπου, κι’ ἦταν ὁ τρίτος ἀπὸ τὰ ἕξι παιδιὰ τῆς οἰκογένειας. Μεγάλωσε σὲ γειτονιὰ μὲ πολλοὺς πρόσφυγες καὶ ἀπὸ μικρὸ παιδὶ ἔζησε μέσα στὴν μουσική, στοὺς κεμετζέδες καὶ στὰ τραγούδια τῶν Ποντίων. Ἀπὸ ἐννέα ἐτῶν ξεκίνησε νὰ παίζῃ μαντολίνο καὶ κιθάρα καὶ τὴν Ἄνοιξη τοῦ 1947, ἔκανε τὴν πρώτη του ἐπαγγελματική ἐμφάνιση σὲ μία ταβέρνα στὸ Κουκάκι.  Ἀπὸ τὸ 1948 καὶ γιὰ μιά περίπου δεκαετία, ὁ Ἄκης Πάνου ἄρχισε τὴν περιπλάνησή του μὲ ὅλους τοὺς καλλιτέχνες τῆς ἐποχῆς σὲ διάφορα κέντρα. Στὴν δισκογραφία μπῆκε τὸ 1958,  γιὰ νὰ ἀκολουθήσουν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα μεγάλες ἐπιτυχίες. Οἱ συνθέσεις του καὶ οἱ στίχοι του ἦταν χαρακτηριστικοὶ τῆς προσωπικότητάς του, ὅπως καὶ ὁ τρόπος παρουσιάσεως τῶν δημιουργιῶν του, ὁ ὁποῖος ταίριαζε στὴν ἀσυμβίβαστη φύση του. Κυκλοφόρησε περίπου 200 τραγούδια, γράφοντας μόνος του στίχο καὶ μουσικὴ καὶ συνεργάστηκε μὲ τοὺς μεγαλύτερους καλλιτέχνες τοῦ ἑλληνικοῦ πενταγράμμου. Ἀπὸ τὸ 1986 ἐπέλεξε τὴν Ξάνθη ὡς τόπο κατοικίας, διατηρώντας ὅμως τοὺς ἐπαγγελματικοὺς του δεσμούς μὲ τὴν Ἀθήνα. Στὴν προσωπική του ζωή ἦταν παραδοσιακὸς οἰκογενειάρχης, μὲ αὐστηροὺς κανόνες ποὺ ἔμαθε κι ἐκεῖνος ἀπὸ τὰ παιδικὰ του χρόνια· ἐπιθυμία του ἦταν νὰ κάνει παιδιά, αἰτία ἴσως τοῦ χωρισμοῦ του ἀπὸ τὴν πρώτη του γυναίκα. Ἡ δεύτερη, τοῦ χάρισε τὴν εὐτυχία τεσσάρων παιδιῶν, ποὺ ἡ μοῖρα ὅμως θέλησε – σὰν σὲ ἀρχαία τραγωδία-, ἕνα ἀπὸ αὐτά νὰ τὸν ὁδηγήσῃ στὸ ἔγκλημα. Καταδικάστηκε χωρὶς νὰ τοῦ ἀναγνωρισθῇ ὁ πρότερος ἔντιμος βίος καὶ ἡ πολιτισμικὴ του προσφορά. Ὁ θάνατος ἦλθε σὰν λύτρωση.

2004.—Ο Πρόεδρος τής Κυπριακής Δημοκρατίας και μέγας πολιτικός άνδρας, Τάσσος (Ευστάθιος) Παπαδόπουλος, καλεί τον Κυπριακό λαό να απορρίψει το Σχέδιο Ανάν στο προσεχές δημοψήφισμα τής 24ης Απριλίου. Τονίζοντας την καθοριστικής σημασίας απόφαση (στον σχεδόν μίας ώρας λόγο του), η οποία θα διαμορφώσει την τύχη των επερχόμενων γενεών, εξηγεί με κάθε λεπτομέρεια το τί προηγήθηκε στις διαπραγματεύσεις, και τί περιέχει το Σχέδιο Ανάν. Διευκρίνισε ότι με την αποδοχή τού Σχεδίου, η τουρκοκυπριακή κοινότητα αποκτά όλα τα βασικά της αιτήματα και αναγνωρίζεται αυτομάτως η οντότητά της ως «νομίμως συνιστών κράτος», ενώ διαγράφεται η εισβολή και η κατοχή. Οι δε κάτοικοι τού ψευδοκράτους γίνονται δεκτοί ως νόμιμοι πολίτες τής Ε.Ε. Αντιθέτως, όλα όσα προσδοκά να αποκτήσει η Ελληνοκυπριακή κοινότητα, παραπέμπονται χωρίς εγγυήσεις στο μέλλον και εξαρτώνται από την «καλή πίστη» τής τουρκίας… Αφού ενημέρωσε με κάθε λεπτομέρεια τους Ελληνοκύπριους πολίτες και τους εξέθεσε αντικειμενικά την κάθε παράμετρο, ο μέγας πολιτικός άνδρας λέγοντας ότι έχει τάξει τον εαυτό του στην υπηρεσία των πολιτών και ότι στόχος και γνώμονας, τής κάθε του απόφασης, είναι το συμφέρον τού λαού και τίποτε άλλο, γνωρίζοντας το βάρος τής ευθύνης, στην ζυγαριά τού ΝΑΙ και τού ΟΧΙ, καλεί τον λαό να ψηφίσει ΟΧΙ. «Παρέλαβα Κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο και δεν θα παραδώσω “Κοινότητα” χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνα».

2005.—Απεβίωσε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες τραγουδοποιούς και ερμηνευτές, ο “Σερ” όπως τον χαρακτήρισε ο Δημήτρης Ψαθάς. Τα πρώτα μουσικά του βήματα, τα έκανε σ’ ένα ταβερνάκι τής γειτονιάς του, τραγουδώντας με μία κιθάρα ευρωπαϊκά. Όλα άλλαξαν όταν μία κρύα νύχτα τού χειμώνα τού 1937 πήγε ν’ ακούσει τρεις μουσικούς που έπαιζαν με τα μπουζούκια τους σ’ ένα κουτούκι. Ήταν ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Μανώλης Χιώτης και ο Στράτος Παγιουμτζής. Η συνεργασία του με τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μάνο Χατζιδάκι “γέννησε” τα καλύτερα ίσως τραγούδια του. Ερμηνεύοντας με την δωρική φωνή του τον «Επιτάφιο» τού Γιάννη Ρίτσου, χάραξε νέους δρόμους στο λαϊκό τραγούδι. Ο ίδιος συνέθεσε περισσότερα από 200 τραγούδια, πολλά από τα οποία έγιναν μεγάλες επιτυχίες.

2016.—Υπεγράφη η συμφωνία πωλήσεως τού 67%  τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς στὴν κινεζική «Τσάινα Κόσκο Σίπινγκ Κορπορέισον» (China Cosco Shipping Corporation Limited). Ἡ συμφωνία πωλήσεως τοῦ 67% τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου τοῦ Ο.Λ.Π. ὑπεγράφη στὸ Μαξίμου, παρουσίᾳ τοῦ πρωθυπουργεύοντος Ἀλέξη Τσίπρα, ὁ ὁποῖος σύμφωνα μὲ δήλωσή του, ἐκτίμησε ὅτι «ἡ ἐπένδυση θὰ ἀποτελέσῃ ἀφετηρία γιὰ τὴν προσέλκυση κι ἄλλων ἐπενδύσεων». Στὶς 22 Ἰουνίου 2016 ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀνταγωνισμοῦ ἐνέκρινε τὴν πώληση, κρίνοντας ὅτι ἡ παραχώρηση τοῦ πλειοψηφικοῦ πακέτου μετοχῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ εἶναι συμβατὴ μὲ τὸ Δίκαιο περὶ ἀνταγωνισμοῦ. Στὶς 30 Ἰουνίου 2016 μὲ τὴν διαδικασία τοῦ κατεπείγοντως, ὑπερψηφίστηκε ἀπὸ τὴν Ὁλομέλεια τῆς Βουλῆς τὸ νομοσχέδιο γιὰ τὴν κύρωση τῆς συμβάσεως. Ὅπως πάντα στὴν αἴθουσα τῆς Βουλῆς διαδραματίστηκαν οἱ γνωστὲς σκηνὲς δῆθεν διαμαρτυρίας «γιὰ τὸ ξεπούλημα» ἀπὸ τοὺς ἀντιπολιτευόμενους, σκηνὲς οἱ ὁποῖες εἶχαν ξαναπαιχθεῖ στὸ παρελθὸν μὲ πρωταγωνιστὲς τότε κομματάρχες τοῦ ΠαΣοΚ καὶ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ πρὶν γίνουν πρωθουπουργοί.  Ἡ σχέση τοῦ ΟΛΠ μὲ τὴν «Κόσκο» εἶχε ξεκινήσει ἀπὸ τὸν Νοέμβριο τοῦ 2008 (ΦΕΚ Α΄52/30-3-2009). Στὴν συνέχεια, ὅταν ἀνέτειλε ἡ μνημονιακὴ περίοδος, τὸ Ταμεῖο Ἀξιοποιήσεως Ἰδιωτικῆς Περιουσίας Ἑλληνικοῦ Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) ἀπέκτησε πλειοψηφικὸ μερίδιο συμμετοχῆς στὸν ΟΛΠ σὲ ποσοστό 74,14%. Στὶς 5 Μαρτίου τοῦ 2014, τὸ Διοικητικὸ Συμβούλιο τοῦ ΤΑΙΠΕΔ ἀπεφάσισε καὶ ἐνέκρινε τὴν πώληση ποσοστοῦ 67% τῶν μετοχῶν τοῦ ΟΛΠ μέσῳ διεθνοῦς διαγωνιστικῆς διαδικασίας, ὁρίζοντας τὴν «Κόσκο» ὡς προτεινόμενο ἐπενδυτή.

2019.—Στο πλαίσιο τής δράσεως «Μοναδικά εκθέματα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μυτιλήνης» τής Εφορείας Αρχαιοτήτων Λέσβου, σαν σήμερα, στο νέο κτήριο τού Αρχαιολογικού Μουσείου Μυτιλήνης, παρουσιάστηκε το πρώτο αρχαιολογικό εύρημα γιά το έτος 2019, «η Αρχόντισσα τού 8ου αι. π.Χ. στο Ίππειος τής Λέσβου».

.—Στο πλαίσιο αξιολογήσεως τής αλβανίας από τον μηχανισμό Οικουμενικής Περιοδικής Αξιολογήσεως των κρατών-μελών τού Ο.Η.Ε., η Γερμανία υπέβαλε δέσμη τεσσάρων ερωτήσεων και τεσσάρων συστάσεων. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και το ζήτημα τής προστασίας των δικαιωμάτων τής Ελληνικής μειονότητας. Μία ερώτηση αφορά το ζήτημα τής προστασίας των περιουσιακών δικαιωμάτων, ενώ έγιναν δύο συστάσεις, γιά τα περιουσιακά δικαιώματα και, γιά την πλήρη εφαρμογή τού Νόμου περί Μειονοτήτων. Τον επόμενο μήνα θα λάβει χώρα ο γ΄ κύκλος περιοδικής αξιολογήσεως.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση